Adhyaya 132

Verse 1

ऋषय ऊचुः त्वया सूतज तत्रस्थं याज्ञवल्क्यस्य कीर्तितम् । तीर्थं वररुचेश्चैव वैनायक्यं प्रविद्यते

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງຕີຣຖະຂອງ ຢາຊະນະວັນກະ ທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະຕີຣຖະຂອງ ວະຣະຣຸຈິ ກໍຖືກຮູ້ຈັກ, ພ້ອມທັງ ວາຍນາຍະກະ ອັນສັກສິດ ທີ່ເກີ່ຍວກັບ ພຣະຄະນະປະຕິ»។

Verse 2

कात्यायनस्य न प्रोक्तं किञ्चित्तत्र महामते । किं वा तेन कृतं नैव किं वा ते विस्मृतिं गतम्

«ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ທີ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງ ກາຕະຍາຍະນະ ເລີຍ. ລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດໃນທີ່ນັ້ນດອກບໍ? ຫຼືວ່າເລື່ອງນັ້ນຫຼຸດຈາກຄວາມຈື່ຈຳຂອງເຈົ້າ?»

Verse 3

तस्मादाचक्ष्व नः शीघ्रं यदि किंचिन्महात्मना । क्षेत्रेत्र निर्मितं तीर्थं सर्वसिद्धिप्रदायकम्

«ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກພວກເຮົາໃຫ້ໄວ, ຖ້າມີຕີຣຖະໃດໜຶ່ງທີ່ມະຫາອາດມານັ້ນໄດ້ສ້າງໄວ້ໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້—ຕີຣຖະທີ່ປະທານສິດທິ ແລະ ຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ»។

Verse 4

सूत उवाच । तेन वास्तुपदंनाम तत्र तीर्थविनिर्मितम् । कात्यायनेन विप्रेण सर्वकामप्रदं नृणाम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂດຍທ່ານນັ້ນ ມີການສ້າງຕີຣຖະໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຊື່ວ່າ ວາສຕຸປະດະ. ຕີຣຖະນັ້ນ ຖືກສ້າງໂດຍພຣາຫມະນະ ກາຕະຍາຍະນະ, ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການແກ່ມະນຸດ»។

Verse 5

चत्वारिंशत्त्रिभिर्युक्ता देवता यत्र पंच च । पूज्यंते पूजिताश्चापि सिद्धिं यच्छंति तत्क्षणात्

«ທີ່ນັ້ນ ມີເທວະຕາສີ່ສິບສາມອົງ ແລະ ອີກຫ້າອົງ ຖືກບູຊາ; ແລະເມື່ອພວກທ່ານຖືກບູຊາແລ້ວ ກໍປະທານຄວາມສຳເລັດໃນທັນທີ»។

Verse 6

ऋषय ऊचुः । कस्मात्ता देवताः सूत पूज्यंते तत्र संस्थिताः । नामतश्च विभागेन कीर्तयस्व पृथक्पृथक्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ສູຕາເອີຍ, ເພາະເຫດໃດດີວະຕາທີ່ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນຈຶ່ງຖືກບູຊາ? ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວບອກເປັນລໍາດັບ ຕາມນາມ ແລະ ການແບ່ງປະເພດ»។

Verse 7

सूत उवाच । पूर्वं किंचिन्महद्भूतं निर्गतं धरणीतलात् । अपूर्वं रौद्रमत्युग्रं कृष्ण दंतं भयानकम्

ສູຕາກ່າວວ່າ: «ໃນກ່ອນນັ້ນ ມີສັດຕະວະທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງຜຸດອອກຈາກຜິວແຜ່ນດິນ; ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ, ເດືອດດານ ແລະ ດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ, ມີແຂ້ວດໍາ ແລະ ນ່າຢ້ານກົວ»។

Verse 9

शंकुकर्णं कृशास्यं च ऊर्ध्वकेशं भयानकम् । देवानां नाशनार्थाय मानुषाणां विशेषतः । आकृष्टं दानवेंद्रेण मंत्रैः शुक्रप्रदर्शितैः । अवध्यं सर्वशस्त्राणामस्त्राणां च विशेषतः

«ມັນມີຫູຄ້າຍຫອຍແຫຼມ, ໃບໜ້າຜອມ, ແລະ ຜົມຊູງຕັ້ງ—ນ່າຢ້ານກົວ. ມັນຖືກນໍາອອກມາເພື່ອທໍາລາຍພວກເທວະ ແລະ ໂດຍພິເສດຄືມະນຸດ. ມັນຖືກເອີ້ນມາໂດຍຈອມດານະວະ ດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ສຸກຣະສອນ, ແລະ ບໍ່ອາດຖືກຂ້າໄດ້ດ້ວຍອາວຸດທັງປວງ—ໂດຍພິເສດອາສະຕຣາອັນທິບ»។

Verse 10

अथ देवाः समालोक्य तत्तादृक्सुभयावहम् । जघ्नुः शस्त्रैः शितैश्चित्रैः कोपेन महतान्विताः

«ແລ້ວພວກເທວະເຫັນມັນ—ອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຫຼວງ—ກໍໂຈມຕີດ້ວຍອາວຸດຄົມກິບ ແລະ ອັນພິສົດຫຼາຍປະການ, ດ້ວຍໂທສະອັນໃຫຍ່»។

Verse 11

नैव शेकुस्तदंगेषु प्रहर्तुं यत्नमास्थिताः । भक्ष्यंते केवलं तेन शतशोऽथ सहस्रशः

«ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາພະຍາຍາມຢ່າງໜັກ ກໍບໍ່ອາດຟັນຖືກອະໄວຍະວະຂອງມັນໄດ້ເລີຍ; ກັບກັນ ພວກເຂົາຖືກມັນກິນເສຍແຕ່ຢ່າງດຽວ—ເປັນຮ້ອຍໆ ແລະ ຕໍ່ມາເປັນພັນໆ»។

Verse 12

अथ ते यत्नमास्थाय सर्वे देवाः सवासवाः । ब्रह्माणमग्रतः कृत्वा तद्भूतमभिदुद्रुवुः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ ໄດ້ຕັ້ງໃຈຢ່າງແນ່ວແນ່ ວາງພຣະພຣະຫມາໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວພາກັນພຸ້ນເຂົ້າໄປຫາສັດນັ້ນ।

Verse 13

ततः संगृह्य यत्नेन सर्वगात्रेषु सर्वतः । तच्च पंचगुणैर्देवैः पातितं धरणीतले

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ຮວບຮວມກໍາລັງ ຈັບມັນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ທຸກດ້ານທຸກອະວະຍະ; ເທວະຜູ້ມີພະລັງຫ້າທົ່ວ ໄດ້ທຸບມັນລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 14

उपविष्टास्ततस्तस्य सर्वे भूत्वा समंततः । प्रहारान्संप्रयच्छंति न लगंति च तस्य ते

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດນັ່ງລ້ອມມັນໄວ້ທຸກດ້ານ ແລະຕີຟັນຊໍ້າໆ; ແຕ່ບາດແຜເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຕິດຕໍ່ມັນເລີຍ।

Verse 15

आथर्वणेन सूक्तेन जातं चामृतबिंदुना । तद्भूतं प्रेषितं दैत्यैर्मुंडेन च तदंतिकम्

ວິນຍານອັນດຸຮ້າຍນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນແຫ່ງອາຖັຣວະ ແລະດ້ວຍຢອດອະມຣິຕະ; ພວກໄດຕະຍະໄດ້ສົ່ງມັນ—ໂດຍມຸນຑະ—ໄປຍັງບ່ອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 16

एवं वर्षसहस्रांतं तत्तथैव व्यवस्थितम् । न मुंचंति भयात्ते तु न हंतुं शक्नुवंति च

ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນເທົ່າເດີມ ຈົນຄົບພັນປີ; ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວ ພວກເຂົາບໍ່ກ້າປ່ອຍ ແລະກໍບໍ່ອາດຂ້າໄດ້।

Verse 17

तस्योदरे स्थितो ब्रह्मा शक्राद्या अमराश्च ये । चतुर्दिक्षु स्थिताः क्रुद्धा महद्यत्नेन संस्थिताः । ततस्ते दानवाः सर्वे मंत्रं चक्रुः परस्परम्

ໃນທ້ອງຂອງມັນມີພຣະພຣະຫມາ ແລະບັນດາເທວະອະມະຕະ ເລີ່ມຈາກສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຢູ່ນັ້ນ. ດານະວະທັງຫມົດຢືນຢູ່ສີ່ທິດດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະຕັ້ງໃຈອອກແຮງຢ່າງໃຫຍ່; ແລ້ວພວກເຂົາກໍປຶກສາກັນເອງ.

Verse 18

अस्य भूतस्य रौद्रस्य शुक्रसृष्टस्य तत्क्षणात् । एक एवात्र निर्दिष्ट उपायो देवसंक्षयः

ສໍາລັບວິນຍານອັນດຸຮ້າຍນີ້ ທີ່ສຸກຣະ (Śukra) ສ້າງຂຶ້ນໃນພິບຕາດຽວ, ທີ່ນີ້ໄດ້ຊີ້ບອກວິທີດຽວ—ວິທີທີ່ຈະນໍາໄປສູ່ການທໍາລາຍເທວະທັງຫມົດ.

Verse 19

ततः शस्त्राणि तीक्ष्णानि दानवास्ते महाबलाः । मुंचंतो विविधान्नादान्समाजग्मुः सहस्रशः

ແລ້ວດານະວະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ໂຍນອາວຸດອັນແຫຼມຄົມ ແລະຮ້ອງສຽງສົງຄາມຫຼາຍຢ່າງ; ພວກເຂົາພາກັນມາຊຸມນຸມເປັນພັນໆ.

Verse 20

एतस्मिन्नंतरे विष्णुरागतस्तत्र तत्क्षणात् । आह भूतं तदा विष्णुर्वचसा ह्लादयन्निव

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະວິສນຸກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນໃນພິບຕາດຽວ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະວິສນຸໄດ້ກ່າວກັບວິນຍານນັ້ນ ດັ່ງກັບກໍາລັງປອບໂຍນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາ.

Verse 21

यो यस्मिन्संस्थितो गात्रे देवस्तव समुद्भवे । तत्र पूजां समादाय तस्मात्त्वां तर्पयिष्यति

“ເທວະອົງໃດຢູ່ປະຈໍາຢູ່ໃນອະວະຍະວະໃດໜຶ່ງຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ—ເທວະອົງນັ້ນຈະຮັບການບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະດ້ວຍການບູຊານັ້ນ ຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າອິ່ມໃຈ.”

Verse 22

नैवंविधा तु लोकेऽस्मिन्पूजा देवस्य संस्थिता । कस्यचिद्यादृशी तेऽद्य मया संप्रतिपादिता

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີການບູຊາເທວະໃດ ທີ່ຖືກສ້າງຕັ້ງເຫມືອນນີ້—ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າໃນມື້ນີ້។

Verse 23

ततस्तेन प्रतिज्ञातमविकल्पेन चेतसा । एवं तेऽहं करिष्यामि परं मे वचनं शृणु

ແລ້ວລາວໄດ້ສັນຍາ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ໄປຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 24

यदि कश्चिन्न मे पूजां करिष्यति कदाचन । कथंचिन्मानवः कश्चित्स मे भक्ष्यो भविष्यति

«ຖ້າມະນຸດຜູ້ໃດ ບໍ່ເຄີຍບູຊາຂ້ອຍເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ, ແລ້ວ—ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ—ມະນຸດນັ້ນຈະເປັນອາຫານຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 25

सूत उवाच । बाढमित्येव च प्रोक्ते ततो देवेन चक्रिणा । तद्भूतं निश्चलं जातं हर्षेण महतान्वितम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຈັກຣະ ຕອບວ່າ «ດີແລ້ວ», ສັດນັ້ນກໍກາຍເປັນຜູ້ນິ່ງສະຫງົບ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່.

Verse 26

ततो देवाः समुत्थाय तत्त्यक्त्वा शस्त्रपाणयः । जघ्नुश्च निशितैः शस्त्रैः पलायनसमुत्सुकान् । लज्जाहीनान्गतामर्षान्दीनवाक्यप्रजल्पकान्

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍກໍລຸກຂຶ້ນ ຖືອາວຸດໄວ້ໃນມື ແລະຈັດການຟັນຟາດດ້ວຍອາວຸດຄົມກ້າ ຕໍ່ຜູ້ທີ່ຮີບຮ້ອນຈະຫນີ—ຜູ້ບໍ່ຮູ້ອາຍ ຄວາມໂກດກໍຈາງຫາຍ ແລະພູດຈາຄໍາອ່ອນແອອັນນ່າສົງສານ.

Verse 27

ततः स्वस्थः स भूत्वा तु हरिर्दैत्यैर्निपातितैः । प्रोवाच पद्मजं नाम भूतस्यास्य कुरुष्व भोः

ຕໍ່ມາ ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ກັບຄືນສູ່ຄວາມສະຫງົບ ຫຼັງຈາກພວກໄດຕະຍະຖືກປະຫານ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ ພັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ວ່າ: «ໂອ ທ່ານເຈົ້າ, ຈົ່ງຕັ້ງນາມໃຫ້ແກ່ສິ່ງມີຊີວິດນີ້»។

Verse 28

ब्रह्मोवाच । अनेन तव वाक्यस्य प्रोक्तं वाक्यं हरे यतः । वास्त्वेतदिति यस्माच्च तस्माद्वास्तु भविष्यति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຫຣິ, ເນື່ອງຈາກຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານນີ້ ໄດ້ປະກາດວ່າ ‘ນີ້ແມ່ນ ວາສຕຸ (Vāstu)’ ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ວາສຕຸ ແທ້ໆ»។

Verse 29

एवमुक्त्वा हृषीकेश आहूय विश्वकर्मणे । विधानं कथयामास पूजार्थं विस्तरान्वितम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຫຣິສີເກສະ (Hṛṣīkeśa) ໄດ້ເອີ້ນ ວິສະວະກັມມະນະ (Viśvakarman) ມາ ແລະອະທິບາຍພິທີການບູຊາຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ។

Verse 30

एतस्मिन्नंतरे प्राह याज्ञवल्क्यसुतः सुधीः । विश्वकर्माणमाहूय प्रथमं द्विजसत्तमाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ບຸດຂອງ ຢາຊະຍະວັນກະຍະ (Yājñavalkya) ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ; ແລະບັນດາດວິຊະສັດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອັນປະເສີດ) ໄດ້ເອີ້ນ ວິສະວະກັມມະນະ ມາກ່ອນເປັນອັນດັບທໍາອິດ।

Verse 31

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे ममाश्रमपदं कुरु । अनेनैव विधानेन प्रोक्तेन तु महामते

«ໃນເຂດສັກສິດຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara) ຈົ່ງສ້າງທີ່ພັກອາສຣົມໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍ; ຕາມພິທີການດຽວກັນນີ້ທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່»។

Verse 32

ततोहं सकलं बुद्ध्वा वृद्धिं नेष्यामि भूतले । बालावबोधनार्थाय तस्मादागच्छ सत्वरम्

ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈທຸກສິ່ງແລ້ວ ແລະຈະສົ່ງເສີມໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່ໃນແຜ່ນດິນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາໄວໆ ເພື່ອສອນແລະປຸກໃຫ້ຜູ້ບໍ່ຮູ້ຕື່ນຂຶ້ນ।

Verse 33

ततः संप्रेषयामास तं ब्रह्मापि तदंतिकम् । विश्वकर्माणमाहूय स्वसुतस्य हिते स्थितः

ຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາກໍໄດ້ສົ່ງເຂົາໄປຍັງບ່ອນນັ້ນ; ແລ້ວເອີ້ນ ວິສະວະກັມມະນ ມາ ແລະກະທຳໂດຍຄຳນຶງເຖິງປະໂຫຍດຂອງພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ।

Verse 34

विश्वकर्मापि तत्रैत्य वास्तुपूजां यथोदिताम् । चकार ब्रह्मणा प्रोक्तां यादृशीं सकलां ततः

ຈາກນັ້ນ ວິສະວະກັມມະນ ກໍມາຮອດບ່ອນນັ້ນ ແລະປະກອບພິທີບູຊາວາສະຕຸ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້—ຄົບຖ້ວນທຸກລາຍລະອຽດ ດັ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາຊີ້ນຳ।

Verse 35

कात्यायनोऽपि तां सर्वां दृष्ट्वा चक्रे सहस्रशः । तदा विश्वहितार्थाय शालाकर्मादि पूर्विकाम्

ກາຕະຍາຍະນະ ກໍເຊັ່ນກັນ; ເມື່ອເຫັນພິທີທັງໝົດນັ້ນແລ້ວ ກໍໄດ້ປະກອບຊ້ຳເປັນພັນໆຄັ້ງ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ ໂດຍເລີ່ມຈາກກິດຈະກຳບື້ອງຕົ້ນ ເຊັ່ນ ຊາລາ-ກັມມະ ແລະອື່ນໆ।

Verse 36

एवं वास्तुपदं जातं तस्मिन्क्षेत्रे द्विजोत्तमाः । अस्मिन्क्षेत्रे नरः पापात्स्पृष्टो मुच्येत कर्मणा

ດັ່ງນີ້ ວາສະຕຸ-ປະດະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນກະເສດອັນສັກສິດນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະອັນປະເສີດ. ໃນກະເສດນີ້ ມະນຸດແມ່ນແມ່ນຖືກບາບແຕະຕ້ອງ ກໍຍັງພົ້ນໄດ້ ໂດຍພິທີກຳທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 37

तथा न प्राप्नुयाद्दोषं गृहजातं कथंचन । शिल्पोत्थं कुपदोत्थं च कुवास्तुजमथापि च

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໂທດຫຼືຄວາມບົກພ່ອງໃດໆທີ່ເກີດຈາກເຮືອນ—ຈະເກີດຈາກຝີມືກໍ່ສ້າງບໍ່ດີ, ຈາກປະດະ (pada) ອັນອັບມົງຄົນ, ຫຼືຈາກວາສຕຸ (vāstu) ບໍ່ຖືກຕ້ອງກໍຕາມ।

Verse 38

वैशाखस्य तृतीयायां शुक्लायां रोहिणीषु च । तत्पदं निहितं तत्र वास्तोस्तेन महात्मना

ໃນວັນຕິຕິຍາ (ວັນທີ 3) ຂອງເດືອນໄວສາຂະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ ແລະເມື່ອນັກສັດ ໂຣຫິນີ ກຳລັງເດັ່ນ—ມະຫາອາດມາຜູ້ນັ້ນໄດ້ວາງຕັ້ງ ປະດະອັນສັກສິດຂອງວາສຕຸ ໄວ້ທີ່ນັ້ນ।

Verse 39

तस्मिन्नपि च यः पूजां तेनैव विधिना नरः । तस्य यः कुरुते सम्यक्स भूपत्वमवाप्नुयात्

ແລະໃນທີ່ນັ້ນເອງ ຖ້າຊາຍຜູ້ໃດປະກອບພິທີບູຊາຕາມວິທີດຽວກັນນັ້ນ—ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິບັດໄດ້ຖືກຕ້ອງສົມບູນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບອຳນາດອະທິປະໄຕ ເປັນພະຣາຊາ।

Verse 40

गृहं दोषान्वितं प्राप्य शिल्पादिभिरुपद्रुतम् । तस्योपसंगमं प्राप्य समृद्धिं याति तद्दिने

ແມ່ນແຕ່ເຮືອນທີ່ມີຄວາມບົກພ່ອງຫຼາຍ ແລະຖືກລົບກວນໂດຍຄວາມຜິດພາດໃນການກໍ່ສ້າງແລະອື່ນໆ—ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າສຳພັນກັບສິ່ງນັ້ນ (ວາສຕຸ-ປະດະ/ພິທີ) ກໍຈະເຖິງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນວັນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 132

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये वास्तुपदोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 132 ຊື່ວ່າ «ການສັນລະເສີນ ແລະການພັນລະນາມະຫາພະລັງແຫ່ງກຳເນີດວາສຕຸ-ປະດະ» ໃນມາຫາຕະມະຍະ ແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຏເກສະວະຣະ, ໃນນາກະຣະຂັນດະ, ພາຍໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ।