Adhyaya 38

Verse 1

अगस्त्य उवाच । शिवलोकं समासाद्य मुनिना ब्रह्मसूनुना । किं चक्रे ब्रूहि षड्वक्त्र कथां कौतुकशालिनीम्

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີຫົວຫນ້າຫົກ, ຈົ່ງບອກຂ້າ—ເມື່ອມຸນີນາຣະດະ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະສິວະ ລາວໄດ້ເຮັດຫຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນ? ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງອັນຊື່ນບານ ແລະນ່າພິສົດນັ້ນໃຫ້ຟັງ.

Verse 2

स्कंद उवाच । शृणु कुंभज वक्ष्यामि नारदेन महात्मना । यत्कृतं तत्र गत्वाशु कैलासं शंकरालयम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ກຸມພະຊະ (ອະກັດສະຕະຍະ). ຂ້າຈະເລົ່າວ່າ ມະຫາອາດມານາຣະດະ ໄດ້ເຮັດຫຍັງ ຫຼັງຈາກໄປຮອດໄວໆທີ່ໄກລາສາ ອາໄສຂອງພຣະສັງກະຣະ.

Verse 3

मुनिर्गगनमार्गेण प्राप्य तद्धाम शांभवम् । दृष्ट्वा शिवौ प्रणम्याथ शिवेन विहितादरः

ມຸນີໄດ້ເດີນທາງຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້າ ແລະໄປຮອດທີ່ພໍ່ພຣະສຳພະວະນັ້ນ. ເມື່ອເຫັນພຣະສິວະພ້ອມພຣະເທວີ ລາວກໍກົ້ມກາບ; ແລະພຣະສິວະກໍຕ້ອນຮັບລາວດ້ວຍການເຄົາລົບອັນສົມຄວນ.

Verse 4

तदुद्दिष्टासनं भेजे पश्यंस्तत्क्रीडनं परम् । क्रीडंतौ तौ तु चाक्षाभ्यां यदा न च विरमेतुः

ລາວໄດ້ນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະທີ່ຖືກຊີ້ໃຫ້ ແລະເບິ່ງການຫຼິ້ນອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງທັງສອງ. ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງທັງຄູ່ຫຼິ້ນລູກເຕົ໋າ ກໍບໍ່ຢຸດຢັ້ງເລີຍ.

Verse 5

तदौत्सुक्येन स मुनिः प्रेर्यमाण उवाच ह । नारद उवाच । देवदेव तव क्रीडाखिलं ब्रह्मांडगोलकम् । मासा द्वादश ये नाथ ते सारिफलके गृहाः

ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ມຸນີນັ້ນຖືກກະຕຸ້ນໃຈແລ້ວເວົ້າ. ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ວົງກົມແຫ່ງພຣະພົມມະຈັກທັງປວງນີ້ແມ່ນການຫຼິ້ນລີລາຂອງພຣະອົງ. ໂອ ພຣະນາຖ, ສິບສອງເດືອນເປັນເຫມືອນຊ່ອງແບ່ງໃນກະດານເກມນີ້.

Verse 6

कृष्णाः कृष्णेतरा या वै तिथयस्ताश्च सारिकाः । द्विपंचदशमासे यास्त्वक्षयुग्मं तथायने

ຕິຖິທັງຫຼາຍ ທີ່ເປັນວັນໃນຂ້າງມືດແລະຂ້າງສວ່າງ ແມ່ນເຫມືອນເບັ້ຍເກມ. ຄູ່ລູກເຕົ໋າສອງລູກ ສອດຄ່ອງກັບສອງຄື່ງຂອງເດືອນ ແລະກັບສອງອະຍະນະ (ເສັ້ນທາງດວງອາທິດ) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 7

सृष्टिप्रलय संज्ञौ द्वौ ग्लहौ जयपराजयौ । देवीजये भवेत्सृष्टिरसृष्टिर्धूर्जटेर्जये

ເງື່ອນໄຂພະນັນສອງຢ່າງໃນເກມນີ້ ມີນາມວ່າ ‘ການສ້າງ’ ແລະ ‘ການລະລາຍ’ ເປັນຄວາມຊະນະແລະຄວາມພ່າຍ. ເມື່ອເທວີຊະນະ ການສ້າງກໍເກີດຂຶ້ນ; ເມື່ອທູຣະຊະຕິ (ພຣະສິວະ) ຊະນະ ກໍເປັນອະສ້າງ—ການຖອນຄືນ.

Verse 8

भवतोः खेलसमयो यः सा स्थितिरुदाहृता । इत्थं क्रीडैव सकलमेतद्ब्रह्मांडमीशयोः

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການຫຼິ້ນຂອງພຣະອົງທັງສອງ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ສະຖິຕິ’ ຄືການດຳລົງຮັກສາ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພົມມະຈັກທັງປວງນີ້ ບໍ່ແມ່ນຫຍັງນອກເຫນືອຈາກການຫຼິ້ນຂອງພຣະເຈົ້າທັງສອງ.

Verse 9

न देवी जेष्यति पतिं नेशः शक्तिं विजेष्यति । किंचिद्विज्ञप्तुकामोस्मि तन्मातरवधार्यताम्

ເທວີຈະບໍ່ຊະນະພຣະສາມີໄດ້ແທ້ ແລະພຣະອີສະວະຣະກໍຈະບໍ່ຊະນະພຣະພະລັງຂອງພຣະອົງໄດ້. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະທູນຂໍນ້ອຍໜຶ່ງ—ໂອ ແມ່ເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຊົງຟັງເຖີດ.

Verse 10

देवः सर्वज्ञनाथोपि न किंचिदवबुध्यति । मानापमानयोर्यस्मादसौ दूरे व्यवस्थितः

ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະເທວະເປັນອົງຈອມເທບຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແຕ່ກໍດູເຫມືອນບໍ່ຮັບຮູ້ອັນໃດໃນເລື່ອງນີ້; ເພາະພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໄກພົ້ນຈາກກຽດສັກສີ ແລະຄວາມອັບອາຍ.

Verse 11

लीलात्मा गुणवानेष विचारादतिनिर्गुणः । कुर्वन्नपि हि कर्माणि बाध्यते नैव कर्मभिः

ພຣະອົງແມ່ນລີລາເອງ—ເຫັນຄືມີຄຸນລັກສະນະ ແຕ່ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາແທ້ ພຣະອົງເຫນືອຄຸນທັງປວງ ເປັນນິຣກຸນສູງສຸດ। ແມ່ນແຕ່ກະທຳກຳ ກໍບໍ່ຖືກກຳຜູກມັດ

Verse 12

मध्यस्थोपि हि सर्वस्य माध्यस्थ्यमवलंबतै । सर्वत्रायं महेशानो मित्राऽमित्रसमानदृक्

ແມ່ນແຕ່ສະຖິດຢູ່ກາງທຸກສິ່ງ ພຣະອົງກໍຍຶດຖືຄວາມກາງອັນສົມບູນ। ທຸກແຫ່ງ ມະເຫສານະນີ້ເບິ່ງມິດແລະສັດຕູດ້ວຍສາຍຕາເທົ່າກັນ

Verse 13

त्वं शक्तिरस्य देवस्य सर्वेषां मान्यभूः परा । दक्षस्यापि त्वया मानो दत्तो पत्यनिमित्तकः

ເຈົ້າແມ່ນສັກຕິແທ້ຂອງເທວະອົງນີ້ ເປັນພຣະນາງສູງສຸດທີ່ທຸກຄົນຄວນນົບນ້ອມ। ແມ່ນແຕ່ທັກສະກໍໄດ້ຮັບກຽດຈາກເຈົ້າ—ເນື່ອງດ້ວຍພຣະສາມີຂອງເຈົ້າ

Verse 14

परं त्वं सर्वजगतां जनयित्र्येकिका ध्रुवम् । त्वत्त आविर्भवंत्येव धातृकेशववासवाः

ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນແມ່ຜູ້ສູງສຸດຂອງທຸກໂລກ ຢ່າງແນ່ນອນ ເປັນຜູ້ດຽວແລະມັ່ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ। ຈາກເຈົ້ານີ້ແທ້ໆ ທັງທາຕຣິ (ພຣະພຣະຫມາ), ເກສະວະ (ພຣະວິສນຸ) ແລະ ວາສະວະ (ພຣະອິນທຣ) ກໍອຸບັດຂຶ້ນ

Verse 15

त्वमात्मानं न जानासि त्र्यक्षमायाविमोहिता । अतएव हि मे चित्तं दुनोत्यतितरां सति

ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກອາດມັນແທ້ຂອງຕົນ ເພາະຖືກມາຍາຂອງພຣະຜູ້ມີສາມຕາຫຼອກລວງ। ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ໆ ໂອ ສະຕີຜູ້ດີ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງທຸກທົນຫນັກຂຶ້ນອີກ

Verse 16

अन्या अपि हि याः सत्यः पातिव्रत्यपरायणाः । ता भर्तृचरणौ हित्वा किंचिदन्यन्न मन्वते

ແມ່ຍິງຜູ້ສັດຊື່ອື່ນໆ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳປະຕິວຣະຕາ ເມື່ອໄດ້ພຶ່ງພາຢູ່ທີ່ພະບາດຂອງສາມີແລ້ວ ກໍບໍ່ຄິດຫາສິ່ງອື່ນໃດອີກ।

Verse 17

अथवास्तामियं वार्ता प्रस्तुतं प्रब्रवीम्यहम् । अद्य नीलगिरेस्तस्माद्धरिद्वारसमीपतः

ແຕ່ຂໍໃຫ້ເລື່ອງນັ້ນພັກໄວ້ກ່ອນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງສິ່ງທີ່ຄວນໃນປັດຈຸບັນ. ມື້ນີ້ ຈາກນີລະຄິຣິນັ້ນ ໃກ້ຫຣິດວາຣ,

Verse 18

अपूर्वमिव संवीक्ष्य परिप्राप्तस्तवांतिकम् । अत्याश्चर्यविषादाभ्यां किचिद्वक्तुमिहोत्सुकः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນສິ່ງໜຶ່ງປານດັ່ງບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ ລາວກໍມາຮອດຕໍ່ໜ້າທ່ານ; ຖືກຄວາມພິສວົງແລະຄວາມເສົ້າໂສກອັນແຮງກ້າຄອບງຳ ຈຶ່ງຢາກກ່າວບາງຢ່າງຢູ່ນີ້

Verse 19

आश्चर्यहेतुरेवायं यत्पुंजातं त्रयीतले । तद्दृष्टं सकलत्रं च दक्षस्याध्वरमंडपे

ນີ້ແທ້ແມ່ນເຫດແຫ່ງຄວາມພິສວົງ: ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນພື້ນພິພົບ ອັນເປັນຖານຂອງໄຕໂລກ. ເຫດການທັງປວງນັ້ນໄດ້ປະຈັກໃນມັນດະປະຍັຊະຂອງທັກສະ

Verse 20

सालंकारं समानं च सानंदमुखपंकजम् । विस्मृताखिलकार्यं च दक्षयज्ञप्रवर्तकम्

ຖືກປະດັບປະດາຢ່າງງາມ ແລະສະຫງົບສະເຫມີ; ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວສ່ອງໃສດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ລືມກິດທັງປວງ—ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເລີ່ມຍັດຍາຂອງທັກສະ.

Verse 21

विषादे कारणं चैतद्यतो जातमिदं जगत् । यस्मिन्प्रवर्तते यत्र लयमेष्यति च ध्रुवम्

ຄວາມໂສກນີ້ແຫຼະເປັນເຫດ—ຈາກມັນໂລກນີ້ເກີດຂຶ້ນ; ໃນມັນໂລກດຳເນີນ; ແລະສຸດທ້າຍຢ່າງແນ່ນອນຈະລະລາຍກັບເຂົ້າໄປໃນມັນ.

Verse 22

तदेव तत्र नो दृष्टं भवद्वंद्वं भवापहम् । प्रायो विषादजनकं भवतोर्यददर्शनम्

ທີ່ນັ້ນພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເຫັນຄູ່ອັນສັກສິດຂອງທ່ານ—ຜູ້ກຳຈັດພົບພາວະໂລກ. ແລະໂດຍຫຼາຍ ການບໍ່ໄດ້ເຫັນທ່ານທັງສອງນີ້ແຫຼະ ກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມໂສກນີ້.

Verse 23

तदेव नाभवत्तत्र समभूदन्यदेव हि । तच्च वक्तुं न शक्येत तद्वक्ता दक्ष एव सः

ສິ່ງນັ້ນເທົ່ານັ້ນບໍ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ມີສິ່ງອື່ນທັງໝົດເກີດຂຶ້ນ. ແລະມັນບໍ່ອາດເວົ້າໃຫ້ຖືກແທ້ໄດ້; ຜູ້ຄວນເວົ້າແມ່ນທັກສະເອງ.

Verse 24

तानि वाक्यानि चाकर्ण्य द्रुहिणेन ययेततः । महर्षिणा दधीचेन धिक्कृतो नितरां हि सः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ດຣຸຫິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍອອກໄປຈາກທີ່ນັ້ນ; ເພາະຖືກມະຫາຣິຊິ ດະທີຈິ ຕຳໜິຢ່າງແຮງແທ້ໆ.

Verse 25

शप्तश्च वीक्षमाणानां देवर्षीणां प्रजापतिः । मया च कर्णौ पिहितौ श्रुत्वा तद्गर्हणा गिरः

ຕໍ່ໜ້າພວກລິສີເທວະຜູ້ກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ພຣະປຣະຊາປະຕິກໍຖືກສາບແຊ່ງດ້ວຍ; ແລະຂ້ອຍໄດ້ປິດຫູທັງສອງ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຕຳນິນັ້ນ។

Verse 26

दधीचिना समं केचिद्दुर्वासः प्रमुखा द्विजाः । भवनिंदां समाकर्ण्य कियतोपि विनिर्ययुः

ພ້ອມກັບດະທີຈິ ມີພວກພຣາຫມັນລິສີບາງພວກ ນຳໂດຍດຸຣວາສະ; ເມື່ອໄດ້ຍິນການດູໝິ່ນພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ພວກເຂົາກໍອອກໄປຫຼັງຈາກໄລຍະໜຶ່ງ।

Verse 27

प्रावर्तत महायागो हृष्टपुष्टमहाजनः । तथा द्रष्टुं न शक्नोमि तत आगतवानिह

ມະຫາຍັກຍະດຳເນີນຕໍ່ໄປ ຝູງຊົນໃຫຍ່ກໍຍິນດີແລະຮຸ່ງເຮືອງ; ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ອາດທົນເບິ່ງໄດ້ ຈຶ່ງມາຢູ່ນີ້।

Verse 28

भगिन्योपि च या देवि तव तत्र सभर्तृकाः । तासां गौरवमालोक्य न किंचिद्वक्तुमुत्सहे

ໂອ ເທວີ, ແມ່ນແຕ່ເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຈົ້າກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບສາມີຂອງນາງໆ; ເຫັນກຽດສັກສີຂອງນາງໆແລ້ວ ຂ້ອຍບໍ່ກ້າເວົ້າຫຍັງເລີຍ।

Verse 29

इति देवी समाकर्ण्य सती दक्षकुमारिका । करादक्षौ समुत्सृज्य दध्यौ किंचित्क्षणं हृदि

ເມື່ອເທວີສະຕີ ທິດາຂອງດັກສະ ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ນາງກໍປ່ອຍສາຍຕາຈາກມື (ເປີດຕາ) ແລະຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈຢູ່ຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ।

Verse 30

उवाच च भवत्वेवं शरणं भव एव मे । संप्रधार्येति मनसि सती दाक्षायणी ततः

ແລ້ວນາງສະຕີ ດາກຊາຍະນີ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນເຖີດ. ພະພະວະ (ພະສິວະ) ແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າ» ໂດຍໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ນອນໃນດວງໃຈ.

Verse 31

द्रुतमेव समुत्तस्थौ प्रणनाम च शंकरम् । मौलावंजलिमाधाय देवी देवं व्यजिज्ञपत्

ທັນໃດນັ້ນ ພະເທວີລຸກຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ກໍ່ກາບນົບພະສັງກະຣະ. ນາງປະນົມມືວາງໄວ້ເທິງສີສະເພື່ອຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວທູນຂໍຕໍ່ພະເຈົ້າ.

Verse 32

देव्युवाच । विजयस्वांधकध्वंसिं त्र्यंबक त्रिपुरांतक । चरणौ शरणं ते मे देह्यनुज्ञा सदाशिव

ພະເທວີກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພະອົງມີໄຊ, ໂອ ຜູ້ທຳລາຍອັນທະກະ; ໂອ ຕຣະຍັມບະກະ; ໂອ ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ. ພະບາດທັງສອງຂອງພະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າ; ຂໍປະທານອະນຸຍາດ, ໂອ ສະດາຊິວະ».

Verse 33

मा निषेधीः प्रार्थयामि यास्यमि पितुरंतिकम् । उक्त्वेति मौलिमदधादंधकारि पदांबुजे

«ຂໍຢ່າຫ້າມຂ້າ—ຂ້າຂໍວິນວອນ. ຂ້າຈະໄປຫາພໍ່ຂອງຂ້າ» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ນາງໄດ້ນໍາສີສະວາງລົງເທິງພະບາດດັ່ງດອກບົວຂອງຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງອັນທະກະ (ພະສິວະ).

Verse 34

अथोक्ता शंभुना देवी मृडान्युत्तिष्ठ भामिनि । किमपूर्णं तवास्त्यत्र वदसौ भाग्यसुंदरि

ແລ້ວພະສັມພູກ່າວກັບພະເທວີວ່າ: «ໂອ ມຣິດານີ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ຜູ້ງາມ. ໃນທີ່ນີ້ ຍັງມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ສົມບູນສໍາລັບເຈົ້າ? ຈົ່ງບອກຂ້າ, ໂອ ຜູ້ງາມຜູ້ປະດັບດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນ».

Verse 35

लक्ष्म्या अपि च सौभाग्यं ब्रह्माण्यै कांतिरुत्तमा । शच्यै नित्यनवीनत्वं भवत्या दत्तमीश्वरि

ແມ່ນແຕ່ໂຊກດີຂອງພຣະລັກສະມີ, ລັດສະໝີອັນສູງສຸດຂອງພຣະພຣະມານີ, ແລະຄວາມໜຸ່ມສາວອັນໃໝ່ສົດຢູ່ເສມອຂອງສະຈີ—ທັງໝົດນີ້ ໂອ ພຣະເທວີ, ເປັນພຣະອົງປະທານໃຫ້, ໂອ ນາງເຈົ້າຜູ້ເປັນອິດສະວະຣີ।

Verse 36

त्वया च शक्तिमानस्मि महदैश्वर्यरक्षणे । त्वां च शक्तिं समासाद्य स्वलीलारूपधारिणीम्

ໂດຍພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມີພະລັງໃນການປົກປ້ອງອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະເມື່ອໄດ້ເຂົ້າເຖິງພຣະອົງ—ພຣະສັກຕິເອງ, ຜູ້ຊົງຮັບຮູບຕ່າງໆດ້ວຍລີລາອັນເທວະຂອງພຣະອົງ—

Verse 37

एतत्सृजामि पाम्यद्मि त्वल्लीलाप्रेरितोंगने । कुतो मां हातुमिच्छेस्त्वं मम वामार्धधारिणि

ຂ້າພະເຈົ້າສ້າງສິ່ງນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າປົກປ້ອງ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າກືນກິນຄືນ—ໂອ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ໂດຍຖືກຜັກດັນດ້ວຍລີລາອັນເທວະຂອງພຣະອົງ. ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະອົງຈະປາດຖະໜາຈາກຂ້າພະເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ສະຖິດເປັນຄື່ງຊ້າຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ?

Verse 38

शिवा शिवोदितं चेति श्रुत्वाप्याह महेश्वरम् । जीवितेश विहाय त्वां न क्वापि परियाम्यहम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະຊິວະກ່າວແລ້ວ, ຊິວາ (ພຣະເທວີ) ຈຶ່ງຕອບພຣະມະເຫສະວະຣະວ່າ: “ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊີວິດຂ້າພະເຈົ້າ, ຖ້າປະລະພຣະອົງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປໃສເລີຍ.”

Verse 39

मनो मे चरणद्वंद्वे तव स्थास्यति निश्चलम् । क्रतुं द्रष्टुं पितुर्यामि नैक्षि यज्ञो मया क्वचित्

ໃຈຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ນິ່ງສະຫງົບທີ່ພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະອົງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄປຫາບິດາເພື່ອເບິ່ງພິທີຍັດຍະເທົ່ານັ້ນ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ໄປເພື່ອປະກອບຍັດຍະໃດໆເລີຍ.”

Verse 40

शंभुः कात्यायनीवाक्यामिति श्रुत्वा तदाब्रवीत् । क्रतुस्त्वया नेक्षितश्चेदाहरामि ततः क्रतुम्

ເມື່ອພຣະສຳບູ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງ ກາດຍາຍນີ (ເທວີ) ແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ຖ້າເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນພິທີບູຊານັ້ນ ຂ້າຈະນຳກຣະຕຸ (ຍັດຍະ) ມາທີ່ນີ້»។

Verse 41

मच्छक्ति धारिणी त्वं वा सृजैवान्यां क्रतुक्रियाम् । अन्यो यज्ञपुमानस्तु संत्वन्ये लोकपालकाः

«ໂອ ເຈົ້າຜູ້ຖືພະລັງຂອງເຮົາ—ຈົ່ງເຮັດເອງ ແລະສ້າງພິທີກຣະຕຸອື່ນໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ; ຫຼືໃຫ້ມີ “ບຸລຸດຍັດຍະ” ອື່ນເປັນຜູ້ກະທຳຍັດຍະ, ແລະໃຫ້ມີຜູ້ພິທັກໂລກອື່ນໆ ດ້ວຍ»।

Verse 42

अन्यानाशु विधेहि त्वमृषीनार्त्विज्यकर्मणि । पुनर्जगाद देवीति श्रुत्वा शंभोरुदीरितम्

«ຈົ່ງແຕ່ງຕັ້ງຣິຊີອື່ນໆ ຢ່າງໄວ ໃຫ້ເຮັດໜ້າທີ່ປະໂຣຫິດໃນພິທີຍັດຍະ»। ເມື່ອເທວີໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະສຳບູດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຕອບອີກຄັ້ງ।

Verse 43

पितुर्यज्ञोत्सवो नाथ द्रष्टव्योऽत्र मया ध्रुवम् । देह्यनुज्ञां गमिष्यामि मा मे कार्षीर्वचोन्यथा

«ໂອ ພຣະເຈົ້ານາຖ, ງານມະໂຫລານຍັດຍະຂອງບິດາຂ້າ ຂ້າຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນແນ່ນອນ. ຂໍພຣະອະນຸຍາດ; ຂ້າຈະໄປ. ຢ່າໃຫ້ຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າກາຍເປັນອື່ນ»។

Verse 44

कः प्रतीपयितुं शक्तश्चेतो वा जलमेव वा । निम्नायाभ्युद्यतं नाथ माद्य मां प्रतिषेधय

«ໃຜຈະສາມາດຫັນກັບໄດ້ ທັງໃຈ ຫຼື ນ້ຳເອງ? ໂອ ພຣະເຈົ້ານາຖ, ຢ່າຫ້າມຂ້າໃນຍາມນີ້ ເມື່ອຂ້າຕັ້ງໃຈຈະໄປ—ດັ່ງສາຍນ້ຳທີ່ໄຫຼລົງຕາມຄ້ອຍ»។

Verse 45

निशम्येति पुनः प्राह सर्वज्ञो भूतनायकः । मा याहि देवि मां हित्वा गता च न मिलिष्यसि

ເມື່ອຊົງຟັງແລ້ວ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງສັດທັງປວງ ຈຶ່ງກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ: «ຢ່າໄປເດີ ໂອ ເທວີ, ຢ່າປະຖິ້ມຂ້າໄວ້—ເມື່ອເຈົ້າໄປແລ້ວ ຈະບໍ່ໄດ້ພົບຂ້າອີກ»។

Verse 46

अद्य प्राचीं यियासुं त्वां वारयेत्पंगुवासरः । नक्षत्रं च तथा ज्येष्ठा तिथिश्च नवमी प्रिये

«ມື້ນີ້ ເຈົ້າປາດຖະນາຈະໄປທາງຕາເວັນອອກ ແຕ່ວັນວາຣະ ‘ປັງກຸ’ ຈະຂັດຂວາງເຈົ້າ; ແລະອີກດ້ວຍ ທີ່ຮັກ, ນັກສັດຕຣາແມ່ນ ເຈຍດຖາ ແລະ ຕິຖິແມ່ນ ນະວະມີ (ວັນທີ 9)»។

Verse 47

अद्य सप्तदशो योगो वियोगोद्य तनोऽशुभः । धनिष्ठार्ध समुत्पन्ने तव ताराद्य पंचमी

«ມື້ນີ້ ໂຍກະທີ 17 ຊື່ ‘ວິໂຍກ’ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ນຳຄວາມອັບມົງຄົນມາແກ່ກາຍ; ແລະເມື່ອຄຶ່ງໜຶ່ງຂອງ ທະນິດຖາ ເລີ່ມຕົ້ນ ສຳລັບເຈົ້າ ນັ້ນແມ່ນ ປັນຈະມີ ຄືວັນທີ 5 ຈາກຕາຣາ (ການນັບຕາມດາວເກີດ)»។

Verse 48

मा गा देवि गताद्य त्वं नहि द्रक्ष्यसि मां पुनः । पुनर्देवी बभाषे सा यदि नाम्नाप्यहं सती

«ຢ່າໄປເດີ ໂອ ເທວີ; ຖ້າເຈົ້າໄປມື້ນີ້ ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນຂ້າອີກ»។ ແລ້ວເທວີນັ້ນກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ໂດຍນາມ ຂ້າກໍເປັນ ‘ສະຕີ’…»

Verse 49

तदा तन्वंतरेणापि करिष्ये तव दासताम् । ततो भवः पुनः प्राह को वा वारयितुं प्रभुः

«ແມ່ນແຕ່ໃນກາຍອື່ນອີກກໍຕາມ ຂ້າຈະເຮັດຄວາມເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າ»। ແລ້ວ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ: «ແລ້ວໃຜໜໍ ຈຶ່ງມີອຳນາດຈະຫ້າມໄດ້?»

Verse 50

परिक्षुब्धमनोवृत्तिं स्त्रियं वा पुरुषं तु वा । पुनर्न दर्शनं देवि मया सत्यं ब्रवीम्यहम्

ບໍ່ວ່າເປັນຍິງຫຼືຊາຍ ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກກະທົບຮຸນແຮງ ຈະບໍ່ອາດເຫັນຄືເກົ່າອີກ ໂອ ເທວີ; ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຄວາມຈິງນີ້.

Verse 51

परं न देवि गंतव्यं महामानधनेच्छुभिः । अनाहूत तया कांते मातापितृगृहानपि

ໂອ ເທວີ, ບໍ່ຄວນໄປໄກເພື່ອໄລ່ຫາກຽດສັກສີໃຫຍ່ແລະຊັບສິນ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຖ້ານາງບໍ່ເຊີນ ກໍຢ່າໄປແມ່ນແຕ່ເຮືອນພໍ່ແມ່ຂອງຕົນ.

Verse 52

यथा सिंधुगता सिंधुर्न पुनः परिवर्तते । तथाद्य गंत्र्या नो जातु तवागमनमिष्यते

ເຫມືອນແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼເຂົ້າສູ່ທະເລ ບໍ່ຫັນກັບຄືນອີກ, ສັນນັ້ນແຫຼະ ຖ້າເຈົ້າຈາກໄປມື້ນີ້ ການກັບຄືນຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກຍອມຮັບເລີຍ.

Verse 53

देव्युवाच । अवश्यं यद्यहं रक्ता तव पादाबुंजद्वये । तथा त्वमेव मे नाथो भविष्यसि भवांतरे

ເທວີກ່າວວ່າ: «ຖ້າແນ່ນອນວ່າຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມພັກດີຕໍ່ພະບາດດອກບົວທັງສອງຂອງທ່ານ, ທ່ານແຕ່ຜູ້ດຽວຈະເປັນພຣະນາຖຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ໃນພົບຊາດອື່ນ»។

Verse 54

इत्युक्त्वा निर्ययौ देवी कोपांधीकृतलोचना । यियासुभिश्च कार्यार्थं यत्कर्तव्यं न तत्कृतम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວີກໍອອກໄປ ດ້ວຍດວງຕາຖືກຄວາມໂກດບັງ. ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມຮີບຮ້ອນຈະໄປເພື່ອການງານທີ່ຕັ້ງໃຈ ສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດ.

Verse 55

न ननाम महादेवं न च चक्रे प्रदक्षिणम् । अतएव हि सा देवी न गता पुनरागता

ນາງບໍ່ໄດ້ກົ້ມນົບຕໍ່ມະຫາເທວະ ແລະບໍ່ໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນຮອບ) ເລີຍ. ເພາະເຫດນີ້ ແມ່ນາງໄປແລ້ວ ກໍບໍ່ກັບຄືນອີກ.

Verse 56

अप्रणम्य महेशानमकृत्वापि प्रदक्षिणम् । अद्यापि न निवर्तंते गताः प्राग्वासरा इव

ໂດຍບໍ່ໄດ້ກົ້ມນົບຕໍ່ມະເຫສານະ ແລະບໍ່ໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ຜູ້ທີ່ຈາກໄປກໍບໍ່ກັບຄືນ—ເຫມືອນວັນທີ່ຜ່ານໄປແລ້ວ.

Verse 57

तया चरणचारिण्या राज्ञ्या त्रिभुवनेशितुः । अपि तत्पावनं वर्त्म मेनेति कठिनं बहु

ພຣະຣາຊິນີນັ້ນ ເດີນທາງດ້ວຍຕີນຂອງນາງເອງ ແລະເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ເສັ້ນທາງອັນຊໍາລະບາບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ກໍຍາກຫນັກຫຼາຍ.

Verse 58

देवोपि तां सतीं यांतीं दृष्ट्वा चरणचारिणीम् । अतीव विव्यथे चित्ते गणांश्चाथ समाह्वयत्

ແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງ ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ມີຄຸນທໍາ ເດີນໄປດ້ວຍຕີນ ກໍເຈັບປວດໃນໃຈຢ່າງຫນັກ; ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນພວກຄະນະ (Gaṇas) ມາ.

Verse 59

गणा विमानं नयत मनःपवनचक्रिणम् । पंचास्यायुतसंयुक्तं रत्नसानुध्वजोच्छ्रितम्

«ໂອ ພວກຄະນະ, ຈົ່ງນໍາວິມານທີ່ເຄື່ອນໄປໄວດັ່ງໃຈແລະລົມມາ—ພ້ອມດ້ວຍຫມື່ນຫນ່ວຍຜູ້ມີຫ້າໜ້າ ແລະຊູງທຸງຢູ່ເທິງຍອດພູຮັດຕະນະ»។

Verse 60

महावातपताकं च महाबुद्ध्यक्षलक्षितम् । नर्मदालकनंदा च यत्रेषादंडतांगते

(ນຳວິມານນັ້ນມາ) ມີທຸງໃຫຍ່ໂບກສະບັດຕາມລົມ ແລະຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງປັນຍາອັນໃຫຍ່; ທີ່ນັ້ນ ນະຣະມະດາ, ອະລະກະນັນດາ ແລະສາຍນ້ຳສັກສິດອື່ນໆ ປາກົດເປັນດັ່ງສ່ວນຄ້າຍຄັນທອນຂອງມັນ.

Verse 61

छत्रीभूतौ च यत्रस्तः सूर्याचंद्रमसावपि । यस्मिन्मकरतुंडं च वाराहीशक्तिरुत्तमा

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພະອາທິດ ແລະພະຈັນ ກໍຢືນຢູ່ດັ່ງຖືກແປງເປັນຮົ່ມຫຼວງ; ແລະເທິງພາຫະນະທິບນັ້ນ ໄດ້ປະດັບວາຣາຫີ-ສັກຕິອັນສູງສຸດ ຜູ້ຖືເຄື່ອງໝາຍຮູບມະກະຣະປາກງອກ.

Verse 62

धूः स्वयं चापि गायत्री रज्जवस्तक्षकादयः । सारथिः प्रणवो यत्र क्रेंकारः प्रणवध्वनिः

ທີ່ນັ້ນ ທູḥ ເອງ ແລະ ຄາຍະຕຣີ ກໍປາກົດ; ສາຍບັງຄັບເປັນນາກຕັກສະກະ ແລະອື່ນໆ; ສາຣະຖິຄື ປຣະນະວະ (Oṁ) ແລະສຽງປຣະນະວະກໍກັງວານເປັນມັນຕຣາ «kreṃ».

Verse 63

अंगानि रक्षका यत्र वरूथश्छंदसां गणः । इत्याज्ञप्ता गणास्तूर्णं रथं निन्युर्हराज्ञया

ທີ່ນັ້ນ ອັງຄະແຫ່ງເວດະເປັນຜູ້ພິທັກ; ແລະຝູງສັນທະ (chandas) ເປັນຂະບວນປ້ອງກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກສັ່ງ ພວກກະນະກໍລາກລົດໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງຮະຣິ.

Verse 64

देव्या सनाथं तं कृत्वा विमानं पार्षदा दिवि । अनुजग्मुर्महादेवीं दिव्यां तेजोविजृंभिणीम्

ເມື່ອຈັດແຕ່ງວິມານນັ້ນໃຫ້ແກ່ເທວີແລ້ວ ບັນດາບໍລິວານທິບໃນຟ້າກໍຕາມເສັ້ນທາງຂອງມະຫາເທວີ—ຜູ້ເປັນທິບ ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະແຜ່ຂະຫຍາຍດ້ວຍຣັດສະມີ.

Verse 65

सा क्षणं त्र्यक्षरमणी वीक्ष्य दक्षसभांगणम् । नभोंऽगणाद्विमानस्थानतो वेगादवातरत्

ນາງ—ຕຣະຍັກສະຣະມະນີ—ເບິ່ງຊົ່ວຄາວໄປຫາລານສະພາຂອງດັກສະ ແລ້ວກໍລົງມາຢ່າງວ່ອງໄວ ຈາກທີ່ສະຖານໃນວິມານາ ກາງຟ້າໂປ່ງ.

Verse 66

अविशद् यज्ञवाटं च चकितंरक्षि वीक्षिता । कृतमंगलनेपथ्यां प्रसूं दृष्ट्वा किरीटिनीम्

ນາງເຂົ້າໄປໃນເຂດພິທີບູຊາ; ພວກຍາມກໍຕົກໃຈແລະຈ້ອງມອງ. ເມື່ອເຫັນປຣະສູ ນຸ່ງເຄື່ອງມົງຄຸນພິທີ ແລະສວມມົງກຸດ ນາງກໍພິຈາລະນາຢ່າງໃກ້ຊິດ.

Verse 67

सभर्तृकाश्च भगिनीर्नवालंकृतिशालिनीः । साश्चर्याश्च सगर्वाश्च सानंदाश्च ससाध्वसाः

ເອື້ອຍນ້ອງຂອງນາງ—ແຕ່ລະຄົນມີຜົວຄຽງຂ້າງ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບໃໝ່—ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມພິສົດ, ພອງໃຈ, ຍິນດີ, ແຕ່ກໍມີຄວາມຫວາດຫວັນນ້ອຍໆ.

Verse 68

अचिंतिता त्वनाहूता विमानाद्धरवल्लभा । कथमेषा परिप्राप्ता क्षणमित्थं प्रपश्यतीः

“ບໍ່ໄດ້ຄາດຄິດ ແລະບໍ່ໄດ້ເຊີນ—ແຕ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣະ ກໍລົງມາຈາກວິມານາ! ນາງມາຮອດນີ້ໄດ້ແນວໃດ?” ດັ່ງນັ້ນພວກນາງຈ້ອງມອງຢູ່ຊົ່ວຄາວ.

Verse 69

असंभाष्या पिताः सर्वा गता दक्षांतिकं सती । पित्रा पृष्टा तु मात्रापि भद्रं जातं त्वदागमे

ໂດຍບໍ່ໄດ້ສົນທະນາກັບຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ທັງຫມົດ ສະຕີໄດ້ໄປຢືນໃກ້ດັກສະ. ແລ້ວພໍ່ຂອງນາງຖາມ ແລະແມ່ກໍກ່າວວ່າ “ຄວາມສິຣິມົງຄຸນເກີດຂຶ້ນເພາະເຈົ້າມາຮອດ.”

Verse 70

सत्युवाच । यदि भद्रं जनेतर्मे समागमनतो भवेत् । कथं नाहं समाहूता यथैता मे सहोदराः

ສະຕີກ່າວວ່າ: «ແມ່ເອີຍ ຖ້າການມາຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມດີແທ້ ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຊີນຂ້າພະເຈົ້າ ເຫມືອນພີ່ນ້ອງສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ?»

Verse 71

दक्ष उवाच । अयि कन्ये महाधन्ये ह्यनन्ये सर्वमंगले । अयं ते न मनाग्दोषो दोष एष ममैव हि

ດັກສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ລູກສາວຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ ຜູ້ສັດຊື່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະເປັນມົງຄຸນທຸກປະການ—ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງເຈົ້າແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ; ຄວາມຜິດນີ້ແມ່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ດຽວ.»

Verse 72

तादृग्विधाय यत्पत्ये मया दत्ताज्ञबुद्धिना । यदहं तं समाज्ञास्यमीश्वरोसौ निरीश्वरः

«ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າມີປັນຍາອັນມືດບອດ ຈຶ່ງໄດ້ມອບເຈົ້າໃຫ້ແກ່ສາມີແບບນັ້ນ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າຍັງຄິດວ່າຈະສັ່ງເຂົາໄດ້—ບໍ່ຮູ້ວ່າທ່ານນັ້ນແມ່ນພຣະເຈົ້າ ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຜູ້ເປັນເຈົ້າເລີຍ.»

Verse 73

तदा कथमदास्यं त्वां तस्मै मायास्वरूपिणं । अहं शिवाख्यया तुष्टो न जाने शिवरूपिणम्

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບເຈົ້າໃຫ້ແກ່ທ່ານນັ້ນໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທ່ານພຽງແຕ່ຜ່ານຮູບມາຍາອັນຫລອກລວງ? ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈແຕ່ຊື່ ‘ຊິວະ’ ແຕ່ບໍ່ຮູ້ຈັກຮູບອັນແທ້ຂອງພຣະຊິວະ.»

Verse 74

पितामहेन बहुधा वर्णितोसौ ममाग्रतः । शंकरोयमयं शभुरसौ पशुपतिः शिवः

«ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ພັນລະນາທ່ານນັ້ນຫຼາຍປະການ: ‘ນີ້ແມ່ນ ຊັງກະຣະ; ນີ້ແມ່ນ ຊັມພູ; ທ່ານແມ່ນ ປະຊຸປະຕິ—ພຣະຊິວະເອງ.’»

Verse 75

श्रीकंठोसौ महेशोऽसौ सर्वज्ञोसौ वृषध्वजः । अस्मै कन्यां प्रयच्छ त्वं महादेवाय धन्विने

ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນ Śrīkaṇṭha; ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນ Maheśa; ພຣະອົງນັ້ນຮູ້ທຸກສິ່ງ; ຊູງທຸງຮູບງົວ. ຈົ່ງມອບນາງກັນຍາໃຫ້ພຣະອົງ—ແດ່ Mahādeva ຜູ້ຖືຄັນທະນູ.

Verse 76

वाक्याच्छतधृतेस्तस्मात्तस्मै दत्ता मयानघे । न जाने तं विरूपाक्षमुक्षगं विषभक्षिणम्

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ເນື່ອງຈາກຖ້ອຍຄໍາຂອງ Śatadhṛti (ພຣະພຣະຫມາ) ຂ້າໄດ້ມອບເຈົ້າໃຫ້ພຣະອົງນັ້ນ. ແຕ່ຂ້າບໍ່ຮູ້ພຣະອົງ—Virūpākṣa, ຜູ້ມີງົວເປັນຄູ່, ຜູ້ເສບພິດ.

Verse 77

पितृकाननसंवासं शूलिनं च कपालिनम् । द्विजिह्वसंगसुभगं जलाधारं कपर्दिनम्

(ຂ້າບໍ່ຮູ້) ພຣະອົງຜູ້ພັກອາໄສໃນປ່າຂອງບັນພະບຸລຸດ (Pitṛ), ຜູ້ຖືຕຣິສູນ, ຜູ້ຖືກະໂຫຼກ. ຜູ້ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍການຄົບຄົນກັບງູສອງລີ້ນ, ຜູ້ຮັບຮອງນ້ໍາ (ຄື ຄົງຄາ), ພຣະອົງຜູ້ມີຜົມມັດ.

Verse 78

कलंकिकृतमौलिं च धूलिधूसरचर्चितम् । क्वचित्कौपीनवसनं नग्नं वातूलवत्क्वचित्

(ຂ້າບໍ່ຮູ້) ພຣະອົງຜູ້ມີມົງກຸດຖືກໝາຍດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍປະຫລາດ, ຜູ້ຖືກທາດ້ວຍຝຸ່ນຈົນເທົາ. ບາງຄັ້ງນຸ່ງແຕ່ຜ້າຄາວພີນ, ບາງຄັ້ງເປືອຍກາຍ—ບາງຄັ້ງຄືຜູ້ຖືກລົມສິງ.

Verse 79

क्वचिच्च चर्मवसनं क्वचिद्भिक्षाटनप्रियम् । विटंकभूतानुचरं स्थाणुमुग्रं तमोगुणम्

ບາງຄັ້ງນຸ່ງໜັງສັດ, ບາງຄັ້ງຊອບໃຈການເດີນບິນທະບາດ. ມີວິນຍານປະຫລາດເປັນຜູ້ຕິດຕາມ—ພຣະອົງແຫ່ງຄວາມຢືນຢັນ (Sthāṇu), ດຸຮ້າຍ, ແລະສໍາລັບຜູ້ບໍ່ຮູ້ກໍເຫັນຄືຜູ້ມີຄຸນຕະມັດ.

Verse 80

रुद्रं रौद्रपरीवारं महाकालवपुर्धरम् । नृकरोटीपरिकरं जातिगोत्रविवर्जितम्

(ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກ) ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ມີຫມູ່ພົນດຸຮ້າຍຫ້ອມລ້ອມ ຊົງຮູບແຫ່ງມະຫາກາລ ປະດັບດ້ວຍກະໂຫຼກມະນຸດ ແລະຢູ່ເຫນືອຊາດຊັ້ນກັບສາຍຕະກູນ।

Verse 81

न सम्यग्वेत्ति तं कश्चिज्जानानोपि प्रतारितः । किं बहूक्तेन तनये समस्त नयशालिनि

ບໍ່ມີໃຜຮູ້ພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຄິດວ່າຮູ້ ກໍຖືກມາຍາຫລອກລວງ. ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ, ໂອ ລູກສາວຜູ້ມີປັນຍາຮອບດ້ານ?

Verse 82

क्व पांसुलपटच्छन्नो महाशंखविभूषणः । प्रबद्धसर्पकेयूरः प्रलंबित जटासटः

ຜູ້ນັ້ນຢູ່ໃສ—ຜູ້ຖືກຄຸມດ້ວຍຜ້າຝຸ່ນປົກ, ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຫອຍສັງຂ໌ອັນໃຫຍ່, ສວມກຳໄລແຂນເປັນງູຜູກ, ແລະມີກອງຜົມຈະຕາຫນັກໆຫ້ອຍລົງ?

Verse 83

डमड्डमरुकव्यग्र हस्ताग्रः खंडचंद्रभृत् । तांडवाडंबररुचिः सर्वामंगल चेष्टितः

ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຄືກຄື້ນຢູ່ກັບການຕີກອງ ḍamaru; ຊົງຖືພຣະຈັນເສັ້ນ. ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະເຫຼີມສະໄຫມແຫ່ງຕາṇḍava ອັນອະລັງການ; ທຸກການເຄື່ອນໄຫວຂອງພຣະອົງເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງມົງຄຸນທັງປວງ।

Verse 84

मृडानि सहरः क्वाऽयमध्वरो मंगलालयः । अतएव समाहूता नेह त्वं सर्वमंगले

ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ພຣະຣຸດຣະຜູ້ດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານນີ້ຢູ່ໃສ? ແລະພິທີບູຊາ—ທີ່ພັກແຫ່ງມົງຄຸນ—ຢູ່ໃສ? ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ເອີ້ນເຈົ້າມາ; ເຈົ້າຜູ້ເປັນມົງຄຸນທັງປວງ ບໍ່ຄວນຢູ່ນີ້.

Verse 85

दुकूलान्यनुकूलानि रत्नालंकृतयः शुभाः । प्रागेव धारितास्तेत्र पश्यागत्य गृहाण च

ມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນປະນີດ ເໝາະສົມ ແລະນ່າພໍໃຈ ເປັນມົງຄຸນ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ—ໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ທີ່ນັ້ນແຕ່ກ່ອນແລ້ວ. ຈົ່ງມາ ເບິ່ງ ແລະຮັບໄປເຖີດ.

Verse 86

इह मंगलवेशेषु देवेंद्रेषु स शूलधृक् । कथमर्हो भवेच्चेति मंगले विषमेक्षणः

ໃນທີ່ນີ້ ທ່າມກາງເທວະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມມົງຄຸນ ຜູ້ຖືຕຣິສູນນັ້ນຈະເໝາະສົມໄດ້ແນວໃດ?—ດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າຄິດ, ໂອ ມັງຄະລາ, ດ້ວຍສາຍຕາອັນບິດເບືອນ.

Verse 87

इत्याकर्ण्य सती साध्वी जनेतुरुदितं तदा । अत्यंतदूनहृदया वक्तुं समुपचक्रमे

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ສະຕີ ຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ດີ ໃນເວລານັ້ນ—ໃຈຖືກທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກເນື່ອງຈາກຄໍາຂອງບິດາ—ກໍເລີ່ມເວົ້າ.

Verse 88

सत्युवाच । नाकर्णितं मया किंचित्त्वयि प्रब्रुवति प्रभो । पदद्वयीं समाकर्ण्य तां च ते कथयाम्यहम्

ສະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນຫຍັງເລີຍທີ່ເຂົາເວົ້າຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຄໍາສອງສາມຄໍາ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ພຣະອົງຟັງ.”

Verse 89

न सम्यग्वेत्ति तं कश्चिज्जानानोपि प्रतारितः । एतत्सम्यक्त्वयाख्यायि कस्तं वेत्ति सदाशिवम्

ບໍ່ມີໃຜຮູ້ພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າຮູ້ ກໍຖືກຫລອກລວງ. ນີ້ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ໃຜໜໍຈະຮູ້ສະດາຊິວະ?

Verse 90

त्वं तु प्रतारितः पूर्वमधुनापि प्रतारितः । कृत्वा तेन च संबंधमसंबद्धप्रलापभाक्

ເຈົ້າເຄີຍຖືກຫລອກລວງມາແລ້ວ ແລະບັດນີ້ກໍຍັງຖືກຫລອກລວງຢູ່. ເມື່ອໄດ້ຜູກພັນກັບພຣະອົງ ເຈົ້າກໍກາຍເປັນຜູ້ເວົ້າຄໍາບໍ່ຕໍ່ເນື່ອງ ແລະສັບສົນ.

Verse 91

यादृशं वक्षितं शंभुं तादृशं यद्यमन्यथाः । कुतो मामददास्तस्मै यं च कश्च न वेद न

ຖ້າເຈົ້າເຊື່ອວ່າ ພຣະຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ເປັນດັ່ງທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ແທ້—ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງມອບຂ້ອຍໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈັກຢ່າງແທ້ຈິງ?

Verse 92

अथवा तेन संबंधे न हेतुर्भवतो मतिः । तत्र हेतुरभूत्तात मम पुण्यैकगौरवम्

ຫຼືບາງທີ ຄວາມຄິດຂອງເຈົ້າບໍ່ແມ່ນເຫດທີ່ແທ້ຂອງການຜູກພັນນັ້ນ. ໃນເລື່ອງນັ້ນ ພໍ່ທີ່ຮັກ, ເຫດກໍແມ່ນອານຸພາບແຫ່ງບຸນ (puṇya) ຂອງຂ້ອຍແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 93

अथोक्त्वैवं बहुतरं त्वं जनेतास्य वर्ष्मणः । श्रुतानेन च देहेन पत्युः परिविगर्हणा

ເມື່ອໄດ້ເວົ້າຢ່າງຫຼາຍແບບນີ້ແລ້ວ ເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ; ແລະດ້ວຍກາຍນີ້ເອງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນຄໍາຕໍ່ວ່າທີ່ມີຕໍ່ຜົວຂອງເຈົ້າ.

Verse 94

पुरश्चरणमेवैतद्यदस्यैव विसर्जनम् । सुश्लाघ्यजन्मया तावत्प्राणितव्यं सुयोषिता । यावज्जीवितनाथस्याश्रवणीया विगर्हणा

ນີ້ແຕ່ຢ່າງດຽວແມ່ນພິທີປະຕິບັດ (puraścaraṇa) ທີ່ຖືກຕ້ອງ: ການປ່ອຍວາງກາຍນີ້ເອງ. ນາງຜູ້ດີ ຜູ້ມີຊາດກໍາເນີດນ່າສັນລະເສີນ ຄວນມີຊີວິດຢູ່ເທົ່າທີ່ຍັງບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຟັງຄໍາດູຖູກຕໍ່ເຈົ້າຊີວິດຂອງນາງ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານຍັງມີຊີວິດ.

Verse 95

इत्युक्त्वा क्रोधदीप्ताग्नौ महादेवस्वरूपिणि । जुहाव देहसमिधं प्राणरोधविधानतः

ຫຼັງຈາກກ່າວຄຳນີ້ແລ້ວ, ນາງໄດ້ບູຊາຮ່າງກາຍຂອງນາງເປັນຟືນ ເຂົ້າໃນໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ - ຊຶ່ງເປັນຮູບຮ່າງຂອງພະມະຫາດេວ - ດ້ວຍວິທີການກັ້ນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ.

Verse 96

ततो विवर्णतां प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः । नाग्निर्जज्वाल च तथा यथाज्याहुतिभिः पुरा

ຈາກນັ້ນ ເທວະດາທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍພະວາສະວະ (ພະອິນ) ກໍໜ້າຊີດ; ແລະ ໄຟກໍບໍ່ລຸກໄໝ້ຄືແຕ່ກ່ອນ ເມື່ອຖືກລ້ຽງດ້ວຍການບູຊາເນີຍໃສ.

Verse 97

मंत्राः कुंठितसामर्थ्यास्तत्क्षणादेव चाभवन् । अहो महानिष्टतरं किमेतत्समुपस्थितम्

ໃນທັນໃດນັ້ນ ມົນຄາຖາກໍເສື່ອມອຳນາດລົງ. ໂອ້ - ນີ້ແມ່ນໄພພິບັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງອັນໃດໜໍ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຕອນນີ້?

Verse 98

केचिदूचुर्द्विजवरा मिथः परियियासवः । महाझंझानिलः प्राप्तः पर्वतांदोलनक्षमः

ພາມຜູ້ປະເສີດບາງຄົນເວົ້າຕໍ່ກັນແລະກັນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາເຄື່ອນຍ້າຍວ່າ: "ລົມພາຍຸທີ່ຮຸນແຮງໄດ້ມາຮອດແລ້ວ, ແຮງພໍທີ່ຈະສັ່ນສະເທືອນພູເຂົາໄດ້."

Verse 99

मखमंडप भूस्तेन क्षणतः स्थपुटीकृता । अकांडं तडिदापातो जातोभूद्भूप्रकपनः

ດ້ວຍລົມນັ້ນ ພື້ນດິນຂອງສາລາບູຊາໄດ້ຖືກທຳລາຍ ແລະ ພິກຂຶ້ນໃນທັນໃດ; ຟ້າຜ່າລົງມາໂດຍບໍ່ຄາດຄິດ, ແລະ ແຜ່ນດິນກໍເລີ່ມສັ່ນສະເທືອນ.

Verse 100

दिवश्चोल्काः प्रपतिताः पिशाचा नृत्यमादधुः । आतापिगृध्रैरुपरि गगने मंडलायितम्

ຈາກຟ້າ ອຸລກາ (ດາວໄຟ) ຕົກລົງ; ພິສາຈາ ພາກັນຟ້ອນລໍາ; ເທິງຟ້າມີນົກແຮ້ຮ້ອນໄຫມ້ ບິນວຽນເປັນວົງກົດ।

Verse 106

दक्षोपि वदनग्लानिमवाप्य सपरिच्छदः । पुनर्यथाकथंचिच्च यज्ञं प्रावर्तयन्द्विजाः

ແມ່ນແຕ່ ດັກສະ (Dakṣa) ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໝອງ ແລະອັບອາຍ. ແຕ່ດ້ວຍວິທີໃດວິທີໜຶ່ງ ພວກດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ກໍໃຫ້ພິທີຍັດຍະ ເຄື່ອນໄຫວອີກຄັ້ງ।