Adhyaya 10

Verse 1

शिवशर्मोवाच । रमयंती मनोतीव केयं कस्येयमीशितुः । नयनानंदसंदोहदायिनीपूरनुत्तमा

ສິວະຊະຣະມານກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນໃຜທີ່ເຮັດໃຫ້ໃຈຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ ແລະນະຄອນນີ້ເປັນຂອງພຣະອົງໃດ? ເມືອງອັນສູງສຸດນີ້ຫຼັ່ງໄຫຼຄວາມປິຕິແກ່ດວງຕາເປັນອະເນກ”

Verse 2

गणावूचतुः । शिवशर्मन्महाभागसुतीर्थफलितद्रुम । लोकोऽत्र रमते विप्र सहसाक्षपुरी त्वियम्

ພວກຄະນະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສິວະຊະຣະມານ ຜູ້ມີພາກດີ ດຸດດັ່ງຕົ້ນໄມ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຜົນແຫ່ງທີຣຖະອັນປະເສີດ! ໂອ ວິປຣ, ຜູ້ຄົນຍິນດີຮ່າເຮີງຢູ່ທີ່ນີ້; ນີ້ແຫຼະແມ່ນ ສະຫັດສະຣາກສະ-ປຸຣີ”

Verse 3

तपोबलेन महता विहिता विश्वकमर्णा । दिवापि कौमुदी यस्याः सौधश्रेणीश्रियं श्रयेत्

ວິສະວະກັມມະນ໌ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍພະລັງຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ຄວາມສະຫງ່າງາມແຫ່ງແຖວວັງວິຫານຂອງນາງ ຈົນແມ່ນກາງວັນກໍຄ້າຍຖືກສ່ອງດ້ວຍແສງຈັນ

Verse 4

यदाकलानिधिः क्वापि दर्शे ऽदृश्यत्वमावहेत् । तदा स्वप्रेयसीं ज्योत्स्नां सौधेष्वेषु निगूहयेत्

ເມື່ອດວງຈັນ—ຄັງແຫ່ງຂັ້ນການ—ຫາຍລັບໃນຄືນອະມາວະສີ ເຂົາຈຶ່ງຊ່ອນນາງຜູ້ຮັກ ຄືແສງຈັນ ໄວ້ໃນພະລາຊວັງເຫຼົ່ານີ້।

Verse 5

यदच्छभित्तौ वीक्ष्य स्वमन्ययोपिद्विशंकिता । मुग्धानाशुविशेच्चित्रमपिस्वांचित्रशालिकाम्

ເມື່ອເຫັນເງົາຕົນໃນຝາອັນບໍ່ມີມົນທິນ ນາງຜູ້ມືດມົນ—ສົງໄສວ່າແມ່ນຕົນຫຼືຄົນອື່ນ—ອາດຮີບເຂົ້າໄປແມ່ນແຕ່ໃນຮູບວາດ ໃນຫໍຮູບຂອງນາງເອງ।

Verse 6

हर्म्येषु नीलमणिभिर्निर्मितेष्वत्रनिर्भयम् । स्वनीलिमानमाधाय तमोहःस्वपि तिष्ठति

ໃນຄຸ້ມວັງທີ່ນີ້ອັນກໍ່ດ້ວຍໄພລິນສີຟ້າ ແມ່ນແຕ່ຄວາມມືດກໍຢູ່ຢ່າງບໍ່ຢ້ານ ຮັບເອົາຄວາມຄຣາມເຂັ້ມຂອງມັນ ແມ່ນແຕ່ຍາມກາງວັນ।

Verse 7

चंद्रकांतशिलाजालस्रुतमात्रामलंजलम् । तत्र चादाय कलशैर्नेच्छंत्यन्यज्जलं जनाः

ນ້ຳທີ່ນັ້ນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ເພີຍແຕ່ຊຶມອອກຈາກຕາຂ່າຍແຜ່ນຫີນຈັນທຣະການຕ໌ (ຫີນຈັນ). ຜູ້ຄົນຕັກໃສ່ໝໍ້ແລ້ວ ກໍບໍ່ປາດຖະໜານ້ຳອື່ນໃດເລີຍ।

Verse 8

कुविंदा न च संत्यत्र न च ते पश्यतो हराः । चैलान्यलंकृतीरत्र यतः कल्पद्रुमोर्पयेत्

ທີ່ນີ້ບໍ່ມີຊ່າງທໍຜ້າ ແລະບໍ່ເຫັນພໍ່ຄ້າເລີຍ; ເພາະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແລະເຄື່ອງປະດັບ ຕົ້ນກັລປະດຣຸມ—ຕົ້ນໄມ້ບັນດານປາດຖະໜາ—ເປັນຜູ້ມອບໃຫ້ເອງ।

Verse 9

गणका नात्र विद्यंते चिंताविद्याविशारदाः । यतश्चिकेति सर्वेषां चिंता चिंतामणिर्द्रुतम्

ທີ່ນີ້ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີນັກຄໍານວນຜູ້ຊໍານານໃນວິຊາແຫ່ງຄວາມກັງວົນ; ເພາະທັນທີທີ່ໃຈນຶກເຖິງສິ່ງໃດ ແກ້ວມະນີ ‘ຈິນຕາມະນີ’ (Cintāmaṇi) ກໍບັນດານໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງທຸກຄົນສໍາເລັດໄວພລັນ.

Verse 10

सूपकारा न संत्यत्र रसकर्म विचक्षणाः । दुग्धे सर्वरसानेका कामधेनुरतोयतः

ທີ່ນີ້ບໍ່ມີພໍ່ຄົວຜູ້ຊໍານານໃນການປຸງລົດ; ເພາະຈາກນ້ຳນົມພຽງຢ່າງດຽວກໍເກີດລົດຊາດນານາ; ແລະ ກາມເທນຸ (Kāmadhenu) ໂຄຜູ້ປະທານພອນ ກໍປະທານໃຫ້ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງພຶ່ງນ້ຳ.

Verse 11

कीर्तिरुच्चैःश्रवा यस्य सर्वतो वाजिराजिषु । रत्नमुच्चैःश्रवाः सोत्र हयानां पौरुषाधिकः

ກຽດຕິຍົດຂອງທ່ານສູງດັ່ງ ອຸຈໄຊສຣະວາ (Uccaiḥśravā) ຜູ້ໂດ່ງດັງໃນຫມູ່ລາຊາແຫ່ງມ້າ; ແລະທີ່ນີ້ ອຸຈໄຊສຣະວາ ເອງ—ແກ້ວມະນີໃນຫມູ່ອາຊາ—ສ່ອງປະກາຍເຫນືອມ້າທັງປວງດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ.

Verse 12

ऐरावतो दंतिवरश्चतुर्दंतोत्र राजते । द्वितीय इव कैलासो जंगमस्फटिकोज्ज्वलः

ທີ່ນີ້ ໄອຣາວະຕະ (Airāvata) ພະຍາຊ້າງຜູ້ປະເສີດ ມີງາສີ່ ສະຫງ່າງາມສ່ອງປະກາຍ—ດັ່ງໄກລາສລູກທີສອງ ສະຫວ່າງໄສດຸດຜະລຶກທີ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 13

तरुरत्नंपारिजातः स्त्रीरत्नं सोर्वशी त्विह । नंदनं वनरत्नं च रत्नं मंदाकिनी ह्यपाम्

ໃນຫມູ່ຕົ້ນໄມ້ ແກ້ວມະນີແມ່ນ ປາຣິຈາຕະ (Pārijāta); ໃນຫມູ່ນາງທັງຫຼາຍ ທີ່ນີ້ ແກ້ວມະນີແມ່ນ ອຸຣະວະຊີ (Urvaśī); ນັນດະນະ (Nandana) ແມ່ນແກ້ວມະນີແຫ່ງປ່າ; ແລະໃນຫມູ່ນ້ຳທັງປວງ ແກ້ວມະນີແມ່ນ ມັນດາກິນີ (Mandākinī).

Verse 14

त्रयस्त्रिंशत्सुराणां या कोटिः श्रुति समीरिता । प्रतीक्षते साऽवसरं सेवायै प्रत्यहंत्विह

“ໂກຕິ” ຂອງເທວະສາມສິບສາມ ທີ່ພຣະເວທາໄດ້ກ່າວໄວ້ ມາຄອຍຢູ່ນີ້ທຸກວັນ ເພື່ອໂອກາດໄດ້ຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກດີ।

Verse 15

स्वर्गेष्विंद्रपदादन्यन्न विशिष्येत किंचन । यद्यत्त्रिलोक्यामैश्वर्यं न तत्तुल्यमनेन हि

ໃນສະຫວັນ ບໍ່ມີຕຳແໜ່ງໃດສູງກວ່າພຣະອິນທຣາ; ແຕ່ອຳນາດອິດທິລາດໃນໄຕໂລກທັງປວງ ກໍບໍ່ເທົ່າກັບນີ້।

Verse 16

अश्वमेधसहस्रस्य लभ्यं विनिमयेन यत् । किं तेन तुल्यमन्यत्स्यात्पवित्रमथवा महत

ແມ່ນແຕ່ຈະໄດ້ຜົນບຸນຂອງອັດສະວເມທະຍັດພັນຄັ້ງໂດຍການແລກປ່ຽນ ກໍຍັງມີສິ່ງໃດຈະເທົ່ານີ້ໄດ້ ທັງຄວາມບໍລິສຸດແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່?

Verse 17

अर्चिष्मती संयमिनी पुण्यवत्यमलावती । गंधवत्यलकेशी च नैतत्तुल्या महर्धिभिः

ອັຣຈິສມະຕີ, ສັມຍະມິນີ, ປຸນຍະວະຕີ, ອະມະລາວະຕີ, ຄັນທະວະຕີ ແລະ ອະລະເກສີ—ແມ່ນແຕ່ມີສິລິສົມບັດຫຼາຍ—ກໍບໍ່ເທົ່ານີ້।

Verse 18

अयमेव सहस्राक्षस्त्वयमेव दिवस्पतिः । शतमन्युरयं देवो नामान्येतानि नामतः

ຜູ້ນີ້ເອງແມ່ນ “ສະຫັດສະຣາກສະ” ຜູ້ນີ້ເອງແມ່ນ “ທິວັສປະຕິ”; ເທວະອົງນີ້ແມ່ນ “ສະຕະມັນຍຸ” — ທັງໝົດນີ້ເປັນແຕ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 19

सप्तापि लोकपाला ये त एनं समुपासते । नारदाद्यैर्मुनिवरैरयमाशीर्भिरीड्यते

ແມ່ນແຕ່ລົກປານທັງເຈັດກໍຍັງນົບນ້ອມບູຊາ ແລະ ອຸປາສະນາສະຖານທິບອັນສັກສິດນີ້; ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ ເລີ່ມຈາກນາຣະດະ ສັນລະເສີນດ້ວຍພອນອັນມົງຄຸນ.

Verse 20

एतत्स्थैर्येण सर्वेषां लोकानां स्थैर्यमिष्यते । पराजयान्महेंद्रस्य त्रैलोक्यं स्यात्पराजितम्

ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງບັນລັງນີ້ ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງທຸກໂລກຈຶ່ງຖືກຮັກສາ; ຖ້າມະເຮນທຣ (ອິນທຣ) ພ່າຍແພ້ ໄຕໂລກກໍປານດັ່ງພ່າຍແພ້ໄປດ້ວຍ.

Verse 21

दनुजा मनुजा दैत्यास्तपस्यंत्युग्रसंयमाः । गंधर्व यक्षरक्षांसि महेंद्रपदलिप्सवः

ດານະວະ, ມະນຸດ ແລະ ໄດຕະ ບຳເນີນຕະປະດ້ວຍສັງຍົມອັນເຂັ້ມງວດ; ຄັນທະວະ, ຢັກສະ ແລະ ຣາກສະສະ ກໍເຊັ່ນກັນ—ປາຖະໜາຈະໄດ້ຖຶງຕຳແໜ່ງຂອງມະເຮນທຣ.

Verse 22

सगराद्या महीपाला वाजिमेधविधायकाः । कृतवंतो महायत्नं शक्रैश्वर्यजिघृक्षवः

ກະສັດເຊັ່ນ ສະກະຣະ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ປະກອບພິທີອັດສະວະເມດະຍັດ ໄດ້ພາກພຽນຢ່າງຍິ່ງ ເພື່ອປາຖະໜາຈະຍຶດອຳນາດແລະສິຣິອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງສັກຣະ (ອິນທຣ).

Verse 23

निष्प्रत्यूहं क्रतुशतं यः कश्चित्कुरुतेऽवनौ । जितेंद्रियोमरावत्यां स प्राप्नोति पुलोमजाम्

ຜູ້ໃດໃນແຜ່ນດິນ ສຳເລັດຍັດໜຶ່ງຮ້ອຍໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ ແລະ ຊະນະອິນທຣີຍະໄດ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງອະມະຣາວະຕີ ແລະ ໄດ້ພົບພູໂລມະຈາ (ສະຈີ) ມະເຫສີຂອງອິນທຣ.

Verse 24

असमाप्तक्रतुशता वसंत्यत्र महीभुजः । ज्योतिष्टोमादिभिर्यागैर्ये यजंत्यपि ते द्विजाः

ຢູ່ແຫ່ງນີ້ ມີກະສັດຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ ຜູ້ທີ່ພິທີຍັດຍະບູຊາຮ້ອຍຄັ້ງຍັງບໍ່ສຳເລັດ; ແລະຍັງມີພວກດວິຊະ ຜູ້ບູຊາດ້ວຍຍັດຍະເຊັ່ນ ໂຈຕິສໂຖມ ແລະອື່ນໆ ອາໄສຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 25

तुलापुरुषदानादि महादानानि षोडश । ये यच्छंत्यमलात्मानस्ते लभंतेऽमरावतीम्

ມະຫາທານທັງສິບຫົກ ເລີ່ມຈາກ ທຸລາປຸຣຸສ-ທານ ເປັນຕົ້ນ; ຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດທີ່ຖວາຍທານເຫຼົ່ານີ້ ຈະໄດ້ບັນລຸເຖິງ ອະມະຣາວະຕີ.

Verse 26

अक्लीबवादिनो धीराः संग्रामेष्वपराङ्मुखाः । विक्रांता वीरशयने तेऽत्र तिष्ठंति भूभुजः

ຢູ່ແຫ່ງນີ້ ມີກະສັດຜູ້ບໍ່ເວົ້າຄຳຂີ້ຂະຫຍາດ—ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ເຄີຍຫັນຫຼັງໃນສົງຄາມ; ກ້າຫານ ພວກເຂົາພັກຢູ່ເທິງ “ວີຣະສະຍະນະ” ຄືຕຽງຂອງວີຣະຊົນ (ຕາຍຢ່າງວີຣະບຸລຸດ).

Verse 27

इत्युद्देशात्समाख्याता महेंद्रनगरी स्थितिः । यायजूका वसंत्यत्र यज्ञविद्याविशारदाः

ດັ່ງນີ້ ໂດຍຄຳບອກໃຫ້ເຫັນຢ່າງຫຍໍ້ ສະພາບແຫ່ງນະຄອນຂອງມະເຫນທຣະ ໄດ້ຖືກພັນລະນາແລ້ວ। ຢູ່ນີ້ມີພວກ ຢາຍະຈູກະ ອາໄສ—ຜູ້ຊ່ຽວຊານຢ່າງລຶກຊຶ້ງໃນວິທະຍາແຫ່ງຍັດຍະ।

Verse 28

इमामर्चिष्मतीं पश्य वीतिहोत्रपुरीं शुभाम् । जातवेदसि ये भक्तास्ते वसंत्यत्र सुव्रताः

ຈົ່ງເບິ່ງນະຄອນ ວີຕິໂຫຕຣະປຸຣີ ອັນສະຫວ່າງໄສ ແລະເປັນມົງຄຸນນີ້. ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ ຊາຕະເວທັສ (ອັກນີ) ຜູ້ນັ້ນອາໄສຢູ່ນີ້ ໂດຍຖືວັດອັນດີງາມ.

Verse 29

अग्निप्रवेशं ये कुर्युर्दृढसत्त्वा जितेंद्रियाः । स्त्रियो वा सत्त्वसंपन्नास्ते सर्वे अग्नितेजसः

ຜູ້ໃດມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຄວບຄຸມອິນທຣີຍໄດ້ ແລະເຂົ້າສູ່ໄຟ, ພ້ອມທັງສະຕຣີຜູ້ມີຄວາມກ້າຫານ—ທຸກຄົນລ້ວນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເດດແຫ່ງອັກນີ (Agni) ເອງ.

Verse 30

अग्निहोत्ररता विप्रास्तथाग्निब्रह्मचारिणः । पंचाग्निव्रतिनो ये वै तेऽग्निलोकेग्नितेजसः

ພຣາຫມັນຜູ້ອຸທິດໃນອັກນິໂຫຕຣະ, ຜູ້ປະພຶດພຣະຫມະຈັນຍາໃນການຮັບໃຊ້ໄຟສັກສິດ, ແລະຜູ້ຖືວັດປັນຈະອັກນີ—ແທ້ຈິງຢູ່ໃນໂລກຂອງອັກນີ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເດດອັກນີ.

Verse 31

शीते शीतापनुत्यै यस्त्विध्मभारान्प्रयच्छति । कुर्यादग्निष्टिकां वाऽथ स वसेदग्निसन्निधौ

ໃນຍາມໜາວ ຜູ້ໃດໃຫ້ມັດໄມ້ຟືນເພື່ອຂັບຄວາມໜາວໃຫ້ຜູ້ອື່ນ ຫຼືຈັດເຮັດເຕົາໄຟ—ຜູ້ນັ້ນຢູ່ໃນຄວາມໃກ້ຊິດອັນເປັນສິຣິຂອງອັກນີ (Agni).

Verse 32

अनाथस्याग्निसंस्कारं यः कुर्याच्छ्रद्धयान्वितः । अशक्तः प्रेरयेदन्यं सोग्निलोके महीयते

ຜູ້ໃດປະກອບອັກນິສັງສະການ (ພິທີສົບດ້ວຍໄຟ) ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ມີຜູ້ອຸປະຖຳ ດ້ວຍສັດທາ, ຫຼືຖ້າບໍ່ສາມາດ ກໍຊັກຊວນຜູ້ອື່ນໃຫ້ເຮັດ—ຜູ້ນັ້ນຖືກຍົກຍ້ອງໃນໂລກອັກນີ.

Verse 33

जठराग्निविवृद्ध्यै यो दद्यादाग्नेयमौषधम् । मंदाग्नये स पुण्यात्मा वह्निलोके वसेच्चिरम्

ຜູ້ໃດເພື່ອເພີ່ມພູນຈະຖະຣາອັກນີ ໃຫ້ຢາອາກເນຍ (ຢາກະຕຸ້ນໄຟ) ແກ່ຜູ້ທີ່ອັກນີຍ່ອຍອ່ອນ—ຜູ້ມີບຸນນັ້ນຈະຢູ່ຍາວນານໃນໂລກຂອງວະຫນິ (Agni).

Verse 34

यज्ञोपस्कर वस्तूनि यज्ञार्थं द्रविणं तु वा । यथाशक्ति प्रदद्याद्यो ह्यर्चिष्मत्यांवसेत्स वै

ຜູ້ໃດຕາມກຳລັງ ຖວາຍເຄື່ອງອຸປະກອນສຳລັບຍັດ ຫຼືຖວາຍຊັບສິນເພື່ອຍັດ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງຢູ່ໃນອັຣຈິສມະຕີ ດິນແດນອັນສະຫວ່າງໄສ

Verse 35

अग्निरेको द्विजातीनां निःश्रेयसकरः परः । गुरुर्देवो व्रतं तीर्थं सर्वमग्निर्विनिश्चितम्

ສຳລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ອັກນີແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ໃຫ້ຄວາມດີສູງສຸດ ອັກນີຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນທັງຄູ ເທວະ ວຣະຕະ ແລະທີຣຖະ—ທຸກສິ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນອັກນີ

Verse 36

अपावनानि सर्वाणि वह्निसंसर्गतः क्षणात् । पावनानि भवंत्येव तस्माद्यः पावकः स्मृतः

ສິ່ງທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດທັງປວງ ເມື່ອສຳຜັດກັບໄຟ ກໍກາຍເປັນບໍລິສຸດໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ; ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງລະລຶກທ່ານວ່າ “ປາວະກະ” ຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ

Verse 37

अपि वेदं विदित्वा यस्त्यक्त्वा वै जातवेदसम् । अन्यत्र बध्नाति रतिं ब्राह्मणो न स वेदवित्

ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນຈະຮູ້ພຣະເວດ ແຕ່ຖ້າລະທິ້ງຊາຕະເວດັສ (ອັກນີ) ແລ້ວຜູກຄວາມຍິນດີໄວ້ທີ່ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຜູ້ຮູ້ເວດແທ້

Verse 38

अंतरात्मा ह्ययं साक्षान्निश्चितो ह्याशुशुक्षणिः । मांसग्रासान्पचेत्कुक्षौ स्त्रीणां नो मांसपेशिकाम्

ອັກນີນີ້ແທ້ໆແມ່ນອາຕະມັນພາຍໃນ ແລະເປັນພະຍານໂດຍກົງ ຜູ້ກິນກວາດຢ່າງວ່ອງໄວ ຄວນປຸງຊິ້ນເນື້ອໃນທ້ອງໄດ້ ແຕ່ບໍ່ຄວນປຸງ ‘ກ້ອນເນື້ອຂອງຍິງ’ (ຄັນທ້ອງ)

Verse 39

तैजसी शांभवी मूर्तिः प्रत्यक्षा दहनात्मिका । कर्त्री हंत्री पालयित्री विनैनां किं विलोक्यते

ຮູບອັນສະຫວ່າງໄສນີ້ແມ່ນ «ຊາມພະວີ»—ການປະຈັກຂອງພຣະສິວະເອງ—ປາກົດຕໍ່ໜ້າເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງໄຟທີ່ເຜົາໄໝ້. ນາງແມ່ນຜູ້ກະທຳ ຜູ້ທຳລາຍ ແລະຜູ້ປົກປ້ອງ; ບໍ່ມີນາງແລ້ວ ຈະເຫັນ ຫຼືຮູ້ອັນໃດໄດ້?

Verse 40

चित्रभानुरयं साक्षान्नेत्रं त्रिभुवनेशितुः । अंधं तमोमये लोके विनैनं कः प्रकाशकः

ຕາເວັນອັນສະຫວ່າງຈ້ານີ້ ແທ້ຈິງແມ່ນດວງເນດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ. ໃນຈັກກະວານທີ່ເປັນຄວາມມືດ ບໍ່ມີລາວແລ້ວ ໃຜຈະສ່ອງສະຫວ່າງໄດ້?

Verse 41

धूपप्रदीपनैवेद्य पयो दधि घृतैक्षवम् । एतद्भुक्तं निषेवंते सर्वे दिवि दिवौकसः

ທູບ ປະທີບ ແລະ ໄນເວດຍະ ພ້ອມດ້ວຍນົມ ດາດິ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee) ແລະນ້ຳອ້ອຍ ເມື່ອຖວາຍແລ້ວຮັບປະທານເປັນປຣະສາດ (prasāda) ເທວະທັງປວງໃນສະຫວັນຍ່ອມອິ່ມເອມ ແລະໄດ້ຮັບສ່ວນອັນລະອຽດຂອງຕົນ

Verse 42

शिवशर्मोवाच । कोयं कृशानुः कस्यायं सूनुः कथमिदं पदम् । आग्नेयं लब्धमेतेन ब्रूतमेतन्ममाग्रतः

ຊິວະຊະຣະມະນ ກ່າວວ່າ: “ໄຟນີ້ (ກຣິຊານຸ) ແມ່ນໃຜ? ເປັນລູກຂອງໃຜ? ແລະເຂົາໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງອັກນີຍະນີ້ແນວໃດ? ຈົ່ງບອກໃຫ້ຊັດເຈນຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 43

गणावूचतुः । आकर्णय महाप्राज्ञ वर्णयावो यथातथम् । योयं यस्य यथाऽनेन प्रापि ज्योतिष्मतीपुरी

ພວກຄະນະ (Gaṇa) ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ. ພວກເຮົາຈະບັນຍາຍຕາມຄວາມເປັນຈິງດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ—ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ, ເປັນຂອງໃຜ, ແລະໂດຍວິທີໃດຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸນະຄອນອັນສະຫວ່າງຊື່ «ໂຈຕິສະມະຕີປຸຣີ»”

Verse 44

नर्मदायास्तटे रम्ये पुरे नर्मपुरे पुरा । पुरारिभक्तः पुण्यात्माऽभवद्विश्वानरो मुनिः

ໃນການກ່ອນ ທີ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ໃນເມືອງນາມວ່າ ນະຣະມະປຸຣ ມີມຸນີຜູ້ບຸນຍາຊື່ ວິສະວານະຣ ຜູ້ໃຈບໍລິສຸດ ແລະເປັນພັກຕະແດ່ ຕຣິປຸຣາຣິ (ພຣະສິວະ)

Verse 45

ब्रह्मचर्याश्रमे निष्ठो ब्रह्मयज्ञरतःसदा । शांडिल्यगोत्रः शुचिमान्ब्रह्मतेजो निधिर्वशी

ທ່ານມັ້ນຄົງໃນອາສຣົມພຣະຫມະຈັນຍະ ແລະຫມົດໃຈຢູ່ໃນ ພຣະຫມະຍັດ (ການຮຽນແລະສາທະຍາຍພຣະເວດ) ຢູ່ເສມອ; ສືບສາຍສະກຸນ ຊານຑິລຍະ ບໍລິສຸດ ຄວບຄຸມຕົນໄດ້ ແລະເປັນດັ່ງຄັງແຫ່ງເດດພຣາຫມະ

Verse 46

विज्ञाताखिलशास्त्रार्थो लौकिकाचारचंचुरः । कदाचिच्चिंतयामास हृदि ध्यात्वा महेश्वरम्

ທ່ານເຂົ້າໃຈອັດຖະຄວາມຂອງຊາສຕຣາທັງປວງ ແລະຊໍານານໃນຈາຣີດທາງໂລກອັນຖືກຄວນ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາພ້ອມທັງພາວະນາມະເຫສະວະຣະໃນໃຈ ທ່ານຈຶ່ງເລີ່ມຄິດໄຕ່ຕອງຢ່າງລຶກຊຶ້ງ

Verse 47

चतुर्णामप्याश्रमाणां कोतीव श्रेयसे सताम् । यस्मिन्प्राप्नोति संक्षुण्णे परत्रेह च वा सुखम्

“ໃນອາສຣົມທັງສີ່ ອັນໃດແທ້ຈິງທີ່ເກື້ອກູນຄວາມເຈຣິນຂອງສັດບຸຣຸດ—ເມື່ອປະພຶດຕາມແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທ່າມກາງຄວາມກົດດັນແຫ່ງຊີວິດ ກໍໄດ້ສຸກທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໂລກໜ້າ?”

Verse 48

इदं श्रेयस्त्विदं श्रेयस्त्विदं तु सुकरं भवेत् । इत्थं सर्वं समालोड्य गार्हस्थ्यं प्रशशंस ह

“ນີ້ກໍດີ ນັ້ນກໍດີ; ແຕ່ເສັ້ນທາງນີ້ກໍປະຕິບັດໄດ້ງ່າຍ” ເມື່ອຊັ່ງນໍ້າໜັກທຸກຢ່າງແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງສັນລະເສີນ ຄຣະຫັດສະຖະ (gārhasthya) ຄືທາງແຫ່ງຊີວິດຄອບຄົວ

Verse 49

ब्रह्मचारी गृहस्थो वा वानप्रस्थोऽथ भिक्षुकः । एषामाधारभूतोसौ गृहस्थो नान्यथेति च

ບໍ່ວ່າຈະເປັນພຣະຫມະຈາຣີ, ຄົນຄອງເຮືອນ, ວານະປຣັສຖະ ຫຼື ພິກຂຸ—ໃນບັນດານີ້ ຄົນຄອງເຮືອນແມ່ນຖານຄ້ຳຈຸນທັງໝົດ; ບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້

Verse 50

देवैर्मनुष्यैः पितृभिस्तिर्यग्भिश्चोपजीव्यते । गृहस्थः प्रत्यहं यस्मात्तस्माच्छ्रेष्ठो गृहाश्रमी

ເນື່ອງຈາກເທວະ, ມະນຸດ, ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະແມ່ນແຕ່ສັດທັງຫຼາຍ ລ້ວນພຶງພາການຫຼ້ຽງຊີບຈາກຄົນຄອງເຮືອນທຸກມື້; ດັ່ງນັ້ນ ຄົນຄອງເຮືອນຈຶ່ງເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາຜູ້ດຳລົງອາສຣົມ

Verse 51

अस्नात्वा चाप्यहुत्वा वाऽदत्त्वा वाश्नाति यो गृही । देवादीनामृणी भूत्वा नरकं प्रतिपद्यते

ຜູ້ຄອງເຮືອນຜູ້ກິນໂດຍບໍ່ອາບນ້ຳ, ຫຼືບໍ່ຖວາຍອາຫຸຕິ, ຫຼືບໍ່ໃຫ້ທານ ຈະເປັນຜູ້ຕິດໜີ້ຕໍ່ເທວະແລະອື່ນໆ ແລ້ວຕົກສູ່ນະຣົກ

Verse 52

अस्नाताशी मलं भुंक्ते त्वजपी पूयशोणितम् । अहुताशी कृमीन्भुंक्तेप्यदत्त्वाविड्विभोजनः

ຜູ້ກິນໂດຍບໍ່ອາບນ້ຳ ເຫມືອນກິນຂີ້ເປື້ອນ; ຜູ້ກິນໂດຍບໍ່ເຮັດຈະປະ (japa) ເຫມືອນກິນໜອງແລະເລືອດ; ຜູ້ກິນໂດຍບໍ່ຖວາຍອາຫຸຕິ ເຫມືອນກິນໜອນ; ແລະຜູ້ກິນໂດຍບໍ່ໃຫ້ທານ ເຫມືອນກິນຂີ້ອຸຈະລະເປັນອາຫານ

Verse 53

ब्रह्मचर्यं हि गार्हस्थ्ये यादृक्कल्पनयोज्झितम् । स्वभावचपले चित्ते क्व तादृग्ब्रह्मचारिणि

ພຣະຫມະຈັນທະ (brahmacarya) ໃນຊີວິດຄົນຄອງເຮືອນ—ທີ່ບໍ່ປະດິດປະດອງດ້ວຍຄວາມຄິດຝັນ—ເປັນສິ່ງຫາຍາກຍິ່ງ; ເມື່ອໃຈໂດຍທຳມະຊາດຊອກຊວນວອກແວກ ຄວາມໝັ້ນຄົງແບບນັ້ນຈະພົບໄດ້ທີ່ໃດ ແມ່ນແຕ່ໃນພຣະຫມະຈາຣີຕາມພິທີ?

Verse 54

हठाद्वा लोकभीत्या वा स्वार्थाद्वा ब्रह्मचर्यभाक् । संकल्पयति चित्ते चेत्कृतमप्यकृतं तदा

ຖ້າຜູ້ໃດຖືພຣະຫມະຈັນດ້ວຍການຝືນໃຈ ຫຼືດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ສັງຄົມ ຫຼືເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ ແຕ່ໃນໃຈຍັງຕັ້ງຄວາມໃຄ່ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ເຫັນວ່າ ‘ເຮັດແລ້ວ’ ກໍກາຍເປັນດັ່ງ ‘ບໍ່ໄດ້ເຮັດ’

Verse 55

परदारपरित्यागात्स्वदारपरितुष्टितः । ऋतुकालाभिगामित्वाद्ब्रह्मचारी गृहीरितः

ເນື່ອງຈາກລະເວັ້ນພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ ພໍໃຈໃນພັນລະຍາຂອງຕົນ ແລະເຂົ້າໃກ້ນາງແຕ່ໃນການອັນຄວນ (ລະດູການ) ຄົນຄອບຄົວຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ພຣະຫມະຈາຣີ’ ໃນຄວາມປະພຶດ

Verse 56

विमुक्तरागद्वेषो यः कामक्रोधविवर्जितः । साग्निः सदारः स गृही वानप्रस्थाद्विशिष्यते

ຄົນຄອບຄົວຜູ້ໃດພົ້ນຈາກຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມຊັງ ປາສະຈາກກາມແລະໂທສະ ຜູ້ຮັກສາໄຟບູຊາອັນສັກສິດ ແລະຢູ່ກັບພັນລະຍາດ້ວຍທຳ ຜູ້ນັ້ນຍິ່ງກວ່າວານະປຣັສຖະດ້ວຍ

Verse 57

वैराग्याद्गृहमुत्सृज्य गृहधर्मान्हृदि स्मरेत् । स भवेदुभयभ्रष्टो वानप्रस्थो न वा गृही

ຖ້າຜູ້ໃດດ້ວຍວິຣາກະທີ່ຜິດທາງ ລະທິ້ງເຮືອນໄປ ແຕ່ໃນໃຈຍັງຄິດຮອດໜ້າທີ່ຂອງຄົນຄອບຄົວ ຜູ້ນັ້ນຈະເສຍທັງສອງ—ບໍ່ແມ່ນວານະປຣັສຖະແທ້ ແລະບໍ່ແມ່ນຄົນຄອບຄົວແທ້

Verse 58

अयाचितोपस्थितया यो वृत्त्या वर्तते गृही । येन केनापि संतुष्टो भिक्षुकात्स विशिष्यते

ຄົນຄອບຄົວຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານຫຼືປັດໃຈທີ່ມາໂດຍບໍ່ໄດ້ຂໍ ແລະພໍໃຈກັບສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຮັບ ຜູ້ນັ້ນຍິ່ງກວ່າພິກຂຸ (ຜູ້ຂໍທານ) ດ້ວຍ

Verse 59

प्राथयेद्यत्क्वचित्किंचिद्दुष्प्रापं वा भविष्यति । अशनेषु न संतुष्टः स यतिः पतितो भवेत्

ຖ້າຍະຕິຜູ້ໃດໄປຂໍສິ່ງໃດກໍຕາມຢູ່ທີ່ໃດ—ໂດຍສະເພາະສິ່ງທີ່ໄດ້ຍາກ—ແລ້ວບໍ່ພໍໃຈກັບອາຫານທີ່ໄດ້ຮັບ ຍະຕິນັ້ນຖືກນັບວ່າຕົກຈາກພຣະວຣະຕະ ແລະເປັນຜູ້ຕົກຕໍ່າ.

Verse 60

गुणागुणविचार्येत्थं स वै विश्वानरो द्विजः । उद्ववाह विधानेन स्वोचितां कुलकन्यकाम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພິຈາລະນາຄຸນແລະໂທດແລ້ວ ພຣາຫມະນະທະວິຊະນາມ ວິສະວານະຣະ ໄດ້ແຕ່ງງານຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ກັບກຸລະກັນຍາຜູ້ເໝາະສົມແກ່ຕະກູນຂອງຕົນ.

Verse 61

अग्निशुश्रूषणरतः पंचयज्ञपरायणः । षट्कर्मनिरतो नित्यं देवपित्रतिथिप्रियः

ລາວມີໃຈອຸທິດໃນການບໍລິການໄຟສັກສິດ ມຸ່ງໝັ້ນໃນປັນຈະຍັດຍະ ເຮັດສັດກຳເປັນນິດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະ ປິຕຣ ແລະແຂກຜູ້ມາເຢື້ອນ.

Verse 62

धर्मार्थकामान्युक्तात्मा सोर्जयन्स्वस्वकालतः । परस्परमसंकोचं दंपत्योरानुकूल्यतः

ດ້ວຍໃຈທີ່ສົມດຸນ ລາວປະພຶດທັມມະ ອັດຖະ ແລະກາມະ ໃຫ້ຖືກກາລະຂອງແຕ່ລະຢ່າງ; ແລະສາມີພັນລະຍາຢູ່ຮ່ວມກັນໂດຍບໍ່ບີບຄັ້ນກັນ ດ້ວຍຄວາມກົມກຽວ ແລະນ້ຳໃຈດີຕໍ່ກັນ.

Verse 63

पूर्वाह्णे दैविकं कर्म सोकरोत्कर्मकांडवित् । मध्यंदिने मनुष्याणां पितॄणामपराह्नके

ເປັນຜູ້ຊໍານານໃນພິທີກຳ ລາວເຮັດກິດອັນເປັນຂອງເທວະໃນຍາມເຊົ້າ; ຍາມທ່ຽງປະຕິບັດໜ້າທີ່ຕໍ່ມະນຸດ; ແລະຍາມບ່າຍຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 64

एवं बहुतिथे काले गते तस्याग्रजन्मनः । भार्या शुचिष्मती नाम कामपत्नी वसुव्रता

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານໃນຊີວິດຂອງບຸດຄົນຫົວປີນັ້ນ ພັນລະຍາຂອງລາວຊື່ “ຊຸຈິສະມະຕີ” ຜູ້ຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ຜົວ ແລະໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະອັນດີ ກໍດຳລົງຢູ່ດັ່ງນັ້ນ

Verse 65

अपश्यंत्यंकुरमपि संततेः स्वर्गसाधनम् । विज्ञाय शंकंरं कांतं प्रणिपत्य व्यजिज्ञपत्

ເມື່ອນາງບໍ່ເຫັນແມ່ນແຕ່ຍອດອ່ອນນ້ອຍໆແຫ່ງລູກຫຼານ—ທີ່ເຊື່ອວ່າເປັນທາງໄປສະຫວັນ—ນາງຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາ “ຊັງກະຣະ” ຜົວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ກໍກາບລົງ ແລ້ວທູນຄຳຂໍຂອງນາງ

Verse 66

शुचिष्मत्युवाच । आर्यपुत्रार्यधिषण प्राणनाथ प्रियव्रत । न दुर्लभं ममास्तीह किंचित्त्वच्चरणार्चनात्

ຊຸຈິສະມະຕີກ່າວວ່າ: ໂອ ອາຣະຍະບຸດ ຜູ້ມີປັນຍາສູງ ໂອ ນາຍແຫ່ງຊີວິດຂ້າ ໂອ ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະອັນຮັກ—ເນື່ອງດ້ວຍການບູຊາທີ່ພຣະບາດຂອງທ່ານ ທີ່ນີ້ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຍາກສຳລັບຂ້າ

Verse 67

ये वै भोगाः समुचिताः स्त्रीणां ते त्वत्प्रसादतः । अलंकृत्य मया भुक्ताः प्रसंगाद्वच्मि तान्यपि

ຄວາມສຸກສຳລັບສະຕຣີທີ່ຄວນໄດ້ຮັບ ຂ້າໄດ້ຮັບທັງໝົດໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າໄດ້ແຕ່ງກາຍປະດັບປະດາແລ້ວເສບສຸກນັ້ນ; ໃນວາລະນີ້ຂ້າຈຶ່ງຂໍເວົ້າເຖິງມັນດ້ວຍ

Verse 68

सुवासांसि सुवासाश्च सुशय्या सुनितंबिनी । स्रक्तांबूलान्नपानाश्च अष्टौ भोगाः स्वधर्मिणाम्

ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມງາມ ກິ່ນຫອມລະມຸນ ຕຽງນອນດີ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຜູ້ມີຮູບຮ່າງງາມ ພວງມາລາ ຕຳບູນ(ໝາກພູ) ອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມ—ນີ້ແມ່ນຄວາມສຸກແປດປະການຂອງຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳຂອງຕົນ

Verse 69

एकं मे प्रार्थितं नाथ चिराय हृदिसंस्थितम् । गृहस्थानां समुचितं तत्त्वं दातुमिहार्हसि

ໂອ ນາຖາ, ຂ້າພະເຈົ້າມີຄໍາອະທິຖານໜຶ່ງທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈມາດົນນານ. ຂໍໂປດປະທານ “ຕັດຕະວະ” ອັນແທ້ ທີ່ເໝາະສົມແກ່ຄົນຄອບຄົວ (ຄຣິຫັດ) ໃນທີ່ນີ້ເຖີດ.

Verse 70

विश्वानर उवाच । किमदेयं हि सुश्रोणि तव प्रियहितैषिणि । तत्प्रार्थय महाभागे प्रयच्छाम्यविलंबितम्

ວິສະວານະຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຜູ້ແສວງຫາສິ່ງທີ່ຮັກແລະເປັນປະໂຫຍດ—ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດປະທານໃຫ້ເຈົ້າໄດ້? ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງຂໍເຖີດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ.

Verse 71

महेशितुः प्रसादेन मम किंचिन्न दुर्ल्भम् । इहामुत्र च कल्याणि सर्वकल्याणकारिणः

ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະມະເຫສະ ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຫາຍາກ. ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ບັນດານຄວາມສຸກສະຫງົບມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 72

इति श्रुत्वा वचः पत्युस्तस्य सा पतिदेवता । उवाच हृष्टवदना यदि देयो वरो मम

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງສາມີ ນາງຜູ້ຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ສາມີ ກ່າວດ້ວຍໃບໜ້າຍິນດີວ່າ: “ຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ…”

Verse 73

वरयोग्यास्मि चेन्नाथ नान्यं वरमहं वृणे । महेशसदृशं पुत्रं देहि माहेश्वरानव

ໂອ ນາຖາ, ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຄວນໄດ້ຮັບພອນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເລືອກພອນອື່ນ. ຂໍໂປດປະທານບຸດຜູ້ເຫມືອນພຣະມະເຫສະ—ເປັນໜໍ່ອ່ອນໃໝ່ແຫ່ງສາຍມາເຫສະວະຣະ (ໄສວະ).

Verse 74

इति तस्या वचः श्रुत्वा शुचिष्मत्याः शुचिव्रतः । क्षणं समाधिमाधाय हृ द्येतत्समचिंतयत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງຜູ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນບໍລິສຸດໄດ້ເຂົ້າສະມາທິຊົ່ວຄາວ ແລ້ວພິຈາລະນາໃນໃຈ

Verse 75

अहो किमेतया तन्व्या प्रार्थितं ह्यतिदुर्लभम् । मनोरथपथाद्दूरमस्तुवा स हि सर्वकृत्

ໂອ້! ສິ່ງທີ່ນາງຜູ້ອ່ອນຊ້ອຍນີ້ອະທິຖານຂໍນັ້ນ ຍາກຍິ່ງຈະໄດ້ມາ ໄກເກີນທາງແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທົ່ວໄປ; ເພາະມະເຫສະ (Mahēśa) ແມ່ນຜູ້ກະທໍາທຸກສິ່ງ

Verse 76

तेनैवास्या मुखे स्थित्वा वाक्स्वरूपेण शंभुना । व्याहृतं कोऽन्यथाकर्तुमुत्सहेत भवेदिदम्

ເພາະພຣະສັມພູ (Śambhu) ເອງໄດ້ສະຖິດຢູ່ໃນປາກນາງໃນຮູບແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາ ແລະໄດ້ກ່າວອອກແລ້ວ; ຜູ້ໃດຈະກ້າຫຼືມີອໍານາດເຮັດໃຫ້ເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້

Verse 77

ततः प्रोवाच तां पत्नीमेकपत्निव्रते स्थितः । विश्वानरमुनिः श्रीमानिति कांते भविष्यति

ຕໍ່ມາ ພຣະມຸນີຜູ້ສະຫງ່າງາມ ວິສະວານະຣະ (Viśvānara) ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນວຣະຕະມີພັນລະຍາຄົນດຽວ ໄດ້ກ່າວແກ່ພັນລະຍາວ່າ “ໂອ້ ທີ່ຮັກ ຈະເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ”

Verse 78

इत्थमाश्वास्य तां पत्नीं जगाम तपसे मुनिः । यत्र विश्वेश्वरः साक्षात्काशीनाथोधितिष्ठति

ເມື່ອປອບໃຈພັນລະຍາແລ້ວ ພຣະມຸນີກໍອອກໄປບໍາເພັນຕະປະ—ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ພຣະວິສເວສະວະຣະ (Viśveśvara) ພຣະນາຖແຫ່ງກາສີ ປະທັບຢູ່ໂດຍປະຈັກ

Verse 79

प्राप्य वाराणसीं तूर्णं दृष्ट्वाथ मणिकर्णिकाम् । तत्याज तापत्रितयमपिजन्मशतार्जितम्

ເມື່ອໄປຮອດວາຣານະສີຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະໄດ້ເຫັນມະນິກັນນິກາ ລາວກໍສະລັດທິ້ງທຸກຂ໌ສາມປະການ ແມ່ນແຕ່ສະສົມມາຫຼາຍຮ້ອຍຊາດກໍຕາມ।

Verse 80

दृष्ट्वा सर्वाणि लिंगानि विश्वेश प्रमुखानि च । स्नात्वा सर्वेषु कुंडेषु वापीकूटसरःसु च

ໄດ້ເຫັນລິງຄ໌ທັງປວງ ໂດຍມີວິສເວສະເປັນປະທານ ແລະໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະໃນກຸນດະ ບໍ່ນ້ຳ ຄັນດິນ ແລະສະຫຼອງນ້ຳທັງຫມົດ,

Verse 81

नत्वा विनायकान्सर्वान्गौरीः सर्वाः प्रणम्य च । संपूज्य कालराजं च भैरवं पापभक्षणम्

ລາວໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ວິນາຍກະທັງປວງ ແລະຖວາຍປະນາມແດ່ເທວີໂກຣີທັງຫມົດ ພ້ອມທັງບູຊາກາລະຣາຊ ແລະໄພຣະວະຜູ້ກິນບາບຕາມພິທີ,

Verse 82

दण्डनायकमुख्यांश्च गणान्स्तुत्वा प्रयत्नतः । आदिकेशवमुख्यांश्च केशवान्परितोष्य च

ລາວໄດ້ສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ບັນດາຄະນະທີ່ມີທັນດະນາຍກະເປັນຫົວໜ້າ ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກສະວະທັງຫມົດ ທີ່ມີອາດິເກສະວະເປັນປະທານ ພໍໃຈດ້ວຍ,

Verse 83

लोलार्कमुख्य सूर्यांश्च प्रणम्य च पुनः पुनः । कृत्वा पिण्डप्रदानानि सर्वतीर्थेष्वतंद्रितः

ລາວໄດ້ກາບນົບສະຖານສັກສິດແຫ່ງພຣະສຸຣິຍະ ທີ່ມີໂລລາຣກະເປັນປະທານ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແລະຖວາຍປິນຑະ (piṇḍa) ໃນທີ່ທິຣຖະທັງປວງໂດຍບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານ।

Verse 84

सहस्रभोजनाद्यैश्च यतीन्विप्रान्प्रतर्प्य च । महापूजोपचारैश्च लिंगान्यभ्यर्च्य भक्तितः

ດ້ວຍທານທີ່ເລີ່ມຈາກການເລີ້ຍງອາຫານຢ່າງຫຼາຍ ລາວໄດ້ໃຫ້ພວກຍະຕີແລະພຣາຫມັນອິ່ມໃຈ; ແລະດ້ວຍພິທີບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ລາວໄດ້ອະຣະຈະນາລິງຄ໌ທັງຫຼາຍດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 85

असकृच्चिन्तयामास किं लिंगं क्षिप्रसिद्धिदम् । यत्र निश्चलतामेति तपस्तनयकाम्यया

ລາວຄິດຊ້ຳໆວ່າ: “ລິງຄ໌ໃດໃຫ້ສິດທິສຳເລັດໄວ—ທີ່ໃດໂດຍຕະບະ ເພື່ອປາດຖະນາບຸດ ຈຶ່ງບັນລຸຄວາມໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ?”

Verse 86

श्रीमदोंकारनाथं वा कृत्तिवासेश्वरं किमु । कालेशं वृद्धकालेशं कलशेश्वरमेव च

“ຄວນເປັນ ໂອມກາຣນາຖອັນສະຫງ່າງາມ ຫຼື ກຣິດຕິວາເສສະວະຣ? ກາເລສ, ວຶດທະກາເລສ, ຫຼື ກະລະເສສະວະຣແທ້?”

Verse 87

केदारेशं तु कामेशं चन्द्रेशं वा त्रिलोचनम् । ज्येष्ठेशं जंबुकेशं वा जैगीषव्येश्वरं तु वा

“ຫຼື ເກດາເຣສ, ກາເມສ, ຈັນເທຣສ, ຫຼື ຕຣິໂລຈະນ; ຫຼື ເຊສຖະເຣສ, ຈັມບຸເກສ, ຫຼື ໄຈກີສະວະເຢສະວະຣ?”

Verse 88

दशाश्वमेधमीशानं द्रुमि चंडेशमेव च । दृक्केशं गरुडेशं च गोकर्णेशं गणेश्वरम्

“ຫຼື ທະສາອັດສະວະເມທ-ອີສານ; ດຣຸມິ-ຈັນເດສ; ດຣຶກເກສ; ກະຣຸດເດສ; ໂກກັນເນສ; ຫຼື ຄະເນສະວະຣ?”

Verse 89

ढुंढ्याशागजसिद्धाख्यं धर्मेशं तारकेश्वरम् । नन्दिकेशं निवासेशं पत्रीशं प्रीतिकेश्वरम्

(ຜູ້ມີສັດທາ) ພຶງບູຊາລິງຄະທີ່ຮູ້ຈັກນາມ Ḍhuṃḍhyāśāgajasiddha, Dharma-īśa, Tārakeśvara, Nandikeśa, Nivāseśa, Patrīśa ແລະ Prītikeśvara.

Verse 90

पर्वतेशं पशुपतिं ब्रह्मेशं मध्यमेश्वरम् । बृहस्पतीश्वरं वाथ विभांडेश्वरमेव च

(ຜູ້ມີສັດທາ) ພຶງບູຊາ Parvateśa, Paśupati, Brahmeśa, Madhyameśvara, Bṛhaspatīśvara ແລະຍັງມີ Vibhāṇḍeśvara ອີກດ້ວຍ.

Verse 91

भारभूतेश्वरं किं वा महालक्ष्मीश्वरं तु वा । मरुत्तेशं तु मोक्षेशं गंगेशं नर्मदेश्वरम्

ຫຼື (ຜູ້ມີສັດທາ) ພຶງບູຊາ Bhārabhūteśvara ຫຼື Mahālakṣmīśvara; ແລະດັ່ງນັ້ນ Marutteśa, Mokṣeśa, Gaṅgeśa ແລະ Narmadeśvara.

Verse 92

मार्कंडं मणिकर्णीश रत्नेश्वरमथापि वा । अथवा योगिनीपीठं साधकस्यैव सिद्धिदम्

(ຜູ້ມີສັດທາ) ພຶງບູຊາ Mārkaṇḍa, Maṇikarṇīśa ແລະ Ratneśvara; ຫຼືບູຊາ Yoginī-pīṭha ອັນເປັນຜູ້ປະທານສິດທິ (siddhi) ແກ່ສາທົກ (sādhaka) ແທ້ໆ.

Verse 93

यामुनेशं लांगलीशं श्रीमद्विश्वेश्वरं विभुम् । अविमुक्तेश्वरं वाथ विशालाक्षीशमेव च

(ຜູ້ມີສັດທາ) ພຶງບູຊາ Yāmuneśa, Lāṃgalīśa, Viśveśvara ຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງແລະສະພັບພະຍາບານ, Avimukteśvara ແລະ Viśālākṣīśa ດ້ວຍ.

Verse 94

व्याघ्रेश्वरं वराहेशं व्यासेशं वृषभध्वजम् । वरुणेशं विधीशं वा वसिष्ठेशं शनीश्वरम्

(ຜູ້ສັດທາ) ອາດບູຊາ ວຽາຄເຣສະວະຣ, ວະຣາເຮສະ, ວຽາເສສະ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊູງທຸງຮູບງົວ, ວະຣຸເນສະ ຫຼື ວິທີສ; ພ້ອມທັງ ວະສິດຖເທສ ແລະ ຊະນີສະວະຣ.

Verse 95

सोमेश्वरं किमिन्द्रेशं स्वर्लीनं संगमेश्वरम् । हरिश्चंद्रेश्वरं किं वा हरिकेशेश्वरं तु वा

(ຜູ້ສັດທາ) ອາດບູຊາ ໂສເມສະວະຣ ຫຼື ອິນເທຣສ; ສະວັຣລີນ ແລະ ສັງຄະເມສະວະຣ; ຫຼື ຫະຣິຈັນເທຣສະວະຣ; ຫຼືອີກ ຫະຣິເກເສເສະວະຣ.

Verse 96

त्रिसंध्येशं महादेवमुपशांति शिवं तथा । भवानीशं कपर्दीशं कंदुकेशं मखेश्वरम्

(ຜູ້ສັດທາ) ອາດບູຊາ ຕຣິສັນທຽເສະ, ມະຫາເທວ, ອຸປະຊານຕິ ແລະ ພຣະສິວ; ພະວານີສ, ກະປັຣຑີສ, ກັນທຸເກສ ແລະ ມະເຂເສະວະຣ.

Verse 97

मित्रावरुणसंज्ञं वा किमेषामाशुपुत्रदम् । क्षणं विचार्य स मुनिरिति विश्वानरः सुधीः

ຫຼືວ່າ ມັນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ມິຕຣາວະຣຸນ” ບໍ? ໃນບັນດານີ້ ອົງໃດໃຫ້ບຸດໄດ້ໄວ? ຄິດພິຈາລະນາຊົ່ວຄາວ ມຸນີຜູ້ຮອບຮູ້ ວິສະວານະຣ ຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 98

आज्ञातं विस्मृतं तावत्फलितो मे मनोरथः । सिद्धैः संसेवितं लिंगं सर्वसिद्धिकरं परम्

ແມ່ນແຕ່ເຄີຍຮູ້ແລ້ວກໍລືມໄປ ບັດນີ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້ອຍກໍໄດ້ອອກຜົນແລ້ວ. ລິງຄະອັນສູງສຸດນີ້—ທີ່ບັນດາສິດທະບໍລິການສັກກາລະ—ໃຫ້ສິດທິທຸກປະການ.

Verse 99

दर्शनात्स्पर्शनाद्यस्य मनो निर्वृतिभाग्भवेत् । उद्घाटितं सदैवास्ते स्वर्गद्वारं हि यत्र वै

ສະຖານອັນສັກສິດນັ້ນ—ແຕ່ພຽງເຫັນແລະແຕະຕ້ອງ ໃຈກໍໄດ້ຄວາມອິ່ມເອີບສະຫງົບລຶກ—ທີ່ນັ້ນປະຕູສະຫວັນເປີດຢູ່ເສມອແທ້ໆ.

Verse 100

दिवानिशं पूजनार्थं विज्ञाप्य त्रिदशेश्वरम् । पञ्चमुद्रे महापीठे सिद्धिदे सर्वजंतुषु

ທັງກາງວັນກາງຄືນ ເພື່ອການບູຊາ ໄດ້ກາບທູນຂໍອະນຸຍາດຈາກພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ແລ້ວພຶງບູຊາທີ່ມະຫາປີຖະຊື່ ‘ປັນຈະມຸດຣາ’ ຜູ້ປະທານສິດທິແກ່ສັດທັງປວງ.

Verse 110

षण्मासात्सिद्धिमगमद्बहुनीराजनैरिह । किन्नरी हंसपद्यत्र भर्त्रा वेणुप्रियेण वै

ທີ່ນີ້ ໂດຍການເຮັດອາຣະຕີ (ນີຣາຈະນ) ຫຼາຍຄັ້ງ ນາງໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດໃນຫົກເດືອນ—ກິນນະຣີນາມ ‘ຫັງສະປະດາ’ ພ້ອມດ້ວຍສາມີ ‘ເວນຸປຣິຍ’.

Verse 120

पंचगव्याशनो मासं मासं चांद्रायणव्रती । मासं कुशाग्रजलभुङ्मासं श्वसनभक्षणः

ໜຶ່ງເດືອນ ລາວດຳລົງຊີວິດດ້ວຍ ‘ປັນຈະກະວະຍະ’; ໜຶ່ງເດືອນ ຖືພຣະຕະ ‘ຈັນທຣາຍະນ’; ໜຶ່ງເດືອນ ດື່ມນ້ຳທີ່ຕັກຈາກປາຍຫຍ້າກຸສະ; ແລະໜຶ່ງເດືອນ ຢູ່ໄດ້ແຕ່ດ້ວຍປຣານ (ລົມຫາຍໃຈ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 130

शब्दं गृह्णास्यश्रवास्त्वं हि जिघ्रेरघ्राणस्त्वं व्यंघ्रिरायासि दूरात् । व्यक्षः पश्येस्त्वं रसज्ञोप्यजिह्वः कस्त्वां सम्यग्वेत्त्यतस्त्वां प्रपद्ये

ແມ່ນບໍ່ມີຫູ ແຕ່ພຣະອົງກໍຮັບຮູ້ສຽງ; ແມ່ນບໍ່ມີດັ່ງ ແຕ່ພຣະອົງກໍຮູ້ກິ່ນ; ແມ່ນບໍ່ມີຕີນ ແຕ່ພຣະອົງກໍມາຈາກໄກ. ແມ່ນບໍ່ມີຕາ ແຕ່ພຣະອົງກໍເຫັນ; ແມ່ນບໍ່ມີລີ້ນ ແຕ່ພຣະອົງກໍຮູ້ລົດ. ໃຜຈະຮູ້ພຣະອົງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ? ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ.

Verse 140

अभिलाषाष्टकं पुण्यं स्तोत्रमेतत्त्वयेरितम् । अब्दं त्रिकालपठनात्कामदं शिवसंनिधौ

ບົດສະໂຕດອັນເປັນບຸນ ຊື່ “ອະພິລາສາອັດຕະກະ” ນີ້ ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ. ຖ້າສວດອ່ານຕໍ່ເນື່ອງ 1 ປີ ວັນລະ 3 ເວລາ ໃນພຣະສິວະສະນິດ ຈະເປັນຜູ້ບັນດານໃຫ້ສົມປາດຖະໜາ

Verse 147

अब्दं जप्तमिदं स्तोत्रं पुत्रदं नात्र संशयः । इत्युक्त्वांतर्दधे बालः सोपि विप्रो गृहं गतः

“ຖ້າຈະພາບົດສະໂຕດນີ້ຕໍ່ເນື່ອງ 1 ປີ ຈະໄດ້ບຸດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ” ເວົ້າແລ້ວ ເດັກນ້ອຍນັ້ນກໍຫາຍໄປ; ແລະພຣາຫມັນນັ້ນກໍກັບເຮືອນ