Adhyaya 30

Verse 1

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्यमहाभाग स च राजा भगीरथः । आराध्य श्रीमहादेवमुद्दिधीर्षुः पितामहान्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ອະກັດສະຕະຍະຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ພະຣາຊາ ພະຄີຣະຖະ ປາດຖະນາຈະຊ່ວຍພົ້ນບັນພະບຸລຸດ ໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາ ພຣະສີມະຫາເທວະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 2

ब्रह्मशाप विनिर्दग्धान्सर्वान्राजर्षिसत्तमः । महता तपसा भूमिमानिनाय त्रिवर्त्मगाम्

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກຜູ້ທີ່ຖືກຄຳສາບຂອງພຣະພຣະຫມາເຜົາຜານ, ຣາຊະຣິສິຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງ ແລ້ວນຳພຣະແມ່ຄົງຄາ ຜູ້ໄຫຼໄປຕາມສາມທາງ ລົງສູ່ແຜ່ນດິນ।

Verse 3

त्रयाणामपि लोकानां हिताय महते नृपः । समानैषीत्ततो गंगां यत्रासीन्मणिकर्णिका

ເພື່ອມະຫາປະໂຫຍດແກ່ສາມໂລກ, ພຣະຣາຊາໄດ້ນຳພຣະແມ່ຄົງຄາໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ມະນິກັນນິກາສະຖິດຢູ່।

Verse 4

आनंदकाननं शंभोश्चक्रपुष्करिणी हरेः । परब्रह्मैकसुक्षेत्रं लीलामोक्षसमर्पकम्

ທີ່ນີ້ແມ່ນອານັນທະການະຂອງພຣະສັມພູ; ທີ່ນີ້ແມ່ນຈັກຣະປຸສກະຣິນີຂອງພຣະຫຣິ; ທີ່ນີ້ແມ່ນສຸເຂດອັນເອກຂອງປະຣະພຣະຫມັນ—ປະທານໂມກສະເປັນລີລາທິພຍ।

Verse 5

प्रापयामास तां गंगां दैलीपिः पुरतश्चरन् । निर्वाणकाशनाद्यत्र काशीति प्रथिता पुरी

ດາຍລີປິໄດ້ເດີນນຳໜ້າ ແລະນຳພຣະແມ່ຄົງຄານັ້ນເຂົ້າສູ່ນະຄອນ—ທີ່ໂດງດັງນາມ ‘ກາສີ’ ເນື່ອງຈາກສ່ອງແສງແຫ່ງນິຣະວານ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)।

Verse 6

अविमुक्तं महाक्षेत्रं न मुक्तं शंभुना क्वचित । प्रागेव हि मुनेऽनर्घ्यं जात्यं जांबूनदं स्वयम्

ໂອ ມຸນີ, ອະວິມຸກຕະ ແມ່ນມະຫາເຂດສັກສິດ ທີ່ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງໃນການໃດໆ. ມັນລ້ຳຄ່າໂດຍຕົນເອງ ດັ່ງຄຳຈຳບູນະດະ ບໍລິສຸດແທ້.

Verse 7

पुनर्वारितरेणापि हीरेणयदि संगतम् । चक्रपुष्करणीतीर्थं प्रागेव श्रेयसांपदम्

ແມ່ນແຕ່ສິ່ງໃດຈະຖືກປະສົມກັບເພັດທີ່ຂັດເກົາຊ້ຳໆ ກໍຕາມ, ຕີຣະຖະ ຈັກຣະປຸສກະຣະນີ ແມ່ນຕັ້ງແຕ່ເດີມ ທີ່ສະຖິດແຫ່ງມົງຄຸນ ແລະ ຄວາມດີສູງສຸດ.

Verse 8

ततः श्रेष्ठतरं शंभोर्मणिश्रवणभूषणात् । आनंदकानने तस्मिन्नविमुक्ते शिवालये

ຍິ່ງປະເສີດກວ່າເຄື່ອງປະດັບຫູອັນປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີຂອງສັມພູ ແມ່ນສິວາລະຍະນັ້ນ—ອະວິມຸກຕະ—ໃນປ່າແຫ່ງອານັນທະ (ອານັນດະການະນະ).

Verse 9

प्रागेव मुक्तिः संसिद्धा गंगासंगात्ततोधिका । यदा प्रभृति सा गंगा मणिकर्ण्यां समागता

ທີ່ນັ້ນ ໂມກສະ ໄດ້ສຳເລັດສົມບູນຢູ່ແລ້ວ; ແຕ່ກໍຍິ່ງສູງສົ່ງຂຶ້ນດ້ວຍການຮ່ວມສົມພັນກັບ ຄົງຄາ—ນັບແຕ່ຄົງຄາມາຮອດ ມານິກັນນີ.

Verse 10

तदाप्रभृति तत्क्षेत्रं दुष्प्रापं त्रिदशैरपि । कृत्वा कर्माण्यनेकानि कल्याणानीतराणि वा

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ເຂດສັກສິດນັ້ນກໍກາຍເປັນສິ່ງຍາກຈະໄດ້ມາ ແມ່ນແຕ່ສຳລັບເທວະດາ—ເຖິງແມ່ນສັດທັງຫຼາຍຈະເຮັດກຳມະນານາປະການ ຈະເປັນກຸສົນ ຫຼື ອື່ນໆກໍຕາມ.

Verse 11

तानि क्षणात्समुत्क्षिप्य काशीसंस्थोऽमृतोभवेत् । तस्यां वेदांतवेद्यस्य निदिध्यासनतो विना

ເມື່ອສະຫຼັດ (ພາລະກຳ) ເຫຼົ່ານັ້ນອອກໃນພິບຕາ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ໃນກາສີ ຍ່ອມເປັນອະມຣະ ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ. ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີ nididhyāsana ຄືການພິຈາລະນາສະມາທິລຶກຊຶ້ງຕໍ່ພຣະຕັດຕະວະທີ່ເວດານຕະພຶງຮູ້…

Verse 12

विना सांख्येन योगेन काश्यां संस्थोऽमृतो भवेत् । कर्मनिर्मूलनवता विना ज्ञानेन कुंभज

ແມ່ນແຕ່ບໍ່ອາໄສ ສາງຂະຍະ ຫຼື ໂຍຄະ ຜູ້ພຳນັກໃນກາສີ ຍ່ອມເປັນອະມຣະ. ໂອ ກຸມພະຊະ (ອະກັສຕະຍະ) ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຍານທີ່ຖອນກຳໃຫ້ຫມົດຮາກ…

Verse 13

शशिमौलिप्रसादेन काशीसंस्थोऽमृतो भवेत् । यत्नतोऽयत्नतो वापि कालात्त्यक्त्वा कलेवरम्

ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ພຳນັກໃນກາສີ ຍ່ອມເປັນອະມຣະ—ຈະລະທິ້ງກາຍຕາມການກຳນົດເວລາ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຫຼື ບໍ່ພາກພຽນກໍຕາມ.

Verse 14

तारकस्योपदेशेन काशीसंस्थोऽमृतो भवेत् । अनेकजन्मसंसिद्धैर्बद्धोऽपि प्राकृतैर्गुणैः

ດ້ວຍຄຳສອນຂອງ “ຕາຣະກະ” (ມັນຕຣະ/ອຸປະເທດ) ຜູ້ພຳນັກໃນກາສີ ຍ່ອມເປັນອະມຣະ—ແມ່ນແຕ່ຖືກຜູກມັດໂດຍຄຸນທຳມະຊາດ (ຄຸນະ) ທີ່ສັ່ງສົມແຂງແຮງມາຫຼາຍຊາດ.

Verse 16

देहत्यागोऽत्र वै योगः काश्यां निर्वाणसौख्यकृत् । प्राप्योत्तरवहां काश्यामतिदुष्कृतवानपि

ທີ່ນີ້ແທ້ຈິງ ‘ໂຍຄະ’ ແມ່ນການສະລະກາຍ; ໃນກາສີ ນັ້ນນຳໃຫ້ເກີດສຸກແຫ່ງນິຣວານ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ກະທຳບາບຫນັກຢ່າງຍິ່ງ ເມື່ອໄດ້ເຖິງກາສີ ທີ່ຝັ່ງຄົງຄາອັນໄຫຼສູ່ທິດເໜືອ…

Verse 17

यायात्स्वं हेलया त्यक्त्वा तद्विष्णोः परमं पदम् । यमेंद्राग्निमुखा देवा दृष्ट्वा मुक्तिपथोन्मुखान्

ພວກເຂົາລະທິ້ງທີ່ຢູ່ຂອງຕົນດຸດດັ່ງເປັນເລື່ອງນ້ອຍ ແລ້ວຮີບໄປສູ່ “ປະຣະມະປະທະ” ອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ। ເມື່ອຍະມະ ອິນທຣະ ອັກນິ ແລະເທວະອື່ນໆ ເຫັນສັດທັງຫຼາຍຫັນໜ້າເຂົ້າສູ່ທາງໂມກຂະ ກໍພາກັນຕື່ນຕົວລະວັງ

Verse 18

सर्वान्सर्वे समालोक्य रक्षां चक्रुः पुरापुरः । असिं महासिरूपां च पाप्यसन्मतिखंडनीम्

ເທວະທັງປວງເບິ່ງສຳຫຼວດທຸກຢ່າງແລ້ວ ຈັດຕັ້ງການຄຸ້ມຄອງເມືອງຕໍ່ເມືອງ। ແລະໄດ້ສະຖາປະນາດາບຄົມໃຫຍ່ດຸດດັ່ງມະຫາຄົມ ເພື່ອຕັດບາບ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດໃຫ້ຂາດ

Verse 19

दुष्टप्रवेशं धुन्वानां धुनीं देवा विनिर्ममुः । वरणां च व्यधुस्तत्र क्षेत्रविघ्ननिवारिणीम्

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ສ້າງທາງນ້ຳສັກສິດທີ່ສັ່ນສະເທືອນຂັບໄລ່ການເຂົ້າມາຂອງຄົນຊົ່ວ। ທີ່ນັ້ນເຂົາເຈົ້າຍັງສະຖາປະນາແມ່ນ້ຳວະຣະນາ ຜູ້ຂັບອຸປະສັກແຫ່ງເຂດສັກສິດ

Verse 20

दुर्वृत्तसुप्रवृत्तेश्च निवृत्तिकरणीं सुराः । दक्षिणोत्तरदिग्भागे कृत्वाऽसिं वरणां सुराः

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຈັດຕັ້ງອຳນາດເພື່ອໃຫ້ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວຖອນກັບ ແລະນຳຜູ້ມີຈິດດີໃຫ້ໄປສູ່ທາງທຳ। ໃນທິດໃຕ້ແລະທິດເໜືອ ເຂົາເຈົ້າສະຖາປະນາ “ອະສິ” ແລະ “ວະຣະນາ”

Verse 21

क्षेत्रस्य मोक्षनिक्षेप रक्षां निर्वृतिमाप्नुयुः । क्षेत्रस्य पश्चाद्दिग्भागे तं देहलिविनायकम्

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ ໂດຍການພິທັກຮັກສາເຂດສັກສິດ (ກະເສດຣະ) ອັນເປັນທີ່ຝາກໄວ້ແຫ່ງໂມກຂະ। ແລະທາງດ້ານທິດຕາເວັນຕົກຂອງເຂດນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາ “ເດຫະລີ-ວິນາຍະກະ” ຄືພຣະຄະເນດຜູ້ຢືນຢູ່ທີ່ທາງເຂົ້າ

Verse 22

स्वयं व्यापारयामास रक्षार्थं शशिशेखरः । अनुज्ञातप्रवेशानां विश्वेशेन कृपावता

ພຣະສະສິເສຂະຣະ (ພຣະສິວະຜູ້ສວມຈັນ) ຮັບໜ້າທີ່ປົກປ້ອງດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ທີ່ພຣະວິສເວສະຜູ້ເມດຕາອະນຸຍາດເຂົ້າ ຢູ່ຢ່າງປອດໄພ.

Verse 23

ते प्रवेशं प्रयच्छंति नान्येषां हि कदाचन । इत्यर्थे कथयिष्येऽहमितिहासं पुरातनम् । आश्चर्यकारिपरमं काशीभक्तिप्रवर्धनम्

ພວກເຂົາໃຫ້ການເຂົ້າ ແລະບໍ່ເຄີຍໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນເລີຍ. ເພື່ອອະທິບາຍນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕຳນານໂບຣານອັນນ່າອັດສະຈັນ ທີ່ເພີ່ມພູນພັກຕິຕໍ່ກາສີ.

Verse 24

स्कंद उवाच । दक्षिणाब्धितटे कश्चित्सेतुबंधसमीपतः । वणिग्धनंजयो नाम मातृभक्तिसमन्वितः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ທີ່ຝັ່ງທະເລທາງໃຕ້ ໃກ້ເສຕຸບັນທະ ມີພໍ່ຄ້າຄົນໜຶ່ງຊື່ ທະນັນຊະຍະ ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ແມ່ຢ່າງເຕັມປຽມ.

Verse 25

पुण्यमार्गार्जित धनो धनतोषितमार्गणः । मार्गणस्फारितयशा यशोदातनयार्चकः

ຊັບສິນຂອງລາວໄດ້ມາດ້ວຍທາງທຳມະ; ດ້ວຍຊັບນັ້ນລາວເຮັດໃຫ້ຜູ້ຂໍທານອິ່ມໃຈ. ຊື່ສຽງແຜ່ກວ້າງດ້ວຍທານ ແລະລາວເປັນຜູ້ບູຊາພຣະນັນທະນຂອງຍະໂສດາ (ກຣິດສະນະ).

Verse 26

समुन्नतोपि संपत्त्या विनयानतकंधरः । आकरोपि गुणानां हि गुणिष्वाकारगोपकः

ແມ່ນແຕ່ສູງສົ່ງດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີ ລາວກໍຍັງກົ້ມຄໍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ. ແມ່ນແຕ່ເປັນດັ່ງຂຸມຄຸນທຳ ລາວກໍປິດບັງຄວາມເລິດລ້ຳໃນຫມູ່ຜູ້ມີຄຸນ.

Verse 27

रूपसंपदुदारोपि परदारपराङ्मुखः । ससंपूर्णकलोप्यासीन्निष्कलंकोदयः सदा

ແມ່ນແຕ່ມີຮູບງາມແລະຄວາມຮັ່ງມີອັນສູງສົ່ງ ລາວກໍຍັງຫັນໜ້າຫຼີກຈາກເມຍຂອງຄົນອື່ນເສມອ. ແມ່ນແຕ່ຊໍານານທຸກສິລະປະ ຄວາມປະພຶດຂອງລາວກໍບໍ່ມີມົນທິນ ບໍລິສຸດຢູ່ເທື່ອນິດ.

Verse 28

ससत्यानृतवृत्तिश्च प्रायः सत्यप्रियो मुने । वर्णेतरोप्यभूल्लोके सुवर्णकृतवर्णनः

ໂອ ມຸນີ, ລາວເຄີຍເຄື່ອນໄຫວລະຫວ່າງຄວາມຈິງແລະຄວາມບໍ່ຈິງ ແຕ່ໂດຍຫຼາຍແລ້ວລາວຮັກຄວາມຈິງ. ແມ່ນແຕ່ເກີດນອກວັນນະທີ່ຍອມຮັບ ໃນໂລກກໍກາຍເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ຜູ້ເຮັດຄໍາ’ ຄືຜູ້ກໍ່ສ້າງກຽດຕິຍົດອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 29

सदाचरणगोप्येष सुखयानचरः कृती । अदरिद्रोपि मेधावी सोभूत्पापदरिद्रधीः

ຄວາມຜິດຂອງລາວຖືກປິດບັງໄວ້ໃຕ້ຜ້າຄຸມແຫ່ງຄວາມປະພຶດດີ; ລາວເດີນໄປຢ່າງສະບາຍ ເປັນຜູ້ສາມາດແລະສໍາເລັດການ. ແມ່ນແຕ່ບໍ່ຈົນທາງຊັບສິນ ແລະມີປັນຍາ ແຕ່ເພາະບາບ ລາວກັບກາຍເປັນຄົນຈົນໃນໃຈແລະຄວາມຄິດ.

Verse 30

तस्यैवं वर्तमानस्य कदाचित्कालपर्ययात् । जननी निधनं प्राप्ता व्याधिताऽतिजरातुरा

ໃນຂະນະທີ່ລາວດໍາລົງຊີວິດແບບນັ້ນ ມື້ໜຶ່ງດ້ວຍການຜັນຜວນຂອງກາລເວລາ ແມ່ຂອງລາວກໍເຖິງຄວາມຕາຍ—ຖືກໂລກາພາດທໍາລາຍ ແລະເມື່ອຍລ້າດ້ວຍຄວາມແກ່ຊະລາຢ່າງຫນັກ.

Verse 31

तया च यौवनं प्राप्य मेघच्छायातिचंचलम् । प्रावृण्नदीपूरसमं स्वपतिः परिवंचितः

ແລະນາງນັ້ນເມື່ອໄດ້ຮອດວັຍໜຸ່ມ—ຜັນຜວນດັ່ງເງົາເມກ ແລະກະເພື່ອນກະເພື່ອນດັ່ງແມ່ນ້ໍາໃນລະດູຝົນ—ກໍໄດ້ຫລອກລວງຜົວຂອງນາງເອງ.

Verse 32

दिन त्रिचतुरस्थायि या नारी प्राप्य यौवनम् । भर्तारं वंचयेन्मोहात्साऽक्षयं नरकं व्रजेत्

ແມ່ຍິງໃດໄດ້ຮອດວັຍໜຸ່ມ—ດັ່ງຢູ່ໄດ້ແຕ່ສາມຫຼືສີ່ມື້—ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຫຼົງຫລອກຜົວ ນາງນັ້ນຈະໄປສູ່ນະລົກອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 33

शीलभंगेन नारीणां भर्ताधर्मपरोपि हि । पतेद्दुःखार्जितात्स्वर्गाच्छीलं रक्ष्यं ततः स्त्रिया

ເມື່ອສີນຂອງແມ່ຍິງຖືກທໍາລາຍ ແມ່ນແຕ່ຜົວຜູ້ຍຶດຖືທຳມະກໍອາດຕົກຈາກສະຫວັນທີ່ຫາມາດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ; ດັ່ງນັ້ນສະຕຣີພຶງຮັກສາສີນຂອງຕົນ।

Verse 34

विष्ठागर्ते च निरये स्वयं पतति दुर्मतिः । आभूतसंप्लवं यावत्ततः स्याद्ग्रामसूकरी

ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນຕົກລົງເອງໃນນະລົກເປັນຫຼຸມຂີ້; ແລະຈົນຮອດປຣະລະຍະ (ການລະລາຍໂລກ) ຕໍ່ຈາກນັ້ນນາງກາຍເປັນໝູແມ່ບ້ານນອກ।

Verse 35

स्वविष्ठापायिनी चाथ वल्गुली वृक्षलंबिनी । उलूकी वा दिवांधा स्याद्वृक्षकोटरवासिनी

ແລ້ວນາງກາຍເປັນຜູ້ກິນຂີ້ຂອງຕົນເອງ; ຫຼືເປັນຄ້າງຄາວຫ້ອຍຕາມຕົ້ນໄມ້; ຫຼືເປັນນົກຮູກທີ່ຕາບອດໃນຕອນກາງວັນ ອາໄສຢູ່ໃນໂພງໄມ້।

Verse 36

रक्षणीयं महायत्नादिदं सुकृतभाजनम् । वपुः परस्य दुःस्पर्शात्सुखाभासात्मकात्स्त्रिया

ກາຍນີ້—ເປັນພາຊະນະແຫ່ງບຸນກຸສົນ—ພຶງຮັກສາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຍິ່ງ; ແລະພຶງຫ່າງໄກຈາກການສຳຜັດອັນເປັນໂທດກັບແມ່ຍິງຂອງຜູ້ອື່ນ ເພາະຄວາມສຸກນັ້ນເປັນແຕ່ເງົາລວງຂອງຄວາມສຸກເທົ່ານັ້ນ।

Verse 37

अनेनैव शरीरेण भर्तृसाद्विहितेन हि । किं सती न च तस्तंभ भानुमुद्यंतमाज्ञया

ດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເອງ—ທີ່ອ່ອນແອເນື່ອງຈາກທຸກຂ໌ຂອງຜົວ—ນາງສະຕີໄດ້ອອກຄຳສັ່ງຢຸດພະອາທິດຍາມຂຶ້ນ ບໍ່ແມ່ນຫຼື?

Verse 38

अत्रिपत्न्यनसूया किं भर्तृभक्तिप्रभावतः । दधार न त्रयीं गर्भे पतिव्रत परायणा

ອນະສູຍາ ພັນລະຍາຂອງອັດຣິ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນພຣະຕິວຣະຕາ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຄວາມພັກດີຕໍ່ຜົວ ທີ່ນາງໄດ້ອຸ້ມຊູ ‘ວິດທັງສາມ’ ໃນຄັນທ້ອງດອກຫຼື?

Verse 39

इह कीर्तिश्च विपुला स्वर्गेवासस्तथाऽक्षयः । पातिव्रत्यात्स्त्रिया लभ्यं सखित्वं च श्रिया सह

ຈາກຄຸນທຳພຣະຕິວຣະຕາຂອງແມ່ຍິງ ຍ່ອມເກີດກຽດຊື່ອັນກວ້າງໃນໂລກນີ້ ໄດ້ທີ່ພັກອັນບໍ່ເສື່ອມໃນສະຫວັນ ແລະຍັງໄດ້ເປັນສະຫາຍກັບພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ອີກດ້ວຍ

Verse 40

सादुर्वृत्त्या परित्यज्य पतिधर्मं सनातनम् । स्वच्छंदचारिणी भूत्वामृतानिरयमुद्ययौ

ແຕ່ນາງໂດຍຄວາມປະພຶດຊົ່ວ ໄດ້ລະທິ້ງພຣະທຳອັນນິລັນດອນທີ່ພຶງມີຕໍ່ຜົວ; ເມື່ອກາຍເປັນຜູ້ເຮັດຕາມໃຈຕົນ ນາງກໍຕາຍແລະໄປສູ່ນະລົກ

Verse 41

धनंजयोपि च मुने केनचिच्छिवयोगिना । सार्धं तपोदयादित्थं सोऽभवद्धर्मतत्परः

ແລະ ທະນັນຊະຍະ ກໍເຊັ່ນກັນ ໂອ້ ມຸນີ—ໂດຍການຄົບຄ້າກັບຊິວະໂຍຄີຜູ້ໜຶ່ງ ແລະໂດຍການເກີດຂຶ້ນແຫ່ງຕະປະ—ຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນທຳ

Verse 42

धनंजयोपि धर्मात्मा मातृभक्तिपरायणः । आदायास्थीन्यथो मातुर्गंगा मार्गस्थितोऽभवत्

ທະນັນໄຊ ຜູ້ມີຈິດໃນທຳ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນພັກຕິຕໍ່ແມ່ ໄດ້ອຸ້ມອັດຖິຂອງແມ່ ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປສູ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ

Verse 43

पंचगव्येन संस्नाप्य ततः पंचामृतेन वै । यक्षकर्दमलेपेन लिप्त्वा पुष्पैः प्रपूज्य च

ເຂົາໄດ້ຊຳລະ (ອັດຖິ) ດ້ວຍປັນຈະຄະວະຍະ ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງດ້ວຍປັນຈາມຣິຕແທ້; ທາດ້ວຍຍັກສະ-ກັດດະມະ ແລະບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ດ້ວຍ

Verse 44

आवेष्ट्य नेत्रवस्त्रेण ततः पट्टांबरेण वै । ततः सुरसवस्त्रेण ततो मांजिष्ठवाससा

ແລ້ວເຂົາຫໍ່ (ອັດຖິ) ດ້ວຍຜ້າລະອຽດກ່ອນ ແລ້ວດ້ວຍຜ້າໄໝ; ຕໍ່ດ້ວຍຜ້າຫອມ ແລະຕໍ່ມາດ້ວຍຜ້າຍ້ອມສີມັນຊິດຖາ

Verse 45

नेपालकंबलेनाथ मृदाचाऽथ विशुद्धया । ताम्रसंपुटके कृत्वा मातुरंगान्यहो वणिक्

ຕໍ່ມາ ເຂົາໃຊ້ຜ້າຫົ່ມຂົນສັດແຫ່ງເນປານ ແລະດິນທີ່ຊຳລະບໍລິສຸດ ແລ້ວນຳອະວະຍະອັນເຫຼືອຂອງແມ່ໃສ່ໃນຫີບທອງແດງ—ໂອ ພໍ່ຄ້າເອີຍ

Verse 46

अस्पृष्टहीनजातिः स शुचिष्मान्स्थंडिलेशयः । आनयञ्ज्वरितोप्यासीन्मध्ये मार्गं धनंजयः

ແມ່ນແຕ່ເຂົາເກີດໃນຊາດຕ່ຳທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ບໍ່ຄວນແຕະ’ ແຕ່ເຂົາກໍບໍລິສຸດ ແລະນອນຢູ່ເທິງດິນໂລ່ງ; ແມ່ນແຕ່ມີໄຂ້ ທະນັນໄຊກໍຍັງຫາບ (ອັດຖິ) ໄປຕາມກາງທາງ

Verse 47

भारवाहः कृतस्तेन कश्चिद्दत्त्वोचितां भृतिम् । किं बहूक्तेन घटज काशी प्राप्ताऽथ तेन वै

ລາວໄດ້ຈ້າງຄົນແບກເຄື່ອງຜູ້ໜຶ່ງ ແລະ ຈ່າຍຄ່າຈ້າງໃຫ້ຢ່າງເໝາະສົມ. ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດຈາກຫມໍ້, ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຍັງໃຫ້ຫຼາຍຄວາມອີກ? ໃນທີ່ສຸດ ລາວກໍໄດ້ເດີນທາງມາຮອດເມືອງກາຊີ.

Verse 48

धृत्वा संभृतिरक्षार्थं भारवाहं धनंजयः । जगामापणमानेतुं किंचिद्वस्त्वशनादिकम्

ເພື່ອເບິ່ງແຍງຮັກສາຊັບສິນທີ່ເກັບໄວ້, ທະນັນໄຊ ຈຶ່ງໃຫ້ຄົນແບກເຄື່ອງເຝົ້າຢູ່, ສ່ວນຕົນເອງກໍອອກໄປຕະຫຼາດ ເພື່ອນຳເອົາອາຫານ ແລະ ສິ່ງຂອງອື່ນໆ ກັບມາ.

Verse 49

भारवाह्यंतरं प्राप्य तस्य संभृतिमध्यतः । ताम्रसंपुटमादाय धनं ज्ञात्वा गृहं ययौ

ເມື່ອໄດ້ໂອກາດ, ທ່າມກາງກອງສິນຄ້ານັ້ນ ລາວໄດ້ລັກເອົາຕລັບທອງແດງໄປ; ເມື່ອຮູ້ວ່າຂ້າງໃນມີຊັບສິນ ລາວຈຶ່ງໜີກັບບ້ານໄປ.

Verse 50

वासस्थानमथागत्य तमदृष्ट्वा धनंजयः । त्वरावान्संभृतिं वीक्ष्य ताम्रसंपुटवर्जिताम्

ເມື່ອ ທະນັນໄຊ ກັບມາຮອດທີ່ພັກ ແລະ ບໍ່ເຫັນລາວ, ຈຶ່ງຮີບກວດສອບກອງສິນຄ້າ ແລະ ພົບວ່າຕລັບທອງແດງໄດ້ຫາຍໄປເສຍແລ້ວ.

Verse 51

हाहेत्याताड्य हृदयं चक्रंद बहुशो भृशम् । इतस्ततस्तमालोक्य गतस्तदनुसारतः

ລາວຮ້ອງຄວນຄາງວ່າ "ອະນິດຈາ!" ພ້ອມທັງທຸບເອິກຕີຕົວ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງໜັກ. ເມື່ອຊອກຫາໄປທົ່ວແລ້ວ ລາວຈຶ່ງອອກຕິດຕາມຄົນຜູ້ນັ້ນໄປ.

Verse 52

अकृत्वा जाह्नवीस्नानमनवेक्ष्य जगत्पतिम् । तस्य संवसथं प्राप्तो भारवोढुर्धनंजयः

ໂດຍບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດໃນຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ແລະບໍ່ໄດ້ເຫັນດາຣະຊັນຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ທະນັນຊະຍະຜູ້ແບກພາລະກໍໄປຮອດທີ່ພັກຂອງຕົນ

Verse 53

भारवाडप्यरण्यान्यां ताम्रसंपुटमध्यतः । दृष्ट्वास्थीनि विनिःश्वस्य तानि त्यक्त्वा गृहं ययौ

ໃນປ່າ ຜູ້ແບກຂອງກໍເປີດຫີບທອງແດງ ແລ້ວເຫັນກະດູກຢູ່ຂ້າງໃນ ລາວຖອນໃຈຍາວ ຖິ້ມມັນໄປ ແລ້ວກັບບ້ານ

Verse 54

वणिक्च तद्गृहं प्राप्य शुष्ककंठोष्ठतालुकः । दृष्ट्वाऽथ चैलशकलं तृणकुट्यंतरे तदा

ພໍ່ຄ້າໄປຮອດເຮືອນນັ້ນ ຄໍ ຮິມຝີປາກ ແລະເພດານປາກແຫ້ງຜາກ ແລ້ວກໍເຫັນຜ້າຊິ້ນໜຶ່ງຢູ່ໃນກະຕ່ອມຫຍ້າ

Verse 55

आशया किंचिदाश्वस्य तत्पत्नीं परिपृष्टवान् । सत्यं ब्रूहि न भेतव्यं दास्याम्यन्यदपि ध्रुवम्

ດ້ວຍຄວາມຫວັງນ້ອຍໆ ລາວປອບໃຈນາງເລັກນ້ອຍ ແລ້ວຖາມເມຍຂອງຊາຍນັ້ນວ່າ “ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງ ຢ່າຢ້ານ; ຂ້ອຍຈະໃຫ້ສິ່ງອື່ນແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ”

Verse 56

वसु क्व ते गतो भर्ता मातुरस्थीनिमेऽर्पय । वयं कार्पटिका भद्रे भवामो न च दुःखदाः

“ຜົວຂອງເຈົ້າເອົາຊັບໄປໃສ? ຈົ່ງມອບກະດູກຂອງແມ່ເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຂ້ອຍ. ທ່ານນາງຜູ້ດີ ພວກເຮົາເປັນຄົນຈົນນຸ່ງຜ້າຂາດ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ນຳທຸກຂ໌”

Verse 57

अज्ञात्वा लोभवशतस्तेन नीतोऽस्थिसंपुटः । तस्यैष दोषो नो भद्रे मातुर्मे कर्म तादृशम्

ໂດຍບໍ່ຮູ້ຄວາມແທ້ ເພາະຖືກຄວາມໂລບຄອບງຳ ລາວໄດ້ຍົກຫີບອັດຖິໄປ. ຄວາມຜິດຢູ່ທີ່ລາວຜູ້ດຽວ ໂອ ນາງຜູ້ດີ; ບໍ່ແມ່ນແມ່ຂ້ອຍ—ກຳຂອງນາງບໍ່ແມ່ນແນວນັ້ນ.

Verse 58

अथवा न प्रसू दोषो मंदभाग्योऽस्मि तत्सुतः । सुतेनकृत्यं यत्कृत्यं तत्प्राप्तिर्नास्ति भिल्लि मे

ຫຼືວ່າ ແມ່ບໍ່ມີຄວາມຜິດເລີຍ; ຂ້ອຍ—ລູກຊາຍຂອງນາງ—ເປັນຜູ້ມີຊະຕາອັບໂຊກ. ໜ້າທີ່ທີ່ລູກຄວນເຮັດ ຂ້ອຍຍັງບໍ່ໄດ້ບັນລຸ, ໂອ ພິລລີ.

Verse 59

उद्यमं कृतवानस्मि न सिद्ध्येन्मंदभाग्यतः । आयातु सत्यवाक्यान्मे मा बिभेतु वनेचरः

ຂ້ອຍໄດ້ພາກພຽນແລ້ວ ແຕ່ເນື່ອງຈາກຊະຕາອັບໂຊກຈຶ່ງບໍ່ສຳເລັດ. ຂໍໃຫ້ຜູ້ຢູ່ປ່ານັ້ນກັບຄືນມາດ້ວຍພະລັງແຫ່ງວາຈາສັດຂອງຂ້ອຍ; ຂໍຢ່າໃຫ້ລາວຢ້ານຂ້ອຍເລີຍ.

Verse 60

अस्थीनि दर्शयत्वाशु धनं दास्येऽधिकं ततः । इत्युक्ता तेन सा भिल्ली व्याजहार निजं पतिम्

“ຈົ່ງສະແດງອັດຖິໃຫ້ໄວ; ແລ້ວຂ້ອຍຈະໃຫ້ຊັບສິນຫຼາຍກວ່ານັ້ນ” ເມື່ອລາວເວົ້າແບບນັ້ນ ນາງພິລລີຈຶ່ງເວົ້າກັບຜົວຂອງນາງ

Verse 61

लज्जानम्रशिराःसोऽथ वृत्तांतं विनिवेद्य च । निनाय तामरण्यानीं शबरस्तं धनंजयम्

ຕໍ່ມາ ຊະບະຣະນັ້ນກໍກົ້ມຫົວດ້ວຍຄວາມອາຍ ແຈ້ງເລື່ອງທັງໝົດ ແລ້ວນຳທ່ານທະນັນໄຊໄປສູ່ຖິ່ນກັນດານໃນປ່າ ພາເຂົາໄປດ້ວຍ

Verse 62

वनेचरोऽथ तत्स्थानं दैवाद्विस्मृतवान्मुने । दिग्भ्रांतिं समवाप्याथ परिबभ्राम कानने

ແລ້ວຜູ້ຢູ່ປ່ານັ້ນ ໂອ ມຸນີ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ ໄດ້ລືມສະຖານທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອຫຼົງທິດຫຼົງທາງ ກໍພາຕົນພະເນຈອນຢູ່ໃນປ່າໄມ້.

Verse 63

इतोरण्यात्ततो याति ततोरण्यादितो व्रजेत् । वनाद्वनांतरं भ्रांत्वा खिन्नः सोपि वनेचरः

ຈາກປ່ານີ້ເຂົາໄປປ່ານັ້ນ ແລ້ວຈາກປ່ານັ້ນກໍກັບມາປ່ານີ້ອີກ. ພະເນຈອນຈາກປ່າໜຶ່ງໄປອີກປ່າໜຶ່ງ ຈົນແມ່ນຜູ້ຢູ່ປ່າກໍເຫນື່ອຍລ້າ.

Verse 64

विहाय मध्येऽरण्यानि तं ययौ च स्वपक्कणम् । द्वित्राण्यहानि संभ्रम्य स कार्पटिकसत्तमः

ເມື່ອລະທິ້ງປ່າທີ່ຢູ່ກາງທາງແລ້ວ ເຂົາກໍໄປຫາທີ່ພັກຂອງຕົນ. ຫຼັງຈາກພະເນຈອນດ້ວຍຄວາມວຸ້ນວາຍສອງຫຼືສາມມື້ ກາຣະປະຕິກະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ…

Verse 66

तन्मंदभाग्यतां श्रुत्वा लोकात्कार्पटिको मुने । कृत्वा गयां प्रयागं च ततः स्वविषयं ययौ

ເມື່ອໄດ້ຍິນຈາກຜູ້ຄົນເຖິງເຄາະຮ້າຍນັ້ນ ໂອ ມຸນີ ກາຣະປະຕິກະໄດ້ໄປນະມັດສະການທີ່ ຄະຍາ ແລະ ປະຣະຍາກ; ແລ້ວຈຶ່ງໄປຍັງຖິ່ນຂອງຕົນ.

Verse 67

काश्यां प्रवेशं प्राप्यापि तदस्थीनि घटोद्भव । विना वैश्वेश्वरीमाज्ञां बहिर्यातानि तत्क्षणात्

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ກາສີແລ້ວກໍຕາມ ໂອ ຄະໂຕດພະວະ (ອະຄັດສະຕະ) ກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນ ຖ້າບໍ່ມີພຣະບັນຊາຂອງ ໄວສເວສະວະຣີ ກໍຖືກຂັບອອກໄປໃນທັນທີນັ້ນເອງ.

Verse 68

एवं काश्यां प्रविश्यापि पापी धर्मानुषंगतः । न क्षेत्रफलमाप्नोति बहिर्भवति तत्क्षणात्

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບເຂົ້າສູ່ກາສີແລ້ວກໍຕາມ ຖ້າຍັງມົວໝອງດ້ວຍການຍຶດຕິດໃນທຳມະແຕ່ພາຍນອກ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງກະເຂດສັກສິດ; ໃນຂະນະນັ້ນເອງຖືກຜັກອອກຈາກພຣະອະນຸກຣະຫ໌ແທ້ຂອງກະເຂດ।

Verse 69

तस्माद्विश्वेश्वराज्ञैव काशीवासेऽत्र कारणम् । असिश्च वरणा यत्र क्षेत्ररक्षाकृतौ कृते

ດັ່ງນັ້ນ ເຫດໃຫ້ການຢູ່ອາໄສໃນກາສີມີອານຸພາບ ກໍເພາະເປັນພຣະບັນຊາຂອງພຣະວິສເວສະວະຣະເອງ—ທີ່ຊຶ່ງແມ່ນ້ຳອະສິ ແລະ ວະຣະນາ ຖືກສ້າງຕັ້ງເພື່ອພິທັກກະເຂດສັກສິດ।

Verse 70

वाराणसीति विख्याता तदारभ्य महामुने । असेश्च वरणायाश्च संगमं प्राप्य काशिका

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ມະຫາມຸນີ ກາສິກາໄດ້ຮອດສັງຄະມະ (ຈຸດບັນຈົບ) ຂອງແມ່ນ້ຳອະສິ ແລະ ວະຣະນາ ແລ້ວຈຶ່ງໂດງດັງໃນນາມ ‘ວາຣານະສີ’।

Verse 71

वाराणसीह करुणामयदिव्यमूर्तिरुत्सृज्य यत्र तु तनुं तनुभृत्सुखेन । विश्वेशदृङ्महसि यत्सहसा प्रविश्य रूपेण तां वितनुतां पदवीं दधाति

ໃນວາຣານະສີນີ້ ພຣະສະພາວະທິບອັນເຕັມໄປດ້ວຍກະຣຸນາ—ບ່ອນທີ່ຜູ້ມີກາຍສາມາດປ່ອຍວາງກາຍໄດ້ໂດຍງ່າຍ—ພລັນເຂົ້າສູ່ປະກາຍແຫ່ງສາຍພຣະເນດຂອງພຣະວິສເວສະວະຣະ ແລະດ້ວຍຮູບ (ໃໝ່) ຂອງຕົນ ຍ່ອມຮັບຖືກສະຖານະອັນແຜ່ກວ້າງແລະສູງສົ່ງນັ້ນ।

Verse 72

जातो मृतो बहुषु तीर्थवरेषु रे त्वं जंतो न जातु तव शांतिरभून्निमज्य । वाराणसी निगदतीह मृतोऽमृतत्वं प्राप्याधुना मम बलात्स्मरशासनः स्याः

ໂອ ສັດມີຊີວິດ ເຈົ້າເກີດແລະຕາຍຊ້ຳໆໃນຕີຣຖະອັນປະເສີດຫຼາຍແຫ່ງ; ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳກໍບໍ່ເຄີຍໄດ້ພົບຄວາມສະຫງົບ. ແຕ່ວາຣານະສີກ່າວປະກາດວ່າ: ‘ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ນີ້ ຈະໄດ້ອະມະຕະພາບ’; ບັດນີ້ດ້ວຍພະລັງຂອງຂ້ອຍ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຊະນະກາມະ (ຕັນຫາ)។

Verse 73

अन्यत्र तीर्थ सलिले पतितोद्विजन्मा देवादिभावमयते न तथा तु काश्याम् । चित्रं यदत्र पतितः पुनरुत्थितिं न प्राप्नोति पुल्कसजनोपि किमग्र जन्मा

ທີ່ຕີຣະຖະອື່ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຕົກລົງໃນນ້ຳສັກສິດ ອາດຈະລຸກຂຶ້ນໄປສູ່ພາວະເທວະໄດ້; ແຕ່ທີ່ກາຊີບໍ່ເປັນດັ່ງນັ້ນ. ນ່າພິສົດ—ຜູ້ຕົກຢູ່ນີ້ບໍ່ໄດ້ຮັບການລຸກຂຶ້ນທາງໂລກອີກ; ຖ້າແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດເປັນປຸລກະສະຍັງພົ້ນໄດ້ ແລ້ວຜູ້ເກີດສູງກວ່າຈະປານໃດ!

Verse 74

नैषा पुरी संसृतिरूपपारावारस्य पारं पुरहा पुरारिः । यस्यां परं पौरुषमर्थमिच्छन्सिद्धिं नयेत्पौरपरंपरांसः

ນະຄອນນີ້ບໍ່ແມ່ນເມືອງທົ່ວໄປ; ມັນແມ່ນຝັ່ງອີກຟາກຂອງມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສາຣະ—ທີ່ມະຫາເທວະ ຜູ້ທຳລາຍປ້ອມຕຣິປຸຣະ ແລະເປັນສັດຕູຂອງອະສຸຣະປຸຣະ ໄດ້ເຜີຍໄວ້. ຜູ້ໃດປາດຖະໜາເປົ້າໝາຍສູງສຸດແຫ່ງຊີວິດມະນຸດ ຈະຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມສຳເລັດ (ສິດທິ) ແມ່ນແຕ່ຜ່ານສາຍຕະກູນຂອງຊາວເມືອງນີ້

Verse 75

तीर्थांतराणि मनुजः परितोऽवगाह्य हित्वा तनुं कलुषितां दिवि दैवतं स्यात् । वाराणसीपरिसरे तु विसृज्य देहं संदेहभाग्भवति देहदशाप्तयेपि

ມະນຸດອາດອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະອື່ນໆຫຼາຍແຫ່ງ ແລ້ວສະລະກາຍທີ່ເປື້ອນມົນ ໄປເປັນເທວະໃນສະຫວັນ. ແຕ່ຖ້າສະລະຮ່າງໃນບໍລິເວນວາຣານະສີ ຈະເປັນຜູ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຄວາມສົງໄສ—ແມ່ນແຕ່ເລື່ອງຈະໄດ້ຮ່າງກາຍອີກຄັ້ງຫຼືບໍ່, ເພາະການເກີດຄືນຖືກຕັດຂາດຢູ່ນີ້

Verse 76

वाराणसी समरसीकरणादृतेपि योगादयोगिजनतां जनतापहंत्री । तत्तारकं श्रवणगोचरतां नयंती तद्बह्मदर्शयति येन पुनर्भवो न

ວາຣານະສີ—ບໍ່ວ່າເປັນໂຍຄີຫຼືບໍ່ແມ່ນໂຍຄີ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ຕ້ອງບັງຄັບໃຫ້ ‘ກົງກັນ’—ກໍກຳຈັດຄວາມທຸກຮ້ອນຂອງປະຊາຊົນ. ນາງນຳສັດຈະຕາຣະກະໃຫ້ເຂົ້າເຖິງທາງການໄດ້ຍິນ ແລະເຜີຍພຣະພຣົມັນ ທີ່ໂດຍພຣະອົງນັ້ນບໍ່ມີການກັບມາເກີດອີກ

Verse 77

वाराणसी परिसरे तनुमिष्टदात्रीं धर्मार्थकामनिलयामहहाविसृज्य । इष्टं पदं किमपि हृष्टतरोभिलष्य लाभोस्तुमूलमपि नो यदवाप शून्यम्

ອະນິຈຈາ—ເມື່ອສະລະຮ່າງໃນບໍລິເວນວາຣານະສີ ຜູ້ໃຫ້ພອນຕາມປາດຖະໜາ ແລະເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງ ທັມມະ-ອັດຖະ-ກາມະ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມປິຕິຍິນດີ ແລະປາດຖະໜາຕໍ່ສະຖານະສູງສຸດອັນເປັນທີ່ຮັກ. ຂໍໃຫ້ໄດ້ລາບ—ເພາະທີ່ນີ້ແມ່ນແຕ່ຮາກຖານຂອງມັນກໍບໍ່ຫວ່າງເປົ່າ; ຍ່ອມບັນລຸແນ່ນອນ

Verse 78

आःकाशिवासिजनता ननु वंचिताभूद्भाले विलोचनवतावनितार्धभाजा । आदाय यत्सन्ध्यकृतभाजनमिष्टदेहं निर्वाणमात्रमपवर्जयतापुनर्भु

ໂອ້! ຊາວກາຊີດູເໝືອນຖືກພາກພົ້ນ—ໂດຍພຣະຜູ້ມີສາມຕາ ຜູ້ຖືພຣະເທວີເປັນຄຶ່ງກາຍ; ພຣະອົງໄດ້ນໍາກາຍອັນເປັນທີ່ຮັກ ທີ່ເກີດຈາກການບູຊາສັນທະຍາ ໄປ ແລະປະທານແຕ່ນິຣວານ(ໂມກສະ) ພ້ອມກັ້ນການເກີດໃໝ່ໄວ້

Verse 79

वाराणसी स्फुरदसीमगुणैकभूमिर्यत्र स्थितास्तनुभृतःशशिभृत्प्रभावात् । सर्वे गले गरलिनोऽक्षियुजो ललाटे वामार्धवामतनवोऽतनवस्ततोंऽते

ວາຣານະສີແມ່ນຜືນດິນເອກທີ່ຄຸນຄ່າອັນບໍ່ມີຂອບເຂດສ່ອງປະກາຍ. ໂດຍອຳນາດພຣະສິວະຜູ້ທົງຈັນທຣ໌ເປັນມົງກຸດ ສັດມີກາຍທັງຫມົດທີ່ພັກຢູ່ນັ້ນ ກາຍເປັນ—ທີ່ຄໍດຸດຜູ້ຖືພິດ, ທີ່ໜ້າຜາກດຸດຜູ້ມີສາມຕາ, ແລະໃນຮູບກາຍປານວ່າໄດ້ຮ່ວມຄຶ່ງຊ້າຍອັນເປັນມົງຄຸນ; ທ້າຍທີ່ສຸດຍ່ອມບັນລຸສະພາບໄຮ້ກາຍ (ຫຼຸດພົ້ນ) ຂອງພຣະອົງ

Verse 80

आनंदकाननमिदं सुखदं पुरैव तत्त्रापि चक्रसरसी मणिकर्णिकाऽथ । स्वः सिंधुसंगतिरथो परमास्पदं च विश्वेशितुः किमिह तन्न विमुक्तये यत्

ອານັນທະການະນະນີ້ ຕັ້ງແຕ່ການເກົ່າແກ່ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ. ພາຍໃນມີຈັກຣະສະຣະສີ—ມະນິກັນນິກາ—ແລະຍັງມີຈຸດບັນຈົບພົບກັນຂອງແມ່ນ້ຳສະຫວັນ. ນີ້ແມ່ນທີ່ປະທັບສູງສຸດຂອງວິສເວສະວະຣະ (ພຣະສິວະ). ທີ່ນີ້ມີສິ່ງໃດບໍ່ນໍາໄປສູ່ໂມກສະ?

Verse 81

वाराणसीह वरणासि सरिद्वरिष्ठा संभेदखेदजननी द्युनदी लसच्छ्रीः । विश्रामभूमिरचलाऽमलमोक्षलक्ष्म्याहैनां विहाय किमुसीदति मूढजंतुः

ໂອ້ ວາຣານະສີ—ໂອ້ ວະຣະນາ—ແມ່ນແມ່ນ້ຳທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ ແມ່ນທາຣສະຫວັນອັນສ່ອງສະຫວ່າງ ຜູ້ລະລາຍຄວາມແບ່ງແຍກ ແລະດັບຄວາມເມື່ອຍລ້າ! ເຈົ້າແມ່ນພື້ນດິນແຫ່ງການພັກພິງອັນໝັ້ນຄົງ ປະດັບດ້ວຍລັກສະມີແຫ່ງໂມກສະອັນບໍລິສຸດ. ລະທິ້ງນາງແລ້ວ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ສັດຜູ້ຫຼົງຈະຈົມສູ່ຄວາມພິນາດໂລກີ?

Verse 82

किं विस्मृतं त्वहहगर्भजमामनस्यं कार्तांतदूतकृतबंधन ताडनं च । शंभोरनुग्रह परिग्रह लभ्य काशीं मूढो विहाय किमु याति करस्थ मुक्तिम्

ເຈົ້າລືມແລ້ວບໍ—ໂອ້—ຄວາມທຸກທີ່ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ໃນຄັນ ແລະການຖືກມັດຈຳກັບການຕີທີ່ທູດຂອງຍົມເຮັດບໍ? ກາຊີໄດ້ມາດ້ວຍການຮັບພຣະກະຣຸນາ ແລະອະນຸເຄາະຂອງສັມພູ (ພຣະສິວະ) ເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າຄົນໂງ່ລະທິ້ງກາຊີ ຈະໄດ້ໂມກສະທີ່ປານວ່າຢູ່ໃນມືໄດ້ແນວໃດ?

Verse 83

तीर्थांतराणि कलुषाणि हरति सद्यः श्रेयो ददत्यपि बहु त्रिदिवं नयंति । पानावगाहनविधानतनुप्रहाणैर्वाराणसी तु कुरुते बत मूलनाशम्

ຕີຣະທະອື່ນໆ ຊໍາລະມົນທິນໄດ້ທັນທີ ຍັງປະທານຄວາມມົງຄຸນຫຼາຍປະການ ແລະນໍາໄປສູ່ສະຫວັນໄດ້. ແຕ່ວາຣານະສີ—ດ້ວຍວິນັຍແຫ່ງການດື່ມນ້ໍາສັກສິດ ການອາບ/ຈົມນ້ໍາຕາມພິທີ ແລະແມ່ນການສະຫຼະກາຍທີ່ນັ້ນ—ຍ່ອມທໍາລາຍບາບເຖິງຮາກຖານຢ່າງອັດສະຈັນແທ້.

Verse 84

काशीपुरी परिसरे मणिकर्णिकायां त्यक्त्वा तनुं तनुभृतस्तनुमाप्नुवंति । भाले विलोचनवतीं गलनीललक्ष्मीं वामार्धबंधुरवधूं विधुरावरोधाः

ຜູ້ມີກາຍທັງຫຼາຍທີ່ສະຫຼະກາຍຢູ່ມະນິກັນນິກາ ໃນຂອບເຂດນະຄອນກາສີ ຍ່ອມໄດ້ຮູບກາຍທິບ. ເມື່ອພົ້ນອຸປະສັກທັງປວງ ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ພົບ “ເຈົ້າສາວອັນເປັນທີ່ຮັກ”—ມີໜ້າຜາກງາມ ມີດວງຕາ ແລະປະດັບດ້ວຍປະກາຍສີນ້ໍາເງິນອັນເປັນມົງຄຸນທີ່ລໍາຄໍ—ນາງຜູ້ງາມດັ່ງຄືຄື່ງຊ້າຍຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ສັກຕິແຫ່ງພຣະສິວະ).

Verse 85

ज्ञात्वा प्रभावमतुलं मणिकर्णिकायां यः पुद्गलं त्यजति चाशुचिपूयगंधि । स्वात्मावबोधमहसा सहसा मिलित्वा कल्पांतरेष्वपि स नैव पृथक्त्वमेति

ເມື່ອຮູ້ອໍານາດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງມະນິກັນນິກາ ຜູ້ໃດສະຫຼະກອງກາຍນີ້—ອະສຸຈິ ແລະມີກິ່ນໜອງ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຫຼອມຮວມທັນທີກັບປະກາຍອັນຮຸ່ງໂຮງແຫ່ງການຮູ້ຕົນ (ອາດມັນ); ແລະແມ່ນຜ່ານກັລປະອື່ນໆ ກໍບໍ່ຕົກສູ່ຄວາມແຍກອອກອີກເລີຍ.

Verse 86

रागादिदोषपरिपूर मनो हृषीकाः काशीपुरीमतुलदिव्यमहाप्रभावाम् । ये कल्पयंत्यपरतीर्थसमां समंतात्ते पापिनो न सह तैः परिभाषणीयम्

ຜູ້ໃດທີ່ຈິດແລະອິນທຣີຍເຕັມໄປດ້ວຍໂທດເຊັ່ນຄວາມຍຶດຕິດ ແລະຄິດວ່ານະຄອນກາສີຜູ້ມີມະຫາອໍານາດທິບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ເປັນແຕ່ເທົ່າກັບຕີຣະທະອື່ນໆ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນແມ່ນຄົນບາບ; ບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ຈະສົນທະນາກັບເຂົາເຈົ້າ.

Verse 87

वाराणसीं स्मरहरप्रियराजधानीं त्यक्त्वा कुतो व्रजसि मूढ दिगंतरेषु । प्राप्याप्यजाद्यसुलभांस्थिरमोक्षलक्ष्मीं लक्ष्मीं स्वभावचपलां किमु कामयेथाः

ລະທິ້ງວາຣານະສີ—ນະຄອນຫຼວງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງສະມະຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະຜູ້ທໍາລາຍກາມະເທວ)—ແລ້ວເຈົ້າຜູ້ຫຼົງ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງພະເນຈອນໄປທິດໄກໆ? ເມື່ອໄດ້ຮັບ “ລັກສະມີແຫ່ງໂມກສະ” ອັນໝັ້ນຄົງ ທີ່ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມແລະອື່ນໆກໍຍາກຈະໄດ້ ເຈົ້າຈະຍັງປາຖະໜາ “ລັກສະມີໂລກີຍ” ຜູ້ຜັນຜວນຕາມທໍາມະຊາດໄປເພື່ອຫຍັງ?

Verse 89

विद्या धनानि सदनानि गजाश्वभृत्याः स्रक्चंदनानि वनिताश्च नितांत रम्याः । स्वर्गोप्यगम्य इह नोद्यमभाजिपुंसि वाराणसीत्वसुलभा शलभादिमुक्तिः । धात्रा धृतानि तुलया तुलनामवैतुं वैकुंठमुख्यभुवनानि च काशिका च । तान्युद्ययुर्लघुतयान्यगियं गुरुत्वात्तस्थौ पुरीह पुरुषार्थचतुष्टयस्य

ວິຊາ, ຊັບສິນ, ເຮືອນຄອບຄອງ, ຊ້າງມ້າແລະບໍລິວານ, ພວງມາລາແລະຈັນທະນາ, ພ້ອມທັງນາງຜູ້ງາມຢ່າງຍິ່ງ—ແມ່ນແຕ່ສະຫວັນກໍ—ສໍາລັບຜູ້ພາກພຽນໃນທີ່ນີ້ບໍ່ຍາກ. ແຕ່ໂມກສະທີ່ໃນວາຣານະສີງ່າຍດັ່ງແມງມອດຫຼຸດພົ້ນ ບໍ່ໄດ້ງ່າຍແບບນັ້ນໃນທີ່ອື່ນ. ພຣະຜູ້ສ້າງໄດ້ວາງໄວກຸນຖະ ແລະໂລກສໍາຄັນອື່ນໆ ພ້ອມກາສີກາ ໄວ້ໃນຕາຊັ່ງເພື່ອທົດລອງນ້ໍາໜັກ; ໂລກເຫຼົ່ານັ້ນລອຍຂຶ້ນເພາະເບົາ ແຕ່ກາສີຢືນມັ່ນດ້ວຍຄວາມໜັກແຫ່ງຄຸນ—ນີ້ແມ່ນນະຄອນແຫ່ງປຸຣຸສາຣຖະສີ່ (ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ໂມກສະ).

Verse 90

काशी पुरीमधिवसन्द्रिनरोनरोपिह्मारोप्यमाणैहमान्यहवैकरुद्रः । नानोपसर्गजनिसर्गजदुःखभारैःकर्मापनुद्यसविशेत्परमेशधाम्नि

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນະຄອນກາສີ—ແມ່ນແຕ່ຈະຖືກກົດທັບດ້ວຍອຸປະສັກຫຼາຍປະການ ແລະພາລະທຸກຂ໌ອັນໜັກທີ່ເກີດຈາກໄພພິບັດແລະສະພາບໂລກ—ກໍຈະສະລັດກຳມະອອກ ແລະເຂົ້າສູ່ພຣະທາມອັນສູງສຸດຂອງປະຣະເມສະວະຣະ ຄືພຣະຣຸທຣະອົງດຽວຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາທັງປວງ.

Verse 91

स्थिरापायं कायं जननमरणक्लेशनिलयं विहायास्यां काश्यामहहपरिगृह्णीत न कुतः । वपुस्तेजोरूपं स्थिरतरपरानंदसदनं विमूढोऽसौ जंतुः स्फुटितमिवकांम्यं विनिमयन्

ໂອ້… ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ມະນຸດບໍ່ລະທິ້ງກາຍນີ້—ອັນບໍ່ໝັ້ນຄົງ ແລະເສື່ອມສະລາຍ, ເປັນພຽງທີ່ຢູ່ຂອງຄວາມທຸກຈາກເກີດແລະຕາຍ—ແລ້ວມາພຶ່ງພາໃນກາສີ? ເພາະທີ່ນີ້ຜູ້ມີກາຍຈະໄດ້ຮູບກາຍເປັນແສງທິບ, ເປັນເຮືອນແຫ່ງປະຣະອານັນທີ່ຍືນຍົງກວ່າ; ແຕ່ສັດຜູ້ຫຼົງກັບເຫມືອນແລກເພັດອັນບໍ່ມີຕໍາໜິໄປ, ແລກຄຸນອັນປະເມີນຄ່າບໍ່ໄດ້ນັ້ນກັບສິ່ງທີ່ພຽງນ່າປາຖະໜາ.

Verse 92

अहो लोकः शोकं किमिह सहते हंतहतधीर्विपद्भारैः सारैर्नियतनिधनैर्ध्वसित धनैः । क्षितौ सत्यां काश्यां कथयति शिवो यत्र निधने श्रुतौ किंचिद्भूयः प्रविशति न येनोदरदरीम्

ໂອ້… ເປັນຫຍັງໂລກຈຶ່ງທົນຄວາມໂສກຢູ່ນີ້—ປັນຍາຖືກທໍາລາຍ, ຖືກກົດທັບດ້ວຍພາລະໄພພິບັດ, ແລະຍຶດຕິດກັບຊັບສິນທີ່ເປັນແຕ່ “ແກ່ນ” ແຫ່ງຄວາມພິນາດ, ຖືກກໍານົດໃຫ້ສູນສະລາຍ ແລະຖືກທໍາລາຍໄວ! ເມື່ອກາສີອັນແທ້ມີຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ—ທີ່ໃນຍາມຕາຍ ພຣະສິວະເອງກ່າວຄໍາສອນເຂົ້າຫູ—ຜູ້ໄດ້ຍິນແລ້ວຈະບໍ່ເຂົ້າສູ່ຮ່ອງຄັນ (ການເກີດໃໝ່) ອີກ.

Verse 93

काशिवासिनिजने वनेचरेद्वित्रिभुज्यपि समीरभोजने । स्वैरचारिणि जितेंद्रियेप्यहो काशिवासिनि जने विशिष्टता

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ກາສີຈະດໍາລົງຊີວິດດັ່ງຜູ້ທ່ອງປ່າ—ກິນພຽງໜຶ່ງຄັ້ງ ສອງຄັ້ງ (ຫຼືສາມຄັ້ງ), ຫຼືປານດັ່ງດໍາລົງດ້ວຍລົມ—ແມ່ນແຕ່ຈະເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເສຣີ ແລະຊະນະອິນທຣີຍແລ້ວ—ກໍຍັງ, ໂອ້, ມີຄຸນວິເສດອັນເປັນເອກະລັກສໍາລັບຊາວກາສີວາສີ.

Verse 94

नास्तीह दुष्कृतकृतां सुकृतात्मनां वा काचिद्विशेषगतिरंतकृतां हि काश्याम् । बीजानि कर्मजनितानि यदूषरायां नांकूरंयति हरदृग्ज्वलितानितेषाम्

ໃນກາສີນີ້ ບໍ່ມີຄະຕິຫຼັງຄວາມຕາຍທີ່ແຕກຕ່າງສໍາລັບຜູ້ເຮັດບາບ ຫຼືຜູ້ມີຈິດບຸນ; ເພາະໃນກາສີ ພຣະອົງຜູ້ດັບຄວາມຕາຍປະທານທາງຜ່ານອັນສູງສຸດອັນດຽວກັນ. ເມັດແຫ່ງກຳທີ່ເກີດຈາກກຳ ເມື່ອຖືກສາຍພຣະເນດອັນເຜົາໄໝ້ຂອງຮະຣະແຜດເຜົາແລ້ວ ຍ່ອມບໍ່ງອກ—ດັ່ງເມັດທີ່ຫວ່ານໃນດິນແຫ້ງກັນດານບໍ່ເຄີຍງອກ.

Verse 95

शशका मशका बकाः शुकाः कलविंकाश्च वृकाः सजंबुकाः । तुरगोरग वानरानरा गिरिजे काशिमृताः परामृतम्

ໂອ ກິຣິຈາ, ຈະເປັນກະຕ່າຍຫຼືຍຸງ, ນົກກະສາຫຼືນົກແກ້ວ, ນົກກະລະວິງກະ, ໝາປ່າພ້ອມຫມາຈອກ, ມ້າ, ງູ, ລີງ ຫຼືແມ່ນມະນຸດ—ຜູ້ໃດຕາຍໃນກາສີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບອະມຣິຕະອັນສູງສຸດແຫ່ງອະມະຕະ, ຄືໂມກສະອັນສູງສຸດ.

Verse 96

अरुद्ररुद्राक्षफणींद्रभूषणास्त्रिपुंड्रचंद्रार्धधराधरागताः । निरंतरं काशिनिवासिनोजना गिरींद्रजे पारिषदा मता मम

ໂອ ທິດາແຫ່ງຈອມເຂົາ, ຜູ້ຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນກາສີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—ປະດັບດ້ວຍມາລາຣຸດຣາກະ ແລະເຄື່ອງປະດັບພະຍານາກ, ມີຕຣິປຸນດຣະເສັ້ນຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ, ແລະຖືຈັນທຣາເສັ້ຽວ—ຕາມທັດສະນະຂອງຂ້າ ຄວນນັບເປັນປາຣິສະດາ ບໍລິວານຂອງພຣະສິວະເອງ.

Verse 97

यावंत एव निवसंति च जंतवोऽत्र काश्यां जलस्थलचरा झषजंबुकाद्याः । तावंत एव मदनुग्रह रुद्रदेहा देहावसानमधिगम्य मयि प्रविष्टाः

ສັດທັງຫຼາຍເທົ່າໃດທີ່ອາໄສຢູ່ໃນກາສີນີ້—ຈະເປັນສັດນ້ຳຫຼືສັດບົກ ເຊັ່ນ ປາ, ຫມາຈອກ ແລະອື່ນໆ—ເມື່ອຮ່າງກາຍສິ້ນສຸດ ພວກເຂົາທັງໝົດຍ່ອມເຂົ້າສູ່ຂ້າ; ເພາະດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ພວກເຂົາກາຍເປັນກາຍແຫ່ງຣຸດຣະ.

Verse 98

ये तु वर्षेषवोरुद्रा दिवि देवि प्रकीर्तिताः । वातेषवोंऽतरिक्षे ये ये भुव्यन्नेषवः प्रिये

ໂອ ເທວີ, ຣຸດຣະທີ່ຖືກກ່າວຂານວ່າປົກຄອງຝົນໃນສະຫວັນ, ຣຸດຣະທີ່ປົກຄອງລົມໃນອັນຕະຣິກ (ອາກາດ), ແລະຣຸດຣະທີ່ປົກຄອງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໃນທັນຍາຫານ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ທັງໝົດນີ້ແມ່ນປາງປະກົດຂອງພຣະພາວະອັນດຽວກັນ.

Verse 99

रुद्रा दश दश प्राच्यवाची प्रत्यगुदक्स्थिताः । ऊर्ध्वदिक्स्थाश्च ये रुद्राः पठ्यंते वेदवादिभिः

ພຣະຣຸດຣາຖືກກ່າວເຖິງເປັນກຸ່ມລະສິບ—ຜູ້ສຳພັນກັບທິດຕາເວັນອອກ, ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທິດຕາເວັນຕົກແລະທິດເໜືອ, ແລະຜູ້ຢູ່ໃນທິດເທິງ; ພຣະຣຸດຣາເຫຼົ່ານີ້ຖືກສວດໂດຍນັກອະທິບາຍພຣະເວດ.

Verse 100

असंख्याताः सहस्राणि ये रुद्रा अधिभूतले । तत्सर्वेभ्योऽधिका काश्यां जंतवो रुद्ररूपिणः

ໃນໂລກມີພຣະຣຸດຣານັບບໍ່ຖ້ວນເປັນພັນໆ; ແຕ່ໃນກາຊີ ສັດທັງຫຼາຍຜູ້ມີຮູບແຫ່ງຣຸດຣາ ກັບສູງສົ່ງກວ່າທັງໝົດນັ້ນ.

Verse 110

दैनंदिनेऽथ प्रलये त्रिशूलकोटौ समुत्क्षिप्य पुरीं हरः स्वाम् । बिभर्ति संवर्त महास्थिभूषणस्ततो हि काशी कलिकालवर्जिता

ໃນການລະລາຍປະຈຳວັນ ແລະໃນມະຫາປຣະລະຍະ, ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ຍົກນະຄອນຂອງພຣະອົງຂຶ້ນໄວ້ທີ່ປາຍຕຣິຊູລ ແລະທົນຖືມັນ—ພຣະອົງແມ່ນສຳວັຣຕະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງກະດູກໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນ ກາຊີຈຶ່ງພົ້ນຈາກໂທດແຫ່ງກະລິຍຸກ.

Verse 114

अतः परं कलशज किं शुश्रूषसि तद्वद । काशीकथा कथ्यमाना ममापि परितोषकृत्

ບັດນີ້ແລ້ວ ໂອ ກະລະຊະຈະ (ອະກັສຕະຍະ) ເຈົ້າຍັງປາດຖະໜາຈະຟັງອັນໃດອີກ? ຈົ່ງກ່າວມາ. ເພາະເມື່ອເລົ່າກະຖາອັນສັກສິດແຫ່ງກາຊີ ກໍເຮັດໃຫ້ເຮົາເອງກໍປິຕິຍິນດີ.

Verse 158

असिसंभेद योगेन काशीसंस्थोऽमृतो भवेत् । देहत्यागोऽत्र वै दानं देहत्यागोत्र वै तपः

ດ້ວຍໂຍຄະຊື່ ອະສິສັມເພດ, ຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນກາຊີຈະເປັນອະມະຕະ. ທີ່ນີ້ ການສະລະກາຍແມ່ນທານ; ທີ່ນີ້ ການສະລະກາຍແມ່ນຕະປະ.

Verse 865

क्षुत्क्षामः शुष्ककंठोष्ठो हाहेति परिदेवयन् । पुनः काशीपुरीं प्राप्तः परिम्लानमुखो वणिक्

ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍບີບຄັ້ນ ຄໍແລະຮິມຝີປາກແຫ້ງ ຄໍາຄວນວ່າ “ອ້າຍ ອ້າຍ” ພໍ່ຄ້ານັ້ນກໍກັບມາຮອດນະຄອນສັກສິດກາສີອີກຄັ້ງ—ໃບໜ້າເຫື່ອຍເຉົ້າຢ່າງຫນັກ।