Adhyaya 26

Verse 1

स्कंद उवाच । शृणुष्व मैत्रावरुणे पुराकल्पे रथंतरे । इतिहास इहासीद्यः पीठे विरजसंज्ञिते

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ໄມຕຣາວະຣຸນ ຈົ່ງຟັງ. ໃນການກ່ອນ ໃນກັລປະຣະທັນຕະຣະ ມີຕຳນານເກົ່າແກ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນີ້ ທີ່ປີຖະຊື່ ‘ວິຣະຈາ’.”

Verse 2

त्रिलोचनस्य प्रासादे मणिमाणिक्यनिर्मिते । नानाभंगि गवाक्षाढ्ये रत्नसानाविवायते

ໃນພະຣາຊວັງຂອງຕຣິໂລຈະນະ ທີ່ສ້າງດ້ວຍແກ້ວມະນີແລະມານິກ ປະດັບດ້ວຍປ່ອງຢ້ຽມລວດລາຍງາມຫຼາຍ ມັນດູດັ່ງລາດເຂົາທີ່ເປັນຮັດນະ

Verse 3

कदाचिदपि कल्पांते द्यो लोके भ्रंशति क्षये । प्रोत्तंभनं स्तंभ इव दत्तो विश्वकृता स्वयम्

ບາງຄັ້ງໃນທ້າຍກັລປະ ເມື່ອໂລກສະຫວັນພັງທະລາຍໃນປຣະລະຍະ ມັນຍັງຖືກຄ້ຳຈຸນໄວ້ດັ່ງເສົາຮອງ ໂດຍພຣະຜູ້ສ້າງໂລກປະທານເອງ

Verse 4

मरुत्तरंगिताग्राभिः पताकाभिरितस्ततः । सन्निवारयतीवेत्थमघौघान्विशतो मुने

ດ້ວຍທຸງທີ່ປາຍພິວໄຫວຕາມລົມຢູ່ທຸກທິດ ໂອ ມຸນີ ມັນດູຄືກຳລັງກັ້ນກະແສບາບອັນໄຫຼບ່າຈະເຂົ້າມາ

Verse 5

देदीप्यमान सौवर्ण कलशेन विराजिते । पार्वणेन शशांकेन खेदादिव समाश्रिते

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງ ດ້ວຍກະລະສະທອງຄຳອັນເຈີດຈ້າ; ແລະດູຄືວ່າໄດ້ພຶ່ງພາດວງຈັນເຕັມດວງ—ດັ່ງຄວາມໂລ່ງໃຈຫຼັງຄວາມເມື່ອຍລ້າ

Verse 6

तत्र पारावतद्वंद्वं वसेत्स्वैरं कृतालयम् । प्रातःसायं च मध्याह्ने कुर्वन्नित्यं प्रदक्षिणम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນົກພິຈອນຄູ່ໜຶ່ງອາໄສຢູ່ຢ່າງເສລີ ສ້າງຮັງເປັນທີ່ຢູ່; ແລະໃນຍາມເຊົ້າ ຍາມແລງ ແລະຍາມທ່ຽງ ກໍເຮັດປະທັກສິນາ (ເວັນຮອບ) ເປັນນິດ

Verse 7

उड्डीयमानं परितः पक्षवातेरितस्ततः । रजःप्रासादसंलग्नं दूरीकुर्वद्दिनेदिने

ພວກມັນບິນວຽນໄປທົ່ວທິດ ຖືກພັດໄປມາໂດຍລົມຈາກປີກຂອງຕົນ; ແລະທຸກມື້ ກໍປັດກວາດຝຸ່ນທີ່ເກາະຕິດກັບພຣະວິຫານໃຫ້ຫ່າງອອກ

Verse 8

त्रिलोचनेति सततं नाम भक्तैरुदाहृतम् । त्रिविष्टपेति च तथा तयोः कर्णातिथी भवेत्

ບັນດາຜູ້ສັດທາເອີ້ນນາມ “ຕຣິໂລຈນ” ຢູ່ເປັນນິດ ແລະເອີ້ນ “ຕຣິວິສະຕະປະ” ເຊັ່ນດຽວກັນ; ນົກທັງສອງກໍເຫມືອນເປັນເຈົ້າພາບຮັບສຽງນັ້ນເຂົ້າໃນຫູ ຟັງຢູ່ບໍ່ຂາດ

Verse 9

चतुर्विधानि वाद्यानि शंभुप्रीतिकराण्यलम् । तयोः कर्णगुहां प्राप्य प्रतिशब्दं प्रतन्वते

ເຄື່ອງດົນຕີສີ່ປະເພດ ອັນສາມາດເຮັດໃຫ້ພຣະສັມພູປິຕິຍິນດີ ເມື່ອເຂົ້າເຖິງໂພງຫູຂອງນົກທັງສອງ ກໍເກີດສຽງສະທ້ອນກ້ອງ ຕອບຮັບກັນໄປມາ

Verse 10

मंगलारार्तिकज्योतिस्त्रिसंध्यं पक्षिणोस्तयोः । नेत्रांत निर्विशन्नित्यं भक्तचेष्टां प्रदर्शयेत्

ໃນສາມຍາມແຫ່ງສັນທະຍາ ແສງມົງຄຸນແຫ່ງອາຣະຕີ ເຂົ້າສູ່ຫາງຕາຂອງນົກທັງສອງຢູ່ເປັນນິດ ປານດັ່ງກຳລັງສະແດງກິລິຍາບູຊາຂອງຜູ້ສັດທາໃຫ້ພວກມັນເຫັນ

Verse 11

प्राणयात्रां विहायापि कदाचित्स्थिरमानसौ । नोड्डीयवांछितं यातः पश्यंतौ कौतुकं खगौ

ບາງຄັ້ງ ນົກທັງສອງມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຈົນລະເລີຍການອອກຫາອາຫານຂອງຕົນ; ບໍ່ບິນໄປບ່ອນທີ່ປາດຖະໜາ ແຕ່ຢືນເບິ່ງການປາກົດອັນນ່າອັດສະຈັນນັ້ນ។

Verse 12

तत्र भक्तजनाकीर्णं प्रासादं परितो मुने । तंडुलादि चरंतौ तौ कुर्वाते च प्रदक्षिणम्

ທີ່ນັ້ນ ໂອ້ມຸນີ ພຣະວິຫານຖືກຫ້ອມລ້ອມໄປດ້ວຍຝູງຜູ້ມີສັດທາ; ນົກທັງສອງຈິກກິນເຂົ້າສານແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງເຮັດປະທັກສິນາ (ເວຽນຮອບບູຊາ) ດ້ວຍ។

Verse 13

देवदक्षिणदिग्भागे चतुःस्रोतस्विनी जलम् । तृषार्तौ धयतो विप्र स्नातौ जातु चिदंडजौ

ທາງທິດໃຕ້ຂອງສະຖານສັກສິດຂອງເທວະ ມີນ້ຳ ‘ຈະຕຸຫສໂຣຕັສວິນີ’ (ນ້ຳສີ່ສາຍ). ເມື່ອຖືກຄວາມຫິວນ້ຳທຸກທໍລະມານ ໂອ້ພຣາຫມັນ ນົກທັງສອງດື່ມນ້ຳນັ້ນ ແລະບາງຄັ້ງກໍອາບສະນານຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 14

तयोरित्थं विचरतोस्त्रिलोचनसमीपतः । अगाद्बहुतिथः कालो द्विजयोः साधुचेष्टयोः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນົກທັງສອງຜູ້ເປັນ ‘ທະວິຊະ’ ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃກ້ຕຣິໂລຈະນະ ເວລາອັນຍາວນານກໍຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາປະພຶດດີງາມ।

Verse 15

अथ देवालयस्कंधे गवाक्षांतर्गतौ च तौ । श्येनेन केनचिद्दृष्टौ क्रूरदृष्ट्या सुखस्थितौ

ແລ້ວ ເມື່ອນົກພິຣາບສອງຕົວນັ່ງຢ່າງສະບາຍຢູ່ໃນຊ່ອງຢ້ຽມຂອງອາຄານວິຫານ ນົກຫຼຽວຕົວໜຶ່ງໄດ້ເຫັນ ແລະຈ້ອງດ້ວຍສາຍຕາດຸຮ້າຍ।

Verse 16

तच्च पारावतद्वंद्वं श्येनः परिजिघृक्षुकः । अवतीर्यांबरादाशु प्रविष्टोन्यशिवालये

ນົກຫຼຽວນັ້ນປາຖະໜາຈະຈັບຄູ່ນົກພິຣາບນັ້ນ ຈຶ່ງພຸ່ງລົງຈາກຟ້າຢ່າງວ່ອງໄວ; ແຕ່ພວກມັນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນວິຫານພຣະສິວະອີກແຫ່ງໜຶ່ງແລ້ວ।

Verse 17

ततो विलोकयामास तदागमविनिर्गमौ । केन मार्गेण विशतो दुर्गमेतौ पतत्त्रिणौ

ແລ້ວມັນກໍ່ຈ້ອງເບິ່ງການເຂົ້າອອກຂອງພວກມັນ ແລະຄິດວ່າ “ດ້ວຍທາງໃດ ນົກສອງຕົວນີ້ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນທີ່ທີ່ເຂົ້າຍາກນີ້?”

Verse 18

केनाध्वना च निर्यातः क्व काले कुरुतश्च किम् । कथं युगपदे तौ मे ग्राह्यौ स्वैरं भविष्यतः

“ແລ້ວພວກມັນອອກມາທາງໃດ? ໃນເວລາໃດ ແລະກຳລັງເຮັດຫຍັງ? ຂ້ອຍຈະຈັບພວກມັນທັງສອງພ້ອມກັນ ກ່ອນທີ່ຈະບິນໄປຢ່າງເສຣີ ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 19

मध्ये दुर्गप्रविष्टौ च ममवश्याविमौ न यत् । एकदृष्टिः क्षणं तस्थौ श्येन इत्थं विचिंतयन्

“ບັດນີ້ພວກມັນເຂົ້າໄປໃນປ້ອມແລ້ວ ນົກສອງຕົວນີ້ບໍ່ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຂ້ອຍ” ຄິດດັ່ງນັ້ນ ນົກຫຼຽວກໍ່ຢືນນິ່ງຊົ່ວຄາວ ຈ້ອງດ້ວຍສາຍຕາດຽວບໍ່ກະພິບ।

Verse 20

अहो दुर्गबलं प्राज्ञाः शंसंत्येवेति हेतुतः । दुर्बलोप्याकलयितुं सहसारिर्न शक्यते

“ໂອ! ນີ້ແມ່ນເຫດທີ່ຜູ້ຮູ້ປັນຍາສັນລະເສີນພະລັງຂອງປ້ອມ: ເພາະແມ່ນແຕ່ປ້ອມທີ່ອ່ອນແອ ກໍບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໄດ້ດ້ວຍການບຸກຈູ່ໂຈມຂອງສັດຕູ”

Verse 21

करिणां तु सहस्रेण वराश्वानां न लक्षतः । तत्कर्मसिद्धिर्नृपतेर्दुर्गेणैकेन यद्भवेत्

ໂອ ພະຣາຊາ! ການສໍາເລັດຂອງກິດທີ່ແມ່ນແຕ່ມີຊ້າງພັນໂຕ ແລະ ມ້າດີເລີດແສນໂຕກໍບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້ ຍ່ອມສໍາເລັດໄດ້ດ້ວຍປ້ອມປະການອັນໝັ້ນຄົງພຽງໜຶ່ງດຽວ।

Verse 22

दुर्गस्थो नाभिभूयेत विपक्षः केनचित्क्वचित् । स्वतंत्रं यदि दुर्गं स्यादमर्मज्ञप्रकाशितम्

ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນປ້ອມປະການ ຍ່ອມບໍ່ຖືກສັດຕູຊະນະໄດ້ ບໍ່ວ່າທີ່ໃດ ເວລາໃດ—ຖ້າປ້ອມນັ້ນເປັນເອກະລາດ ແລະ ຈຸດອ່ອນລັບບໍ່ຖືກຜູ້ບໍ່ຮູ້ຄວາມລັບເປີດເຜີຍ।

Verse 23

इति दुर्गबलं शंसञ्श्येनो रोषारुणेक्षणः । असाध्वसौ कलरवौ वीक्ष्य यातो नभोंगणम्

ເມື່ອສັນລະເສີນພະລັງຂອງປ້ອມປະການດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເຫຍື່ອຜູ້ມີດວງຕາແດງດ້ວຍໂທສະ ໄດ້ຈ້ອງສອງນົກກະລະຣະວາຢ່າງແຂງກ້າ ແລ້ວບິນໄປສູ່ຟ້າກວ້າງໃຫຍ່।

Verse 24

अथ पारावतीदक्षा विपक्षं प्रेक्ष्य पक्षिणम् । महाबलं दुर्गबला प्राह पारावतं पतिम्

ຕໍ່ມາ ນາງນົກພິຣາບຜູ້ສາມາດ ມີພະລັງເນື່ອງຈາກທີ່ພຶ່ງດຸດປ້ອມປະການ ເມື່ອເຫັນນົກຝ່າຍສັດຕູ ກໍໄດ້ກ່າວແກ່ຜົວນົກພິຣາບຂອງນາງເຖິງສັດຕູຜູ້ມີກໍາລັງຫນັກນັ້ນ।

Verse 25

कलरव्युवाच । प्रिय पारावत प्राज्ञ सर्वकामि सुखारव । तव दृग्विषयं प्राप्तः श्येनोय प्रबलो रिपुः

ກະລະຣະວາກ່າວວ່າ: “ໂອ ນົກພິຣາບຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຜູ້ມີປັນຍາ, ຜູ້ມີສຽງຫວານ, ຜູ້ບັນດານໃຫ້ສົມປາດຖະໜາທັງປວງ—ເຫຍື່ອນີ້ແມ່ນສັດຕູຜູ້ແຂງແກ່ງ ໄດ້ມາຢູ່ໃນຂອບເຂດສາຍຕາຂອງເຈົ້າແລ້ວ”

Verse 26

सावज्ञं वाक्यमाकर्ण्य पारावत्याः स तत्पतिः । पारावतीमुवाचेदं का चिंतेति तव प्रिये

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງນົກພິຣາບທີ່ແຝງຄວາມຕໍານິ ຜົວຂອງນາງໄດ້ກ່າວກັບປາຣາວະຕີວ່າ: “ທີ່ຮັກ, ຄວາມກັງວົນໃດກໍາລັງຮົບກວນໃຈເຈົ້າ?”

Verse 27

पारावत उवाच । कति नाम न संतीह सुभगे व्योमचारिणः । कति देवालयेष्वेषु खगा नोपविशंति हि

ນົກພິຣາບຕົວຜູ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ທີ່ນີ້ມີສັດຜູ້ທ່ອງຟ້າຫຼາຍປານໃດ! ແລະໃນເທວາລັຍເຫຼົ່ານີ້ ມີນົກຫຼາຍປານໃດທີ່ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຈະລົງເກາະ”

Verse 28

कति चैव न पश्यंति नौ सुखस्थाविह प्रिये । तेभ्यो यदीह भेतव्यं कुतो नौ तत्सुखं प्रिये

“ທີ່ຮັກ, ມີຫຼາຍຜູ້ທີ່ບໍ່ເຫັນເຮົານັ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃນນີ້. ຖ້າໃນນີ້ຍັງຕ້ອງຢ້ານພວກເຂົາ ແລ້ວຄວາມສຸກນີ້ຈະເປັນຂອງເຮົາໄດ້ແນວໃດ, ທີ່ຮັກ?”

Verse 29

रमस्व त्वं मया सार्धं त्यज चिंतामिमां शुभे । अस्य श्येनवराकस्य गणनापि न मे हृदि

“ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຈົ່ງຊື່ນບານກັບເຮົາ ແລະປ່ອຍວາງຄວາມກັງວົນນີ້ເສຍ. ສໍາລັບເຫຍື່ອຕໍ່າຊ້ານັ້ນ ເຮົາບໍ່ແມ່ນແຕ່ນັບໄວ້ໃນໃຈ”

Verse 30

इत्थं पारावतवचः श्रुत्वा पारावती ततः । मौनमालंब्य संतस्थे पत्युः पादार्पितेक्षणा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນົກພິຣາບຕົວຜູ້ດັ່ງນັ້ນ ປາຣາວະຕີກໍນິ່ງງຽບ ແລະຢືນຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ດວງຕາກ້ມລົງສູ່ພະບາດຂອງຜົວນາງ

Verse 31

हितवर्त्मोपदिश्यापि प्रिय प्रियचिकीर्षया । साध्व्या जोषं समास्थेयं कार्यं पत्युर्वचः सदा

ແມ່ນແຕ່ນາງໄດ້ຊີ້ນຳທາງອັນເປັນປະໂຫຍດແລ້ວກໍຕາມ ພັນລະຍາຜູ້ມີສິນທຳ ຜູ້ປາຖະນາສິ່ງອັນເປັນທີ່ຮັກເພື່ອຜົວອັນເປັນທີ່ຮັກ ຄວນຢູ່ຢ່າງສະຫງົບສຳລວມ; ແລະຄວນປະຕິບັດຕາມຄຳຂອງຜົວເສມອໄປ.

Verse 32

अन्येद्युरप्यथायातः श्येनो पश्यत्स दंपती । अपरिच्छिन्नया दृष्ट्या यथा मृत्युर्गतायुषम्

ມື້ຕໍ່ມາອີກ ເຫຍື່ອກໍມາເບິ່ງຄູ່ຜົວເມຍນັ້ນ; ສາຍຕາບໍ່ກະພິບຂອງມັນຈ້ອງຢູ່ເຫມືອນມະຫາມະຣະນະຈ້ອງຜູ້ທີ່ອາຍຸໄຂສິ້ນແລ້ວ.

Verse 33

अथ मंडलगत्या स प्रासादं परितो भ्रमन् । निरीक्ष्य तद्गतायातौ यातो गगनमार्गतः

ຕໍ່ມາ ມັນບິນວົນເປັນວົງຮອບພະລາຊະວັງ ພິຈາລະນາການເຄື່ອນໄຫວໄປມາຂອງພວກເຂົາຢ່າງລະອຽດ ແລ້ວກໍຈາກໄປອີກຄັ້ງຕາມທາງແຫ່ງນະພາ.

Verse 34

गतेऽथ नभसि श्येने पुनः पारावतांगना । प्रोवाच प्रेयसी नाथ दृष्टो दुष्टस्त्वयाऽहितः

ເມື່ອເຫຍື່ອບິນຫາຍໄປໃນນະພາແລ້ວ ນາງນົກພິຣາບກໍກ່າວອີກວ່າ: “ໂອ ນາຖະເຈົ້າ, ທ່ານໄດ້ເຫັນຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ກໍ່ໂທດນັ້ນແລ້ວ”

Verse 35

तस्या वाक्यं समाकर्ण्य पुनः कलरवोब्रवीत् । किं करिष्यत्यसौ मुग्धे मम व्योमविहारिणः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງນາງ ຜູ້ມີສຽງຫວານກໍກ່າວອີກວ່າ: “ໂອ ຜູ້ໄຮ້ເດືອນສາ, ມັນຈະເຮັດຫຍັງແກ່ຂ້າໄດ້ ໃນເມື່ອຂ້າເປັນຜູ້ທ່ອງທ່ຽວໃນນະພາ?”

Verse 36

दुर्गं च स्वर्गतुल्यं मे यत्र नास्त्यरितो भयम् । अयं न ता गतीर्वेत्ति या वेदाहं नभोंगणे

ປ້ອມປະການຂອງຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງສະຫວັນ—ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກສັດຕູໃດໆ. ຜູ້ນີ້ບໍ່ຮູ້ເສັ້ນທາງໃນວິຫານຟ້າກວ້າງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້.

Verse 37

प्रडीनोड्डीन संडीन कांडव्याडकपाटिकाः । स्रंसनी मंडलवती गतयोष्टावुदाहृताः

ປຣະດີນ, ອຸດດີນ, ສັມດີນ, ການຑະ, ວະຍາຑະກະ, ປາຏິກາ, ສຣັມສະນີ ແລະ ມັນຑະລະວະຕີ—ນີ້ແມ່ນວິທີເຄື່ອນໄຫວທັງແປດທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 38

यथैतास्विह कौशल्यं मयि पारावति प्रिये । गतिषु क्वापि कस्यापि पक्षिणो न तथांबरे

ໂອ ປາຣາວະຕີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນວິທີບິນເຫຼົ່ານີ້ ຄວາມຊໍານານດັ່ງຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີໃນນົກໃດໆ ໃນຟ້າເລີຍ.

Verse 39

सुखेन तिष्ठ का चिंता मयि जीवति ते प्रिये । इति तद्वचनं श्रुत्वा सास्थिता मूकवत्सती

ຢູ່ຢ່າງສະບາຍເຖີດ; ທີ່ຮັກ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຍັງມີຊີວິດ ເຈົ້າຈະກັງວົນອັນໃດ? ໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນແລ້ວ ນາງກໍນິ່ງຢູ່ ດັ່ງຄົນຖືກປິດວາຈາ.

Verse 40

अपरेद्युरपि श्येनस्तत्र भारशिलातले । कियदंतरमासाद्योपविष्टोऽतिप्रहृष्टवत्

ມື້ຕໍ່ມາອີກ ນົກເຫຍື່ອກໍມາທີ່ນັ້ນ; ເຂົ້າໄປໃກ້ບໍ່ໄກນັກ ແລ້ວນັ່ງລົງເທິງຜິວຫີນໜັກ ດັ່ງຜູ້ຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 41

आयामं तत्र संस्थित्वा तत्कुलायं विलोक्य च । पुनर्विनिर्गतः श्येनः सापि भीताब्रवीत्पुनः

ເມື່ອຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນຊົ່ວຄາວ ແລະເບິ່ງໄປຫາຮັງນັ້ນ ເຫຍື່ອກໍບິນອອກໄປອີກຄັ້ງ; ນາງກໍຢ້ານກົວແລ້ວເວົ້າອີກເທື່ອ

Verse 42

प्रियस्थानमिदं त्याज्यं दुष्टदृष्टिविदूषितम् । असौ क्रूरोति निकटमुपविष्टोऽतिहृष्टवत्

ສະຖານທີ່ອັນເປັນທີ່ຮັກນີ້ຄວນລະທິ້ງ—ຖືກສາຍຕາຊົ່ວຮ້າຍເຮັດໃຫ້ເປື້ອນ. ຜູ້ໂຫດຮ້າຍນັ້ນນັ່ງໃກ້ຫຼາຍ ດັ່ງກັບຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ

Verse 43

सावज्ञं स पुनः प्राह किं करिष्यत्यसौ प्रिये । मृगाक्षीणां स्वभावोयं प्रायशो भीरुवृत्तयः

ລາວຕອບອີກດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນວ່າ “ທີ່ຮັກ, ນາງຈະເຮັດຫຍັງໄດ້? ນີ້ແມ່ນນິໄສຂອງຍິງຕາດັ່ງກວາງ—ສ່ວນໃຫຍ່ມັກເປັນຄົນຂີ້ຢ້ານ”

Verse 44

इतरेद्युरपि प्राप्तः स च श्येनो महाबलः । तयोरभिमुखं तत्र स्थितो याम द्वयावधि

ມື້ຕໍ່ມາອີກ ເຫຍື່ອຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ກໍມາຮອດ; ມັນຢືນປະຈັນໜ້າພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈົນຄົບສອງຍາມ

Verse 45

पुनर्विलोक्य तद्वर्त्म शीघ्रं यातो यथागतम् । गतेथ शकुनौ तस्मिन्सा बभाषे विहंगमी

ເມື່ອມັນເບິ່ງເສັ້ນທາງນັ້ນອີກຄັ້ງ ກໍຮີບໄປດັ່ງທີ່ມາ; ເມື່ອນົກນັ້ນໄປແລ້ວ ນົກເພດແມ່ຈຶ່ງເວົ້າ

Verse 46

नाथ स्थानांतरं यावो मृत्युर्नौ निकटोत्र यत् । पुनर्दुष्टे प्रणष्टेस्मिन्नावां स्यावः सुखं प्रिय

ໂອ ພຣະນາຖຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂໍໃຫ້ເຮົາໄປບ່ອນອື່ນເຖີດ, ເພາະຄວາມຕາຍຢູ່ໃກ້ເຮົາທີ່ນີ້. ເມື່ອພິບັດຊົ່ວນີ້ຜ່ານພົ້ນແລະສູນສິ້ນ, ທີ່ຮັກເອີຍ, ເຮົາຈະຢູ່ຢ່າງສຸກອີກຄັ້ງ.

Verse 47

प्रिय यस्य सपक्षस्य गतिः सर्वत्र सिद्धिदा । स किं स्वदेशरागेण नाशं प्राप्नोति बुद्धिमान्

ທີ່ຮັກເອີຍ, ຜູ້ໃດມີປີກ ການເຄື່ອນໄຫວໄປໄດ້ທົ່ວທີ່ຍ່ອມນຳມາຊຶ່ງຄວາມສຳເລັດ. ແລ້ວຜູ້ມີປັນຍາຈະຍອມພົບຄວາມພິນາດເພາະຫຼົງຮັກຖິ່ນຕົນແທ້ບໍ?

Verse 48

सोपसर्गं निजं देशं त्यक्त्वा योन्यत्र न व्रजेत् । स पंगुर्नाशमाप्नोति कूलस्थित इव द्रुमः

ຜູ້ໃດລະຖິ່ນຕົນເມື່ອຖືກພິບັດຮຸກຮານ ແຕ່ກໍບໍ່ໄປບ່ອນອື່ນ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນດັ່ງຄົນພິການແລະພົບຄວາມພິນາດ—ເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ຢືນຢູ່ຂອບຝັ່ງນ້ຳທີ່ກຳລັງຖືກກັດຊອນ.

Verse 49

प्रियोदितं निशम्येति स भवित्री दशार्दितः । सरीढं पुनरप्याह प्रिये मा भैः खगात्ततः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ນົກພິລາບເພດຜູ້ທີ່ສັ່ນໄຫວດ້ວຍວິກິດກໍອອກໄປ. ແຕ່ລາວຍັງກ່າວດ້ວຍຄວາມຮັກອີກວ່າ: “ທີ່ຮັກ, ຢ່າຢ້ານນົກນັ້ນເລີຍ.”

Verse 50

अथापरस्मिन्नहनि स श्येनः प्रातरेव हि । तद्द्वारदेशमासाद्य सायं यावत्स्थितो बलः

ຕໍ່ມາໃນມື້ຖັດໄປ ນົກເຫຍື່ອນັ້ນມາແຕ່ເຊົ້າໄວ ແລະເມື່ອໄປຮອດບ່ອນປາກທາງເຂົ້າຮັງ ກໍຢືນຄຸມຢູ່ດ້ວຍອຳນາດຈົນເຖິງຍາມແລງ.

Verse 51

अस्ताचलस्य शिखरं याते भानौ गते खगे । कुलायाद्बाह्यमागत्योवाच पारावती पतिम्

ເມື່ອຕາເວັນໄດ້ໄປຮອດຍອດພູທາງຕາເວັນຕົກ ແລະ ນົກເຫຍື່ອໄດ້ຈາກໄປ ນາງນົກພິລາບກໍອອກຈາກຮັງ ແລ້ວເວົ້າກັບຜົວຂອງນາງ

Verse 52

नाथ निर्गमनस्यायं कालः कालोऽतिदूरतः । यावत्तावद्विनिर्याहि त्यक्त्वा मामपि सन्मते

ໂອ ນາຖາ ບັດນີ້ແມ່ນເວລາອອກໄປ; ເວລາແຫ່ງຊະຕາກຳຢູ່ບໍ່ໄກ. ຂໍໃຫ້ອອກໄປທັນທີ ໂອ ຜູ້ມີໃຈດີ ແມ່ນແຕ່ຈະຕ້ອງປະລະຂ້າໄວ້ກໍຕາມ

Verse 53

त्वयि जीवति दुष्प्राप्यं न किंचिज्जगतीतले । पुनर्दाराः पुनर्मित्रं पुनर्वसु पुनर्गृहम्

ຕາບໃດທີ່ທ່ານຍັງມີຊີວິດ ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດໄດ້: ຄູ່ຄອງກໍໄດ້ອີກ ມິດສະຫາຍກໍໄດ້ອີກ ຊັບສິນກໍໄດ້ອີກ ແມ່ນແຕ່ເຮືອນກໍກັບຄືນໄດ້

Verse 54

यद्यात्मा रक्षितः पुंसा दारैरपि धनैरपि । तदा सर्वं हरिश्चंद्रभूपेनेवेह लभ्यते

ຖ້າຜູ້ຊາຍຮັກສາຊີວິດຂອງຕົນໄວ້ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຕ້ອງສະລະຄູ່ຄອງແລະຊັບສິນ ແລ້ວທຸກສິ່ງກໍສາມາດໄດ້ຄືນໃນໂລກນີ້ ດັ່ງທີ່ພະຣາຊາຫຣິຊຈັນທຣາເຄີຍໄດ້

Verse 55

अयमात्मा प्रियो बंधुरयमात्मा महद्धनम् । धमार्थकाममोक्षाणामयमात्मार्जकः परः

ອັດຕະມັນນີ້ແຫຼະແມ່ນຍາດທີ່ຮັກ, ອັດຕະມັນນີ້ແຫຼະແມ່ນຊັບອັນໃຫຍ່. ອັດຕະມັນນີ້ແຫຼະເປັນທາງສູງສຸດໃນການບັນລຸ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກຂະ

Verse 56

त्रिलोक्या अपि सर्वस्याः श्रेष्ठा वाराणसी पुरी । ततोपि लिंगमोंकारं ततोप्यत्र त्रिलोचनम्

ໃນບັນດາສະຖານສັກສິດທັງປວງໃນໄຕໂລກ ເມືອງວາຣານະສີເປັນຍອດຍິ່ງ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນຄື ລິງຄະ «ໂອມກາຣ» ແລະຍິ່ງສູງສຸດໃນກາຊີນີ້ຄື ພຣະສິວະ «ຕຣິໂລຈະນ» ຜູ້ມີສາມພຣະເນດ.

Verse 57

यशोहीनं तु यत्क्षेमं तत्क्षेमान्निधनं वरम् । तद्यशः प्राप्यते पुंभिर्नीतिमार्गप्रवर्तने

ຄວາມຜາສຸກທີ່ບໍ່ມີກຽດຍົດ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜາສຸກແທ້; ດີກວ່າ ‘ຄວາມສະບາຍ’ ແບບນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ຄວາມຕາຍກໍຍັງປະເສີດ. ເພາະກຽດຍົດນັ້ນ ມະນຸດໄດ້ມາໂດຍການເດີນຕາມທາງນີຕິ—ທາງປະພຶດຊອບຕາມທຳ.

Verse 58

अतो नीतिपथं श्रुत्वा नाथ स्थानादितो व्रज । न गमिष्यसि चेत्प्रातस्ततो मे संस्मरिष्यसि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາຖາ, ເມື່ອໄດ້ຟັງທາງນີຕິ-ທຳແລ້ວ ຈົ່ງອອກຈາກສະຖານທີ່ນີ້. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ໄປໃນຍາມອະຮຸນ ພາຍຫຼັງເຈົ້າຈະລະລຶກຄໍາຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມເສຍໃຈ.

Verse 59

इत्युक्तोपि स वै पत्न्या पारावत्या सुमेधया । न निर्ययौ प्रतिस्थानाद्भवित्र्या प्रतिवारितः

ແມ່ນແຕ່ເມຍຂອງລາວ ປາຣາວະຕີ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ກ່າວແນວນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນກໍບໍ່ອອກຈາກທີ່ພັກ; ດັ່ງຖືກຊະຕາກຳເອງຂັດຂວາງໄວ້.

Verse 60

अथोषसि समागत्य श्येनेन बलिना तदा । तन्निर्गमाध्वा संरुद्धः किंचिद्भक्ष्यवता मुने

ຕໍ່ມາໃນຍາມອະຮຸນ ນົກຫຼຽວຜູ້ມີກຳລັງໄດ້ມາຮອດ. ໂອ ມຸນີ, ທາງອອກຂອງລາວຖືກນົກຫຼຽວນັ້ນກັ້ນໄວ້ ເພາະມັນມີອາຫານນ້ອຍໜ່ອຍຈຶ່ງໄດ້ເປັນຕໍ່.

Verse 61

दिनानि कतिचित्तत्र स्थित्वा श्येनो महामतिः । पारावतमुवाचेदं धिक्त्वां पौरुषवर्जितम्

ເມື່ອຢູ່ທີ່ນັ້ນຫຼາຍມື້ ນົກເຫຍື່ອຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວກັບນົກພິລາບວ່າ: “ອັບອາຍແກ່ເຈົ້າ—ປາສະຈາກຄວາມກ້າຫານ!”

Verse 62

किंवा युध्यस्व दुर्बुद्धे किंवा निर्याहि मे गिरा । क्षुधाक्षीणो मृतः पश्चान्निरयं यास्यसि ध्रुवम्

“ບໍ່ຢ່າງນັ້ນກໍຈົ່ງສູ້ ໂອ ຄົນໂງ່ ຫຼືຈົ່ງອອກມາຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ. ຖ້າພາຍຫຼັງເຈົ້າຕາຍເພາະຫິວຈົນໝົດແຮງ ເຈົ້າຈະໄປນະລົກແນ່ນອນ”

Verse 63

द्वौ भवंतावहं चैकश्चलौ जयपराजयौ । स्थानार्थं युध्यतः सत्त्वात्स्वर्गो वा दुर्गमेव वा

“ເຈົ້າສອງຕົວ ແລະຂ້າຜູ້ດຽວ—ຊະນະແລະພ່າຍແພ້ນັ້ນບໍ່ແນ່ນອນ ແລະຜັນຜວນ. ຖ້າສູ້ເພື່ອທີ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມກ້າຫານແທ້ ກໍຈະນໍາໄປສູ່ສະຫວັນ ຫຼືບໍ່ກໍເຖິງຈຸດຈົບອັນນ່າຢ້ານທີ່ຂ້າມພົ້ນຍາກ”

Verse 64

पुरुपार्थं समालंब्य ये यतंते महाधियः । विधिरेव हि साहाय्यं कुर्यात्तत्सत्त्वचोदितः

ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ຜູ້ພາກພຽນໂດຍອາໄສຄວາມພະຍາຍາມຂອງມະນຸດເປັນທີ່ພຶ່ງ—ດ້ວຍແຮງສັດຕະວະແຫ່ງຄວາມກ້າຫານນັ້ນ ວິທິ(ພຣະພິທີ/ຊະຕາ) ກໍເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ

Verse 65

इत्थं स श्येनसंप्रोक्तः पत्न्याप्युत्साहितः खगः । अयुध्यत्तेन श्येनेन स्वदुर्गद्वारमाश्रितः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກນົກເຫຍື່ອກ່າວເຕືອນ ແລະໄດ້ຮັບກໍາລັງໃຈຈາກເມຍດ້ວຍ ນົກນັ້ນຈຶ່ງໄປອາໄສຢູ່ທີ່ປະຕູປ້ອມຂອງຕົນ ແລ້ວຕໍ່ສູ້ກັບນົກເຫຍື່ອນັ້ນ

Verse 66

क्षुधितस्तृषितः सोथ श्येनेन बलिना धृतः । चरणेन दृढेनाशु चंच्वा सापि धृता खगी

ເມື່ອຫິວແລະຫິວນ້ຳ ນົກນັ້ນຖືກຫຍ້ຽວຜູ້ມີກຳລັງຈັບຄວ້າ; ແລະນົກເພດແມ່ກໍຖືກກົດໄວ້ດ້ວຍຕີນອັນແນ່ນຫນາ ແລະຖືກຄາບໄວ້ດ້ວຍປາກຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 67

तावादायोड्डयांचक्रे श्येनो व्योमनि सत्वरम् । चिंतयद्भक्षणस्थानमन्यपक्षिविवर्जितम्

ເມື່ອຊອກຄວ້າໄດ້ທັງສອງ ຫຍ້ຽວກໍບິນຂຶ້ນສູ່ຟ້າຢ່າງຮວດເລັວ ພ້ອມຄິດຫາບ່ອນກິນທີ່ປອດຈາກນົກອື່ນໆ।

Verse 68

अथ पत्न्या कलरवः प्रोक्तस्तत्र सुमेधया । वचोवमानितं नाथ त्वया मे स्त्रीति बुद्धितः

ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນ ພັນລະຍາຜູ້ມີປັນຍາກໍຮ້ອງຄຳຄວນວ່າ: “ໂອ ນາຖະ! ທ່ານເບິ່ງຖືກຖ້ອຍຄຳຂ້າ ເພາະຄິດວ່າ ‘ນາງເປັນແຕ່ຜູ້ຍິງ’.”

Verse 70

तदा हितं ते वक्ष्यामि कुरु चैवाविचारितम् । ममैकवाक्यकरणात्स्त्रीजितो न भविप्यसि

“ບັດນີ້ຂ້າຈະບອກສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ທ່ານ—ຈົ່ງເຮັດໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ. ດ້ວຍການເຮັດຕາມຖ້ອຍຄຳດຽວຂອງຂ້ານີ້ ທ່ານຈະບໍ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ຜູ້ພ່າຍແກ່ຍິງ’.”

Verse 71

यावदास्यगतास्म्यस्य यावत्खस्थो न भूमिगः । तावदात्मविमुक्त्यैवमरेः पादं दृढं दश

“ຕາບໃດທີ່ຂ້າຍັງຢູ່ໃນປາກຂອງມັນ ແລະຕາບໃດທີ່ມັນຍັງຢູ່ໃນອາກາດບໍ່ທັນລົງດິນ—ເພື່ອການພົ້ນໄພຂອງທ່ານ ຈົ່ງກັດຕີນຂອງສັດຕູນັ້ນໃຫ້ແນ່ນແລະແຮງ.”

Verse 72

इति पत्नीवचः श्रुत्वा तथा स कृतवान्खगः । सपीडितो दृढं पादे श्येनश्चीत्कृतवान्बहु

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພັນລະຍາ ນົກນັ້ນກໍເຮັດຕາມນັ້ນແທ້. ເຫຍື່ອວ (ຊຽນ) ຖືກບີບທີ່ຕີນຢ່າງແນ່ນ ເຈັບປວດຫນັກ ແລະຮ້ອງຊ້ໍາໆ.

Verse 73

तेन चीत्करणेनाथ मुक्ता सा मुखसंपुटात् । पादांगुलि श्लथत्वेन सोपि पारावतोऽपतत्

ເນື່ອງຈາກສຽງຮ້ອງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຖືກປ່ອຍອອກຈາກກອບຈະງອຍປາກຂອງມັນ; ແລະເມື່ອນິ້ວຕີນຄລາຍລົງ ນົກພິຣາບນັ້ນກໍຕົກລົງຂ້າງລຸ່ມ.

Verse 74

विपद्यपि च न प्राज्ञैः संत्या ज्यः क्वचिदुद्यमः । क्व चंचुपुटस्तस्य क्व च तत्पादपीडनम्

ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມວິບັດ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາກໍບໍ່ລະທິ້ງຄວາມພາກພຽນ. ຈະງອຍປາກໄດ້ພຽງຄໍານ້ອຍໆ ແຕ່ການບີບທີ່ຕີນຂອງ (ເຫຍື່ອວ) ນັ້ນຫນັກໜ່ວງປານໃດ!

Verse 75

क्व च द्वयोस्तथाभूता दरेर्मोक्षणमद्भुतम् । दुर्बलेप्युद्यमवति फलं भाग्यं यतोऽर्पयेत्

ແລະການພົ້ນອອກຂອງທັງສອງໃນສະພາບເຊັ່ນນັ້ນ ຊ່າງນ່າອັດສະຈັນ! ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອ່ອນແອ ຖ້າມີຄວາມພາກພຽນ ຊະຕາກໍຍ່ອມມອບຜົນໃຫ້.

Verse 76

तस्माद्भाग्यानुसारेण फलत्येव सदोद्यमः । प्रशंसंत्युद्यमं चातो विपद्यपि मनीषिणः

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມສ່ວນແຫ່ງວາສະນາ ຄວາມພາກພຽນຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ ຍ່ອມອອກຜົນແນ່ນອນ; ເພາະເຫດນີ້ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາຈຶ່ງສັນລະເສີນຄວາມພາກພຽນ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທຸກຍາກ.

Verse 77

अथ तौ कालयोगेन विपन्नौ सरयूतटे । मुक्तिपुर्यामयोध्यायामेको विद्याधरोऽभवत्

ຕໍ່ມາຕາມການໝຸນວຽນແຫ່ງກາລະ ທັງສອງໄດ້ປະສົບເຄາະຮ້າຍຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ; ແລະຜູ້ໜຶ່ງໃນນັ້ນໄດ້ເກີດໃໝ່ເປັນ ວິທະຍາທອນ ທີ່ອະໂຍທະຍາ ນະຄອນຜູ້ປະທານໂມກສະ.

Verse 78

मृतानां यत्र जंतूनां काशीप्राप्तिर्भवेद्ध्रुवम् । मंदारदामतनयो नाम्ना परिमलालयः

ໃນດິນແດນນັ້ນ ທີ່ສຳລັບສັດທີ່ລ່ວງລັບ ການໄດ້ບັນລຸກາສີແມ່ນແນ່ນອນ; ມີບຸດຂອງ ມັນດາຣະດາມ ຊື່ວ່າ ປະຣິມະລາລະຍະ.

Verse 79

अनेकविद्यानिलयः कलाकौशलभाजनम् । कौमारं वय आसाद्य शिवभक्तिपरोभवत्

ລາວເປັນບ່ອນສະຖິດແຫ່ງວິຊາຫຼາຍປະການ ແລະເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມຊຳນານດ້ານສິລະປະ; ເມື່ອຮອດວັຍໜຸ່ມ ກໍໄດ້ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນ ສິວະພັກຕິ.

Verse 80

नियमं चातिजग्राह विजितेंद्रियमानसः । एकपत्नीव्रतं नित्यं चरिष्यामीति निश्चितम्

ເມື່ອຊະນະອິນທຣີຍແລະໃຈແລ້ວ ລາວໄດ້ຮັບເອົານິຍະມະເປັນວິນັຍ; ແລະຕັ້ງໃຈໝັ້ນວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັກສາວຣະຕະມີພັນລະຍາພຽງຜູ້ດຽວຕະຫຼອດໄປ”

Verse 81

परयोषित्समासक्तिरायुः कीर्ति बलं सुखम् । हरेत्स्वर्ग गतिं चापि तस्मात्तां वर्जयेत्सुधीः

ຄວາມຫຼົງຕິດໃນພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ ຍ່ອມຊິງເອົາອາຍຸ ກຽດສັກສີ ກຳລັງ ແລະຄວາມສຸກ ແມ່ນກະທັ້ງທຳລາຍເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນ; ດັ່ງນັ້ນຜູ້ມີປັນຍາພຶງຫຼີກເວັ້ນ.

Verse 82

अपरं चापि नियमं स शुचिष्मान्समाददे । गतजन्मांतराभ्यासात्त्रिलोचनसमाश्रयात्

ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດນັ້ນ ຮັບຖືນິຍົມອີກປະການໜຶ່ງ; ເນື່ອງຈາກການຝຶກຝົນໃນຊາດກ່ອນ ແລະການເຂົ້າພຶ່ງພາຕຣິໂລຈະນະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 83

समस्तपुण्यनिलयं समस्तार्थप्रकाशकम् । समस्तकामजनकं परानंदैककारणम्

ພຣະອົງ (ຕຣິໂລຈະນະ/ພຣະສິວະ) ແມ່ນທີ່ສະຖິດແຫ່ງບຸນທັງປວງ ເປັນຜູ້ເປີດແຈ້ງຈຸດໝາຍອັນແທ້ທັງຫມົດ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ ແລະເປັນເຫດດຽວແຫ່ງປຣະມານັນທ໌।

Verse 84

यावच्छरीरमरुजं यावन्नेंद्रियविप्लवः । तावत्त्रिलोचनं काश्यामनर्च्याश्नामि नाण्वपि

ຕາບໃດທີ່ກາຍຂ້ອຍຍັງປອດໂລກ ແລະອິນທຣີຍັງບໍ່ວິປະລົບ ຕາບນັ້ນຂ້ອຍຈະບໍ່ກິນແມ່ນແຕ່ຄໍາດຽວ ຫາກຍັງບໍ່ໄດ້ບູຊາຕຣິໂລຈະນະ ທີ່ກາສີກ່ອນ।

Verse 85

इत्थं मांदारदामिः स नित्यं परिमलालयः । काश्यां त्रिविष्टपं द्रष्टुं समागच्छेत्प्रयत्नवान्

ດັ່ງນັ້ນ ປະຣິມະລາໄລ ບຸດແຫ່ງມັນດາຣະດາມິ ຜູ້ພາກພຽນຢູ່ເສມອ ໄດ້ເດີນທາງມາກາສີ ເພື່ອປາຖະໜາຈະເຫັນ ‘ຕຣິວິສະຕະປະ’ (ສະຫວັນ) ທີ່ນັ້ນ ຄືການສຳຜັດສະຫວັນດ້ວຍຄວາມສັກສິດແຫ່ງກາສີ।

Verse 86

पारावत्यपि सा जाता रत्नदीपस्य मंदिरे । नागराजस्य पाताले नाम्ना रत्नावलीति च

ແລະນາງນັ້ນກໍໄດ້ເກີດເປັນ ປາຣາວະຕີ ໃນພະລາຊວັງຂອງ ຣັດນະດີປ ໃນປາຕາລະຂອງພະຍານາຄະຣາຊ ໂດຍມີນາມວ່າ ຣັດນາວະລີ।

Verse 87

समस्तनागकन्यानां रूपशीलकलागुणैः । एकैव रत्नभूतासीद्रत्नदीपोरगात्मजा

ໃນບັນດານາງນາກທັງປວງ ດ້ວຍຄວາມງາມ ຄວາມປະພຶດ ສິລະປະ ແລະຄຸນຄ່າ ມີພຽງນາງດຽວທີ່ສ່ອງປະກາຍດຸດຮັດຕະນະ—ຣັດນາວະລີ ທິດາຂອງນາກ ຣັດນະດີປະ।

Verse 88

तस्या सखीद्वयं चासीदेका नाम्ना प्रभावती । कलावती तथान्या च नित्यं तदनुगे उभे

ນາງມີສະຫາຍສາວສອງນາງ—ນາງໜຶ່ງຊື່ ປະພາວະຕີ ແລະອີກນາງຊື່ ກະລາວະຕີ; ທັງສອງຄອຍຕິດຕາມ ແລະປະຄອງຮັບໃຊ້ນາງຢູ່ເປັນນິດ

Verse 89

स्वदेहादनपायिन्यौ छायाकांती यथा तया । ते द्वे सख्यावभूतांहि रत्नावल्या घटोद्भव

ທັງສອງບໍ່ເຄີຍຫ່າງຈາກກາຍນາງ—ດຸດເງົາແລະຄວາມສ່ອງໄສ; ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ (ອະກັດສະຕະຍະ) ທັງສອງຈຶ່ງເປັນສະຫາຍສະນິດຂອງຣັດນາວະລີ

Verse 90

सा तु बाल्ये व्यतिक्रांते किंचिदुद्रिन्नयौवना । शिवभक्तं स्वपितरं दृष्ट्वा नियममग्रहीत्

ເມື່ອວັຍເດັກນ້ອຍຜ່ານໄປ ແລະວັຍໜຸ່ມສາວເລີ່ມຜຸດຜ່ອງ ນາງເຫັນບິດາຂອງຕົນເປັນຜູ້ພັກຕະແຫ່ງພຣະສິວະ ຈຶ່ງຮັບຖືວັດແຫ່ງນິຍະມະ (ວິໄນ)

Verse 91

पितस्त्रिलोचनं काश्यामर्चयित्वा दिनेदिने । आभ्यां सखीभ्यां सहिता मौनं त्यक्ष्यामि नान्यथा

‘ພໍ່ເຈົ້າ, ຫຼັງຈາກບູຊາພຣະຕຣິໂລຈະນະ ໃນກາສີ ທຸກໆມື້ ພ້ອມກັບສະຫາຍສາວທັງສອງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືມາວນະ (ວັດແຫ່ງຄວາມສງົບເງີຍ) ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ’

Verse 92

एवं नागकुमारी सा सखीद्वयसमन्विता । त्रिलोचनं समभ्यर्च्य गृहानहरहोव्रजेत्

ດັ່ງນັ້ນ ນາງເຈົ້າທິດານາກາ ພ້ອມດ້ວຍສະຫາຍສອງນາງ ໄດ້ບູຊາພຣະຕຣິໂລຈະນະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກັບເຮືອນທຸກມື້ບໍ່ຂາດ

Verse 93

दिनेदिने सा प्रत्यग्रैः कुसुमैरिष्टगंधिभिः । सुविचित्राणि माल्यानि परिगुंफ्यार्चयेद्विभुम्

ທຸກມື້ນາງນໍາດອກໄມ້ສົດຫອມຫວານ ມາຮ້ອຍເປັນພວງມາລາວິຈິດຫຼາກຫຼາຍ ແລ້ວບູຊາພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່

Verse 94

तिस्रोपि गीतं गायंति लसद्गांधारसुंदरम् । रासमंडलभेदेन लास्यं तिस्रोपि कुर्वते

ທັງສາມຮ້ອງເພງອັນງາມ ປະດັບດ້ວຍສຽງກັນທາຣະອັນສົດໃສ ແລະຈັດເປັນວົງຣາສະຕາມແບບແຜນ ທັງສາມກໍຟ້ອນລາສະຍະຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍ

Verse 95

वीणावेणुमृदंगांश्च लयतालविचक्षणाः । वादयंति मुदा युक्तास्तिस्रोपीश्वरसन्निधौ

ທັງສາມຊໍານານໃນລະຍະແລະຕາລະ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ບັນເລງວີນາ ຂຸ່ຍ ແລະມຣິທັງຄະ ຢູ່ເບື້ອງພຣະພັກພຣະອີສະວະຣະ

Verse 96

यावदात्मनि वै क्षेमं तावत्क्षेमं जगत्त्रये । सोपि क्षेमः सुमतिना यशसा सह वांछ्यते

ຄວາມເກສົມສະຫວັດດີມີເທົ່າໃດໃນຕົນ ໃນໄຕໂລກກໍມີເທົ່ານັ້ນ; ແລະຄວາມຜາສຸກນັ້ນເອງ ອັນປະກອບດ້ວຍປັນຍາດີ ຍ່ອມເປັນທີ່ປາຖະໜາຄຽງຄູ່ກັບກຽດຕິຍົດອັນຄວນຄາລະວະ

Verse 97

एकदा माधवे मासि तृतीयायामुपोषिताः । रात्रौ जागरणं कृत्वा नृत्यगीतकथादिभिः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນເດືອນມາທະວະ (ໄວສາຂະ) ໃນຕິຖີທີ 3 ພວກເຂົາໄດ້ຖືອຸປະວາສ; ແລະຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ ດ້ວຍການຟ້ອນລໍາ ເພງ ແລະທຳມະກະຖາອັນສັກສິດ।

Verse 98

प्रातश्चतुर्थीं स्नात्वाथ तीर्थं पैलिपिले शुभे । त्रिलोचनं समर्च्याथ प्रसुप्ता रंगमंडपे

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມເຊົ້າຂອງຕິຖີທີ 4 ພວກເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະໄພລິພິລາອັນເປັນມົງຄຸນ; ແລ້ວບູຊາພຣະຕຣິໂລຈະນະ ຜູ້ມີສາມພະເນດຕາຕາມພິທີ ແລະຫຼັບລົງໃນມັນດົບການສະແດງ।

Verse 99

सुप्तासु तासु बालासु त्रिनेत्रः शशिभूषणः । शुद्धकर्पूरगौरांगो जटामुकुटमंडलः

ເມື່ອນາງສາວນ້ອຍໆເຫຼົ່ານັ້ນຫຼັບຢູ່ ພຣະຕຣິເນດຕາ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ ກໍປາກົດ; ພຣະວະກາຍຂາວຜ່ອງດັ່ງການບູນບໍລິສຸດ ແລະຖືກລ້ອມດ້ວຍວົງມົງກຸດແຫ່ງຊະຕາມວຍຜົມ।

Verse 100

तमालनीलसुग्रीवः स्फुरत्फणिविभूषणः । वामार्धविलसच्छक्तिर्नागयज्ञोपवीतवान्

ພຣະສໍ້າຄໍຂອງພຣະອົງຄໍາຄືສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມດັ່ງຕົ້ນຕະມາລ; ສຸກສະຫວ່າງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນາກອັນວາວວັບ; ພຣະສັກຕິປານລີລາຢູ່ຊ້າຍ ແລະຊົງນຸ່ງນາກເປັນຍັຊໂຍປະວີຕ (ສາຍສິນສັກສິດ)។

Verse 110

जय श्मशाननिलय जय वाराणसीप्रिय । जयानंदवनाध्यासि प्राणिनिर्वाणदायक

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ພຳນັກໃນປ່າຊ້າ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງວາຣານະສີ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສະຖິດໃນອານັນທະວະນະ—ຜູ້ປະທານນິຣວານ/ໂມກສະແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ!

Verse 120

जन्मांतरेपि मे सेवा भवतीभिश्च तेन च । विहिता तेन वो जन्म निर्मलं भक्तिभावितम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ໃນຊາດອື່ນໆ ພວກເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບໃຊ້ຂ້າ; ເພາະເຫດນັ້ນ ຊາດນີ້ຈຶ່ງຖືກກຳນົດໃຫ້ບໍລິສຸດ ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 130

उपरिष्टादधस्ताच्च कृता बह्व्यः प्रदक्षिणाः । व्योम्ना संचरमाणाभ्यां संचरद्भ्यां ममाजिरे

ທັງຈາກເທິງແລະຈາກລຸ່ມ ໄດ້ກະທຳປະທັກສິນາຫຼາຍຄັ້ງ; ເຄື່ອນໄປໃນອາກາດ ແລ້ວກໍວຽນຢູ່ໃນລານຂອງຂ້າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 140

अप्राप्तयौवनः सोथ समिदाहरणाय वै । गतो विधिवशाद्दष्टो दंदशूकेन कानने

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຍັງບໍ່ທັນເຖິງວັຍໜຸ່ມ ລາວໄປເກັບໄມ້ສະມິທາເພື່ອໄຟ; ແຕ່ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ ລາວຖືກງູກັດໃນປ່າ.

Verse 150

जातिस्वभावचापल्यात्क्रीडंत्यौ च प्रदक्षिणम् । चक्रतुर्बहुकृत्वश्च लिंगं ददृशतुर्बहु

ເນື່ອງຈາກຄວາມຊົນຊົນຂີ້ຫຼິ້ນຕາມສະພາບຊາດຂອງພວກເຂົາ ທັງສອງຫຼິ້ນໄປພ້ອມກັບເຮັດປະທັກສິນາຊ້ຳໆ—ແລະໄດ້ເຫັນລິງຄະຊ້ຳໆ.

Verse 160

एकदा माधवे मासि महायात्रा समागता । विद्याधरास्तथा नागा मिलिताः सपरिच्छदाः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນເດືອນມາທະວະ (ໄວສາຂະ) ມະຫາຍາຕຣາກໍມາຮອດ; ວິທະຍາທອນ ແລະ ນາກາ ກໍມາຊຸມນຸມຮ່ວມກັນ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານແລະເຄື່ອງພ້ອມຄົບຖ້ວນ.

Verse 169

त्रिलोचनकथामेतां श्रुत्वा पापान्वितोप्यहो । विपाप्मा जायते मर्त्यो लभते च परां गतिम्

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ແບກບາບຫນັກ ເມື່ອໄດ້ຟັງກະຖາອັນສັກສິດແຫ່ງ ຕຣິໂລຈນະ ນີ້ ກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບ ແລະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ।