Adhyaya 131

Verse 1

देव उवाच । एषा रात्रिः समादिष्टा दानवानां सुरेश्वरि । पिशाचानां च भूतानां राक्षसानां विशेषतः

ເທວະດາກ່າວວ່າ: ໂອ ສຸເຣສະວະຣີ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະດາ, ຄືນນີ້ໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ແກ່ດານະວະ; ແລະໂດຍພິເສດແກ່ພິສາຈະ, ພູຕະ, ແລະຣາກສະສະ.

Verse 2

यत्किंचित्क्रियते कर्म तत्र स्नानादिकं शुभम् । तत्सर्वं जायते तेषां पुरा दत्तं स्वयंभुवा

ການກະທຳໃດໆທີ່ເຮັດໃນເວລານັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ກິດອັນມົງຄຸນເລີ່ມຈາກການອາບນ້ຳ—ທັງໝົດຈະເກີດຜົນແກ່ພວກເຂົາ, ເພາະໃນການກ່ອນ ພຣະສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາເອງ.

Verse 3

मर्यादा तैः समं येन देवानां च यदा कृता । अर्हाणां यज्ञभागस्य काश्यपानामथाग्रजाम्

ແລະເມື່ອມີການກຳນົດຂອບເຂດ/ຂໍ້ຕົກລົງຮ່ວມກັນກັບພວກເຂົາ ກ່ຽວກັບເທວະດາ—ວ່າດ້ວຍຜູ້ທີ່ຄວນໄດ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະ, ຄືບັນດາກາສະຍະປະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ—

Verse 4

तदर्थं दशसाहस्रा दानवा युद्ध दुर्मदाः । कुंतप्रासकरा भानुं रुंधन्त्युद्गतकार्मुकाः

ເພື່ອເຫດນັ້ນ ດານະວະສິບພັນ ມຶນເມົາໃນສົງຄາມ ຖືຫອກແລະຫອກປາ ຍົກຄັນທະນູ ກັ້ນຂວາງພະອາທິດ।

Verse 5

तमुद्दिश्य सहस्रांशुं यज्जलं परिक्षिप्यते । सावित्रेण च मन्त्रेण तेषां तज्जायते फलम्

ນ້ຳໃດທີ່ສາດອອກ ໂດຍຫັນໄປຫາພະອາທິດຜູ້ມີພັນລຳແສງ ພ້ອມດ້ວຍມົນຕຣາສາວິຕຣີ ຜົນບຸນນັ້ນຍ່ອມບັງເກີດແກ່ເຂົາເຈົ້າ।

Verse 6

ते हतास्तेन तोयेन वज्रतुल्येन तत्क्षणात् । प्रमुंचंति सहस्रांशुं नित्यमेव सुरेश्वरि

ເຂົາເຈົ້າຖືກນ້ຳນັ້ນຟາດຟັນ ດຸດດັ່ງວັດຊະຣະ ໃນພິບຕາດຽວ ແລ້ວລົ້ມຕາຍທັນທີ, ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ; ພະອາທິດຜູ້ມີພັນລຳແສງ ຍ່ອມຖືກປ່ອຍໃຫ້ເຄື່ອນໄປອີກເທື່ອ ຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 7

एतस्मात्कारणात्तोयमस्त्ररूपं क्षिपाम्यहम् । संध्या कालं समुद्दिश्य भानुं संध्यां न पार्वति

ດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສາດນ້ຳນີ້ໃນຮູບອາວຸດ ເພັ່ງໄປຫາເວລາສັນທະຍາ; ມິແມ່ນການນົບນ້ອມສັນທະຍາເປັນນາງ, ໂອ ປາຣະວະຕີ, ແຕ່ເປັນການປົກປ້ອງພະອາທິດ।

Verse 8

यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदुत्तरतः स्थितः । उदयार्थं रविं यान्तं निरुन्धन्ति च दारुणाः

ຜູ້ປະເສີດປະພຶດຢ່າງໃດ ຜູ້ຢືນຕາມຫຼັງກໍປະພຶດຕາມນັ້ນ; ແລະສັດດຸຮ້າຍກໍກັ້ນຂວາງພະອາທິດ ເມື່ອພຣະອາທິດກຳລັງໄປເພື່ອຂຶ້ນຮຸ່ງ।

Verse 9

तेऽपि संध्याजलैर्देवि निहता ब्राह्मणोत्तमैः । मया च तं विमुञ्चंति मूर्च्छिता निपतन्ति च

ໂອ ພຣະເທວີ, ພວກເຂົາກໍຖືກທຳລາຍໂດຍນ້ຳສັນທະຍາ ທີ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຖືຢູ່; ແລະໂດຍອຳນາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ ພວກເຂົາປ່ອຍເຂົາ ແລ້ວກໍສະຫຼົບ ແລະລົ້ມລົງ.

Verse 10

एतस्मात्कारणाद्देवि सन्ध्ययोरुभयोरपि । अहं चान्ये च विप्रा ये ते नमंति दिवाकरम्

ເພາະເຫດນີ້ ໂອ ພຣະເທວີ, ໃນສັນທະຍາທັງສອງ (ເຊົ້າແລະແລງ) ຂ້າພະເຈົ້າແລະພຣະພຣາຫມັນອື່ນໆ ກໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອາທິດ—ຜູ້ສ້າງວັນ.

Verse 11

तस्मात्त्वं गृहमागच्छ त्यक्त्वेर्ष्यां पर्वतात्मजे । प्रशस्यां त्वां परित्यक्त्वा नान्यास्ति हृदये मम

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກັບບ້ານມາ ໂອ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ, ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມອິດສາ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງເຈົ້າ—ຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ—ໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 12

देव्युवाच । निष्कामो वा सकामो वा संध्यां स्त्रीसंज्ञितामिमाम् । यत्त्वं नमसि देवेश तन्मे दुःखं प्रजायते

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: ຈະໄຮ້ຄວາມປາຖະໜາ ຫຼືມີຄວາມປາຖະໜາກໍຕາມ, ເມື່ອເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ສັນທະຍານີ້ ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າເປັນຍິງ, ໂອ ຈອມເທວະ, ຄວາມໂສກເສົ້າກໍເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 13

तस्माद्गङ्गापरित्यागं सन्ध्यायाश्च विशेषतः । यावन्न कुरुषे देव तावत्तुष्टिर्न मे भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວະ, ຖ້າເຈົ້າຍັງບໍ່ລະທິ້ງພຣະແມ່ຄົງຄາ—ແລະໂດຍພິເສດ ສັນທະຍາ—ຕາບໃດ ຄວາມພໍໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ຈະເກີດຂຶ້ນຕາບນັ້ນ.

Verse 14

एवमुक्त्वाऽथ सा देवी विशेषव्रतमास्थिता । अवमन्य महादेवं प्रार्थयानमपि स्वयम्

ເມື່ອນາງເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງໄດ້ຖືວຣະຕະພິເສດ; ນາງບໍ່ໃສ່ໃຈພຣະມະຫາເທວ ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງເອງກໍກຳລັງອ້ອນວອນນາງຢູ່।

Verse 16

न च साम्ना व्रजेत्तुष्टिं कथंचिदपि पार्वती । मृषेर्ष्यांधारिणी देवी नैतत्स्वल्पं हि कारणम्

ແລະ ພາຣະວະຕີບໍ່ອາດໄດ້ຄວາມພໍໃຈດ້ວຍການປອບໂຍນແບບໃດໆ; ເທວີຜູ້ຖືຄວາມຫຶງຫວງອັນບໍ່ສົມເຫດ ກໍເຫັນວ່າ ນີ້ບໍ່ແມ່ນເຫດນ້ອຍເລີຍ।

Verse 17

ततो मन्त्रप्रभावं तं विज्ञाय परमेश्वरः । ध्यानं धृत्वा सुसूक्ष्मेण ज्ञानेनाथ स्वयं ततः

ແລ້ວພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງອຳນາດຂອງມັນຕຣານັ້ນ ກໍເຂົ້າສູ່ສະມາທິອັນເລິກຊຶ້ງ ແລະດ້ວຍປັນຍາວິນຍານອັນລະອຽດຢິ່ງ ຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 18

तमेव मन्त्रं मन्त्रेण न्यासेन च विशेषतः । सम्यगाराधयामास संपूज्यात्मानमात्मना

ພຣະອົງໄດ້ບູຊາມັນຕຣານັ້ນເອງ ດ້ວຍການປະຕິບັດມັນຕຣາ ແລະໂດຍພິເສດດ້ວຍນຍາສະ (nyāsa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ບູຊາອາດຕະມັນດ້ວຍອາດຕະມັນ—ເຄົາລົບຕົນອັນສູງສຸດດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 19

ततः स चिन्तयामास किमेतत्कारणं स्थितम् । विरक्ताऽपि ममोत्कण्ठां येनैषा प्रकरोति न

ແລ້ວພຣະອົງກໍຄິດພິຈາລະນາວ່າ: “ເຫດໃດກຳລັງດຳລົງຢູ່ນີ້? ເພາະເຫດໃດນາງ—ແມ່ນແຕ່ມີຄວາມວິຣາຄະ—ຈຶ່ງບໍ່ກໍໃຫ້ເກີດຄວາມອາວອນໃນໃຈຂ້າ?”

Verse 21

तस्मान्नास्ति परः कश्चित्पूज्यपूज्यः स एव च । ऐश्वर्यात्सर्वदेवानामीशानस्तेन निर्मितः

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜສູງກວ່າ; ພຣະອົງພຽງອົງດຽວແມ່ນຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ. ດ້ວຍອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າ ພຣະ Īśāna ຖືກສະຖາປະນາເປັນອົງຈອມເທວະທັງປວງ.

Verse 22

एवं यावत्स ईशानः समाराधयति प्रभुः । तावद्देवी समायाता मन्त्राकृष्टा च यत्र सः

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ Īśāna ຍັງຄົງບູຊາຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີກໍມາຮອດບ່ອນທີ່ພຣະອົງຢູ່—ຖືກດຶງດູດໂດຍມົນຕຣາ.

Verse 23

ततः प्रोवाच तं देवं प्रणिपत्यकृतांजलिः । ज्ञातं मया विभो सर्वं न मां त्यज तव प्रियाम्

ແລ້ວນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເທວະນັ້ນ ພ້ອມກົ້ມກາບ ແລະປະນົມມື: “ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້າພະອົງຮູ້ແຈ້ງທຸກຢ່າງແລ້ວ. ຂໍຢ່າປະຖິ້ມຂ້າພະອົງ—ຜູ້ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ.”

Verse 24

तस्मादागच्छ गच्छावो यत्र त्वं वाञ्छसि प्रभो । क्षम्यतां देव मे सर्वं न कृतं यद्वचस्तव

“ດັ່ງນັ້ນ ຂໍເຊີນມາ—ເຮົາຈະໄປບ່ອນໃດຕາມທີ່ພຣະອົງປາດຖະໜາ, ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ໂອ້ ພຣະເທວະ, ຂໍອະໄພຂ້າພະອົງທຸກຢ່າງ, ເພາະຂ້າພະອົງບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ.”

Verse 25

ततस्तुष्टो महादेवस्तामालिङ्ग्य शुचिस्मिताम् । इदमूचे विहस्योच्चैर्मेघगम्भीरया गिरा

ແລ້ວມະຫາເທວະຜູ້ຍິນດີ ໄດ້ກອດນາງຜູ້ຍິ້ມຢ່າງບໍລິສຸດແລະອ່ອນໂຍນ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ດັງໆ ພ້ອມຫົວເຮາະ ດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ.

Verse 26

यैषा त्वयाऽत्मभूतोत्था निर्मिता परमा तनुः । एतां या कामिनी काचित्पूजयिष्यति भक्तितः । अनेनैव विधानेन तस्या भर्ता भविष्यति

«ຮູບອັນສູງສຸດນີ້ ເກີດຈາກພຣະອົງເອງ ແລະພຣະອົງໄດ້ປັ້ນສ້າງ—ແມ່ຍິງໃດບູຊາດ້ວຍສັດທາ ຕາມພິທີນີ້ ນາງຈະໄດ້ຮັບສາມີ»។

Verse 27

तृतीयायां विशेषेण यावत्संवत्सरं शुभे । सा लभिष्यति सत्कान्तं पुत्रदं सर्वकामदम्

«ໂດຍສະເພາະໃນວັນຕຣິຕີຍາ (ວັນຈັນທະຄະຕິທີ 3) ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ—ນາງຈະໄດ້ສາມີຜູ້ດີ ຜູ້ປະທານບຸດ ແລະຜູ້ສົມປາດຖະນາທຸກປະການ»។

Verse 28

तथैतां मामकीं मूर्तिमीशानाख्यां च ये नराः । तेषां दुष्टापि या कान्ता सौम्या चैव भविष्यति

«ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ຊາຍໃດບູຊາຮູບຂອງເຮົານີ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ອີຊານາ’—ແມ່ນແຕ່ຄູ່ຮັກຂອງເຂົາຈະດຸຮ້າຍ ນາງກໍຈະກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນໂຍນ ແລະງາມສຸພາບແນ່ນອນ»។

Verse 29

ये पुनः कन्यकाहेतोः पूजयिष्यंति भक्तितः । यां कन्यां मनसि स्थाप्य तां लभिष्यन्त्यसंशयम्

«ແລະຜູ້ໃດທີ່ບູຊາດ້ວຍສັດທາ ເພື່ອຫານາງສາວ (ເປັນເຈົ້າສາວ)—ໂດຍວາງນາງທີ່ປາດຖະນາໄວ້ໃນໃຈ—ພວກເຂົາຈະໄດ້ນາງ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 30

निष्कामाश्चापि ये मर्त्या पूजयिष्यंति सर्वदा । ते यास्यंति परां सिद्धिं जरामरणवर्जिताम्

«ແລະມະນຸດຜູ້ໃດບູຊາເປັນນິດ ໂດຍບໍ່ຫວັງຜົນສ່ວນຕົວ—ພວກເຂົາຈະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ພົ້ນຈາກແກ່ແລະຕາຍ»។

Verse 31

एवमुक्त्वा महादेवो वृषमारोप्य तां प्रियाम् । स्वयमारुह्य पश्चाच्च कैलासं पर्वतं गतः

ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໃຫ້ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກນັ່ງເທິງງົວນັນທິ; ແລ້ວພຣະອົງຂຶ້ນຂີ່ເອງ ແລະເສດັດໄປຍັງພູເຂົາໄກລາສາ।

Verse 32

नारद उवाच तस्मात्तव सुतेयं या तामाराधयतु द्रुतम् । पञ्चपिण्डमया गौरीं यावत्संवत्सरं शुभाम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ລູກສາວຂອງເຈົ້າເຮັດອາຣາທະນາພຣະເທວີເກົາຣີນັ້ນໂດຍໄວ. ໃຫ້ນາງນະມັດສະການບູຊາເກົາຣີຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ທີ່ປັ້ນຈາກປິນດະສັກສິດ 5 ກ້ອນ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ।

Verse 33

तृतीयायां विशेषेण ततः प्राप्स्यति सत्पतिम् । मुखप्रेक्षमतिप्रीतं रूपादिभिर्गुणैर्युतम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂດຍພິເສດໃນວັນຕຣິຕີຍາ (ວັນທີ 3 ຂອງຂ້າງເດືອນ) ນາງຈະໄດ້ຮັບສາມີຜູ້ດີງາມ; ເພີ່ງເບິ່ງໃບໜ້າກໍເກີດຄວາມປິຕິ, ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ແລະຄຸນຄ່າອື່ນໆ.

Verse 34

शांडिल्युवाच । एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदः प्रययौ ततः । तीर्थयात्रां प्रति प्रीत्या मम मात्रा विसर्जितः

ຊານດິລຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາຣະດະ ຜູ້ເປັນມຸນີຜູ້ປະເສີດ ກໍອອກເດີນທາງໄປ. ແມ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ສົ່ງທ່ານດ້ວຍຄວາມຮັກແລະປິຕິ ໄປສູ່ການຈາລິກຕີຣຖະ (ການເດີນທາງໄປສະຖານທີ່ສັກສິດ).

Verse 35

मयापि च तदादेशात्कौमार्येपि च संस्थया । पूजया वत्सरं यावत्पूजिता पतिकाम्यया

ຂ້ອຍເອງກໍເຊັ່ນກັນ ຕາມຄໍາສັ່ງນັ້ນ ໃນຍາມທີ່ຍັງເປັນສາວພຣົມຈັນ ແລະຮັກສາພິທີປະພຶດຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ຂ້ອຍໄດ້ບູຊາພຣະເທວີເກົາຣີດ້ວຍພູຊາ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ໂດຍປາຖະໜາຈະໄດ້ສາມີ.

Verse 36

तृतीयायां विशेषेण मार्गमासादितः शुभे । नैवेद्यैर्विविधैर्दानैर्गंधमाल्यानुलेपनैः

ໂດຍພິເສດໃນວັນຕຣິຕີຍາ ເລີ່ມໃນເດືອນມາຣກ (ມາຣກະຊີຣະສະ) ອັນເປັນມົງຄຸນ ການບູຊາໄດ້ກະທຳດ້ວຍນາຍເວດຍະຫຼາຍຢ່າງ ການໃຫ້ທານ ກິ່ນຫອມ ພວງມາລາ ແລະນ້ຳມັນລູບທາ.

Verse 37

तत्प्रभावादयं प्राप्तो जैमिनिर्नाम सद्द्विजः । कात्यायनि यथा दृष्टस्त्वया किं कीर्तितैः परैः

ໂດຍອານຸພາບຂອງພິທີນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນາມ ໄຈມິນິ ຈຶ່ງໄດ້ມາປາກົດ. ໂອ ກາຕະຍາຍນີ, ເຈົ້າໄດ້ເຫັນດ້ວຍຕົນເອງແລ້ວ ຈະຕ້ອງອາໄສຄຳບັນຍາຍຂອງຄົນອື່ນອີກເພື່ອຫຍັງ?

Verse 38

तस्मात्त्वमपि कल्याणि पूजयैनां समाहिता । संप्राप्स्यसि सुसौभाग्यं मैत्रेय्या सदृशं शुभे

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຈົ້າກໍຄວນບູຊາເທວີນີ້ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະມີສະຕິ. ໂອ ຜູ້ດີ, ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສຸສົມບັດແຫ່ງຄວາມເປັນສິຣິໃນຄູ່ຄອງ ເທົ່າກັບ ໄມເຕຣຍາ.

Verse 39

त्वया न पूजिता चेयं कौमार्ये वर्तमानया । यावत्संवत्सरं गौरी तृतीयायां न चाधिकम्

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ໃນຍາມທີ່ຍັງເປັນສາວພຣົມຈັນ, ບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະເທວີ ເກົາຣີ ໃນວັນຕຣິຕີຍາ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ—ແລະກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດເກີນກວ່ານັ້ນ—

Verse 40

सापत्न्यं तेन संजातं सौभाग्येपि निरर्गले । यथोक्तविधिना देवी सत्यमेतन्मयोदितम्

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງເກີດສະພາບມີເມຍຮ່ວມ (ສາປັດນະຍະ) ແມ່ນແມ່ນວ່າຄວາມເປັນສິຣິຂອງເຈົ້າບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ. ໂອ ນາງດຸດເທວີ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວ ຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 41

सूत उवाच । श्रुत्वा कात्यायनी सर्वं शांडिल्या यत्प्रकीर्तितम् । ततः प्रणम्य तां पृष्ट्वा स्वमेव भवनं ययौ

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງກາຕະຍາຍນີໄດ້ຟັງທຸກຢ່າງທີ່ນາງສານຑິລຍາໄດ້ອະທິບາຍແລ້ວ ນາງກໍກາບນົບ ຖາມເພີ່ມເຕີມ ແລ້ວກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ।

Verse 42

मार्गशीर्षेऽथ संप्राप्ते तृतीयादिवसे सिते । तां देवीं पूजयामास वर्षं यावकृतक्षणा

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເດືອນມາຣກະສີຣສະມາຮອດ—ໃນວັນທີສາມແຫ່ງຂ້າງຂຶ້ນ—ນາງເລີ່ມບູຊາເທວີນັ້ນ ແລະສືບຕໍ່ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ ຮັກສາເວລາຕາມວຣະຕະທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 43

गौरिणीर्भोजयामास मृष्टान्नैर्भोजनै रसैः । तैलक्षारपरित्यक्तैर्गन्धैः कुंकुमपूर्वकैः

ນາງໄດ້ເລີ້ຍງອາຫານແກ່ສະຕຣີຜູ້ບູຊາພຣະເທວີເກົາຣີ ດ້ວຍອາຫານປະນີດ ອາຫານບຳລຸງ ແລະລົດຊາດຫອມຫວານ; ພ້ອມທັງໃຊ້ເຄື່ອງຫອມທີ່ປາສຈາກນ້ຳມັນແລະດ່າງ ໂດຍເລີ່ມດ້ວຍການຖວາຍກຸງກຸມ (ຜົງສີແດງ).

Verse 44

ततस्तु वत्सरे पूर्णे याज्ञवल्क्यस्तदन्तिकम् । गत्वा प्रोवाच किं कष्टं त्वं करोषि शुचिस्मिते

ເມື່ອຄົບປີແລ້ວ ຍາຊະນະວັນກະຍະໄດ້ໄປຫານາງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດ, ເຈົ້າກຳລັງຮັບທຸກຄວາມລຳບາກອັນໃດ?”

Verse 45

मया कांतेन रक्तेन कामदेन सदैव तु । तस्मादागच्छ गच्छाव स्वमेव भवनं शुभे

“ຂ້າເຈົ້າ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ຜູກພັນຢູ່ເສມອ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ເຈົ້າ—ຢູ່ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາເຖີດ; ພວກເຮົາໄປຍັງເຮືອນຂອງເຮົາເອງ, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ.”

Verse 46

एवमुक्त्वा तु तां हृष्टां गृहीत्वा दक्षिणे करे । जगाम भवनं पश्चात्पुलकांकितगात्रजाम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຈັບມືຂວາຂອງນາງ—ຜູ້ປິຕິຍິນດີ—ແລ້ວໄປສູ່ເຮືອນ; ກາຍນາງມີຂົນລຸກຊັນດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 47

ततः परं तया सार्धं वर्तते हर्षिताननः । मैत्रेय्या सहितो यद्वदविशेषेण सर्वदा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່ານຢູ່ຮ່ວມກັບນາງ ໃບໜ້າເປັນປິຕິຢູ່ເສມອ; ທ່ານປະພຶດຕໍ່ນາງໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກ ເຫມືອນກັບທີ່ປະພຶດຕໍ່ໄມເຕຣຍາ ທຸກເວລາ।

Verse 48

ततः संजनयामास तस्यां पुत्रं गुणान्वितम् । कात्यायनाभिधानं च यज्ञ विद्याविचक्षणम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດໜຶ່ງໃນນາງ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄຸນງາມ; ມີນາມວ່າ ກາຕະຍາຍະນະ (Kātyāyana) ແລະເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນວິຊາຍັດຕາມວິທີເວດ।

Verse 49

पुत्रो वररुचिर्यस्य बभूव गुणसागरः । सर्वज्ञः सर्वकृत्येषु वेदवेदांगपारगः

ບຸດຂອງທ່ານຊື່ ວະຣະຣຸຈິ (Vararuci) ເປັນດັ່ງມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄຸນງາມ; ຮູ້ທົ່ວໃນກິດທຸກຢ່າງ ແລະຊ່ຽວຊານໃນເວດ ພ້ອມທັງເວດາງຄະທັງປວງ।

Verse 50

स्थापितोऽत्र शुभे क्षेत्रे येन विद्यार्थिनां कृते । समाराध्य विशेषेण चतुर्थ्यां शुक्लवासरे

ໃນທີ່ນີ້ ໃນເຂດສັກສິດອັນມົງຄຸນນີ້ ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາ(ເທວະຮູບ) ໂດຍພິເສດເພື່ອນັກຮຽນ; ຫຼັງຈາກບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບພິເສດ ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ແຫ່ງຂ້າງເດືອນຂາວ।

Verse 51

महागणपतिर्भक्त्या सर्वविद्याप्रदायकः । यस्तस्य पुरतो विप्राः शांतिपाठविधानतः

ພຣະມະຫາຄະນະປະຕິ ເມື່ອຖືກບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ຈະປະທານວິຊາທຸກສາຂາ; ແລະຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຕາມພິທີກຳນົດ ສວດບົດສັນຕິ (śānti-pāṭha) ເພື່ອຄວາມສະຫງົບສຸກ।

Verse 52

गृह्णाति पुष्पमालां यः पठेच्छक्त्या द्विजोत्तमाः । वेदांतकृत्स विप्रः स्यात्सदा जन्मनिजन्मनि

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດຮັບເອົາພວງດອກໄມ້ ແລ້ວສວດສັນລະເສີນນີ້ດ້ວຍກຳລັງແຫ່ງສັດທາ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນພຣາຫມັນຜູ້ສຳເລັດໃນເວດານຕະ ທຸກໆຊາດ.

Verse 53

अशक्त्या चाथ पाठस्य यो गृह्णाति धनेन च । स विशेषाद्भवेद्विप्रो वेदवेदांगपारगः

ແລະຜູ້ໃດບໍ່ສາມາດສວດໄດ້ ເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ພ້ອມ, ແຕ່ກະທຳການນັ້ນດ້ວຍການອຸປະຖຳດ້ວຍຊັບສິນ, ຜູ້ນັ້ນກໍຈະເປັນພຣາຫມັນໂດຍພິເສດ ຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ.

Verse 54

विदुषां स गृहे जन्म याज्ञिकानां सदा लभेत् । न कदाचित्तु मूर्खार्णां निन्दितानां कथञ्चन

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເກີດໃນເຮືອນຂອງຜູ້ຮູ້ ແລະຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ຢູ່ເສມອ; ບໍ່ເຄີຍເກີດໃນຫມູ່ຄົນໂງ່ ແລະຜູ້ຖືກຕຳນິ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 131

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्य ईशानोत्पत्तिपंचपिंडिकागौरीमाहात्म्य वररुचिस्थापितगणपतिमाहात्म्यवर्णनं नामैकत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ, ໃນພາກທີ 6 ຄື «ນາຄະຣະຂັນດະ», ຈົບລົງບົດທີ 131 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ຮາຏະເກສະວະຣະ-ເຂດ; ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ປັນຈະປິນດິກາ-ເຄົາຣີ ອັນເກີດຈາກ ອີຊານະ; ແລະ ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ຄະນະປະຕິ ທີ່ວະຣະຣຸຈິ ສະຖາປະນາ».