Adhyaya 11

Verse 1

कूर्म उवाच । शांडिल्य इति विख्यातः पुराहमभवं द्विजः । बालभावे मया भूप क्रीडमानेन निर्मितम्

ກູຣມະ ກ່າວວ່າ: ໃນກ່ອນການ ຂ້າເຄີຍເປັນພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ມີນາມວ່າ «ຊານດິລຍະ» ອັນໂດ່ງດັງ. ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ໃນວັຍເດັກ ເມື່ອຂ້າຫຼິ້ນຢູ່ ຂ້າໄດ້ປັ້ນສິ່ງໜຶ່ງດ້ວຍມືຂອງຕົນ.

Verse 2

पुरा प्रावृषि पांशूत्थं शिवायतनमुच्छ्रितम् । जलार्द्रवालुकाप्रायं प्रांशुप्राकारशोभितम्

ໃນກ່ອນການ ໃນລະດູຝົນ ຂ້າໄດ້ຍົກສ້າງສະຖານສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ດ້ວຍດິນແລະຝຸ່ນ—ເປັນສ່ວນໃຫຍ່ເປັນຊາຍຊຸ່ມນ້ຳ—ງາມດ້ວຍກຳແພງລ້ອມສູງ.

Verse 3

पंचायतनविन्यासमनोहरतरं नृप । विनायकशिवासूर्यमधुसूदनमूर्तिमत्

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ມັນຍິ່ງງາມນ່າຊົມຂຶ້ນ ໂດຍການຈັດວາງແບບ «ປັນຈາຍະຕະນະ» ອັນອ່ອນຊ້ອຍ; ມີຮູບພຣະວິນາຍະກະ, ພຣະສິວະ, ພຣະສຸຣະຍະ (ພຣະອາທິດ) ແລະ ມະທຸສູດະນະ (ວິສນຸ).

Verse 4

पीतमृत्स्वर्णकलशं ध्वजमालाविभूषितम् । काष्ठतोरणविन्यस्तं दोलकेन विभूषितम्

ມັນມີກະລະສະ (kalaśa) ດິນສີທອງເຫຼືອງຢູ່ຍອດ ປະດັບດ້ວຍທຸງແລະພວງມາລາ; ຈັດວາງປະຕູໂຕຣະນະໄມ້ ແລະປະດັບດ້ວຍຊິງແກວ່ງ (dola) ອີກດ້ວຍ.

Verse 5

दृढप्रांशुसमुद्भूतसोपानश्रेणिभासुरम् । सर्वाश्चर्यमयं दिव्यं वयस्यैः संवृतेन मे

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຂັ້ນບັນໄດທີ່ແຂງແຮງ ແລະສູງສົ່ງ ຂຶ້ນເປັນຊັ້ນໆ. ສະຖານບູຊານ້ອຍອັນເທວະນັ້ນ ເປັນອັດສະຈັນທຸກປະການ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຖືກຫມູ່ມິດລ້ອມຮອບ.

Verse 6

तत्र जागेश्वरं लिंगं गृत्वाथ विनिवेशितम् । बाल्यादुपलरूपं तद्वर्षावारिविशुद्विमत्

ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ນໍາລິງຄະນາມ “ຈາເກສະວະຣະ” ມາ ແລະຕິດຕັ້ງຢ່າງຖືກພິທີ. ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ ມັນເປັນຮູບຫີນ ແລະມີຄວາມບໍລິສຸດທີ່ນ້ໍາຝົນປະທານ.

Verse 7

बकपुष्पैस्तथान्यैश्च केदारोत्थैः समाहृतैः । कोमलैरपरैः पुष्पैर्वृतिवल्लीसमुद्भवैः

ດ້ວຍດອກບະກາ ແລະດອກໄມ້ອື່ນໆທີ່ເກັບມາຈາກນາທົ່ງ, ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ອ່ອນນຸ່ມທີ່ເກີດຈາກເຄືອວັນລີ, ຂ້ອຍໄດ້ບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 8

कूष्मांडैश्चैव वर्णाद्यैरुन्मत्तकुसुमायुतैः । मंदारैर्बिल्वपत्रैश्च दूर्वाद्यैश्च नवांकुरैः

ຂ້ອຍຍັງໄດ້ບູຊາດ້ວຍດອກກູສະມານດະ ແລະດອກໄມ້ສີສັນອື່ນໆ, ພ້ອມກັບຊໍ່ດອກອຸນມັດຕະກະ; ດ້ວຍດອກມັນດາຣະ, ໃບບິລວະ, ແລະດ້ວຍຫຍ້າດູຣວາກັບຍອດອ່ອນໃໝ່ອື່ນໆ.

Verse 9

पूजा विरचिता रम्या शंभोरिति मया नृप । ततस्तांडवमारब्धमनपेक्षितसत्क्रियम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້ອຍເຄີຍຈັດບູຊາອັນງາມສົດໃສແດ່ພຣະຊຳພູ (ພຣະສິວະ). ແລ້ວຂ້ອຍກໍເລີ່ມຟ້ອນຕານດະວະ ໂດຍບໍ່ລໍຖ້າພິທີການຕ້ອນຮັບ ຫຼືຂໍ້ປະພືດຕາມພິທີໃດໆ.

Verse 10

शिवस्य पुरतो बाल्याद्गीतं च स्वस्वर्जितम् । अकार्षं सकृदेवाहं बाल्ये शिशुगणावृतः

ແຕ່ເດັກນ້ອຍມາ ໃນພຣະພັກຂອງພຣະສິວະໂດຍກົງ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຮ້ອງເພງໜຶ່ງດ້ວຍສຽງຂອງຕົນ ເພີງຄັ້ງດຽວ; ເປັນເດັກນ້ອຍມີໝູ່ເດັກຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 11

ततो मृतोऽहं जातश्च विप्रो जातिस्मरो नृप । वैदिशे नगरेऽकार्षं शिवपूजां विशेषतः

ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າຕາຍແລ້ວເກີດໃໝ່ເປັນພຣາຫມັນ ມີຄວາມຈື່ຈຳຊາດເກົ່າໄດ້ ໂອ ພຣະຣາຊາ. ໃນເມືອງວິດິຊາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍສັດທາພິເສດ.

Verse 12

शिवदीक्षामुपागम्यानुगृहीतः शिवागमैः । शिवप्रासाद आधाय लिंगं श्रद्धासमन्वितः

ໄດ້ເຂົ້າຮັບສິວະດີກສາ ແລະໄດ້ຮັບພຣະພອນຜ່ານອາຄະມະໄສວະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະສິວະ ແລະອັນເຊີນລິງຄະປະດິດສະຖານດ້ວຍສັດທາໝັ້ນຄົງ.

Verse 13

कल्पकोटिं वसेत्स्वर्गेयः करोति शिवालयम् । यावंति परमाणूनि शिवस्यायतने नृप

ຜູ້ໃດສ້າງວິຫານພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນສະຫວັນເປັນເວລາສິບລ້ານກັລປະ; ໂອ ພຣະຣາຊາ ນານເທົ່າຈຳນວນອະນຸພາກໃນສະຖານສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ກໍເທົ່ານັ້ນເປັນປີ.

Verse 14

भवंति तावद्वर्षाणि करकः शिवसद्मनि । इति पौराणवाक्यानि स्मरञ्छैलं शिवालयम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ສ້າງໃນພຣະສິວະສະດົມນີ ຈະຜູກພັນຢູ່ກັບພຣະສຳນັກຂອງພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນເປັນປີ. ເມື່ອລະລຶກຖ້ອຍຄຳໃນປູຣານະເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສ້າງວິຫານພຣະສິວະດ້ວຍຫີນ.

Verse 15

अकारिषमहं रम्यं विश्वकर्मविधानतः । मृन्मयं काष्ठनिष्पन्नं पाक्वेष्टं शैलमेव वा

ຕາມຫຼັກຊ່າງຂອງ ວິສະວະກັມມັນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ສ້າງສະຖານບູຊາອັນງາມ—ຈາກດິນ, ຈາກໄມ້, ຈາກອິດເຜົາ, ຫຼືແມ່ນຈາກຫີນກໍໄດ້।

Verse 16

कृतमायतनं दद्यात्क्रमाद्दशगुणं फलम् । भस्मशायी त्रिषवणो भिक्षान्नकृतभोजनः

ຜູ້ໃດຖວາຍສະຖານບູຊາທີ່ສ້າງສຳເລັດແລ້ວ ຜົນບຸນຈະເພີ່ມຂຶ້ນສິບເທົ່າຕາມລຳດັບ. (ດຳລົງພຣະຕະປະ) ນອນເທິງຂີ້ເຖົ່າ, ບູຊາໃນສາມຍາມຂອງມື້, ແລະກິນແຕ່ອາຫານທີ່ໄດ້ຈາກການຂໍທານ.

Verse 17

जटाधरस्तपस्यंश्च शिवाराधनतत्परः । इत्थं मे कुर्वतो जातं पुनर्भूप प्रमापणम्

ຖືກຜົມຈະຕາ ປະພຶດຕະປະ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະ—ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າດຳລົງຢູ່ແບບນີ້, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຄວາມຕາຍກໍມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າອີກຄັ້ງ.

Verse 18

जातो जाति स्मरस्तत्र कारिता तृतीयेहं भवांतरे । सार्वभौमो महीपालः प्रतिष्ठाने पुरोत्तमे

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເກີດໃໝ່ ແຕ່ຍັງຈື່ຈຳຊາດກ່ອນໆໄດ້; ດັ່ງນັ້ນ ໃນພົບຊາດຕໍ່ມາເປັນຄັ້ງທີສາມ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເປັນກະສັດຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ ຢູ່ປຣະຕິດຖານາ ເມືອງອັນປະເສີດ.

Verse 19

जयदत्त इति ख्यातः सूर्यवंशसमुद्भवः । ततो मया बहुविधाः प्रासादाः कारिता नृप

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມວ່າ ຊະຍະດັດຕະ ເກີດຈາກວົງສຸລິຍະ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ສ້າງປຣາສາດ-ສະຖານບູຊາຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 20

तस्मिन्भवांतरे शंभोराराधनपरेण च । ततो निरूपिता जाता बकपुष्पपुरस्सराः

ໃນຊາດກ່ອນນັ້ນ ຂ້ອຍເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະສັມພູ (Śambhu) ແລະຈຶ່ງມີການຈັດຕຽມພິທີ ໂດຍມີການຖວາຍດອກບະກາ (bakā) ເປັນຫົວໜ້າ।

Verse 21

सौवर्णै राजतै रत्ननिर्मितैः कुसुमैर्नृप । तथाविधेऽन्नदानादि करोमि नृपसत्तम

ໂອ ພຣະຣາຊາ—ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ປົກຄອງ—ດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ປັ້ນຈາກຄຳ ເງິນ ແລະອັນມະນີ ຂ້ອຍໄດ້ກະທຳທານ ເຊັ່ນ ການໃຫ້ອາຫານ ແລະກຸສົນອື່ນໆ ຕາມຢ່າງນັ້ນ।

Verse 22

केवलं शिवलिंगानां पूजां पुष्पैः करोम्यहम् । ततो मे भगवाञ्छंभुः संतुष्टोऽथ वरं ददौ

ຂ້ອຍບູຊາແຕ່ພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະ (Śiva-liṅga) ດ້ວຍດອກໄມ້ເທົ່ານັ້ນ। ແລ້ວພຣະສັມພູ (Śambhu) ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ ພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້ອຍ ແລະປະທານພອນໃຫ້।

Verse 23

अजरामरतां राजंस्तेनैव वपुषावृतः । ततस्तथाविधं प्राप्यानन्यसाधारणं वरम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄວາມບໍ່ແກ່ບໍ່ຕາຍ ໂດຍຖືກຫຸ້ມຫໍ່ຢູ່ໃນຮ່າງເດີມນັ້ນເອງ। ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນອັນພິເສດ ບໍ່ມີຜູ້ໃດເທົ່າທຽມນັ້ນ—

Verse 24

विचरामि महीमेतां मदांध इव वारणः । शिवभक्तिं विहायाथ नृपोऽहं मदनातुरः

ຂ້ອຍໄດ້ທ່ອງທ່ຽວໄປທົ່ວແຜ່ນດິນນີ້ ເຫມືອນຊ້າງທີ່ຕາບອດເພາະຄວາມເມົາມົນ. ເມື່ອລະທິ້ງພະສັດທາຕໍ່ພຣະສິວະ ຂ້ອຍ—ແມ່ນແຕ່ເປັນກະສັດ—ກໍຖືກຄວາມກຳໜັດຮົບຮານ.

Verse 25

प्रधर्षयितुमारब्धः स्त्रियः परपरिग्रहाः । आयुषस्तपसः कीर्तेस्तेजसो यशसः श्रियः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມກະທຳລ່ວງລະເມີດຍິງທີ່ເປັນຂອງຜູ້ອື່ນ. ເພາະເຫດນັ້ນ ອາຍຸ, ຕະປະ, ກຽດສັກສີ, ຕະເຈະ, ຊື່ສຽງ, ແລະ ສິຣີສົມບັດ—

Verse 26

विनाशकारणं मुख्यं परदारप्रधर्षणम् । सकर्णः श्रुतिहीनोऽसौ पश्यन्नंधो वदञ्जडः

ເຫດປັດໃຈຫຼັກຂອງຄວາມພິນາດ ແມ່ນການລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ. ມີຫູແຕ່ຄືຄົນຫູໜວກ; ເຫັນແຕ່ຄືຄົນຕາບອດ; ເວົ້າແຕ່ຄືຄົນໂງ່.

Verse 27

अचेतनश्चेतनावान्मूर्खो विद्वानपि स्फुटम् । तदा भवति भूपाल पुरुषः क्षणमात्रतः

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນເວລານັ້ນ ມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງກາຍເປັນຄົນບໍ່ຮູ້ສຶກ ແມ່ນວ່າມີຈິດຮູ້; ແລະກາຍເປັນຄົນໂງ່ ແມ່ນວ່າເປັນຜູ້ຮູ້—ໃນພຽງຊົ່ວຂະນະດຽວ.

Verse 28

यदैव हरिणाक्षीणां गोचरं याति चक्षुषाम् । मृतस्य निरये वासो जीवतश्चेश्वराद्भयम्

ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ໃດໜຶ່ງເຂົ້າໄປຢູ່ໃນສາຍຕາຂອງຍິງຕາດັ່ງກວາງ, ສຳລັບຜູ້ຕາຍມີທີ່ຢູ່ໃນນະລົກ; ສຳລັບຜູ້ມີຊີວິດມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

Verse 29

एवं लोकद्वयं हंत्री परदारप्रधर्षणा । जरामरणहीनोहमिति निश्चयमास्थितः

ດັ່ງນັ້ນ ການລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ ເຮັດໃຫ້ເຂົາເປັນຜູ້ທຳລາຍທັງສອງໂລກ. ແລ້ວເຂົາຕັ້ງໃຈໃນມົວເມົາວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກຊະລາແລະມະຣະນະ” ແລະຍຶດຖືຄວາມເຊື່ອນັ້ນແນ່ນອນ.

Verse 30

ऐहिकामुष्मिकभयं विहायांह ततः परम् । प्रधर्षयितुमारब्धस्तदा भूप परस्त्रियः

ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຢ້ານກົວທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າແລ້ວ ຕໍ່ມາ ໂອ ພະຣາຊາ, ລາວເລີ່ມກະທຳການລ່ວງລະເມີດພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ।

Verse 31

अथ मां संपरिज्ञाय मर्यादारहितं यमः । वरप्रदानादीशस्य तदंतिकसुपाययौ । व्यजिज्ञपन्मदीयं च शंभोर्धर्मव्यतिक्रमम्

ຕໍ່ມາ ພະຍົມ ເມື່ອຮູ້ວ່າຂ້ອຍເປັນຜູ້ລະເມີດຂອບເຂດທັງປວງ ກໍເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານພອນ ແລະກາບທູນຕໍ່ ພຣະຊັມພູ ທັງສະພາບຂອງຂ້ອຍ ແລະການລ່ວງລະເມີດທຳມະ।

Verse 32

यम उवाच । नाहं तवानुभावेन गुप्तस्यास्य विनिग्रहम्

ພະຍົມກ່າວວ່າ: “ເນື່ອງຈາກຜູ້ນີ້ຖືກປົກປ້ອງໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ ຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ອາດຈັບກຸມ ຫຼືລົງໂທດເຂົາໄດ້।”

Verse 33

शक्रोमि पापिनो देव मन्नियोगेऽन्यमादिश । जगदाधारूपा हि त्वयेशोक्ताः पतिव्रताः

“ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້ອຍບໍ່ອາດຈັດການຄົນບາບນີ້ໄດ້; ຂໍພຣະອົງຊົງມອບໝາຍຜູ້ອື່ນໃນອຳນາດຂອງຂ້ອຍ. ເພາະສະຕີພະຕິວຣະຕາ ທີ່ພຣະອົງຊົງປະກາດ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແທ້ຈິງແມ່ນເສົາຄ້ຳຈຸນຂອງໂລກ.”

Verse 34

गावो विप्राः सनिगमा अलुब्धा दानशीलिनः । सत्यनिष्ठा इति स्वामिंस्तेषां मुख्यतमा सती

“ງົວ, ພຣາຫມັນ, ພຣະເວດ ແລະຈາຣິດປະເພນີຂອງມັນ, ຜູ້ບໍ່ໂລບ, ຜູ້ມີໃຈບຸນທານ, ແລະຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມຈິງ—ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໃນບັນດານີ້ ສະຕີຜູ້ສັດຊື່ບໍລິສຸດ (ສະຕີ) ແມ່ນສູງສຸດ.”

Verse 35

तास्तेन धर्षिता लुप्तं मदीयं धर्मशासनम् । वरदानप्रमत्तेन तवैव परिभूय माम्

ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກມັນຂົ່ມຂືນ; ການປົກຄອງທຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກບົດບັງ ເພາະມັນເມົາໃນພອນທີ່ທ່ານປະທານໃຫ້ ມັນຈຶ່ງດູໝິ່ນຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 36

जयदत्तेन देवेश प्रतिष्ठानाधिवासिना । इमां धर्मस्य भगवान्गिरमाकर्ण्य कोपितः । शशाप मां समानीय वेपमानं कृतांजलिम्

ໂອ້ ຈ້າວແຫ່ງເທວະດາ, ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າໄດ້ຍິນຄຳຖະແຫຼງກ່ຽວກັບທຳນີ້ຈາກ ຊະຍະທັດຕະ ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນ ປະຕິສະຖານ, ພຣະອົງຊົງຄຽດແຄ້ນ; ໄດ້ຮຽກຕົວຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ກຳລັງສັ່ນສະທ້ານແລະພນົມມື ເຂົ້າມາ ແລ້ວຊົງສາບແຊ່ງ.

Verse 37

ईश्वर उवाच । यस्माद्दुष्टसमाचार धर्षितास्ते पतिव्रताः

ພຣະອິດສວນ ກ່າວວ່າ: 'ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວຊ້າ ໄດ້ລ່ວງລະເມີດຍິງທີ່ຊື່ສັດຕໍ່ສາມີ (pativratā) ເຫຼົ່ານັ້ນ...'

Verse 38

कामार्तेन मया शप्तस्तस्मात्कूर्मः क्षणाद्भव । ततः प्रणम्य विज्ञप्तः शापतापहरो मया

'ດ້ວຍຄວາມມົວເົາໃນກາມ, ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກຂ້າພະເຈົ້າສາບແຊ່ງ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກາຍເປັນເຕົ່າໃນທັນທີ.' ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍການກົ້ມຂາບລົງ, ລາວໄດ້ຮ້ອງຂໍ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ປົດປ່ອຍຄວາມເຈັບປວດຈາກຄຳສາບແຊ່ງນັ້ນ.

Verse 39

प्राह षष्टितमे कल्पे विशापो भविता गणः । मदीय इति संप्रोच्य जगामादर्शनं शिवः

ພຣະສິວະ ໄດ້ປະກາດວ່າ: 'ໃນກັລປທີ ຫົກສິບ, ບໍລິວານ (Gana) ຜູ້ນີ້ຈະພົ້ນຈາກຄຳສາບແຊ່ງ.' ໂດຍກ່າວວ່າ 'ລາວເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ,' ພຣະສິວະ ຈຶ່ງຫາຍຕົວໄປຈາກສາຍຕາ.

Verse 40

अहं कूर्मस्तदा जातो दशयोजनविस्तृतः । समुद्रसलिले नीतस्त्वयाहं यज्ञसाधने

ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເກີດເປັນກູຣມະ (ເຕົ່າ) ກວ້າງສິບໂຍຊະນະ. ທ່ານໄດ້ນໍາຂ້າພະເຈົ້າລົງສູ່ນໍ້າທະເລ ເພື່ອໃຫ້ພິທີຍັດຍະສໍາເລັດ។

Verse 41

पुरस्ताद्यायजूकेन स्मरंस्तच्च बिभेमि ते । दग्धस्त्वयाहं पृष्ठेत्र व्रणान्येतानि पश्य मे

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າລະລຶກເຖິງພິທີເກົ່າທີ່ທ່ານເຄີຍປະກອບ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຢ້ານທ່ານຢູ່. ທ່ານເຄີຍເຜົາຂ້າພະເຈົ້າເທິງຫຼັງ—ຈົ່ງເບິ່ງບາດແຜເຫຼົ່ານີ້ໃນຕົວຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 42

चयनानि बहून्यत्र कल्पसूत्रविधानतः । पृष्ठोपरि कृतान्यासन्निंद्रद्युम्न तदा त्वया

ທີ່ນີ້ ມີການກໍ່ສ້າງຖານບູຊາ (ຈະຍະນະ) ຫຼາຍຢ່າງ ຕາມຂໍ້ບັງຄັບໃນກັລປະສູດ. ໂອ້ ອິນດຣະດຸມນະ, ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານໄດ້ກໍ່ສ້າງມັນເທິງຫຼັງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 43

भूयः संतापिता यज्ञैः पृथिवी पृथिवीपते । सुस्राव सर्वतीर्थानां सारं साऽभून्महीनदी

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ແຜ່ນດິນຖືກເຜົາຮ້ອນໂດຍພິທີຍັດຍະ, ໂອ້ ຈອມແຜ່ນດິນ. ແລ້ວນາງໄດ້ໃຫ້ໄຫຼອອກເປັນແກ່ນສານຂອງທີ່ທິດສັກສິດທັງປວງ ແລະກາຍເປັນແມ່ນໍ້າ «ມະຫີນະດີ».

Verse 44

तस्यां च स्नानमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते । ततो नैमित्तिके कस्मिन्नपि प्रलय आगतः

ໃນແມ່ນໍ້ານັ້ນ ພຽງແຕ່ອາບນໍ້າກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນຄາວແຫ່ງການລະລາຍຊົ່ວຄາວ (ໄນມິດຕິກ) ຄັ້ງໜຶ່ງ ປຣະລະຍະໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 45

प्लवमानमिदं राजन्मानसं शतयोजनम् । षट्पंचाशत्प्रमाणेन कल्पा मम पुरा नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ມານະສະນີ້ລອຍເຄື່ອນໄປ ມີຂະໜາດໜຶ່ງຮ້ອຍ ໂຢຊະນະ. ໃນການກ່ອນ, ໂອ ຜູ້ປົກຄອງ, ກັລປະຂອງຂ້າຖືກນັບຕາມມາດຕາຫ້າສິບຫົກ.

Verse 46

व्यतीता इह चत्वारः शेषे मोक्षस्ततः परम् । एवमायुरिदं दीर्घमेवं शापाच्च कूर्मता

ຢູ່ນີ້ ສີ່ຊ່ວງເວລາໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ໃນສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ຈຶ່ງຈະມີໂມກສະຕໍ່ໄປ. ດັ່ງນັ້ນອາຍຸນີ້ຈຶ່ງຍາວນານ—ແລະເພາະຄຳສາບ ຂ້າຈຶ່ງຢູ່ໃນສະພາບເປັນເຕົ່າ.

Verse 47

ममाभूदीश्वरस्यैव सतीधर्मद्रुहो नृप । ब्रूहि किं क्रियतां शत्रोरपि ते गृहगामिनः

ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າຜູ້ເປັນຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບກາຍເປັນຜູ້ລະເມີດທຳຂອງຜູ້ດີ. ຈົ່ງບອກຂ້າ: ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ສັດຕູຂອງເຈົ້າ ຜູ້ມາເຖິງເຮືອນ?

Verse 48

मम पृष्ठिश्चिरं भूप त्वया दग्धाग्निनाऽपुरा । अहं ज्वलंतीमिव तां पश्याम्यद्यापि सत्रिणा

ໂອ ພະຣາຊາ, ດົນນານມາແລ້ວ ຫຼັງຂອງຂ້າຖືກເຈົ້າເຜົາດ້ວຍໄຟ. ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຂ້າຜູ້ປະກອບພິທີຍັດຍະ ຍັງເຫັນມັນດັ່ງກຳລັງລຸກໄຟຢູ່.

Verse 49

इदं विमानमायातं त्वया कस्मान्निराकृतम् । देवदूतसमायुक्तं भुंक्ष्व भोगान्निजार्जितान्

ວິມານສະຫວັນນີ້ມາຮອດເພື່ອເຈົ້າ ພ້ອມດ້ວຍທູດເທວະ; ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງປະຕິເສດ? ຈົ່ງເສບສຸກບຸນຜົນ ທີ່ເຈົ້າຫາໄດ້ດ້ວຍກຸສົນຂອງຕົນ.

Verse 50

इंद्रद्युम्न उवाच । चतुर्मुखेन तेनाहं स्वर्गान्निर्वासितः स्वयम् । विलक्ष्योन प्रयास्यामि पाताधिक्यादिदूषिते

ອິນດຣະດຍຸມນະ ກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຂັບອອກຈາກສະຫວັນດ້ວຍຕົນເອງ. ດ້ວຍຄວາມອັບອາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປສູ່ສະຖານທີ່ນັ້ນ—ທີ່ຖືກເປື້ອນໂດຍຄວາມເດັ່ນຂອງຄວາມຕົກຕ່ຳ ແລະອື່ນໆ.

Verse 51

तस्माद्विवेकवैराग्यमविद्यापापनाशनम् । आलिंग्याहं यतिष्यामि प्राप्य बोधं विमुक्तये

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກອດຮັບວິເວກ ແລະ ໄວຣາກຍະ—ຜູ້ທຳລາຍອະວິດຍາ ແລະ ບາບ—ແລະຈະພາກພຽນເພື່ອບັນລຸໂພທິ ເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 52

तन्मे गृहगतस्याद्य यथातिथ्यकरो भवान् । तदादिश यथाऽपारपारदः कोपि मे गुरुः

ມື້ນີ້ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າມາຫາເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໄດ້ໃຫ້ກຽດຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງແຂກ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງຊີ້ນຳສອນຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້ ເພື່ອໃຫ້ມີຄູບາອາຈານຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ຊ່ວຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຂ້າມພົ້ນທະເລສັງສາຣະອັນຫາຂອບບໍ່ໄດ້.

Verse 53

कूर्म उवाच । लोमशोनाम दीर्घायुर्मत्तोऽप्यस्ति महामुनिः । मया कलापग्रामे स पूर्वं दृष्टः क्वचिन्नृप

ກູຣມະ ກ່າວວ່າ: ມີມະຫາມຸນີຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ ໂລມະຊະ ຜູ້ມີອາຍຸຍືນ—ແມ່ນແຕ່ຍືນກວ່າຂ້າພະເຈົ້າອີກ. ກ່ອນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເຫັນທ່ານນັ້ນຢູ່ບ້ານກະລາປະ, ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 54

इंद्रद्युम्न उवाच । तस्मादागच्छ गच्छामस्तमेव सहितावयम् । प्राहुः पूततमां तीर्थादपि सत्संगतिं बुधाः

ອິນດຣະດຍຸມນະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາ—ໃຫ້ພວກເຮົາສອງຄົນໄປຫາທ່ານນັ້ນດ້ວຍກັນ. ບັນດາບຸນຍາຊົນກ່າວວ່າ ການຄົບຫາສັດບຸລຸດ (ສັດສັງກະ) ບໍລິສຸດຍິ່ງກວ່າທີ່ທິຣຖະເສຍອີກ.

Verse 55

इत्थं निशम्य नृपतेर्वचनं तदानीं सर्वेऽपि ते षडथ तं मुनिमुख्यमाशु । चित्ते विधाय मुदिताः प्रययुर्द्विजेंद्रं जिज्ञासवः सुचिरजीवितहेतुमस्य

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພະຣາຊາແລ້ວ ທັງຫົກຄົນກໍຮີບໄປຫາມະຫາມຸນີຜູ້ປະເສີດ. ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ພວກເຂົາໄປຫາພຣາຫມັນຜູ້ດີເລີດ ເພື່ອສອບຖາມເຫດໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານມີອາຍຸຍືນຍາວຢ່າງພິເສດ.