Adhyaya 2

Verse 1

व्यास उवाच । सूर्य आत्मास्य जगतस्तस्थुषस्तमसोरिपुः । उदियायोदयगिरौ शुचिप्रसृमरैः करैः

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ພະອາທິດ—ເປັນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງໂລກນີ້ ເປັນອາຕະມັນຂອງທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະເປັນສັດຕູແຫ່ງຄວາມມືດ—ໄດ້ຂຶ້ນເທິງພູທາງບູຮະພາ ແຜ່ກະຈາຍລັງສີອັນບໍລິສຸດ।

Verse 2

संवर्धयन्सतां धर्मान्त्यक्कुर्वंस्तामसीं स्थितिम् । पद्मिनीं बोधयंस्त्विष्टां रात्रौ मुकुलिताननाम्

ພະອົງຊ່ວຍເສີມພູນທຳຂອງສັດບຸລຸດ ແລະຂັບໄລ່ສະພາບຕະມັສໃຫ້ຫາຍໄປ; ພະອົງປຸກສະລະບົວອັນສະຫວ່າງໄສ ທີ່ຫຸບໜ້າຕະຫຼອດຄືນໃຫ້ບານ।

Verse 3

हव्यं कव्यं भूतबलिं देवादीनां प्रवर्तयन् । प्राह्णापराह्णमध्याह्न क्रियाकालं विजृंभयन्

ພະອົງເຮັດໃຫ້ການຖວາຍບູຊາເກີດຂຶ້ນ—ຮະວະຍະແດ່ເທວະ, ກະວະຍະແດ່ບັນພະບຸລຸດ, ແລະບະລິແດ່ສັດທັງຫຼາຍ; ແລະຊີ້ແຈງເວລາແຫ່ງພິທີ—ຍາມກ່ອນທ່ຽງ, ທ່ຽງວັນ, ແລະຍາມບ່າຍ।

Verse 4

असतां हृदि वक्त्रेषु निर्दिशंस्तमसः स्थितिम् । यामिनीकालकलितं जगदुज्जीवयन्पुनः

ພຣະອາທິດເປີດເຜີຍທີ່ສະຖິດແຫ່ງຄວາມມືດໃນໃຈແລະໃບໜ້າຂອງຄົນຊົ່ວ ແລ້ວຂັບໄລ່ຄວາມມືດທີ່ສະສົມໃນຄືນ ເມື່ອທ່ານຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ກໍຊຸກຊີວິດໂລກໃຫ້ຟື້ນຄືນ।

Verse 5

यस्मिन्नभ्युदिते जातः सम्यक्पुण्यजनोदयः । अहो परोपकरणं सद्यः फलति नेति चेत्

ເມື່ອພຣະອາທິດຂຶ້ນ ການຕື່ນຮູ້ອັນຖືກຕ້ອງຂອງຜູ້ມີບຸນກໍເກີດຂຶ້ນແທ້ ໂອ້! ຖ້າຜູ້ໃດສົງໄສວ່າການເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນຈະໃຫ້ຜົນທັນທີຫຼືບໍ່—ຈົ່ງເບິ່ງນີ້ເປັນພະຍານ।

Verse 6

सायमस्तमितः प्रातः कथं जीवेद्रविः पुनः । सानुरागकरस्पर्शैः प्राचीमाश्वास्य खंडिताम्

ເມື່ອຕົກດິນຍາມແລງແລ້ວ ພຣະອາທິດຈະມີຊີວິດອີກຄັ້ງຍາມເຊົ້າໄດ້ແນວໃດ? ດ້ວຍສຳຜັດແຫ່ງລຳແສງອັນອ່ອນໂຍນດຸຈຄວາມຮັກ ທ່ານປອບໂຍນທິດບູຮະພາທີ່ບາດເຈັບ ແລະຟື້ນຟູນາງໃຫ້ຄືນດີ।

Verse 7

यामं भुक्त्वा तथाग्नेयीं ज्वलंतीं विरहादिव । लवंगैलामृगमदचंद्रचंदनचर्चिताम

ເມື່ອຜ່ານໄປໜຶ່ງຍາມ ທິດອາຄະເນຍກໍລຸກໂພງດຸຈໄຟແຫ່ງການພັດພາກ; ແລ້ວຖືກຊະໂລມດ້ວຍກະວານ ການພູ ກະວານເທດ ມັດສະກ໌ ກາຟູນ ແລະຈັນທະນາ—ປານດັ່ງໄດ້ຄວາມເຢັນແລະຄວາມງາມປະດັບ।

Verse 8

तांबूलीरागरक्तौष्ठीं द्राक्षास्तबकसुस्तनीम् । लवलीवल्लिदोर्वल्ली कंको ली पल्लवांगुलिम्

ມີຮິມຝີປາກແດງດ້ວຍສີໝາກພູ ມີອົງອົບອຸ່ນດຸຈພວງອະງຸ່ນ; ມີແຂນດຸຈເຄືອລະວະລີ ແລະນິ້ວມືດຸຈຍອດອ່ອນຂອງກັງໂກລີ—ທິດນັ້ນຖືກຈິນຕະນາວ່າປະດັບງາມຢ່າງລະມຸນລະໄມ।

Verse 9

मलयानिल निःश्वासां क्षीरोदकवरांबराम् । त्रिकूटस्वर्णरत्नांगीं सुवेलाद्रि नितंबिनीम

ນາງດຸດດັ່ງຫາຍໃຈຮັບລົມຫອມຈາກມະລະຍະ ຫໍ່ກາຍດ້ວຍຜ້າອັນປະເສີດດັ່ງນ້ຳຂາວດຸດນ້ຳນົມ; ອະໄວຍະວະປະດັບດ້ວຍຄຳແລະແກ້ວຂອງຕຣິກູຏ ແລະສະໂພກດຸດພູສຸເວລາ—ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງຖືກພັນນາແບບກະວີ.

Verse 10

कावेरीगौतमीजंघां चोलचोलां शुकावृताम् । सह्यदर्दुरवक्षोजां कांतीकांचीविभूषणाम

ນ່ອງຂາຂອງນາງແມ່ນແມ່ນ້ຳກາເວຣີ ແລະ ໂກຕະມີ; ນາງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າແຫ່ງແດນໂຈລະ ດຸດດັ່ງຖືກນົກແກ້ວປົກຄຸມ; ອົກຂອງນາງແມ່ນເທືອກເຂົາສະຫຍະ ແລະ ດັດດຸຣະ; ເຄື່ອງປະດັບແມ່ນຂັດເອວສະຫວ່າງໄສ—ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງສັນລະເສີນແດນ/ທິດນັ້ນ.

Verse 11

सुकोमलमहाराष्ट्रीवाग्विलासमनोहराम् । अद्यापि न महालक्ष्मीर्या विमुंचति सद्गुणाम्

ນາງງາມດ້ວຍວາຈາມະຫາຣາສະຕຣີອັນອ່ອນຫວານ ແລະລະມຸນ ຊວນໃຈດ້ວຍລີລາຖ້ອຍຄຳອັນຫຼິ້ນພາ; ຈົນທຸກມື້ນີ້ ພຣະມະຫາລັກສະມີກໍບໍ່ລະທິ້ງນາງ ເພາະນາງອຸດົມດ້ວຍຄຸນທຳອັນດີງາມ.

Verse 12

सुदक्षदक्षिणामाशामाशानाथः प्रतस्थिवान् । क्रमतः सर्वमर्वन्तो हेलया हेलिकस्य खम्

ແລ້ວພຣະນາຍແຫ່ງທິດທັງປວງ ກໍອອກເດີນທາງໄປສູ່ທິດໃຕ້ອັນຮຽບຮ້ອຍດີ; ທຸກຜູ້ກ້າວໄປຕາມລຳດັບ—ຢ່າງເບົາບາງ ດຸດດັ່ງຟ້າເອງເປັນຂອງນັກພະເນຈອນຜູ້ຫຼິ້ນພາ.

Verse 13

न शेकुरग्रतो गंतुं ततोऽनूरुर्व्यजिज्ञपत्

ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດໄປຂ້າງໜ້າໄດ້; ດັ່ງນັ້ນ ອະນູຣຸຈຶ່ງຖາມ (ຕັ້ງຄຳຖາມ)។

Verse 14

अनूरुरुवाच । भानो मानोन्नतो विन्ध्यो निद्ध्यय गगनं स्थितः । स्पर्धते मेरुणाप्रेप्सु स्त्वद्दत्तां तु प्रदक्षिणाम्

ອະນູຣຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະສຸຣິຍະເທວ! ພູວິນທະຍະທີ່ພອງດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ບັດນີ້ຢືນຂວາງໃນຟ້າ ກັ້ນທາງ. ປາດຖະນາຈະແຂ່ງກັບພູເມຣຸ ມັນຍັງຂັດຂວາງເສັ້ນທາງປະທັກສິນາທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບປະທານ.”

Verse 15

अन्रूरुवाक्यमाकर्ण्य सविता हृद्यचिन्तयत् । अहो गगनमार्गोपि रुध्यते चातिविस्मयः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງອະນູຣຸ ພະສະວິຕຣຶຄິດໃນໃຈວ່າ: “ອະໄລ! ແມ່ນແຕ່ທາງໃນຟ້າກໍຖືກກັ້ນໄດ້—ນ່າພິສົດຢ່າງຍິ່ງ!”

Verse 16

व्यास उवाच । सूरः शूरोपि किं कुर्यात्प्रांतरे वर्त्मनिस्थितः । त्वरावानपि को रुद्धं मागर्मेको विलंघयेत्

ພະວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ພະສຸຣິຍະຜູ້ກ້າຫານ ຖືກກັ້ນໄວ້ທີ່ຂອບເສັ້ນທາງຂອງຕົນ ຈະເຮັດຫຍັງໄດ້? ແມ່ນຈະໄວປານໃດ ໃຜຈະຂ້າມທາງທີ່ຖືກປິດກັ້ນໄດ້ຜູ້ດຽວ?”

Verse 17

गृह्यत्राप्रत्यूष्टेः क्षणं नावतिष्ठति । शून्यमार्गे निरुद्धः स किंकरोतु विधिर्बली

ໃນຍາມອະຣຸນຮຸ່ງ ທີ່ນີ້ພະອົງບໍ່ຢຸດແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ. ແຕ່ເມື່ອຖືກກັ້ນໃນເສັ້ນທາງອັນວ່າງເປົ່າ ພະວິທາຕາຜູ້ມີພະລັງ—ຜູ້ຄຸ້ມຄອງການເວລາ—ຈະເຮັດຫຍັງໄດ້?

Verse 18

योजनानां सहस्रे द्वे द्वे शते द्वे च योजने । योजनस्य निमेषार्धाद्याति सोपि चिरं स्थितः

ແມ່ນແຕ່ໃນຄຶ່ງນິເມດ ພະອົງສາມາດເດີນທາງໄດ້ 2202 ໂຍຊະນະ; ແຕ່ກໍຍັງຖືກຢຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາດົນນານ

Verse 19

गते बहुतिथेकाले प्राच्यौदीच्यां भृशार्दिताः । चण्डरश्मेः करव्रातपातसन्तापतापिताः

ເມື່ອວັນເວລາຜ່ານໄປຫຼາຍວັນ ຊາວທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດເໜືອ ຖືກທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ; ຖືກໄຟຮ້ອນແຜດເຜົາຈາກກຸ່ມລຳແສງທີ່ຫຼັ່ງລົງຂອງພຣະອາທິດຜູ້ມີລຳແສງດຸຮ້າຍ।

Verse 20

पाश्चात्या दक्षिणात्याश्च निद्रामुद्रितलोचनाः । शयिता एव वीक्षन्ते सतारग्रहमंबरम्

ແຕ່ຊາວທິດຕາເວັນຕົກ ແລະ ທິດໃຕ້ ດວງຕາຖືກນິທຣາປິດຜະນຶກ ນອນຢູ່ເລື້ອຍໆ; ແມ່ນແຕ່ນອນຢູ່ກໍຍັງເບິ່ງເຫັນຟ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດາວ ແລະ ດາວເຄາະ।

Verse 21

अहोनाहस्कराभावान्निशानैवाऽनिशाकरात् । अस्तंगतर्क्षान्नभसः कः कालस्त्वेप नेक्ष्यते

“ໂອ້ຍ! ບໍ່ມີພຣະອາທິດ ກາງວັນກໍບໍ່ປາກົດ; ບໍ່ມີພຣະຈັນ ກາງຄືນກໍບໍ່ແມ່ນກາງຄືນ. ເມື່ອດາວນັກສັດຕຣາລັບຈາກຟ້າແລ້ວ ບັດນີ້ຈະເຫັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງເວລາໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 22

ब्रह्मांडं किमकांडे वै लयमेष्यति तत्कथम् । परापतंति नाद्यापि पारावारा इतस्ततः

“ຫຼືວ່າໄຂ່ແຫ່ງຈັກກະວານ (ພຣະພຣະມານະ) ນີ້ຈະພຸ່ງໄປສູ່ປຣະລະຍະຢ່າງກະທັນຫັນ—ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ? ບັດນີ້ມະຫາສະໝຸດກໍຍັງຄືນຄື້ນ ຊົກຊົນກັນຢູ່ທຸກດ້ານ.”

Verse 23

स्वाहास्वधावषट्कारवर्जिते जगतीतले । पंचयज्ञक्रियालोपाच्चकंपे भुवनत्रयम्

ໃນພື້ນໂລກ ສຽງ “ສວາຫາ”, “ສວະທາ” ແລະ “ວະສັດ” ກໍດັບງຽບ; ເນື່ອງຈາກການຂາດຫາຍຂອງພິທີປັນຈະຍັຍນະ ໄຕໂລກກໍເລີ່ມສັ່ນສະເທືອນ.

Verse 24

सूर्योदयात्प्रवर्तंते यज्ञाद्याः सकलाः क्रियाः । ताभिर्यज्ञभुजांतृप्तिः सविता तत्र कारणम्

ນັບແຕ່ຕາເວັນຂຶ້ນ ກິດການທັງປວງ—ເລີ່ມດ້ວຍຍັດຍະ—ຈຶ່ງເລີ່ມດໍາເນີນ. ໂດຍພິທີເຫຼົ່ານັ້ນ ເທວະຜູ້ເສວຍສ່ວນຍັດຍະຍ່ອມອິ່ມໃຈ; ໃນຂໍ້ນີ້ ສະວິຕຣ (ຕາເວັນ) ແມ່ນເຫດປັດສິນ.

Verse 25

चित्रगुप्तादयः सर्वे कालं जानंति सूर्यतः । स्थितिसर्गविसर्गाणां कारणं केवलं रविः

ຈິດຣະກຸບຕະ ແລະທັງຫມົດ ຮູ້ຈັກກາລເວລາໂດຍອາໄສຕາເວັນ. ສໍາລັບການດໍາລົງຢູ່, ການສ້າງ, ແລະການສະລາຍ ເຫດພື້ນຖານມີແຕ່ ຣະວິ (ຕາເວັນ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 26

तत्सूर्यस्य गतिस्तंभात्स्तंभितं भुवनत्रयम् । यद्यत्रतत्स्थितं तत्र चित्रन्यस्तमिवा खिलम्

ເມື່ອການເຄື່ອນໄຫວຂອງຕາເວັນຖືກຢຸດ ໂລກທັງສາມກໍນິ່ງສະຫງົບ. ສິ່ງໃດຢູ່ທີ່ໃດ ກໍປາກົດທັງໝົດຮາວກັບຖືກຕິດໄວ້ໃນຮູບວາດ.

Verse 27

एकतस्तिमिरान्नैशादेकतस्तु दिवातपात् । बहूनां प्रलयो जातः कांदिशीकमभूज्जगत्

ຝ່າຍໜຶ່ງເນື່ອງຈາກຄວາມມືດແຫ່ງຄືນ, ອີກຝ່າຍໜຶ່ງເນື່ອງຈາກຄວາມຮ້ອນແຫ່ງວັນ—ຫຼາຍຊີວິດພິນາດ; ໂລກກໍວຸ່ນວາຍ ແລະໄຮ້ທິດທາງ.

Verse 28

इति व्याकुलिते लोके सुरासुरनरोरगे । आःकिमेतदकांडेभूद्रुरुदुर्दुद्रुवुः प्रजाः

ດັ່ງນັ້ນເມື່ອໂລກວຸ່ນວາຍ—ໃນຫມູ່ເທວະ, ອະສຸຣະ, ມະນຸດ ແລະນາກ—ສັດທັງຫມົດຮ້ອງວ່າ “ອ້າຍ! ນີ້ແມ່ນໄພພິບັດກະທັນຫັນອັນໃດ?” ແລ້ວພາກັນຮ້ອງໄຫ້ ແລະວິ່ງວຸ່ນດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ.

Verse 29

ततः सर्वे समालोक्य ब्रह्माणं शरणं ययुः । स्तुवंतो विविधैः स्तोत्रै रक्षरक्षेति चाब्रुवन्

ຈາກນັ້ນທຸກພວກໄດ້ເບິ່ງໄປຫາພຣະພຣົມ ແລະໄປຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ; ສັນລະເສີນດ້ວຍສະໂຕຕຣາຫຼາຍຢ່າງ ແລະຮ້ອງວ່າ “ຂໍຄຸ້ມຄອງ, ຂໍຄຸ້ມຄອງ!”

Verse 30

देवा ऊचुः । नमो हिरण्यरूपाय ब्रह्मणे ब्रह्मरूपिणे । अविज्ञातस्वरूपाय कैवल्यायामृताय च

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພຣົມຜູ້ມີຮູບທອງ ຜູ້ມີສະພາວະເປັນພຣະພຣະມັນເອງ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບແທ້ຍາກຮູ້—ແດ່ໄກວັນຍະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ແດ່ອະມຣິຕະ ແລະແດ່ຜູ້ອະມະຕະ

Verse 31

यन्न देवा विजानंति मनो यत्रापि कुंठितम् । न यत्र वाक्प्रसरति नमस्तस्मै चिदात्मने

ແດ່ສິ່ງນັ້ນທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ຄົບຖ້ວນ ທີ່ຈິດຖືກຢັ້ງຢຸດ ແລະວາຈາໄປບໍ່ເຖິງ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ອາດມັນແຫ່ງຈິດຮູ້ນັ້ນ

Verse 32

योगिनो यं हृदाकाशे प्रणिधानेन निश्चलाः । ज्योतीरूपं प्रपश्यंति तस्मै श्रीब्रह्मणे नमः

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພຣົມຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ທີ່ບັນດາໂຍຄີຜູ້ນິ່ງໝັ້ນດ້ວຍສະມາທິແຫ່ງການຈົ່ງໃຈ ເຫັນໃນອາກາດແຫ່ງຫົວໃຈເປັນຮູບແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ

Verse 33

कालात्पराय कालाय स्वेच्छयापुरुषाय च । गुणत्रय स्वरूपाय नमः प्रकृतिरूपिणे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ການເວລາຜູ້ເຫນືອເວລາ ແລະແດ່ເວລາເອງ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ປຸຣຸສະຜູ້ກະທຳຕາມພຣະປະສົງອັນເປັນໃຫຍ່; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ມີສະພາວະເປັນສາມກຸນ ແລະປາກົດເປັນປຣະກຣິຕິ

Verse 34

विष्णवे सत्त्वरूपाय रजोरूपाय वेधसे । तमसे रुद्ररूपाय स्थितिसर्गांतकारिणे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງສັດຕະວະ; ແດ່ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຣະໂຈ; ແລະແດ່ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຕະໂມ—ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຮັກສາ ການສ້າງ ແລະການລະລາຍ.

Verse 35

नमो बुद्धिस्वरूपाय त्रिधाहंकृतये नमः । पंचतन्मात्र रूपाय पंचकर्मेद्रियात्मने

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາວະເປັນພຸດທິ (ປັນຍາ); ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອະຫັງກາຣະສາມປະການ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຕັນມາຕຣະທັງຫ້າ ແລະເປັນອາດມັນແຫ່ງອິນທຣີຍະການກະທຳທັງຫ້າ.

Verse 36

अनित्यनित्यरूपाय सदसत्पतये नमः । समस्तभक्तकृपया स्वेच्छाविष्कृतविग्रह

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ປາກົດເປັນທັງອະນິດຈັງແລະນິດຈັງ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມມີແລະຄວາມບໍ່ມີ. ເນື່ອງດ້ວຍກະຣຸນາຕໍ່ພະກະຕະທັງປວງ ພຣະອົງສຳແດງວິກຣະຫະ (ຮູບກາຍ) ຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 37

नमो ब्रह्मांडरूपाय तदंतर्वर्तिने नमः । अर्वाचीनपराची न विश्वरूपाय ते नमः

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະຫມານຑະ (ໄຂ່ຈັກກະວານ) ແລະຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນນັ້ນ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທັງໃກ້ແລະໄກ ໂອ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ.

Verse 39

तव निःश्वसितं वेदास्तव स्वे दोखिलं जगत् । विश्वा भूतानि ते पादः शीर्ष्णो द्यौः समवर्तत

ພຣະເວດາທັງຫຼາຍແມ່ນລົມຫາຍໃຈອອກຂອງພຣະອົງ; ໂລກທັງປວງພັກພິງຢູ່ໃນພຣະອົງ. ສັດທັງຫຼາຍເປັນດັ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ແລະຟ້າສະຖິດເປັນດັ່ງພຣະເສຍນຂອງພຣະອົງ.

Verse 40

नाभ्या आसीदंतरिक्षं लोमानि च वनस्पतिः । चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यस्तव प्रभो

ຈາກສະດືຂອງພຣະອົງ ເກີດອັນຕະຣິກ; ຈາກຂົນກາຍຂອງພຣະອົງ ເກີດພືດພັນທັງຫຼາຍ. ຈາກພຣະມະນະ ເກີດດວງຈັນ ແລະຈາກພຣະເນດ ເກີດດວງອາທິດ, ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ.

Verse 41

त्वमेव सर्वं त्वयि देव सर्वं स्तोता स्तुतिः स्तव्य इह त्वमेव । ईश त्वयाऽवास्यमिदं हि सर्वं नमोस्तु भूयोपि नमो नमस्ते

ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທຸກສິ່ງ; ໂອ້ ພຣະເທວະ ທຸກສິ່ງທັງປວງດຳລົງຢູ່ໃນພຣະອົງ. ທີ່ນີ້ ຜູ້ສັນລະເສີນ ບົດສັນລະເສີນ ແລະຜູ້ຄວນສັນລະເສີນ ກໍແມ່ນພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ໂອ້ ອີຊະ ໂລກທັງມວນນີ້ຖືກພຣະອົງແຜ່ຊານແລະຫໍ່ຫຸ້ມ. ຂໍນອບນ້ອມ—ນອບນ້ອມອີກແລ້ວອີກ, ນະໂມ ນະມັສເຕ.

Verse 42

इति स्तुत्वा विधिं देवा निपेतुर्दंडवत्क्षितौ । परितुष्टस्तदा ब्रह्मा प्रत्युवाच दिवौकसः

ເມື່ອສັນລະເສີນວິທີ (ພຣະພຣົມ) ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍກໍກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດລົງສູ່ພື້ນດິນ. ແລ້ວພຣະພຣົມຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ຕອບແກ່ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ

Verse 43

ब्रह्मोवाच । यथार्थयाऽनया स्तुत्या तुष्टोस्मि प्रणताः सुराः । उत्तिष्ठत प्रसन्नोस्मि वृणुध्वं वरमुत्तमम्

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: ໂອ້ ເທວະຜູ້ນອບນ້ອມທັງຫຼາຍ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນຈິງແທ້ແລະຖືກຕ້ອງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າປິຕິຍິນດີ. ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ; ຂ້າພະເຈົ້າເມດຕາແລ້ວ—ຈົ່ງເລືອກພອນອັນປະເສີດ

Verse 44

यः स्तोष्यत्यनया स्तुत्या श्रद्धावान्प्रत्यहं शुचिः । मां वा हरं वा विष्णुं वा तस्य तुष्टाः सदा वयम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບໍລິສຸດ ແລະມີສັດທາ ສັນລະເສີນທຸກມື້ດ້ວຍບົດນີ້—ຈະສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າ ຫຼື ຮະຣະ (ພຣະຊິວະ) ຫຼື ວິສນຸ—ພວກເຮົາຍ່ອມປິຕິຍິນດີຕໍ່ຜູ້ນັ້ນເສມອ

Verse 45

दास्यामः सकलान्कामान्पुत्रान्पौत्रान्पशून्वसु । सौभाग्यमायुरारोग्यं निर्भयत्वं रणे जयम्

ພວກເຮົາຈະປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ—ລູກ ແລະ ຫຼານ, ສັດລ້ຽງ ແລະ ຊັບສິນ; ໂຊກດີ, ອາຍຸຍືນ ແລະ ສຸຂະພາບ; ຄວາມບໍ່ຢ້ານ ແລະ ຊະນະໃນສົງຄາມ.

Verse 46

ऐहिकामुष्मिकान्भोगानपवर्गं तथाऽक्षयम् । यद्यदिष्टतमं तस्य तत्तत्सर्वं भविष्यति

ເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສຳລານໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ພ້ອມທັງໂມກສະອັນບໍ່ເສື່ອມ; ສິ່ງໃດທີ່ເຂົາປາຖະໜາທີ່ສຸດ ທັງໝົດນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 47

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पठितव्यः स्तवोत्तमः । अभीष्टद इति ख्यातः स्तवोयं सर्वसिद्धिदः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນທຸກປະການໃນການສວດສະຕະວະອັນປະເສີດນີ້. ມັນໂດງດັງວ່າ ‘ອະພີດະ’ ຜູ້ປະທານພອນຕາມປາຖະໜາ; ສະຕະວະນີ້ໃຫ້ສິດທິສຳເລັດທຸກປະການ.

Verse 48

पुनः प्रोवाच तान्वेधाः प्रणिपत्योत्थितान्सुरान् । स्वस्थास्तिष्ठत भो यूयं किमत्रापि समाकुलाः

ແລ້ວ ເວທາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວກັບເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ລຸກຂຶ້ນຫຼັງຈາກການກົດກົ້ມນົບນ້ອມອີກຄັ້ງວ່າ: “ຈົ່ງຢືນຢ່າງສະບາຍໃຈ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຍັງວຸ້ນວາຍແມ່ນແຕ່ຢູ່ນີ້?”

Verse 49

एते वेदा मूर्तिधरा इमा विद्यास्तथाखिलाः । सदक्षिणा अमी यज्ञाः सत्यं धर्मस्तपो दमः

ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນພຣະເວດທີ່ມີຮູບກາຍ; ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວິທະຍາທັງປວງດ້ວຍ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຍັດຍະພິທີພ້ອມດ້ວຍທັກສິນາອັນຄົບຖ້ວນ; ນີ້ແມ່ນສັດຈະ, ທັມມະ, ຕະປະ ແລະ ດະມະ (ການສຳລວມຕົນ).

Verse 50

ब्रह्मचर्यमिदं चैषा करुणा भारतीत्वियम् । श्रुतिस्मृतीतिहासार्थ चरितार्था अमीजनाः

ນີ້ແມ່ນພຣະຫມະຈັນຍາ ແລະນີ້ແມ່ນກະຣຸນາ; ນີ້ແທ້ໆແມ່ນວາຈາອັນສັກສິດ ‘ພາຣະຕີ’. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມໝາຍແຫ່ງ ສຣຸຕິ, ສມຣິຕິ ແລະ ອິຕິຫາສະ ສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 51

नेह क्रोधो न मात्सर्यं लोभः कामोऽधृतिर्भयम् । हिंसा कुटिलता गर्वो निंदासूयाऽशुचिः क्वचित्

ທີ່ນີ້ບໍ່ມີໂກດ ບໍ່ມີອິດສາ; ບໍ່ມີໂລບ ບໍ່ມີກາມ; ບໍ່ມີຄວາມທໍ້ຖອຍ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ. ບໍ່ມີຮຸນແຮງ ບໍ່ມີຄົດຄຽວ ບໍ່ມີຍົກຕົນ ບໍ່ມີນິນທາ-ອິດສາ ແລະບໍ່ມີຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດເລີຍ.

Verse 52

ये ब्राह्मणा ब्रह्मरतास्तपोनिष्ठास्तपोधनाः । मासोपवासषण्मासचातुर्मास्यादि सद्व्रताः

ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ຍິນດີໃນພຣະພຣະຫມັນ ໝັ້ນຄົງໃນຕະປະ ແລະມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປັສ—ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ ເຊັ່ນ ອຸປະວາສໜຶ່ງເດືອນ ວິໄນຫົກເດືອນ ຈາຕຸຣມາສະຍະ ແລະອື່ນໆ—

Verse 53

पातिव्रत्यरता नार्यो ये चान्ये ब्रह्मचारिणः । ते चामीपश्यत सुरा ये षंढाः परयोषिति

ແມ່ຍິງຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນປະຕິວຣະຕາ ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ເປັນພຣະຫມະຈາຣິນ—ຈົ່ງເບິ່ງເຂົາເຈົ້າດ້ວຍ ໂອ ທ່ານເທວະ. ແລະຈົ່ງເບິ່ງດ້ວຍຖຶງຜູ້ເປັນຂັນທີ ແລະຜູ້ຫຼົງຕິດໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ.

Verse 54

मातापित्रोरमी भक्ता अमी गोग्रहणे हताः । व्रते दाने जपे यज्ञे स्वाध्याये द्विजतर्पणे

ຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນຜູ້ກະຕັນຍູຕໍ່ແມ່ພໍ່; ຄົນເຫຼົ່ານີ້ສິ້ນຊີວິດໃນການປົກປ້ອງງົວ. ໃນວຣະຕະ ໃນທານ ໃນຊະປະ ໃນຍັຊຍະ ໃນສະວາທະຍາຍ ແລະໃນການຖວາຍທັຣປະນະເພື່ອໃຫ້ທະວິຊະພໍໃຈ—

Verse 55

तीर्थे तपस्युपकृतौ सदाचारादिकर्मणि । फलाभिलाषिणीबुद्धिर्न येषां ते जना अमी

ຜູ້ໃດປະພຶດກິດໃນຕີຣຖະ ບໍາເນົາຕະປະ ແລະວິໄນ ພ້ອມທັງສະດາຈາຣະເປັນຕົ້ນ ໂດຍຈິດບໍ່ຫວັງຜົນ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຄົນດີອັນຄວນຍົກຍ້ອງແທ້.

Verse 56

गायत्री जाप्यनिरता अग्निहोत्र परायणाः । द्विमुखी गो प्रदातारः कपिलादान तत्पराः

ເຂົາທັງຫຼາຍຫມັ້ນໃນການຈະປະຄາຍະຕຣີ ແນ່ວແນ່ໃນອັກນິໂຫຕຣະ ເປັນຜູ້ໃຫ້ໂຄທານ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການຖວາຍໂຄກະປິລາອັນເປັນມງຄົນ.

Verse 57

निस्पृहाः सोमपा ये वै द्विजपादोदपाश्च ये । मृताः सारस्वते तीर्थे द्विजशुश्रूषकाश्च ये

ຜູ້ໃດບໍ່ມີຄວາມໂລບ; ຜູ້ໃດໄດ້ດື່ມໂສມະໃນຍັຍຍະ; ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳລ້າງບາດພຣາຫມະນ; ຜູ້ໃດສິ້ນຊີວິດທີ່ຕີຣຖະສະຣັສວະຕີ; ແລະຜູ້ໃດຮັບໃຊ້ທະວິຊະ—ຜູ້ນັ້ນເປັນທີ່ນັບຖືເປັນພິເສດ.

Verse 58

प्रतिग्रहे समर्था हि ये प्रतिग्रहवर्जिताः । त एते मत्प्रिया विप्रास्त्यक्ततीर्थ प्रतिग्रहाः

ແມ່ນແຕ່ສາມາດຮັບທານໄດ້ ແຕ່ພຣາຫມະນຜູ້ໃດຫຼີກເວັ້ນການຮັບຂອງກໍານັນ—ໂດຍສະເພາະການຮັບເພື່ອເປັນອາຊີບກ່ຽວກັບຕີຣຖະ—ພຣາຫມະນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ.

Verse 59

प्रयागे माघ मासो यैरुषः स्नातोऽमलात्मभिः । मकरस्थे रवौ शुद्धास्त इमे सूर्यवर्चसः

ຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ຳຍາມອຸສາທີ່ປຣະຍາກະໃນເດືອນມາຆະ—ເມື່ອພຣະອາທິດຢູ່ໃນມະກະຣະ—ຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີແຫ່ງພຣະອາທິດ.

Verse 60

वाराणस्यां पांचनदे त्र्यहं स्नातास्तु कार्तिके । अमी ते शुद्धवपुषः पुण्यभाजोतिनिर्मलाः

ໃນວາຣານະສີ ທີ່ປັນຈະນະດາ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດສາມມື້ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ຜູ້ນັ້ນຈະມີກາຍບໍລິສຸດ ເປັນຜູ້ຮັບບຸນໃຫຍ່ ແລະຜ່ອງໃສໄຮ້ມົນທິນຢ່າງຍິ່ງ

Verse 61

स्नात्वा तु मणिकर्णिक्यां प्रीणिता ब्राह्मणा धनैः । त एते सर्वभोगाढ्याः कल्पं स्थास्यंति मत्पुरे

ເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ມະນິກັນນິກາ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນພໍໃຈດ້ວຍທານແຫ່ງຊັບສິນ ພວກເຂົາຈະອຸດົມດ້ວຍຄວາມສຸກທຸກປະການ ແລະພັກອາໄສໃນນະຄອນຂອງເຮົາຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ

Verse 62

ततः काशीं समासाद्य तेन पुण्येन नोदिताः । विश्वेश्वरप्रसादेन मोक्षमेष्यंत्यसंशयम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄປເຖິງກາສີ ໂດຍຖືກຜັກດັນດ້ວຍບຸນນັ້ນເອງ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງວິສເວສະວະຣະ ພວກເຂົາຈະໄດ້ບັນລຸໂມກສະແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 63

अविमुक्ते कृतं कर्म यदल्पमपि मानवैः । श्रेयोरूपं तद्विपाको मोक्षो जन्मांतरेष्वपि

ກຳທີ່ມະນຸດເຮັດໃນອະວິມຸກຕະ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດກໍຕາມ ຜົນຂອງມັນຈະກາຍເປັນຄວາມດີສູງສຸດ—ໂມກສະ—ແມ່ນກະທັ້ງໃນຊາດພົບຕໍ່ໆໄປ

Verse 64

अहो वैश्वेश्वरे क्षेत्रे मरणादपिनोभयम् । यत्र सर्वे प्रतीक्षंते मृत्युं प्रियमिवाति थिम्

ໂອ້! ໃນເຂດສັກສິດຂອງວິສເວສະວະຣະ ແມ່ນແຕ່ຄວາມຕາຍກໍບໍ່ນ່າຢ້ານ; ທີ່ນັ້ນທຸກຄົນຄອຍຮັບຄວາມຕາຍດັ່ງແຂກຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ

Verse 65

ब्राह्मणेभ्यः कुरुक्षेत्रे यैर्दत्तं वसु निर्मलम् । निर्मलांगास्त एते वै तिष्ठंति मम संनिधा

ຜູ້ໃດໃນກຸຣຸເກດສະຕຣະ ໄດ້ຖວາຍຊັບສິນອັນບໍລິສຸດແກ່ພຣາຫມະນ ຜູ້ບູຊາທີ່ກາຍບໍລິສຸດນັ້ນ ຍ່ອມສະຖິດຢູ່ໃນສານນິທິຂອງເຮົາແທ້ໆ

Verse 66

पितामहं समासाद्य गयायां यैः पितामहाः । तर्पिता ब्राह्मणमुखे तेषामेते पितामहाः

ຜູ້ໃດໄປຮອດຄະຍາ ແລ້ວກະທຳຕັຣປະນະຜ່ານປາກພຣາຫມະນ ໃຫ້ບັນພະບຸລຸດໄດ້ອິ່ມໃຈ ບັນພະບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນເອງຍ່ອມຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອຜູ້ນັ້ນ

Verse 67

न स्नानेन न दानेन न जपेन न पूजया । मल्लोकः प्राप्यते देवाः प्राप्यते द्विज तर्पणात्

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການອາບນ້ຳ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍທານ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການຈະປະ ຫຼືການບູຊາ ຈຶ່ງຈະເຖິງໂລກຂອງເຮົາ; ໂອ ທະວິຊະ ດ້ວຍຕັຣປະນະເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງບັນລຸເທວະໄດ້

Verse 68

सोपस्कराणिवेश्मानिमु सलोलूखलादिभिः । यैर्दत्तानि सशय्यानि तेषां हर्म्याण्यमूनि वै

ຜູ້ໃດຖວາຍເຮືອນທີ່ຈັດພ້ອມອຸປະກອນໃນເຮືອນ ເຊັ່ນ ໝໍ້ນ້ຳ ຄົກສາກ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງທີ່ນອນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຫາສະຖານອັນງາມສະຫງ່າເຫຼົ່ານີ້ແທ້

Verse 69

ब्रह्मशालां कारयंति वेदमध्यापयंति च । विद्यादानं च ये कुर्युः पुराणं श्रावयंति च

ຜູ້ໃດສ້າງພຣະພຣະຫມະສາລາ ຈັດໃຫ້ມີການສອນເວທ ໃຫ້ທານເປັນວິທະຍາທານ ແລະຈັດໃຫ້ມີການສະທາຍປຸຣານະ—

Verse 70

पुराणानि च ये दद्युः पुस्तकानि ददत्यपि । धर्मशास्त्राणि ये दद्युस्तेषां वासोत्र मे पुरे

ຜູ້ໃດຖວາຍປຸຣານະ ຖວາຍປຶ້ມຄຳພີ ແລະຖວາຍທັມມະສາດ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມມີທີ່ພຳນັກໃນນະຄອນຂອງເຮົານີ້।

Verse 71

यज्ञार्थं च विवाहार्थं व्रतार्थं ब्राह्मणाय वै । अखंडं वसु ये दद्युस्तेत्र स्युर्वसुवर्चसः

ຜູ້ໃດມອບຊັບສິນອັນບໍ່ຂາດບໍ່ພ້ອງໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ ເພື່ອຍັດຍະ ເພື່ອພິທີແຕ່ງງານ ຫຼືເພື່ອວຣະຕະ—ທີ່ນັ້ນຜູ້ນັ້ນຈະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ

Verse 72

आरोग्यशालां यः कुर्याद्वैद्यपोषणतत्परः । आकल्पमत्र वसति सर्वभोग समन्वितः

ຜູ້ໃດສ້າງອາໂຣກຍະສາລາ (ໂຮງຮັກສາ) ແລະອຸທິດໃຈອຸປະຖຳແພດໄວທະ—ຜູ້ນັ້ນຈະພຳນັກຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກສຳລານທຸກປະການ

Verse 73

मुक्ती कुर्वंति तीर्थानि ये च दुष्टावरोधतः । ममावरोधे ते मान्या औरसास्तनया इव

ຜູ້ໃດກັ້ນຂວາງຄົນຊົ່ວ ເພື່ອໃຫ້ຕີຣະຖະທັງຫຼາຍປະທານມຸກຕິໄດ້—ຜູ້ນັ້ນໃນຖານະຜູ້ຕິດຕາມຂອງເຮົາ ເຮົາຍົກຍ້ອງເຄົາລົບ ດຸດບຸດທີ່ເກີດຈາກອົງເຮົາເອງ

Verse 74

विष्णोर्वाममवाशंभोर्ब्राह्मणा एव सुप्रियाः । तेषां मूर्त्या वयं साक्षाद्विचरामो महीतले

ທັງພຣະວິສນຸ ແລະພຣະສັມພຸ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ; ເຮົາທັງຫຼາຍຖືຮູບອົງຂອງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ແລ້ວປາກົດກາຍຈາລິກຢູ່ເທິງພື້ນດິນ

Verse 75

ब्राह्मणाश्चैव गावश्च कुलमेकं द्विधाकृतम् । एकत्र मंत्रास्तिष्ठंति हविरेकत्र तिष्ठति

ພຣາຫມັນ ແລະ ງົວ ເປັນຕະກູນສັກສິດອັນດຽວ ປາກົດເປັນສອງຮູບ: ຮູບໜຶ່ງມີມັນຕຣາສະຖິດ ອີກຮູບໜຶ່ງມີຮະວິສ—ເຄື່ອງບູຊາຍັດ—ສະຖິດຢູ່។

Verse 76

ब्राह्मणा जंगमं तीर्थं निर्मितं सार्वभौमिकम् । येषां वाक्योदकेनैव शुद्ध्यंति मलिना जनाः

ພຣາຫມັນເປັນຕີຣຖະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ສ້າງໄວ້ເພື່ອໂລກທັງປວງ; ດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ມົນທິນກໍກາຍເປັນບໍລິສຸດ।

Verse 77

गावः पवित्रमतुलं गावो मंगलमुत्तमम् । यासां खुरोत्थितो रेणुर्गंगावारिसमो भवेत्

ງົວເປັນຜູ້ຊຳລະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ງົວເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ. ຝຸ່ນທີ່ຟຸ້ງຈາກກີບຂອງນາງ ເທົ່າກັບນ້ຳຄົງຄາ।

Verse 78

शृंगाग्रे सर्वतीर्थानि खुराग्रे सर्व पर्वताः । शृंगयोरंतरे यस्याः साक्षाद्गौरीमहेश्वरी

ທີ່ປາຍເຂົາຂອງງົວມີຕີຣຖະທັງປວງ; ທີ່ປາຍກີບມີພູເຂົາທັງຫມົດ. ລະຫວ່າງເຂົາສອງຂ້າງ ພຣະເທວີ ໂກຣີ-ມະເຫສວະຣີ ປະທັບຢູ່ໂດຍປະຈັກຈັງ।

Verse 79

दीयमानां च गां दृष्ट्वा नृत्यंति प्रपितामहाः । प्रीयंते ऋषयः सर्वे तुष्यामो दैवतैः सह

ເມື່ອເຫັນການຖວາຍງົວເປັນທານ ບັນພະບຸລຸດຊັ້ນປູ່ທວດຍ່ອມຟ້ອນລຳດ້ວຍຄວາມຍິນດີ; ຣິສີທັງປວງພໍໃຈ ແລະ ເທວະທັງຫມົດກໍອິ່ມເອມພ້ອມກັນ।

Verse 80

रोरूयंते च पापानि दारिद्र्यं व्याधिभिः सह । धात्र्यः सर्वस्य लोकस्य गावो मातेव सर्वथा

ບາບທັງຫຼາຍຮ້ອງໄຫ້ແລ້ວຫນີໄປ ແລະຄວາມທຸກຍາກພ້ອມໂລກໄພກໍຈາກໄປ. ເພາະງົວເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ—ດຸດແມ່ໃນທຸກປະການ.

Verse 81

गवां स्तुत्वा नमस्कृत्य कृत्वा चैव प्र दक्षिणाम् । प्रदक्षिणीकृतातेन सप्तद्वीपा वसुंधरा

ເມື່ອສັນລະເສີນງົວ ກໍ່ກາບນົບນ້ອມ ແລະເຮັດປະທັກສິນາ ດ້ວຍນັ້ນຍ່ອມເສມືອນໄດ້ປະທັກສິນາແຜ່ນດິນທັງປວງພ້ອມທະວີບທັງເຈັດ.

Verse 82

या लक्ष्मीः सवर्भूतानां या देवेषु व्यवस्थिता । धेनुरूपेण सा देवी मम पापं व्यपोहतु

ຂໍໃຫ້ເທວີລັກສະມີ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນໝູ່ເທວະ ປາກົດເປັນຮູບງົວ ແລະຂັບໄລ່ບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 83

विष्णोर्वक्षसि या लक्ष्मीः स्वाहा चैव विभावसोः । स्वधा या पितृमुख्यानां सा धेनुर्वरदा सदा

ນາງຜູ້ເປັນລັກສະມີໃນອົງອຸຣາຂອງພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນ ‘ສະວາຫາ’ ແດ່ເທວະໄຟ ແລະຜູ້ເປັນ ‘ສະວະທາ’ ແດ່ປິຕຣະຜູ້ສູງສຸດ—ນາງນັ້ນແຫຼະແມ່ນງົວ ຜູ້ປະທານພອນຕະຫຼອດການ.

Verse 84

गोमयं यमुना साक्षाद्गोमूत्रं नर्मदा शुभा । गंगा क्षीरं तु यासां वै किं पवित्रमतः परम्

ຂີ້ງົວແມ່ນຢະມຸນາແທ້ໆ ປັດສະວະງົວແມ່ນນະຣະມະດາອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະນ້ຳນົມຂອງງົວເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຄົງຄາເອງ—ຈະມີສິ່ງຊຳລະໃດສູງສຸດກວ່ານີ້ອີກ?

Verse 85

गवामंगेषु तिष्ठंति भुवनानि चतुर्दश । यस्मात्तस्माच्छिवं मे स्यादिहलोके परत्र च

ໃນອະໄວຍະວະຂອງງົວທັງຫຼາຍ ມີໂລກທັງສິບສີ່ສະຖິດຢູ່. ເພາະສັດຈະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນແຫ່ງພຣະສິວະເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໃນປະໂລກ

Verse 86

इति मंत्रं समुच्चार्य धेनूर्वाधेनु मेव वा । यो दद्याद्द्विजवर्याय स सर्वेभ्यो विशिष्यते

ເມື່ອສະດຸດມົນຕຣານີ້ແລ້ວ ຜູ້ໃດຖວາຍງົວນົມ—ຫຼືແມ່ນງົວທີ່ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ນົມກໍຕາມ—ແດ່ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ໂດດເດັ່ນເຫນືອທຸກຄົນ

Verse 87

मया च विष्णुना सार्धं शिवेन च महर्षिभिः । विचार्य गोगुणान्नित्यं प्रार्थनेति विधीयते

ໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ ພ້ອມດ້ວຍພຣະວິສນຸ ພຣະສິວະ ແລະມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ ໄດ້ພິຈາລະນາຄຸນຄ່າຂອງງົວເປັນນິດ ຈຶ່ງບັນຍັດໃຫ້ເປັນຄໍາອະທິຖານນີ້

Verse 88

गावो मे पुरतः संतु गावो मे संतु पृष्ठतः । गावो मे हृदये संतु गवां मध्ये वसाम्यहम्

ຂໍໃຫ້ງົວທັງຫຼາຍຢູ່ຂ້າພະເຈົ້າຂ້າງໜ້າ ຂໍໃຫ້ງົວທັງຫຼາຍຢູ່ຂ້າພະເຈົ້າຂ້າງຫຼັງ ຂໍໃຫ້ງົວທັງຫຼາຍສະຖິດໃນດວງໃຈຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ກາງງົວທັງຫຼາຍ

Verse 89

नीराजयति योंगानि गवां पुच्छेन भाग्यवान् । अलक्ष्मीः कलहो रोगास्तस्यांगाद्यांति दूरतः

ຜູ້ມີວາສະນາຜູ້ໃດ ທຳນີຣາຈະນະປົກປ້ອງເຫນືອອະໄວຍະວະດ້ວຍຫາງງົວ ອັປະມົງຄຸນ ການທະເລາະ ແລະໂລກໄພ ຍ່ອມຫ່າງໄກຈາກກາຍຂອງຜູ້ນັ້ນ

Verse 90

गोभिर्विप्रश्च वेदैश्च सतीभिः सत्यवादिभिः । अलुब्धैर्दा नशीलैश्च सप्तभिर्धार्यते मही

ແຜ່ນດິນນີ້ຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍເຈັດປະການ: ໂຄອັນສັກສິດ, ພຣາຫມັນ, ພຣະເວດ, ສະຕີຜູ້ຮັກສາພຣະຈັນ, ຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງ, ຜູ້ບໍ່ໂລບ, ແລະຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນທານທຳ.

Verse 91

मम लोकात्परोलोको वैकुंठ इति गीयते । तस्योपरिष्टात्कौमार उमालोकस्ततः परम्

ເຫນືອຈາກໂລກຂອງຂ້າ ມີໂລກທີ່ຖືກຂັບຮ້ອງວ່າ ໄວກຸນຖະ. ເຫນືອຂຶ້ນໄປແມ່ນໂລກເກົາມາຣະ; ແລະເຫນືອກວ່ານັ້ນແມ່ນໂລກຂອງພຣະແມ່ອຸມາ.

Verse 92

शिवलोकस्तदुपरि गोलो कस्तत्समीपतः । गोमातरः सुशीलाद्यास्तत्र संति शिवप्रियाः

ເຫນືອຂຶ້ນໄປແມ່ນໂລກຂອງພຣະສິວະ ແລະໃກ້ຄຽງນັ້ນແມ່ນ ໂກໂລກະ. ທີ່ນັ້ນມີແມ່ໂຄ—ສຸສີລາ ແລະອື່ນໆ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 93

गवां शुश्रूरूषकाये च गोप्रदाये च मानवाः । एषामन्यतमे लोके ते स्युः सर्वसमृद्धयः

ມະນຸດຜູ້ຮັບໃຊ້ໂຄ ແລະຜູ້ຖວາຍທານໂຄ ຈະໄດ້ຢູ່ໃນໂລກໃດໂລກໜຶ່ງໃນບັນດາໂລກເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ.

Verse 94

यत्र क्षीरवहा नद्यो यत्र पायस कर्दमाः । न जरा बाधते यत्र तत्र गच्छंति गोप्रदाः

ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳໄຫຼເປັນນົມ ບ່ອນທີ່ຕົມເປັນປາຍາສະ (ເຂົ້າຫວານ) ແລະບ່ອນທີ່ຄວາມແກ່ຊະລາບໍ່ອາດບີບຄັ້ນ—ຜູ້ຖວາຍທານໂຄຍ່ອມໄປຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 95

श्रुतिस्मृतिपुराणज्ञा ब्राह्मणाः परिकीर्तिताः । तदुक्ताचारचरणा इतरे नामधारकाः

ຜູ້ໃດຮູ້ແທ້ໃນ ສຣຸຕິ, ສມຣິຕິ ແລະ ປຸຣານະ ຜູ້ນັ້ນຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນ ພຣາຫມະນ; ແລະຜູ້ໃດດຳເນີນຕາມອາຈາຣະທີ່ກ່າວໄວ້ ຜູ້ນັ້ນເປັນພຣາຫມະນແທ້—ຄົນອື່ນເປັນແຕ່ຊື່ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 97

श्रुतिस्मृती तु नेत्रे द्वे पुराणं हृदयं स्मृतम् । श्रुतिस्मृतिभ्यां हीनोंधः काणः स्यादेकया विना । पुराणहीनाद्धृच्छून्यात्काणांधावपि तौ वरौ । श्रुतिस्मृत्युदितोधर्मः पुराणे परिगीयते

ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ຖືກກ່າວວ່າເປັນດວງຕາສອງຂ້າງ ແລະ ປຸຣານະ ເປັນດວງໃຈ. ຜູ້ຂາດທັງສອງຄືຄົນຕາບອດ; ຂາດຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງຄືຄົນຕາຂ້າງດຽວ. ແຕ່ຜູ້ຂາດປຸຣານະ ໃຈຈະວ່າງເປົ່າ—ເຖິງຄົນຕາຂ້າງດຽວ ແລະ ຄົນຕາບອດກໍຍັງດີກວ່ານັ້ນ. ທຳມະທີ່ສຣຸຕິ-ສມຣິຕິ ປະກາດໄວ້ ຖືກຂັບຮ້ອງແລະອະທິບາຍໃນປຸຣານະ.

Verse 98

तद्बाह्मणाय गोर्देया सर्वत्र सुखमिच्छता । न देया द्विजमात्राय दातारं सोप्यधो नयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປາດຖະນາຄວາມສຸກທົ່ວທຸກບ່ອນ ຄວນຖວາຍ ໂຄທານ (ບໍລິຈາກງົວ) ແກ່ພຣາຫມະນແທ້ເຊັ່ນນັ້ນ. ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ເປັນແຕ່ ‘ດວິຊະ’ ຕາມຊື່, ເພາະຜູ້ຮັບແບບນັ້ນອາດພາຜູ້ໃຫ້ຕົກຕ່ຳໄດ້.

Verse 99

यस्य धर्मेऽस्ति जिज्ञासा यस्य पापाद्भयं महत् । श्रोतव्यानि पुराणानि धमर्मूलानि तेन वै

ຜູ້ໃດມີຄວາມປາດຖະນາຈະຮູ້ເຂົ້າໃຈທຳມະ ແລະຜູ້ໃດຢ້ານບາບຢ່າງຫນັກ ຜູ້ນັ້ນຄວນຟັງປຸຣານະແນ່ນອນ ເພາະປຸຣານະເປັນຮາກຖານຂອງທຳມະ.

Verse 100

चतुर्दशसु विद्यासु पुराणं दीप उत्तमः । अंधोपि न तदा लोकात्संसाराब्धौ क्वचित्पतेत्

ໃນບັນດາວິທະຍາສິບສີ່ປະການ ປຸຣານະເປັນດວງໄຟອັນສູງສຸດ. ດ້ວຍແສງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ ‘ຕາບອດ’ ໃນໂລກນີ້ກໍບໍ່ຕົກລົງໄປໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣະເລີຍ.

Verse 110

उत्फुल्लपद्मनयना निर्मिताः सुकृतार्थिनः । तावेव चरणौ धन्यौ काशीमभिप्रयायिनौ

ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ ຖືກເນຣະມິດເປັນຜູ້ແສວງຫາບຸນ; ພຣະບາດນັ້ນແຫຼະເປັນມົງຄຸນ ທີ່ອອກເດີນທາງໄປກາສີ.

Verse 114

इह वंशं परिस्थाप्य भुक्त्वा सर्व सुखानि च । सत्यलोके चिरं स्थित्वा ततो यास्यंति शाश्वतम्

ໃນໂລກນີ້ ຕັ້ງວົງສາຕະກູນໃຫ້ມັ່ນຄົງ ແລະເສວຍສຸກທັງປວງ; ຢູ່ໃນສັດຍະໂລກເປັນເວລາຍາວ ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ສະພາບນິລັນດອນ.