Adhyaya 3

Verse 1

लोमश उवाच । दाक्षायणी गता तत्र यत्र यज्ञो महानभूत् । तत्पितुः सदनं गत्वा ना नाश्चर्यसमन्वितम्

ໂລມະຊະກ່າວວ່າ: ດາກຊາຍະນີໄດ້ໄປຍັງບ່ອນທີ່ພິທີຍັດຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກຳລັງດຳເນີນ. ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນວັງຂອງພໍ່ ນາງເຫັນວ່າທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ.

Verse 2

द्वारि स्थिता तदा देवा अवतीर्य निजासनात् । नंदिनो हि महाभागा देवलोकं निरीक्ष्य च

ໃນເວລານັ້ນ ພວກເທວະໄດ້ລົງຈາກອາສນະຂອງຕົນ ແລ້ວຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ. ນັນດິນ ຜູ້ມີວາສະນາອັນຍິ່ງ ເມື່ອກວດເບິ່ງໂລກເທວະແລ້ວ ກໍເບິ່ງຢູ່ເຊັ່ນກັນ.

Verse 3

मातरं पितरं दृष्ट्वा सुहृत्संबंधि वांधवान् । अभिवाद्यैव पिरतं मातरं च मुदान्विता

ເມື່ອນາງເຫັນແມ່ແລະພໍ່ ພ້ອມທັງມິດສະຫາຍ ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະວົງວານ ນາງໄດ້ກ້ອມກາບອະພິວາດດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຕໍ່ພໍ່ແລະແມ່។

Verse 4

बभाषे वचनं देवी प्रस्तापसदृशं तदा । अनाहूतस्त्वया कस्माच्छंभुः परमशोभनः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນເໝາະກັບການກະທໍານັ້ນວ່າ: “ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຊີນ ພຣະສັມພູ (Śambhu) ຜູ້ງາມສະຫງ່າສູງສຸດ?”

Verse 5

येन पूतमिदं सर्वं समग्रं सचराचरम् । यज्ञो यज्ञविदां श्रेष्ठो यज्ञांगो यज्ञदक्षिणः

ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ຈັກກະວານທັງປວງ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະເອງ, ເປັນຜູ້ຮູ້ຍັດຍະອັນປະເສີດສຸດ, ເປັນອົງປະກອບຂອງຍັດຍະ ແລະເປັນທັກສິນາແຫ່ງຍັດຍະ.

Verse 6

द्रव्यं मंत्रादिकं सर्वं हव्यं कव्यं च यन्मयम् । विना तेन कृतं सर्वमपवित्रं भविष्यति

ວັດຖຸບູຊາທັງປວງ ແລະມັນຕຣາທັງຫມົດ ພ້ອມທັງຮະວະຍະ (ອະຫຸຕິຖວາຍແດ່ເທວະ) ແລະກະວະຍະ (ເຄື່ອງຖວາຍແດ່ບັນພະບຸລຸດ) ລ້ວນແຕ່ເປັນສະພາບຂອງພຣະອົງ. ຖ້າຂາດພຣະອົງ ການກະທໍາທັງປວງຈະກາຍເປັນອະບໍລິສຸດ.

Verse 7

शंभुना हि विना तात कथं यज्ञः प्रवर्तते । एते कथं समायाता ब्रह्मणा सहिताः पितः

“ພໍ່ທີ່ຮັກ, ຖ້າບໍ່ມີ ພຣະສັມພູ (Śambhu) ແລ້ວ ຍັດຍະຈະດໍາເນີນໄປໄດ້ແນວໃດ? ແລະເຫຼົ່າເທວະເຫຼົ່ານີ້ມາຮອດໄດ້ແນວໃດ ໂດຍມີ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ມາພ້ອມ, ໂອ້ພໍ່?”

Verse 8

हे भृगो त्वं न जानासि हे कश्यप महामते । अत्रे विशिष्ठ एकस्त्वं शक्र किं कृतमद्यते

ໂອ ພຣຶກຸ! ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ດອກບໍ? ໂອ ກັສຍະປະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ! ໂອ ອັດຣີ! ໂອ ວະສິດຖະ—ໃນທີ່ນີ້ມີແຕ່ເຈົ້າທີ່ເປັນຜູ້ເດັ່ນ. ໂອ ສັກຣະ! ມື້ນີ້ໄດ້ເຮັດຫຍັງ?

Verse 9

हे विष्णो त्वं महादेवं जानासि परमेश्वरम् । ब्रह्मन्किं त्वं न जानासि महादेवस्य विक्रमम्

ໂອ ວິສນຸ! ເຈົ້າຮູ້ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ໂອ ພຣະພຣົມ! ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ພະລັງອັນກ້າຫານຂອງພຣະມະຫາເທວະດອກບໍ?

Verse 10

पुरा पंचमुखो भूत्वा गर्वितोसि सदाशिवम् । कृतश्चतुर्मुखस्तेन विस्मृतोऽसि तदद्भुतम्

ໃນການກ່ອນ ເຈົ້າເຄີຍເປັນຜູ້ມີຫ້າໜ້າ ແລະເກີດຄວາມຈອງຫອງຕໍ່ ສະດາຊິວະ. ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ເຈົ້າຖືກເຮັດໃຫ້ເຫຼືອສີ່ໜ້າ—ເຈົ້າລືມເຫດການອັນອັດສະຈັນນັ້ນແລ້ວບໍ?

Verse 11

भिक्षाटनं कृतं येन पुरा दारुवने विभुः । शप्तोयं भिक्षुको रुद्रो भवद्भिः सखिभिस्तदा

ຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ຍິ່ງ ເຄີຍໄປຈາລະຈອນຂໍອາຫານໃນປ່າດາຣຸ. ໃນເວລານັ້ນ ຣຸດຣະຜູ້ປາກົດເປັນພິກຂຸ ຖືກເຈົ້າແລະສະຫາຍຂອງເຈົ້າສາບແຊ່ງ.

Verse 12

शप्तेनापि च रुद्रेण भवद्भिर्विस्मृतं कथम् । यस्यावयवमात्रेण पूरितं सचराचरम्

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ກ່າວເຖິງ ແລະເອີ້ນນາມ ຣຸດຣະແລ້ວ ເຈົ້າທັງຫຼາຍຈະລືມຄວາມຈິງນັ້ນໄດ້ຢ່າງໃດ? ເພີຍແຕ່ສ່ວນນ້ອຍໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ ກໍເຮັດໃຫ້ສັບພະສິ່ງທັງປວງ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກປົກຄຸມ ແລະເຕັມພ້ອມ.

Verse 13

लिंगभूतं जगत्सर्वं जातं तत्क्षणमेव हि । लयानाल्लिंगमित्याहुः सर्वे देवाः सवासवाः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈັກກະວານທັງໝົດໄດ້ກາຍເປັນສະພາບແຫ່ງລິງຄະໃນທັນທີ. ເນື່ອງຈາກລິງຄະເປັນເຄື່ອງໝາຍທີ່ຮູ້ຈັກການລະລາຍ ດັ່ງນັ້ນເທວະທັງປວງ ພ້ອມອິນທຣະ ເອີ້ນມັນວ່າ «ລິງຄະ».

Verse 14

सर्वे देवाश्च संभूता यतो देवस्य शूलिनः । सोऽसौ वेदांतगो देवस्त्वया ज्ञातुं न पार्यते

ຈາກພຣະເທວະນັ້ນ—ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ຊູລິນ—ເທວະທັງປວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ພຣະອົງນັ້ນຜູ້ສະຖິດໃນແກ່ນຄວາມໝາຍແຫ່ງເວດານຕະ ເຈົ້າບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 15

तस्या वचनमाकर्ण्य दक्षः क्रुद्धोऽब्रवीद्वचः । किं त्वया बहुनोक्तेन कार्यं नास्तीह सांप्रतम्

ເມື່ອດັກສະໄດ້ຟັງຄໍາຂອງນາງ ກໍໂກດແລະກ່າວວ່າ: «ຈະຕ້ອງໃຊ້ຄໍາພູດຍາວໆໄປເພື່ອຫຍັງ? ໃນບັດນີ້ ທີ່ນີ້ ບໍ່ມີການຈໍາເປັນໃດເລີຍ».

Verse 16

गच्छ वा तिष्ठवा भद्रे कस्मात्त्वं हि समागता । अमंगलो हि भर्ता ते अशिवोसौ सुमध्यमे

«ໄປກໍໄປ ຫຼືຈະຢູ່ກໍຢູ່ ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ—ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ເພາະຫຍັງ? ເພາະຜົວຂອງເຈົ້າເປັນຜູ້ບໍ່ເປັນມງຄຸນ; ຜູ້ນັ້ນແມ່ນ ‘ອະຊິວະ’ ຜູ້ບໍ່ນໍາມງຄຸນ, ໂອ ຜູ້ເອວງາມ».

Verse 17

अकुलीनो वेदबाह्यो भूतप्रेतपिशाचराट् । तस्मान्नाकारितो भद्रे यज्ञार्थं चारुभाषिणि

«ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີຊາດຕະກູນສູງ ຢູ່ນອກເວດາ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າໃນຫມູ່ພູຕະ ເປຣຕະ ແລະປິສາຈະ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເວົ້າຫວານ ຜູ້ນ່າຮັກ, ລາວຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກເຊີນມາເພື່ອພິທີຍັດນີ້».

Verse 18

मया दत्तासि सुश्रोणि पापिना मंदबुद्धिना । रुद्रायाविदितार्थाय उद्धताय दुरात्मने

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ມີບາບ ແລະ ປັນຍາທຶບ—ໄດ້ມອບເຈົ້າໃຫ້ແກ່ ຣຸດຣະ; ຜູ້ບໍ່ຮູ້ຄວາມຄວນ, ອວດອົງ ແລະ ຈິດຊົ່ວຮ້າຍ.

Verse 19

तस्मात्कायं परित्यज्य स्वस्था भव शुचिस्मिते । दक्षेणोक्ता तदा पुत्री सा सती लोकपूजिता

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງກາຍນີ້ ແລະ ຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບ, ໂອ ນາງຜູ້ຍິ້ມບໍລິສຸດ. ດັກສະໄດ້ກ່າວເຊັ່ນນັ້ນແກ່ລູກສາວຂອງຕົນ—ນາງສະຕີ ຜູ້ຖືກໂລກທັງປວງນະມັດສະການ.

Verse 20

निंदायुक्तं स्वपितरं विलोक्य रुषिता भृशम् । चिंतयंती तदा देवी कथं यास्यामि मंदिरे

ເມື່ອເຫັນພໍ່ຂອງຕົນເຕັມໄປດ້ວຍຄຳດ່າທໍ່, ພຣະເທວີໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ. ແລ້ວນາງຄິດວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະກັບໄປເຮືອນແນວໃດ ເພື່ອເຜີຍໜ້າພຣະສິວະ?”

Verse 21

शंकरं द्रष्टुकामांह किं वक्ष्ये तेन पृच्छिता । यो निंदति महादेवं निंद्यमानं श्रृणोति यः । तावुभौ नरके यातो यावच्चन्द्रदिवाकरौ

“ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະເຫັນ ຊັງກະຣະ, ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງຖາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບວ່າຫຍັງ? ຜູ້ໃດດ່າທໍ່ ມະຫາເທວະ, ແລະຜູ້ໃດຟັງເມື່ອພຣະອົງຖືກດ່າທໍ່—ທັງສອງຈະໄປນະລົກ ຕາບໃດທີ່ດວງຈັນ ແລະ ດວງອາທິດຍັງດຳລົງຢູ່.”

Verse 22

तस्मात्तयक्ष्याम्यहं देहं प्रवेक्ष्यामि हुताशनम्

“ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງກາຍນີ້; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟບູຊາ.”

Verse 23

एवं मीमांसमाना सा शिवरुद्रेतिभाषिणी । अपमानाभिभूता सा प्रविवेश हुताशनम्

ດ້ວຍການພິຈາລະນາແນວນັ້ນ, ນາງຈຶ່ງກ່າວວ່າ "ພະສິວະ, ພະຣຸດຣະ!" ແລະ ດ້ວຍຄວາມອັບອາຍຂາຍໜ້າ, ນາງຈຶ່ງຍ່າງເຂົ້າໄປໃນກອງໄຟບູຊາ.

Verse 24

हाहाकारेण महता व्याप्तमासीद्दिगंतरम् । सर्वे ते मंचमारूढाः शस्त्रैर्व्याप्ता निरंतराः

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງ "ອະນິຈາ!" ຢ່າງແຮງ, ທົ່ວທຸກທິດທາງກໍເຕັມໄປດ້ວຍສຽງນັ້ນ. ຜູ້ຄົນທັງໝົດເທິງເວທີຖືກອ້ອມຮອບຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ພ້ອມດ້ວຍອາວຸດໃນມື.

Verse 25

शस्त्रैः स्वैर्जध्नुरात्मानं स्वानि देहानि चिच्छिदुः । केचित्करतले गृह्य शिरांसि स्वानि चोत्सुकाः

ພວກເຂົາໃຊ້ອາວຸດຂອງຕົນເອງທຳຮ້າຍຮ່າງກາຍ ແລະ ຕັດຊີ້ນຂອງຕົນ. ບາງຄົນດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ໄດ້ຖືຫົວທີ່ຂາດຂອງຕົນໄວ້ໃນຝາມື.

Verse 26

नीराजयंतस्त्वरिता भस्मीभूताश्च जज्ञिरे । एवमूचुस्तदा सर्वे जगर्ज्जुरतिभीषणम्

ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະ ໝຸນວຽນໄປມາຢ່າງບ້າຄັ່ງ, ພວກເຂົາກາຍເປັນເຖົ່າຖ່ານ. ຈາກນັ້ນ ທຸກຄົນກໍເວົ້າແນວນັ້ນ ແລະ ຮ້ອງຄຳລາມຢ່າງໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດ.

Verse 27

शस्त्रप्राहारैः स्वांगानि चिच्छिदुश्चातिभीषणाः । ते तथा विलयं प्राप्ता दाक्षायण्या समं तदा

ດ້ວຍການຟັນຂອງອາວຸດ, ພວກເຂົາຕັດແຂນຂາຂອງຕົນເອງ - ເປັນພາບທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງພົບກັບຄວາມພິນາດໃນເວລານັ້ນ, ພ້ອມກັບນາງດາກຊາຍານີ.

Verse 28

गणास्तत्रायूते द्वे च तदद्भुतमिवाभवत् । ते सर्व ऋषयो देवा इंद्राद्याः समरुद्गणाः

ທີ່ນັ້ນ ກອງກະນະປາກົດຂຶ້ນສອງໝື່ນ ດັ່ງອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ບັນດາລິສີ ແລະ ເທວະທັງປວງຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ອິນທຣະ ແລະ ອື່ນໆ ພ້ອມກອງມາຣຸດ.

Verse 29

विश्वेऽश्वनौ लोकपालास्तूष्णींबूतास्तदाभवन् । विष्णुं वरेण्यं केचिच्च प्रार्थयंतः समंततः

ໃນເວລານັ້ນ ວິສເວເທວະ, ອັສວິນ ແລະ ຜູ້ພິທັກໂລກທັງຫຼາຍ ນິ່ງງຽບ. ບາງພວກຢູ່ທຸກທິດ ເລີ່ມອ້ອນວອນພຣະວິສນຸ ຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 30

एवं भूतस्तदा यज्ञो जातस्तस्य दुरात्मनः । दक्षस्य ब्रह्मबंधोश्च ऋषयो भयमागताः

ດັ່ງນັ້ນ ພິທີຍັດຍະຈຶ່ງເກີດຜົນເປັນແນວນັ້ນ ຕໍ່ດັກສະຜູ້ໃຈຊົ່ວ—ຜູ້ເປັນ “ພຣາຫມັນແຕ່ຊື່” (ບຣະຫມະບັນທຸ). ບັນດາລິສີຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ.

Verse 31

एतस्मिन्नंतरे विप्रा नारदेन महात्मना । कथितं सर्वमेवैतद्दक्षस्य च विचेष्टितम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ນາຣະດະຜູ້ໃຈຍິ່ງ ໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງນີ້ ພ້ອມທັງການປະພຶດ ແລະ ຄວາມຜິດຂອງດັກສະ.

Verse 32

तदाकर्ण्येश्वरो वाक्यं नारदस्य मुखोद्गतम् । चुकोप परमं क्रुद्ध आसनादुत्पतन्निव

ເມື່ອພຣະອີສະວະຣະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ອອກຈາກປາກນາຣະດະ ພຣະອົງກໍໂກດຢ່າງຫນັກ—ໂກດຈົນເຫັນຄືຈະກະໂດດລຸກຈາກອາສນະ.

Verse 33

उद्धृत्य च जटां रुद्रो लोकसंहारकारकः । आस्फोटयामास रुषा पर्वतस्य शिरोपरि

ແລ້ວພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກສະລາຍ ຍົກຜົມຈະຕາຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ ແລະດ້ວຍຄວາມໂກດ ຟາດລົງໃສ່ຍອດພູ।

Verse 34

ताडनाच्च समुद्भूतो वीरभद्रो महायशाः । तथा काली समुत्पन्ना भूतकोटिभिरावृता

ຈາກການຟາດນັ້ນ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ກໍເກີດຂຶ້ນ; ແລະກາລີກໍຜຸດຂຶ້ນ ມີຝູງພູຕະນັບໂກດິຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 35

कोपान्निःश्वसितेनैव रुद्रस्य च महात्मनः । जातं ज्वराणां च शतं सन्निपातास्त्रयोदश

ດ້ວຍພຽງແຕ່ລົມຫາຍໃຈອອກດ້ວຍຄວາມໂກດຂອງພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ກໍເກີດໄຂ້ຮ້ອນຮ້ອຍປະເພດ ແລະສັນນິປາຕະອັນຮ້າຍແຮງສິບສາມປະການ।

Verse 36

विज्ञप्तो वीरभद्रेण रुद्रो रौद्रपराक्रमः । किं कार्यं भवतः कार्यं शीघ्रमेव वद प्रभो

ແລ້ວວີຣະພັດຣະ ໄດ້ກາບທູນພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ມີພະລັງອັນນ່າຢ້ານກົວວ່າ: “ຈະໃຫ້ຂ້າພະອົງເຮັດສິ່ງໃດເພື່ອພຣະອົງ? ຂໍຈົ່ງຕັດສັ່ງໂດຍໄວ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ!”

Verse 37

इत्युक्तो भगवान्रुद्रः प्रेषयामास सत्वरम् । गच्छ वीर महा बाहो दक्षयज्ञं विनाशय

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍສົ່ງເຂົາໄປທັນທີ: “ໄປເຖີດ ໂອ້ວີຣະ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່, ຈົ່ງທຳລາຍຍັດຍະຂອງທັກສະ.”

Verse 38

शासनं शिरसा धृत्वा देवदेवस्य शूलिनः । कालिकाऽलिहितो वीरः सर्वभूतैः समावृतः । वीरभद्रो महातेजा ययौ दक्षमखं प्रति

ເມື່ອນໍາພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ມາວາງໄວ້ເທິງສີສະ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ຖືກນາງກາລີປະທານເຄື່ອງໝາຍ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງພູຕະທັງຫມົດ ຄື ວີຣະພັດຣະຜູ້ມີຣັດສະມີໃຫຍ່ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາພິທີຍັດຍະຂອງທັກສະ।

Verse 39

तदानीमेव सहसा दुर्निमित्तानि चाभवन् । रूक्षो ववौ तदा वायुः शर्कराभिः समावृतः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຢ່າງກະທັນຫັນ ນິມິດຮ້າຍກໍເກີດຂຶ້ນຫຼາຍປະການ। ລົມອັນຫຍາບກະດ້າງໄດ້ພັດຂຶ້ນ ພ້ອມກັບກ້ອນກອກແລະຝຸ່ນກະຈາຍເຕັມໄປ।

Verse 40

असृग्वर्षति देवश्च तिमिरेणाऽवृता दिवशः । उल्कापाताश्च बहवः पेतुरुर्व्यां सहस्रशः

ເລືອດໄດ້ຕົກລົງດັ່ງຝົນຈາກຟ້າ ແລະແສງກາງວັນຖືກຄຸ້ມດ້ວຍຄວາມມືດ. ອຸລະກາຕົກຫຼາຍດວງກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນເປັນພັນໆ।

Verse 41

एवंविधान्यरिष्टानि ददृशुर्विबुधादयः । दक्षोऽपि भयमापन्नो विष्णुं शरणमाययौ

ເມື່ອເຫັນອະຣິດແລະນິມິດຮ້າຍຢ່າງນັ້ນ ພວກເທວະດາແລະຜູ້ອື່ນໆກໍຕົກໃຈຫວາດຫວັນ. ທັກສະເອງກໍຖືກຄວາມຢ້ານຄອບງໍາ ແລະໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະວິດສະນຸເປັນທີ່ພຶ່ງ।

Verse 42

रक्षरक्ष महाविष्णो त्वं हि नः परमो गुरुः । यज्ञोऽसि त्वं सुरश्रेष्ठ भयान्मां परिमोचय

“ຊ່ວຍປົກປ້ອງ, ຊ່ວຍປົກປ້ອງ, ໂອ້ ພຣະມະຫາວິດສະນຸ! ພຣະອົງແມ່ນຄູອາຈານສູງສຸດຂອງພວກເຮົາແທ້. ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະເອງ—ຂໍໃຫ້ປົດປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າຈາກຄວາມຢ້ານນີ້.”

Verse 43

दक्षेण प्रार्थ्य मानो हि जगाद मधुसूदनः । मया रक्षा विदातव्या भवतो नात्र संशयः

ເມື່ອດັກສະອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ ມະທຸສູດນະ (ວິສນຸ) ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ການຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງປະທານໃຫ້ເຈົ້າ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។

Verse 44

अपूज्या यत्र पूज्यंते पूजनीयो न पूज्यते । त्रीणी तत्र प्रवर्तंते दुर्भिक्षं त्वया धर्ममजानताः । ईश्वरावज्ञया सर्वं विफलं च भविष्यति

«ບ່ອນໃດທີ່ຜູ້ບໍ່ຄວນບູຊາກັບຖືກບູຊາ ແຕ່ຜູ້ຄວນບູຊາກັບບໍ່ຖືກບູຊາ—ຄວາມຊົ່ວສາມປະການຈະເກີດຂຶ້ນ: ທຸກຂ໌ອຶດຢາກ, ແລະຄວາມພິນາດເນື່ອງຈາກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ທຳ. ໂດຍການຫມິ່ນປະມາດພຣະເຈົ້າ ທຸກສິ່ງຈະເປັນໄຮ້ຜົນ»។

Verse 45

अपूज्या यत्र पूज्यं ते पूजनीयो न पूज्यते । त्रीणी तत्र प्रवर्तंते दुर्भिक्षं मरणं भयम्

«ບ່ອນໃດທີ່ຜູ້ບໍ່ຄວນບູຊາຖືກບູຊາ ແຕ່ຜູ້ຄວນບູຊາບໍ່ຖືກບູຊາ—ໄພພິບັດສາມປະການຈະເກີດ: ທຸກຂ໌ອຶດຢາກ, ຄວາມຕາຍ, ແລະຄວາມຢ້ານກົວ»។

Verse 46

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन माननीयो वृषध्वजः । अमानितान्महेशात्त्वां महद्भयमुपस्थितम्

«ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຈົ່ງໃຫ້ກຽດແກ່ ວຶຣະສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ). ເນື່ອງຈາກໄດ້ບໍ່ໃຫ້ກຽດແກ່ມະເຫສະ ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ໄດ້ມາເຖິງເຈົ້າແລ້ວ»។

Verse 47

अधुनैव वयं सर्वे प्रभवो न भवामहे । भवतो दुर्न्नयेनेव नात्र कार्या विचारणा

«ນັບແຕ່ບັດນີ້ໄປ ພວກເຮົາທັງໝົດຈະບໍ່ອາດດຳລົງຄວາມເປັນຜູ້ມີອຳນາດ ຫຼືຄວາມສາມາດໄດ້ອີກ—ເພາະຄວາມຄິດຜິດຂອງເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ»។

Verse 48

विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा दक्षश्चिंतापरोऽभवत् । विविर्णवदनो भूत्वा तूष्णीमासीद्भुवि स्थितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະວິສນຸ ດັກສະກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກັງວົນ. ໃບໜ້າຫມອງ ຢືນຢູ່ເທິງດິນ ແລະນິ່ງງຽບ.

Verse 49

वीरभद्रो महाबाहू रुद्रेणैव प्रचोदितः । काली कात्यायनीशाना चामुंडा मुंडमर्द्दिनी

ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ໄດ້ຖືກພຣະຣຸດຣະເອງກະຕຸ້ນ ແລະປາກົດຂຶ້ນ; ພ້ອມກັບ ກາລີ, ກາຕະຍາຍນີ, ອີສານາ ແລະ ຈາມຸນດາ ຜູ້ປະຫານມຸນດາ.

Verse 50

भद्रकाली तथा भद्रा त्वरिता वैष्णवी तथा । नवदुर्गादिसहितो भूतानां च गणो महान्

ຍັງມີ ພັດຣະກາລີ, ພັດຣາ, ຕະວະຣິຕາ ແລະ ໄວສນະວີ ມາດ້ວຍ; ພ້ອມທັງກອງຫມູ່ສັດມີຊີວິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ມີນະວະດຸຣຄາ ແລະອື່ນໆ ຮ່ວມດ້ວຍ.

Verse 51

शाकिनी डाकिनी चैव भूतप्रमथगुह्यकाः । तथैव योगिनीचक्रं चतुः षष्ट्या समन्वितम्

ແລະຍັງມີ ຊາກິນີ ແລະ ດາກິນີ; ພ້ອມທັງ ພູຕະ, ປຣະມະຖະ, ແລະ ກຸຫຍະກະ. ອີກທັງວົງຈັກຂອງໂຢກິນີ ຄົບຖ້ວນດ້ວຍ 64 ນາງ.

Verse 52

निजन्मुः सहसा तत्र यज्ञवाटं महाप्रभम् । वीरभद्रसमेता सर्वे हरपराक्रमाः । दशबाहवस्त्रिनेत्रा जटिला रुद्रभूषणाः

ທັນໃດນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ ສູ່ລານພິທີຍັດຍະອັນສະຫງ່າງາມແລະຍິ່ງໃຫຍ່. ທຸກຄົນພ້ອມວີຣະພັດຣະ ມີຄວາມກ້າຫານດັ່ງຮະຣະ (ພຣະສິວະ): ມືສິບ, ຕາສາມ, ຜົມຈະຕາ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງຣຸດຣະ.

Verse 53

पार्षदाः शंकरस्यैते सर्वे रुद्रस्वरूपिणः । पंचवक्त्रा नीलकंठाः सर्वे ते शस्त्रपाणयः

ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບໍລິວານຂອງພຣະສັງກະຣະ ທຸກອົງມີຮູບພຣະຣຸດຣະ—ຫ້າໜ້າ, ຄໍສີຟ້າ, ແລະທຸກອົງຖືອາວຸດໃນມື।

Verse 54

छत्रचामरसंवीताः सर्वे हरपराक्रमाः । दशबाहवस्त्रिनेत्रा जटिला रुद्रभूषणाः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຮົ່ມແລະພັດຈາມະຣະ (ຂົນຫາງຢັກ) ທຸກອົງສະແດງວິລະພາບຂອງພຣະຫະຣະ—ສິບແຂນ, ສາມຕາ, ຜົມຈະຕາ, ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣະຣຸດຣະ।

Verse 55

अर्धचंद्रधराः सर्वे सर्वे चैव महौजसः । सर्वे ते वृषभारूढाः सर्वे ते वेषभूषणाः

ທຸກອົງສວມພຣະຈັນຄື່ງສຽວ; ທຸກອົງມີລັດສະໝີແລະພະລັງອັນໃຫຍ່. ທຸກອົງຂີ່ງົວ, ແລະທຸກອົງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນເອກະລັກຂອງຕົນ।

Verse 56

सहस्रबाहुर्भुजगाधिपैर्वृतस्त्रिलोचनो भीमबलो भयावहः । एभिः समेतश्च तदा महात्मा स वीरभद्रोऽभिजगाम यज्ञम्

ວີຣະພັດຣະ ມະຫາອາດມາ ມີແຂນພັນ, ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຈອມນາກ, ມີສາມຕາ, ພະລັງອັນນ່າຢ້ານ ແລະນ່າຫວາດຫວັນ; ເມື່ອຢູ່ກັບເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງກ້າວໄປສູ່ພິທີຍັດຍະ।

Verse 57

युग्यानां च सहस्रेण द्विप्रमाणेन स्यंदनम् । सिंहानां प्रयुतेनैव वाह्यमानं च तस्य तत्

ລົດສົງຄາມຂອງທ່ານ ໃຫຍ່ດັ່ງຂະໜາດຊ້າງ; ຖືກລາກໂດຍມ້າທີ່ຜູກເຂົ້າຄູ່ຈຳນວນພັນ, ແລະຍັງຖືກພາໄປດ້ວຍຝູງສິງໂຕຈຳນວນຫຼາຍ (ປະຍຸຕ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 58

तथैव दंशिताः सिंहा बहवः पार्श्वरक्षकाः । शार्दूला मकरा मत्स्या गजाश्चैव सहस्रशः । छत्राणि विविधान्येव चामराणि तथैव च

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ສິງຫາຫຼາຍຕົວທີ່ຖືອາວຸດ ເປັນຜູ້ຄຸ້ມກັນຂ້າງກາຍ. ເສືອ, ມະກະຣາ, ປາ ແລະ ຊ້າງນັບພັນກໍມີ—ພ້ອມທັງຮົ່ມຫຼາກຊະນິດ ແລະ ພັດຫາງຢັກ (ຈາມະຣາ) ດ້ວຍ.

Verse 59

मूर्द्धनिध्रियमाणानि सर्वतोग्राणि सर्वशः । ततो भेरीमहानादाः शंखाश्च विविधस्वनाः । पटहा गोमुखाश्चैव श्रृंगाणि विविधानि च

ຖືຊູງໄວ້ເທິງສີສະ ໃຫ້ປາຍຫັນໄປທຸກທິດທາງ. ແລ້ວຈຶ່ງມີສຽງກອງໃຫຍ່ (ເບຣີ) ກັງວານ, ສັງຂ໌ຫຼາຍສຽງ, ພ້ອມທັງກອງປະທາ, ແກວ່ງຮູບປາກງົວ (ໂກມຸຂາ) ແລະ ແກວ່ງ/ຂອງເປົ່າຫຼາກຊະນິດ.

Verse 60

ततोऽवाद्यंत तान्येव घनानि सुषिराणि च । कलगानपराः सर्वे सर्वे मृदंगवादिनः

ແລ້ວເຄື່ອງດົນຕີເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກບັນເລງ—ທັງປະເພດຕີໃຫ້ດັງແນ່ນ (ເຄື່ອງຕີ) ແລະ ປະເພດກົ່ງ/ເປົ່າ (ເຄື່ອງລົມ). ທຸກຄົນມຸ່ງໝັ້ນໃນການຮ້ອງທີ່ມີຈັງຫວະ; ທຸກຄົນເປັນນັກຕີກອງມຣິດັງກະ (mṛdaṅga).

Verse 61

अनेकलास्यसंयुक्ता वीरभद्राग्रतोभवन् । रणवादित्रनिर्घोषैर्जगर्जुरमितौजसः

ພວກເຂົາປະກອບດ້ວຍການຟ້ອນຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ເຄື່ອນໄປຢູ່ຂ້າງໜ້າວີຣະພັດຣາ (Vīrabhadra). ດ້ວຍສຽງກອງສົງຄາມກັງວານ ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ກໍຄໍາຮ້ອງຄືຟ້າຮ້ອງ.

Verse 62

तेन नादेन महता नादितं भुवनत्रयम् । एवं सर्वे समायाता गणा रुद्रप्रणोदिताः

ດ້ວຍສຽງຄໍາຮ້ອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໂລກທັງສາມກໍກັງວານສະທ້ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຄະນະ (Gaṇa) ທັງປວງ ຜູ້ຖືກຣຸດຣະ (Rudra) ຜະລັກດັນ ກໍມາຊຸມນຸມພ້ອມກັນ.

Verse 63

यज्ञवाटं च दक्षस्य विनाशार्थं प्रहारिणः । रजसा चाऽवृतं व्योम तमसा च वृता दिशः

ພວກຜູ້ທຳລາຍ ຜູ້ຟັນຟາດເພື່ອໃຫ້ຍັດວາດຂອງທັກສະພິນາດ ໄດ້ກ້າວໜ້າ; ຟ້າຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຝຸ່ນ ແລະທິດທັງປວງຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍຄວາມມືດ.

Verse 64

सप्तद्वीपवती पृथ्वी चचाल साद्रिकानना । ते दृष्ट्वा महदाश्चर्य्यं लोकक्षयकरं तदा

ແຜ່ນດິນຜູ້ມີເຈັດທະວີບ ສັ່ນໄຫວພ້ອມພູເຂົາແລະປ່າໄມ້. ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ທີ່ດູປານຈະນຳຄວາມພິນາດແກ່ໂລກທັງປວງ ພວກເຂົາກໍຕື່ນຕະລຶງໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 65

उत्तस्थुर्युगपत्सर्वे देवदैत्यनिशाचराः । ते वै ददृशुरायांतीं रुद्रसेना भयावहाम्

ທັງໝົດ—ເທວະ, ໄດຕະ ແລະຜູ້ທ່ອງຄືນ—ລຸກຂຶ້ນພ້ອມກັນ. ພວກເຂົາເຫັນກອງທັບຂອງຣຸດຣະກຳລັງເຂົ້າມາ ນ່າຢ້ານຢິ່ງຕໍ່ການເບິ່ງເຫັນ.

Verse 66

पृथ्वीं केचित्समायाता गगने केचिदागताः । दिशश्च प्रदिशश्चैव समावृत्य तथापरे

ບາງພວກລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນ; ບາງພວກມາຮອດໃນຟ້າ. ອື່ນໆກໍກະຈາຍອອກ ປົກຄຸມທິດໃຫຍ່ແລະທິດຍ່ອຍທັງປວງ.

Verse 67

अनंता ह्यक्षयाः सर्वे शूरा रुद्रसमा युधि । एवंभूतं च तत्सैन्यं रुद्रैश्च परिवारितम् । दृष्ट्वो चुर्विस्मिताः सर्वे यामोऽद्य शस्त्रपाणयः

ວິລະຊົນເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ແລະບໍ່ຮ່ອຍຫມົດ ເທົ່າທຽມຣຸດຣະໃນສົງຄາມ. ກອງທັບນັ້ນເປັນດັ່ງນີ້ ແລະຖືກລ້ອມຮອບໂດຍຣຸດຣະທັງຫຼາຍ. ເຫັນແລ້ວ ທຸກຄົນຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຫນັກ ຄິດວ່າ «ມື້ນີ້ເຮົາຈະກ້າວໜ້າ ດ້ວຍອາວຸດໃນມື».

Verse 68

इंद्रो हि गजमारूढो मृगारूढः सदागतिः । यमो महिषमारूढो यमदंडसमन्वितः

ອິນທຣະຂຶ້ນຊ້າງ; ວາຍຸ ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວບໍ່ຢຸດ ຂຶ້ນກວາງ; ຍະມະຂຶ້ນຄວາຍ ຖືຄທາລົງໂທດ—ທັງໝົດຢືນພ້ອມ.

Verse 69

कुबेरः पुष्पकारूढः पाशी मकरमेव च । अग्निर्बस्तमारूढो निरृतिः प्रेतमेव च

ກຸເບຣະຂຶ້ນລົດຟ້າ «ປຸສປະກະ»; ວະຣຸນະຖືບ່ວງ (ປາຊີ) ຂຶ້ນມະກະຣາ; ອັກນິຂຶ້ນແບ້; ນິຣຶຕິຂຶ້ນປຣະເຕະ.

Verse 70

तथान्ये सुरसंघाश्च यक्षचारणगुह्यकाः । आरुह्य वाहनान्येव स्वानिस्वानि प्रतिपिनः

ເຊັ່ນນັ້ນດ້ວຍ ກອງທັບເທວະອື່ນໆ—ຢັກສະ, ຈາຣະນະ, ແລະ ກຸຫຍະກະ—ກໍຂຶ້ນພາຫະນະຂອງຕົນ ແຕ່ລະກອງຕາມຂອງຕົນ.

Verse 71

स्वेषामुद्योगमालोक्य दक्षश्चाश्रुमुखस्ततः । दंडवत्पतितो भूमौ सर्वानेवाभ्यभाषत

ເມື່ອດັກສະເຫັນຄວາມພ້ອມພຽງອັນແນ່ວແນ່ຂອງເຂົາເຈົ້າ ກໍນ້ຳຕານອງໜ້າ; ແລ້ວກົ້ມລົງກັບພື້ນເປັນດັ່ງທ່ອນໄມ້ (ດັນດະວັດ) ແລະກ່າວກັບທຸກອົງ.

Verse 72

युष्मद्बलेनैव मया यज्ञः प्रारंभितो महान् । सत्कर्मसिद्धये यूयं प्रमाणं सुमहाप्रभाः

«ດ້ວຍພະລັງຂອງພວກທ່ານເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຍັດຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້. ເພື່ອໃຫ້ກຸສົນກຳສຳເລັດ ພວກທ່ານ—ໂອ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ—ແມ່ນທັງຫຼັກຖານແລະພະຍານ.»

Verse 73

विष्णो त्वं कर्मणः साक्षाद्यज्ञानां परिपालकः । धर्मस्य वेदगर्भस्य ब्रह्मण्यस्त्वं च माधव

ໂອ ວິສນຸ! ທ່ານແມ່ນພະລັງອັນປາກົດໂດຍກົງຢູ່ເບື້ອງຫຼັງກຳພິທີ; ເປັນຜູ້ອະນຸລັກຍັດຍະ. ທ່ານເປັນຜູ້ທົງທຳມະ ທີ່ມີເວດາເປັນຄັນທ້ອງ; ແລະໂອ ມາທະວະ, ທ່ານເປັນຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະພຣະຫມັນ ແລະກິດສັກສິດ.

Verse 74

तस्माद्रक्षा विधातव्या यज्ञस्याऽस्य महाप्रभो । दक्षस्य वचनं श्रुत्वा उवाच मधुसूदनः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົ່ງຈັດໃຫ້ມີການປົກປ້ອງແກ່ຍັດຍະນີ້. ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງ ດັກສະ ແລ້ວ, ມະທຸສູດະນະ ກໍໄດ້ຕອບກ່າວ.

Verse 75

मया रक्षा विधातव्या धर्मस्य परिपालने । तत्सत्यं तु त्वयोक्तं हि किं तु तस्य व्यतिक्रमः

ການປົກປ້ອງເພື່ອອະນຸລັກທຳມະ ຈະຕ້ອງເປັນເຮົາເອງທີ່ຈັດໃຫ້. ສິ່ງທີ່ທ່ານເວົ້ານັ້ນແທ້ຈິງ—ແຕ່ຈະມີການລ່ວງລະເມີດຕໍ່ທຳມະນັ້ນໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 76

यातस्त्वद्यैव यज्ञस्य यत्त्वयोक्तं सदाशिवम् । नैमिषेऽनिमिषक्षेत्रे तदा किं न स्मृतं त्वया

ມື້ນີ້ທ່ານໄດ້ໄປຫາຍັດຍະນີ້ແລ້ວ—ແຕ່ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ລະລຶກເຖິງ ສະດາຊິວະ ຕາມທີ່ທ່ານເຄີຍເວົ້າເຖິງພຣະອົງ ຢູ່ນາຍມິສະ ແດນຂອງຜູ້ບໍ່ກະພິບຕາ (ລະສີ) ນັ້ນ?

Verse 77

योऽयं रुद्रो महातेजा यज्ञरूपः सदाशिवः । यज्ञबाह्यः कृतो मूढ तच्च दुर्म्मत्रितं तव

ຣຸດຣະຜູ້ມີລັດສະຫມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ແມ່ນສະດາຊິວະເອງ, ຜູ້ມີຮູບເປັນຍັດຍະ. ແຕ່ເຈົ້າຜູ້ຫຼົງໂງ່ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຢູ່ນອກຍັດຍະ—ນັ້ນແມ່ນຄຳປຶກສາອັນຊົ່ວ ແລະແຜນການຜິດຂອງເຈົ້າ.

Verse 78

रुद्रकोपाच्च को ह्यत्र समर्थो रक्षणे तव । न पश्यामि च तं विप्र त्वां वै रक्षति दुर्म्मतिम्

ເນື່ອງຈາກພຣະຣຸດຣະພິໂຣດ—ໃນທີ່ນີ້ໃຜຈະມີກໍາລັງປົກປ້ອງເຈົ້າໄດ້? ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນໃຜທີ່ຈະປົກປ້ອງເຈົ້າໄດ້ແທ້ ຜູ້ມີໃຈຫຼົງຜິດ.

Verse 79

किं कर्म्म किमकर्म्मेति तन्न पश्यसि दुर्म्मते । समर्थं केवलं कर्मन भविष्यति सर्वदा

ໂອ ຜູ້ມີໃຈຫຼົງຜິດ, ເຈົ້າບໍ່ແຍກອອກວ່າ ກຳທີ່ຄວນເຮັດແມ່ນຫຍັງ ແລະ ອະກຳແມ່ນຫຍັງ. ກຳລ້ວນໆ ໂດຍຕົນມັນເອງ ບໍ່ເຄີຍຈະພໍສົມຄວນໄດ້ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 80

सेश्वरं कर्म विद्ध्योतत्समर्थत्वेन जायते । न ह्यन्यः कर्म्मणो दाता ईश्वरेण विना भवेत्

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ກຳເມື່ອປະສານກັບພຣະເຈົ້າ (ອີສະວະຣະ) ຈຶ່ງເກີດຄວາມສາມາດແລະຜົນ. ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນຈະເປັນຜູ້ປະທານພະລັງແລະຜົນຂອງກຳ ໄດ້ນອກຈາກອີສະວະຣະ.

Verse 81

ईश्वरस्य च ये भक्ताः शांतास्तद्गतमानसाः । कर्म्मणो हि फलं तेषां प्रयच्छति सदाशिवः

ແລະບັນດາຜູ້ພັກຕະຂອງອີສະວະຣະ ຜູ້ສະງົບ ແລະມີໃຈຈົມຢູ່ໃນພຣະອົງ—ພຣະສະດາຊິວະເອງ ປະທານຜົນແຫ່ງກຳໃຫ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າ.

Verse 82

केवलं कर्म चाश्रित्य निरीश्वरपरा जनाः । निरयं ते च गच्छंति कोटियज्ञशतैरपि

ຜູ້ຄົນທີ່ອາໄສແຕ່ກຳພິທີ ແລະຍຶດຖືທັດສະນະບໍ່ມີພຣະເຈົ້າ ພວກເຂົາຍັງຕົກໄປນະລົກ—ແມ່ນແຕ່ຈະທຳຍັດຍະນັບຮ້ອຍລ້ານກໍຕາມ.

Verse 83

पुनः कर्ममयैः पाशैर्बद्धा जन्मनिजन्मनि । निरयेषु प्रपच्यंते केवलं कर्म्मरूपिणः

ຖືກຜູກມັດຊ້ຳໆ ເກີດແລ້ວເກີດອີກ ດ້ວຍບ່ວງບາດທີ່ເຮັດຈາກກຳ; ຜູ້ທີ່ຖືກຳເທົ່ານັ້ນເປັນຕົນ ຖືກທົນທຸກດັ່ງຖືກຕົ້ມໃນນະລົກ।