Adhyaya 9

Verse 1

उलूक उवाच । इतिदमुक्तमखिलं पूर्वजन्मसमुद्भवम् । स्वरूपमायुषो हेतुः कौशिकत्वस्य चेति मे

ອູລູກາ ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ສິ່ງທີ່ເກີດຈາກຊາດກ່ອນ—ຕົວຕົນແທ້ຂອງຂ້ອຍ, ເຫດແຫ່ງອາຍຸຂອງຂ້ອຍ, ແລະເຫດທີ່ຂ້ອຍກາຍເປັນ ‘ເກົາສິກ’ ດ້ວຍ.”

Verse 2

इत्युक्त्वा विरते तस्मिन्पुरूहूतसनामनि । नाडीजंघो बको मित्रमाह तं दुःखितो वचः

ເມື່ອຜູ້ທີ່ມີນາມວ່າ ປູຣູຮູຕ ເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວກໍນິ່ງງຽບ ໝູ່ມິດຂອງລາວ ນາດີຈັງຄາ—ນົກກະສາ (ບະກະ) ໄດ້ເວົ້າກັບລາວດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນເສົ້າໂສກ.

Verse 3

नाडीजंघ उवाच । यदर्थं वयमायातास्तन्न सिद्धं महामते । कार्यं तन्मरणं नूनं त्रयाणामप्युपागतम्

ນາດີຈັງຄາ ກ່າວວ່າ: “ເຫດຜົນທີ່ພວກເຮົາມານັ້ນ ຍັງບໍ່ສໍາເລັດ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ. ບັດນີ້ ‘ການງານ’ ນັ້ນແທ້ໆ ກາຍເປັນຄວາມຕາຍ ທີ່ມາຮອດພວກເຮົາທັງສາມ.”

Verse 4

इंद्रद्युम्नापरिज्ञाने भद्रकोऽयं मुमूर्षति । तस्यानु मित्रं मार्कंडस्तं चान्वहमपि स्फुटम्

ເພາະວ່າ Indradyumna ບໍ່ຖືກຮັບຮູ້, Bhadraka ຈຶ່ງປາຖະໜາຄວາມຕາຍ. ເພື່ອນຂອງລາວ Markanda ຕິດຕາມລາວໄປ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະຕິດຕາມພວກເຂົາໄປຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 5

मित्रकार्ये विनिर्वृत्ते म्रियमाणं निरीक्षते । यो मित्रं जीवितं तस्य धिगस्निग्धं दुरात्मनः

ຄວາມອັບອາຍຂາຍໜ້າຈົ່ງມີແກ່ຊີວິດຂອງຄົນໃຈຮ້າຍຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ເບິ່ງເພື່ອນກຳລັງຈະຕາຍ ຫຼັງຈາກທີ່ຈຸດປະສົງຂອງເພື່ອນໄດ້ສຳເລັດລົງແລ້ວ!

Verse 6

तदेतावनुयास्यामि म्रियमाणावहं द्विज । आपृच्छे त्वां नमस्कार आश्लेषश्चाथपश्चिमः

ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ພາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕິດຕາມສອງຄົນນີ້ທີ່ກຳລັງຈະຕາຍ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍລາທ່ານ: ຂໍຄຳນັບ ແລະ ການກອດຄັ້ງສຸດທ້າຍ.

Verse 7

प्रतिज्ञातमनिष्पाद्य मित्रस्याभ्यागतस्य च । कथंकारं न लज्जंते हताशा जीवितेप्सवः

ຜູ້ທີ່ຕ້ອງການມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງໜ້າສົງສານເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ຮູ້ສຶກອັບອາຍໄດ້ແນວໃດ, ຫຼັງຈາກທີ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມຄຳສັນຍາຕໍ່ເພື່ອນທີ່ມາຫາພວກເຂົາ?

Verse 8

तस्माद्वह्निं प्रवेक्ष्यामि सार्धमाभ्यामसंशयम् । आपृष्टोऽस्यधुना स्नेहान्मम देहि जलांजलिम्

ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າກອງໄຟກັບສອງຄົນນີ້ຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ. ເມື່ອໄດ້ຂໍອະນຸຍາດຈາກທ່ານດ້ວຍຄວາມຮັກແພງແລ້ວ, ຂໍຈົ່ງມອບນ້ຳກຳມືໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແດ່ທ້ອນ.

Verse 9

इत्युक्तवत्युलूकोऽसौ नाडीजंघे सगद्गदम् । साश्रुनेत्रं स्थिरीभूय प्राह वाचं सुधासमुचम्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນົກອູລູກະນັ້ນ ຂາສັ່ນ ສຽງຕິດຄໍ ແຕ່ກໍຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນ ນ້ຳຕາຄ້າງຕາ ແລ້ວເວົ້າຄຳຫວານດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ।

Verse 10

उलूक उवाच । मयि जीवति मित्रे मे भवान्मरणमेति च । अद्यप्रभृति कस्तर्हि हृदा मम लभिष्यति

ອູລູກະກ່າວວ່າ: “ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍ—ເພື່ອນຂອງເຈົ້າ—ຍັງມີຊີວິດ ເຈົ້າກັບຈະໄປພົບຄວາມຕາຍຫຼື? ຈາກມື້ນີ້ໄປ ໃຜອີກຈະໃຫ້ໃຈຂ້ອຍພົບເປັນມິດແທ້?”

Verse 11

अस्त्युपायो महानत्र गन्धमादनपर्वते । मत्तश्चिरायुर्मित्रोस्ति गृध्रः प्राणसमः सुहृत्

“ທີ່ນີ້ມີອຸບາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ຢູ່ເທິງພູຄັນທະມາດະນະ. ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍມີເພື່ອນອາຍຸຍືນ ເປັນນົກອິນຊີ (ກຣິດຣະ) ເປັນມິດຜູ້ປາດຖະນາດີ ຮັກດັ່ງຊີວິດຂອງຂ້ອຍ.”

Verse 12

स विज्ञास्यति वोऽभीष्टमिंद्रद्युम्नं महीपतिम् । इत्युक्त्वा पुरतस्तस्थावुलूकः स च भूपतिः

“ລາວຈະຮູ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຈົ້າຕາມທີ່ປາດຖະນາ—ເກືອບກ່ຽວກັບອິນດຣະດຍຸມນະ ຈອມກະສັດແຫ່ງປະຖະພີ.” ເວົ້າແລ້ວ ອູລູກະຢືນນຳໜ້າ ແລະພະຣາຊາກໍພ້ອມຈະຕາມໄປ.

Verse 13

मार्कंडेयो बकश्चैव प्रययुर्गंधमादनम् । तमायांतमथालोक्य वयस्यं पुरतः स्थितम्

ມາຣະກັນເດຍ ແລະ ບະກະ ກໍອອກເດີນທາງໄປຫາພູຄັນທະມາດະນະ. ເມື່ອເຂົາເຈົ້າເຂົ້າມາໃກ້ ແລະເຫັນເພື່ອນຮ່ວມທາງຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ ກໍເຂົ້າໄປໃກ້ຊິດ.

Verse 14

स्वकुलायात्प्रहृष्टोऽसौ गृध्रः संमुखमाययौ । कृतसंविदसौ पूर्वं स्वागतासनभोजनैः

ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ພະຍານົກແຮ້ນັ້ນອອກຈາກຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ມາພົບພວກເຂົາຕໍ່ໜ້າ. ເພາະເຄີຍຮູ້ຈັກກັນມາກ່ອນ ຈຶ່ງແລກປ່ຽນຄຳສະບາຍດີ ຈັດອາສນະ ແລະຖວາຍອາຫານຕ້ອນຮັບ.

Verse 15

उलूकं गृध्रराजश्च कार्यं पप्रच्छ तं तथा । म चाचख्यावयं मित्रं बको मेऽस्य मुनिः किल

ພະຍານົກແຮ້ຜູ້ເປັນກະສັດ ໄດ້ຖາມອູລູກະ ເຖິງເຫດຜົນຂອງການມາ. ແລ້ວອູລູກະຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຜູ້ນີ້ແມ່ນມິດຂອງພວກເຮົາ; ແລະບະກະນີ້—ດັ່ງທີ່ເຂົາເວົ້າ—ແມ່ນມຸນີ (຤ິສີ).”

Verse 16

मुनेरपि तृतीयोऽयं मित्रं चार्थोयमुद्यतः । इंद्रद्युम्नपरिज्ञाने स्वयं जीवति नान्यथा

“ຜູ້ນີ້ແມ່ນມິດຄົນທີສາມ ແມ່ນມິດຂອງມຸນີດ້ວຍ. ແລະນີ້ແມ່ນເປົ້າໝາຍທີ່ພວກເຮົາຕັ້ງໄວ້: ໃນການຮູ້ຈັກອິນດຣະດຍຸມນະ ເຂົາຈຶ່ງຈະມີຊີວິດ; ບໍ່ຊັ້ນກໍບໍ່ອາດຢູ່ໄດ້.”

Verse 17

वह्निं प्रवेक्ष्यते व्यक्तमयं तदनु वै वयम् । मया निषिद्धोऽयं ज्ञात्वा त्वां चिरंतनमात्मना

“ແນ່ນອນ ເຂົາກຳລັງຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟ; ແລ້ວຕາມຫຼັງເຂົາ ພວກເຮົາກໍຈະຕາມເຂົ້າໄປ. ເພາະຮູ້ວ່າເຈົ້າເປັນຜູ້ເກົ່າແກ່ ແລະມີໃຈສັດຊື່ຕົງ ຂ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ຫ້າມເຂົາໄວ້.”

Verse 18

तच्चेज्जानासि तं ब्रूहि चतुर्णां देहि जीवितम् । सरं क्ष्याप्नुहि सत्कीर्तिं क्षयं चाखिलपाप्मनः

“ຖ້າເຈົ້າຮູ້ຈັກເຂົາຢ່າງແທ້ຈິງ ຈົ່ງບອກພວກເຮົາ. ຈົ່ງໃຫ້ຊີວິດແກ່ພວກເຮົາທັງສີ່; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບດັ່ງສະລະນ້ຳແຫ່ງບຸນ, ຊື່ສຽງອັນສູງສົ່ງ, ແລະການສິ້ນສຸດແຫ່ງບາບທັງປວງ.”

Verse 19

गृध्र उवाच । षट्पंचाशद्व्यतीता मे कल्पा जातस्य कौशिक । न दृष्टो न श्रुतोऽस्माभिरिंद्रद्युम्नो महीपतिः

ນົກແຮ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ກໍສິກະ, ນັບແຕ່ຂ້າເກີດມາ ກັລປະ 56 ໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ. ແຕ່ກະສັດ ອິນດຣະດຍຸມນະ ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍເຫັນ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນນາມ».

Verse 20

तच्छ्रुत्वा विस्मयाविष्ट इंद्रद्युम्नोऽपि दुःखितः । पप्रचछ जीविते हेतुमतिमात्रे विहंगमम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ອິນດຣະດຍຸມນະກໍຕົກຕະລຶງ ແລະເສົ້າໃຈ; ຈຶ່ງຖາມນົກຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ເຖິງເຫດໃດຈຶ່ງມີອາຍຸຍືນ.

Verse 21

गृध्र उवाच । श्रृणु भद्रै पुरा जातो मर्कटोऽहं च चापलः । आसं कदाचिदभवद्वसंतोऽथ ऋतुः क्रमात्

ນົກແຮ້ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ. ໃນການກ່ອນ ຂ້າເກີດເປັນລີງ ມີນິໄສຊອກຊົນບໍ່ຢຸດ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ຕາມລຳດັບແຫ່ງລະດູ ລະດູໃບໄມ້ຜຸດກໍມາຮອດ».

Verse 22

तत्राग्रे देवदेवस्य वनमध्ये शिवालये । भवोद्भवस्य पुरतो जगद्योगेश्वराभिधे

ທີ່ນັ້ນ ໃນປ່າ—ກາງປ່າໃນສະຖານສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ພຣະເທວະເທວະ—ຕໍ່ໜ້າ ພຣະພະໂວດພະວະ, ໃນສະຖານທີ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຈະກັດໂຍເກສະວະຣະ”.

Verse 23

चतुर्दशीदिने हस्तनक्षत्रे हर्षणाभिधे । योगे चैत्रे सिते पक्ष आसीद्दमनकोत्सवः

ໃນວັນຈັນທຣະທີ 14, ໃຕ້ນັກຂັດ “ຮັດສະຕະ”, ໃນໂຍກະຊື່ “ຮັດສະນະ”, ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ຝ່າຍສວ່າງ, ມີງານບຸນ “ດະມະນະກະ”.

Verse 24

अत्र सौवर्ण्यदोलायां लिंग आरोपिते जनैः । निशायामधिरूह्याऽहं दोलां तां च व्यचालयम्

ຢູ່ທີ່ນີ້ ເມື່ອຊາວບ້ານໄດ້ອັນເຊີນລິງຄະຂຶ້ນໄວ້ເທິງຊິງຄໍາ ຂ້ອຍໄດ້ຂຶ້ນໄປໃນຄືນ ແລະເຮັດໃຫ້ຊິງນັ້ນແກວ່ງໄຫວ।

Verse 25

निसर्गाज्जतिचापल्याच्चिरकालं पुनःपुनः । अथ प्रभात आयाता जनाः पूजाकृते कपिम्

ເນື່ອງຈາກນິໄສແຕ່ເກີດຂອງຂ້ອຍທີ່ເປັນລີລາຂອງລີງ ແລະຄວາມຊົນຊົນບໍ່ຢຸດ ຂ້ອຍເຮັດຢ່າງນັ້ນຊໍ້າໆດົນນານ। ແລ້ວເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນ ຜູ້ຄົນມາເພື່ອບູຊາ ແລະເຫັນລີງນັ້ນ।

Verse 26

दोलाधिरूढमालोक्य लकुटैर्मां व्यताडयन् । दोलासंस्थित एवाहं प्रमीतः शिवमंदिरे

ເມື່ອເຂົາເຫັນຂ້ອຍນັ່ງຢູ່ເທິງຊິງ ກໍໄດ້ຕີຂ້ອຍດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນ. ຂ້ອຍຍັງຢູ່ເທິງຊິງນັ້ນເອງ ແລະຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນວິຫານພຣະສິວະ।

Verse 27

तेषां प्रहारैः सुदृढैर्बहुभिर्वज्रदुःसहैः । शिवांदोलनमाहात्म्याज्जातोऽहं नृपमंदिरे

ດ້ວຍການຕີທີ່ແຂງກ້າຫຼາຍຄັ້ງ ທົນບໍ່ໄດ້ດັ່ງຟ້າຜ່າ, ແຕ່ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພິທີຊິງຂອງພຣະສິວະ (āndolana) ຂ້ອຍໄດ້ເກີດໃໝ່ໃນພະລາຊະວັງ।

Verse 28

काशीश्वरस्य तनयः प्रतीतोऽस्मि कुशध्वजः । जाति स्मरस्ततो राज्ये क्रमात्प्राप्याहमैश्वरम्

ຂ້ອຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ກຸສະທະວະຈະ ບຸດຂອງອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງກາສີ. ເພາະເປັນຜູ້ລະລຶກຊາດໄດ້ ຂ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າເຫນືອໃນອານາຈັກ ຢ່າງຄ່ອຍໆຕາມລຳດັບ।

Verse 29

कारयामि धरापृष्ठे चैत्रे दमनकोत्सवम् । यता यथा दोलयति शिवं दोलास्थितं नरः

ເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ໃນເດືອນໄຈຕຣາ ຂ້ອຍໃຫ້ຈັດງານບຸນດະມະນະກະ. ບຸກຄົນໃດໂຍກຊິວະຜູ້ນັ່ງໃນຊິງແນວໃດ

Verse 30

तथा तथाऽशुभं याति पुण्यमायाति भद्रक । शिवदीक्षामुपागम्याखिलसंस्कारसंस्कृतः

ດັ່ງນັ້ນຕາມຂະໜາດນັ້ນ ອະສຸພະຈະຫາຍໄປ ແລະບຸນກຸສົນຈະມາເຖິງ, ໂອ ພັດຣະກະ—ເມື່ອເຂົ້າໄປຮັບດີກສາຂອງຊິວະ ໂດຍຖືກຊຳລະດ້ວຍພິທີສັງສະການທັງປວງ.

Verse 31

शिवाचार्यैर्विमुक्तोऽहं पशुपाशैस्तदागमात् । निर्वाहदीक्षापर्यंतान्संस्कारान्प्राप्य सर्वतः

ໂດຍອາຈານສາຍວະ ຂ້ອຍຖືກປົດປ່ອຍຈາກພັນທະຂອງປະສຸ (paśu) ຕາມອາຄະມະອັນສັກສິດນັ້ນ; ແລະຂ້ອຍໄດ້ຮັບພິທີສັງສະການທັງປວງ ຈົນເຖິງນິຣວາຫະ-ດີກສາ.

Verse 32

आराधयामि देवेशं प्रत्यक्चित्तमुमापतिम् । समस्तक्लेशविच्छेदकारणं जगतां गुरुम्

ຂ້ອຍນະມັດສະການບູຊາພຣະເທວະເອກ—ອຸມາປະຕິ—ຜູ້ຮູ້ໄດ້ໃນຈິດທີ່ຫັນເຂົ້າພາຍໃນ; ເປັນເຫດໃຫ້ຕັດຂາດຄວາມທຸກຄລີດທັງປວງ ແລະເປັນຄູບາອາຈານຂອງໂລກທັງຫມົດ.

Verse 33

चित्तवृत्तिनिरोधेन वैराग्याभ्यासयोगतः । जपन्नुद्गीतमस्यार्थं भावयन्नष्टमं रसम्

ໂດຍການຫ້າມກັ້ນຄື້ນໄຫວຂອງຈິດ ແລະໂດຍໂຍກະແຫ່ງວິຣາຄະຍະພ້ອມການຝຶກຝົນສະໝໍ້ສະເໝີ, ຂ້ອຍສວດອຸດຄີຕະອັນສັກສິດ ພິຈາລະນາຄວາມໝາຍຂອງມັນ ແລະບໍລິບູນ ‘ຣະສະທີ່ແປດ’ ອັນເກີນໂລກ.

Verse 34

ततो मां प्रणिधानेनाभ्यासेन दृढभूमिना । अन्तरायानुपहतं ज्ञात्वा तुष्टोऽब्रवीद्धरः

ຕໍ່ມາ ພຣະຫຣະ (ຮາຣະ) ຮູ້ວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຖືກອຸປະສັກສັ່ນຄອນ ໂດຍການຝຶກປະຕິບັດຢ່າງສະໝໍາເສມ ແລະຄວາມມຸ່ງໝັ້ນແນ່ນອນ ແລ້ວພຣະອົງພໍໃຈ ໄດ້ກ່າວວ່າ।

Verse 35

ईश्वर उवाच । कुशध्वजाहं तुष्टोद्य वरं वरय वांछितम् । न हीदृशमनुष्ठानं कस्याप्यस्ति महीतले

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ກຸຊະທະວະຊະ, ມື້ນີ້ ພຣະອົງພໍໃຈ. ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ. ເພາະໃນໜ້າແຜ່ນດິນນີ້ ບໍ່ມີໃຜມີການປະຕິບັດບຳເນັດແລະບູຊາເຊັ່ນນີ້”।

Verse 36

श्रुत्वेत्युक्तो मया शम्भुर्भूयासं ते गंणो ह्यहम् । अनेनैव शरीरेण तथेत्येवाह गां प्रभुः

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຕໍ່ພຣະຊັມພູ: “ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນໜຶ່ງໃນຄະນະຂອງພຣະອົງ (gaṇa).” ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕອບວ່າ: “ຈົ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ—ດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 37

ततः कैलासमानीय विमानं मम चादिशत् । सर्वरत्नमयं दिव्यं दिव्याश्चर्यसमावृतम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປຫາໄກລາສ ແລະມອບວິມານຍານທິບໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ສ້າງດ້ວຍອັນມະນີຮັດຖະນາທຸກປະເພດ ດິວຍ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນອັນທິບ।

Verse 38

विचरामि प्रतीतोऽहं तदारूढो यदृच्छया । अथ काले कियन्मात्रे व्यतीतेऽत्रैवं पर्वते

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງຍານນັ້ນດ້ວຍຄວາມບັງເອີນ ແລະທ່ອງທ່ຽວໄປມາດ້ວຍໃຈທີ່ອິ່ມເອີມ. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປໄມ່ດົນໃນພູນີ້ ເຫດການຕໍ່ໄປນີ້ກໍເກີດຂຶ້ນ।

Verse 39

गवाक्षाधिष्ठितोऽपश्यं वसंते मुनिकन्यकाम् । प्रवाति दक्षिणे वायौ मदनाग्निप्रदीपितः

ຢືນຢູ່ທີ່ຊ່ອງຢ້ຽມ ໃນລະດູວັສັນຕະ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນທິດາຂອງມຸນີ. ເມື່ອລົມທາງໃຕ້ພັດມາ ໄຟຂອງກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ກໍຖືກຈຸດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້ອຍ.

Verse 40

अग्निवेश्यसुतां भद्र विवस्त्रां जलमध्यगाम् । उद्भिन्नयौवनां श्यामां मध्यक्षामां मृगेक्षणाम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດ, ນາງແມ່ນທິດາຂອງອັກນິເວສຍະ; ບໍ່ນຸ່ງຜ້າ ຢືນຢູ່ກາງນ້ຳ. ຍຸວະໄວພຶ່ງແຕກດອກ, ຜິວຄ່ຳ, ແອວບາງ, ຕາດັ່ງກວາງ.

Verse 41

विस्तीर्णजघनाभोगां रंभोरुं संहतस्तनीम् । तामंकुरितलावण्यां जलसेका दिवाग्रतः

ສະໂພກນາງກວ້າງແລະເຕັມ, ຂາອ່ອນດັ່ງຣັມພາ, ແລະອົງນົມແນ່ນຫນາຊິດກັນ. ຄວາມງາມຂອງນາງດັ່ງງອກໃໝ່, ໃນຂະນະທີ່ນາງອາບນ້ຳກາງແຈ້ງຕໍ່ໜ້າວັນ.

Verse 42

प्रोन्निद्रपंकजमुखीं वर्णनीयतमाकृतिम् । यथाप्रज्ञानयाथात्म्याद्विद्विद्भिरपि वर्णिनीम्

ໃບໜ້ານາງດັ່ງດອກບົວທີ່ບານເຕັມ, ຮູບຮ່າງງາມຄວນແກ່ການສັນລະເສີນຢ່າງຍິ່ງ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ນັກຮູ້ກໍຍາກຈະພັນນານາງໃຫ້ຕົງຕາມຄວາມເປັນຈິງ, ເພາະສະພາບແທ້ຂອງນາງເກີນກວ່າປັນຍາທົ່ວໄປ.

Verse 43

प्रोद्यत्कटाक्षविक्षेपैः शरव्रातैरिव स्मरः । स्वयं तदंगमास्थाय ताडयामास मां दृढम्

ດ້ວຍການສະບັດສາຍຕາຂອງນາງ—ດັ່ງຝົນລູກສອນ—ກາມະໄດ້ຕີຂ້ອຍຢ່າງແຮງ, ປານກັບວ່າລາວໄດ້ຂຶ້ນຢືນເທິງອະວະຍະຂອງນາງເອງແລ້ວຈົມຕີຂ້ອຍ.

Verse 44

वयस्यासंवृचामेवं खेलमानां यदृच्छया । अवतीर्याहमहरं विमानान्मदनातुरः

ໃນຂະນະທີ່ໝູ່ສາວຂອງນາງກຳລັງຫຼິ້ນຢ່າງສະໜຸກ ໂດຍບັງເອີນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລົງຈາກວິມານເທິງຟ້າ ແລະຖືກຕັນຫາເຜົາໃຈ ຈຶ່ງຄວ້າໂອກາດນັ້ນໄວ້।

Verse 45

सा गृहीता मया दीर्घं प्रकुर्वाणा महास्वनम् । तातेति च विमानस्था रुरोदातीव भद्रक

ຂ້າພະເຈົ້າຈັບນາງໄວ້ເປັນເວລາດົນ ໃນຂະນະທີ່ນາງຮ້ອງສຽງໃຫຍ່ກັງວານ। “ພໍ່ເອີຍ!” ນາງຄຳຮ້ອງ ແລະໃນວິມານເທິງຟ້ານັ້ນ ນາງຮ້ອງໄຫ້ດັ່ງຜູ້ບໍ່ມີທາງພຶ່ງ—ໂອ ຜູ້ດີເອີຍ।

Verse 46

ततो वयस्यास्ता दीना मुनिमाहुः प्रधाविताः । वैमानिकेन केनापि ह्रियते तव पुत्रिका

ຕໍ່ມາ ໝູ່ສາວເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ເສົ້າໂສກ ໄດ້ວິ່ງໄປຫາມຸນີ ແລະຮ້ອງວ່າ: “ມີຜູ້ຢູ່ເທິງຟ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ກຳລັງພາລູກສາວຂອງທ່ານໄປ!”

Verse 47

रुदन्तीं भगवन्नेतां त्राह्युत्तिष्ठेति सर्वतः । तासां तदाकर्ण्य वचो मुनिर्भद्रतपोनिधिः

ພວກນາງອ້ອນວອນຈາກທຸກທິດວ່າ: “ພຣະພະຄະວັນ ຂໍຊ່ວຍນາງເຖີດ—ນາງກຳລັງຮ້ອງໄຫ້! ຂໍຈົ່ງລຸກຂຶ້ນໃນທັນທີ!” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ມຸນີຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະອັນມົງຄຸນ ກໍເຕັມໃຈຈະກະທຳການ।

Verse 48

अग्निवेश्योऽभ्यगात्तस्या व्योमन्युपपदं त्वरन् । तिष्ठतिष्ठेति मामुक्त्वा संस्तभ्य तपसा गतिम्

ຕໍ່ມາ ອັກນິເວສະຍະ ໄດ້ຮີບຮ້ອນຜ່ານທ້ອງຟ້າ ໄປທັນນາງ। ທ່ານກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!” ແລະໃຊ້ອຳນາດແຫ່ງຕະປະ ສະກັດກັ້ນການເຄື່ອນໄຫວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 49

ततः प्रकुपितः प्राह मुनिमामति दुःसहम् । अग्निवेश्य उवाच । यस्मान्मदीया तनया मांसपेशीव ते हृता

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໂກດກະພື້ນ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄໍາທີ່ທົນຟັງຍາກ. ອັກນິເວຊະກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງຈາກລູກສາວຂອງຂ້າ ຖືກເຈົ້າພາໄປ ດັ່ງກ້ອນເນື້ອ…»

Verse 50

गृध्रेणेवाऽधुना व्योम्नि तस्माद्गध्रो भव द्रुतम् । अनिच्छंती मदीयेयं सुता बाला तपस्विनी

«ເຫມືອນນົກແຮ້ທີ່ບັດນີ້ຫອບນາງໄປໃນຟ້າ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກາຍເປັນນົກແຮ້ໃນທັນທີ! ລູກສາວຂອງຂ້າ—ຜູ້ບໍ່ປາຖະໜາ, ຍັງເປັນເດັກນ້ອຍ ແລະເປັນນາງຖືຕະປະ—ຖືກພາໄປ»

Verse 51

त्वया हृताधुनास्यैतत्फलमाप्नुहि दुर्मते । इत्याकर्ण्य भयाविष्टो लज्जयाधोमुखो मुनेः

«ເພາະເຈົ້າໄດ້ພານາງໄປແລ້ວ, ຈົ່ງຮັບຜົນແຫ່ງການກະທໍານີ້ ໂອ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ!» ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ລາວກໍຕົກໃນຄວາມຢ້ານ ແລະດ້ວຍຄວາມອາຍ ກໍກົ້ມໜ້າລົງຕໍ່ໜ້າມຸນີ.

Verse 52

पादौ प्रगृह्य न्यपतं रुदन्नतितरां तदा । न मयेयं परिज्ञाय हृता नाद्यापि धर्षिता

ແລ້ວຂ້າໄດ້ຈັບຕີນຂອງທ່ານ ແລະລົ້ມກົ້ມລົງ ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງໜັກ: «ຂ້າບໍ່ຮູ້ວ່ານາງເປັນໃຜ ຈຶ່ງພານາງໄປ; ແລະຈົນບັດນີ້ ນາງຍັງບໍ່ຖືກລ່ວງລະເມີດ»

Verse 53

प्रसादं कुरु ते शापं व्यावर्तय तपोनिधे । प्रणतेषु क्षमावन्तो निसर्गेण तपोधनाः

«ຂໍພຣະເມດຕາ ໂອ ຄັງແຫ່ງຕະປະ; ຈົ່ງຫັນຄໍາສາບຂອງທ່ານກັບຄືນ. ເພາະຜູ້ມີຕະປະອຸດົມ ໂດຍທໍາມະຊາດ ຍ່ອມອະໄພແກ່ຜູ້ທີ່ກົ້ມກາບ ແລະຍອມຈໍານົນ»

Verse 54

भवंति संतस्तद्गृध्रो मा भवेयं प्रसीद मे । इति प्रपन्नेन मया प्रणतोऽसौ महामुनिः

“ຄົນດີທັງຫຼາຍມີເມດຕາກະລຸນາ—ຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້ອຍເປັນນົກແຮ້; ຂໍທ່ານໂປດເມດຕາຂ້ອຍ” ເຊັ່ນນັ້ນ. ຂ້ອຍຜູ້ເຂົ້າພຶ່ງພາ ໄດ້ກົດກາບມະຫາມຸນີນັ້ນ។

Verse 55

प्रसन्नः प्राह नो मिथ्या मम वाक्यं भवेत्क्वचित् । किं त्विंद्रद्युम्नभूपालपरिज्ञाने सहायताम्

ທ່ານມຸນີພໍໃຈແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຄໍາຂ້ອຍຈະບໍ່ເປັນຄໍາລວງໃນເວລາໃດໆ. ແຕ່ໃນເລື່ອງການຮູ້ຈັກພະຣາຊາອິນດຣະດຸມນະ ເຈົ້າຈົ່ງຊ່ວຍເຫຼືອ.”

Verse 56

यदा यास्यसि शापस्य तदा मुक्तिमवाप्स्यसि

“ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຜ່ານຜົນແຫ່ງຄໍາສາບແຊ່ງແລ້ວ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຄວາມພົ້ນ.”

Verse 57

इत्युक्त्वा स मुनिः प्रायाद्गृहीत्वा निजकन्यकाम् । अखण्डशीलां स्वावासमहं गृध्रोऽभवं तदा

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີນັ້ນກໍໄດ້ໄປ ພາລູກສາວຂອງຕົນ—ຜູ້ມີພຣະຈັນທະສິນບໍ່ຂາດ—ກັບໄປຍັງອາສະຣົມຂອງຕົນ. ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຂ້ອຍກໍເປັນນົກແຮ້.

Verse 58

एवं तदा दमनकोत्सव ईश्वरस्य आंदोलनेन नृपवेश्मनि मेऽवतारः । शम्भोर्गणत्वमभवच्च तथाग्निवेश्यशापेन गृध्र इह भद्र तवेदमुक्तम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ—ໃນງານດະມະນະກະອຸດສະວະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະພິທີອັນໂດລະນະ (ແກວ່ງຊິງຊ້າ) ຂອງອີສະວະຣະ—ການອະວະຕານຂອງຂ້ອຍເກີດຂຶ້ນໃນພະຣາຊວັງ. ຂ້ອຍຍັງໄດ້ເປັນຄະນະ (gaṇa) ຂອງຊັມພູ; ແລະທີ່ນີ້ ໂອ ຜູ້ດີ, ໂດຍຄໍາສາບແຊ່ງຂອງອັກນິເວດສະຍະ ຂ້ອຍກາຍເປັນນົກແຮ້. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ.