Adhyaya 3

Verse 1

सूत उवाच । भगवन्भूतभव्येश सर्वज्ञानमहानिधे । अवाप्य काशीं गीर्वाणैः किमकारि वदाच्युत

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງອະດີດແລະອະນາຄົດ ຄັງໃຫຍ່ແຫ່ງສັບພະຍານ! ເມື່ອໄປເຖິງກາສີພ້ອມເທວະແລ້ວ ທີ່ນັ້ນໄດ້ກະທຳອັນໃດ? ຂໍຈົ່ງຕຣັດ, ໂອ້ ອະຈະຍຸຕະ.

Verse 2

अधीत्येमां कथां दिव्यां न तृप्तिमधियाम्यहम् । शेवधिस्तपसां देवैरगस्तिः प्रार्थितः कथम्

ແມ່ນວ່າຂ້ອຍໄດ້ສຶກສາເລື່ອງລາວທິບນີ້ແລ້ວ ແຕ່ໃຈຍັງບໍ່ອິ່ມເອີມ; ອະກັດສະຕະ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ ຖືກເທວະທັງຫຼາຍອ້ອນວອນແນວໃດ?

Verse 3

कथं विंध्योप्यवाप स्वां प्रकृतिं तादृगुन्नतः । तववागमृतांभोधौ मनो मे स्नातुमुत्सुकम्

ວິນທະຍະພູເຂົາທີ່ສູງສົ່ງຢ່າງນັ້ນ ກັບຄືນສູ່ສະພາບທຳມະຊາດຂອງຕົນໄດ້ແນວໃດ? ໃຈຂ້ອຍປາຖະໜາຈະອາບໃນມະຫາສະໝຸດນ້ຳອະມຣິຕແຫ່ງວາຈາຂອງທ່ານ.

Verse 4

इति कृत्स्नं समाकर्ण्य व्यासः पाराशरो मुनिः । श्रद्धावते स्वशिष्याय वक्तुं समुपचक्रमे

ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງທັງໝົດແລ້ວ ມຸນີວະຍາສ ບຸດແຫ່ງປາຣາຊະຣະ ຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວສອນແກ່ສິດຂອງຕົນຜູ້ມີສັດທາ।

Verse 5

पाराशर उवाच । शृणु सूत महाबुद्धे भक्तिश्रद्धासमन्वितः । शुकवैशंपायनाद्याः शृण्वंत्वेते च बालकाः

ປາຣາຊະຣະກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍພັກຕິແລະສັດທາ. ໃຫ້ສຸກະ ໄວຊຳປາຍະນະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ພ້ອມທັງນັກຮຽນນ້ອຍເຫຼົ່ານີ້ ຟັງດ້ວຍ.”

Verse 6

ततो वाराणसीं प्राप्य गीर्वाणाः समहर्षयः । अविलंबं प्रथमतो म णिकर्ण्यां विधानतः

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍມະຫາລິສີ ເມື່ອໄປຮອດວາຣານະສີ ກໍບໍ່ຊັກຊ້າ ໄດ້ໄປກ່ອນສຸດທ້າຍທີ່ ມະນິກັນນິກາ ຕາມພິທີວິທີອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 7

सचैलमभिमज्ज्याथ कृतसंध्यादिसत्क्रियाः । संतर्प्य तर्प्यादिपितॄन्कुशगंधतिलोदकैः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາອາບນ້ຳທັງຍັງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະປະກອບສັນທະຍາ ກັບພິທີສັກສິດອື່ນໆ ຕາມວິທີ; ແລ້ວເຮັດຕັຣປະນະ ຖວາຍນ້ຳປົນຫຍ້າກຸຊະ ຂອງຫອມ ແລະງາ ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣະທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈ।

Verse 8

तीर्थवासार्थिनः सर्वान्संतर्प्य च पृथक्पृथक् । रत्नैर्हिरण्यवासोभिरश्वाभरणधेनुभिः

ແລະເມື່ອໄດ້ບຳລຸງຜູ້ແສວງບຸນທັງຫຼາຍທີ່ມາພັກຢູ່ຕີຣຖະ ແບບແຍກເປັນຄົນໆແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ໃຫ້ທານ: ເພັດນິນຈິນດາ, ຄຳ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ມ້າ, ເຄື່ອງປະດັບ, ແລະງົວ।

Verse 9

विचित्रैश्च तथा पात्रैः स्वर्णरौप्यादि निर्मितैः । अमृतस्वादुपक्वान्नैः पायसै श्च सशर्करैः

ພວກເຂົາຍັງໄດ້ຖວາຍພາຊະນະອັນວິຈິດ ທຳດ້ວຍຄຳ ເງິນ ແລະອື່ນໆ; ພ້ອມອາຫານສຸກອັນໂອຊະ ຫວານດຸດອະມຣິຕ ແລະປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ປົນນ້ຳຕານ.

Verse 10

सगोरसैरन्नदानैर्धान्यदानैरनेकधा । गंधचंदनकर्पूरैस्तांबूलैश्चारुचामरैः

ດ້ວຍທານອາຫານທີ່ອຸດົມດ້ວຍນ້ຳມັນເຄື່ອງ (ghee) ແລະຜະລິດຕະພັນນົມ, ພ້ອມທານເມັດພືດຫຼາຍປະເພດ, ພວກເຂົາຍັງຖວາຍເຄື່ອງຫອມ, ຈັນທະນ໌, ການບູນ, ຕາມບູນ (ໝາກພູ) ແລະພັດຈາມະຣະອັນງາມ.

Verse 11

सतूलैर्मृदुपर्यंकैर्दीपिकादर्पणासनैः । शिबिकादासदासीभिर्विमानैःपशुभिर्गृहैः

ພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍຕຽງນຸ່ມມີຝ້າຍແລະຟູກ, ໂຄມໄຟ, ກະຈົກ ແລະບ່ອນນັ່ງ; ທັງເສລຽງ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຊາຍຍິງ, ພາຫະນະ, ສັດ ແລະເຖິງຂັ້ນເຮືອນຢູ່ອາໄສ.

Verse 12

चित्रध्वजपताकाभिरुल्लोचैश्चंद्रचारुभिः । वर्षाशनप्रदानैश्च गृहोपस्करसंयुतैः

ດ້ວຍທຸງແລະທຸງຜືນສີສັນວິຈິດ, ດ້ວຍຮົ່ມ/ກັນສາດອັນງາມ, ດ້ວຍທານເສບຽງສຳລັບລະດູຝົນ, ແລະດ້ວຍຂອງຖວາຍທີ່ພ້ອມເຄື່ອງໃຊ້ໃນເຮືອນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ມອບຖວາຍ.

Verse 13

उपानत्पादुकाभिश्च यतिनश्च तपस्विनः । योग्यैः पट्टदुकूलैश्च विविधैश्चित्ररल्लकैः

ແລະແກ່ບັນດາຍະຕິ ແລະຕະປັສວິນ (ນັກບຳເນັດຕະບະ) ພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງສວມຕີນ—ເກີບແລະປາດຸກາ—ພ້ອມຜ້າໄໝທີ່ເໝາະສົມ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມປະນີດ, ແລະຜ້າລາຍງາມຫຼາຍປະເພດ.

Verse 14

दंडैः कमंडलुयुतैरजिनैर्मृगसंभवैः । कौपीनैरुच्चमंचैश्च परिचारककांचनैः

ໂດຍຖວາຍໄມ້ທ່ອນ (ດັນດະ), ກະມັນດະລຸ (ພາຊະນະນ້ຳ), ອະຊິນຈາກໜັງກວາງ, ຜ້າຄາດແອວ, ບ່ອນນັ່ງແລະຕຽງສູງ, ພ້ອມຄ່າຈ້າງເປັນຄຳໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້—ຍ່ອມຄ້ຳຈຸນຊີວິດທຳໃນສະຖານສັກສິດແຫ່ງກາສີ।

Verse 15

मठैर्विद्यार्थिनामन्नैरतिथ्यर्थं महाधनैः । महापुस्तकसंभारैर्लेखकानां च जीवनैः

ໂດຍສ້າງມັດ (ສຳນັກສົງ), ໃຫ້ອາຫານແກ່ນັກຮຽນ, ຖວາຍຊັບສິນຫຼາຍເພື່ອຕ້ອນຮັບແຂກ, ຈັດຫາຄັງຄຳພີຫຼາຍຫຼວງ, ແລະອຸປະຖຳຊີວິດຂອງນັກຂຽນຄັດລອກ—ຍ່ອມທຳໃຫ້ວິຊາແລະທຳມະດຳລົງໃນກາສີ।

Verse 16

बहुधौषधदानैश्च सत्रदानैरनेकशः । ग्रीष्मे प्रपार्थद्रविणैर्हेमंतेग्निष्टिकेंधनैः

ໂດຍບໍລິຈາກຢາຫຼາຍຊະນິດ, ແລະຖວາຍສັດຣະ (ໂຮງທານອາຫານຟຣີ) ຫຼາຍເທື່ອ; ໃນລະດູຮ້ອນຈັດຊັບສິນເພື່ອປຣະປາ (ຈຸດແຈກນ້ຳ), ແລະໃນລະດູໜາວຖວາຍໄມ້ເຊື້ອໄຟສຳລັບກອງໄຟ—ນີ້ແມ່ນທານຕາມກາລໃນກາສີ।

Verse 17

छत्राच्छादनिकाद्यर्थे वर्षाकालोचितैर्बहु । रात्रौ पाठप्रदीपैश्च पादाभ्यंजनकादिभिः

ໂດຍຖວາຍສິ່ງຂອງຫຼາຍຢ່າງທີ່ເໝາະກັບລະດູຝົນ—ຮົ່ມ, ຜ້າຄຸມ ແລະອື່ນໆ; ແລະໃນຕອນກາງຄືນຈັດປະທີບສຳລັບການອ່ານ, ພ້ອມການທານ້ຳມັນທີ່ຕີນ ແລະຄວາມສະດວກອື່ນໆ—ຍ່ອມເປັນການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈເພື່ອບູຊາແລະການຮຽນໃນກາສີ।

Verse 18

पुराणपाठकांश्चापि प्रतिदेवालयं धनैः । देवालये नृत्यगीतकरणार्थैरनेकशः

ແລະຍັງໂດຍຖວາຍທຶນແກ່ຜູ້ສວດອ່ານປຸຣານະໃນເທວາໄລທຸກແຫ່ງ; ພາຍໃນເທວາໄລຈັດຫາປັດໃຈສຳລັບການຟ້ອນລຳ, ການຂັບຮ້ອງ ແລະການສະແດງຂອງມັນຢ່າງຊ້ຳໆ—ຍ່ອມເພີ່ມພູນສິຣິແຫ່ງການບູຊາໃນກາສີ।

Verse 19

देवालय सुधाकार्यैर्जीर्णोद्धारैरनेकधा । चित्रलेखनमूल्यैश्च रंगमालादिमंडनैः

ໂດຍການປູນສີ ແລະ ສ້ອມແປງເທວາລະຍະ, ໂດຍການບູຮະນະມັນດິຣທີ່ຊຳຮຸດໃນຫຼາຍວິທີ; ໂດຍການອຸປະຖຳຄ່າວາດຮູບອັນສັກສິດ, ແລະ ການປະດັບດ້ວຍພວງມາລາສີສັນແລະອື່ນໆ—ຍ່ອມເປັນການຮັບໃຊ້ສະຖານສັກສິດແຫ່ງກາສີ।

Verse 20

नीराजनैर्गुग्गुलुभिर्दशां गादि सुधूपकैः । कर्पूरवर्तिकाद्यैश्च देवार्चार्थैरनेकशः

ໂດຍການຖວາຍນີຣາຈະນະ (ອາຣະຕີ), ໂດຍທູບກຸກກຸລຸ, ໂດຍການອົບຄວັນຫອມເຊັ່ນ ທູບສິບສ່ວນປະກອບ ແລະ ອື່ນໆ, ແລະ ໂດຍໄສ້ໄຟກາມຟໍຣ໌ກັບສິ່ງຄ້າຍກັນ—ຖວາຍຊ້ຳໆເພື່ອການບູຊາເທວະ—ບຸນແຫ່ງການຮັບໃຊ້ວັດໃນກາສີຍ່ອມເພີ່ມພູນ।

Verse 21

पंचामृतानां स्नपनैः सुगंध स्नपनैरपि । देवार्थं मुखवासैश्च देवोद्यानैरनेकशः

ໂດຍການອາບສົງເທວະດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ, ແລະ ດ້ວຍພິທີອາບນ້ຳຫອມອັນປະນີດ; ໂດຍການຖວາຍມຸຂະວາສະ (ເຄື່ອງຫອມສຳລັບປາກ) ແດ່ເທວະ, ແລະ ໂດຍການສ້າງສວນເທວະ—ຊ້ຳໆ—ຍ່ອມເປັນການຮັບໃຊ້ການບູຊາອັນສັກສິດໃນກາສີ।

Verse 22

महापूजार्थमाल्यादि गुंफनार्थैस्त्रिकालतः । शंखभेरीमृदंगादिवाद्यनादैः शिवालये

ເພື່ອມະຫາບູຊາ ໂດຍການຮ້ອຍ ແລະ ຈັດພວງມາລາແລະອື່ນໆ ໃນສາມເວລາຂອງວັນ; ແລະ ໃນສິວາລະຍະ ໂດຍສຽງກັງວານຂອງເຄື່ອງດົນຕີ—ສັງຂະ, ເພຣີ, ມຣິທັງກະ ແລະ ອື່ນໆ—ຄວາມສົງ່າງາມແຫ່ງການບູຊາໃນກາສີຖືກສັນລະເສີນ।

Verse 23

घंटागुडुककुंभादि स्नानोपस्करभाजनैः । श्वेतैर्मार्जनवस्त्रैश्च सुगंधैर्यक्षकर्दमैः

ໂດຍພາຊະນະ ແລະ ອຸປະກອນສຳລັບການອາບ—ກະດິ່ງ, ໝໍ້ນ້ຳນ້ອຍ, ຄຸມພະ ແລະ ອື່ນໆ; ໂດຍຜ້າຂາວສຳລັບການຊຳລະ; ແລະ ໂດຍຂີ້ທາຫອມ ແລະ ເນື້ອຄຣີມຫອມ—ວັດໃນກາສີຈຶ່ງຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ພ້ອມສຳລັບການບູຊາອັນບໍລິສຸດແລະເໝາະສົມ।

Verse 24

जपहोमैः स्तोत्रपाठैः शिवनामोच्चभाषणैः । रासक्रीडादिसंयुक्तैश्चलनैः सप्रदक्षिणैः

ດ້ວຍການຈະປະ (japa) ແລະ ໂຫມະ (homa) ບູຊາໄຟ, ດ້ວຍການອ່ານສະໂຕຕຣະ, ແລະການເອີ້ນພຣະນາມພຣະສິວະດັງໆ; ພ້ອມການເຄື່ອນໄຫວປະກອບຣາສະກຣີດາ ແລະນາດະກຳອັນສັກສິດ, ຄຽງຄູ່ກັບການປະທັກສິນາ—ເຂົາເຈົ້າບູຊາຢູ່ກາສີ.

Verse 25

एवमादिभिरुद्दंडैः क्रियाकांडैरनेकशः । पंचरात्रमुषित्वा तु कृत्वा तीर्थान्यनेकशः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍພິທີກຳອັນເຂັ້ມງວດຫຼາຍປະການ ແລະການປະຕິບັດກິດຕາມບັນຍັດຊ້ຳໆ, ເຂົາເຈົ້າພັກຢູ່ຫ້າຄືນ ແລະໄປຢ້ຽມຢາມຕີຣຖະ ແລະສະຖານທີ່ສັກສິດຫຼາຍແຫ່ງ।

Verse 26

दीनानाथांश्च संतर्प्य नत्वा विश्वेश्वरं विभुम् । ब्रह्मचर्यादिनियमैस्तीर्थमेवं प्रसाध्य च

ເມື່ອໄດ້ອຸປະຖຳຜູ້ທຸກຍາກ ແລະຜູ້ໄຮ້ທີ່ພຶ່ງໃຫ້ອິ່ມໃຈແລ້ວ, ແລະກໍ່ກົດກະບົດນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະວິສເວສວະຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງສຳເລັດວັດຕະຕີຣຖະດ້ວຍພຣະຫມະຈັນຍະ ແລະຂໍ້ສຳລວມອື່ນໆ.

Verse 27

पुनः पुनर्विश्वनाथं दृष्ट्वा स्तुत्वा प्रणम्य च । जग्मुः परोपकारार्थमगस्तिर्यत्र तिष्ठति

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະວິສວະນາຖະຊ້ຳໆ, ສັນລະເສີນ ແລະກໍ່ກົດກະບົດນົບນ້ອມ; ແລ້ວດ້ວຍໃຈເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ ເຂົາເຈົ້າໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ພຣະລຶສີອະກັສຕະຍະພຳນັກຢູ່.

Verse 28

स्वनाम्ना लिंगमास्थाप्य कुंडं कृत्वा तदग्रतः । शतरुद्रियसूक्तेन जपन्निश्चलमानसः

ເຂົາໄດ້ຕັ້ງລິງຄະ (liṅga) ໃນນາມຂອງຕົນ ແລະສ້າງກຸນດະ (ຫຼຸມບູຊາໄຟ) ໄວ້ຂ້າງໜ້າ; ແລ້ວດ້ວຍໃຈນິ່ງແນ່ ເຂົາຈຶ່ງຈະປະສະໂຕຕຣະ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» (Śatarudrīya).

Verse 29

तं दृष्ट्वा दूरतो देवा द्वितीयमिव भास्करम् । ज्वलज्ज्वलनसंकाशैरंगैः सर्वत्रसोज्ज्वलम्

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍເຫັນທ່ານແຕ່ໄກ ກໍຄິດວ່າເປັນດັ່ງພະອາທິດດວງທີສອງ; ອະວະຍະວະຂອງທ່ານດຸດໄຟລຸກໂຊນ ສ່ອງສະຫວ່າງໄປທົ່ວທິດ.

Verse 30

साक्षात्किंवाडवाग्निर्वा मूर्त्या वै तप्यते तपः । स्थाणुवन्निश्चलतरं निर्मलं सन्मनो यथा

ຫຼືວ່ານີ້ແມ່ນວາຑວາອັກນີ (ໄຟໃຕ້ທະເລ) ປາກົດກາຍ ມາບຳເນັດຕະບະໃນຮູບກາຍ? ທ່ານນິ່ງດຸດເສົາ ບໍ່ໄຫວຕິງ—ບໍລິສຸດດຸດໃຈຂອງສັດບຸລຸດ.

Verse 31

अथवा सर्व तेजांसि श्रित्वेमां ब्राह्मणीं तनुम् । शीलयंति परं धाम शातंशांत पदाप्तये

ຫຼືວ່າ ຄວາມສະຫວ່າງທັງປວງໄດ້ອາໄສກາຍພຣາຫມັນນີ້ ແລ້ວສະຖິດຢູ່ໃນປຣະມະທາມ ເພື່ອມຸ່ງບັນລຸບົດອັນສະງົບສຸດຍອດ.

Verse 32

तपनस्तप्यतेऽत्यर्थं दहनोपि हि दह्यते । यत्तीव्रतपसाद्यापि चपलाऽचपलाभवत्

ແມ່ນແຕ່ພະອາທິດກໍດູເໝືອນຖືກເຜົາຮ້ອນຢ່າງຫນັກ ແລະແມ່ນແຕ່ໄຟກໍເໝືອນຖືກໄຟເຜົາ; ເນື່ອງດ້ວຍຕະບະອັນແຮງກ້າ ສິ່ງທີ່ໂດຍທຳມະຊາດຊອກຊວນກໍກາຍເປັນມັ່ນຄົງ.

Verse 33

यस्याश्रमे ऽत्र दृश्यंते हिंस्रा अपि समंततः । सत्त्वरूपा अमी सत्त्वास्त्यक्त्वा वैरं स्वभावजम्

ໃນອາສຣົມຂອງທ່ານໃນທີ່ນີ້ ຮອບດ້ານແມ່ນແຕ່ສັດດຸຮ້າຍກໍຍັງເຫັນເປັນຜູ້ອ່ອນໂຍນ ມີສະພາວະສັດຕະວະ; ເພາະພວກມັນລະທິ້ງຄວາມອາຄາດທີ່ເກີດຈາກທຳມະຊາດແລ້ວ.

Verse 34

शुंडादंडेन करटिः सिंहं कंडूयतेऽभयः । अष्टापदांके स्वपिति केसरी केसरोद्भटः

ໃນກາສີອັນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ ຊ້າງໃຊ້ປາຍງວງດຸດຄະທາຂູດໃຫ້ສິງ; ແລະສິງຜູ້ມີແຜງຄໍອັນສົງ່າງາມ ກໍນອນຫຼັບຢ່າງສະຫງົບໃນຕັກຂອງຊ້າງ।

Verse 35

सूकरः स्तब्धरोमापि विहाय निजयूथकम् । चरेद्वनशुनां मध्ये मुस्तान्यस्तेक्षणोबली

ແມ່ນແຕ່ໝູປ່າຂົນແຂງກໍລະທິ້ງຝູງຂອງຕົນ ແລ້ວເດີນຫຼິ້ນຢູ່ກາງຝູງໝາປ່າໃນແດນກາສີອັນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ—ແຂງແຮງ ແຕ່ສາຍຕາກໍກົ້ມຕ່ຳຢ່າງອ່ອນໂຍນ।

Verse 36

भूदारोपि न भूदारं तथाकुर्याद्यथाऽन्यतः । सर्वा लिंगमयी काशी यतस्तद्भीतियंत्रितः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີນິໄສດຸຮ້າຍກໍບໍ່ກະທຳດຸຮ້າຍຢູ່ນີ້ເຫມືອນທີ່ອື່ນ; ເພາະກາສີທັງມວນເປັນລິງຄະມະຍະ ແລະສັດທັງຫຼາຍຖືກຢັບຢັ້ງດ້ວຍຄວາມເກງຂາມອັນເຄົາລົບຕໍ່ພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 37

क्रोडीकृत्य क्रोडपोतं तरक्षुः क्रीडयत्यहो । शार्दूलबालानुत्सार्य शार्दूलीमेणपोतकः

ນ່າພິສົດແທ້: ໄຮຢີນາອຸ້ມລູກໝູປ່າໄວ້ໃນຕັກແລ້ວຫຼິ້ນ; ແລະເສືອແມ່ກໍໄລ່ລູກຂອງຕົນອອກ ແລ້ວຫຼິ້ນກັບລູກກວາງ।

Verse 38

चलत्पुच्छोथ पिबति फेनिलेनाननेन वै । स्वपंतं लोमशं भल्लं वानरश्चलदंगुलिः

ຕໍ່ມາ ລີງຜູ້ສ່າຍຫາງ—ນິ້ວມືກະດິກບໍ່ຢຸດ—ກໍດື່ມດ້ວຍປາກທີ່ມີຟອງ; ໃກ້ໆນັ້ນ ຫມີຂົນດົກກໍນອນຫຼັບຢູ່।

Verse 39

यूका संवीक्ष्यवीक्ष्यैव भक्षयेद्दंतकोटिभिः । गोलांगूलारक्तमुखानीलां गा यूथथनायकाः

ເມື່ອພິຈາລະນາຊ້ຳໆ ແມ່ນແຕ່ເຫົາກໍດັ່ງຈະກັດດ້ວຍປາຍແຂ້ວ; ແລະຫົວໜ້າຝູງ—ກາຍສີຟ້າ ປາກສີແດງ ຫາງກົມ—ຍ່າງໄປຢ່າງບໍ່ຢ້ານກົວ।

Verse 40

जातिस्वभावमात्सर्यं त्यक्त्वैकत्र रमंति च । शशाः क्रीडंति च वृकैस्तैः पृष्ठलुंठनैर्मुहुः

ເຂົາເຈົ້າລະທິ້ງຄວາມອິດສາທີ່ເກີດຈາກຊາດແລະນິໄສ ແລ້ວຮ່ວມກັນຊື່ນບານໃນທີ່ດຽວ; ແມ່ນແຕ່ກະຕ່າຍກໍຫຼິ້ນກັບໝາປ່າ ຊ້ຳໆ ໂດຍກິ້ງຫງາຍຫຼັງ।

Verse 41

आखुश्चाखुभुजः कर्णं कंडूयेत चलाननः । मयूरपुच्छपुटगो निद्रात्योतुः सुखाधिकम्

ໜູທີ່ໃບໜ້າກະຕຸກໄຫວ ຂູດຫູໃຫ້ຜູ້ກິນໜູ; ແລະຜູ້ທີ່ນອນຢູ່ໃນຮົ່ມພັດຫາງນົກຢູງ ຍ່ອມຫຼັບສະບາຍຢ່າງຍິ່ງ ດ້ວຍຄວາມສຸກເກີນກວ່າ।

Verse 42

स्वकंठं घर्षयत्येव केकिकंठे भुजंगमः । भुजंगमफणापृष्ठे नकुलः स्वकुलोचितम्

ງູຖູຄໍຂອງຕົນໃສ່ຄໍນົກຢູງ; ແລະເທິງຫຼັງງູຜູ້ແຜ່ພັງພານ ພັງພອນ (mongoose) ປະພຶດຕາມວິໄສຕະກູນຂອງຕົນ—ແຕ່ໃນກາສີ ບໍ່ມີຄວາມພະຍາດເວນ।

Verse 43

वैरं परित्यज्य लुठेदुत्प्लुत्योत्प्लुत्य लीलया । आलोक्य मूषकं सर्पश्चरंतं वदनाग्रतः

ລະທິ້ງຄວາມພະຍາດເວນ ງູກໍກິ້ງໄປມາ ໂດດແລ້ວໂດດອີກຢ່າງມີລີລາ; ພ້ອມທັງເບິ່ງໜູທີ່ເດີນຢູ່ຕໍ່ໜ້າປາຍປາກຂອງຕົນໃກ້ໆ।

Verse 44

क्षुधांधोपि न गृह्णाति सोपि तस्माद्बिभेति नो । प्रसूयमानां हरिणीं दृष्ट्वा कारुण्यपूर्णदृक्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກຄວາມຫິວບັງຕາກໍບໍ່ຄວ້ານາງ; ແລະນາງກໍບໍ່ຢ້ານເຂົາ. ເມື່ອເຫັນແມ່ກວາງກໍາລັງເຈັບທ້ອງຄອດ ສາຍຕາຂອງເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍກະຣຸນາ.

Verse 45

तद्दृष्टिपातं मुंचन्वै व्याघ्रो दूरं व्रजत्यहो । व्याघ्री व्याघ्रस्य चरितं मृगी मृगविचेष्टितम् । उभे कथयतो ऽन्योन्यं सख्याविवमुदान्विते

ເມື່ອລະສາຍຕານັ້ນແລ້ວ ເສືອ—ນ່າອັດສະຈັນ—ກໍໄປໄກ. ແມ່ເສືອເລົ່າການປະພຶດຂອງເສືອ ແລະແມ່ກວາງເລົ່າວິທີຂອງກວາງ; ທັງສອງສົນທະນາກັນດັ່ງເພື່ອນ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ.

Verse 46

दृष्ट्वाप्युद्दंडकोदंडं शबरं शंबरोमृगः । धृष्टो न वर्त्म त्यजति सोपि कंडूयतेपि तम्

ແມ່ນແຕ່ເຫັນນາຍພານຊູຕະບອກແລະຄັນທະນູຂຶ້ນ ກວາງຊຳບະຣາຜູ້ກ້າກໍບໍ່ລະທາງ; ແລະນາຍພານກໍພຽງແຕ່ເກາຕົນເອງ—ບໍ່ເຮັດອັນຕະລາຍໃຫ້ມັນ.

Verse 47

रोहितोऽरण्यमहिषमुद्धर्षति निराकुलः । चमरीशबरीकेशैः संमिमीते स्ववालधिम्

ກວາງ ‘ໂຣຫິຕ’ ຫຼິ້ນຢ່າງບໍ່ຢ້ານກັບຄວາຍປ່າ ຢ່າງສະຫງົບໃຈ; ແລະດ້ວຍຂົນຂອງຈາມຣີ-ຢັກ ແລະສັດປ່າຊະບະຣີ ມັນຍັງວັດຫຼືທຽບຫາງຂອງຕົນເອງອີກດ້ວຍ.

Verse 49

हुंडौ च मुंड युद्धाय न सज्जेते जयैषिणौ । एणशावं सृगालोपि मृदुस्पृशति पाणिना

ແມ່ນແຕ່ ຮຸນດາ ແລະ ມຸນດາ ຜູ້ປາຖະໜາຊັຍຊະນະ ກໍບໍ່ຕຽມພ້ອມເພື່ອສົງຄາມ; ແມ່ນແຕ່ຫມາປ່າກໍຍັງແຕະລູກກວາງດ້ວຍອຸ້ງຕີນຢ່າງອ່ອນໂຍນ.

Verse 50

तृण्वंति तृणगुल्मादीन्श्वापदास्त्वापदास्पदम् । लोकद्वये दुःखहंहि धिक्तन्मांसस्य भक्षणम्

ສັດປ່າກິນຫຍ້າ ແລະພຸ່ມໄມ້ຕ່າງໆ ແຕ່ເນື້ອສັດກັບເປັນບ່ອນຕັ້ງແຫ່ງໄພພິບັດ. ມັນນຳທຸກຂ໌ທັງສອງໂລກ; ຄວນຕຳນິການກິນເນື້ອນັ້ນ.

Verse 51

यः स्वार्थं मांसपचनं कुरुते पापमोहितः । यावंत्यस्य तु रोमाणि तावत्स नरके वसेत्

ຜູ້ໃດຖືກບາບຫຼອກລວງ ແລະປຸງເນື້ອເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ນະລົກເທົ່າຈຳນວນປີທີ່ມີຂົນໃນກາຍຂອງຕົນ.

Verse 52

परप्राणैस्तु ये प्राणान्स्वान्पुष्णं ति हि दुर्धियः । आकल्पं नरकान्भुक्त्वा ते भुज्यंतेत्र तैः पुनः

ຜູ້ມີປັນຍາຊົ່ວທີ່ຫຼ້ຽງຊີວິດຕົນໂດຍພາກຊີວິດຜູ້ອື່ນ ຫຼັງຈາກທົນນະລົກຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປ ໃນໂລກນີ້ກໍຖືກສັດເຫຼົ່ານັ້ນກິນຄືນອີກ.

Verse 53

जातुमांसं न भोक्तव्यं प्राणैः कंठगतैरपि । भोक्तव्यं तर्हि भोक्तव्यं स्वमांसं नेतरस्य च

ບໍ່ຄວນກິນເນື້ອເລີຍ ແມ້ຊີວິດຈະຄ້າງຢູ່ທີ່ຄໍ. ຖ້າຈຳເປັນຕ້ອງກິນ ກໍຈົ່ງກິນເນື້ອຂອງຕົນ ບໍ່ແມ່ນຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 54

वरमेतेश्वापदा वै मैत्रावरुणि सेवया । येषां न हिंसने बुद्धिर्नतु हिंसापरा नराः

ໂອ ໄມຕຣາວຣຸນິ! ສັດປ່າເຫຼົ່ານີ້ດີກວ່າ ເພາະຈິດບໍ່ມຸ່ງຮ້າຍ; ບໍ່ເຫມືອນມະນຸດຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນຄວາມຮຸນແຮງ.

Verse 55

बकोपि पल्वले मत्स्यान्नाश्नात्यग्रेचरानपि । न महांतोप्यमहतो मत्स्या मत्स्यानदंति वै

ແມ່ນແຕ່ນົກຍາງໃນຫນອງກໍບໍ່ກິນປາທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ; ແລະປາໃຫຍ່ກໍບໍ່ກືນປານ້ອຍ. ໃນເຂດສັກສິດແຫ່ງກາສີ ຄວາມໂຫດຮ້າຍຕາມທໍາມະຊາດກໍຖືກຢຸດຢັ້ງ.

Verse 56

एकतः सर्वमांसानि मत्स्यमांसं तथकैतः । स्मृतिः स्मृतेति किंत्वेभिरतोमत्स्याञ्जहत्यमी

ດ້ານໜຶ່ງມີເນື້ອທຸກຊະນິດ—ຮວມທັງເນື້ອປາ—ແຕ່ການອ້າງແຕ່ ‘ສະມຣິຕິ, ສະມຣິຕິ’ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ດັ່ງນັ້ນສັດເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງລະການກິນປາ.

Verse 57

श्येनोपि वर्तिकां दृष्ट्वा भवत्येष पराङ्मुखः । चित्रमत्रापि मधुपा भ्रमंति मलिनाशयाः

ແມ່ນແຕ່ນົກເຫຍື່ອເຫັນນົກກະທາກໍຫັນໜ້າຫນີ. ແຕ່ນ່າປະຫລາດວ່າທີ່ນີ້ຝູງເຜິ້ງຍັງຄົງພາກັນຫຼົງທາງ—ຜູ້ທີ່ໃຈຄິດຍັງມົນມົວ.

Verse 58

सुचिरं नरकान्भुक्त्वा मदिरापानलंपटाः । मधुपा एव गायंते भ्रांतिभाजः पुनः पुनः

ຜູ້ຫຼົງໃນການດື່ມສຸລາ ໄດ້ຊົມຊື່ນນະລົກມາດົນນານ ຈຶ່ງເກີດເປັນເຜິ້ງ; ເປັນຜູ້ມີສ່ວນແຫ່ງຄວາມຫຼົງ ຈຶ່ງຮ້ອງດັ່ງ ‘ຂັບຂານ’ ຊ້ຳໆ.

Verse 59

अतएव पुराणेषु गाथेति परिगीयते । स्फुटार्थात्र पुराणज्ञैर्ज्ञात्वा तत्त्वं पिनाकिनः

ດັ່ງນັ້ນໃນປຸຣານະທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງສັນລະເສີນວ່າເປັນ ‘ຄາຖາ’ (gāthā). ຄວາມໝາຍໃນທີ່ນີ້ແຈ້ງຊັດ—ຜູ້ຮູ້ປຸຣານະໄດ້ເຂົ້າໃຈຕັດຕະວະແຫ່ງປິນາກິນ (ພຣະສິວະ).

Verse 60

क्व मांसं क्व शिवे भक्तिः क्व मद्यं क्व शिवार्चनम् । मद्यमांसरतानां च दूरे तिष्ठति शंकरः

ຊີ້ນຈະກ່ຽວຫຍັງກັບພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ? ສຸລາຈະກ່ຽວຫຍັງກັບການບູຊາພຣະສິວະ? ຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນສຸລາແລະຊີ້ນ ພຣະສັງກະຣະຢູ່ໄກຈາກເຂົາເຈົ້າ।

Verse 61

विना शिवप्रसादं हि भ्रांतिः क्वापि न नश्यति । अतएव भ्रमंत्येते भ्रमराः शिववर्जिताः

ບໍ່ມີພຣະປະສາດຂອງພຣະສິວະ ຄວາມຫຼົງຜິດບໍ່ເຄີຍດັບສິ້ນຢ່າງແທ້ຈິງໃນທີ່ໃດເລີຍ। ດັ່ງນັ້ນ ‘ພຣະມະຣະ’ ຜູ້ຂາດພຣະສິວະ ຈຶ່ງພາກັນພະເນຈອນຢູ່ເລື້ອຍໆ।

Verse 62

इत्याश्रमचरान्दृष्ट्वा तिर्यञ्चोपि मुनीनिव । अबोधिविबुधैरित्थं प्रभावः क्षेत्रजस्त्वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຫັນແມ່ນແຕ່ສັດເດຍລະສານກໍປະພຶດດຸດມຸນີຜູ້ຢູ່ອາສຣົມ ບັນດິດທັງຫຼາຍຈຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ “ນີ້ແມ່ນອານຸພາບທີ່ເກີດຈາກກະເສດຣະອັນສັກສິດນີ້”

Verse 63

यतो विश्वेश्वरेणैते तिर्यञ्चोप्यत्रवासिनः । निधनावसरे मोच्यास्तारक स्योपदेशतः

ເພາະພຣະວິສເວສະວະຣະໄດ້ກຳນົດໄວ້ວ່າ ແມ່ນແຕ່ສັດທີ່ອາໄສຢູ່ນີ້ ເມື່ອເຖິງຄາວມໍລະນະ ຈະໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍ ໂດຍອຸປະເທດຕາຣະກະ (ມົນຕຣາ/ຄຳສອນ)

Verse 64

ज्ञात्वा क्षेत्रस्य माहात्म्यं यो वसेत्कृतनिश्चयः । तं तारयति विश्वेशो जीवंतमथवा मृतम्

ຜູ້ໃດຮູ້ມະຫິມາຂອງກະເສດຣະນີ້ ແລ້ວພຳນັກຢູ່ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງ ພຣະວິສເວສະຈະຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ—ຈະຍັງມີຊີວິດ ຫຼື ຕາຍແລ້ວກໍຕາມ

Verse 65

अविमुक्तरहस्यज्ञा मुच्यंते ज्ञानि नो नराः । अज्ञानिनोपि तिर्यञ्चो मुच्यंते गतकिल्बिषाः

ຜູ້ຮູ້ປັນຍາທີ່ຮູ້ຄວາມລັບແຫ່ງ ອະວິມຸກຕະ (ກາສີ) ຍ່ອມໄດ້ຫຼຸດພົ້ນ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍ່ຮູ້—ແມ່ນແຕ່ສັດ—ກໍພົ້ນໄດ້ ເມື່ອບາບຖືກຊຳລະ.

Verse 66

इत्याश्चर्यपरा देवा यावद्यांत्याश्रमं मुनेः । तावत्पक्षिकुलं दृष्ट्वा भृशं मुमुदिरे पुनः

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສວງ ໄດ້ເດີນໄປຫາອາສຣົມຂອງມຸນີ. ລະຫວ່າງທາງເຫັນຝູງນົກ ກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍອີກຄັ້ງ.

Verse 67

सारसो लक्ष्मणाकंठे कंठमाधाय निश्चलः । मन्यामहे न निद्रातिध्यायेद्विश्वेश्वरं किल

ນົກກະຮຽນໄດ້ພາດຄໍຂອງຕົນໄວ້ເທິງຄໍຂອງລັກສະມະນາ ແລ້ວຢືນນິ່ງ. ພວກເຮົາເຫັນວ່າມັນບໍ່ໄດ້ນອນ—ແທ້ໆແລ້ວກຳລັງເພ່ງພິຈາລະນາຕໍ່ ວິສເວສະວະຣະ (ພຣະສິວະ)

Verse 68

कंडूयमाना वरटा स्वचंचुपुटकोटिभिः । हंसं कामयमानं तु वारयेत्पक्षधूननैः

ນົກເພດແມ່ເກົາຕົນເອງດ້ວຍປາຍປາກຂອງຕົນ ແລ້ວຫ້າມຫົງທີ່ຖືກກາມກະຕຸ້ນ ໂດຍການສັ່ນສະບັດປີກ

Verse 69

निरुद्ध्यमान चक्रेण चक्रीक्रेंकितभाषणैः । वदतीति किमत्रापि कामिता कामिनां वर

‘ແມ່ນແຕ່ຖືກກົງລໍ້ກັ້ນໄວ້ ນົກຈັກຣະວາກະກໍຍັງຮ້ອງດ້ວຍສຽງຄຣືດຄຣາດ—ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ຮັກຜູ້ປະເສີດ ຈະກ່າວຢ່າງໃດເຖິງຜູ້ທີ່ເປັນທີ່ປາຖະໜາຂອງຜູ້ຫຼົງໃນກາມ?’

Verse 70

कलकंठः किलोत्कंठं मंजुगुंजति कुंजगः । ध्यानस्थः श्रोष्यति मुनिः पारावत्येति वार्यते

ນົກກະວີນຜູ້ຄິດຮອດ ຮ້ອງກັງວານຫວານໃນພົງໄພ. “ມຸນີກໍາລັງສະຖິດໃນທຽນ—ທ່ານຈະໄດ້ຍິນ!” ດັ່ງນັ້ນນົກເຂົາເພດແມ່ຈຶ່ງຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຮ້ອງເອີ້ນ

Verse 71

केकीकेकां परित्यज्य मौनं तिष्ठति तद्भयात् । चकोरश्चंद्रिका भोक्ता नक्तव्रतमिवास्थितः

ນົກຢູງລະທິ້ງສຽງ “ເກກີ” ຂອງຕົນ ແລ້ວຢືນນິ່ງດ້ວຍຄວາມຢ້ານວ່າຈະລົບກວນມຸນີ. ສ່ວນນົກຈະກໍ (ຈະໂກຣ) ຜູ້ດື່ມແສງຈັນ ກໍຢູ່ນິ່ງປານກັບຖືພອນຍາມຄ່ຳ

Verse 72

पठंती सारिकासारं शुकंसंबोधयत्यहो । अपारावारसंसारसिंधुपारप्रदः शिवः

ນົກສາຣິກາທ່ອງສະຫຼຸບແກ່ນສານ ແລ້ວປຸກນົກແກ້ວໃຫ້ຕື່ນ—ນ່າພິສົດແທ້! ພຣະສິວະແມ່ນຜູ້ປະທານການຂ້າມພົ້ນທະເລສັງສາຣາອັນບໍ່ມີຝັ່ງ

Verse 73

कोकिलः कोमलालापैः कलयन्किलकाकलीम् । कलिकालौ कलयतः काशीस्थान्नेतिभाषते

ນົກກະວີນຮ້ອງສຽງອ່ອນຫວານ ຮ້ອຍເປັນທຳນອງໄພເພາະ ປານກັບກ່າວແກ່ຜູ້ທີ່ນັບແຕ່ຄວາມກະດ້າງຂອງກະລິຍຸກວ່າ “ສໍາລັບຜູ້ຢູ່ກາສີ ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ!”

Verse 74

मृगाणां पक्षिणामित्थं दृष्ट्वा चेष्टां त्रिविष्टपम् । अकांडपातसंकष्टं निनिंदुस्त्रिदशा बहु

ເມື່ອເຫັນການປະພຶດແບບນັ້ນໃນຝູງກວາງແລະນົກທັງຫຼາຍ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງຕໍານິສະຫວັນເອງຢ່າງຫນັກ ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກແລະຄວາມຄັບຂ້ອງແຫ່ງການ “ຕົກລົງ” ຢ່າງກະທັນຫັນ

Verse 75

वरमेतेपक्षिमृगाः पशवः काशिवासिनः । येषां न पुनरावृत्तिर्नदेवानपुनर्भवाः

ແມ່ນແຕ່ນົກ ສັດປ່າ ແລະສັດທັງຫຼາຍທີ່ອາໄສຢູ່ກາສີ ກໍເປັນຜູ້ມີພອນ; ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ບໍ່ມີການກັບຄືນສູ່ສັງສາຣະວັດອີກ. ຄວາມພົ້ນຈາກການເກີດໃໝ່ນີ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍໄດ້ຍາກ.

Verse 76

काशीस्थैः पतितैस्तुल्या न वयं स्वर्गिणः क्वचित् । काश्यां पाताद्भयं नास्ति स्वर्गेपाताद्भयं महत्

ພວກເຮົາບໍ່ປາຖະໜາເປັນຜູ້ໄປສະຫວັນເລີຍ; ດີກວ່າເປັນດັ່ງຜູ້ຕົກຕໍ່າທີ່ຍັງຢູ່ໃນກາສີ. ໃນກາສີບໍ່ມີຄວາມຢ້ານການຕົກ, ແຕ່ໃນສະຫວັນຄວາມຢ້ານການຕົກກັບມານັ້ນໃຫຍ່ຫຼາຍ.

Verse 77

वरं काशीपुरी वासो मासोपवसनादिभिः । विचित्रच्छत्रसंछायं राज्यं नान्यत्र नीरिपु

ໂອ ກະສັດຜູ້ບໍ່ມີສັດຕູ, ການຢູ່ອາໄສໃນນະຄອນກາສີ ແມ່ນປະເສີດກວ່າ, ແມ່ນແຕ່ຈະມີການອົບວາດປະຈໍາເດືອນ ແລະຕະປະ. ອານາຈັກທີ່ອື່ນ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃຕ້ເງົາຮົ່ມສະຫວ່າງວິຈິດ ກໍບໍ່ເທົ່າ.

Verse 78

शशकैर्मशकैः काश्यां यत्पदं हेलयाप्यते । तत्पदं नाप्यतेऽन्यत्र योगयुक्त्यापि योगिभिः

ສະຖານະທາງຈິດວິນຍານທີ່ໃນກາສີ ແມ່ນແຕ່ສັດນ້ອຍໆ ເຊັ່ນ ກະຕ່າຍ ແລະ ຍຸງ ກໍບັນລຸໄດ້ຢ່າງງ່າຍໆ, ສະຖານະນັ້ນທີ່ອື່ນ ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີຜູ້ຝຶກໂຍຄະຢ່າງມີວິໄນ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ.

Verse 79

वरं वाराणसीरंको निःशंकोयो यमादपि । न वयं त्रिदशायेषां गिरितोपीदृशी दशा

ດີກວ່າເປັນຄົນທຸກຍາກໃນວາຣານະສີ ແລະຢູ່ຢ່າງບໍ່ຢ້ານ—ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຍະມະ—ກວ່າຢູ່ທີ່ອື່ນ ແມ່ນແຕ່ເປັນເຈົ້າເທວະເທິງພູ ກໍບໍ່ປາຖະໜາສະພາບແບບນັ້ນ.

Verse 80

ब्रह्मणो दिवसाष्टांशेषपदमैंद्रं विनश्यति । सलोकपाल सार्कं च सचंद्रग्रहतारकम्

ເມື່ອເຫຼືອພຽງໜຶ່ງໃນແປດຂອງວັນພຣະພຣະຫມາ ຕຳແໜ່ງຂອງພຣະອິນທຣາຍ່ອມພິນາດ—ພ້ອມທັງໂລກະປານ ພ້ອມດວງອາທິດ ແລະທັງດວງຈັນ ດາວເຄາະ ແລະດາວທັງປວງ។

Verse 81

परार्धद्वयनाशेपि काशीस्थो यो न नश्यति । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन काश्यां श्रेयः समाचरेत्

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອສອງປະຣາດທະຖືກທຳລາຍໃນມະຫາປຣະລະຍະ ຜູ້ທີ່ພັກອາໄສຢູ່ກາສີກໍບໍ່ພິນາດ. ດັ່ງນັ້ນຄວນພາກເພຍທຸກປະການ ເພື່ອປະພຶດຄຸນຄ່າສູງສຸດໃນກາສີ.

Verse 82

यत्सुखं काशिवासेत्र न तद्ब्रह्मांडमंडपे । अस्ति चेत्तत्कथं सर्वे काशीवासाभिलाषुकाः

ຄວາມສຸກຈາກການຢູ່ອາໄສໃນກາສີທີ່ໄດ້ຢູ່ນີ້ ບໍ່ພົບແມ່ນແຕ່ໃນມະຫາມັນດົບແຫ່ງສະກົນຈັກກະວານ. ຖ້າມີຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ທຸກຄົນຈຶ່ງໂຫຼດຫາກາສີວາສ?

Verse 83

जन्मांतरसहस्रेषु यत्पुण्यं समुपार्जितम् । तत्पुण्यपरिवर्तेन काश्यां वासोऽत्र लभ्यते

ບຸນກຸສົນທີ່ສະສົມໄວ້ໃນພັນໆຊາດ ຖືກ ‘ແລກປ່ຽນ’ ເປັນຜົນ; ໂດຍການແປປ່ຽນຂອງບຸນນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການພັກອາໄສຢູ່ນີ້ ໃນກາສີ.

Verse 84

लब्धोपि सिद्धिं नो यायाद्यदि कुद्ध्येत्त्रिलोचनः । तस्माद्विश्वेश्वरं नित्यं शरण्यं शरणं व्रजेत्

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ບັນລຸສິດທິ຤ິດແລ້ວ ຖ້າພຣະຜູ້ມີສາມຕາບໍ່ພໍໃຈ ກໍບໍ່ອາດເຖິງຄວາມສຳເລັດສົມບູນ. ດັ່ງນັ້ນຄວນເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະວິສເວສະວະຣາ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນປອດໄພ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 85

धर्मार्थकाममोक्षाख्यं पुरुषार्थचतुष्टयम् । अखंडं हि यथा काश्यां न तथा न्यत्र कुत्रचित्

ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກຂະ—ເປົ້າໝາຍສີ່ປະການຂອງຊີວິດມະນຸດ—ມີຢູ່ໃນກາສີຢ່າງຄົບຖ້ວນບໍ່ຂາດຕອນ; ບ່ອນອື່ນໃດໆບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 86

आलस्येनापि यो यायाद्गृहाद्विश्वेश्वरालयम् । अश्वमेधाधिको धर्मस्तस्य स्याच्च पदेपदे

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດດ້ວຍຄວາມຂີ້ຄ້ານກໍຍັງອອກຈາກເຮືອນໄປຫາວິຫານພຣະວິສເວສະວະຣະ ທັມມະກຸສົນຈະເກີດຂຶ້ນທຸກກ້າວ—ຍິ່ງກວ່າບຸນຂອງອັດສະວະເມດະຍັດ

Verse 87

यः स्नात्वोत्तरवाहिन्यां याति विश्वे शदर्शने । श्रद्धया परया तस्य श्रेयसोंतो न विद्यते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼໄປທາງເໜືອ ແລ້ວໄປຮັບດາຣະຊັນພຣະວິສເວສະດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ຄວາມຈະເລີນສູງສຸດ (śreyas) ຂອງຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີຂອບເຂດ

Verse 88

स्वर्धुनी दर्शनात्स्पर्शात्स्नानादाचमनादपि । संध्योपासनतो जप्यात्तर्पणाद्देवपूजनात्

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ ໄດ້ສຳຜັດ ໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະແມ່ນແຕ່ໄດ້ອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳສັກສິດ) ຈາກສຸຣະທຸນີ; ດ້ວຍການບູຊາສັນທະຍາ, ຈະປະ (japa), ຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແລະການບູຊາເທວະ—ໃນກາສີ ບຸນຍ່ອມເພີ່ມພູນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ

Verse 89

पंचतीर्थावलोकाच्च ततो विश्वेश्वरेक्षणात् । श्रद्धास्पर्शनपूजाभ्यां धूपदीपादिदानतः

ດ້ວຍການເບິ່ງເຫັນປັນຈະຕີຣະຖະ (ຕີຣະຖະຫ້າ) ແລ້ວຕໍ່ມາໄດ້ເບິ່ງພຣະວິສເວສະວະຣະ; ດ້ວຍການສຳຜັດແລະບູຊາດ້ວຍສັດທາ; ແລະດ້ວຍການຖວາຍທານເຊັ່ນ ທູບ ແລະ ປະທີບ—ໃນກາສີ ບຸນຍ່ອມສູງຂຶ້ນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ

Verse 90

प्रदक्षिणैः स्तोत्रजपैर्नमस्कारैस्तु नर्त्तनैः । देवदेवमहादेव शंभो शिवशिवेति च

ດ້ວຍການເດີນວຽນປະທັກສິນາ, ສວດສະໂຕຣາ ແລະ ຈະປະ (japa), ການກາບນະມັດສະການ ແມ່ນແຕ່ຟ້ອນລໍາ—ພ້ອມຮ້ອງວ່າ ‘ເທວະເທວະ ມະຫາເທວະ! ຊັມໂພ! ຊິວະ ຊິວະ!’—ພະສັດທາໃນກາສີກາຍເປັນແຫຼ່ງບຸນອັນມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 91

धूर्जटे नीलकंठेश पिनाकिञ्शशिशेखर । त्रिशूलपाणे विश्वेश रक्षरक्षेतिभाषणैः

ໂດຍການເວົ້າຄໍາອະທິຖານວ່າ ‘ໂອ ທູຣຈະຕິ! ໂອ ນີລະກັນເຖສະ! ໂອ ພິນາກິນ! ໂອ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ! ໂອ ວິສເວສະ ຜູ້ຖືຕຣິຊູລ—ປົກປ້ອງ, ປົກປ້ອງ!’—ຢູ່ກາສີຍ່ອມໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງຈາກພຣະຊິວະ ແລະ ບຸນມົງຄຸນເພີ່ມພູນ।

Verse 92

मुक्तिमंडपिकायां च निमेषार्धो पवेशनात् । तत्र धर्मकथालापात्पुराणश्रवणादपि

ແລະດ້ວຍການເຂົ້າໄປຍັງ ມຸກຕິ-ມັນດະປິກາ ແມ່ນແຕ່ພຽງຄື່ງພຣິບຕາ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍສົນທະນາທຳມະກະຖາ ແລະ ຟັງປຸຣານະ—ຢູ່ກາສີຍ່ອມໄດ້ບຸນໃຫຍ່।

Verse 93

नित्यादिकर्मकरणात्तथातिथिसमर्चनैः । परोपकरणाद्यैश्च धर्मस्स्यादुत्तरोत्तरः

ດ້ວຍການປະຕິບັດກິດປະຈໍາວັນ ແລະ ໜ້າທີ່ອັນພຶງເຮັດ, ດ້ວຍການນັບຖືຕ້ອນຮັບແຂກຢ່າງຖືກຄວນ, ແລະດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອື່ນເປັນຕົ້ນ—ສໍາລັບຜູ້ຢູ່ກາສີ ທຳມະຍ່ອມເພີ່ມພູນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ।

Verse 94

शुक्लपक्षे यथा चंद्रः कलया कलयैधते । एवं काश्यां निवसतां धर्मराशिः पदेपदे

ເຫມືອນດັ່ງໃນປັກສ໌ສວ່າງ ດວງຈັນເພີ່ມຂຶ້ນທີລະຂັ້ນທີລະຂັ້ນ, ສັນນັ້ນແຫຼະ ສໍາລັບຜູ້ພໍານັກຢູ່ກາສີ ກອງທຳມະຍ່ອມເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນທຸກຍ່າງກ້າວ।

Verse 95

श्रद्धाबीजो विप्रपादांबुसिक्तः शाखाविद्यास्ताश्चतस्रो दशापि । पुष्पाण्यर्था द्वे फले स्थूलसूक्ष्मे मोक्षःकामो धर्मवृक्षोयमीड्यः

ຕົ້ນທຳອັນຄວນສັກກາລະນີ້ ມີສັດທາເປັນເມັດພັນ ແລະຖືກລົງນ້ຳດ້ວຍນ້ຳລ້າງຕີນຂອງພຣາຫມັນ. ກິ່ງກ້ານແມ່ນວິຊາຄວາມຮູ້—ສີ່ ແລະສິບ. ດອກແມ່ນອັດຖະ, ແລະມີຜົນສອງຢ່າງ ຫຍາບແລະລະອຽດ: ໂພກະ ແລະ ໂມກສະ. ຕົ້ນທຳນີ້ນ່າສັນລະເສີນ.

Verse 96

सर्वार्थानामत्रदात्री भवानी सर्वान्कामान्पूरयेदत्र ढुंढिः । सर्वाञ्जंतून्मोचयेदंतकाले विश्वेशोत्रश्रोत्रमंत्रोपदेशात्

ທີ່ນີ້ ພະນາງພະວານີ ປະທານຄວາມຮັ່ງມີທຸກປະການ; ທີ່ນີ້ ດຸມດິ (Ḍhuṃḍhi) ບັນດານໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງສຳເລັດ. ແລະທີ່ນີ້ເອງ ໃນວາລະສຸດທ້າຍ ວິສເວສະວະຣະ ປົດປ່ອຍສັດທັງຫມົດ ໂດຍປະທານມົນຕຣາຜູ້ຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນເຂົ້າສູ່ຫູ.

Verse 97

काश्यां धर्मस्तच्चतुष्पादरूपः काश्यामर्थः सोप्यने कप्रकारः । काश्यां कामः सर्वसौख्यैकभूमिः काश्यां श्रेयस्तत्तु किंनात्र यच्च

ໃນກາສີ ທຳມະຕັ້ງມັ່ນໃນຮູບສີ່ບາດ; ໃນກາສີ ອັດຖະກໍໄດ້ມາຫຼາຍວິທີ. ໃນກາສີ ກາມະພົບພື້ນດິນດຽວແຫ່ງຄວາມສຸກທັງປວງ; ແລະໃນກາສີມີສິ່ງດີສູງສຸດ (śreyas) ຢູ່ແທ້—ດັ່ງນັ້ນ ຄຸນຄ່າໃດທີ່ບໍ່ມີຢູ່ນີ້?

Verse 98

विश्वेश्वरो यत्र न तत्र चित्रं धर्मार्थकामामृतरूपरूपः । स्वरूपरूपः स हि विश्वरूपस्तस्मान्न काशी सदृशी त्रिलोकी

ບ່ອນໃດທີ່ວິສເວສະວະຣະປະທັບຢູ່ ກໍບໍ່ແປກທີ່ ທຳມະ ອັດຖະ ກາມະ ແລະ ໂມກສະອັນດຸຈອະມຣິຕະ ຈະປາກົດໃນຮູບແທ້ຂອງຕົນ. ເພາະພຣະອົງແມ່ນຮູບແຫ່ງສະພາວະຈິງ ແລະເປັນຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນໄຕໂລກ ບໍ່ມີນະຄອນໃດເທົ່າທຽມກາສີ.

Verse 99

इति ब्रुवाणा गीर्वाणा ददृशुस्तूटजं मुनेः । होमधूमसुगंधाढ्यं बटुभिर्बहुभिर्वृतम्

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນກະຕໍ້ໃບໄມ້ຂອງມຸນີ ທີ່ອົບອວນດ້ວຍກິ່ນຫອມແຫ່ງຄວັນໂຮມະ ແລະມີບັນດາສິດຫນຸ່ມ (ບະຕຸ) ຫຼາຍຄົນລ້ອມຮອບ.

Verse 100

श्यामाकांजलियाञ्चार्थमृषिकन्यानुयायिभिः । धृतोपग्रहदर्भास्यैर्मृगशावैरलंकृतम्

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍລູກກວາງນ້ອຍໆ ທີ່ຄາບຫຍ້າດັຣພາເປັນເຄື່ອງປະກອບພິທີ ແລະບຸດສາວຂອງລະສີກໍຕາມມາ ຖືອັນຈະລີເມັດສະຍາມາເພື່ອຂໍທານ។

Verse 107

विधूय सर्व पापानि ज्ञात्वाऽज्ञात्वा कृतान्यपि । हंसवर्णेन यानेन गच्छेच्छिवपुरं ध्रुवम्

ເມື່ອສັດທາບຸກຄົນສັ່ນສະຫຼັດບາບທັງປວງ ທັງທີ່ເຮັດໂດຍຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດນະຄອນຂອງພຣະສິວະແນ່ນອນ ໂດຍຂຶ້ນຍານທິບສີດຸດຫົງສາ।