Adhyaya 121

Verse 2

सूत उवाच । देवानां तद्वचः श्रुत्वा ततः सा परमेश्वरी । प्रोवाच वाहनं किंचिद्देवा यच्छतु मे द्रुतम् । ततः सिंहं ददौ गौरी यानार्थं विकृताननम् । तमारुह्य प्रतस्थे सा ततो विंध्यं नगं प्रति

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະເທວີສູງສຸດນັ້ນໄດ້ກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍຈັດຫາພາຫະນະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວ.” ແລ້ວ ພຣະເຈົ້າໂກຣີໄດ້ປະທານສິງໂຕໜ້ານ່າຢ້ານເພື່ອເປັນພາຫະນະ. ນາງຂຶ້ນຂີ່ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປຫາພູວິນທະຍາ.

Verse 3

तस्यैकं शृंगमास्थाय रम्यं श्रेष्ठद्रुमान्वितम् । फलपुष्पसमाकीर्णं लतामंडपमंडितम्

ນາງໄດ້ເຖິງຍອດໜຶ່ງຂອງພູນັ້ນ ງາມລໍ້າ ມີໄມ້ດີເລີດຫຼາຍຊະນິດ ເກືອບເຕັມໄປດ້ວຍຜົນໄມ້ແລະດອກໄມ້ ແລະປະດັບດ້ວຍຊານເຄືອວັນລີອັນງາມ.

Verse 4

ततस्तपोऽकरोत्साध्वी तीव्रव्रतपरायणा । संयम्येन्द्रियवर्गं स्वं ध्यायमाना महेश्वरम्

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ບໍລິສຸດໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາ ມຸ່ງໝັ້ນໃນວິນັຍອັນເຂັ້ມງວດ. ນາງຄວບຄຸມອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍ ແລະເພ່ງພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 5

यथायथा तपोवृद्धिस्तस्याः सञ्जायते द्विजाः । तथा रूपं च कांतिश्च शरीरे प्रतिवर्धते

ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ, ເມື່ອໃດທີ່ຕະປະຂອງນາງເພີ່ມພູນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ເມື່ອນັ້ນຄວາມງາມແລະລັດສະຫມີກໍເພີ່ມພູນໃນກາຍຂອງນາງເຊັ່ນກັນ.

Verse 6

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तास्तत्र दैत्येशकिंकराः । ते तां दृष्ट्वा व्रतोपेतामत्यद्भुतवपुर्ध राम् । गत्वा प्रोचुः स्वनाथस्य महिषस्य दुरात्मनः

ໃນຂະນະນັ້ນ ບໍລິວານຂອງຈອມເຈົ້າໄດຕະຍະໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ຖືວິນັຍ ແລະມີຮູບກາຍອັນນ່າອັດສະຈັນ ພວກເຂົາກໍໄປກ່າວບອກແກ່ນາຍຂອງຕົນ ຄື ມະຫິສະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ.

Verse 7

चारा ऊचुः । भ्रममाणैर्धरापृष्ठे दृष्टाऽपूर्वा कुमारिका । विन्ध्याचलेऽद्य चास्माभिर्भुजैर्द्वादशभिर्युता । नानाशस्त्रधरैर्दीप्तैश्चर्मच्छादितगात्रका

ພວກສາຍລັບກ່າວວ່າ: «ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາພາກັນທ່ອງໄປເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ມື້ນີ້ໄດ້ເຫັນນາງສາວຜູ້ບໍ່ເຄີຍປາກົດ ຢູ່ເຂົາວິນທະຍາ; ມີແຂນສິບສອງ ຖືອາວຸດຫຼາຍຢ່າງສະຫວ່າງໄສ ແລະກາຍຖືກຄຸ້ມດ້ວຍໜັງ»។

Verse 8

न देवी न च गन्धर्वी नासुरी नागकन्यका । तादृग्रूपा पुराऽस्माभिः काचिद्दृष्टा नितम्बिनी

«ນາງບໍ່ແມ່ນເທວີ ບໍ່ແມ່ນນາງຟ້າກັນທັບວະ ບໍ່ແມ່ນອະສຸຣີ ແລະບໍ່ແມ່ນທິດານາກ. ກ່ອນນີ້ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍເຫັນຍິງໃດມີຮູບລັກສະນະເຊັ່ນນີ້»។

Verse 9

न विद्मो यन्निमित्तं सा तपश्चक्रे यशस्विनी । स्वर्गकामाऽर्थकामा वा पतिकामाथ वा विभो

«ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າ ນາງຜູ້ມີກຽດນັ້ນເຮັດຕະປະສະຍາເພາະເຫດໃດ; ຈະເປັນເພາະປາດຖະໜາສະຫວັນ ຫຼືປາດຖະໜາຊັບສົມບັດ ຫຼືປາດຖະໜາສາມີ, ໂອ້ ພຣະອົງ.»

Verse 10

सूत उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा महिषो दानवाधिपः । कामदेव वशं प्राप्तः श्रवणादपि तत्क्षणात्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາລາຍງານຂອງພວກເຂົາ ມະຫິສະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ກໍຕົກຢູ່ໃນອໍານາດຂອງກາມະເທວະ ໃນທັນທີ—ແມ່ນແຕ່ພຽງໄດ້ຍິນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 11

ततस्तानग्रतः कृत्वा सैन्येन महता न्वितः । जगाम कौतुकाविष्टो यत्रास्ते सा तु कन्यका

ແລ້ວຈາກນັ້ນ ລາວໃຫ້ພວກເຂົາເດີນນໍາໜ້າ ແລະມີກອງທັບໃຫຍ່ຕິດຕາມ ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຄວາມຢາກຮູ້ຄອບງໍາ ຈຶ່ງໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ນາງສາວນັ້ນພັກອາໄສຢູ່.

Verse 12

यथा मृत्युकृते मन्दः शृगालः सिंहवल्लभाम् । वने सुप्तां सुविश्वस्तां सर्वथाप्य कुतोभयाम्

ດັ່ງຫມາປ່າຜູ້ໂງ່ ທີ່ມຸ່ງໄປຫາຄວາມຕາຍຂອງຕົນ ເຂົ້າໄປໃກ້ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສິງ—ນອນຫຼັບໃນປ່າ ວາງໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ—ເຂົາກໍໄດ້ໄປດັ່ງນັ້ນ.

Verse 13

तस्याः संदर्शनादेव ततः कामशरैर्हतः । स दानवप्रधानश्च तत्क्षणादेव सद्द्विजाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ແຕ່ພຽງເຫັນນາງເທົ່ານັ້ນ ຫົວໜ້າແຫ່ງດານະວະນັ້ນ ກໍຖືກລູກສອນຂອງກາມະເທວະ ຟັນລົງໃນທັນທີ.

Verse 14

अथ प्राह प्रियं वाक्यमेकाकी तत्पुरःस्थितः । धृत्वा दूरतरेसैन्यं तस्या रूपेण मोहितः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເຂົາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງພຽງລຳພັງ—ໃຫ້ກອງທັບຢູ່ໄກອອກໄປ—ຖືກຮູບງາມຂອງນາງລໍ້ລວງ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ.

Verse 15

विरुद्धं यौवनस्यैतद्व्रतं ते चारुहासिनि । तस्मादेतत्परित्यक्त्वा त्रैलोक्यस्वामिनी भव

«ໂອ ນາງຜູ້ຍິ້ມງາມ, ວຣະຕະນີ້ຂອງເຈົ້າ ຂັດກັບວັຍໜຸ່ມ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງມັນ ແລະເປັນນາງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ»।

Verse 16

अहं हि महिषो नाम दानवेन्द्रो यदि श्रुतः । मया येन सहस्राक्षो द्वन्द्वयुद्धे विनिर्जितः

«ຂ້າແມ່ນມະຫິສະ ນາມເປັນຈອມແຫ່ງດານະວະ, ຖ້າເຈົ້າເຄີຍໄດ້ຍິນ—ຂ້ານີ້ແຫຼະຜູ້ທີ່ໄດ້ຊະນະອິນທຣະຜູ້ມີພັນຕາ ໃນການດວນດາບແບບຕົວຕໍ່ຕົວ»។

Verse 22

अहं तव वधार्थाय निर्मिता विबुधोत्तमैः । तस्मात्त्वां नाशयिष्यामि स्मरेष्टं यद्धृदि स्थितम्

ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສ້າງໂດຍເທວະຜູ້ສູງສຸດ ເພື່ອການທໍາລາຍເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະທໍາລາຍເຈົ້າ ພ້ອມທັງຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກທີ່ຝັງຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ.

Verse 23

महिष उवाच । यद्येवं तद्वरारोहे युक्ता स्याच्च कुमारिका । प्रार्थनीया भवेदत्र सर्वेषां प्राणिनां यतः

ມະຫິສະກ່າວວ່າ: «ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ເຈົ້າຄວນເປັນກຸມາຣິກາ. ເພາະວ່າຢູ່ນີ້ ສັດມີຊີວິດທັງປວງຈະພາກັນຂໍ ແລະອ້ອນວອນເຈົ້າ»។

Verse 24

स्वर्गार्थं क्रियते धर्मस्तपश्च वरवर्णिनि । येन भोगाः प्रभुञ्जंति ये दिव्या ये च मानुषाः

ໂອ ນາງຜູ້ງາມຢ່າງຍິ່ງ, ທຳມະ ແລະ ຕະປະ (ການບໍາເພັນພະຕະວະ) ຖືກປະຕິບັດເພື່ອສະຫວັນ; ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສົມບູນ ທັງທິບ ແລະ ມະນຸດ.

Verse 25

तस्माद्देहि ममात्मानं गांधर्वेण सुशोभने । विवाहेन यतोऽन्येषां स प्रधानः प्रकीर्तितः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສງາມ, ຈົ່ງມອບຕົນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພິທີແຕ່ງງານແບບການທັນດະວະ (Gāndharva). ເພາະໃນບັນດາການແຕ່ງງານທັງຫມົດ ອັນນີ້ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນສູງສຸດ.

Verse 26

एवं प्रवदतस्तस्य सा देवी क्रोधमूर्छिता । तद्वक्त्रांतं समुद्दिश्य शरं चिक्षेप स क्षणात्

ເມື່ອເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນ, ພຣະເທວີຖືກຄວາມໂກດຄອບງໍາ; ແລ້ວໃນພິບຕານາທີ ນາງໄດ້ຂວ້າງລູກສອນ ເລັ່ງໄປທີ່ມຸມປາກຂອງເຂົາ.

Verse 27

विवेश वदनं तस्य वल्मीकं पन्नगो यथा । अथ तैर्मार्गगणैर्विद्धः स वक्त्रांतान्नदंस्ततः

ມັນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປາກຂອງລາວ ຄືກັບງູເຂົ້າໄປໃນຮູມົດ. ຈາກນັ້ນ, ຖືກແທງໂດຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງນາງ Marga, ລາວໄດ້ຮ້ອງອອກມາຈາກແຈປາກຂອງລາວ.

Verse 28

सुस्राव रुधिरं भूरि गैरिकं पर्वतो यथा । ततः कोपपरीतात्मा निवृत्त्याथ शनैः शनैः

ເລືອດໄດ້ໄຫຼອອກມາຈາກລາວຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ຄືກັບດິນແດງທີ່ໄຫຼອອກມາຈາກພູເຂົາ. ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, ລາວໄດ້ຖອຍຫຼັງຢ່າງຊ້າໆ, ເທື່ອລະກ້າວ.

Verse 29

स्वसैन्यं त्वरितो भेजे कामेन च वशी कृतः । प्रोवाच सैनिकान्सर्वान्दुष्टा स्त्रीयं प्रगृह्यताम् । यथा न त्यजति प्राणान्प्रहारैर्जर्जरीकृता

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຄອບງຳ, ລາວໄດ້ຫັນໄປຫາທະຫານຂອງຕົນຢ່າງໄວວາ ແລະ ສັ່ງທະຫານທຸກຄົນວ່າ: “ຈົ່ງຈັບຜູ້ຍິງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຄົນນັ້ນ! ຕີນາງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ແຕ່ຢ່າໃຫ້ຊີວິດຂອງນາງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຖືກຕີ.”

Verse 30

एषा मम न सन्देहः प्रिया भार्या भविष्यति । यदि नो शस्त्रपातेन पंचत्वमुपयास्यति

“ໃນເລື່ອງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມສົງໃສເລີຍ: ນາງຈະກາຍເປັນພັນລະຍາທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຖ້າພຽງແຕ່ນາງບໍ່ເສຍຊີວິດຍ້ອນອາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນ.”

Verse 32

एतस्मिन्नंतरे देवी सा दृष्ट्वा तानुपस्थितान् । युद्धाय कृतसंकल्पांस्तर्जतश्च मुहुर्मुहुः

ໃນຂະນະນັ້ນ, ເທພະເຈົ້າ, ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາເຕົ້າໂຮມກັນ ແລະ ຕັດສິນໃຈທີ່ຈະຕໍ່ສູ້, ໄດ້ຕຳນິຕິຕຽນ ແລະ ທ້າທາຍພວກເຂົາຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 33

ततस्तु लीलया देवी मुक्ता तीक्ष्णान्महाशरान् । तान्सर्वांस्ताडयामास सर्वमर्मसु तत्क्षणात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະເທວີ ດັ່ງຫຼິ້ນເພື່ອຄວາມສະໜຸກ ໄດ້ປ່ອຍລູກສອນໃຫຍ່ອັນແຫຼມຄົມ ແລະທັນໃດນັ້ນກໍຕີຖືກທຸກຄົນຕາມຈຸດສຳຄັນຂອງຮ່າງກາຍ।

Verse 34

अथ तीक्ष्णैः शरैर्दैत्या निहता दानवास्तथा । एके पंचत्वमापन्ना गताश्चान्य इतस्ततः

ຖືກລູກສອນອັນແຫຼມຄົມນັ້ນ ພວກໄດຕະຍະ ແລະ ດານະວະ ກໍຖືກປາລົງ; ບາງພວກຕາຍ ແລະບາງພວກກໍຫນີໄປທົ່ວທິດທາງ।

Verse 35

ततः सैन्यं समालोक्य तद्भग्नं च तया रणे । कोपाविष्टस्ततो दैत्यः स्वयं तां समुपाद्रवत्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງຕົນຖືກນາງທຳລາຍໃນສົງຄາມ ໄດຕະຍະນັ້ນກໍເກີດໂກດກຽວ ແລະພຸ້ນເຂົ້າໄປຫານາງດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 36

यच्छञ्छृंगप्रहारांश्च तस्याः शतसहस्रशः । गर्जितं विदधच्चोग्रं शारदाभ्रसमं मुहुः

ເຂົາໄດ້ຊົກຕີນາງດ້ວຍການຟາດດ້ວຍເຂົານັບແສນນັບພັນ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມອັນນ່າຢ້ານ ຊ້ຳໆ ດັ່ງກອງເມກລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນທີ່ຫນາແນ່ນ।

Verse 37

एतस्मिन्नंतरे देवी साट्टहासकृतस्वना । त्रैलोक्यविवरं सर्वं यच्छब्देन प्रपूरितम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ຫົວເຮາະດັງກ້ອງ ເກີດເປັນສຽງກັງວານ; ດ້ວຍສຽງນັ້ນ ຊ່ອງວ່າງແລະພື້ນທີ່ທັງປວງໃນສາມໂລກກໍຖືກເຕັມໄປທົ່ວ।

Verse 38

एवं तस्या हसंत्याश्च वक्त्रान्तादथ निर्ययुः । पुलिंदाः शबरा म्लेछास्तथान्येऽरण्यवासिनः

ເມື່ອນາງຫົວເຮາະດັ່ງນັ້ນ ຈາກພາຍໃນປາກນາງ ພູລິນດາ, ສະບາຣາ, ມເລັດຊາ ແລະຜູ້ຢູ່ປ່າອື່ນໆ ກໍປາກົດອອກມາ।

Verse 39

शकाश्च यवनाश्चैव शतशश्तु वपुर्धरा । वर्म स्थगितगात्राश्च यमदूता इवापरे

ແລະຍັງມີ ສະກາ ແລະ ຢະວະນາ ປາກົດຂຶ້ນເປັນຮ້ອຍໆ ກາຍສວມເກາະຫຸ້ມກາຍ ດັ່ງດູດຂອງພະຍະມະບາງພວກ।

Verse 41

देव्युवाच । एतानस्य सुदुष्टस्य सैनिकान्बलगर्वितान् । सूदयध्वं द्रुतं वाक्यादस्मदीयाद्यथेच्छया

ເທວີກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັນຟາດໃຫ້ໄວ ທະຫານຂອງຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ—ຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສໃນກຳລັງ—ໃຫ້ທັນທີຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ, ດ້ວຍຄວາມພັກດີຕໍ່ເຮົາ.”

Verse 42

अथ ते तद्वचः श्रुत्वा वल्गंतोऽसिधनुर्द्धराः । दैतेयबलमुद्दिश्य दुद्रुवुर्वेगमाश्रिताः

ເມື່ອພວກນັ້ນໄດ້ຍິນຄຳນາງ ກໍພາກັນກະໂດດພຸ້ນ ຖືດາບແລະຄັນທະນູ ແກວ່ງອາວຸດ ແລ້ວພຸ້ນໄປດ້ວຍຄວາມໄວຫາກອງດາຍຕະຍະ।

Verse 43

ततस्तेषां महद्युद्धं मिथो जज्ञे सुदारुणम् । नात्मीयं न परं तत्र केनचिज्ज्ञा यते क्वचित्

ຕໍ່ມາ ສົງຄາມໃຫຍ່ອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ກໍເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງພວກເຂົາ. ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜຈະແຍກອອກໄດ້ຊັດເຈນເລີຍວ່າ ຜູ້ໃດແມ່ນພວກຕົນ ແລະຜູ້ໃດແມ່ນຝ່າຍອື່ນ ໃນຂະນະໃດໆ।

Verse 44

अथ ते दानवाः सर्वे योधैर्देवीसमुद्भवैः । भग्ना व्यापादिताश्चान्ये प्रहारैर्जर्जरीकृताः

ແລ້ວດານະວະທັງຫມົດ ຖືກທະຫານຜູ້ເກີດຈາກພຣະເທວີ ທຳລາຍແຕກພັງ; ບາງພວກຖືກສັງຫານ ແລະບາງພວກຖືກຟັນຕີຊ້ຳໆ ຈົນແຕກຍັບຢ່າງຫນັກ।

Verse 45

ततो भग्नं बलं दृष्ट्वा महिषः क्रोधमूर्छितः । तामुवाच क्रुधा देवीं वचनैः परुषाक्षरैः

ເມື່ອເຫັນກຳລັງທັບຂອງຕົນແຕກພັງ ມະຫິສະກໍຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ; ແລ້ວເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເທວີດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຮຸນແຮງ ແລະກັດກິນ.

Verse 46

आः पापे स्त्रीति मत्वाद्य न हतासि मया युधि । तस्मात्पश्य प्रहारं मे तत्त्वं बुध्यसि नान्यथा

«ອ້າ ຜູ້ມີບາບເອີຍ! ເພາະຄິດວ່າເຈົ້າ ‘ເປັນແຕ່ແມ່ຍິງ’ ຂ້າຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຂ້າເຈົ້າໃນຍຸດທະ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເບິ່ງການຟາດຟັນຂອງຂ້າບັດນີ້—ເຈົ້າຈະຮູ້ຄວາມຈິງ ບໍ່ມີທາງອື່ນ»

Verse 47

एवमुक्त्वा विशेषेण प्रहारान्स विचिक्षिपे । विषाणाभ्यां महावेगो भर्त्सयानो मुहुर्मुहुः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຂົາກໍຂວ້າງການຈົມຕີອັນຮຸນແຮງຢ່າງພິເສດ ຊ້ຳໆ; ມີຄວາມໄວຢ່າງຫຼວງ ແລະຂູ່ຂວັນຢູ່ເລື້ອຍໆ ພ້ອມທັງຊົກດ້ວຍເຂົາທັງສອງ.

Verse 48

ततोऽभ्याशगतं दृष्ट्वा सा देवी दानवं च तम् । आरुरोहाथ वेगेन पृष्ठिदेशेन कोपतः

ແລ້ວເມື່ອເຫັນດານະວະນັ້ນເຂົ້າມາໃກ້ ພຣະເທວີກໍໂກດຂຶ້ນ; ແລ້ວນາງກໍກະໂດດຂຶ້ນຂີ່ຢູ່ເທິງຫຼັງຂອງເຂົາດ້ວຍຄວາມໄວ ແລະພະລັງອັນແຮງກ້າ.

Verse 49

ततश्चुक्रोश दैत्योऽसौ व्योममार्गं समाश्रितः । पृष्ठ्यास्तलेन निर्भिन्नो रुधिरौघपरिप्लुतः

ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ ຍັກ​ຕົນ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຮ້ອງ​ຂຶ້ນ ແລະ​ເ⾏າະ​ຂຶ້ນ​ສູ່​ທ້ອງ​ຟ້າ; ຖືກ​ທຳ​ຮາຍ​ຢ່າງ​ໜັກ​ທີ່​ແຜ່ນ​ຫຼັງ ຈົນ​ຊຸ່ມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ເລືອດ​ໄຫຼ​ນອງ.

Verse 50

एतस्मिन्नंतरे सिंहः स तस्या ज्योतिसंभवः । जग्राह पश्चिमे भागे दंष्ट्राग्रैर्निशितैः क्रुधा

ໃນ​ຂະ​ນະ​ດຽວ​ກັນ​ນັ້ນ ສິງ​ທີ່​ເກີດ​ຈາກ​ພະ​ລັງ​ແສງ​ສະ​ຫວ່າງ​ຂອງ​ພະ​ນາງ ໄດ້​ຈັບ​ມັນ​ຈາກ​ທາງ​ຫຼັງ ດ້ວຍ​ແຂ້ວ​ອັນ​ແຫຼມ​ຄົມ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ໂກດ​ແຄ້ນ.

Verse 51

ततो निश्चलतां प्राप्तः पादाक्रांतश्च दानवः । अकरोद्भैरवान्नादान्न शक्तश्चलितुं पदम्

ຈາກ​ນັ້ນ ຍັກ​ດາ​ນາ​ວະ ທີ່​ຖືກ​ຢຽບ​ຢູ່​ໃຕ້​ຝ່າ​ຕີນ​ຂອງ​ພະ​ນາງ ກໍ​ນອນ​ນິ້ງ​ບໍ່​ໄຫວ​ຕີງ. ມັນ​ໄດ້​ສົ່ງ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ຄຳ​ລາມ​ທີ່​ໜ້າ​ຢ້ານ​ກົວ ແຕ່​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ຂະ​ຍັບ​ໄດ້​ແມ້​ແຕ່​ກ້າວ​ດຽວ.

Verse 52

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः । व्योमस्थास्तां तदा प्रोचुर्देवीं हर्षसमन्विताः

ທັນ​ໃດ​ນັ້ນ ເທວະ​ດາ​ທັງ​ຫຼາຍ ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ພະ​ອິນ ກໍ​ໄດ້​ມາ​ເຖິງ ແລະ ຢືນ​ຢູ່​ເທິງ​ທ້ອງ​ຟ້າ ກ່າວ​ຕໍ່​ພະ​ແມ່​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ປິ​ຕິ​ຍິນ​ດີ.

Verse 53

एतस्य शिरसश्छेदं शीघ्रं कुरु सुरेश्वरि । खङ्गेनानेन तीक्ष्णेन यावन्नो याति चान्यतः

“ໂອ ພະ​ແມ່​ເຈົ້າ​ແຫ່ງ​ປວງ​ເທບ, ຈົ່ງ​ຮີບ​ຕັດ​ຫົວ​ຂອງ​ມັນ​ດ້ວຍ​ດາບ​ອັນ​ແຫຼມ​ຄົມ​ນີ້ ກ່ອນ​ທີ່​ມັນ​ຈະ​ໜີ​ໄປ​ບ່ອນ​ອື່ນ.”

Verse 54

सा श्रुत्वा वचनं तेषां देवी कोपसमन्विता । खड्गं व्यापारयामास कंठे तस्यातिपीवरे

ເມື່ອນາງເທວີໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ນາງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດອັນຊອບທໍາ ແລະໄດ້ຟັນດ້ວຍດາບລົງໃສ່ຄໍອັນໜາຫນັກຂອງມັນ។

Verse 55

स तेन खड्गघातेन कंठः पीनोऽपि निष्ठुरः । द्विधा जज्ञेऽथ दैत्यस्य दधत्तुष्टिं दिवौकसाम्

ດ້ວຍການຟັນດ້ວຍດາບນັ້ນ ຄໍຂອງອະສູຣະ ແມ່ນແມ່ນວ່າໜາແລະແຂງກໍຖືກຜ່າເປັນສອງ ທໍາໃຫ້ຊາວສະຫວັນປິຕິຍິນດີ।

Verse 56

द्वादशार्कप्रतीकाशो वक्त्रांतश्चर्मखड्गधृक् । भर्त्सयंस्तां महादेवीं खड्गोद्यतकरां तदा । खड्गं व्यापारयन्गात्रे तस्या बालार्कसन्निभम्

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງ ຖືໂລ່ແລະດາບ; ໃນຂະນະທີ່ນາງມະຫາເທວີຊູດາບຂຶ້ນ ມັນກໍດ່າປະນາມນາງ ແລ້ວແກວ່ງດາບຟັນໃສ່ກາຍນາງທີ່ສ່ອງດັ່ງຕາເວັນຍາມຮຸ່ງ।

Verse 57

ततः केशेषु चाधाय यावत्तस्यापि चिक्षिपे । प्रहारं गात्रनाशाय तावदूचे स दानवः

ຈາກນັ້ນ ມັນຈັບເສັ້ນຜົມ(ຂອງນາງ) ແລະໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງຈະຟັນເພື່ອທໍາລາຍກາຍນາງ ດານະວະນັ້ນກໍໄດ້ເວົ້າຂຶ້ນ।

Verse 58

दानव उवाच । जय देवि जयाचिंत्ये जय सर्वसुरेश्वरि । जय सर्वगते देवि जय सर्वजनप्रिये

ດານະວະກ່າວວ່າ: «ຊະນະແດ່ເທວີ! ຊະນະແດ່ຜູ້ອັນບໍ່ອາດຄາດຄິດ! ຊະນະແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ຊະນະແດ່ເທວີຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກບ່ອນ! ຊະນະແດ່ເທວີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສັດທັງຫມົດ!»

Verse 59

जय कामप्रदे नित्यं जय त्रैलोक्यसुन्दरि । जय त्रैलोक्य रक्षार्थमुद्यते ह्यकुतोभये

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະນາງຕະຫຼອດການ, ຜູ້ປະທານພອນ! ໄຊຊະນະແດ່ພຣະນາງ, ຄວາມງາມແຫ່ງສາມໂລກ! ໄຊຊະນະແດ່ພຣະນາງຜູ້ລຸກຂຶ້ນເພື່ອປົກປ້ອງສາມໂລກ—ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ!

Verse 60

जय देवि कृतानंदे जय दैत्यविनाशिनि । जय क्लेशच्छिदे कांते जयाभक्तविमोहदे

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະເທວີຜູ້ກໍ່ເກີດອານັນທະ! ໄຊຊະນະແດ່ຜູ້ທໍາລາຍອະສູຣ! ໄຊຊະນະແດ່ຜູ້ຕັດຂາດຄວາມທຸກຂ໌ແລະກິເລດ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ! ໄຊຊະນະແດ່ຜູ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິຫຼົງມົວ!

Verse 62

तस्मात्कुरु प्रसादं मे प्राणान्रक्ष दयां कुरु । प्रणतस्य सुदीनस्य हीनस्य च विशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະນາງໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍປົກປ້ອງຊີວິດຂ້າພະເຈົ້າ ແລະແຜ່ເມດຕາ—ໂດຍພິເສດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ກົ້ມກາບ, ຜູ້ທຸກຍາກຫນັກ, ແລະຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍຕົກຕໍ່າ.

Verse 63

अहं दुर्वाससा शप्तो हिरण्याक्षसुतो बली । महिषत्वं समानीतस्त्वया देवी विमोक्षितः

ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ບາລີ ບຸດຂອງ ຮິຣັນຍາກຊະ; ຖືກ ດຸຣວາສະ ສາບແຊ່ງ. ຖືກນໍາໃຫ້ເປັນສະພາບຄວາຍ, ແຕ່ໂດຍພຣະເທວີ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍ.

Verse 64

तस्माद्दर्पः प्रमुक्तोऽद्य मया दानवसंभवः । किंकरत्वं प्रयास्यामि सांप्रतं ते सुरेश्वरि

ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປ່ອຍວາງຄວາມຈອງຫອງ ທີ່ເກີດຈາກຊາດດານະວະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ບັດນີ້, ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າຮັບໃຊ້ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະນາງ.

Verse 65

जय सर्वगते देवि सर्वदुष्टविनाशिनि

ຊະນະແດ່ພຣະເທວີ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຊົ່ວທັງປວງ!

Verse 66

इति तस्य वचः श्रुत्वा कृपणं सा सुरेश्वरी । कृपाविष्टाऽब्रवीद्वाक्यं ततो व्योमस्थितान्सुरान्

ເມື່ອພຣະນາງສຸເຣສະວະຣີໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນນ່າສົງສານຂອງເຂົາ ກໍເກີດຄວາມເມດຕາກະລຸນາ. ຈາກນັ້ນ ພຣະນາງກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນຟ້າ.

Verse 67

किं करोमि दया जाता ममैनं प्रति हे सुराः । तस्मान्नाहं हनिष्यामि दानवं दीनजल्पकम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຢ່າງໃດ? ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ຄວາມເມດຕາໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຂ້າດານະວະຜູ້ເວົ້າຢ່າງອັນນ່າສົງສານນີ້.

Verse 68

विमुखं खड्गशस्त्रं च तवास्मीति प्रवादिनम् । अपि मे पितृहंतारं न हन्यां रिपुमाहवे

ແມ່ນແຕ່ເຂົາຫັນຫນີ ຖືດາບແລະອາວຸດ ແຕ່ຍັງກ່າວວ່າ ‘ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂອງທ່ານ’ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະບໍ່ຂ້າສັດຕູໃນສົງຄາມ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຕາມ.

Verse 69

देवा ऊचुः । न चेदसि च देवेशि त्वमेनं दानवाधमम् । नाशयिष्यति तत्कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຖ້າພຣະເທວີເຈົ້າແຫ່ງເທວະບໍ່ທຳລາຍດານະວະຜູ້ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດນີ້ ເຂົາຈະທຳລາຍສາມໂລກທັງປວງ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 70

एष व्यर्थःश्रमः सर्वस्तथास्माकं भविष्यति । तव संभूतिसंभूतस्तव क्लेशस्तथाऽखिलः

ຄວາມພາກພຽນທັງໝົດນີ້ ຈະກາຍເປັນສິ່ງເປົ່າປະໂຫຍດສໍາລັບພວກເຮົາ. ແລະຄວາມທຸກທໍລະມານທັງປວງຂອງເຈົ້າ ຈະເກີດຂຶ້ນອີກ—ເກີດຈາກການຫວນຄືນຂອງອໍານາດຂອງເຂົານັ້ນເອງ.

Verse 71

देव्युवाच । नाहमेनं हनिष्यामि त्यजिष्यामि तथाऽमराः । एनं कचग्रहं कृत्वा धारयिष्यामि सर्वदा

ເທວີກ່າວວ່າ: “ເຮົາຈະບໍ່ຂ້າເຂົາ ແລະຈະບໍ່ລະທິ້ງເຂົາ, ໂອ ອະມະຣາ. ຈັບເຂົາໄວ້ດ້ວຍຜົມ ເຮົາຈະຖືກັກໄວ້ເຊັ່ນນີ້ຕະຫຼອດໄປ.”

Verse 72

देवा ऊचुः । साधुसाधु महाभागे युक्तमुक्तं त्वया वचः । एतद्धि युज्यते कर्तुं कालेऽस्मिंस्त्रिदशेश्वरि

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ດີແທ້, ດີແທ້, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງໃຫຍ່! ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າສົມຄວນ ແລະມີເຫດຜົນ. ແທ້ຈິງໃນການນີ້, ໂອ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະສາມສິບ, ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ.”

Verse 73

सांप्रतं मर्त्यलोके त्वं रूपमेतत्समाश्रिता । शस्त्रोद्यतकरा रौद्रा महिषोपरि संस्थिता

ບັດນີ້ໃນໂລກມະນຸດ ເຈົ້າໄດ້ອາໄສຮູບນີ້—ດຸຮ້າຍ ມືຊູອາວຸດ ແລະນັ່ງຢູ່ເທິງຄວາຍ.

Verse 74

अवाप्स्यसि परां पूजां दुर्लभा ममरैरपि । यस्त्वामेतेन रूपेण संस्थितां पूजयिष्यति

ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການບູຊາອັນສູງສຸດ—ຫາຍາກແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ອະມະຣາ—ເມື່ອມີຜູ້ໃດບູຊາເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນຮູບນີ້.

Verse 75

त्वमस्य संगतो भावि विख्याता विंध्यवासिनी । किं ते वा बहुनोक्तेन शृणु संक्षेपतो वचः

ເຈົ້າຈະເຊື່ອມພັນກັບສະຖານທີ່ນີ້ ແລະຈະໂດງດັງໃນນາມ «ວິນທະຍະວາສິນີ». ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເຮັດໄມ? ຈົ່ງຟັງຄໍາໂດຍຫຍໍ້.

Verse 76

अस्मदीयं परं तथ्यं सर्वलोकहितावहम् । पार्थिवानां त्वदायत्तं बलं देवि भविष्यति

ຄວາມຈິງອັນສູງສຸດຂອງພວກເຮົານີ້ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ. ໂອ ເທວີ, ພະລັງຂອງກະສັດທັງຫຼາຍຈະພຶ່ງພາເຈົ້າ.

Verse 77

युद्धकाले समुत्पन्ने भक्तानां नात्र संशयः । प्रस्थानं वा प्रवेशं च यः करिष्यति मानवः

ເມື່ອເວລາສົງຄາມເກີດຂຶ້ນ ສໍາລັບຜູ້ມີພັກຕິ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ. ຜູ້ໃດຈະອອກເດີນທາງ ຫຼືຈະເຂົ້າໄປ (ສະຖານ/ກິດຈະການ)…

Verse 78

त्वां स्मृत्वा प्रणिपत्याथ पूजयित्वा विशेषतः । तस्य संपत्स्यते सिद्धिः सर्वकृत्येषु सर्वदा । इह कापुरुषस्यापि किं पुनः सुभटस्य च

ເມື່ອລະລຶກເຖິງເຈົ້າ ແລ້ວກໍ່ກາບນົບ ແລະບູຊາເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິພິເສດ—ຜູ້ນັ້ນຈະສໍາເລັດຜົນໃນກິດທຸກຢ່າງ ທຸກເວລາ. ຖ້າແມ່ນແຕ່ຄົນຂີ້ຂວັນຢູ່ນີ້ຍັງເປັນໄດ້, ຈະຍິ່ງເທົ່າໃດສໍາລັບນັກຮົບຜູ້ກ້າຫານ!

Verse 79

आश्विनस्य सिते पक्षे नवम्यां चाष्टमीदिने । पूजयिष्यति यो मर्त्त्यस्त्वां सद्भक्तिसमन्वितः

ໃນເດືອນອາສວິນ ໃນຂ້າງຂຶ້ນສວ່າງ, ໃນວັນນະວະມີ ແລະວັນອັດຖະມີ, ຜູ້ໃດໃນຫມູ່ມະນຸດບູຊາເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິອັນແທ້…

Verse 80

तस्य संवत्सरं यावत्समग्रं सुरसुन्दरि । न भविष्यति वै रोगो न भयं न पराभवः । नापमृत्युर्न चौरादि समुद्भूत उपद्रवः

ໂອ ນາງຜູ້ງາມໃນຫມູ່ເທວະ, ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ ຈະບໍ່ມີໂລກໄພ, ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ, ບໍ່ມີຄວາມພ່າຍແພ້; ບໍ່ມີການຕາຍກ່ອນເວລາ ແລະບໍ່ມີຄວາມລຳບາກທີ່ເກີດຈາກໂຈນ ແລະອື່ນໆ.

Verse 82

तत्र गत्वा चिरात्प्राप्य स्वं राज्यं पाकशासनः । पालयामास संहृष्टस्त्रैलोक्यं हतकटकम्

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະຫຼັງຈາກເວລາດົນ ໄດ້ກັບຄືນຮັບອານາຈັກຂອງຕົນ, ພາກະຊາສະນະ (ອິນທຣະ) ກໍປົກຄອງສາມໂລກດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ເມື່ອກອງຕໍ່ຕ້ານຖືກທຳລາຍແລ້ວ.

Verse 83

लोकाश्च सुखसंपन्नाः सर्वे जाता स्ततः परम् । यज्ञभागभुजो देवा भूयो जाता जगत्त्रये

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂລກທັງປວງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ. ແລະເທວະຜູ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດຍາ ກໍກັບມາເຈີຣິນອີກຄັ້ງໃນສາມໂລກ.

Verse 84

ततः परं च सा देवी त्रैलोक्ये ख्यातिमागता । सर्वक्षेत्रेषु तीर्थेषु स्थानेषु च विशेषतः

ຈາກນັ້ນ ພຣະເທວີນັ້ນໄດ້ຮັບຊື່ສຽງອັນລືອລັ່ນໃນສາມໂລກ; ໂດຍພິເສດໃນທຸກໆເຂດສັກສິດ, ທີ່ທີ່ຂ້າມນ້ຳບຸນ (ຕີຣຖະ), ແລະສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທັງຫມົດ.

Verse 85

एतस्मिन्नंतरे जातः सुरथोनाम भूपतिः । आनर्तस्तेन सद्भक्त्या क्षेत्रेऽत्रैव विनिर्मिता

ໃນຊ່ວງນັ້ນ ກະສັດນາມວ່າ ສຸຣະຖະ ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ. ດ້ວຍພຣະສັດທາອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງໄດ້ສ້າງ “ອານັຣຕະ” ເປັນຖານສັກສິດຂຶ້ນຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນີ້ເອງ.

Verse 86

यस्तां पश्यति सद्भक्त्या चैत्राष्टम्यां सितेऽहनि । स पुमान्वत्सरं यावत्कृतार्थः स्यान्न संशयः

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະນາງດ້ວຍສັດທາອັນຈິງໃຈ ໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂາວເດືອນໄຈຕຣາ ຜູ້ນັ້ນຈະສຳເລັດຜົນ ແລະມີຄວາມສຳເລັດຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 91

।सूत उवाच । एवमुक्त्वाथ ते देवास्तां देवीं हर्षसंयुताः । अनुज्ञातास्तया जग्मुः स्वां पुरीममरावतीम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະເທວີ ແລ້ວລາຈາກໄປສູ່ນະຄອນຂອງຕົນ ອະມະຣາວະຕີ।

Verse 121

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये महिषासुरपराजय कात्यायनीमाहात्म्यवर्णनंनाम एकविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ສະໂລກ ໃນພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ ໃນມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງເຂດຮາຏະເກສະວະຣະ ບົດທີ່ມີນາມວ່າ “ການປະລາຍມະຫິສາສຸຣະ ແລະການພັນລະນາພຣະກາຕະຍາຍນີ” ຄື ບົດທີ 121 ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।