Adhyaya 49

Verse 1

सूत उवाच । पाराशर्यमुने व्यास कुमारः कुंभजन्मने । यदावदत्कथामेतां तदा क्व द्रुपदात्मजा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ວະຍາສະ ບຸດແຫ່ງ ປາຣາຊະຣະ ໄດ້ເລົ່າກະຖານີ້ໃຫ້ ກຸມາຣະ ສະກັນດະ ບຸດຂອງລະສີຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ (ອະກັສຕະຍະ) ຟັງ, ໃນເວລານັ້ນ ທິດາຂອງ ດຣຸປະດະ ຄື ດຣາວປະດີ ຢູ່ໃສ?

Verse 2

व्यास उवाच । पुराणसंहितां सूत ब्रूते त्रैकालिकीं कथाम् । संदेहो नात्र कर्तव्यो यतस्तद्गोचरोखिलम्

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ, ປຸຣານະສັງຫິຕາ ຖ່າຍທອດກະຖາທີ່ຄອບຄຸມໄຕຣການ—ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະ ອະນາຄົດ. ຢ່າໃຫ້ມີຄວາມສົງໄສໃນນີ້ ເພາະທຸກສິ່ງຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງມັນ.

Verse 3

स्कंद उवाच । आकर्णय मुने पूर्वं पंचवक्त्रो हरः स्वयम् । पृथिव्यां पंचधा भूत्वा प्रादुरासीज्जगद्धितः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ມຸນີ, ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແຕ່ກ່ອນ. ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີຫ້າພັກຕຣ໌ ໄດ້ປາກົດລົງສູ່ແຜ່ນດິນເປັນຫ້າຮູບ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ.

Verse 4

उमापि च जगद्धात्री द्रुपदस्य महीभुजः । यजतो वह्निकुंडाच्च प्रादुश्चक्रेति सुंदरी

ແມ່ນແຕ່ພຣະອຸມາ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ—ເມື່ອພຣະຣາຊາດຣຸປະດະກຳລັງປະກອບຍັດຍະ ກໍໄດ້ບັນດານໃຫ້ນາງເທວີຜູ້ງາມປານນາງຟ້າປາກົດຈາກກຸນດໄຟບູຊາ។

Verse 5

पंचापि पांडुतनयाः साक्षाद्रुद्रवपुर्धराः । अवतेरुरिह स्वर्गाद्दुष्टसंहारकारकाः

ລູກຊາຍທັງຫ້າຂອງພານດຸ ຜູ້ຖືກາຍເປັນຮູດຣະໂດຍແທ້ ໄດ້ລົງມາຈາກສະຫວັນສູ່ນີ້ ເພື່ອກຳຈັດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ।

Verse 6

नारायणोपि कृष्णत्वं प्राप्य तत्साहचर्यकृत् । उद्वृत्तवृत्तशमनः सद्वृत्तस्थितिकारकः

ນາຣາຍະນະກໍໄດ້ຮັບພາວະເປັນພຣະກຣິດສະນະ ແລະເປັນສະຫາຍຂອງພວກເຂົາ; ພຣະອົງໄດ້ປະຫັດປະຫານຄວາມປະພຶດບິດເບືອນ ແລະສະຖາປະນາຄວາມໝັ້ນຄົງແຫ່ງສຸຈຣິດທຳ।

Verse 7

प्रतपंतः पृथिव्यां ते पार्थाश्चेरुः पृथक्पृथक् । उदयानुदयौ तस्मिन्संपदां विपदामपि

ພວກປາຣຖະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພະລັງກຳລັງ ໄດ້ທ່ອງໄປໃນພື້ນພິພົບ ແຕ່ລະຄົນຕາມວິຖີຂອງຕົນ; ໃນເສັ້ນທາງນັ້ນມີທັງຄວາມເຈີຣິນແລະຄວາມຕົກຕ່ຳ—ທັງສົມບັດແລະວິບັດ।

Verse 8

कदाचित्ते महावीरा भ्रातृव्यप्रतिपादिताम् । विपत्तिमाप्य महतीं बभूवुः काननौकसः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະຫາວີຣະເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຜູ້ເປັນສັດຕູຜັກໄສ ໄດ້ປະສົບວິບັດໃຫຍ່ ແລະກາຍເປັນຜູ້ອາໄສໃນປ່າ।

Verse 9

पांचाल्यपि च तत्पत्नी पतिव्यसनतापिता । धर्मज्ञा प्राप्य तन्वंगी ब्रध्नमाराधयद्भृशम्

ປານຈາລີດ້ວຍ—ເປັນພັນລະຍາຂອງລາວ—ຖືກເຜົາໃຈດ້ວຍຄວາມວິບັດຂອງສາມີ ແຕ່ຍຶດຫມັ້ນໃນທຳ ມີອວຍະວະອ່ອນຊ້ອຍ ໄດ້ມາຮອດກາສີ ແລະບູຊາພຣະບຣັດນະ ພຣະສຸລິຍະເທວ ດ້ວຍສັດທາແຮງກ້າ।

Verse 10

आराधितोथ सविता तया द्रुपदकन्यया । सदर्वी सपिधानां च स्थालिकामक्षयां ददौ

ເມື່ອທິດາຂອງດຣຸປະດະໄດ້ບູຊາພຣະສະວິຕຣະ (ພຣະສຸລິຍະເທວ) ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງປະທານສະຖາລີອັນບໍ່ຮູ້ສິ້ນ (ພາຊະນະຕັກອາຫານ) ພ້ອມທັບພີ ແລະຝາປິດທີ່ເໝາະສົມ।

Verse 11

आराधयंतीं भावेन सर्वत्र शुचिमानसाम्

ນາງບູຊາດ້ວຍພາວະສັດທາຈາກໃຈ ແລະຮັກສາຈິດໃຫ້ບໍລິສຸດໃນທຸກສະພາບການ।

Verse 12

स्थाल्यैतया महाभागे यावंतोऽन्नार्थिनो जनाः । तावंतस्तृप्तिमाप्स्यंति यावच्च त्वं न भोक्ष्यसे

“ໂອ ນາງຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ດ້ວຍສະຖາລີນີ້ ຜູ້ໃດມາຂໍອາຫານຈຳນວນເທົ່າໃດ ກໍຈະໄດ້ອິ່ມເອມເທົ່ານັ້ນ ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ກິນເອງ.”

Verse 13

भुक्तायां त्वयि रिक्तैषा पूर्णभक्ता भविप्यति । रसवद्व्यंजननिधिरिच्छाभक्ष्यप्रदायिनी

“ແຕ່ເມື່ອເຈົ້າກິນແລ້ວ ມັນຈະຫວ່າງເປົ່າ; ແລະເມື່ອມັນເຕັມ ກໍຈະເຕັມດ້ວຍເຂົ້າຊັ້ນດີ ແລະຄັງແຫ່ງອາຫານລົດຊາດດີ—ປະທານອາຫານຕາມປາຖະໜາ.”

Verse 14

इत्थं वरस्तया लब्धः काश्यामादित्यतो मुने । अपरश्च वरो दत्तस्तस्यै देवेन भास्वता

ດັ່ງນີ້ແລ, ໂອ ມຸນີ, ນາງໄດ້ຮັບພອນນີ້ຈາກ ອາທິຕະຍະ (ພຣະສຸລິຍະ) ໃນກາສີ; ແລະເທວະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງນັ້ນກໍປະທານພອນອີກປະການໃຫ້ນາງດ້ວຍ।

Verse 15

रविरुवाच । विश्वेशाद्दक्षिणेभागे यो मां त्वत्पुरतः स्थितम् । आराधयिष्यति नरः क्षुद्बाधा तस्य नश्यति

ພຣະສຸລິຍະກ່າວວ່າ: “ທາງທິດໃຕ້ຂອງ ວິສເວສະວະຣະ, ຜູ້ໃດບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ—ຄວາມທຸກຈາກຄວາມຫິວຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສິ້ນໄປ।”

Verse 16

अन्यश्च मे वरो दत्तो विश्वेशेन पतिव्रते । तपसा परितुष्टेन तं निशामय वच्मि ते

“ແລະພອນອີກປະການໜຶ່ງ ວິສເວສະວະຣະ ໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ນາງຜູ້ຮັກສາພຣະທຳແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ; ພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍຕະປະຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງຟັງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າ.”

Verse 17

प्राग्रवे त्वां समाराध्य यो मां द्रक्ष्यति मानवः । तस्य त्वं दुःखतिमिरमपानुद निजैः करैः

“ຜູ້ໃດໃນຍາມອາລຸນ ບູຊາເຈົ້າກ່ອນຢ່າງຖືກພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ—ເຈົ້າຈົ່ງໃຊ້ລັງສີຂອງເຈົ້າເອງ ຂັບໄລ່ຄວາມມືດແຫ່ງຄວາມໂສກໃຫ້ເຂົາ.”

Verse 18

अतो धर्माप्रिये नित्यं प्राप्य विश्वेश्वराद्वरम् । काशीस्थितानां जंतूनां नाशयाम्यघसंचयम्

“ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງທຳ, ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນນີ້ຈາກ ວິສເວສະວະຣະ ແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງທຳລາຍກອງບາບທີ່ສະສົມຂອງສັດທັງຫຼາຍຜູ້ອາໄສໃນກາສີ ຢູ່ເປັນນິດ.”

Verse 19

ये मामत्र भजिष्यंति मानवाः श्रद्धयान्विताः । त्वद्वरोद्यतपाणिं च तेषां दास्यामि चिंतितम्

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນສະຖານອັນສັກສິດນີ້ ບູຊາເຮົາດ້ວຍສັດທາ ແລະບູຊາເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ປະທານພອນ ດ້ວຍຍົກມືນົບນ້ອມ—ເຮົາຈະປະທານສິ່ງທີ່ເຂົາປາຖະໜາໃນໃຈໃຫ້ສຳເລັດ.

Verse 20

भवतीं मत्समीपस्थां युधिष्ठिरपतिव्रताम् । विश्वेशाद्दक्षिणेभागे दंडपाणेः समीपतः

ເຈົ້າ—ຜູ້ຖືພຣະວິນັຍແຫ່ງພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຢຸທິສຖິຣະ—ຈະຢູ່ໃກ້ເຮົາ ທາງດ້ານໃຕ້ຂອງວິສເວສະ ໃກ້ດັນຑະປານີ

Verse 21

येर्चयिष्यंति भावेन पुरुषा वास्त्रियोपि वा । तेषां कदाचिन्नो भावि भयं प्रियवियोगजम्

ຊາຍຫຼືຍິງຜູ້ໃດບູຊາຢູ່ນີ້ດ້ວຍພະວະແຫ່ງພັກຕິຈາກໃຈ ຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວອັນເກີດຈາກການພັດພາກຈາກສິ່ງອັນຮັກໃນເວລາໃດໆ

Verse 22

न व्याधिजं भयं क्वापि न क्षुत्तृड्दोषसंभवम् । द्रौपदीक्षणतः काश्यां तव धर्मप्रियेनघे

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຜູ້ຮັກທຳມະ, ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການໄດ້ເຫັນດຣອບະດີອັນເປັນມງຄົນໃນກາສີ ຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກໂລກໄພໃນທີ່ໃດໆ ແລະບໍ່ມີຄວາມທຸກຈາກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ

Verse 23

उवाच च प्रसन्नात्मा भास्करो द्रुपदात्मजाम्

ແລ້ວພາສະກະຣະ (ພຣະສຸລິຍະ) ຜູ້ມີໃຈຜ່ອງໃສ ໄດ້ກ່າວແກ່ທິດາຂອງດຣຸປະດະ ຄື ດຣອບະດີ

Verse 24

आदित्यस्य कथामेतां द्रौपद्याराधितस्य वै । यः श्रोष्यति नरो भक्त्या तस्यैनः क्षयमेष्यति

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາ ເລື່ອງລາວຂອງອາທິຕະຍະທີ່ນາງດຣໍປະດີໄດ້ບູຊາ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສິ້ນໄປ.

Verse 25

स्कंद उव ।च । द्रौपदादित्यमाहात्म्यं संक्षेपात्कथितं मया । मयूखादित्यमाहात्म्यं शृण्विदानीं घटोद्भव

ສກັນດະກ່າວວ່າ: “ເຮົາໄດ້ເລົ່າມະຫິມາຂອງ ດຣໍປະດາ-ອາທິຕະຍະ ໂດຍຫຍໍ້ແລ້ວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງມະຫິມາຂອງ ມະຢູຄາ-ອາທິຕະຍະ ໂອ ອະກັສຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້.”

Verse 26

पुरा पंचनदे तीर्थे त्रिषुलोकेषु विश्रुते । सहस्ररश्मिर्भगवांस्तपस्तेपे सुदारुणम्

ໃນການກ່ອນ ທີ່ຕີຣຖະປັນຈະນະດະ ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ ພຣະພະຄະວານສຸຣິຍະຜູ້ມີຮັດສະມີພັນສາຍ ໄດ້ບຳເນີນຕະປະອັນເຂັ້ມງວດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 27

प्रतिष्ठाप्य महालिंगं गभस्तीश्वर संज्ञितम् । गौरीं च मंगला नाम्नीं भक्तमंगलदां सदा

ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາມະຫາລິງຄະນາມ “ຄະພັສຕີອີສະວະຣະ” ແລະສະຖາປະນາພຣະເທວີເຄົາຣີນາມ “ມັງຄະລາ” ຜູ້ປະທານມົງຄຸນແກ່ຜູ້ມີພັກຕິເສມອ.

Verse 28

दिव्यवर्षसहस्रं तु शतेन गुणितं मुने । आराधयञ्शिवं सोमं सोमार्धकृतशेखरम्

ໂອ ມຸນີ, ຕະຫຼອດພັນປີທິບຄູນດ້ວຍຮ້ອຍ ທ່ານໄດ້ອາຣາທະນາພຣະສິວະ—ຜູ້ທຣົງຈັນທຣາ ແລະມີເສັ້ຽວຈັນທຣາປະດັບເປັນມົກກຸດ.

Verse 29

स्वरूपतस्तु तपनस्त्रिलोकीतापनक्षमः । ततोतितीव्र तपसा जज्वाल नितरां मुने

ໂດຍສະພາບແທ້ ພຣະອາທິດສາມາດແຜດເຜົາໄຕໂລກໄດ້. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຕະປະອັນແຮງກ້າຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ມຸນີ, ພຣະອາທິດຍິ່ງລຸກໂພງສະຫວ່າງກວ່າເກົ່າ.

Verse 30

मयूखैस्तत्र सवितुस्त्रैलोक्यदहनक्षमैः । ततं समस्तं तत्काले द्यावाभूम्योर्यदंतरम्

ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍລຳແສງຂອງພຣະສະວິຕຣະ ອັນສາມາດເຜົາໄຕໂລກໄດ້ ໃນເວລານັ້ນ ຊ່ອງວ່າງທັງໝົດລະຫວ່າງຟ້າແລະດິນ ຖືກເຕັມໄປທົ່ວທຸກທິດ.

Verse 31

वैमानिकैर्विष्णुपदे तत्यजे च गतागतम् । तीव्रे पतंगमहसि पतंगत्वभयादिव

ແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ຢູ່ໃນວິສນຸປະດະກໍລະທິ້ງການໄປມາ. ໃນຄວາມສະຫວ່າງອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອາທິດນັ້ນ ຮາວກັບກົວວ່າຈະກາຍເປັນແມງເມົ່າຖືກໄຟດຶງເຂົ້າໄປ.

Verse 32

मयूखा एव दृश्यंते तिर्यगूर्ध्वमधोपि च । आदित्यस्य न चादित्यो नीपपुष्पस्थितेरिव

ເຫັນແຕ່ລຳແສງເທົ່ານັ້ນ—ທັງແນວນອນ ທັງຂຶ້ນເທິງ ແລະລົງລຸ່ມດ້ວຍ. ບໍ່ເຫັນອົງພຣະອາທິດເອງ ດຸດດັ່ງດອກນີປະທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນທີ່ຕັ້ງຂອງມັນ.

Verse 33

तस्यवै महसां राशेस्तपोराशेस्तपोर्चिषाम् । चकंपे साध्वसात्तीव्रा त्रैलोक्यं सचराचरम्

ຈາກກອງມະຫິມານັ້ນ—ກອງຕະປະ ແລະປະກາຍໄຟແຫ່ງຕະປະ—ໄຕໂລກທັງປວງ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານຢິ່ງ.

Verse 34

सूर्य आत्मास्य जगतो वेदेषु परिपठ्यते । स एव चेज्वालयिता को नस्त्राता भवेदिह

ໃນພຣະເວດ ສຸຣິຍະຖືກສະດຸດີວ່າເປັນອາດມັນແທ້ຂອງໂລກນີ້. ຖ້າພຣະອົງເອງກາຍເປັນຜູ້ເຜົາໄໝ້ທຸກສິ່ງ ແລ້ວໃຜຈະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ?

Verse 35

जगच्चक्षुरसौ सूर्यो जगदात्मैष भास्करः । जगद्योयन्मृतप्रायं प्रातःप्रातः प्रबोधयेत्

ສຸຣິຍະນັ້ນແມ່ນດວງຕາຂອງໂລກ; ພາສະກະຣະນີ້ແມ່ນວິນຍານຂອງໂລກ—ຜູ້ປຸກໂລກທີ່ເຫມືອນຈະຕາຍໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນທຸກໆເຊົ້າ

Verse 36

तमोंधकूपपतितमुद्यन्नेष दिनेदिने । प्रसार्य परितः पाणीन्प्राणिजातं समुद्धरेत्

ພຣະອົງອຸທັຍຂຶ້ນທຸກມື້ ແລະຊ່ວຍຍົກສັດທັງຫຼາຍທີ່ຕົກໃນບໍ່ມືດແຫ່ງຄວາມມືດ ດັ່ງກັບການແຜ່ມືໄປທຸກທິດເພື່ອກູ້ຂຶ້ນ

Verse 37

उदितेऽत्रोदिमो नित्यमस्तं यात्यस्तमाप्नुमः । उदयेऽनुदये तस्मादस्माकं कारणं रविः

ເມື່ອພຣະອົງອຸທັຍ ພວກເຮົາກໍອຸທັຍຂຶ້ນທຸກມື້; ເມື່ອພຣະອົງອັດສະດົງ ພວກເຮົາກໍໄປສູ່ອັດສະດົງແລະຮອດຈຸດສິ້ນສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນການອຸທັຍຫຼືບໍ່ອຸທັຍ ພຣະຣະວິແມ່ນເຫດແຫ່ງພວກເຮົາ

Verse 38

इति व्याकुलितं विश्वं पश्यन्विश्वेश्वरः स्वयम् । विश्वत्राता वरं दातुं संजग्मे तिग्मरश्मये

ເມື່ອເຫັນຈັກກະວານວຸ້ນວາຍດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສເວສະວະຣະເອງ—ຜູ້ກູ້ໂລກ—ໄດ້ໄປຫາພຣະສຸຣິຍະຜູ້ມີລັດສະມີແຫຼມຄົມ ເພື່ອປະທານພອນ

Verse 39

मयूखमालिनं शंभुरालोक्याति सुनिश्चलम् । समाधि विस्मृतात्मानं विसिस्माय तपः प्रति

ເມື່ອພຣະອາທິດເຫັນພຣະສັມພູ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພວງລຳແສງ ຢືນນິ່ງສະຫງົບຢ່າງແນ່ນອນ ກໍ—ຜູ້ລືມຕົນໃນສະມາທິ—ພິສົງຕໍ່ຕະປະນັ້ນຍິ່ງນັກ।

Verse 40

उवाच च प्रसन्नात्मा श्रीकंठः प्रणतार्तिहृत् । अलं तप्त्वा वरं ब्रूहि द्युमणे महसां निधे

ແລ້ວພຣະສຣີກັນຖະ ຜູ້ມີໃຈຜ່ອງໃສ ແລະເປັນຜູ້ຂັບທຸກຂອງຜູ້ກ້ອມກາບ ກ່າວວ່າ: “ພໍແລ້ວກັບຕະປະ; ໂອ ດະຍຸມະເນ ຄັງແຫ່ງສະຫງ່າລາສີ ຈົ່ງຂໍພອນເຖີດ.”

Verse 41

निरुद्धेंद्रियवृत्तित्वाद्ब्रध्नो ध्यानसमाधिना । न जग्राह वचः शंभोर्द्वित्रिरुक्तोप्यकर्णवत्

ເນື່ອງຈາກພຣະບຣັດນະ (ພຣະອາທິດ) ກັ້ນການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງອິນທຣີຍະດ້ວຍທະຍານ-ສະມາທິ ຈຶ່ງບໍ່ຮັບຮູ້ພຣະວາຈາຂອງພຣະສັມພູ; ແມ່ນຈະກ່າວຊ້ຳສອງສາມເທື່ອ ກໍຍັງຄືຄົນບໍ່ມີຫູ.

Verse 42

काष्ठीभूतं तु तं ज्ञात्वा शिवः पस्पर्श पाणिना । महातपः समुद्भूत संतापामृतवर्षिणा

ເມື່ອຮູ້ວ່າເຂົາກາຍເປັນດັ່ງທ່ອນໄມ້ນິ່ງງັນ ພຣະສິວະຈຶ່ງແຕະຕ້ອງດ້ວຍພຣະຫັດ—ພຣະຫັດທີ່ໂປຍຝົນອະມຣິຕະເຫນືອຄວາມຮ້ອນທີ່ເກີດຈາກມະຫາຕະປະ.

Verse 43

तत उन्मीलयांचक्रे लोचने विश्वलोचनः । तस्योदयमिव प्राप्य प्रगे पंकजिनीवनी

ແລ້ວພຣະວິສະວະໂລຈະນະ ຜູ້ເຫັນທົ່ວສາກົນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້(ເຂົາ)ເປີດຕາ—ດັ່ງສະບົວຍາມອະຮຸນ ເມື່ອໄດ້ຮັບສຸຣິຍະອຸທັຍ ກໍບານສະພັງ.

Verse 44

परिव्यपेतसंतापस्तपनः स्पर्शनाद्विभोः । अवग्रहितसस्यश्रीरुल्ललास यथांबुदात्

ໂດຍການສຳຜັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຄວາມເຜົາຮ້ອນຂອງພຣະອາທິດຖືກລະງັບ; ພຣະອາທິດຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງ ເຫມືອນຄວາມອຸດົມສົມບູນຂອງພືດຜົນຫຼັງຝົນຈາກເມກາ।

Verse 45

मित्रो नेत्रातिथीकृत्य त्र्यक्षं प्रत्यक्षमग्रतः । दंडवत्प्रणनामोच्चैस्तुष्टाव च पिनाकिनम्

ມິດຣະ (ພຣະອາທິດ) ເປີດດວງຕາກວ້າງດັ່ງຕ້ອນຮັບແຂກ ແລ້ວເຫັນພຣະຜູ້ມີສາມຕາຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂດຍປະຈັກ; ຈຶ່ງກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ ແລະສັນລະເສີນພຣະປິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍສຽງດັງ।

Verse 46

रविरुवाच । देवदेव जगतांपते विभो भर्ग भीम भव चंद्रभूषण । भूतनाथ भवभीतिहारक त्वां नतोस्मि नतवांछितप्रद

ຣະວິກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວະ ຈອມເທວະ, ຈອມໂລກທັງປວງ, ພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ! ໂອ ພັຣກະ, ໂອ ຜູ້ນ່າຄວາມຢ້ານ, ໂອ ພະວະຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ! ໂອ ພູຕະນາຖ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານແຫ່ງພົບພາບໃນສັງສານ—ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານສິ່ງປາດຖະໜາແກ່ຜູ້ນອບນ້ອມ.”

Verse 47

चंद्रचूडमृड धूर्जटे हर त्र्यक्ष दक्ष शततंतुशातन । शांतशाश्वत शिवापते शिव त्वां नतोस्मि नतवांछितप्रद

“ໂອ ຈັນທຣະຈູດະ ຜູ້ທຣົງຈັນທຣາເທິງເສົາ, ໂອ ມຣິດະ, ໂອ ທູຣຈະຕິຜູ້ມີຊະດາ! ໂອ ຫະຣະ ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ! ໂອ ຜູ້ຊຳນານ ຜູ້ຕັດຂາດພັນທະຮ້ອຍເສັ້ນ! ໂອ ຜູ້ສະງົບ ແລະນິລັນດອນ, ໂອ ສິວະ ຈອມສາມີແຫ່ງພຣະສິວາ—ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານສິ່ງປາດຖະໜາແກ່ຜູ້ນອບນ້ອມ.”

Verse 48

नीललोहित समीहितार्थ दहे द्व्येकलोचन विरूपलोचन । व्योमकेशपशुपाशनाशन त्वां नतोस्मि नतवांछितप्रद

“ໂອ ນີລະໂລຫິຕະ ຜູ້ສຳເລັດສິ່ງທີ່ມຸ່ງໝາຍ, ໂອ ດະຫະນະ ຜູ້ເຜົາໄໝ້! ໂອ ພຣະຜູ້ມີສອງແລະໜຶ່ງຕາ, ໂອ ຜູ້ມີຕາອັນອັດສະຈັນ! ໂອ ວະໂຍມະເກດສະ ຜູ້ທຳລາຍບ່ວງປາສະຂອງປະສຸ (ສັດຜູ້ຖືກຜູກ) —ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານສິ່ງປາດຖະໜາແກ່ຜູ້ນອບນ້ອມ.”

Verse 49

वामदेवशितिकंठशूलभृच्चंद्रशेखर फणींद्रभूषण । कामकृत्पशुपते महेश्वर त्वां नतोस्मि नतवांछितप्रद

ໂອ ວາມເທວະ, ຜູ້ຄໍສີຟ້າຖືຕຣິສູນ, ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ ປະດັບດ້ວຍພະຍານາກ; ຜູ້ປະຫານກາມ, ປະສຸປະຕິ ມະເຫສະວອນ ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ—ຂໍປະທານພອນທີ່ປາດຖະນາແກ່ຜູ້ນົບນ້ອມ.

Verse 50

त्र्यंबक त्रिपुरसूदनेश्वर त्राणकृत्त्रिनयनत्रयीमय । कालकूट दलनांतकांतक त्वां नतोस्मि नतवांछितप्रद

ໂອ ຕຣະຍັມບະກະ, ອີສະວອນຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ, ຜູ້ຄຸ້ມຄອງມີສາມຕາ ທີ່ສາມຕາເປັນໄຕຣະຕັດ; ຜູ້ບົດຂີ້ພິດກາລະກູດ, ຜູ້ປະຫານຜູ້ປະຫານແຫ່ງມະຕະ ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ; ຂໍປະທານພອນທີ່ປາດຖະນາແກ່ຜູ້ນົບນ້ອມ.

Verse 51

शर्वरीरहितशर्वसर्वगस्वर्गमार्गसुखदापवर्गद । अंधकासुररिपो कपर्दभृत्त्वां नतोस्मि नतवांछितप्रद

ໂອ ສະຣະວະ, ຜູ້ບໍ່ຖືກຄວາມມືດຄອບງຳ; ຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ຜູ້ປະທານສຸກແຫ່ງທາງໄປສະຫວັນ ແລະປະທານອະປະວັກ (ໂມກສະ); ສັດຕູຂອງອັນທະກະອະສູຣ, ຜູ້ຊົງຊະດາ ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ; ຂໍປະທານພອນທີ່ປາດຖະນາແກ່ຜູ້ນົບນ້ອມ.

Verse 52

शंकरोग्रगिरिजापते पते विश्वनाथविधिविष्णु संस्तुत । वेदवेद्यविदिताऽखिलेंगि तत्वां नतोस्मि नतवांछितप्रद

ໂອ ສັງກະຣະ, ພຣະອົງຜູ້ອົງອາດ, ສະວາມີແຫ່ງຄິຣິຈາ; ໂອ ວິສະວະນາຖ, ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະ ວິສະນຸ; ຜູ້ທີ່ວິເທດຮູ້ໄດ້, ແກ່ນຕັດຕະວະທີ່ແຜ່ຊຶມໃນທຸກສິ່ງ ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ; ຂໍປະທານພອນທີ່ປາດຖະນາແກ່ຜູ້ນົບນ້ອມ.

Verse 53

विश्वरूपपररूप वर्जितब्रह्मजिह्मरहितामृतप्रद । वाङमनोविषयदूरदूरगत्वां नतोस्मि नतवांछितप्रद

ໂອ ຜູ້ປະທານອະມະຕະພາບດັ່ງອະມຣິຕະ; ຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມຄົດຄ້ຽວແຫ່ງແນວຄິດ ‘ພຣະພຣະຫມັນ’ ທີ່ຖືກຈຳກັດ; ຜູ້ເກີນທັງຮູບສາກົນ ແລະຮູບອັນສູງສຸດ; ໄກເກີນຄຳເວົ້າແລະໃຈຈະເຖິງ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ; ຂໍປະທານພອນທີ່ປາດຖະນາແກ່ຜູ້ນົບນ້ອມ.

Verse 54

इत्थं परीत्य मार्तंडो मृडं देवं मृडानिकाम् । अथ तुष्टाव प्रीतात्मा शिववामार्धहारिणीम्

ດັ່ງນັ້ນ ມາຣຕັນດະ (ພະອາທິດ) ໄດ້ເດີນປະທັກສິນຮອບ ພຣະມຣິດ (ພຣະສິວະ) ແລະ ພຣະເທວີມຣິດານິກາຜູ້ອ່ອນໂຍນ; ແລ້ວດ້ວຍໃຈປິຕິ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະນາງຜູ້ແບ່ງປັນຊີກຊ້າຍຂອງພຣະສິວະ ຄູ່ຄອງທິບພະ।

Verse 55

रविरुवाच । देवि त्वदीयचरणांबुजरेणुगौरीं भालस्थलीं वहति यः प्रणतिप्रवीणः । जन्मांतरेपि रजनीकरचारुलेखा तां गौरयत्यतितरां किल तस्य पुंसः

ພຣະຣະວິ (ພະອາທິດ) ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວີ! ຜູ້ໃດຊໍານານໃນການກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ຍ່ອມຖືກຄວາມຂາວຜ່ອງ (ເກົາຣີ) ທີ່ເກີດຈາກຝຸ່ນແຫ່ງດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງໜ້າຜາກ. ແມ່ນແຕ່ໃນຊາດອື່ນ ເສັ້ນຈັນທຣາອັນງາມຢູ່ເທິງຄິ້ວຂອງເຂົາ ກໍຍິ່ງເຮັດໃຫ້ໝາຍນັ້ນສະຫວ່າງໄສຂຶ້ນ।

Verse 56

श्रीमंगले सकलमंगलजन्मभूमे श्रीमंगले सकलकल्मषतूलवह्ने । श्रीमंगले सकलदानवदर्पहंत्रि श्रीमंगलेऽखिलमिदं परिपाहि विश्वम्

ໂອ ສຣີມັງກະລາ ແຜ່ນດິນເກີດແຫ່ງມົງຄຸນທັງປວງ! ໂອ ສຣີມັງກະລາ ໄຟທີ່ເຜົາກອງບາບດຸດຝ້າຍ! ໂອ ສຣີມັງກະລາ ຜູ້ທໍາລາຍຄວາມຍິ່ງຍໂສຂອງດານະວະທັງຫມົດ! ໂອ ສຣີມັງກະລາ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຈັກກະວານນີ້ທັງປວງ।

Verse 57

विश्वेश्वरि त्वमसि विश्वजनस्य कर्त्री त्वं पालयित्र्यसि तथा प्रलयेपिहंत्री । त्वन्नामकीर्तनसमुल्लसदच्छपुण्या स्रोतस्विनी हरति पातककूलवृक्षान्

ໂອ ພຣະວິສເວສະວະຣີ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງສັດທັງປວງ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ອຸປະຖໍາຄ້ຳຈຸນ ແລະໃນການປຣະລະຍະ ພຣະອົງກໍແມ່ນຜູ້ທໍາລາຍ. ສາຍນ້ໍາບຸນອັນບໍລິສຸດແລະສະຫວ່າງໄສ ທີ່ພຸ່ງພອງດ້ວຍການຂັບຮ້ອງນາມຂອງພຣະອົງ ຍ່ອມຖອນຮາກປ່າໄມ້ແຫ່ງບາບອັນເປັນກອງໃຫຍ່ໄດ້।

Verse 58

मातर्भवानि भवती भवतीव्रदुःखसंभारहारिणि शरण्यमिहास्ति नान्या । धन्यास्त एव भुवनेषु त एव मान्या येषु स्फुरेत्तवशुभः करुणाकटाक्षः

ໂອ ແມ່ພຣະພະວານີ ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ກໍາຈັດພາລະອັນໜັກຫນ່ວງແຫ່ງທຸກຂ໌ອັນຮຸນແຮງ; ທີ່ນີ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນນອກຈາກພຣະອົງ. ຜູ້ໃດທີ່ພຣະສາຍຕາແຫ່ງຄວາມເມດຕາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງ ຜູ້ນັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ມີບຸນແທ້ໃນທຸກໂລກ ແລະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມບູຊາ।

Verse 59

ये त्वा स्मरंति सततं सहजप्रकाशां काशीपुरीस्थितिमतीं नतमोक्षलक्ष्मीम् । तान्संस्मरेत्स्मरहरो धृतशुद्धबुद्धीन्निर्वाणरक्षणविचक्षणपात्रभूतान्

ຜູ້ໃດທີ່ລະລຶກເຖິງພຣະອົງຢ່າງສະເໝີ—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ສະຖິດໃນນະຄອນກາຊີ ແລະເປັນລັກສະມີແຫ່ງໂມກສະແກ່ຜູ້ກ້ມກາບ—ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບການລະລຶກຈາກສະມະຣະຫະ (ພຣະສິວະຜູ້ທຳລາຍກາມ) ເປັນຜູ້ມີປັນຍາບໍລິສຸດ ເປັນພາຊະນະອັນຄວນ ແລະຮູ້ທັນໃນການພິທັກນິຣວານະ.

Verse 60

मातस्तवांघ्रियुगलं विमलं हृदिस्थं यस्यास्ति तस्य भुवनं सकलं करस्थम् । यो नामतेज एति मंगलगौरि नित्यं सिद्ध्यष्टकं न परिमुंचति तस्य गेहम्

ແມ່ເຈົ້າ! ຜູ້ໃດມີຄູ່ພຣະບາດອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງສະຖິດໃນໃຈ ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ໂລກທັງປວງເຫມືອນຢູ່ໃນຝາມື. ແລະ ໂອ ມັງຄະລາເກົາຣີ! ຜູ້ໃດເຂົ້າເຖິງລັດສະໝີແຫ່ງພຣະນາມຂອງພຣະອົງທຸກມື້ ອັດຖະສິດທິທັງແປດບໍ່ລະທິ້ງເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນ.

Verse 61

त्वं देवि वेदजननी प्रणवस्वरूपा गायत्र्यसि त्वमसि वै द्विजकामधेनुः । त्वं व्याहृतित्रयमिहाऽखिलकर्मसिद्ध्यै स्वाहास्वधासि सुमनः पितृतृप्तिहेतुः

ໂອ ເທວີ! ພຣະອົງແມ່ນແມ່ແຫ່ງພຣະເວດ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງປຣະນະວະ (ໂອມ) ໂດຍແທ້. ພຣະອົງແມ່ນຄາຍະຕຣີ ເປັນດັ່ງກາມະເທນຸໃຫ້ແກ່ທະວິຊະ. ພຣະອົງແມ່ນວະຍາຫຣິຕິສາມ (ພູḥ ພຸວະḥ ສະວະḥ) ເພື່ອຄວາມສຳເລັດແຫ່ງພິທີກຳທັງປວງ; ພຣະອົງແມ່ນ ‘ສະວາຫາ’ ແລະ ‘ສະວະທາ’ ເປັນເຫດໃຫ້ເທວະແລະປິຕຣະພໍໃຈ ໂອ ຜູ້ໃຈດີ.

Verse 62

गौरि त्वमेव शशिमौलिनि वेधसि त्वं सावित्र्यसि त्वमसि चक्रिणि चारुलक्ष्मीः । काश्यां त्वमस्यमलरूपिणि मोक्षलक्ष्मीस्त्वं मे शरण्यमिह मंगलगौरि मातः

ໂອ ເກົາຣີ! ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວຢູ່ຄຽງຂ້າງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (ສິວະ); ພຣະອົງກໍຢູ່ກັບເວທັສ (ພຣະພຣະຫມາ); ພຣະອົງແມ່ນສາວິຕຣີ; ແລະກັບພຣະຜູ້ຖືຈັກຣະ (ວິສນຸ) ພຣະອົງແມ່ນລັກສະມີອັນງາມ. ໃນກາຊີ ໂອ ຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ມີມົນທິນ ພຣະອົງແມ່ນລັກສະມີແຫ່ງໂມກສະ. ໂອ ແມ່ມັງຄະລາເກົາຣີ! ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນທີ່ນີ້.

Verse 63

स्तुत्वेति तां स्मरहरार्धशरीरशोभां श्रीमंगलाष्टक महास्तवनेन भानुः । देवीं च देवमसकृत्परितः प्रणम्य तूष्णीं बभूव सविता शिवयोः पुरस्तात्

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເທວີ—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເປັນຄື່ງກາຍຂອງສະມະຣະຫະ (ສິວະ)—ດ້ວຍມະຫາສະຕະວະນາມ ‘ສຣີ ມັງຄະລາອັດຖະກະ’ ແລ້ວ, ພານຸ (ພຣະອາທິດ) ໄດ້ກ້ມກາບພຣະເທວີແລະພຣະເທວະຊ້ຳໆຮອບດ້ານ; ແລ້ວຈຶ່ງຢືນນິ່ງສະງົບຢູ່ຕໍ່ໜ້າສິວະແລະສິວາ.

Verse 64

देवदेव उवाच । उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते प्रसन्नोस्मि महामते । मित्रमन्नेत्रगो नित्यं प्रपश्ये तच्चराचरम्

ພຣະເທວເທວ (ພຣະສິວະ) ຕັດວ່າ: “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ—ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ. ເຮົາພໍພຣະໄທ. ເປັນມິດ ເຮົາສະຖິດໃນດວງຕາຂອງເຈົ້າ ແລະເບິ່ງເຫັນໂລກທັງປວງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຢູ່ເປັນນິດ”

Verse 65

मम मूर्तिर्भवान्सूर्य सर्वज्ञो भव सर्वगः । सर्वेषां महसां राशिः सर्वेषां सर्वकर्मवित्

“ໂອ ພຣະສູຣະຍະ, ເຈົ້າແມ່ນພຣະມູຣຕິຂອງເຮົາເອງ. ຈົ່ງເປັນຜູ້ຮູ້ທົ່ວ, ຈົ່ງເປັນຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ຈົ່ງເປັນຄັງແຫ່ງແສງສະຫວ່າງສໍາລັບທຸກຜູ້, ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ກຳຂອງທຸກສັດ”

Verse 66

सर्वेषां सर्वदुःखानि भक्तानां त्वं निराकुरु । त्वया नाम्नां चतुःषष्ट्या यदष्टकमुदीरितम्

“ຈົ່ງຂັບໄລ່ຄວາມທຸກທັງປວງຂອງບັນດາຜູ້ພັກຕະ. ແລະເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ປະກາດບົດສັນລະເສີນ 8 ບົດ ໂດຍອາໄສນາມ 64…”

Verse 67

अनेन मां परिष्टुत्य नरो मद्भक्तिमाप्स्यति । अष्टकं मंगलागौर्या मंगलाष्टकसंज्ञकम्

“ຜູ້ໃດສັນລະເສີນເຮົາດ້ວຍບົດນີ້ ຈະໄດ້ຮັບພັກຕິຕໍ່ເຮົາ. ນີ້ແມ່ນບົດສັນລະເສີນ 8 ບົດ ແດ່ ພຣະມັງຄະລາເກົາຣີ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ມັງຄະລາອັດຖະກະ’”

Verse 68

अनेन मंगलागौरीं स्तुत्वा मंगलमाप्स्यति । चतुःषष्ट्यष्टकं स्तोत्रं मंगलाष्टकमेव च

“ຜູ້ໃດສັນລະເສີນພຣະມັງຄະລາເກົາຣີດ້ວຍບົດນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມມົງຄຸນ. ບົດສະໂຕຕຣະນີ້ແມ່ນ ‘ຈະຕຸຫສັດສະຖິ-ອັດຖະກະ’ ອັດຖະກະທີ່ຮ້ອຍຮຽງຈາກນາມ 64 ແລະນີ້ແຫຼະແມ່ນ ‘ມັງຄະລາອັດຖະກະ’ ໂດຍແທ້”

Verse 69

एतत्स्तोत्रवरं पुण्यं सर्वपातकनाशनम् । दूरदेशांतरस्थोपि जपन्नित्यं नरोत्तमः

ສະໂຕດຣະອັນປະເສີດແລະສັກສິດນີ້ເປັນບຸນຢ່າງຍິ່ງ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ। ແມ່ນແຕ່ຜູ້ດີຢູ່ແດນໄກ ຖ້າສວດຈຳທຸກມື້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບອານຸພາບຊຳລະລ້າງຂອງມັນ।

Verse 70

त्रिसंध्यं परिशुद्धात्मा काशीं प्राप्स्यति दुर्लभाम् । अनेन स्तोत्रयुग्मेन जप्तेन प्रत्यहं नृभिः

ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ປະຕິບັດໃນສາມສັນທະຍາ ແລະສວດສະໂຕດຣະຄູ່ນີ້ທຸກມື້ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸກາສີອັນຫາໄດ້ຍາກ।

Verse 71

ध्रुवदैनंदिनं पापं क्षालितं नात्र संशयः । न तस्य देहिनो देहे जातु चित्किल्बिषस्थितिः

ບາບປະຈຳວັນທີ່ຕິດຕໍ່ກັນ ຖືກຊຳລະລ້າງແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ। ໃນກາຍຂອງຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ເຄີຍເຫຼືອຄວາມດ່າງພ້ອຍແຫ່ງຄວາມຜິດ।

Verse 72

त्रिकालं योजयेन्नित्यमेतत्स्तोत्रद्वयंशुभम् । किंजप्तैर्बहुभिः स्तोत्रैश्चंचलश्रीप्रदैर्नृणाम्

ຄວນນຳສະໂຕດຣະຄູ່ອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ມາສວດເປັນນິດໃນສາມເວລາຂອງວັນ। ແລ້ວຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດທີ່ຄົນຈະສວດສະໂຕດຣະອື່ນຫຼາຍໆ ທີ່ໃຫ້ແຕ່ຄວາມຮັ່ງມີອັນຜັນຜວນບໍ່ໝັ້ນຄົງ?

Verse 73

एतत्स्तोत्रद्वयं दद्यात्काश्यां नैःश्रेयसीं श्रियम् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मानवैर्मोक्षकांक्षिभिः

ສະໂຕດຣະຄູ່ນີ້ປະທານໃນກາສີ “ໄນຫະສເຣຍະສີ-ສຣີ” ຄືຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນສູງສຸດທີ່ນຳໄປສູ່ໂມກສະ। ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະຄວນພະຍາຍາມທຸກປະການເພື່ອຍຶດຖືແລະປະຕິບັດມັນ।

Verse 74

एतत्स्तोत्रद्वयं जप्यं त्यक्त्वा स्तोत्राण्यनेकशः । प्रपंच आवयोरेव सर्व एष चराचरः

ຄວນຈະສວດຈັບຈິດ (ຈະປະ) ສະໂຕຕຣາສອງບົດນີ້ ໂດຍວາງສະໂຕຕຣາອື່ນໆອັນຫຼາຍໄວ້; ເພາະສັບພະຈັກກະວານທັງທີ່ເຄື່ອນແລະບໍ່ເຄື່ອນນີ້ ແທ້ຈິງແມ່ນການປະກົດຂອງ “ສອງພຣະອົງ” ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໃນບົດນີ້.

Verse 75

तदावयोःस्तवादस्मान्निष्प्रपंचो जनो भवेत् । समृद्धिमाप्य महतीं पुत्रपौत्रवतीमिह

ດ້ວຍສະໂຕຕຣາສັນລະເສີນ “ສອງພຣະອົງ” ນີ້ ບຸກຄົນຈະພົ້ນຈາກຄວາມພົວພັນໃນການແຜ່ຂະຫຍາຍແຫ່ງໂລກີ; ແລະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນໃຫຍ່ໃນໂລກນີ້—ມີລູກແລະຫຼານອຸດົມ—ຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນເຫນືອສິ່ງນັ້ນ.

Verse 76

अंते निर्वाणमाप्नोति जपन्स्तोत्रमिदं नरः । अन्यच्च शृणु सप्ताश्व ग्रहराज दिवाकर

ໃນທ້າຍສຸດ ຜູ້ຊາຍຜູ້ຈະປະສະໂຕຕຣານີ້ ຈະບັນລຸນິຣວານ. ແລະຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປອີກ—ໂອ ຜູ້ມີມ້າເຈັດຕົວ, ໂອ ກະສັດແຫ່ງດາວເຄາະ, ໂອ ດິວາກະຣ ພຣະອາທິດ!

Verse 77

त्वया प्रतिष्ठितं लिंगं गभस्तीश्वरसंज्ञितम् । सेवितं भक्तिभावेन सर्वसिद्धिसमर्पकम्

ລິງຄະທີ່ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາ ມີນາມວ່າ “ກະພັສຕີອີສະວະຣະ” ຖືກບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ແລະປະທານສິດທິແລະຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ.

Verse 78

त्वया गभस्तिमालाभिश्चांपेयांबुजकांतिभिः । यदर्चित्वैश्वरं लिंगं सर्वभावेन भास्कर

ໂອ ພາສະກະຣ! ທ່ານໄດ້ບູຊາລິງຄະຂອງພຣະເຈົ້າ ດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງລຳແສງຂອງທ່ານ ທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງດອກຈຳປາຄຳແລະດອກບົວ ໂດຍນ້ອມຖວາຍຕົນທັງປວງດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 79

गभस्तीश्वर इत्याख्यां ततो लिंगमवाप्स्यति । अर्चयित्वा गभस्तीशं स्नात्वा पंचनदे नरः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລິງຄະນັ້ນຈະໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ກະພັສຕີອີສະວະຣະ”។ ເມື່ອບູຊາພຣະກະພັສຕີອີສະວະຣະ ແລະອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ປັນຈະນະດາ ຜູ້ສັດທາຍ່ອມໄດ້ບຸນຕາມທີ່ສັນຍາໄວ້

Verse 80

न जातु जायते मातुर्जठरे धूतकल्मषः । इमां च मंगलागौरीं नारी वा पुरुषोपि वा

ຜູ້ໃດທີ່ບາບມົນທິນຖືກຊຳລະແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ເກີດອີກໃນຄອບຄອງມານດາເລີຍ। ແລະພິທີ/ວັດຕະ “ມັງຄະລາເກົາຣີ” ນີ້ ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍກໍປະຕິບັດໄດ້

Verse 81

चैत्रशुक्लतृतीयायामुपोषणपरायणः । महोपचारैः संपूज्य दुकूलाभरणादिभिः

ໃນວັນຂຶ້ນ 3 ຄ່ຳ ເດືອນໄຈຕຣະ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການອົດອາຫານ ພຶງບູຊາ(ມັງຄະລາເກົາຣີ)ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ຜ້າລະອຽດ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະອື່ນໆ

Verse 82

रात्रौ जागरणं कृत्वा गीतनृत्यकथादिभिः । प्रातः कुमारीः संपूज्य द्वादशाच्छादनादिभिः

ເຮັດການຕື່ນເຝົ້າຕອນກາງຄືນດ້ວຍການຮ້ອງເພງ ຟ້ອນລຳ ເລົ່າ/ສາທະຍາຍຄຳທຳ ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວຕອນເຊົ້າຈຶ່ງບູຊາກຸມາຣີ (ເດັກຍິງບໍລິສຸດ) ຕາມພິທີ—ຖວາຍຜ້າຄຸມ/ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ 12 ຜືນ ແລະທານອື່ນໆ

Verse 83

संभोज्यपरमान्नाद्यैर्दत्त्वान्येभ्योपि दक्षिणाम् । होमं कृत्वा विधानेन जातवेदस इत्यृचा

ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານອັນປະເສີດແກ່(ຜູ້ຮັບການນັບຖື) ແລະໃຫ້ດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ຜູ້ອື່ນດ້ວຍແລ້ວ ພຶງປະກອບໂຮມະຕາມພິທີ ໂດຍໃຊ້ຄຳມະນະຕາມຣິກເວທທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ຊາຕະເວດະສ…”

Verse 84

अष्टोत्तरशताभिश्च तिलाज्याहुतिभिः प्रगे । एकं गोमिथुनं दत्त्वा ब्राह्मणाय कुटुंबिने

ໃນຍາມອະຮຸນ ຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍງາແລະເນີຍໃສ 108 ຄັ້ງ ແລະຖວາຍທານໂຄເປັນຄູ່ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຄົນຄອບຄົວ ພິທີນີ້ຍ່ອມສຳເລັດສົມບູນ।

Verse 85

श्रद्धया समलंकृत्य भूषणैर्द्विजदंपती । भोजयित्वा महार्हान्नैः प्रीयेतां मंगलेश्वरौ

ດ້ວຍສັດທາ ປະດັບຄູ່ຜົວເມຍພຣາຫມັນດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ແລະເລີ້ຍງດ້ວຍອາຫານອັນປະນີດ—ດ້ວຍນີ້ ພຣະມັງກະເລສະວະຣະ ແລະ ພຣະນາງມັງກະລາ ຍ່ອມພໍພຣະໄທ।

Verse 86

इति मंत्रं समुच्चार्य प्रातः कृत्वाथ पारणम् । न दुर्भगत्वमाप्नोति न दारिद्र्यं कदाचन

ເມື່ອອອກສຽງມົນຕຣາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ແລະໃນຕອນເຊົ້າໄດ້ເຮັດປາຣະນະ (ອາຫານປິດວຣະຕະ) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ປະສົບເຄາະຮ້າຍ ແລະຄວາມທຸກຍາກກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ।

Verse 87

न वै संतानविच्छित्तिं भोगोच्छित्तिं न जातुचित् । स्त्री वैधव्यं न चाप्नोति न नायोषिद्वियोगभाक्

ບໍ່ມີການຂາດສາຍແຫ່ງລູກຫຼານ ແລະຄວາມສຸກສົມບັດບໍ່ເສື່ອມໃນການໃດໆ ສະຕຣີບໍ່ເຖິງຄວາມເປັນແມ່ຫມ້າຍ ແລະບຸຣຸດບໍ່ຕົກໃນຊະຕາການພັດພາກຈາກພັນລະຍາ।

Verse 88

पापानि विलयं यांति पुण्यराशिश्च लभ्यते । अपि वंध्या प्रसूयेत कृत्वैतन्मंगलाव्रतम्

ບາບທັງຫຼາຍຍ່ອມລະລາຍໄປ ແລະໄດ້ຮັບກອງບຸນອັນຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ສະຕຣີທີ່ເປັນຫມັນ ເມື່ອປະຕິບັດມັງກະລາ-ວຣະຕະອັນເປັນມົງຄົນນີ້ ກໍອາດໃຫ້ກຳເນີດບຸດທາຍາດໄດ້।

Verse 89

एतद्व्रतस्य करणात्कुरूपत्वं न जातुचित् । कुमारी विंदतेत्यंतं गुणरूपयुतं पतिम्

ໂດຍການປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ ຄວາມອັບຮູບຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍໃນເວລາໃດໆ. ນາງສາວຈະໄດ້ຮັບສາມີອັນປະເສີດ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳສູງ ແລະຮູບງາມນ່າຊົມ.

Verse 90

कुमारोपि व्रतं कृत्वा विंदति स्त्रियमुत्तमाम् । संति व्रतानि बहुशो धनकामप्रदानि च

ແມ່ນແຕ່ຊາຍໜຸ່ມກໍດ້ວຍການເຮັດວຣະຕະນີ້ ຈະໄດ້ຮັບພັນລະຍາອັນປະເສີດ. ແທ້ຈິງມີວຣະຕະຫຼາຍປະການທີ່ປະທານທັງຊັບສິນ ແລະຄວາມສົມປາດຖະໜາ.

Verse 91

नाप्नुयुर्जातुचित्तानि मंगलाव्रततुल्यताम् । कर्तव्या चाब्दिकी यात्रा मधौ तस्यां तिथौ नरैः

ວຣະຕະອື່ນໆ ບໍ່ອາດທຽບເທົ່າມາງຄະລະວຣະຕະໄດ້ເລີຍ. ແລະໃນຕິຖີນັ້ນໃນເດືອນມະທຸ ນະຣະຊົນພຶງປະຕິບັດຍາຕຣາປະຈຳປີເປັນວຣະຕະ.

Verse 92

सर्वविघ्नप्रशांत्यर्थं सदा काशीनिवासिभिः । अपरं द्युमणे वच्मि तव चात्र तपस्यतः

ເພື່ອໃຫ້ອຸປະສັກທັງປວງສະຫງົບລົງ ຊາວກາສີພຶງປະຕິບັດສິ່ງນີ້ເປັນນິດ. ຕໍ່ໄປ ໂອ ດຍຸມະນີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກປະການໜຶ່ງ—ໂດຍພິເສດແກ່ທ່ານຜູ້ກຳລັງບຳເພັນຕະປະຢູ່ນີ້.

Verse 93

मयूखा एव खे दृष्टा न च दृष्टं कलेवरम् । मयूखादित्य इत्याख्या ततस्ते दितिनंदन

ໃນຟ້າເຫັນແຕ່ລຳແສງຮັດສະມີ ບໍ່ເຫັນຮ່າງກາຍແຕ່ຢ່າງໃດ. ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງທິຕິ ຈຶ່ງເກີດນາມ ‘ມະຍູຄາດິຕະຍະ’.

Verse 94

त्वदर्चनान्नृणां कश्चिन्न व्याधिः प्रभविष्यति । भविष्यति न दारिद्र्यं रविवारे त्वदीक्षणात्

ດ້ວຍການບູຊາພຣະອົງ ບໍ່ມີໂລກໄພໃດຈະກໍ່ເກີດແກ່ມະນຸດ. ແລະໃນວັນອາທິດ ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງພຣະອົງ ຄວາມທຸກຍາກບໍ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 95

इत्थं मयूखादित्यस्य शिवो दत्त्वा बहून्वरान् । तत्रैवांतर्हितो भूतो रविस्तत्रैव तस्थिवान्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະໄດ້ປະທານພອນຫຼາຍປະການແກ່ ມະຍູຄາດິຕະຍະ ແລ້ວກໍອັນຕະຣະທານໄປໃນທີ່ນັ້ນເອງ; ແລະ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ກໍດຳລົງປະດິດສະຖານຢູ່ໃນບ່ອນນັ້ນເອງ.

Verse 96

श्रुत्वाख्यानमिदं पुण्यं मयूखादित्यसंश्रयम् । द्रौपदादित्यसहितं नरो न निरयं व्रजेत्

ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງຕຳນານອັນເປັນບຸນນີ້ ອັນສຳພັນກັບ ມະຍູຄາດິຕະຍະ ພ້ອມດ້ວຍ (ເລື່ອງ) ດຣອຸປະດາດິຕະຍະ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄປສູ່ນະຣົກ.