Adhyaya 8

Verse 1

अगस्त्य उवाच । किं चकार हरः स्कंद मंदराद्रिगतस्तदा । विलंबमालंबयति तस्मिन्नपि गजानने

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ສະກັນດະ, ເມື່ອຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ໄປຍັງພູມັນດະຣະແລ້ວ ໃນເວລານັ້ນພຣະອົງໄດ້ກະທຳສິ່ງໃດ ໃນຂະນະທີ່ກະຊານະນະ (ພຣະຄະເນສ) ຍັງຜັດຜ່ອນຢູ່?”

Verse 2

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य कथां पुण्यां कथ्यमानां मयाधुना । वाराणस्येकविषयामशेषाघौघनाशिनीम्

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ ອະກັດສະຕະຍະ, ນິທານອັນເປັນບຸນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງເລົ່າຢູ່ບັດນີ້—ມີວາຣານະສີເປັນແກນກາງແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ—ຊຶ່ງທຳລາຍກະແສບາບທັງປວງໃຫ້ສິ້ນ”

Verse 3

करींद्रवदने तत्र क्षेत्रवर्येऽविमुक्तके । विलंबभाजित्र्यक्षेण प्रैक्षिक्षिप्रमधोक्षजः

ທີ່ນັ້ນ ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດອັນປະເສີດສຸດ ອະວິມຸກຕະ ເມື່ອພຣະຄະເນຊະຜູ້ມີໜ້າຊ້າງຍັງຊັກຊ້າ ອະໂທກຩະຊະ (ພຣະວິສນຸ) ກໍໄດ້ເບິ່ງໄປຫາພຣະສິວະຜູ້ມີສາມນັຍນາຢ່າງວ່ອງໄວ

Verse 4

प्रोक्तोथ बहुशश्चेति बहुमानपुरःसरम् । तथा त्वमपि माकार्षीर्यथा प्राक्प्रस्थितैः कृतम्

ທ່ານໄດ້ກ່າວໂດຍມີຄວາມນັບຖືນຳໜ້າວ່າ: “ຖ້ອຍຄຳນີ້ໄດ້ກ່າວມາຫຼາຍເທື່ອແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າກໍຢ່າເຮັດໃຫ້ຜິດໄປ, ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ຜູ້ອອກເດີນທາງກ່ອນໄດ້ເຮັດໄວ້”

Verse 5

श्रीविष्णुरुवाच । उद्यमः प्राणिभिः कार्यो यथाबुद्धि बलाबलम् । परं फलंति कर्माणि त्वदधीनानि शंकर

ພຣະສີວິສນຸຕັດວ່າ: “ສັດທັງຫຼາຍພຶງພາກພຽນຕາມປັນຍາຂອງຕົນ ໂດຍພິຈາລະນາກຳລັງແລະຄວາມຈຳກັດ; ແຕ່ຜົນສູງສຸດແຫ່ງກຳທັງປວງຍ່ອມຂຶ້ນກັບພຣະອົງ, ໂອ ພຣະສັງກະຣ”

Verse 6

अचेतनानि कर्माणि स्वतंत्राः प्राणिनोपि न । त्वं च तत्कर्मणां साक्षी त्वं च प्राणिप्रवर्तकः

ກຳທັງຫຼາຍເປັນສິ່ງບໍ່ມີສະຕິ ແລະສັດທັງຫຼາຍກໍບໍ່ແມ່ນອິດສະຫຼະແທ້. ພຣະອົງເປັນພະຍານແຫ່ງກຳນັ້ນ ແລະພຣະອົງເປັນຜູ້ຜັກດັນໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍເຄື່ອນໄຫວກະທຳ

Verse 7

किंतु त्वत्पादभक्तानां तादृशी जायते मतिः । यया त्वमेव कथयेः साध्वनेनत्वनुष्ठितम्

ແຕ່ສຳລັບຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ຍ່ອມເກີດຄວາມເຂົ້າໃຈເຊັ່ນນັ້ນ ຈົນພຣະອົງເອງກ່າວວ່າ: “ເຂົາໄດ້ປະຕິບັດການນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະດີງາມແລ້ວ”

Verse 8

यत्किंचिदिह वै कर्मस्तोकं वाऽस्तोकमेव वा । तत्सिद्ध्यत्येव गिरिश त्वत्पादस्मृत्यनुष्ठितम्

ກຳກິດໃດໆທີ່ເຮັດຢູ່ນີ້—ນ້ອຍຫຼືໃຫຍ່—ໂອ ຄິຣີຊະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ ຍ່ອມສຳເລັດແນ່ນອນ ເມື່ອເຮັດພ້ອມການລະລຶກພຣະບາດອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 9

सुसिद्धमपि वै कार्यं सुबुद्ध्यापि स्वनुष्ठितम् । अत्वत्पदस्मृतिकृतं विनश्यत्येव तत्क्षणात्

ແມ່ນແຕ່ວຽກທີ່ຕັ້ງມັ່ນດີ ແລະເຮັດດ້ວຍປັນຍາອັນດີ ຖ້າບໍ່ມີການລະລຶກພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ກໍຈະພິນາດໃນທັນທີ

Verse 10

शंभुना प्रेषितेनाद्य सूद्यमः क्रियते मया । त्वद्भक्तिसंपत्तिमतां संपन्नप्राय एव नः

ມື້ນີ້ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງສັມພູ ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງພາກພຽນຢ່າງຈິງໃຈ; ສຳລັບຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮັ່ງມີແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ຄວາມສຳເລັດຂອງພວກເຮົາເກືອບຈະແນ່ນອນ

Verse 11

अतीव यदसाध्यं स्यात्स्वबुद्धिबलपौरुषैः । तत्कार्यं हि सुसिद्धं स्यात्त्वदनुध्यानतः शिव

ແມ່ນແຕ່ສິ່ງໃດທີ່ຍາກຢ່າງຍິ່ງ ຈົນບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ດ້ວຍປັນຍາ ກຳລັງ ແລະຄວາມພາກພຽນຂອງຕົນເອງ—ໂອ ພຣະສິວະ—ກໍຈະສຳເລັດຢ່າງສົມບູນ ໂດຍການເພ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງ

Verse 12

यांति प्रदक्षिणीकृत्य ये भवंतं भवं विभो । भवंति तेषां कार्याणि पुरोभूतानि ते भयात्

ຜູ້ໃດທີ່ເວຽນປະທັກສິນາຮອບພຣະອົງ ແລ້ວຕິດຕາມພຣະອົງ—ໂອ ວິພຸ ພຣະພະວະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ກິດການຂອງເຂົາຈະເຫັນດັ່ງວ່າສຳເລັດລ່ວງໜ້າ ປານກັບວ່າຮີບໄປກ່ອນເນື່ອງຈາກຄວາມຢຳເກງໃນພຣະອຳນາດຂອງພຣະອົງ

Verse 13

जातं विद्धि महादेव कार्यमेतत्सुनिश्चितम् । काशीप्रावेशिकश्चिंत्य शुभलग्नोदयः परम्

ໂອ ມະຫາເທວ ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າ ກິດນີ້ໄດ້ສໍາເລັດແນ່ນອນແລ້ວ. ເວລາມົງຄຸນອັນສູງສຸດເພື່ອເຂົ້າກາສີໄດ້ປາກົດ; ຄວນນ້ອມຮັບໂດຍບໍ່ສົງໄສ।

Verse 14

अथवा काशिसंप्राप्तौ न चिंत्यं हि शुभाशुभम् । तदैव हि शुभः कालो यदैवाप्येत काशिका

ຫຼືເມື່ອໄປຮອດກາສີແລ້ວ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດເຖິງມົງຄຸນຫຼືອະມົງຄຸນ; ເພາະເວລານັ້ນແຫຼະເປັນມົງຄຸນ—ເມື່ອໃດທີ່ໄດ້ຮອດກາສິກາ ເມື່ອນັ້ນເອງ।

Verse 15

शंभुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रणम्य च पुनःपुनः । प्रतस्थेऽथ सलक्ष्मीको मंदराद्गरुडध्वजः

ເມື່ອໄດ້ເວັນປະທັກສິນາຮອບພຣະສັມພູ ແລະກໍ່ກາບນົບນ້ອມຊໍ້າໆ ແລ້ວ, ພຣະວິສະນຸຜູ້ມີທຸງຄຣຸດ ພ້ອມດ້ວຍພຣະລັກສະມີ ຈຶ່ງອອກເດີນທາງຈາກພູມັນດະຣາ।

Verse 16

दृशोरतिथितां नीत्वा विष्णुर्वाराणसीं ततः । पुंडरीकाक्ष इत्याख्यां सफलीकृतवान्मुदा

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສະນຸໄດ້ນໍາວາຣານະສີມາເປັນ “ແຂກ” ແກ່ດວງຕາ (ໄດ້ເບິ່ງຊົມ) ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາມ “ປຸນດະຣີກາກສະ” ສົມຄວາມໝາຍແລະສໍາເລັດບໍລິບູນ।

Verse 17

गंगावरणयोर्विष्णुः संभेदे स्वच्छमानसः । प्रक्षाल्य पाणिचरणं सचैलः स्नातवानथ

ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ ແລະ ວະຣະນາ, ພຣະວິສະນຸຜູ້ມີຈິດໃສສະອາດ ໄດ້ລ້າງມືແລະຕີນ ແລ້ວຈຶ່ງອາບນ້ໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທັງຍັງນຸ່ງຜ້າຢູ່।

Verse 18

तदाप्रभृति तत्तीर्थं पादोदकमितीरितम् । पादौ यदादौ शुभदौ क्षालितौ पीतवाससा

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນໄດ້ຮູ້ຈັກກັນວ່າ “ປາໂດດະກະ” ເພາະທີ່ນັ້ນແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ ພຣະວິສນຸຜູ້ນຸ່ງຜ້າເຫຼືອງ (ປີຕະວາສາ) ໄດ້ຊຳລະພຣະບາດອັນເປັນມງຄົນ

Verse 19

तत्र पादोदके तीर्थे ये स्नास्यंतीह मानवाः । तेषां विनश्यति क्षिप्रं पापं सप्तभवार्जितम्

ຜູ້ໃດມາອາບນ້ຳຢູ່ຕີຣຖະ “ປາໂດດະກະ” ນີ້ ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດເຈັດຊາດ ຈະຖືກທຳລາຍໄປໂດຍໄວ

Verse 20

तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा दत्त्वा चैव तिलोदकम् । सप्तसप्त तथा सप्त स्ववंश्यांस्तारयिष्यति

ຜູ້ໃດເຮັດພິທີສຣາດທະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ຖວາຍນ້ຳງາ (ຕິໂລດະກະ) ຈະຊ່ວຍກູ້ວົງຕະກູນຂອງຕົນ—ເຈັດຄູນເຈັດ ແລະ ອີກເຈັດຊົ່ວຄົນ

Verse 21

गयायां यादृशी तृप्तिर्लभ्यते प्रपितामहैः । तीर्थे पादोदके काश्यां तादृशी लभ्यते ध्रुवम्

ຄວາມອີ່ມໃຈທີ່ບັນພະບຸລຸດໄດ້ຮັບຢູ່ຄະຍາ ເປັນແນວໃດ ທີ່ຕີຣຖະປາໂດດະກະໃນກາສີ ກໍໄດ້ຮັບແນວນັ້ນແນ່ນອນ

Verse 22

कृतपादोदक स्नानं पीतपादोदकोदकम् । दत्तपादोदपानीयं नरं न निरयः स्पृशेत्

ຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ປາໂດດະກະ ດື່ມນ້ຳປາໂດດະກະນັ້ນ ແລະ ຖວາຍປາໂດດະກະເປັນນ້ຳສັກສິດ—ນະລົກບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງຜູ້ນັ້ນໄດ້

Verse 23

विष्णुपादोदके तीर्थे प्राश्य पादोदकं सकृत् । जातुचिज्जननीस्तन्यं न पिबेदिति निश्चितम्

ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ ວິສນຸ-ປາໂດດະກະ ຜູ້ໃດໄດ້ຈິບປາໂດດະກະແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍຖືກກຳນົດແນ່ນອນວ່າ ບໍ່ຄວນດື່ມນ້ຳນົມແມ່ອີກເລີຍ

Verse 24

सचक्र शालग्रामस्य शंखेन स्नापितस्य च । अद्भिः पादोदकस्यांबु पिबन्नमृततां व्रजेत्

ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳປາໂດດະກະ—ນ້ຳທີ່ໃຊ້ສົງສາລະກຣາມທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະ ແລະສົງດ້ວຍສັງຂ໌—ຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸອະມຣິຕະຕາ ຄືຄວາມອະມະຕະ

Verse 25

विष्णुपादोदके तीर्थे विष्णुपादोदकं पिबेत् । यदि तत्सुधया किं नु बहुकालीनयातया

ທີ່ທ່ານ້ຳວິສນຸ-ປາໂດດະກະ ຄວນດື່ມປາໂດດະກະຂອງພຣະວິສນຸ; ເມື່ອມັນເປັນສຸທາ (ນ້ຳເນັກຕາ) ຢູ່ແລ້ວ ຈະຕ້ອງການ ‘ອະມຣິຕະ’ ທີ່ເກັບໄວ້ດົນຈົນເກົ່າໄປເພື່ອຫຍັງ

Verse 26

काश्यां पादोदके तीर्थे यैः कृता नोदकक्रियाः । जन्मैव विफलं तेषां जलबुद्बुद सश्रियाम्

ຜູ້ໃດໃນກາສີ ທີ່ທ່ານ້ຳປາໂດດະກະ ບໍ່ໄດ້ປະກອບອຸທະກະກຣິຍາ (ພິທີນ້ຳ) ແມ່ນແຕ່ມີສິຣີອັນຊົ່ວຄາວດັ່ງຟອງນ້ຳ ການເກີດຂອງຜູ້ນັ້ນກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ

Verse 27

कृतनित्यक्रियो विष्णुः सलक्ष्मीकः सकाश्यपिः । उपसंहृत्य तां मूर्तिं त्रैलोक्यव्यापिनीं तथा

ພຣະວິສນຸເມື່ອສຳເລັດນິຕະຍະກຣິຍາ (ພິທີປະຈຳວັນ) ແລ້ວ ພ້ອມດ້ວຍພຣະລັກສະມີ ແລະກາສະຍະປະ ຈຶ່ງຊອນຮວບຄືນຮູບນັ້ນທີ່ແຜ່ຄອບຄຸມໄປທົ່ວໄຕໂລກ

Verse 28

विधाय दार्षदीं मूर्तिं स्वहस्तेनादिकेशवः । स्वयं संपूजयामास सर्वसिद्धिसमृद्धिदाम्

ອາດິເກຊະວະໄດ້ປັ້ນມູຣຕິຫີນອັນສັກສິດດ້ວຍມືຂອງພຣະອົງເອງ ແລະພຣະອົງໄດ້ບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ມູຣຕິນັ້ນປະທານສິດທິທຸກປະການ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 29

आदिकेशवनाम्नीं तां श्रीमूर्तिं पारमेश्वरीम् । संपूज्य मर्त्यो वैकुंठं मन्यते स्वगृहांगणम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາມູຣຕິອັນສະຫງ່າງາມນາມວ່າ ອາດິເກຊະວະ—ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ມະນຸດຍ່ອມເຫັນແມ່ນແຕ່ລານເຮືອນຂອງຕົນເປັນໄວກຸນຖະເອງ।

Verse 30

श्वेतद्वीप इति ख्यातं तत्स्थानं काशिसीमनि । श्वेतद्वीपे वसंत्येव नरास्तन्मूर्तिसेवकाः

ພາຍໃນແດນຂອງກາສີ ສະຖານທີ່ນັ້ນໂດງດັງວ່າ ‘ເສວຕະດວີປ’ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ໃດຮັບໃຊ້ມູຣຕິອັນສັກສິດນັ້ນ ຍ່ອມພັກອາໄສຢູ່ໃນເສວຕະດວີປໃນພາວະອັນເປັນສິຣິມົງຄຸນ।

Verse 31

क्षीराब्धिसंज्ञं तत्रान्यत्तीर्थं केशवतोग्रतः । कृतोदकक्रियस्तत्र वसेत्क्षीराब्धिरोधसि

ທີ່ນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າພຣະເກຊະວະ ມີຕີຣຖະອື່ນອີກ ຊື່ວ່າ ‘ກສີຣາບທິ’ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີນ້ຳແລ້ວ ພຶງພັກອາໄສປະພຶດວິນັຍຢູ່ທີ່ຝັ່ງກສີຣາບທິ।

Verse 32

तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा गां दत्त्वा च पयस्विनीम् । यथोक्तसर्वाभरणां क्षीरोदे वासयेत्पितॄन्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອບຸກຄົນເຮັດພິທີ ສຣາດທະ ແລະຖວາຍທານໂຄໃຫ້ນ້ຳນົມທີ່ປະດັບຕາມທີ່ກໍານົດ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນພັກອາໄສຢ່າງອິ່ມໃຈໃນ ‘ກສີໂຣດ’ ແດນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ।

Verse 33

एकोत्तरशतं वंश्यान्नवेत्पायस कर्दमम् । क्षीरोदरोधः पुण्यात्मा भक्त्या तत्रैकधेनुदः

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ Kṣīroda ຜູ້ມີບຸນຜູ້ມີສັດທາ ຖ້າຖວາຍທານງົວໜຶ່ງຕົວດ້ວຍພັກຕິ ທານນັ້ນຈະໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈດຸດຂ້າວຫວານແລະເຄື່ອງບູຊາຫວານ ແກ່ລູກຫຼານໃນວົງສາຮອດ 101 ຊົ່ວຄົນ.

Verse 34

बह्वीश्च नैचिकीर्दत्त्वा श्रद्धयात्र सदक्षिणाः । शय्योत्तरांश्च प्रत्येकं पितॄंस्तत्र सुवासयेत्

ດ້ວຍການຖວາຍນາຍຈິກີຫຼາຍຢ່າງທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍສັດທາ ແລະ ທັກຊິນາອັນຄວນຄ່າ ພ້ອມທັງຖວາຍທີ່ນອນແລະທານເພີ່ມເຕີມ ຍ່ອມໃຫ້ປິຕຣະແຕ່ລະອົງຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃນແດນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 35

क्षीरोदाद्दक्षिणे तत्र शंखतीर्थमनुत्तमम् । तत्रापि संतर्प्यपितॄन्विष्णुलोकेमहीयते

ທາງທິດໃຕ້ຂອງ Kṣīroda ມີ Śaṅkha-tīrtha ອັນຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ທີ່ນັ້ນດ້ວຍການເຮັດໃຫ້ປິຕຣະພໍໃຈ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບກຽດໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 36

तद्याम्यां चक्रतीर्थं च पितॄणामपि दुर्लभम् । तत्रापि विहितश्राद्धो मुच्यते पैतृकादृणात्

ທາງທິດໃຕ້ຕໍ່ໄປມີ Cakra-tīrtha ທີ່ຫາຍາກແມ່ນແຕ່ສຳລັບປິຕຣະ; ຜູ້ໃດປະກອບ śrāddha ຕາມວິທີທີ່ບັນຍັດ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໜີ້ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 37

तत्संन्निधौ गदातीर्थं विष्वगाधिनिबर्हणम् । तारणं च पितॄणां वै कारणं चैनसां क्षये

ໃກ້ກັນນັ້ນມີ Gadā-tīrtha ທີ່ທຳລາຍຄວາມທຸກທົນທີ່ຝັງລຶກ; ມັນເປັນເຫດແທ້ໃນການຊ່ວຍໃຫ້ປິຕຣະພົ້ນທຸກ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ບາບກຳຫຼຸດລົງ.

Verse 38

पद्मतीर्थं तदग्रे तु तत्र स्नात्वा नरोत्तमः । पितॄन्संतर्प्य विधिना पद्मयानेव हीयते

ທາງໜ້ານັ້ນມີ ປັດມະຕີຣະຖະ (Padma-tīrtha) ຢູ່. ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນ ແລະເຮັດຕັຣປະນະບູຊາແກ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ຕາມພິທີ ແລ້ວຈາກໄປດັ່ງຖືກອຸ້ມຂຶ້ນໂດຍວິມານດອກບົວ.

Verse 39

तत्रैव च महालक्ष्म्यास्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । स्वयं यत्र महालक्ष्मीः स्नाता त्रैलोक्यहर्षदा

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງມີ ຕີຣະຖະຂອງ ມະຫາລັກສະມີ ອັນໂດງດັງໃນໄຕຣໂລກ—ບ່ອນທີ່ພຣະມະຫາລັກສະມີເຄີຍອາບນ້ຳສັກສິດດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະປະທານຄວາມຍິນດີແກ່ໄຕຣໂລກ.

Verse 40

तत्र तीर्थे कृतस्नानो दत्त्वा रत्नानि कांचनम् । पट्टांबराणि विप्रेभ्यो न लक्ष्म्या परिहीयते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍຮັດຕະນະ ຄຳ ແລະຜ້າໄໝອັນປະນີດແກ່ພຣາຫມະນ ລັກສະມີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ຂອງຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຄີຍຫຼຸດລົງ.

Verse 41

यत्रयत्र हि जायेत तत्रतत्र समृद्धिमान् । पितरोपि हि सुश्रीकास्तस्य स्युस्तीर्थगौरवात्

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ເຂົາເກີດ ທີ່ນັ້ນເຂົາຈະເປັນຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ; ແລະໂດຍອານຸພາບແຫ່ງກຽດສັກຂອງຕີຣະຖະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ຂອງເຂົາກໍຈະຮັ່ງມີດ້ວຍສຣີ.

Verse 42

तत्रास्ति हि महालक्ष्म्या मूर्तिस्त्रैलोक्यवंदिता । तां प्रणम्य नरो भक्त्या न रोगी जायते क्वचित्

ທີ່ນັ້ນມີ ພຣະມູຣຕິ ຂອງ ພຣະມະຫາລັກສະມີ ອັນໄຕຣໂລກນົບນ້ອມບູຊາ. ຜູ້ໃດກົ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຄີຍເກີດມາເປັນຜູ້ຖືກໂລກພະຍາດຮຸກຮານ.

Verse 43

नभस्य बहुलाष्टम्यां कृत्वा जागरणं निशि । समभ्यर्च्य महालक्ष्मीं व्रती व्रतफलं लभेत्

ໃນວັນອັດຖະມີຝ່າຍມືດ (ບະຫຸລາອັດຖະມີ) ແຫ່ງເດືອນນະພັດ (ພາດຣະປະດາ) ຜູ້ຖືພຣະຕະພຶງຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ ແລະບູຊາພຣະມະຫາລັກສະມີຕາມພິທີ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນພຣະຕະຢ່າງຄົບຖ້ວນ

Verse 44

तार्क्ष्य तीर्थं हि तत्रास्ति तार्क्ष्यकेशवसन्निधौ । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या संसाराहिं न पश्यति

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ຕາຣກສະຍະ-ຕີຣຖະ ຢູ່ໃກ້ສັນນິທິຂອງ ຕາຣກສະຍະ-ເກສະວະ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເຫັນງູແຫ່ງສັງສາຣະອີກ

Verse 45

तदग्रे नारदं तीर्थं महापातकनाशनम् । ब्रह्मविद्योपदेशं च प्राप्तवान्यत्र नारदः

ຖັດຈາກນັ້ນໄປມີ ນາຣະດະ-ຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່; ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ນາຣະດະໄດ້ຮັບອຸປະເທດແຫ່ງ ພຣະຫມະວິທະຍາ ຄືຄວາມຮູ້ໃນພຣະຫມັນ

Verse 46

तत्र स्नातो नरः सम्यग्ब्रह्मविद्यामवाप्नुयात् । केशवात्तेन तत्रोक्तः काश्यां नारदकेशवः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ພຣະຫມະວິທະຍາ ຢ່າງແທ້ຈິງ. ເພາະສະນັ້ນ ເກສະວະທີ່ນັ້ນໃນກາສີ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ນາຣະດະ-ເກສະວະ’

Verse 47

अर्चयित्वा नरो भक्त्या देवं नारदकेशवम् । जनन्या जठरं पीठमध्यास्ते न कदाचन

ເມື່ອມະນຸດບູຊາພຣະເທວະ ນາຣະດະ-ເກສະວະ ດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ກັບໄປນອນໃນຄັນມານດາອີກ ແລະບໍ່ຕ້ອງຂຶ້ນສູ່ບ່ອນຄອດໃນການໃດໆ

Verse 48

प्रह्लादतीर्थं तस्याग्रे यत्र प्रह्लादकेशवः । तत्र श्राद्धादिकं कृत्वा विप्णुलोके महीयते

ຕໍ່ໜ້າສະຖານສັກສິດນັ້ນມີ ປຣະຫລາດ-ຕີຣຖະ ບ່ອນທີ່ ປຣະຫລາດ-ເກສະວະ ປະທັບຢູ່. ຜູ້ໃດເຮັດພິທີ ສຣາດທະ ແລະພິທີອື່ນໆ ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບກຽດໃນໂລກຂອງ ພຣະວິສນຸ.

Verse 49

आंबरीषमहातीर्थमघघ्नं तस्य सन्निधौ । तत्रौदकीं क्रियां कुर्वन्निष्कालुष्यं लभेन्नरः

ໃກ້ກັນນັ້ນມີ ອຳບາຣີສະ-ມະຫາຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດປະກອບພິທີກຳທີ່ອາໄສນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດປາດຈາກມົນທິນ.

Verse 50

आदित्यकेशवः पूज्य आदिकेशव पूर्वतः । तस्य संदर्शनादेव मुच्यते चोच्चपातकैः

ອາທິຕະ-ເກສະວະ ເປັນພຣະອົງຄວນແກ່ການບູຊາ ປະທັບຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງ ອາດິ-ເກສະວະ. ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ກໍພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບຫນັກ.

Verse 51

दत्तात्रेयेश्वरं तीर्थं तत्रैवादिगदाधरः । पितॄन्संतर्प्य तत्रैव ज्ञानयोगमवाप्नुयात्

ທີ່ນັ້ນມີ ຕີຣຖະ ຂອງ ດັດຕາເຕຣເຢສະວະຣະ ແລະທີ່ນັ້ນເອງມີ ອາດິ-ຄະທາທະຣະ. ເມື່ອບຳລຸງປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ໃຫ້ອິ່ມໃຈທີ່ນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸ ຍານະ-ໂຍຄະ.

Verse 52

भृगुकेशवपूर्वेण तीर्थं वै भार्गवं परम् । तत्र स्नातो नरः प्राज्ञो भवेद्भार्गववत्सुधीः

ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງ ພຣຶກຸ-ເກສະວະ ມີ ພາຣຄະວະ-ຕີຣຖະ ອັນສູງສຸດແທ້. ຜູ້ມີປັນຍາອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ຮູ້ແລະມີວິເວກ ດຸຈພາຣຄະວະ.

Verse 53

तत्र वामनतीर्थं च प्राच्यां वामनकेशवात् । पूजयित्वा च तं विष्णुं वसेद्वामनसन्निधौ

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ “ວາມນະ-ຕີຣຖະ” ຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງ ວາມນະ-ເກຊະວະ. ເມື່ອບູຊາພຣະວິສນຸນັ້ນແລ້ວ ຄວນພັກອາໄສດ້ວຍສັດທາໃນສານນິທິຂອງວາມນະ.

Verse 54

नरनारायणं तीर्थं नरनारायणात्पुरः । तत्र तीर्थे कृतस्नानो नरो नारायणो भवेत्

ຕໍ່ໜ້າ ນະຣະ-ນາຣາຍະນະ ມີ “ນະຣະ-ນາຣາຍະນະ-ຕີຣຖະ”. ຜູ້ໃດສະນານໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນດັ່ງນາຣາຍະນະ (ອຸດົມດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນເທວະ)

Verse 55

यज्ञवाराह तीर्थं च तदग्रे पापनाशनम् । प्रतिमज्जनतस्तत्र राजसूय क्रतोः फलम्

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ “ຍັຊຍະ-ວາຣາຫະ-ຕີຣຖະ” ຢູ່ ເບື້ອງໜ້າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດດຳລົງຈົມນ້ຳຊ້ຳໆທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງພິທີ ຣາຊະສູຍະ.

Verse 56

विदारनारसिंहाख्यं तत्र तीर्थं सुनिर्मलम् । स्नातो विदारयेत्तत्र पापं जन्मशतार्जितम्

ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ ຊື່ “ວິດາຣະ-ນະຣະສິງຫະ”. ຜູ້ໃດສະນານທີ່ນັ້ນ ຈະສະຫຼາຍແລະທຳລາຍບາບທີ່ສະສົມມາຮ້ອຍຊາດ.

Verse 57

गोपिगोविंद तीर्थं च गोपिगोविंदपूर्वतः । स्नात्वा तत्र समभ्यर्च्य विष्णुं विष्णुप्रियो भवेत्

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ “ໂຄປີ-ໂຄວິນທະ-ຕີຣຖະ” ຢູ່ ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງ ໂຄປີ-ໂຄວິນທະ. ສະນານທີ່ນັ້ນແລ້ວ ແລະບູຊາພຣະວິສນຸດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ທີ່ພຣະວິສນຸຮັກໃຄ່.

Verse 58

तीर्थं लक्ष्मीनृसिंहाख्यं गोपिगोविंद दक्षिणे । न लक्ष्म्या त्यज्यते क्वापि तत्तीर्थं परिमज्जनात्

ທາງທິດໃຕ້ຂອງ ໂກປີໂກວິນດາ ມີຕີຣະຖະອັນສັກສິດຊື່ «ລັກສະມີ-ນຣິສິງຫະ». ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລະຈົມກາຍໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ພຣະລັກສະມີ—ສິຣິມົງຄົນແລະພຣະກະຣຸນາ—ຈະບໍ່ລະທິ້ງເລີຍ ບໍ່ວ່າເວລາໃດ ບ່ອນໃດ.

Verse 59

तदग्रे शेषतीर्थं च शेषमाधवसन्निधौ । तर्पितानां पितॄणां च यत्र तृप्तिर्न शिष्यते

ຂ້າງໜ້ານັ້ນມີ «ເສສະ-ຕີຣະຖະ» ຢູ່ໃກ້ສັນນິທິຂອງ ເສສະ-ມາທະວະ. ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງທ່ານບໍ່ຫຼຸດລົງ ດຳລົງຢູ່ຢ່າງຄົບຖ້ວນຍືນຍົງ.

Verse 60

शंखमाधवतीर्थं च तदवाच्यां सुनिर्मलम् । कृतोदको नरस्तत्र भवेत्पापोपि निर्मलः

ແລະຍັງມີ «ສັງຂະ-ມາທະວະ ຕີຣະຖະ» ທີ່ຖືກກ່າວຂານວ່າບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ. ຜູ້ໃດປະກອບພິທີນ້ຳ/ອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນມີບາບຫນັກກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ.

Verse 61

तदग्रे च हयग्रीवं तीर्थं परमपावनम् । तत्र स्नात्वा हयग्रीवं केशवं परिपूज्य च

ຖັດໄປອີກແມ່ນ «ຫະຍະກຣີວະ ຕີຣະຖະ» ອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ. ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພຶງບູຊາ ເກສະວະ ໃນຮູບຫະຍະກຣີວະ ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 62

पिंडं च तत्र निर्वाप्य हयग्रीवस्य सन्निधौ । हायग्रीवीं श्रियं प्राप्य समुच्येत सपूर्वजः

ແລະເມື່ອຖວາຍ «ປິນດະ» ຢູ່ນັ້ນ ໃນສັນນິທິຂອງ ຫະຍະກຣີວະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ «ຫະຍະກຣີວີ-ສຣີ» ຄືຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທີ່ພຣະອົງປະທານ ແລະຖືກຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຖານະສູງ ພ້ອມກັບບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ.

Verse 63

स्कंद उवाच । प्रसंगतो मयैतानि तीर्थानि कथितानि ते । भूमौ तिलांतरायां यत्तत्र तीर्थान्यनेशः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂດຍໂອກາດ ຂ້າໄດ້ເລົ່າເຖິງຕີຣຖະເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ທ່ານແລ້ວ. ໃນແຜ່ນດິນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຕິລານຕະຣາ” ນັ້ນ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ ມີຕີຣຖະອັນສັກສິດນັບບໍ່ຖ້ວນ।

Verse 64

पातालं गमितः पूर्वं हरिणा विक्रमैस्त्रिभिः । वृत्तवानपि वै वृत्रः सुत्राम्णा विनिसूदितः

ໃນການກ່ອນ ພຣະຫຣິໄດ້ເຖິງປາຕາລະດ້ວຍກ້າວສາມປະການອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະ ວຣິຕຣະ ແມ່ນແມ່ນດຸຮ້າຍ ກໍຖືກສຸຕຣາມັນ (ພຣະອິນ) ປາບລົງແທ້ໆ।

Verse 65

उद्दिष्टानां तु तीर्थानामेतेषां कलशोद्भव । नाममात्रमपि श्रुत्वा निष्पापो जायते नरः । इदानीं प्रस्तुतं विप्र शृणु वक्ष्यामि तेग्रतः । वैकुंठनाथो यच्चक्रे शंखचक्रगदाधरः

ໂອ້ ກະລະໂສດພະວະ (ອະກັສຕະຍະ) ຕີຣຖະທີ່ໄດ້ຊີ້ບອກເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນຊື່ກໍເຮັດໃຫ້ຄົນເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບ. ບັດນີ້ ໂອ້ ພຣາຫມະນ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງທີ່ກໍາລັງກ່າວເຖິງ; ຂ້າຈະປະກາດຕໍ່ໜ້າທ່ານ ວ່າ ໄວກຸນຖະນາຖ ຜູ້ຖືສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະ ຄະທາ ເຄີຍກະທໍາສິ່ງໃດໄວ້।

Verse 66

तस्यां मूर्तौ समावेश्य कैशव्यामथ केशवः । शंभोः कार्ये कृतमना अंशांशांशेन निर्गतः

ແລ້ວ ເກສະວະໄດ້ເຂົ້າສະຫມວມໃນຮູບ “ໄກສະວີ” ນັ້ນ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງສໍາເລັດກິດຂອງສັມພູ ແລະໄດ້ປາກົດອອກມາເພີຍແຕ່ເປັນເສດເສີຍອັນລະອຽດ—ເສດຂອງເສດຂອງເສດ (ແຫ່ງພຣະພະລັງ)។

Verse 67

अगस्त्य उवाच । अंशांशांशेन निश्चक्रे कुतो भोश्चक्रपाणिना । क्व निर्गतं च हरिणा प्राप्य काशीं षडानन

ອະກັສຕະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ສະດານະນ ຈັກຣະປານີ (ພຣະວິສະນຸ) ປາກົດອອກມາເປັນເສດເສີຍອັນລະອຽດນັ້ນ ອອກມາຈາກໃສ? ແລະເມື່ອໄດ້ເຖິງກາສີແລ້ວ ພຣະຫຣິປາກົດຢູ່ທີ່ໃດແນ່?

Verse 68

स्कंद उवाच । सामस्त्येन यदर्थं न निर्गतं विष्णुना मुने । ब्रुवे तत्कारणमिति क्षणमात्रं निशामय

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຟັງພຽງຊົ່ວຂະນະ; ຂ້າຈະກ່າວເຫດຜົນວ່າເປັນໄດ້ແນວໃດພຣະວິສະນຸຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເສດັດອອກໄປຈາກຖິ່ນນີ້ໂດຍສິ້ນເຊີງ”

Verse 69

संप्राप्य पुण्यसंभारैः प्राज्ञो वाराणसीं पुरीम् । न त्यजेत्सर्वभावेन महालाभैरपीरितः

ເມື່ອໄດ້ເຖິງນະຄອນວາຣານະສີດ້ວຍກອງບຸນທີ່ສະສົມໄວ້ ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນລະທິ້ງມັນດ້ວຍໃຈທັງປວງ; ແມ່ນແຕ່ລາບໂລກອັນໃຫຍ່ກໍຢ່າໃຫ້ຫຼອກລໍ້ໄດ້

Verse 70

अतः प्रतिकृतिः स्वीया तत्र काश्यां मुरारिणा । प्रतितस्थे कलशजस्तोकांशेन च निर्गतम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນກາສີ ມຸຣາຣິ (ພຣະວິສະນຸ) ໄດ້ສະຖາປະນາຮູບແທນຂອງພຣະອົງເອງໄວ້; ແລະ ພຣະມຸນີອະກັສຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ນ້ຳ ຈາກໄປແຕ່ພຽງນ້ອຍ ບໍ່ໄດ້ຖອນອອກໂດຍສິ້ນເຊີງ

Verse 71

किंचित्काश्या उदीच्यां च गत्वा देवेन चक्रिणा । स्वस्थित्यै कल्पितं स्थानं धर्मक्षेत्रमितीरितम्

ເມື່ອເສດັດໄປທາງເໜືອຂອງກາສີເພີຍນ້ອຍ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຈັກຣາໄດ້ສ້າງສະຖານທີ່ເພື່ອປະທັບຢູ່ຂອງພຣະອົງ; ສະຖານນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ທັມມະເຂດ’ ຄື ທົ່ງແຫ່ງທັມ

Verse 72

ततस्तु सौगतं रूपं शिश्राय श्रीपतिः स्वयम् । अतीव सुंदरतरं त्रैलोक्यस्यापिमोहनम्

ຕໍ່ມາ ພຣະສຣີປະຕິໄດ້ຮັບຮູບ ‘ເສົາກະຕະ’ (ຄ້າຍພຸດທະ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ງາມຍິ່ງ ແລະຊັກຊວນໃຫ້ສາມໂລກຫຼົງໄຫຼ

Verse 73

श्रीः परिव्राजिका जाता नितरां सुभगाकृतिः । यामालोक्य जगत्सर्वं चित्रन्यस्तमिवास्थितम्

ພຣະສຣີ (ພຣະລັກສະມີ) ໄດ້ກາຍເປັນນາງບວດຈາລິກາ ຜູ້ມີຮູບງາມມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ; ເມື່ອໂລກທັງປວງເຫັນນາງ ກໍຢືນນິ່ງດັ່ງຮູບວາດ ດ້ວຍຄວາມພິສົງ.

Verse 74

विश्वयोनिं जगद्धात्रीं न्यस्तहस्ताग्रपुस्तकाम् । गरुत्मानपि तच्छिष्यो जातो लोकोत्तराकृतिः

ນາງແມ່ໂລກ—ເປັນຍອນີແຫ່ງສາກົນ ແລະເປັນຜູ້ອຸ້ມຊູສັບພະສິ່ງ—ຖືຄຳພີໄວ້ທີ່ປາຍນິ້ວຂອງມືທີ່ຫຍໍ້ລົງ; ແມ່ນແຕ່ພຣະຄຣຸດກໍເປັນສິດຂອງນາງ ໄດ້ຮູບອັນເຫນືອໂລກີຍະ.

Verse 75

अत्यद्भुत महाप्राज्ञो निःस्पृहः सर्ववस्तुषु । गुरुशुश्रूषणपरो न्यस्तहस्ताग्रपुस्तकः

ລາວເປັນຜູ້ນ່າອັດສະຈັນ ແລະເປັນມະຫາປຣາຊະຍາ ບໍ່ຍຶດຕິດໃນວັດຖຸທັງປວງ; ມຸ່ງໝັ້ນຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ ແລະຖືຄຳພີໄວ້ທີ່ປາຍມືທີ່ຫຍໍ້ລົງ.

Verse 76

अपृच्छत्परमं धर्मं संसारविनिमोचकम् । आचार्यवर्यं सौम्यास्यं प्रसन्नात्मानमुत्तमम्

ລາວໄດ້ທູນຖາມອາຈານຜູ້ປະເສີດສຸດ ເຖິງທຳອັນສູງສຸດທີ່ປົດປ່ອຍຈາກສັງສານ—ທ່ານຜູ້ມີໃບໜ້າອ່ອນໂຍນ ໃຈສະຫງົບຜ່ອງໃສ ແລະສູງສົ່ງ.

Verse 77

धर्मार्थशास्त्रकुशलं ज्ञानविज्ञानशालिनम् । सुस्वरं सुपदव्यक्ति सुस्निग्धमृदुभाषिणम्

(ອາຈານນັ້ນ) ຊ່ຽວຊານໃນຄຳພີວ່າດ້ວຍທຳ ແລະອັດຖະ ພ້ອມດ້ວຍຍານະ ແລະວິຍານະ; ມີສຽງໄພເຣາະ ຖ້ອຍຄຳຊັດເຈນ ແລະເວົ້າຈານຸ່ມນວນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.

Verse 78

स्तंभनोच्चाटनाकृष्टि वशीकर्मादिकोविदम् । व्याख्यानसमयाकृष्ट पक्षिरोमांचकारिणम्

ທ່ານຊໍານານໃນກຳລັງພິທີເຊັ່ນ ການສະກົດໃຫ້ນິ່ງ, ການຂັບໄລ່, ການດຶງດູດ, ແລະການຄອບງໍາ; ເມື່ອທ່ານເລີ່ມອະທິບາຍ ແມ່ນແຕ່ນົກກໍຖືກດຶງມາ ແລະເກີດປີຕິຈົນຂົນລຸກ.

Verse 79

पीततद्गीतपीयूष मृगपूगैरुपासितम् । महामोदभराक्रांत वातचांचल्यहारिणम्

ຝູງກວາງໄດ້ດື່ມນ້ຳອະມຣິດແຫ່ງບົດເພງຂອງທ່ານ ແລ້ວມາຄອຍບູຊາຮັບໃຊ້; ຖືກຄວາມປີຕິອັນໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ້ ຈຶ່ງພົ້ນຈາກຄວາມຟຸ້ງຊ່ານຂອງໃຈທີ່ຫວຽນໄຫວດຸຈລົມ.

Verse 80

वृक्षैरपि पतत्पुष्पच्छलैःकृतसमर्चनम् । ततःप्रोवाच पुण्यात्मा पुण्यकीर्तिः स सौगतः

ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ກໍຄືຈະບູຊາ ໂດຍອ້າງເຫດດອກໄມ້ຫຼົ່ນລົງ. ແລ້ວຜູ້ມີບຸນ—ປຸນຍະກີຣຕິ ຜູ້ເປັນສາວກສາຍສໍຄະຕະ (ພຸດທະ)—ກໍເລີ່ມກ່າວ.

Verse 81

शिष्यं विनयकीर्तिं तं महाविनयभूषणम्

ສິດນັ້ນ ວິນະຍະກີຣຕິ ເປັນດັ່ງເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງວິນັຍອັນໃຫຍ່ ຄືຄວາມຖ່ອມຕົນແລະລະບຽບວິໄນ.

Verse 82

रत्नाकरे रत्नसंख्या संख्याविद्भिरपीष्यते । लिंगप्रतिष्ठा पुण्यस्य न तु संख्येति लिख्यते

ໃນທະເລແຫ່ງຮັດນະ ແມ່ນແຕ່ນັກນັບຈໍານວນກໍຍອມຮັບຈໍານວນແກ້ວມະນີໄດ້; ແຕ່ບຸນແຫ່ງການປະດິດສະຖານສິວະລິງຄະ ບໍ່ອາດຂຽນເປັນຕົວເລກໄດ້.

Verse 83

अनादिसिद्धः संसारः कर्तृकर्मविवर्जितः । स्वयं प्रादुर्भवेदेष स्वयमेव विलीयते

ສັງສາຣະຕັ້ງຢູ່ແຕ່ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ປາສະຈາກຜູ້ກະທໍາແລະການກະທໍາອັນແທ້; ມັນເກີດຂຶ້ນເອງ ແລະດັບໄປເອງ

Verse 84

ब्रह्मादिस्तंबपर्यंतं यावद्देहनिबंधनम् । आत्मैवैकेश्वरस्तत्र न द्वितीयस्तदीशिता

ຈາກພຣະພຣະຫມາ ຫາກໍ່ຫຍ້ານ້ອຍໆ ຕາບໃດທີ່ຍັງຖືກຜູກມັດດ້ວຍກາຍ—ທີ່ນັ້ນ ອາດມັນເທົ່ານັ້ນແມ່ນພຣະເຈົ້າອົງດຽວ; ບໍ່ມີຜູ້ປົກຄອງອົງທີສອງນອກຈາກນັ້ນ

Verse 85

यद्ब्रह्मविष्णुरुद्राद्यास्तथाख्या देहिनामिमाः । आख्या यथास्मदादीनां पुण्यकीर्त्यादिरुच्यते

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບສັດຜູ້ມີກາຍຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ພຣະພຣະຫມາ’ ‘ວິສນຸ’ ‘ຣຸດຣະ’ ແລະອື່ນໆ; ສໍາລັບຄົນເຊັ່ນພວກເຮົາກໍມີນາມ—ເຊັ່ນ ‘ປຸນຍະກີຣຕິ’—ທີ່ໃຊ້ໃນຄໍາເວົ້າທົ່ວໄປ

Verse 86

देहो यथा स्मदादीनां स्वकालेन विलीयते । ब्रह्मादि मशकांतानां स्वकालाल्लीयते तथा

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບກາຍຂອງຄົນເຊັ່ນພວກເຮົາທີ່ດັບສູນໄປຕາມເວລາຂອງຕົນ; ກາຍຂອງທຸກຜູ້—ຈາກພຣະພຣະຫມາຮອດຍຸງ—ກໍດັບໄປເມື່ອເຖິງເວລາຂອງຕົນ

Verse 87

विचार्यमाणे देहेस्मिन्नकिंचिदधिकं क्वचित् । आहारो मैथुनं निद्रा भयं सर्वत्र यत्समम्

ເມື່ອພິຈາລະນາກາຍນີ້ ກໍບໍ່ພົບສິ່ງໃດທີ່ສູງກວ່າຢູ່ໃສ: ອາຫານ ການສືບພັນ ການນອນ ແລະຄວາມຢ້ານກົວ—ລ້ວນເທົ່າກັນໃນທຸກສັດ

Verse 88

निजाहारपरीमाणं प्राप्य सर्वोपि देहभृत् । सदृशीमेव संतृप्तिं प्राप्नुयान्नाधिकेतराम्

ສັດມີກາຍທຸກຕົວ ເມື່ອໄດ້ອາຫານຕາມປະມານທີ່ເໝາະກັບຕົນ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈຕາມປະມານນັ້ນ—ບໍ່ເກີນ ແລະບໍ່ຜິດຈາກທີ່ຄວນ

Verse 89

यथा वितृषिताः स्याम पीत्वा पेयं मुदा वयम् । तृषितास्तु तथान्येपि न विशेषोल्पकोधिकः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພວກເຮົາ ດື່ມນ້ຳດ້ວຍຄວາມຍິນດີແລ້ວຫາຍກະຫາຍ ຄົນອື່ນທີ່ກະຫາຍກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ; ໃນນີ້ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງພິເສດ—ບໍ່ນ້ອຍ ບໍ່ຫຼາຍ

Verse 90

संतु नार्यः सहस्राणि रूपलावण्यभूमयः । परं निधुवने काले ह्येकैवेहोपयुज्यते

ແມ່ນວ່າຈະມີແມ່ຍິງນັບພັນ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຄວາມງາມແລະເສນ່ຫາ ແຕ່ໃນເວລາແຫ່ງການຮ່ວມສຳພັນ ທີ່ນີ້ແທ້ໆແລ້ວ ມີພຽງຄົນດຽວທີ່ໄດ້ຮ່ວມ

Verse 91

अश्वाः परः शताः संतु संत्वनेकेप्यनेकषाः । अधिरोहे तथाप्येको न द्वितीयस्तथात्मनः

ແມ່ນວ່າຈະມີມ້າເກີນຮ້ອຍ—ຫຼາຍແລະຫຼາກຫຼາຍ—ແຕ່ເພື່ອຂຶ້ນຂີ່ ຍ່ອມໃຊ້ພຽງຕົວດຽວ; ໃນເວລາດຽວກັນບໍ່ມີຕົວທີສອງ

Verse 92

पर्यंकशायिनां स्वापे सुखं यदुपपद्यते । तदेव सौख्यं निद्रायामिह भूशायिनामपि

ຄວາມສຸກທີ່ເກີດໃນການນອນຫຼັບ ສຳລັບຜູ້ນອນເທິງຕຽງ ກໍແມ່ນຄວາມສຸກດຽວກັນນັ້ນໃນການນອນຫຼັບ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນອນເທິງພື້ນດິນກໍດຽວກັນ

Verse 93

यथैव मरणाद्भीतिरस्मदादि वपुष्मताम् । ब्रह्मादिकीटकांतानां तथा मरणतो भयम्

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພວກເຮົາຜູ້ມີກາຍ ທີ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍ ສັນນັ້ນແຫຼະ ຕັ້ງແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຈົນເຖິງແມງນ້ອຍທີ່ສຸດ ລ້ວນຢ້ານກົວຄວາມຕາຍທັງນັ້ນ।

Verse 94

सर्वेतनुभृतस्तुल्या यदि बुद्ध्या विचार्यते । इदं निश्चित्य केनापि नो हिंस्यः कोपि कुत्रचित्

ຖ້າພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາ ສັດຜູ້ມີກາຍທັງປວງລ້ວນເທົ່າທຽມກັນ ເມື່ອຮູ້ແນ່ຊັດແລ້ວ ບໍ່ຄວນໃຫ້ໃຜເບຍບຽນສັດໃດໆ ບ່ອນໃດກໍຕາມ।

Verse 95

धर्मो जीवदया तुल्यो न क्वापि जगतीतले । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कार्या जीवदया नृभिः

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີທຳໃດເທົ່າກັບຄວາມເມດຕາຕໍ່ສັດມີຊີວິດ ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດພຶງພາກພຽນທຸກປະການ ເພື່ອປະພຶດຈີວະດະຍາ—ຄວາມເມດຕາຕໍ່ຊີວິດ।

Verse 96

एकस्मिन्रक्षिते जीवे त्रैलोक्यं रक्षितं भवेत् । घातिते घातितं तद्वत्तस्माद्रक्षेन्न घातयेत्

ເມື່ອປົກປ້ອງຊີວິດແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງ ກໍເຫມືອນປົກປ້ອງໄຕໂລກ; ເມື່ອຂ້າຊີວິດໜຶ່ງ ກໍເຫມືອນຂ້າໄຕໂລກສັນນັ້ນ ດັ່ງນັ້ນພຶງປົກປ້ອງ ແລະບໍ່ພຶງເຮັດໃຫ້ເກີດການຂ້າຟັນ।

Verse 97

अहिंसा परमो धर्म इहोक्तः पूर्वसूरिभिः । तस्मान्न हिंसा कर्तव्या नरैर्नरकभीरुभिः

ອະຫິງສາ—ການບໍ່ເບຍບຽນ—ແມ່ນທຳອັນສູງສຸດ ດັ່ງທີ່຤ິສີໂບຮານໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນນີ້ ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ຢ້ານນະລົກ ບໍ່ພຶງກະທຳຄວາມຮຸນແຮງເລີຍ।

Verse 98

न हिंसा सदृशं पापं त्रैलोक्ये सचराचरे । हिंसको नरकं गच्छेत्स्वर्गं गच्छेदहिंसकः

ໃນໄຕໂລກ—ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ບໍ່ມີບາບໃດເທົ່າກັບການຮຸນແຮງ. ຜູ້ກະທຳຮຸນແຮງໄປນະລົກ; ຜູ້ຖືອອະຫິງສາໄປສະຫວັນ.

Verse 99

संति दानान्यनेकानि किं तैस्तुच्छ फलप्रदैः । अभीति दानसदृशं परमेकमपीह न

ທານມີຫຼາຍຢ່າງ ແຕ່ທານທີ່ໃຫ້ຜົນນ້ອຍນິດຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ໃນນີ້ບໍ່ມີທານໃດເທົ່າກັບທານອັນສູງສຸດ ຄື ອະພະຍະທານ (ການໃຫ້ຄວາມບໍ່ຢ້ານ).

Verse 100

इह चत्वारि दानानि प्रोक्तानि परमर्षिभिः । विचार्य नानाशास्त्राणि शर्मणेत्र परत्र च

ໃນນີ້ ບັນດາລິສີຜູ້ສູງສຸດໄດ້ພິຈາລະນາຄຳພີຫຼາຍຢ່າງ ແລ້ວປະກາດທານ 4 ປະເພດ ທີ່ນຳຄວາມສຸກສະບາຍທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ.

Verse 110

वृक्षांश्छित्त्वा पशून्हत्वा कृत्वा रुधिरकर्दमम । दग्ध्वा वह्नौ तिलाज्यादि चित्रं स्वर्गोऽभिलप्यते

ເມື່ອຕັດຕົ້ນໄມ້ ฆ່າສັດ ແລະເຮັດໃຫ້ເປັນຕົມເລືອດ—ແລ້ວເຜົາງາ ເນີຍໃສ (ghee) ແລະອື່ນໆໃນໄຟ—ຜູ້ຄົນກໍກ່າວຢ່າງແປກປະຫຼາດວ່າ ‘ສະຫວັນ’ ແມ່ນເປົ້າໝາຍ.

Verse 120

मुधा जातिविकल्पोयं लोकेषु परिकल्प्यते । मानुष्ये सति सामान्ये कोधमः कोथ चोत्तमः

ແນວຄິດເລື່ອງການແບ່ງຊັ້ນວັນນະ/ຊາດນີ້ ຖືກສ້າງຂຶ້ນຢ່າງເປົ່າປະໂຫຍດໃນໂລກທັງຫຼາຍ. ເມື່ອຄວາມເປັນມະນຸດມີຮ່ວມກັນແລ້ວ ໃຜຈະຕ່ຳ ແລະໃຜຈະສູງແທ້?

Verse 130

वंध्यानां चापि वंध्यात्वं सा परिव्राजिकाहरत् । तैस्तैश्च कार्मणोपायैरसौ भाग्यवतीः स्त्रियः

ນາງບວດຈາລິກນັ້ນ ໄດ້ກໍາຈັດຄວາມເປັນໝັນຂອງຍິງທີ່ເປັນໝັນໄດ້ດ້ວຍ; ດ້ວຍອຸບາຍກາມະນະຫຼາຍຢ່າງ ນາງເຮັດໃຫ້ຍິງທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ມີວາສະນາ.

Verse 140

विलोक्य तं समायातं दूरादुत्कंठितो नृपः । मेने भवेद्गुरुरयं युक्तो मदुपदेशने

ເມື່ອເຫັນທ່ານນັ້ນເຂົ້າມາແຕ່ໄກ ກະສັດຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄາດຫວັງ ກໍຄິດວ່າ: “ຜູ້ນີ້ຄວນເປັນຄູຣຸຜູ້ຈະໃຫ້ອຸປເທດແກ່ຂ້ອຍ.”

Verse 150

अधुना गुरुरेधित्वं मम भाग्योदयागतः । राज्यं तु प्रकरोम्येवं न्यक्कृतांतकसाध्वसम्

ບັດນີ້ ເນື່ອງຈາກການຜຸດຂຶ້ນຂອງວາສະນາດີຂອງຂ້ອຍ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄູຣຸໄດ້ເຂົ້າມາໃນຊີວິດ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະປົກຄອງອານາຈັກ ໂດຍກົດຂ່ມຄວາມຢ້ານຢຳຕໍ່ຍະມະ (ຄວາມຕາຍ) ໃຫ້ສົງບົບ.

Verse 160

विरिंचिं सारथिं कृत्वा कृत्वा विष्णुं च पत्त्रिणम् । रथचक्रे पुष्पवंतौ प्रतोदं प्रणवात्मकम्

ໃຫ້ວິຣິ້ນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ເປັນສາຣະທິ ແລະໃຫ້ພຣະວິສນຸເປັນນົກ-ທຸງ/ວາຫະນະ; ລໍ້ລົດເຕັມໄປດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະມີປະໂຕດ (ໄມ້ຈິ້ມ/ແສ້) ອັນເປັນຮູບແຫ່ງປຣະນະວະ (ໂອມ)…

Verse 170

इदानीं दिश मे तात कर्मनिर्मूलनक्षमम् । उपायं त्वमुपायज्ञ येन निर्वृतिमाप्नुयाम्

ບັດນີ້ ພໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຂໍຈົ່ງຊີ້ອຸບາຍທີ່ສາມາດຖອນຮາກກັມໄດ້. ທ່ານເປັນຜູ້ຊໍານານໃນອຸບາຍ—ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍບັນລຸນິຣະວຣິຕິ ຄວາມສົງບົບ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 180

संख्यास्ति यावती देहे देहिनो रोमसंभवा । तावतोप्यपराधा वै यांति लिंग प्रतिष्ठया

ຂົນທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນກາຍຂອງຜູ້ມີຊີວິດມີຫຼາຍເທົ່າໃດ ຄວາມຜິດທັງຫຼາຍກໍຖືກທຳລາຍເທົ່ານັ້ນ ໂດຍການປະຕິສະຖາປະນາ ສິວະລິງຄ໌.

Verse 190

अहो उदर्क एतस्य न कैश्चित्प्रतिपद्यते । अस्माकमपि यद्दूरमदवीयस्तदस्य यत्

ອະນິຈຈາ—ບໍ່ມີໃຜເຂົ້າໃຈຜົນສຸດທ້າຍຂອງສິ່ງນີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮົາເຫັນວ່າໄກ ສຳລັບມັນຍິ່ງໄກກວ່ານັ້ນອີກ.

Verse 200

विलोक्य काशीं परितो मायाद्विजवपुर्हरिः । भूयोभूयो विचार्यापि किमत्रातीव पावनम्

ຫຣິ—ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງມາຍາ ຮັບຮ່າງເປັນພຣາຫມັນ—ໄດ້ເບິ່ງກາສີໂດຍຮອບດ້ານ. ຄິດພິຈາລະນາຊ້ຳໆ ແລ້ວລຳພຶງວ່າ: “ທີ່ນີ້ ສິ່ງໃດແມ່ນຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດສູງສຸດ?”

Verse 210

अभिषिच्य महाबुद्धिः पौराञ्जानपदानपि । प्रसादीकृत्य पुण्यात्मा पुनः काशीमगान्नृपः

ກະສັດຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກ (ພິທີສະຖາປະນາ) ແລະເຮັດໃຫ້ທັງຊາວເມືອງແລະຊາວບ້ານພໍໃຈ. ພຣະອົງຜູ້ມີຈິດບຸນນັ້ນ ຈຶ່ງໄປກາສີອີກຄັ້ງ.

Verse 220

दिव्यैर्दुकूलनेपथ्यैरलंचक्रे मुदान्वितैः । त्रिनेत्रीकृतसद्भाल श्यामीकृतशिरोधरम्

ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທິບ ແລະເຄື່ອງປະດັບອັນງາມ ລາວໄດ້ຕົກແຕ່ງດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ປະທັບເຄື່ອງໝາຍຕຣິເນດຣາໃສ່ໜ້າຜາກອັນຜ່ອງ ແລະເຮັດໃຫ້ຜົມເທິງສີສະເປັນສີດຳ.

Verse 229

अस्याख्यानस्य पठनाद्विष्णोरिव मनोरथाः । संपूर्णतां गमिष्यंति शंभोश्चिंतितकारिणः

ເມື່ອອ່ານຕຳນານອັນສັກສິດນີ້ ຄວາມປາດຖະນາອັນຮັກຂອງຜູ້ອ່ານຈະສຳເລັດ ດັ່ງພຣະວິດສະນຸປະທານ ເພາະພຣະສັມພູເປັນຜູ້ບັນດານຜົນຕາມທີ່ຄິດໄວ້।