Adhyaya 3

Verse 1

सू उवाच । एवं स्थानानि पुण्यानि यानियानीह वै भुवि । निरीक्षंस्तत्र तत्राहं नारदो वीरसत्तम

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພິຈາລະນາສະຖານທີ່ສັກສິດອັນເປັນບຸນຫຼາຍໆໃນໂລກນີ້ ທຸກໆແຫ່ງ; ແລ້ວນາຣະດະ ຜູ້ເປັນຍອດວິລະຊົນ ໄດ້ໄປຈາກທີ່ນີ້ໄປທີ່ນັ້ນ ເພື່ອສະແຫວງຫາອັນປະເສີດສຸດ।

Verse 2

विचरन्मेदिनीं सर्वां प्राप्तोऽहमाश्रमं भृगोः । यत्र रेवानदी पुण्या सप्तकल्पस्मरा वरा

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າທ່ອງທ່ຽວທົ່ວພື້ນພິພົບ ກໍໄດ້ເຖິງອາສຣົມຂອງພຣຶກຄຸ; ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ຳເຣວາອັນສັກສິດ ຜູ້ປະເສີດ ທີ່ຖືກຈື່ຈຳຕະຫຼອດເຈັດຍຸກ.

Verse 3

महापुण्या पवित्रा च सर्वतीर्थमयी शुभा । पुनानि कीर्तनेनैव दर्शनेन विशेषतः

ນາງເປັນຜູ້ມີບຸນອັນຍິ່ງ ແລະບໍລິສຸດ, ເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນທີ່ຮວບຮວມຕີຣຖະທັງປວງ; ນາງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ແຕ່ພຽງລະລຶກແລະສັນລະເສີນ, ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນເມື່ອໄດ້ເຫັນດ້ວຍຕາ.

Verse 4

तत्रावगाहनात्पार्थ मुच्यते जंतुरंहसा । यथा सा पिङ्गला नाडी देहमध्ये व्यवस्थिता

ໂອ ປາຣຖະ, ດ້ວຍການລົງອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ສັດມີຊີວິດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບຢ່າງວ່ອງໄວ; ດັ່ງທີ່ນາດີ «ປິງຄະລາ» ຕັ້ງຢູ່ໃນກາງກາຍ.

Verse 5

इयं ब्रह्मांडपिण्डस्य स्थाने तस्मिन्प्रकीर्तिता । तत्रास्ते शुक्लतीर्थाख्यं रेवायां पापनाशनम्

ສະຖານສັກສິດນີ້ ຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນ «ບ່ອນແຫ່ງພຣະພຣະມະອັນດະ (ໄຂ່ໂລກ) ແລະ ປິນດະ (ຈັກກະວານນ້ອຍໃນກາຍ)»; ແລະທີ່ນັ້ນໃນແມ່ນ້ຳເຣວາ ມີຕີຣຖະຊື່ «ຊຸກລະ-ຕີຣຖະ» ຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 6

यत्र वै स्नानमात्रेण ब्रह्महत्या प्रणश्यति । तस्यापि सन्निधौ पार्थ रेवाया उत्तरे तटे

ທີ່ນັ້ນ ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳກໍ ບາບ «ພຣະຫມັນຫັດຍາ» ກໍຖືກທຳລາຍໄດ້. ໂອ ປາຣຖະ, ໃກ້ຕີຣຖະນັ້ນ ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳ ເຣວາ.

Verse 7

नानावृक्षसमाकीर्णं लतागुल्मोपशोभितम् । नानापुष्पफलो पेतं कदलीखंडमंडितम्

ບ່ອນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ງາມດ້ວຍເຄືອໄມ້ແລະພຸ່ມໄມ້ ອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ນານາ ແລະປະດັບດ້ວຍກຸ່ມກ້ວຍ.

Verse 8

अनेकाश्वापदाकीर्णं विहगैरनुनादितम् । सुगंधपुष्पशोभाढ्यं मयूररवनादितम्

ບ່ອນນັ້ນຄັບຄັ່ງດ້ວຍສັດປ່າຫຼາຍຊະນິດ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກ. ມັນອຸດົມດ້ວຍຄວາມງາມຂອງດອກໄມ້ຫອມ ແລະສະທ້ອນດ້ວຍສຽງນົກຢູງ.

Verse 9

भ्रमरैः सर्वमुत्सृज्य निलीनं रावसंयुतम् । यथा संसारमुत्सृज्य भक्तेन हरपादयोः

ທີ່ນັ້ນ ຝູງເຜິ້ງລະທິ້ງທຸກສິ່ງ ແລ້ວຢູ່ນິ່ງສະຫງົບ ພ້ອມສຽງຮ້ອງຮືມ. ເຫມືອນດັ່ງຜູ້ມີພັກຕິ ລະທິ້ງວົງວຽນໂລກ ແລ້ວຈົມຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 10

कोकिला मधुरैः स्वानैर्नादयंति तथा मुनीन् । यथा कथामृताख्यानैर्ब्राह्मणा भवभीरुकान्

ທີ່ນັ້ນ ນົກໂກກິລາຮ້ອງສຽງຫວານ ໃຫ້ບັນດາມຸນີຊື່ນບານ. ເຫມືອນດັ່ງພຣາຫມັນ ເລົ່າກະຖາອັນເປັນອະມຣິຕະ ແຫ່ງທຳມະ ໃຫ້ຜູ້ຢ້ານວົງວຽນໂລກຊື່ນໃຈ.

Verse 11

यत्र वृक्षा ह्लादयंति फलैः पुष्पैश्च पत्रकैः । छायाभिरपि काष्ठैश्च लोकानिव हरव्रताः

ທີ່ນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານດ້ວຍໝາກ ດອກ ແລະໃບ; ດ້ວຍຮົ່ມເງົາ ແລະແມ່ນກະທັ້ງດ້ວຍໄມ້ຂອງມັນ—ດັ່ງຜູ້ພັກດີທີ່ຖືວຣະຕະແດ່ພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທຸກປະການ.

Verse 12

पुत्रपुत्रेति वाशंते यत्र पुत्रप्रियाः खगाः । यथा शिवप्रियाः शैवा नित्यं शिवशिवेति च

ທີ່ນັ້ນ ນົກທີ່ຮັກລູກຂອງຕົນ ຮ້ອງວ່າ “ລູກເອີຍ, ລູກເອີຍ!”—ດັ່ງພວກໄສວະ (Śaiva) ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ທີ່ເອີ້ນ “ສິວະ, ສິວະ!” ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 13

एवंविधं मुनेस्तस्य भृगोराश्रममंडलम् । विप्रैस्त्रैविद्यसंयुक्तैः सर्वतः समलंकृतम्

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ເຂດອາສຣົມຂອງມຸນີຜູ້ນັ້ນ ຄື ພຣະ຤ິສີ ພຣຶກຄຸ (Bhṛgu); ຖືກປະດັບງາມທົ່ວທິດໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍວິຊາເວດສາມປະການ.

Verse 14

ऋग्यजुः सामनिर्घोपैरारूरितदिगन्तरम् । रुद्रभक्तेन धीरेण यथैव भुवनत्रयम्

ຂອບຟ້າທິດທາງທັງຫຼາຍຂອງທີ່ນັ້ນ ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງກັບກ້ອນຂອງ ຣຶກ (Ṛg), ຢະຊຸສ (Yajus) ແລະ ສາມັນ (Sāman); ໂດຍມຸນີຜູ້ໝັ້ນຄົງ ຜູ້ພັກດີຕໍ່ຣຸດຣະ (Rudra)—ດັ່ງທີ່ສາມໂລກຖືກແຜ່ຊຶມດ້ວຍສຽງສັກສິດ ແລະພຣະພະລັງ.

Verse 15

तत्राहं पार्थ संप्राप्तो यत्रास्ते मुनिसत्तमः । भृगुः परमधर्मात्मातपसा द्योतितप्रभः

ທີ່ນັ້ນແຫຼະ, ໂອ ປາຣຖະ (Pārtha), ຂ້ອຍໄດ້ມາຮອດ—ບ່ອນທີ່ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ພຣຶກຄຸ (Bhṛgu) ພັກອາໄສ; ຜູ້ມີທຳອັນສູງສຸດ ແລະມີປະກາຍສະຫວ່າງອັນຖືກສ່ອງໃຫ້ເດັ່ນດ້ວຍຕະປະ (tapas).

Verse 16

आगच्छंतं तु मां दृष्ट्वा दीनं च मुदितं तथा । अभ्युत्थआनं कृतं सर्वैर्विप्रैर्भृगुपुरोगमैः

ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນຂ້ອຍກໍາລັງເຂົ້າມາ—ແມ່ນທັງເຫນື່ອຍລ້າ ແຕ່ກໍຍັງປິຕິ—ພຣະພຣາຫມັນທັງຫມົດ ມີພຣະ຤ິສີພຣິກຸເປັນຫົວໜ້າ ລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບ।

Verse 17

कृत्वा सुस्वागतं दत्त्वा अर्घाद्यं भृगुणा सह । आसनेषूपविष्टास्ते मुनींद्रा ग्राहिता मया

ເມື່ອໄດ້ຕ້ອນຮັບຢ່າງດີ ແລະພ້ອມກັບພຣະ຤ິສີພຣິກຸ ໄດ້ຖວາຍອັຣຄະ (arghya) ແລະການຍົກຍ້ອງອື່ນໆ ແລ້ວ, ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ນັ່ງລົງໃນອາສນະ ແລະຂ້ອຍໄດ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ພວກທ່ານ।

Verse 18

विश्रांतं तु ततो ज्ञात्वा भृगुर्मामप्युवाचह । क्व गंतव्यं मुनिश्रेष्ठ कस्मादिह समागतः

ຕໍ່ມາ ພຣະ຤ິສີພຣິກຸ ເມື່ອຮູ້ວ່າຂ້ອຍໄດ້ພັກຜ່ອນແລ້ວ ກໍເວົ້າກັບຂ້ອຍວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າຈະໄປໃສ ແລະເພາະເຫດໃດຈຶ່ງມາທີ່ນີ້?”

Verse 19

आगमनकारणं सर्वं समाचक्ष्व परिस्फुटम् । ततस्तं चिंतयाविष्टो भृगुं पार्थाहमब्रुवम्

“ຈົ່ງບອກເຫດແຫ່ງການມາຂອງເຈົ້າທັງໝົດ ໃຫ້ແຈ້ງຊັດ” ເຂົາກ່າວ. ຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍຜູ້ຈົ່ງຈົມໃນຄວາມຄິດ ໄດ້ເວົ້າກັບພຣະ຤ິສີພຣິກຸ, ໂອ ປາຣຖາ।

Verse 20

श्रूयतामभिधास्यामि यदर्थमहामागतः । मया पर्यटिता सर्वा समुद्रांता च मेदिनी

ຈົ່ງຟັງ—ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງເປົ້າໝາຍທີ່ຂ້ອຍມາ. ຂ້ອຍໄດ້ທ່ອງທ່ຽວທົ່ວແຜ່ນດິນທັງໝົດ ຈົນເຖິງຝັ່ງສະມຸດທະເລ।

Verse 21

द्विजानां भूमिदानार्थं मार्गमाणः पदेपदे । निर्दोषां च पवित्रां च तीर्थेष्वपि समन्विताम्

ຊອກຫາທຸກກ້າວເພື່ອຈະຖວາຍດິນເປັນທານແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ) ເປັນດິນທີ່ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍລິສຸດສູງສຸດ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສັກສິດດັ່ງຕີຣຖະທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 22

रम्यां मनोरमां भूमिं न पश्यामि कथंचन । भृगुरुवाच । विप्राणां स्थापनार्थाय मयापि भ्रमता पुरा

“ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນດິນໃດເລີຍທີ່ງາມລ້ຳ ແລະເປັນມົງຄຸນແທ້.” ພຣະ຤ິສີພຣຶກຸກ່າວວ່າ: “ໃນອະດີດ ຂ້ອຍກໍເຄີຍພະເດີນພະເດີນ ເພື່ອຊອກຫາສະຖານທີ່ຈັດຕັ້ງພຣາຫມັນ—”

Verse 23

पृथ्वी सागरपर्यंता दृष्टा सर्वा तदानघ । महीनाम नदी पुण्या सर्वतीर्थमयी शुभा

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນທັງໝົດຈົນເຖິງຂອບທະເລ. ມີແມ່ນ້ຳສັກສິດຊື່ “ມະຫີ” ອັນເປັນມົງຄຸນ ບໍລິສຸດ ແລະຮວບຮວມພະລັງຂອງຕີຣຖະທັງປວງໄວ້ໃນນາງ.

Verse 24

दिव्या मनोरमा सौम्या महापापप्रणाशिनी । नदीरूपेण तत्रैव पृथ्वी सा नात्र संशयः

ນາງເປັນທິບພະ, ງາມລ້ຳ, ອ່ອນໂຍນ, ແລະທຳລາຍບາບໃຫຍ່. ຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ແຜ່ນດິນເອງດຳຮົງໃນຮູບແມ່ນ້ຳ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 25

पृथिव्यां यानि तीर्थानि दृष्टादृष्टानि नारद । तानि सर्वाणि तत्रैव निवसंति महीजले

ໂອ ນາຣະດະ, ຕີຣຖະທັງຫຼາຍໃນໂລກ—ທີ່ເຫັນໄດ້ ຫຼືທີ່ບໍ່ເຫັນ—ລ້ວນພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໃນນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳມະຫີ.

Verse 26

सा समुद्रेण संप्राप्ता पुण्यतोया महानदी । संजातस्तत्र देवर्षे महीसागरसंगमः

ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ຜູ້ມີນ້ຳອັນສັກສິດ ໄຫຼເຖິງທະເລ. ທີ່ນັ້ນ ໂອ ດວງ຤ິສີເທວະ, ເກີດຂຶ້ນການສົມພົບຂອງແມ່ນ້ຳມະຫີ ແລະ ທະເລ.

Verse 27

स्तंभाख्यं तत्र तीर्थं तु त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र ये मनुजाः स्नानं प्रकुर्वंति विपश्चितः

ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະຊື່ «ສະຕັມພະ» ອັນໂດງດັງໃນສາມໂລກ. ຜູ້ຄົນຜູ້ມີປັນຍາທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ—

Verse 28

सर्वपापविनिर्मुक्ता नोपसर्पंति वै यमम् । तत्राद्भुतं हि दृष्टं मे पुरा स्नातुं गतेन वै

ເຂົາເຈົ້າພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະບໍ່ເຂົ້າໃກ້ພຣະຍະມະເລີຍ. ແທ້ຈິງ ຂ້ອຍເຄີຍເຫັນສິ່ງອັນອັດສະຈັນທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຂ້ອຍໄປອາບນ້ຳ.

Verse 29

तदहं कीर्तयिष्यामि मुने श्रृणु महाद्भुतम् । यावत्स्नातुं व्रजाम्यस्मिन्महीसागरसंगमे

ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງບັດນີ້—ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ມຸນີ—ເຖິງອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ເມື່ອຂ້ອຍໄປອາບນ້ຳທີ່ສົມພົບແມ່ນ້ຳມະຫີກັບທະເລ.

Verse 30

तीरे स्थितं प्रपश्यामि मुनींद्रं पावकोपमम् । प्रांशुं वृद्धं चास्थिशेषं तपोलक्ष्म्या विभूषितम्

ຢູ່ຝັ່ງນ້ຳ ຂ້ອຍເຫັນມຸນີອິນທຣະຜູ້ໜຶ່ງ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟ. ທ່ານສູງ ແກ່ ແລະເຫຼືອແຕ່ກະດູກເນື່ອງຈາກຕະປະ, ແຕ່ຖືກປະດັບດ້ວຍສິຣີອັນເກີດຈາກຕະປະ.

Verse 31

भुजावूर्ध्वौ ततः कृत्वा प्ररुदंतं मुहुर्मुहुः । तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा दुःखितोऽहमथाभवम्

ແລ້ວຈຶ່ງຍົກແຂນທັງສອງຂຶ້ນສູງ ແລະຮ້ອງໄຫ້ຊ້ຳໆ. ເຫັນລາວທຸກໃຈຢ່າງນັ້ນ ຂ້ອຍກໍເກີດຄວາມໂສກເສົ້າຕາມ.

Verse 32

सतां लक्षणमेतद्धि यद्दृष्ट्वा दुःखितं जनम् । शतसंख्य तस्य भवेत्तथाहं विललाप ह

ນີ້ແທ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງຄົນດີ: ເມື່ອເຫັນຜູ້ທຸກທ້ອນ ຄວາມໂສກຂອງຕົນຍິ່ງເພີ່ມພູນຫຼາຍເທົ່າ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້.

Verse 33

अहिंसा सत्यमस्तेयं मानुष्ये सति दुर्लभम् । ततस्तमुपसंगम्य पर्यपृच्छमहं तदा

ອະຫິງສາ, ຄວາມສັດຈິງ, ແລະການບໍ່ລັກຂໂມຍ ແມ່ນຫາຍາກແມ່ນແຕ່ໃນມະນຸດ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ລາວ ແລະຖາມໃນເວລານັ້ນ.

Verse 34

किमर्थं रोदिशि मुने शोके किं कारणं तव । सुगुह्यमपि चेद्बूहि जिज्ञासा महती हि मे

“ເຈົ້າຮ້ອງໄຫ້ເພາະຫຍັງ ໂອ ມຸນີ? ເຫດໃດເປັນມູນແຫ່ງຄວາມໂສກຂອງເຈົ້າ? ແມ່ນແຕ່ຈະລັບລຶກພຽງໃດ ກໍຂໍໃຫ້ບອກ—ເພາະຄວາມປາຖະໜາຮູ້ຂອງຂ້ອຍໃຫຍ່ຫຼາຍ.”

Verse 35

मुनिस्ततो मामवदद्भृगो निर्भाग्यवानहम् । तेन रोदिमि मा पृच्छ दुर्भाग्यं चालपेद्धि कः

ແລ້ວມຸນີໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: “ໂອ ພຣຶກຸ, ຂ້ອຍເປັນຜູ້ອັບໂຊກ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້. ຢ່າຖາມເລີຍ—ໃຜຈະກ່າວອອກສຽງເຖິງຄວາມອັບໂຊກຂອງຕົນ?”

Verse 36

तमहं विस्मयाविष्टः पुनरेवेदमब्रुवम् । दुर्लभं भारते जन्म तत्रापि च मनुष्यता

ຂ້ອຍຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຫຼາຍ ແລ້ວເວົ້າອີກຄັ້ງວ່າ: «ການເກີດໃນພາຣະຕະ (Bhārata) ຫາຍາກ, ແລະຫາຍາກຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຄືຄວາມເປັນມະນຸດແທ້»។

Verse 37

मनुष्यत्वे ब्राह्मणत्वं मुनित्वं तत्र दुर्लभम् । तत्रापि च तपःसिद्धिः प्राप्यैतत्पंचकं परम्

ໃນຄວາມເປັນມະນຸດ ການເປັນພຣາຫມະນະ (Brahmin) ຫາຍາກ, ແລະໃນນັ້ນ ການເປັນມຸນີ (sage) ກໍຫາຍາກ. ຫາຍາກຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຄືການສຳເລັດຜົນໃນຕະປະ (tapas). ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມມີບຸນຫ້າປະການອັນສູງສຸດນີ້ແລ້ວ…

Verse 38

किमर्थं रोदिषि मुने विस्मयोऽत्र महान्मम । एवं संपृच्छते मह्यमेतस्मिन्नेव चांतरे

«ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ ໂອ ມຸນີ? ຄວາມພິສົດຂອງຂ້ອຍໃນນີ້ໃຫຍ່ຫຼາຍ» ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຖາມລາວຢ່າງນັ້ນ ໃນທັນໃດນັ້ນເອງ…

Verse 39

सुभद्रोनाम नाम्ना च मुनिस्तत्राभ्युपाययौ । स हि मेरुं परित्यज्य ज्ञात्वा तीर्थस्य सारताम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ມີມຸນີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ສຸພັດຣະ (Subhadra) ເຂົ້າມາໃກ້. ເພາະລາວໄດ້ຮູ້ແຈ້ງຄວາມດີອັນແທ້ຂອງຕີຣຖະ (tīrtha) ນັ້ນ ຈົນກະທັ້ງລະທິ້ງພູເມຣຸ (Meru) ໄວ້ຂ້າງຫຼັງ.

Verse 40

कृताश्रमः पूजयति सदा स्तंभेश्वरं मुनिः । सोऽप्येवं मामि वापृच्छन्मुनिं रोदनकारणम्

ມຸນີນັ້ນ ໄດ້ປະພຶດພາລະກິດແຫ່ງອາສຣະມະ (āśrama) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລ້ວນະມັດສະການບູຊາ ສະຕັມເພສະວະຣະ (Stambheśvara) ຢູ່ເປັນນິດ. ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍເຊັ່ນນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຖາມຂ້ອຍດັ່ງນັກຕະປະຜູ້ຮ່ວມທາງ ວ່າເປັນເຫດໃດຂ້ອຍຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້.

Verse 41

अथाहाचम्य स मुनिः श्रूयतां कारणं मुनी । अहं हि देवशर्माख्यो मुनिः संयतवाङ्मनाः

ແລ້ວມຸນີນັ້ນໄດ້ອາຈະມະ (ຈິບນ້ຳເພື່ອຊຳລະ) ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໂອ ບັນດາມຸນີ, ຈົ່ງຟັງເຫດ. ຂ້າເຈົ້າແມ່ນມຸນີນາມ ເທວະຊະຣະມາ ຜູ້ສຳລວມວາຈາແລະໃຈ»។

Verse 42

निवसामि कृतस्थानो गंगासागरसंगमे । तत्र दर्शेतर्पयामि सदैव च पितॄनहम्

ຂ້າເຈົ້າພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະທະເລ. ໃນວັນດາຣຊາ (Darśa) ຂ້າເຈົ້າຖວາຍຕັຣປະນະ (ຫຼັ່ງນ້ຳບູຊາ) ແດ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 43

श्राद्धांते ते च प्रत्यक्षा ह्याशिषो मे वदंति च । ततः कदाचित्पितरः प्रहृष्टा मामथाब्रवन्

ເມື່ອສິ້ນສຸດພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ພວກເຂົາປາກົດໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ ແລະຍັງກ່າວພອນແກ່ຂ້າເຈົ້າ. ຕໍ່ມາຄັ້ງໜຶ່ງ ປິຕຣະຂອງຂ້າເຈົ້າ—ດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າເຈົ້າດັ່ງນີ້।

Verse 44

वयं सदात्र चायामो देवशर्मंस्तवांतिके । स्थानेऽस्माकं कदाचित्त्वं न चायासि कुतः सुतः

«ເທວະຊະຣະມາ, ພວກເຮົາມາຢູ່ນີ້ຫາເຈົ້າເປັນນິດ. ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍມາຫາຖິ່ນພຳນັກຂອງພວກເຮົາເລີຍ—ເປັນຫຍັງດັ່ງນັ້ນ, ລູກຮັກ?»

Verse 45

स्थानं दिदृक्षुस्तच्चाहं न शक्तोऽस्मि निवोदितुम् । ततः परममित्युक्त्वा गतवान्पितृभिः सह

ເພາະປາຖະໜາຈະເຫັນຖິ່ນພຳນັກຂອງພວກເຂົາ ຂ້າເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ອາດປະຕິເສດໄດ້. ຂ້າເຈົ້າກ່າວວ່າ «ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ—ໄປເຖີດ ສູ່ສະຖານອັນສູງສຸດ» ແລ້ວໄດ້ໄປກັບປິຕຣະທັງຫຼາຍ।

Verse 46

पितॄणां मंदिरं पुण्यं भौमलोकसमास्थितम् । तत्रतत्र स्थितश्चाहं तेजोमण्डलदुर्दृशान्

ວິຫານອັນສັກສິດຂອງປິຕຣິ (Pitṛs) ຕັ້ງຢູ່ໃນພູມິໂລກ. ທີ່ນັ້ນໆ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນສັດທິພະອັນຍາກຈະຈ້ອງເບິ່ງ ເພາະຖືກລ້ອມດ້ວຍວົງອະລຸນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 47

दृष्ट्वाग्रतः पूजयाढ्यानपृच्छं स्वान्पितॄनिति । के ह्यमी समुपायांति भृशं तृप्ता भृशार्चिताः । भृशंप्रमुदिता नैव तथा यूयं यथा ह्यमी

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຂ້ອຍໄດ້ບູຊາຜູ້ສູງສົ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະຖາມປິຕຣິຂອງຂ້ອຍວ່າ: “ຜູ້ໃດແມ່ນພວກນີ້ທີ່ເຂົ້າມາ—ອິ່ມໃຈຢ່າງຫຼາຍ ຖືກບູຊາຢ່າງຫຼາຍ ແລະປິຕິຍິນດີເກີນປົກ—ຫຼາຍກວ່າພວກທ່ານ?”

Verse 48

पितर ऊचुः । भद्रं ते पितरः पुण्याः सुभद्रस्य महामुनेः । तर्पितास्तेन मुनिना महीसागरसंगमे

ປິຕຣິທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຂໍຄວາມມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ. ປິຕຣິອັນບໍລິສຸດເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຂອງມະຫາມຸນີ ສຸພະດຣະ (Subhadra). ພວກເຂົາຖືກທ່ານມຸນີນັ້ນທຳໃຫ້ອິ່ມໃຈ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງດິນແລະທະເລ.”

Verse 49

सर्वतीर्थमयी यत्र निलीना ह्युदधौ मही । तत्र दर्शे तर्पयति सुभद्रस्तानमून्सुत

“ເພາະວ່າທີ່ນັ້ນ ແຜ່ນດິນ—ອັນຮວບຮວມແກ່ນສານຂອງທີຣຖະ (tīrtha) ທັງປວງ—ໄດ້ຊ່ອນຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດ. ທີ່ນັ້ນ ໃນວັນດາຣຊະ (Darśa) ສຸພະດຣະ ຈຶ່ງທຳທານບູຊາໃຫ້ປິຕຣິເຫຼົ່ານັ້ນອິ່ມໃຈ, ໂອ ລູກເອີຍ.”

Verse 50

इत्याकर्ण्य वचस्तेषां लज्जितोऽहं भृशंतदा । विस्मितश्च प्रणम्यैतान्पितॄन्स्वं स्थानमागतः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ ໃນເວລານັ້ນຂ້ອຍອາຍຢ່າງຫຼາຍ. ແລະດ້ວຍຄວາມພິສົດໃຈ ຂ້ອຍໄດ້ກາບນົບປິຕຣິເຫຼົ່ານັ້ນ ແລ້ວກັບໄປຍັງທີ່ຢູ່ຂອງຕົນ.

Verse 51

यथा तथा चिंतितं च तत्र यास्याम्यहं श्फुटम् । पुण्यो यत्रापि विख्यातो महीसागरसंगमः

ຂ້ອຍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາທຸກທາງ ແລ້ວຕັດສິນໃຈຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ: «ຂ້ອຍຈະໄປທີ່ນັ້ນ—ບ່ອນທີ່ມີສັງຄົມອັນສັກສິດ ແລະໂດງດັງ ທີ່ແມ່ນ້ຳມະຫີພົບກັບທະເລ»।

Verse 52

कृताश्रमश्च तत्रैव तर्पयिष्ये निजान्पितॄन् । दर्शेदर्शे यथा चासौ स्तुत्यनामा सुभद्रकः

ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍຈະຈັດຕັ້ງອາສຣົມອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຈະຖວາຍຕັຣປະນະເພື່ອໃຫ້ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້ອຍອິ່ມໃຈ—ໃນພິທີດາຣຊະ (ວັນດວງເດືອນໃໝ່) ທຸກໆເທື່ອ, ເຊັ່ນດຽວກັບ ສຸພັດຣະກະ ຜູ້ມີນາມອັນນ່າສັນລະເສີນ ແລະໂດງດັງ।

Verse 53

किं तेन ननु जातेन कुलांगारेण पापिना । यस्मिञ्जीवत्यवि निजाः पितरोऽन्यस्पृहाकराः

ການເກີດມາຂອງຄົນບາບນັ້ນ—“ຖ່ານໄຟທີ່ເຜົາວົງຕະກູນ”—ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຍັງມີຊີວິດ ປິຕຣະຂອງເຂົາກັບຕ້ອງໄປປາຖະໜາຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຄົນອື່ນ।

Verse 54

इति संचिंत्य मुदितो रुचिं भार्यामथाब्रवुम् । रुचे त्वया समायुक्तो महीसागगरसंगमम्

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍກໍຍິນດີ ແລະໄດ້ກ່າວກັບພັນລະຍາຊື່ ຣຸຈິ ວ່າ: «ຣຸຈິ, ຂ້ອຍຈະໄປສູ່ສັງຄົມທີ່ແມ່ນ້ຳມະຫີພົບກັບທະເລ ພ້ອມກັບເຈົ້າ»।

Verse 55

गत्वा स्थास्यामि तत्रैव शीघ्रं त्वं सम्मुखीभव । पतिव्रतासि शुद्धासिकुलीनासि यशस्विनि । तस्मादेतन्मम शुभे कर्तुमर्हसि चिंतितम्

«ໄປເຖິງແລ້ວ ຂ້ອຍຈະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ເຈົ້າຈົ່ງຮີບຮ້ອນກຽມຕົວ ເພື່ອອອກໄປກັບຂ້ອຍ. ເຈົ້າເປັນພັນລະຍາຜູ້ຮັກສາສັດຕໍ່ສາມີ, ບໍລິສຸດ, ມີຊາດຕະກູນດີ ແລະມີກຽດສັກສີ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຈົ້າຄວນຊ່ວຍໃຫ້ຂ້ອຍສຳເລັດສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຕັ້ງໃຈໄວ້»।

Verse 56

रुचिरुवाच । हता तस्य जनिर्नाभूत्कथं पाप दुरात्मना

ຣຸຈິ ກ່າວວ່າ: «ການເກີດຂອງເຂົາບໍ່ຖືກທຳລາຍແລ້ວບໍ? ໂອ ຜູ້ມີບາບ, ໂດຍຊາຍໃຈຊົ່ວນັ້ນ ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 57

श्मशानस्तंभ येनाहं दत्ता तुभ्यं कृतंत्वाय । इह कंदफलाहारैर्यत्किं तेन न पूर्यते

«ໂດຍເສົາໃນປ່າຊ້ານັ້ນ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຖືກມອບໃຫ້ເຈົ້າ—ມີສິ່ງໃດທີ່ເຂົາຍັງບໍ່ໄດ້ສຳເລັດ? ເມື່ອຢູ່ນີ້ພວກເຮົາກິນຮາກແລະຜົນໄມ້ເປັນອາຫານ»

Verse 58

नेतुमिच्छसि मां तत्र यत्र क्षारोदकं सदा । त्वमेव तत्र संयाहि नंदंतु तव पूर्वजाः

«ເຈົ້າຢາກນຳຂ້ອຍໄປບ່ອນທີ່ນ້ຳເຄັມຢູ່ຕະຫຼອດ. ເຈົ້າໄປຄົນດຽວເຖີດ—ຂໍໃຫ້ບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າພໍໃຈ!»

Verse 59

गच्छ वा तिष्ठ वा वृद्ध वस वा काकवच्चिरम् । तथा ब्रुवन्त्यां तस्यां तु कर्णावस्मि पिधाय च

«ໄປກໍໄປ, ຢືນກໍຢືນ, ໂອ ຜູ້ເຖົ້າ—ຫຼືຈະຢູ່ດົນເຫມືອນນົກກາ!» ໃນຂະນະທີ່ນາງເວົ້າຢ່າງນັ້ນ ຂ້ອຍປິດຫູທັງສອງຂ້າງ।

Verse 60

विपुलं शिष्यमादिश्य गृह एकोऽत्र आगतः । सोऽहं स्नात्वात्र संतर्प्य पितॄञ्छ्रद्धापरायणः

ຫຼັງຈາກສັ່ງສອນສິດຂອງຂ້ອຍຊື່ ວິປຸລະ ແລ້ວ, ຂ້ອຍມາຮອດເຮືອນນີ້ຄົນດຽວ. ຂ້ອຍອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ແລະຖວາຍສຣາດທາ ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ອິ່ມໃຈ, ດ້ວຍໃຈອຸທິດທັງໝົດແກ່ພິທີນັ້ນ.

Verse 61

चिंतां सुविपुलां प्राप्तो नरके दुष्कृती यथा । यदि तिष्ठामि चात्रैव अर्धदेहधरो ह्यहम्

ຄວາມກັງວົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ຄອບງຳຂ້ອຍ—ເຫມືອນຄົນມີບາບໃນນະລົກ—ຖ້າຂ້ອຍຕ້ອງຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໃນສະພາບ «ມີກາຍເພີງຄື່ງ».

Verse 62

नरो हि गृहिणीहीनो अर्धदेह इति स्मृतः । यथात्मना विना देहे कार्यं किंचिन्न सिध्यति

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຊາຍທີ່ບໍ່ມີພັນລະຍາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ມີກາຍເພີງຄື່ງ». ເຫມືອນກັບກາຍທີ່ບໍ່ມີອາດມັນ (ātman) ບໍ່ອາດສຳເລັດກິດໃດໆໄດ້, ຊີວິດກໍບໍ່ອາດບັນລຸພັນທະໃນຄວາມບໍ່ຄົບນີ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 63

अनयोर्हि फलं ग्राह्यं सारता नात्र काचन । अर्धदेही च मनुजस्त्वसंस्पृश्यः सतांमतः

ຈາກສອງຢ່າງນີ້ ຈັບໄດ້ພຽງແຕ່ «ຜົນພາຍນອກ»—ບໍ່ມີແກ່ນສານແທ້ໃດໆໃນນີ້. ແລະຊາຍຜູ້ «ມີກາຍເພີງຄື່ງ» ຖືກຄົນດີທັງຫຼາຍເຫັນວ່າ ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງ (ຄວນຫຼີກໃນພິທີ ແລະຄວາມສຸພາບສັງຄົມ).

Verse 64

अनयोर्हिफलं ग्राह्यं सारता नात्र काचन । अर्धदेही च मनुजस्त्वसंस्पृश्यः सतांमतः

ຈາກສອງຢ່າງນີ້ ຈັບໄດ້ພຽງແຕ່ «ຜົນພາຍນອກ»—ບໍ່ມີແກ່ນສານແທ້ໃດໆໃນນີ້. ແລະຊາຍຜູ້ «ມີກາຍເພີງຄື່ງ» ຖືກຄົນດີທັງຫຼາຍເຫັນວ່າ ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງ (ຄວນຫຼີກໃນພິທີ ແລະຄວາມສຸພາບສັງຄົມ).

Verse 65

औत्तानपादिरस्पृश्य उत्तमो हि सुरैः कृतः । अथ चेत्तत्र संयामि न महीसागरस्ततः

ແມ່ນແຕ່ອຸດຕານະປາດີ (ທຣຸວະ) ຜູ້ເຄີຍຖືກເຫັນວ່າ «ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງ» ກໍຖືກເທວະທັງຫຼາຍຍົກຂຶ້ນໃຫ້ສູງສຸດ. ແຕ່ຖ້າຂ້ອຍໄປທີ່ນັ້ນ ການບັນຈົບກັນຂອງດິນແລະທະເລນີ້ ຈະບໍ່ເຫຼືອຄວາມໝາຍ ຫຼືບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງສຳລັບຂ້ອຍອີກ.

Verse 66

यामि वा तत्कथं पादौ चलतो मे कथंचन । एतस्मिन्मे मनो विद्धं खिद्यतेऽज्ञानसंकटे

ຫາກຂ້ອຍຈະໄປ—ຕີນຂ້ອຍຈະເຄື່ອນໄຫວໄດ້ແນວໃດ? ໃນເລື່ອງນີ້ໃຈຂ້ອຍດັ່ງຖືກທະລຸ ແລະທຸກທໍລະມານໃນວິກິດແຫ່ງອະວິຊາ ແລະຄວາມລັງເລຍ.

Verse 67

अतोऽहमतिमुह्यामि भृशं शोचामि रोदिमि । इतिश्रुत्वा वचस्तस्य भृशं रोमांचपूरितम्

ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງສັບສົນຢ່າງຫນັກ ໂສກເສົ້າລຶກໆ ແລະຮ້ອງໄຫ້. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງລາວແບບນັ້ນ ອີກຜູ້ໜຶ່ງກໍຖືກອາລົມກະທົບ ຂົນລຸກເຕັມກາຍຢ່າງແຮງ.

Verse 68

साधुसाध्वित्यथोवाच तं सुभद्रोऽप्यहं तथा । दण्डवच्च प्रणमितो महीसागरसङ्गमम्

ແລ້ວສຸພັດຣາໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ “ດີແທ້ ດີແທ້” ແລະຂ້ອຍກໍເຫັນດີດ້ວຍ. ແລ້ວພວກເຮົາໄດ້ກົ້ມກາບແບບດັ່ງໄມ້ທ່ອນ (ນອນກາບເຕັມຕົວ) ຕໍ່ສັງຄົມອັນສັກສິດຂອງດິນແລະທະເລ.

Verse 69

चिन्तयावश्च मनसि प्रतीकारं मुनेरुभौ । यो हि मानुष्यमासाद्य जलबुद्बुदभंगुरम्

ພວກເຮົາທັງສອງຖືກຄວາມກັງວົນບີບຄັ້ນ ຈຶ່ງຄິດໃນໃຈເຖິງວິທີແກ້ໄຂຕາມທີ່ມຸນີສອນ. ເພາະຊີວິດມະນຸດເມື່ອໄດ້ມາແລ້ວ ບອບບາງ ແຕກງ່າຍດັ່ງຟອງນ້ຳເທິງນ້ຳ.

Verse 70

परार्थाय भवत्येष पुरुषोऽन्ये पुरीषकाः । ततः संचिंत्य प्राहेदं सुभद्रो मुनिसत्तमम्

“ຊີວິດມະນຸດນີ້ເກີດມາເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ; ຜູ້ທີ່ຢູ່ຕ່າງຈາກນັ້ນ ບໍ່ດີກວ່າຂີ້ເຫຍື້ອ” ເມື່ອຄິດໄຕ່ຕອງແລ້ວ ສຸພັດຣາຈຶ່ງກ່າວຄໍານີ້ຕໍ່ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 71

मा मुने परिखिद्यस्व देवशर्मन्स्थिरो भव । अहं ते नाशयिष्यामि शोकं सूर्यस्तमो यथा

ໂອ ມຸນີ ເທວະຊະຣະມັນ ຢ່າໂສກເສົ້າ ຈົ່ງໝັ້ນຄົງ. ຂ້າຈະທຳລາຍຄວາມໂສກຂອງເຈົ້າ ເຫມືອນຕາເວັນຂັບໄລ່ຄວາມມືດ.

Verse 72

गमिष्याम्याश्रमं त्वं च नात्रापि परिहास्यते । श्रृणु तत्कारणं तुभ्यं तर्पयिष्ये पितॄनहम्

ຂ້າຈະໄປອາສຣົມ ແລະເຈົ້າກໍໄປນຳ; ທີ່ນັ້ນກໍຈະບໍ່ຖືກລະເລີຍ. ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນ: ຂ້າຈະຖວາຍຕັຣປະນະ ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣະທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈ.

Verse 73

देवशर्मोवाच । एवं ते वदमानस्य आयुरस्तु शतं समाः । यदशक्यं महत्कर्म कर्तुमिच्छसि मत्कृते

ເທວະຊະຣະມັນ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຈົ້າເວົ້າດັ່ງນີ້ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີອາຍຸຄົບຮ້ອຍປີ. ແຕ່ເຈົ້າປາດຖະໜາຈະເຮັດກິດອັນໃຫຍ່ ທີ່ເຫມືອນຈະເຮັດບໍ່ໄດ້ ເພື່ອຂ້າ.

Verse 74

हर्षस्थाने विषादश्च पुनर्मां बाधते श्रृणु । अपि वाक्यं शुभं सन्तो न गृह्णन्ति मुधा मुने

ໃນຍາມທີ່ຄວນຍິນດີ ຄວາມໂສກກໍກັບມາລົບກວນຂ້າອີກ—ຈົ່ງຟັງ. ໂອ ມຸນີ, ຄົນດີບໍ່ຮັບແມ່ນແຕ່ຄຳມົງຄຸນ ເມື່ອຖວາຍຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ.

Verse 75

कथमेतन्महत्कर्म कारयामि मुधावद । पुनः किंचित्प्रवक्ष्यामि यथा मे निष्कृतिर्भवेत्

ຂ້າຈະໃຫ້ເຈົ້າກະທຳກິດອັນໃຫຍ່ນີ້ ໂດຍເວົ້າຢ່າງໄຮ້ສາລະ ໄດ້ແນວໃດ? ຂ້າຈະກ່າວຕໍ່ອີກ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າມີທາງແກ້ແທ້ ແລະການຄລາຍທຸກ.

Verse 76

शापितोऽसि मया प्राणैर्यथा वच्मि तथा कुरु । अहं सदा करिष्यामि दर्शे चोद्दिश्यते पितॄन्

ເຈົ້າຖືກຂ້ອຍຜູກມັດດ້ວຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ: ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ຂ້ອຍກ່າວ. ຂ້ອຍຈະປະກອບພິທີເສຍສະຫຼະເປັນນິດ, ແລະໃນວັນອະມາວາສະຍາ ຈະເຊີນພິຕຣຶ ແລະຖວາຍບູຊາໃຫ້ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 77

श्राद्धं गंगार्णवे चात्र मत्पितॄणां त्वमाचर । अहं चैवापि तपसः संचितस्यापि जन्मना । चतुर्भागं प्रदास्यामि एवमेवैतदाचर

ຢູ່ນີ້ ທີ່ກັງກາຣະນະວະ ຈົ່ງປະກອບພິທີສຣາດທະໃຫ້ແກ່ພິຕຣຶຂອງຂ້ອຍ. ແລະຂ້ອຍຈະມອບສ່ວນໜຶ່ງໃນສີ່ຂອງບຸນຈາກຕະປະສະທີ່ຂ້ອຍສະສົມຕະຫຼອດຊີວິດນີ້. ຈົ່ງເຮັດຕາມນີ້ເທິງ—ປະຕິບັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 78

सुभद्र उवाच । यद्येवं तव संतोषस्त्वेवमस्तु मुनीश्वर । साधूनां च यथा हर्षस्तथा कार्यं विजानता

ສຸພັດຣະກ່າວວ່າ: ຖ້ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານພໍໃຈ ໂອ ຈອມມຸນີ, ກໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ. ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຮູ້ຈັກກະທຳໃຫ້ຄົນດີມີຄວາມຍິນດີ.

Verse 79

भृगुरुवाच । देवशर्मा ततो हृष्टो दत्त्वा पुण्यं त्रिवाचिकम् । चतुर्थाशं ययौ धाम स्वं सुभद्रोऽपि च स्थितः

ພຣຶກຸກ່າວວ່າ: ແລ້ວເທວະຊະຣະມາ ມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ມອບບຸນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳສັດສິດສາມປະການ. ແລະເມື່ອມອບສ່ວນທີ່ສີ່ແລ້ວ ກໍໄປສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງຕົນ; ສຸພັດຣະກໍຢູ່ຕໍ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 80

एवंविधो नारदासौ मही सागरसंगमः । यमनुस्मरतो मह्यं रोमांचोऽद्यापि वर्तते

ໂອ ນາຣະດະ, ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳມະຫີ ກັບທະເລ ເປັນດັ່ງນັ້ນແທ້. ແມ່ນກະທັ້ງມື້ນີ້ ເມື່ອຂ້ອຍລະລຶກເຖິງມັນ ກາຍຂ້ອຍຍັງສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຂົນລຸກ.

Verse 81

नारद उवाच । इति श्रुत्वा फाल्गुनाहं हर्षगद्गदया गिरा । मृतोमृत इवा वोचं साधुसाध्विति तंभृगुम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຂ້ອຍ ຟາລກຸນະ ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍສຽງທີ່ສັ່ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ດຸດຄົນຟື້ນຈາກຄວາມຕາຍ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວກັບ ພຣຶກຸ ວ່າ «ດີແທ້, ດີແທ້!»

Verse 82

यूयं वयं गमिष्यामो महीतीरं सुशोभनम् । आवामीक्षावहे सर्वं स्थानकं तदनुत्तमम्

ເຈົ້າແລະຂ້ອຍຈະໄປຫາຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ມະຫີ ອັນງາມສະຫງ່າ. ທີ່ນັ້ນເຮົາຈະເບິ່ງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ສະຖານທີ່ສັກສິດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນັ້ນ.

Verse 83

मम चैवं वचः श्रुत्वा भृगुः सह मयययौ । समस्तं तु महापुण्यं महीकूलं निरीक्षितम्

ເມື່ອ ພຣຶກຸ ໄດ້ຍິນຄຳຂອງຂ້ອຍ ທ່ານກໍໄດ້ໄປກັບຂ້ອຍ. ແລະຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ມະຫີ ທັງໝົດອັນເປັນມະຫາບຸນ ກໍໄດ້ຖືກເບິ່ງເຫັນ.

Verse 84

तद्दृष्ट्वा चातिहृष्टोहमासं रोमांचकंचुकः । अब्रवं मुनिशार्दूलं हर्षगद्गदया गिरा

ເມື່ອເຫັນສິ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍປິຕິຢ່າງຫຼາຍ ຂົນລຸກທົ່ວກາຍ. ແລ້ວດ້ວຍສຽງທີ່ສັ່ນເນື່ອງຈາກຄວາມຍິນດີ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວກັບ ມຸນິຊາຣະດູນ—ເສືອໃນຫມູ່ລະສີ.

Verse 85

त्वत्प्रसादात्करिष्यामि भृगो स्थानमनुत्तमम् । स्वस्थानं गम्यतां ब्रह्मन्नतः कृत्यं विचिंतये

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ໂອ ພຣຶກຸ ຂ້ອຍຈະສ້າງຕັ້ງສະຖານທີ່ສັກສິດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້. ໂອ ພຣາຫມັນ ຂໍໃຫ້ທ່ານກັບໄປສູ່ຖິ່ນຂອງທ່ານ; ຈາກນີ້ໄປ ຂ້ອຍຈະພິຈາລະນາວ່າຄວນເຮັດສິ່ງໃດ.

Verse 86

एवं भृगुं चास्मिविसर्जयित्वा कल्लोलकोलाहलकौतुकीतटे । अथोपविश्येदमचिंतयं तदा किं कृत्यमात्मानमिवैकयोगी

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້ອຍສົ່ງບຣິກຸໃຫ້ກັບໄປແລ້ວ ຢູ່ຝັ່ງທີ່ອັດສະຈັນດ້ວຍສຽງຄື້ນຄືນຄືກ ຂ້ອຍນັ່ງລົງ ແລະຄິດພິຈາລະນາວ່າ: «ໜ້າທີ່ໃດຍັງເຫຼືອຢູ່?» ດັ່ງໂຍຄີຜູ້ດຽວທີ່ພິຈາລະນາອາດຕະມັນ.