Adhyaya 26

Verse 1

नारद उवाच । अथ ब्रह्मा महादेवमभिवाद्य कृतांजलिः । उद्वाहः क्रियतां देव इत्युवाच महेश्वरम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ນົບນ້ອມພຣະມະຫາເທວະ ດ້ວຍມືປະນົມ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະມະເຫສະວະຣະວ່າ: «ຂໍແດ່ພຣະເຈົ້າ, ຈົ່ງໃຫ້ປະກອບພິທີອຸດວາຫະ (ພິທີແຕ່ງງານ) ເຖີດ»

Verse 2

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्राहेदं भगवान्हरः । पराधीना वयं ब्रह्मन्हिमाद्रेस्तव चापि यत्

ເມື່ອພຣະຮະຣະໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ພວກເຮົາຢູ່ນີ້ໂດຍຄວາມນອບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ອື່ນ—ແທ້ຈິງຕໍ່ຮິມາດຣິ ແລະຕໍ່ທ່ານດ້ວຍ»។

Verse 3

यद्युक्तं क्रियतां तद्धि वयं युष्मद्वशेऽधुना । ततो ब्रह्मा स्वयं दिव्यं पुरं रत्नमयं शुभम्

«ສິ່ງໃດທີ່ຄວນເຮັດ ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນເຖີດ; ບັດນີ້ພວກເຮົາຢູ່ໃນອໍານາດຂອງພວກທ່ານ»। ແລ້ວພຣະພຣະຫມາເອງ ໄດ້ຈັດສ້າງນະຄອນທິບອັນມົງຄຸນ ທີ່ເຮັດດ້ວຍແກ້ວຮັດຕະນະ।

Verse 4

उद्वाहार्थं महेशस्य तत्क्षणात्समकल्पयत् । शतयोजनविस्तीर्णं प्रासादशतशोभितम्

ເພື່ອພິທີອຸດວາຫະຂອງພຣະມະເຫສະ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຈັດຕຽມໃນທັນທີ—ເປັນນະຄອນກວ້າງຮ້ອຍໂຢຊະນະ ແລະງາມດ້ວຍປາສາດນັບຮ້ອຍ।

Verse 5

पुरेतस्मिन्महादेवः स्वयमेव व्यतिष्ठत । ततः सप्तमुनीन्देवश्चिंतिताब्यागतान्पुरः

ໃນນະຄອນນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະປະທັບຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ। ແລ້ວພຣະເຈົ້າເພີຍແຕ່ຄິດເຖິງພວກເຂົາ ກໍເຫັນມຸນີເຈັດອົງມາຮອດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ।

Verse 6

प्राहिणोदंबिकायाश्च स्थिरपत्रार्थमीश्वरः । सारुंधतीकास्ते तत्र ह्लादयंतो हिमाचलम्

ເພື່ອໄດ້ຮັບໃບໄມ້ອັນໝັ້ນຄົງເປັນເຄື່ອງມົງຄຸນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງພວກເຂົາໄປຫາອຳບິກາ। ບັນດາທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບນັ້ນ—ມີຄຸນທຳດຸຈອຣຸນທະຕີ—ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພູຫິມາຈະລະເບີກບານຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 7

सभार्यामीश्वरगुणैः स्थिरपत्राणि चादधुः । ततः संपूजितास्तेन पुनरागम्य तेऽचलात्

ພວກເຂົາພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ ໄດ້ຮັບເອົາໃບໝາຍອັນໝັ້ນຄົງ ໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລ້ວໄດ້ຮັບການສັກກາລະຈາກພຣະອົງ ແລະກັບມາຈາກພູອີກຄັ້ງ.

Verse 8

न्यवेदयंस्र्यंबकाय स च तानभ्यनंदत । उद्वाहार्थं ततो देवो विश्वं सर्वं न्यमंत्रयत्

ພວກເຂົາໄດ້ກາບທູນແດ່ ທຣຽມບະກະ (Tryambaka) ແລະພຣະອົງຊື່ນຊົມຍິນດີຕໍ່ພວກເຂົາ. ຈາກນັ້ນ ເພື່ອພິທີອຸດວາຫະ ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຊີນສັບພະສິ່ງທັງປວງໃນສາກົນ.

Verse 9

समागतं च तत्सव विना दैत्यैर्दुरात्मभिः । स्थावरं जंगमं यच्च विश्वं विष्णुपुरोगमम्

ແລະທັງໝົດນັ້ນກໍມາຊຸມນຸມ—ເວັ້ນແຕ່ດານະວະ (Dānavas) ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ. ທຸກສິ່ງໃນສາກົນ ທັງຢືນຢູ່ແລະເຄື່ອນໄຫວ ກໍມາພ້ອມກັນ ໂດຍມີ ວິສນຸ (Viṣṇu) ນຳໜ້າ.

Verse 10

सब्रह्यकं पुरारातेर्महिमानमवर्धयत् । ततस्तं विधिराहेदं गन्धमादनपर्वते

ດັ່ງນັ້ນ ພ້ອມກັບ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ສິລິຣັດສະຫງ່າຂອງຜູ້ປະຫານນະຄອນສາມ (ພຣະສິວະ) ກໍເພີ່ມພູນຂຶ້ນ. ແລ້ວໃນພູ ຄັນທະມາດະນະ (Gandhamādana) ພຣະຜູ້ສ້າງ (Brahmā) ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ພຣະອົງ.

Verse 11

पुरे स्थितं विवाहस्य देव कालः प्रवर्तते । ततस्तस्य जटाजूटे चंद्रखंडं पितामहः

«ໃນນະຄອນ ເວລາອັນເທວະດາສຳລັບພິທີວິວາຫະ ບັດນີ້ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນແລ້ວ» ເຊັ່ນນັ້ນ. ແລ້ວ ພຣະປິຕາມະຫາ (Brahmā) ໄດ້ວາງຊິ້ນຈັນທຣະເສັ້ຽວຮູບເຄິ່ງດວງ ໄວ້ເທິງມວຍຜົມຊະຕາຂອງພຣະອົງ.

Verse 12

बबंध प्रणयोदारविस्फारितविलोचनः । कपर्द्दं शोभनं विष्णुः स्वय चक्रेऽस्य हर्षतः

ດ້ວຍດວງຕາທີ່ເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມຮັກອັນໃຈກວ້າງ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ຍິນດີປັ້ນແລະມັດກະປັດດະ (ມວຍຜົມ) ອັນງາມໃຫ້ພຣະອົງ ດ້ວຍມືຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 13

कपालमालां विपुलां चामुण्डा मूर्ध्न्यबंधत । उवाच चापि गिरिशं पुत्रं जनय शंकर

ຈາມຸນດາ ໄດ້ມັດພວງມາລາກະໂຫຼກອັນໃຫຍ່ໄວ້ເທິງພຣະເສົາຂອງພຣະອົງ ແລະນາງຍັງກ່າວຕໍ່ກິຣີຊະວ່າ: “ໂອ ຊັງກະຣະ ຈົ່ງໃຫ້ກໍ່ກຳເນີດບຸດເຖີດ!”

Verse 14

यो दैत्येंद्रकुलं हत्वा मां रक्तैस्तर्पयिष्यति । सूर्यो ज्वलच्छिखारक्तं भाबासितजगत्त्रयम्

“ຜູ້ໃດທີ່ຂ້າລ້າງວົງສາຂອງຈອມດາຍຕະ ແລ້ວຈະບຳເລີງຂ້ອຍດ້ວຍການຖວາຍເລືອດ…” ພຣະອາທິດທີ່ແດງດັ່ງໄຟດ້ວຍລຳແສງອັນລຸກໂຊນ ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງໂລກທັງສາມ।

Verse 15

बबंध देवदेवस्यच स्वयमेव प्रमोदतः । शेषवासुकिमुख्याश्च ज्वलंतस्तेजसा शुभाः

ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພວກເຂົາໄດ້ປະດັບພຣະເທວະເທວະດ້ວຍຕົນເອງ. ເສດະ, ວາສຸກິ ແລະນາຄາຜູ້ເປັນເລີດທັງຫຼາຍ ອັນສະຫວ່າງໄສແລະເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ລຸກໂຊນດ້ວຍຕະເຈະ.

Verse 16

आत्मानं भूषणस्थाने स्वयं ते चक्रुरीश्वरे वायवश्च ततस्तीक्ष्णश्रृंगं हिमगिरिप्रभम्

ພວກເຂົາໄດ້ເປັນເຄື່ອງປະດັບໃນພຣະອົງເອງ ເຂົ້າປະຈຳຕຳແໜ່ງເປັນອາພອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກນັ້ນ ເທວະແຫ່ງລົມໄດ້ປັ້ນໃຫ້ພຣະອົງ ຂອງມີປາຍແຫຼມເປັນຂອງຂວັນ—ຂອງຄືຂອງຂວັນເປັນຂອງຄືຂອງຂວັນ—ເປັນຂອງຄືຂອງຂວັນ—ເຂົາຮູບຊົງຂອງຂອງຂວັນ—ເປັນຂອງຄືຂອງຂວັນ—ຂໍອະໄພ: ຈາກນັ້ນ ເທວະແຫ່ງລົມໄດ້ປັ້ນໃຫ້ພຣະອົງ ຂອງມີປາຍແຫຼມເປັນຂອງຂວັນ: ເຂົາສັດທີ່ປາຍແຫຼມ ສະຫວ່າງດັ່ງພູຫິມາລະຍະ.

Verse 17

वृषं विभूषयामासुर्नानारत्नोपपत्तिभिः । शक्रो गजजिनं गृह्य स्वयमग्रे व्यवस्थितः

ພວກເຂົາໄດ້ປະດັບພະໂຄ (ວຣິສ) ດ້ວຍເພັດນິລະມະນີຫຼາຍຊະນິດ. ອິນທຣາ (ສັກຣະ) ຖືໜັງຊ້າງ ແລະຢືນຢູ່ດ້ານໜ້າດ້ວຍຕົນເອງ ພ້ອມຈະຖວາຍ.

Verse 18

विना भस्म समाधाय कपाले रजतप्रभम् । मनुजास्थिमयीं मालां प्रेतनाथश्च वन्दनम्

ຜູ້ໜຶ່ງທາວິບູຕິ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງຈັດວາງກະປາລາ—ຖ້ວຍກະໂຫຼກ—ທີ່ສ່ອງປະກາຍດັ່ງເງິນ. ພຣະເຈົ້າແຫ່ງປຣີຕະ (ເປຣຕະນາຖ) ຍັງສວມພວງມາລາທຳດ້ວຍກະດູກມະນຸດ ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການສະຫຼະທີ່ນ່າເຄົາລົບ.

Verse 19

वह्निस्तेजोमयं दिव्यमजिनं प्रददौ स्थितः । एवं विभूषितः सर्वैर्भृत्यैरीशो बभौ भृशम्

ອັກນິຢືນຢູ່ໃກ້ໆ ໄດ້ຖວາຍໜັງອັນທິບທີ່ສ່ອງປະກາຍ ເກີດຈາກເຕຊະອັນບໍລິສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອີສະວອນຜູ້ຖືກປະດັບໂດຍບໍລິວານທັງປວງ ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 20

ततो हिमाद्रेः पुरुषा वीरकं प्रोचिरे वचः । मा भूत्कालात्ययः शीघ्रं भवस्यैतन्निवेद्यताम्

ຕໍ່ມາ ຊາຍທັງຫຼາຍແຫ່ງຫິມາລະຍະ ໄດ້ເວົ້າກັບວີຣະກະວ່າ: “ຢ່າໃຫ້ຊ້າ ຈົ່ງນຳເລື່ອງນີ້ໄປທູນແດ່ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ໄວ.”

Verse 21

ततो देवं प्रणम्याह वीरकः करसंपुटी । त्वरयंति महेशानं हिमाद्रेः पुरुषास्त्वमी

ຕໍ່ມາ ວີຣະກະປະນົມມື ກ້ອມກາບພຣະເຈົ້າ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະເຫສານະ, ຊາຍແຫ່ງຫິມາລະຍະກຳລັງເຮັດໃຫ້ຮີບດ່ວນ.”

Verse 22

इति श्रुत्वा वचो देवः शीघ्रमित्येव चाब्रवीत् । सप्त वारिधयस्तस्य चक्रुर्दर्पणदर्शनम्

ເມື່ອຊົງຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງຕອບວ່າ «ໄວໆ!» ໃນທັນທີ. ແລ້ວມະຫາສະມຸດ 7 ສາຍ ໄດ້ຖວາຍພາບສະທ້ອນດັ່ງກະຈົກແກ່ພຣະອົງ.

Verse 23

तत्रैक्षत महादेवः स्वरूपं स जगन्मयम् । ततो बद्धांजलिर्धीमान्स्थाणुं प्रोवाच केशवः

ທີ່ນັ້ນ ມະຫາເທວະໄດ້ຊົງເບິ່ງເຫັນຮູບສະພາບຂອງພຣະອົງເອງ ອັນແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວຈັກກະວານ. ແລ້ວ ເກສະວະຜູ້ມີປັນຍາ ປະນົມມື ແລະກ່າວຕໍ່ ສະຖານຸ ພຣະອົງຜູ້ອະຈົນ.

Verse 24

देवदेव महादेव त्रिपुरांतक शंकर । शोभसेऽनेन रूपेण जगदानंददायिना

ໂອ ພຣະເທວະເຫນືອພຣະເທວະທັງປວງ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ຕຣິປຸຣານຕະກະ, ໂອ ສັງກະຣະ—ພຣະອົງຊົງສະຫວ່າງໄສໃນຮູບນີ້ ຜູ້ປະທານອານັນແກ່ໂລກທັງຫມົດ.

Verse 25

महेश्वर यथा साक्षादपरस्त्वं महेश्वरः । ततः स्मयन्महादेवो जयेति भुवने श्रुतः

«ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ພຣະອົງແມ່ນອົງສູງສຸດໂດຍກົງ—ບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະອົງ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ!» ແລ້ວມະຫາເທວະຊົງຍິ້ມ ແລະປະກາດວ່າ «ໄຊຊະນະ!» ດັງກ້ອງໄປທົ່ວໂລກ.

Verse 26

करमालंब्य विष्णोश्च वृषभं रुरुहेशनैः । ततश्च वसवो देवाः शूलं तस्य न्यवेदयन्

ພຣະອົງຈັບມືຂອງພຣະວິສະນຸ ແລ້ວຂຶ້ນຂີ່ງົວວຣຶສະພະຢ່າງຊ້າໆ. ຕໍ່ມາ ວະສຸເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ຖວາຍຕຣິສູລແກ່ພຣະອົງ.

Verse 27

धनदो निदिभिर्युक्तः समीपस्थस्ततोऽभवत् । स शूलपाणिर्विश्वात्मा संचचाल ततो हरः

ແລ້ວ ທະນະດະ (ກຸເບຣ) ພ້ອມດ້ວຍນິທິທັງຫຼາຍ ມາຢືນຢູ່ໃກ້. ໃນຂະນະນັ້ນ ຮະຣະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ຜູ້ເປັນວິນຍານແຫ່ງສາກົນ ໄດ້ເຄື່ອນອອກໄປ.

Verse 28

देवदुंदुभिनादैश्च पुष्पासारैश्च गीतकैः । नृत्यद्भिरप्सरोभिश्च जयेति च महास्वनैः

ດ້ວຍສຽງກອງດຸນດຸບີຂອງເທວະດາ, ຝົນດອກໄມ້ທີ່ຫຼົ່ນລົງ, ບົດຮ້ອງ, ອັບສະຣາທີ່ຟ້ອນລຳ, ແລະສຽງຮ້ອງດັງໃຫຍ່ວ່າ “ໄຊຊະນະ!”—

Verse 29

सव्यदक्षिणसंस्थानौ ब्रह्मविष्णूतु जग्मतुः । हंसं च गरुडं चैव समारुह्य महाप्रभौ

ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ຢູ່ທາງຊ້າຍແລະຂວາ ໄດ້ເດີນໄປ—ເປັນຈອມເທວະຜູ້ມີຣັດສະຫມີ—ໂດຍຂຶ້ນຂີ່ຫົງ ແລະ ຄຣຸດ.

Verse 30

अथादितिर्दितिः सा च दनुः कद्रूः सुपर्णजा । पौलोमी सुरसा चैव सिंहिका सुरभिर्मुनिः

ຕໍ່ມາ ອະດິຕິ, ດິຕິ, ດະນຸ, ກະດຣູ, ສຸປັນນະຈາ, ເປົາໂລມີ, ສຸຣະສາ, ສິງຫິກາ, ແລະ ສຸຣະພິ—ພ້ອມດ້ວຍບັນດາມຸນີ—ກໍມາດ້ວຍ.

Verse 31

सिद्धिर्माया क्षमा दुर्गा देवी स्वाहा स्वधा सुधा । सावित्री चैव गायत्री लक्ष्मीः सा दक्षिणा द्युतिः

ສິດທິ, ມາຍາ, ກະສະມາ, ທຸຣຄາເທວີ, ສະວາຫາ, ສະວະທາ, ສຸທາ; ແລະ ສາວິຕຣີ, ຄາຍະຕຣີ, ລັກສະມີ, ດັກສິນາ, ແລະ ດະຍຸຕິ (ກໍປະທັບຢູ່).

Verse 32

स्पृहामतिर्धृतिर्बुद्धिर्मंथिरृद्धिः सरस्वती । राका कुहूः सिनीवाली देवी भानुमती तथा

ສປຶຫາ, ມະຕິ, ທຶຣຕິ, ພຸດທິ, ມັນທິ, ຣຶດທິ, ພຣະສະຣັດສະວະຕີ; ແລະ ຣາກາ, ຄຸຮູ, ສິນີວາລີ, ພຣະເທວີ ພານຸມະຕີ ກໍມາດ້ວຍ.

Verse 33

धरणी धारणी वेला राज्ञी चापि च रोहिणी । इत्येताश्चान्यदेवानां मातरः पत्नयस्तथा

ທະຣະນີ, ທາຣະນີ, ເວລາ, ຣາຊຍນີ ແລະ ໂຣຫິນີ—ເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ອື່ນໆ ເປັນທັງແມ່ ແລະ ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງເທວະອື່ນໆ ກໍມາພ້ອມ.

Verse 34

उद्वाहं देवदेवस्य जग्मुः सर्वा मुदान्विताः । उरगा गरुडा यक्षा गंधर्वाः किंनरा नराः

ທຸກຜູ້ພາກັນໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ສູ່ພິທີອຸດວາຫະຂອງເທວະເທວະ—ພວກນາກ, ຄຣຸດ, ຢັກສະ, ຄັນທັຣວະ, ກິນນະຣະ ແລະ ມະນຸດ.

Verse 35

सागरा गिरयो मेघा मासाः संवत्सरास्तथा । वेदा मंत्रास्तथा यज्ञाः श्रौता धर्माश्च सर्वशः

ມະຫາສະໝຸດ, ພູເຂົາ, ເມກ, ເດືອນ ແລະ ປີ; ພຣະເວທ, ມັນຕຣະ, ພິທີຍັດ ແລະ ຂໍ້ບັນຍັດທຳມະແບບສຣົຕະທຸກປະການ ກໍປານດັ່ງມາຮ່ວມພ້ອມ.

Verse 36

हुंकाराः प्रणवाश्चैव इतिहासाः सहस्रशः । कोटिशश्च तथा देवा महेंद्राद्याः सवाहनाः

ມີສຽງຮ້ອງຮົບຮຸນ “ຮຸ່ມກາຣ” ແລະ ສຽງປຣະນະວະ “ໂອມ” ອັນສັກສິດ ດັງຂຶ້ນຢ່າງນັບບໍ່ຖ້ວນ; ພ້ອມກັບການສະທ້ອນອິຕິຫາສະນັບພັນໆ. ທັງເທວະຫຼາຍໂກຕິ ໂດຍມີມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນຕົ້ນ ກໍມາໂດຍຂີ່ພາຫະນະທິບພະຂອງຕົນ.

Verse 37

अनुजग्मुर्महादेवं कोटिशोऽर्बुदशश्च हि । गणाश्च पृष्ठतो जग्मुः शंखवर्णाश्च कोटिशः

ພວກເຂົາໄດ້ຕິດຕາມພຣະມະຫາເທວະ ເປັນຈໍານວນຫຼາຍກໂກຕິ—ແມ່ນແທ້ຈົນເຖິງສິບກໂກຕິ. ດ້ານຫຼັງພຣະອົງ ບັນດາຄະນະ (gaṇa) ກໍເດີນຕາມເປັນກໂກຕິໆ ສະຫວ່າງຂາວດັ່ງເປືອກສັງຂ໌.

Verse 38

दशभिः केकराख्याश्च विद्युतोऽष्टाभिरेव च । चतुःषष्ट्या विशाखाश्च नवभिः पारियात्रिकाः

ຝູງທີ່ເອີ້ນວ່າ ເກກະຣາ ມາເປັນສິບໆ; ຝູງ ວິດຍຸດ (ຟ້າຜ່າ) ມາເປັນແປດໆ; ວິສາຂະ ມາຫົກສິບສີ່; ແລະ ປາຣິຍາຕຣິກາ ມາເປັນເກົ້າໆ.

Verse 39

षड्भिः सर्वांतकः श्रीमांस्तथैव विकृताननः । ज्वालाकेशो द्वादशभिः कोटिभिः संवृतो ययौ

ສະຣະວານຕະກະຜູ້ສົງ່າງາມ ເຄື່ອນທັບມາດ້ວຍຫົກກອງ, ແລະ ວິກຣິຕານະນະ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ຈະວາລາເກສະ ໄດ້ເດີນໄປ ໂດຍມີຜູ້ຕິດຕາມຫ້ອມລ້ອມເຖິງສິບສອງກໂກຕິ.

Verse 40

सप्तभिः समदः श्रीमान्दुंदुभोष्ठाभिरेव च । पंचभिश्च कपालीशः षड्भिः संह्रादकः शुभः

ສະມະດະຜູ້ສົງ່າງາມ ມາດ້ວຍເຈັດກອງ, ແລະ ດຸມດຸໂບດຖະ ກໍມາດ້ວຍ. ກະປາລີຊະ ມາດ້ວຍຫ້າກອງ, ແລະ ສັມຮາດະກະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ມາດ້ວຍຫົກກອງ.

Verse 41

कोटिकोटिभिरेवैकः कुंडकः कुंभकस्तथा । विष्टंभोऽष्टाभिरेवेह गणपः सर्वसत्तमः

ກຸນດະກະ ແຕ່ຜູ້ດຽວ ມີຜູ້ຕິດຕາມເປັນກໂກຕິຊ້ອນກໂກຕິ, ແລະ ກຸມພະກະ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ທີ່ນີ້ ວິສຕັມພະ ມາດ້ວຍແປດກອງ—ເປັນຄະນະປະ (gaṇapa) ຜູ້ດີເລີດກວ່າສັດທັງປວງ.

Verse 42

पिप्पलश्च सहस्रेण सन्नादश्च तथा बली । आवेशनस्तथाष्टाभिः सप्तभिश्चंद्रतापनः

ປິບພະລະມາພ້ອມດ້ວຍພັນໜຶ່ງ ແລະ ສັນນາດະກໍມາດ້ວຍ ມີພະລັງອັນແກ່ກ້າ. ອາເວສະນະມາພ້ອມດ້ວຍແປດກອງ ແລະ ຈັນທະຕາປະນະມາພ້ອມດ້ວຍເຈັດກອງ.

Verse 43

महाकेशः सहस्रेण नंदिर्द्वादशभिस्तथा । नगः कालः करालश्च महाकालः शतेन च

ມະຫາເກສະມາພ້ອມດ້ວຍພັນໜຶ່ງ; ນັນດີກໍມາພ້ອມດ້ວຍສິບສອງກອງ. ນະຄະ, ກາລະ, ແລະ ກະຣາລະກໍມາ; ສ່ວນມະຫາກາລະມາພ້ອມດ້ວຍຮ້ອຍໜຶ່ງ.

Verse 44

अग्निकः शतकोट्या वै कोट्याग्निमुख एव च । आदित्यमूर्धा कोट्या च कोट्या चैव धनावहः

ອັກນິກະມາພ້ອມດ້ວຍຮ້ອຍໂກຕິ; ແລະ ອັກນິມຸຂະກໍມາພ້ອມດ້ວຍໂກຕິໜຶ່ງ. ອາທິດຍະມູຣທາກໍມາພ້ອມດ້ວຍໂກຕິໜຶ່ງ, ແລະ ທະນາວະຫະກໍມາພ້ອມດ້ວຍໂກຕິໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ.

Verse 45

सन्नागश्च शतेनैव कुमुदः कोटिभिस्त्रिभिः । अमोघः कोकिलश्चैव कोटिकोट्या सुमंत्रकः

ສັນນາກະມາພ້ອມດ້ວຍຮ້ອຍໜຶ່ງ; ກຸມຸດະມາພ້ອມດ້ວຍສາມໂກຕິ. ອະໂມຄະ ແລະ ໂກກິລະກໍມາ; ແລະ ສຸມັນຕຣະກະມາພ້ອມດ້ວຍໂກຕິເຫນືອໂກຕິ.

Verse 46

काकपादस्तता षष्ट्या षष्ट्या संतानको गणः । महाबलश्च नवभिर्मधुपिंगश्च पिंगलः

ກາກະປາດະ, ຕໍ່ມາ ຕະຕາ, ແລະ ສັນຕານະກະ—ແຕ່ລະອົງມາພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມຫົກສິບ. ມະຫາບະລະມາພ້ອມດ້ວຍເກົ້າ, ແລະ ມະທຸປິງຄະມາຄູ່ກັບປິງຄະລະ.

Verse 47

नीलो नवत्या सप्तत्या चतुर्वक्त्रश्च पूर्वपात् । वीरभद्रश्चश्चतुःषष्ट्या करणो बालकस्तथा

ນີລາມາພ້ອມກັບເກົ້າສິບ; ອີກຜູ້ໜຶ່ງມາພ້ອມກັບເຈັດສິບ; ແລະ ຈະຕຸຣະວັກຕຣະ ມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ. ວີຣະພັດຣະມາພ້ອມກັບຫົກສິບສີ່; ກະຣະນະ ແລະ ບາລະກະ ກໍມາເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 48

पंचाक्षः शतमन्युश्च मेघमन्युश्च विंशतिः । काष्ठकोटिश्चतुःषष्ट्या सुकोशो वृषभस्तथा

ປັນຈາກສະ, ສະຕະມັນຍຸ ແລະ ເມກະມັນຍຸ ກໍມາຮອດ—(ເມກະມັນຍຸ) ພ້ອມກັບຊາວ. ກາສຖະໂກຕິ ມາພ້ອມກັບຫົກສິບສີ່; ສຸໂກສະ ແລະ ວຶສະພະ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 49

विश्वरूपस्तालकेतुः पंचाशच्च सिताननः । ईशानो वृद्धदेवश्च दीप्तात्मा मृत्युहा तथा

ວິດສະວະຣູປະ ແລະ ຕາລະເກຕຸ ມາຮອດ; ແລະ ສິຕານະນະ ມາພ້ອມກັບຫ້າສິບ. ອີສານະ, ວຶດທະເທວະ, ດີບຕາດມາ ແລະ ມຣິຕຍຸຫາ ກໍມາຮອດດ້ວຍ.

Verse 50

विषादो यमहा चैव गणो भृंगरिटिस्तथा । अशनी हासकश्चैव चतुःषष्ट्या सहस्रपात्

ວິສາດະ, ຍະມະຫາ ແລະ ຄະນະທີ່ຊື່ ພຶງຄະຣິຕິ ກໍມາຮອດ. ອະຊະນີ ແລະ ຮາສະກະ ກໍມາ; ແລະ ສະຫັດສະຣະປາດ ມາພ້ອມກັບຫົກສິບສີ່.

Verse 51

एते चान्ये च गणपा असंख्याता महाबलाः । सर्वे सहस्रहस्ताश्च जटामुकुटधारीणः

ພວກນີ້ ແລະ ອື່ນໆອີກ ຜູ້ນຳແຫ່ງຄະນະ ນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະ ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ທຸກອົງມີມືພັນ ແລະ ສວມມົງກຸດແຫ່ງຊະຕາ (ຜົມມັດ) ເປັນເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 52

चंद्रलेखावतंसाश्च नीलकंठास्त्रिलोचनाः । हारकुंडलकेयूरमुकुटाद्यैरलंकृताः

ພວກເຂົາສວມເຄື່ອງປະດັບເປັນຮູບພຣະຈັນເສັ້ນບາງ ມີຄໍສີຟ້າ ແລະມີຕາສາມ ພ້ອມດ້ວຍສາຍຄໍ ຕຸ້ມຫູ ກຳໄລແຂນ ມົກກຸດ ແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ।

Verse 53

अणिमादिगुणैर्युक्ताः शक्ताः शापप्रसादयोः । सूर्यकोटिप्रतीकाशास्तत्राजग्मुर्गणेश्वराः

ພວກເຂົາປະກອບດ້ວຍສິດທິຢ່າງອະນິມາແລະອື່ນໆ ມີອຳນາດທັງສາບແຊ່ງແລະປະທານພຣະພອນ; ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພຣະອາທິດສິບລ້ານ ໄດ້ມາເຖິງທີ່ນັ້ນ।

Verse 54

पातालांबरभूमिस्थाः सर्वलोकनिवासिनः । तुंबुरुर्नारदो हाहा हूहूश्चैव तु सामगाः

ຈາກປາຕາລາ ຈາກຟ້າ ແລະຈາກແຜ່ນດິນ—ແທ້ຈິງຈາກທຸກໂລກ—ຜູ້ອາໄສໃນທຸກພູມໄດ້ມາ: ຕຸມບຸຣຸ, ນາຣະດະ, ຮາຮາ ແລະ ຮູຮູ ນັກຂັບຮ້ອງບົດສາມັນ।

Verse 55

तंत्रीमादाय वाद्यांश्चाऽवादयञ्छंकरोत्सवे । ऋषयः कृत्स्नशश्चैव वेदगीतांस्तपोधनाः

ພວກເຂົາຖືພິນາແລະເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆ ບັນເລງໃນງານສະເຫຼີມສະຫຼອງຂອງພຣະສັງກະຣະ; ສ່ວນບັນດາລະສີຜູ້ມີຕະປະອັນຫນາແນ່ນ ກໍສວດບົດເພງແຫ່ງເວດະຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 56

पुण्यान्वैवाहिकान्मंत्राञ्जेषुः संहृष्टमानसाः । एवं प्रतस्थेगिरिशो वीज्यमानश्च गंगया

ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ ພວກເຂົາໄດ້ສວດມົນຕຣາມົງຄຸນແຫ່ງພິທີແຕ່ງງານ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງເດີນທາງອອກໄປ ໂດຍມີເທວີຄັງຄາ ພັດວີຈະແລະຄອຍປະຄອງຮັບໃຊ້।

Verse 57

तथा यमुनया चापांपतिना धृतच्छत्रया । स्त्रीभिर्नानाविधालापैलाजाभिश्चानुमोदितः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຍະມຸນາ ແລະ ວະຣຸນະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ ໄດ້ຖືພະສຸວັນພັດຮາຊະ; ແລະພຣະອົງໄດ້ຮັບການອະນຸໂມທະນາຈາກສະຕຣີທັງຫຼາຍ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳມົນພິທີຫຼາກຫຼາຍ ແລະດ້ວຍການຖວາຍລາຈາ (ເຂົ້າຄົ້ວ)។

Verse 58

महोत्सवेन देवेशो गिरिस्थानं विवेश सः । प्रभासत्स्वर्णकलशं तोरणानां शतैर्युतम्

ທ່າມກາງມະໂຫສົບອັນໃຫຍ່ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາໄດ້ເຂົ້າສູ່ຖິ່ນພຳນັກເທິງພູ; ອັນປະດັບດ້ວຍຕໍຣະນານັບຮ້ອຍ ມີກະລະສະຄຳສະຫວ່າງເປັນຍອດ.

Verse 59

वैडूर्यबद्धभूमिस्थं रत्नजैश्च गृहैर्युतम् । तत्प्रविश्य स्तूयमानो द्वारमभ्याससाद ह

ລານພື້ນຂອງທີ່ນັ້ນຖືກປູດ້ວຍ ໄວດູຣະຍະ (ແກ້ວຕາແມວ) ແລະມີເຮືອນທຳດ້ວຍຮັດຕະນະຫຼາຍປະການ. ເມື່ອພຣະອົງເຂົ້າໄປ ຖືກສັນລະເສີນຈາກທຸກທິດ ແລ້ວເຂົ້າໃກ້ປະຕູ.

Verse 60

ततो हिमाचलस्तत्र दृश्यते व्याकुलाकुलः । आदिशदात्मभृत्यानां महादेव उपस्थिते

ຕໍ່ມາ ຫິມາຈະລະ (ຫິມາໄລ) ປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່ນັ້ນ ດ້ວຍໃຈກະວົນກະວາຍ. ເມື່ອມະຫາເທວະປະທັບຢູ່ ລາວເລີ່ມອອກຄຳສັ່ງແນະນຳແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຕົນ.

Verse 61

ततो ब्रह्माणमचलो गुरुत्वे प्रार्थयत्तदा । कृत्यानां सर्वभारेषु वासुदेवं च बुद्धिमान्

ຕໍ່ມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ວອນຂໍພຣະພຣະຫມາ ໃຫ້ເປັນຜູ້ເຖົ້າຜູ້ໃຫຍ່ປະທານ; ແລະວອນຂໍ ວາສຸເທວະ (ວິດສະນຸ) ໃຫ້ຮັບພາລະກິດຈຳເປັນທັງປວງ.

Verse 62

प्रत्याह च विवाहऽस्मिन्कुमारीभ्रातरं विना । भविष्यति कथं विष्णो लाजहोमादिकर्मसु

ທ່ານໄດ້ຕອບກັບວ່າ: «ໃນພິທີອະພິເສກນີ້ ຖ້າບໍ່ມີອ້າຍຊາຍຂອງນາງສາວ ພິທີກຳທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກການຖວາຍລາຈາ ແລະ ໂຮມາ ຈະເຮັດໄດ້ແນວໃດ ໂອ ວິດສະນຸ?»

Verse 63

सुतो हि मम मैनाकः स प्रविष्टोऽर्णवे स्थितः । इति चिंताविषण्णं तं विष्णुराहमहामतिः

“ລູກຊາຍຂອງຂ້າ ມະໄນກະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນທະເລ ແລະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ.” ເມື່ອເຫັນເຂົາເສົ້າໝອງດ້ວຍຄວາມກັງວົນ ພຣະວິດສະນຸຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຈຶ່ງກ່າວກັບເຂົາ।

Verse 64

अत्र चिंता न कर्तव्या गिरिराज कथंचन । अहं भ्राता जगन्मातुरेतदे वं च नान्यथा

“ຢ່າໄດ້ກັງວົນເລີຍ ໂອ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ; ຢູ່ນີ້ບໍ່ຄວນມີຄວາມຫ່ວງໃດໆ. ຂ້າເອງແມ່ນອ້າຍຊາຍຂອງແມ່ແຫ່ງສາກົນ—ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.”

Verse 65

ततः प्रमुदितः शैलः पार्वतीं च स्वलंकृताम् । सखीभिः कोटिसंख्याभिर्वृतां प्रवेशयत्सदः

ຕໍ່ມາ ພູເຂົາຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມີໃຈປິຕິຍິນດີ ໄດ້ນຳພຣະນາງປາຣະວະຕີ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍສະຫງ່າງາມຂອງນາງເອງ ເຂົ້າສູ່ສະພາ ໂດຍມີໝູ່ສະຫາຍຍິງນັບເປັນໂກດິລ້ອມຮອບ।

Verse 66

ततो नीलमयस्तंभं ज्वलत्कांचनकुट्टिमम् । मुक्ताजालपरिष्कारं ज्वलितौ षधिदीपितम्

ຕໍ່ມາ (ທ່ານໄດ້ເຫັນ) ມະນະດົບມົງຄຸນ ມີເສົາສີຟ້າເຂັ້ມມັນງາມ, ພື້ນປູດ້ວຍຄຳທອງສະຫວ່າງໄສ, ປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍໄຂ່ມຸກ, ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະໝຸນໄພອັນລຸກໄຟເປັນປະກາຍ।

Verse 67

रत्नासनसहस्राढ्यं शतयोजनविस्तृतम् । विवाहमंडपं शर्वो विवेशानुचरावृतः

ມີບັນລັງອັນປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີນັບພັນ ແຜ່ກວ້າງເຖິງຮ້ອຍໂຢຊະນະ; ພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ເຂົ້າສູ່ມະນະດົບວິວາຫະ ໂດຍມີບໍລິວານຕິດຕາມຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 68

ततः शैलः सपत्नीकः पादौ प्रक्षाल्य हर्षितः । भवस्य तेन तोयेन सिषिचे स्वं जगत्तथा

ຕໍ່ມາ ພຣະໄສລະ (ຫິມາລະຍະ) ພ້ອມດ້ວຍມະເຫສີ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ລ້າງພຣະບາດຂອງພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ); ແລະໃຊ້ນ້ຳນັ້ນເອງ ປະພອຍພອນແກ່ໂລກຂອງຕົນດ້ວຍ.

Verse 69

पाद्यमाचमनं दत्त्वा मधुपर्कं च गां तथा । प्रदानस्य प्रयोगं च संचिंतयंति ब्राह्मणाः

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍນ້ຳລ້າງພຣະບາດ ແລະນ້ຳສຳລັບຈິບຊຳລະປາກ ພ້ອມທັງມະທຸປັກ (madhuparka) ແລະງົວໜຶ່ງຕົວແລ້ວ, ບຣາຫມັນທັງຫຼາຍໄດ້ປຶກສາກັນເຖິງພິທີການອັນຖືກຕ້ອງໃນການຖວາຍທານຢ່າງເປັນທາງການ.

Verse 70

दौहित्रीं कव्यवाहानां दद्मि पुत्रीं स्वकामहम् । इत्युक्त्वा तस्थिवाञ्छैलो न जानाति हरस्य सः

ແລ້ວພຣະໄສລະເວົ້າວ່າ: “ດ້ວຍໃຈສະໝັກຂອງຂ້າ ຂ້າຂໍມອບບຸດຣີຂອງຂ້າ—ຜູ້ເປັນຫຼານສາວຂອງຜູ້ຖືພາຄະວະວາຫະ (ໄຟບູຊາ)” ແລ້ວຢືນພ້ອມ; ແຕ່ທ່ານບໍ່ຮູ້ຖຶງສະຖານະອັນແທ້ຂອງຮະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 71

ततः सर्वानपृच्छत्स कुलं कोऽपि न वेद तत् । ततो विष्णुरिदं प्राह पृछ्यंतेऽन्ये किमर्थतः

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ຖາມທຸກຄົນເຖິງສະກຸນວົງ (ຂອງເຈົ້າບ່າວ) ແຕ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້. ແລ້ວພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: “ເຫດໃດຈຶ່ງຖາມຄົນອື່ນໆ—ມີຈຸດປະສົງອັນໃດ?”

Verse 72

अज्ञातकुलतां तस्य पृछ्यतामयमेव च । अहिरेव अहेः पादान्वेत्ति नान्यो हिमाचल

ຈົ່ງຖາມແຕ່ຜູ້ນີ້ຜູ້ດຽວເຖິງສາຍຕະກູນທີ່ບໍ່ຮູ້ຂອງເຂົາ; ເພາະມີແຕ່ງູເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້ຮອຍຕີນຂອງງູ—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ, ໂອ ຮິມາຈະລາ.

Verse 73

स्वगोत्रं यदि न ब्रूते न देया भगिनी मम । ततो हासस्तदा जज्ञे सर्वेषां सुमहास्वनः

«ຖ້າເຂົາບໍ່ເວົ້າກໍດຣະຂອງຕົນ ນ້ອງສາວຂອງຂ້ອຍບໍ່ຄວນຖືກຍົກໃຫ້ແຕ່ງ» ເມື່ອນັ້ນ ສຽງຫົວເຮາະອັນໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນໃນທຸກຄົນ ກັງວານກ້ອງກັບ.

Verse 74

निवृत्तश्च क्षणाद्भूयः किं वक्ष्यति हरस्त्विति । ततो विमृश्य बहुधा किंचिद्भीताननो यता

ແລ້ວພຽງຊົ່ວຂະນະ ສຽງຫົວເຮາະກໍສົງບົບລົງ; ແລະພວກເຂົາກໍຄິດອີກວ່າ «ຮະຣະຈະເວົ້າຫຍັງ?» ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຄິດຫຼາຍທາງແລ້ວ ຜູ້ໜຶ່ງກໍເຂົ້າໄປດ້ວຍໃບໜ້າມີຄວາມຫວາດຫວັ່ນນ້ອຍໆ.

Verse 75

लज्जाजडः स्मितं चक्रे ततः पार्थ स वै हरः । ततो विशिष्टा ब्रुवति शीघ्रं कालोऽतिवर्तते

ເມື່ອນັ້ນ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຖືກຄວາມອາຍສະກັດໄວ້ ເພີຍແຕ່ຍິ້ມນ້ອຍໆ. ແລ້ວນາງຜູ້ສູງສົງຄົນໜຶ່ງກ່າວວ່າ: «ໄວໆ—ເວລາກຳລັງຜ່ານໄປ.»

Verse 76

हरिः प्राह महेशानं बिभ्यदावेद्मयहं तव । मातामहं च पितरं प्रयोगं श्रृणु भूधर

ຮະຣິໄດ້ກ່າວຕໍ່ມະເຫສານະວ່າ: «ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຂ້ອຍຂໍທູນແດ່ທ່ານ. ໂອ ພູທະຣະ (ພູເຂົາ) ຈົ່ງຟັງຂັ້ນຕອນອັນຖືກຕ້ອງ: ຂ້ອຍຈະເປັນຕາຍາຍຝ່າຍແມ່ ແລະຈະເປັນພໍ່ດ້ວຍ ໃນການຈັດພິທີ.»

Verse 77

आत्मपुत्राय ते शंभो आत्मदौहित्रकाय ते । इत्युक्ते विष्णुना सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः

ເມື່ອພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ຊັມພູ, ນາງນີ້ເພື່ອບຸດຂອງທ່ານ, ເພື່ອຫຼານຂອງທ່ານ» ທຸກຜູ້ກໍຮ້ອງວ່າ «ດີແທ້! ດີແທ້!»

Verse 78

देवोऽप्युदाहरेद्वुद्धिं सर्वेभ्योऽप्यधिकां वराम् । ततः शैलस्तथा चोक्त्वा दत्त्वा देवीं च सोदकम्

ພຣະເທວະ (ວິດສະນຸ) ຍັງໄດ້ປະກາດຄໍາແນະນໍາອັນປະເສີດ ເຫນືອກວ່າທຸກຄໍາແນະນໍາ. ແລ້ວພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ເວົ້າຕາມນັ້ນ ແລະມອບເທວີພ້ອມນ້ໍາພິທີ (ໂສດະກະ).

Verse 79

आत्मानं चापि देवाय प्रददौ सोदकं नगः । ततः सर्वे तुष्टुवुस्तं विवाहं विस्मयान्विताः

ແລະພູເຂົາກໍໄດ້ຖວາຍຕົນເອງແດ່ພຣະເທວະ ພ້ອມນ້ໍາພິທີ ເພື່ອເປັນການຮັບໃຊ້ແລະສາຍສຳພັນ. ແລ້ວທຸກຜູ້ດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ ໄດ້ສັນລະເສີນພິທີວິວາຫະນັ້ນ.

Verse 80

दाता महीभृतां नाथो होता देवश्चतुर्मुखः । वरः पशुपतिः साक्षात्कन्या विश्वरणिस्तथा

ຜູ້ມອບແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາທັງປວງ; ຜູ້ປະກອບພິທີແມ່ນພຣະພຣະຫມາສີ່ໜ້າ. ເຈົ້າບ່າວແມ່ນພະສຸປະຕິໂດຍຕົນເອງ, ແລະເຈົ້າສາວແມ່ນວິສະວະຣະນີ (ປາຣະວະຕີ) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 81

ततः स्तुवत्सु मुनिषु पुष्पवर्षे महत्यपि । नदत्सु देवतूर्येषु करं जग्राह त्र्यम्बकः

ແລ້ວເມື່ອບັນດາມຸນີກໍສັນລະເສີນ, ເມື່ອຝົນດອກໄມ້ອັນໃຫຍ່ຕົກລົງ, ແລະເມື່ອດົນຕີທິບຍະດັງກ້ອງ, ທຣະຍັມບະກະ (Tryambaka) ກໍຈັບມືນາງ.

Verse 82

देवो देवीं समालोक्य सलज्जां हिमशैलजाम् । न तृप्यति न चाह्लादत्सा च देवां वृषध्वजम्

ພຣະເຈົ້າໄດ້ຈ້ອງມອງພຣະເທວີ—ທິດາແຫ່ງພູຫິມາລະຍະ ຜູ້ມີຄວາມອາຍອ່ອນນ້ອມ—ບໍ່ເຄີຍອິ່ມ ແລະບໍ່ເຄີຍຂາດຄວາມປິຕິ; ພຣະເທວີກໍປິຕິໃນການເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຮູບງົວນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 83

तत्र ब्रह्मादिमुनयो देवीमद्भुतरूपिणीम् । पश्यंतः शरणं जग्मुर्मनसा परमेश्वरम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ບັນດາມຸນີ ເມື່ອເຫັນພຣະເທວີຜູ້ມີຮູບງາມອັນອັດສະຈັນ ກໍໄດ້ເອົາພຣະປະເມສະວະຣະເປັນທີ່ພຶ່ງພາໃນໃຈ।

Verse 84

मा मुह्याम पार्वतीं च यथा नारदपर्वतौ । ततस्तथैव तच्चक्रे सर्वेषामीप्सितं वचः

“ຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາຫຼົງຜິດເກືອບພຣະນາງປາຣະວະຕີ ເຫມືອນທີ່ນາຣະດະ ແລະ ປະຣະວະຕະ ເຄີຍຫຼົງ” ແລ້ວຕໍ່ມາ ທ່ານກໍເຮັດໃຫ້ຖ້ອຍຄໍາທີ່ທຸກຄົນປາດຖະໜາ ເກີດຂຶ້ນຕາມນັ້ນເທິງ.

Verse 85

ततो देवैश्च मुनिभिः संस्तुतः परमेश्वरः । प्रविवेश शुभां वेदीं मूर्तिमज्ज्वलनाश्रिताम्

ຕໍ່ມາ ພຣະປະເມສະວະຣະ ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະດາ ແລະ ມຸນີ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ເວທີອັນມົງຄຸນ ເຂົ້າສະຖິດໃນໄຟສັກສິດທີ່ປາກົດເປັນຮູບກາຍອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 86

वेधाः श्रुतीरितैर्मं त्रैर्मूर्तिमद्भिरुपस्थितैः । मूर्तमग्निं जुहाव त्रिः परिक्रम्य च तं हरः

ແລ້ວ ເວທາ (ພຣະພຣະຫມາ) ມີມັນຕຣາທີ່ວີດາກ່າວໄວ້ ປານດັ່ງມີຮູບກາຍມາປະຈຳການ ໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນໄຟສັກສິດທີ່ປາກົດແຈ້ງ ສາມຄັ້ງ; ແລະ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍເດີນວຽນຮອບໄຟນັ້ນ ສາມຮອບເຊັ່ນກັນ.

Verse 87

लाजाहोम उमाभ्राता प्राह तं सस्मितं हरिः । बहवो मिलिताः संति लोकाः संमर्द ईश्वर

ໃນເວລາລາຈາໂຮມາ (ຖວາຍເຂົ້າຄົ້ວໃຫ້ໄຟ) ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ຍິ້ມແຍ້ມແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະຮະຣະ ພີ່ຊາຍຂອງພຣະອຸມາ (ຊິວະ) ວ່າ: «ໂລກຫຼາຍໆມາຊຸມກັນຢູ່ນີ້—ແອດອັດໜາແໜ້ນນັກ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ!»

Verse 88

सावधानेन रक्ष्याणि भूषणानि त्वया हर । ततो हरश्च तं प्राह स्वजने माऽतिगोपय

«ໂອ້ ຮະຣະ, ເຈົ້າຈົ່ງຮັກສາເຄື່ອງປະດັບໃຫ້ດີ ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ» ເຂົາກ່າວ. ແລ້ວຮະຣະຕອບວ່າ: «ຢ່າປິດບັງມັນຫຼາຍເກີນໄປຈາກພວກຂອງເຈົ້າເອງ»

Verse 89

किंचित्प्रार्थय दास्यामि प्राह विष्णुस्ततो वरम् । त्वयि भक्तिर्दृढा मेऽस्तु स च तद्दुर्लभं ददौ

ພຣະວິສນຸຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຂໍສິ່ງໃດໜຶ່ງ ເຮົາຈະປະທານພອນ.» ລາວຂໍວ່າ: «ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີບູຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ພຣະອົງໝັ້ນຄົງ.» ແລະພຣະວິສນຸກໍປະທານພອນນັ້ນ—ຫາຍາກຍິ່ງ.

Verse 90

ददतुः सृष्टिसंरक्षां ब्रह्मणे दक्षिणामुभौ । अग्नये यज्ञभागांश्च प्रीतौ हरजनार्दनौ

ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະຮະຣະ ແລະ ພຣະຈະນາຣະດະນະ (ວິສນຸ) ໄດ້ຖວາຍແດ່ພຣະພຣະຫມາ ເປັນດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາພິທີ) ໜ້າທີ່ປົກປ້ອງການສ້າງສັນ; ແລະໄດ້ປະທານແກ່ພຣະອັກນິ ສ່ວນແບ່ງຍັດຍະທີ່ຄວນໄດ້.

Verse 91

भृग्वादीनां ततो दत्त्वा श्रुतिरक्षणदक्षिणाम् । ततो गीतैश्च नृत्यैश्च भोजनैश्च यथेप्सितैः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງທັງສອງໄດ້ຖວາຍດັກຊິນາແກ່ພຣະຣິສີພຣຶກຄຸ ແລະພຣະຣິສີອື່ນໆ ເພື່ອການປົກປ້ອງສຣຸຕິ (ພຣະເວດ). ຈາກນັ້ນກໍມີບົດເພງ ການຟ້ອນລຳ ແລະງານລ້ຽງອາຫານຕາມປາຖະໜາ.

Verse 92

महोत्सवैरनेकैश्च विस्मयं समपद्यत । विसृज्य लोकं तं सर्वं किमिच्छादानकैर्भवः

ດ້ວຍງານມະໂຫລານຫຼາຍປະການ ທຸກຄົນຕ່າງປະຫລາດໃຈ. ເມື່ອປ່ອຍຝູງຊົນທັງປວງກັບໄປແລ້ວ ພະພະວະ (ພະສິວະ) ຍັງປະທານທານຕາມທີ່ຜູ້ຄົນປາດຖະນາ.

Verse 93

सरस्वत्या च पितरौ देव्याश्चाऽश्वास्य दुःखितौ । आमंत्र्य हिमशैलेंद्रं ब्रह्मणं च सकेशवम्

ພະນາງສະຣັສວະຕີໄດ້ປອບໃຈພໍ່ແມ່ຂອງເທວີຜູ້ໂສກເສົ້າ. ແລ້ວນາງກ່າວລາພະຫິມາລະຍະ ແລະພະພຣະຫມາພ້ອມພະເກສະວະ (ພະວິສະນຸ) ເພື່ອຈະເດີນທາງ.

Verse 94

जगाम मंदरगिरिं गिरिणा यानुगोर्चितः

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເດີນໄປຫາພູມັນດະຣະ ໂດຍມີພູ (ຫິມາລະຍະ) ຕິດຕາມຮັບໃຊ້ ແລະຖວາຍກຽດ.

Verse 95

ततो गते भगवति नीललोहिते सहोमया गिरिममलं हि भूधरः । सबांधवो रुदिति हि कस्य नो मनो विसंष्ठंलं जगति हि कन्यकापितुः

ເມື່ອພຣະນີລະໂລຫິຕະ (ພຣະສິວະ) ເດີນທາງໄປພ້ອມພຣະອຸມາ ພະຈອມພູ (ຫິມາລະຍະ) ພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນເທິງພູອັນບໍລິສຸດຂອງຕົນ. ແທ້ຈິງ ໃຜເລົ່າຈະບໍ່ສັ່ນສະເທືອນໃຈ ເມື່ອເຫັນຄວາມໂສກຂອງພໍ່ຜູ້ມີລູກສາວໃນໂລກນີ້?

Verse 96

इमं विवाहं गिरिराजपुत्र्याः श्रृणोति चाध्येति च यो नरः शुचिः । विशेषतश्चापि विवाहमंगले स मंगलं वृद्धिमवाप्नुते चिरम्

ຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈບໍລິສຸດ ຟັງແລະສຶກສາເລື່ອງວິວາຫະຂອງທິດາແຫ່ງພະຣາຊາເຂົາ (ພາຣະວະຕີ) ໂດຍສະເພາະໃນວັນມງຄົດແຫ່ງການແຕ່ງງານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບມງຄົດອັນຍືນຍາວ ແລະຄວາມເຈີຣິນງອກງາມຕະຫຼອດໄປ.