Adhyaya 7

Verse 1

व्यास उवाच । संप्राप्य धर्मवाप्यां च यः कुर्यात्पितृतर्पणम् । तृप्तिं प्रयांति पितरो यावदिंद्राश्चतुर्दश

ວຽາສາກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດເມື່ອໄປຮອດ ທຳມະວາປີ ແລ້ວເຮັດຕັຣປະນະອຸທິດແກ່ປິຕຣະ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈຕະຫຼອດການດຳລົງຢູ່ຂອງອິນທຣາທັງສິບສີ່.

Verse 2

पितरश्चात्र पूज्याश्च स्वर्गता ये च पूर्वजाः । पिंडांश्च निर्वपेत्तेषां प्राप्येमां मुक्तिदायिकाम्

ທີ່ນີ້ ປິຕຣະພຶງໄດ້ຮັບການບູຊາ—ຄືບັນພະບຸລຸດຜູ້ໄປສູ່ສະຫວັນ; ແລະເມື່ອມາຮອດສະຖານທີ່ປະທານໂມກສະນີ້ແລ້ວ ຄວນຖວາຍປິນດະໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 3

त्रेतायां पंच दिवसैर्द्वापरे त्रिदिनेन तु । एकचित्तेन यो विप्राः पिंडं दद्यात्कलौ युगे

ໃນຍຸກເຕຣຕາ ໃຊ້ເວລາຫ້າມື້, ໃນຍຸກທວາປະ ສາມມື້; ແຕ່ໃນກະລິຍຸກ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດຖວາຍປິນດະດ້ວຍໃຈເອກະຈິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນໄວ.

Verse 4

लोलुपा मानवा लोके संप्राप्ते तु कलौ युगे । परदाररता लोकाः स्त्रियोऽतिचपलाः पुनः

ເມື່ອກາລີຍຸກມາຮອດ ມະນຸດໃນໂລກຈະເກີດຄວາມໂລບ; ຊາຍຫັນໄປຫາເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະຍິງກໍກາຍເປັນຜູ້ຈິດໄຫວງ່າຍຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 5

परद्रोहरताः सर्वे नरनारीनपुंसकाः । परनिन्दापरा नित्यं परच्छिद्रोपदर्शकाः

ທຸກຄົນ—ຊາຍ ຍິງ ແລະຜູ້ມີເພດກາງ—ຈະຫມົກມຸ່ນໃນການທຳຮ້າຍຜູ້ອື່ນ; ມັກນິນທາຜູ້ອື່ນເປັນນິດ ແລະຊີ້ຂໍ້ບົກພ່ອງຂອງເຂົາຢູ່ເລື້ອຍໆ।

Verse 6

परोद्वेगकरा नूनं कलहा मित्रभेदिनः । सर्वे ते शुद्धतां यांति काजेशाः स्वयमब्रुवन्

ແນ່ນອນ ພວກເຂົາກາຍເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ຜູ້ອື່ນຫວາດຫວັ່ນ—ມັກທະເລາະ ແລະແຍກມິດສະຫາຍ; ແຕ່ດ້ວຍອານຸພາບອັນສັກສິດນີ້ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ ດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດໄວ້ເອງ।

Verse 7

एतदुक्तं महाभाग धर्मारण्यस्य वर्णनम् । फलं चैवात्र सर्वं हि यदुक्तं शूलपाणिना

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຄຳພັນລະນາເຖິງທັມມາຣັນຍະນີ້ໄດ້ກ່າວແລ້ວ; ແລະຜົນບຸນທັງໝົດໃນນີ້ ເປັນດັ່ງທີ່ພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນໄດ້ປະກາດໄວ້ແທ້।

Verse 8

वाङ्मनः कायशुद्धाश्च परदारपराङ्मुखाः । अद्रोहाश्च समाः क्रुद्धा मातापितृपरायणाः

ພວກເຂົາຈະບໍລິສຸດໃນວາຈາ ໃນໃຈ ແລະໃນກາຍ; ຫັນໜ້າຈາກຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ; ບໍ່ມີຈິດປອງຮ້າຍ ມີໃຈເທົ່າທຽມແມ່ນແຕ່ຍາມໂກດ ແລະຍຶດໝັ້ນໃນການກະຕັນຍູຕໍ່ແມ່ພໍ່।

Verse 9

अलौल्या लोभरहिता दानधर्मपरायणाः । आस्तिकाश्चैव धर्मज्ञाः स्वामिभक्तिरताश्च ये

ຜູ້ໃດບໍ່ວອກແວກ ປາດຈາກຄວາມໂລບ ຕັ້ງໝັ້ນໃນທານແລະການປະພຶດທຳ; ເປັນອາສຕິກະ ຮູ້ທັນທຳ ແລະໝັ້ນຄົງໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າ/ນາຍ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຖືກສັນລະເສີນຢູ່ນີ້។

Verse 10

पतिव्रता तु या नारी पतिशुश्रूषणे रता । अहिंसका आतिथेयाः स्वधर्मनिरताः सदा

ແມ່ຍິງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາແທ້ ຍ່ອມຍິນດີໃນການຮັບໃຊ້ສາມີ; ຖືອະຫິງສາ ອຸທິດໃນການຕ້ອນຮັບແຂກ ແລະປະພຶດສະວະທຳຂອງຕົນຢູ່ເສມອ.

Verse 11

शौनक उवाच । शृणु सूत महाभाग सर्वधर्मविदांवर । गृहस्थानां सदाचारः श्रुतश्च त्वन्मुखान्मया

ເຊົານະກະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ທຳທັງປວງ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງສະທາຈາຣະຂອງຄະຣະຫັດຈາກປາກທ່ານເອງແລ້ວ.”

Verse 12

एकं मनेप्सितं मेद्य तत्कथयस्व सूतज । पतिव्रतानां सर्वासां लक्षणं कीदृशं वद

ມີຂໍ້ໜຶ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາໃນໃຈ—ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຟັງ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ. ຈົ່ງອະທິບາຍວ່າ ລັກສະນະຂອງແມ່ຍິງປະຕິວຣະຕາທັງປວງເປັນແນວໃດ.

Verse 13

सूत उवाच । पतिव्रता गृहे यस्य सफलं तस्य जीवनम् । यस्यांगच्छायया तुल्या यत्कथा पुण्यकारिणी

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດທີ່ໃນເຮືອນມີແມ່ຍິງປະຕິວຣະຕາອາໄສ ຊີວິດຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສຳເລັດຜົນ. ການປະກົດຕົວຂອງນາງເຫມືອນເງົາຄຸ້ມຄອງ ແລະການເລົ່າເລື່ອງຂອງນາງກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບຸນ (ປຸນຍະ).”

Verse 14

पतिव्रतास्त्वरुंधत्या सावित्र्याप्यनसूयया । शांडिल्या चैव सत्या च लक्ष्म्या च शतरूपया

ອຸດົມຄະຕິແຫ່ງທຳຂອງນາງຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ປາກົດໃນ ອະຣຸນທະຕີ, ສາວິຕຣີ ແລະ ອະນະສູຍາ; ອີກທັງ ຊານຑິລຍາ, ສັດຕະຍາ, ລັກສະມີ ແລະ ຊະຕະຣູປາ ດ້ວຍ।

Verse 15

मेनया च सुनीत्या च संज्ञया स्वाहया समाः । पतिव्रतानां धर्मा हि मुनिना च प्रकीर्तिताः

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຍັງທຽບໄດ້ກັບ ເມນາ, ສຸນີຕີ, ສັມຊະຍາ ແລະ ສະວາຫາ. ແທ້ຈິງ ທຳຂອງນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຖືກມຸນີປະກາດໄວ້ແລ້ວ।

Verse 16

भुंक्ते भुक्ते स्वामिनि च तिष्ठ ति त्वनुतिष्ठति । विनिद्रिते या निद्राति प्रथमं परिबुध्यति

ເມື່ອສາມີກິນ ນາງກໍກິນ; ເມື່ອທ່ານຢືນ ນາງກໍຢືນຕາມ. ເມື່ອທ່ານນອນ ນາງກໍນອນ—ແຕ່ນາງເປັນຜູ້ຕື່ນກ່ອນຄົນທຳອິດ।

Verse 17

अनलंकृतमात्मानं देशांते भर्तरि स्थिते । कार्यार्थं प्रोषिते क्वापि सर्व्वमंड नवर्जिता

ເມື່ອສາມີໄປຢູ່ອີກຖິ່ນໜຶ່ງ ເນື່ອງຈາກອອກໄປເພື່ອກິດການແລະທຳ ນາງຮັກສາຕົນໃຫ້ບໍ່ປະດັບປະດາ ລະທິ້ງການແຕ່ງກາຍແລະຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍທັງປວງ।

Verse 18

भर्तुर्नाम न गृह्णाति ह्यायुषोऽस्य हि वृद्धये । पुरुषांतरनामापि न गृह्णति कदाचन

ນາງບໍ່ເອີ້ນນາມຂອງສາມີ ເພາະກ່າວກັນວ່າ ນີ້ເປັນເຫດໃຫ້ອາຍຸຂອງທ່ານເພີ່ມພູນ. ແລະນາງກໍບໍ່ເຄີຍເອີ້ນນາມຂອງຊາຍອື່ນເລີຍ।

Verse 19

आकृष्टापि च नाक्रोशेत्ताडितापि प्रसीदति । इदं कुरु कृतं स्वामिन्मन्यतामिति वक्ति च

ແມ່ນຖືກດຶງຫຼືລາກກໍບໍ່ຄວນຮ້ອງໂວຍ; ແມ່ນຖືກຕີກໍຍັງຄົງອ່ອນໂຍນ ແລະສະຫງົບ. ນາງພຶງກ່າວວ່າ “ຂ້າແຕ່ສະວາມີ ຕາມພຣະບັນຊາ—ໄດ້ເຮັດແລ້ວ ຂໍໃຫ້ຖືວ່າສຳເລັດ”

Verse 20

आहूता गृहकार्याणि त्यक्त्वा गच्छति सत्वरम् । किमर्थं व्याहृता नाथ स प्रसादो विधीयताम्

ເມື່ອຖືກເອີ້ນ ນາງພຶງວາງວຽກເຮືອນແລ້ວມາທັນທີ. ແລ້ວຖາມວ່າ “ຂ້າແຕ່ນາຖ ເອີ້ນຂ້ອຍມາເພື່ອຫຍັງ? ຂໍໂປດມີພຣະບັນຊາ—ປະທານຄຳສັ່ງ”

Verse 21

न चिरं तिष्ठति द्वारि न द्वारमुपसेवते । अदातव्यं स्वयं किंचित्कर्हिचिन्न ददात्यपि

ນາງບໍ່ຢືນຄ້າງຢູ່ທີ່ປະຕູດົນ ແລະບໍ່ອ້ອຍອິ່ງຢູ່ແຖວທາງເຂົ້າ. ນາງບໍ່ໃຫ້ສິ່ງໃດດ້ວຍຕົນເອງ—ໂດຍພິເສດສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້—ໃນເວລາໃດກໍຕາມ

Verse 22

पूजोपकरणं सर्वम नुक्ता साधयेत्स्वयम् । नियमोदकबर्हींषि यत्र पुष्पाक्षतादिकम्

ເຄື່ອງບູຊາທັງໝົດ ນາງພຶງຈັດກຽມເອງໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຫ້ເຕືອນ—ເຊັ່ນ ນ້ຳສຳລັບນິຍະມະ, ຫຍ້າສັກສິດ (barhis), ແລະດອກໄມ້ ຂ້າວສານບໍ່ແຕກ (akṣata) ເປັນຕົ້ນ

Verse 23

प्रतीक्षमाणा च वरं यथाकालोचितं हि यत् । तदुपस्थापयेत्सर्वमनुद्वि ग्नातिहृष्टवत्

ນາງພຶງຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ແລ້ວນຳສິ່ງທັງໝົດທີ່ຖືກການຕາມເວລາມາຖວາຍ. ຈົ່ງເຮັດໂດຍບໍ່ວຸ້ນວາຍ ແລະບໍ່ດີໃຈເກີນຄວນ—ດ້ວຍໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງ

Verse 24

सेवते भर्त्तुरुच्छिष्टमिष्टमन्नं फलादिकम् । दूरतो वर्ज्जयेदेषा समाजोत्सवदर्शनम्

ນາງພຶງຮັບປະທານອາຫານທີ່ເຫຼືອຈາກສາມີ—ອາຫານທີ່ຮັກ, ໝາກໄມ້ ແລະອື່ນໆ; ແລະພຶງຫ່າງໄກຈາກການໄປເບິ່ງຊຸມນຸມຊົນ ແລະງານຮື່ນເຮີງຕ່າງໆ.

Verse 25

न गच्छेत्तीर्थयात्रादिविवाहप्रेक्षणा दिषु । सुखसुप्तं सुखासीनं रममाणं यदृच्छया

ນາງບໍ່ພຶງອອກໄປຈາລິກບຸນທີ່ຕີຣະຖານ ຫຼືສິ່ງອື່ນໆ; ບໍ່ພຶງໄປເບິ່ງງານແຕ່ງງານ ຫຼືພິທີທຳນອງນັ້ນ. ແມ່ນແຕ່ສາມີຈະນອນສະບາຍ ນັ່ງສະບາຍ ຫຼືກຳລັງເພີນໃຈ ນາງກໍບໍ່ພຶງເຮັດຕາມໃຈໂດຍບໍ່ເຫັນແກ່ທ່ານ.

Verse 26

अंतरायेऽपि कार्येषु पतिं नोत्थापयेत्क्वचित् । स्त्रीधर्मिणी त्रिरात्रं तु स्वमुखं नैव दर्शयेत्

ແມ່ນແຕ່ວຽກງານຈະມີອຸປະສັກ ນາງກໍບໍ່ພຶງປຸກສາມີເລີຍ. ແລະສະຕຣີຜູ້ຖືວິໄນແຫ່ງສະຕຣີທັມ (strī-dharma) ພຶງບໍ່ສະແດງໃບໜ້າຂອງຕົນຕະຫຼອດສາມຄືນ.

Verse 27

स्ववाक्यं श्रावयेन्नापि यावत्स्नात्वा न शुध्यति । सुस्नाता भर्तृवदनमीक्षेतान्यस्य न क्वचित् । अथवा मनसि ध्यात्वा पतिं भानुं विलोकयेत्

ຈົນກວ່າຈະອາບນ້ຳແລ້ວບໍລິສຸດ ນາງບໍ່ພຶງເວົ້າຄຳຂອງຕົນເລີຍ. ເມື່ອອາບນ້ຳດີແລ້ວ ພຶງເບິ່ງໃບໜ້າຂອງສາມີ ແລະບໍ່ພຶງເບິ່ງຊາຍອື່ນເລີຍ. ຫຼືອີກຢ່າງ ໃຫ້ພຶງພິຈາລະນາສາມີໃນໃຈ ແລ້ວເບິ່ງພຣະສຸຣິຍະ ຄືດວງອາທິດ.

Verse 28

हरिद्रां कुकुमं चैव सिंदूरं कज्जलं तथा । कूर्पासकं च तांबूलं मांगल्याभरणं शुभम्

ຂະໜິ້ນ ແລະ ຫຍ້າຝຣັ່ງ, ສິນດູຣ (ຜົງແດງ) ແລະ ຂີ້ຕາ; ທັງຝ້າຍ/ສຳລີ (ເພື່ອຄວາມສະອາດຫຼືການປະດັບ) ແລະ ຕຳບູນ (ໝາກພູ); ພ້ອມເຄື່ອງປະດັບມົງຄົນແຫ່ງສຸພາກຍະຂອງຄູ່ຄອງ—ທັງໝົດນີ້ເປັນສິ່ງມົງຄົນ.

Verse 29

केशसंस्कारकं चैव करकर्णादिभूषणम् । भर्तुरायुष्यमिच्छंती दूरयेन्न पतिव्रता

ແມ່ຍິງຜູ້ຮັກສາພຣະວຣະຕາຕໍ່ສາມີ ປາດຖະນາໃຫ້ສາມີອາຍຸຍືນ ພຶງຫ່າງຈາກການປະດັບຜົມເກີນຄວນ ແລະເຄື່ອງປະດັບມື ຫູ ແລະອື່ນໆ.

Verse 30

भर्तृविद्वेषिणीं नारीं नैषा संभाषते क्वचित् । नैकाकिनी क्वचिद्भूयान्न नग्ना स्नाति च क्वचित्

ນາງບໍ່ພຶງສົນທະນາກັບຍິງຜູ້ເກຽດຊັງສາມີຂອງຕົນ ແລະບໍ່ພຶງຢູ່ຜູ້ດຽວທີ່ໃດ ທັງບໍ່ພຶງອາບນ້ຳໂດຍບໍ່ນຸ່ງຜ້າ.

Verse 31

नोलूखले न मुशले न वर्द्धन्यां दृषद्यपि । न यंत्रके न देहल्यां सती चोपविशेत्क्वचित्

ແມ່ຍິງຜູ້ມີສິນທຳ ບໍ່ພຶງນັ່ງເທິງຄົກ ສາກ ກະດົງຝັດເຂົ້າ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຫີນໂມ່; ບໍ່ພຶງນັ່ງເທິງເຄື່ອງກົດບີບ ຫຼືທີ່ທາງທະນີປະຕູ.

Verse 32

विना व्यवायसमयात्प्रागल्भ्यं न क्वचिच्चरेत । यत्रयत्र रुचिर्भर्तुस्तत्र प्रेमवती सदा

ນອກເວລາອັນສົມຄວນແຫ່ງການຮ່ວມຄູ່ສາມີພັນລະຍາ ນາງບໍ່ພຶງປະພຶດຢ່າງຫ້າວຫານຫຼືລ່ວງເກີນໃນທີ່ໃດ. ທີ່ໃດທີ່ສາມີພໍໃຈ ທີ່ນັ້ນນາງພຶງມີຄວາມຮັກ ແລະອ່ອນໂຍນເສມອ.

Verse 33

इदमेव व्रतं स्त्रीणामयमेव परो वृषः । इयमेव च पूजा च भर्तुर्वाक्यं न लंघयेत्

ນີ້ແຫຼະແມ່ນວຣະຕະຂອງສະຕຣີ ນີ້ແຫຼະແມ່ນທຳອັນສູງສຸດ; ນີ້ແຫຼະແມ່ນການບູຊາຂອງນາງດ້ວຍ ຄືບໍ່ພຶງລ່ວງລະເມີດຖ້ອຍຄຳຂອງສາມີ.

Verse 34

क्लीबं वा दुरवस्थं वा व्याधितं वृद्धमेव वा । सुस्थिरं दुःस्थिरं वापि पतिमेकं न लंघयेत्

ແມ່ນແຕ່ຜົວຈະອ່ອນແອ ຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ເຈັບໄຂ້ ຫຼືເຖົ້າຊະລາ—ຈະໝັ້ນຄົງຫຼືຫວັ່ນໄຫວກໍຕາມ—ເມຍບໍ່ຄວນລະທິ້ງ ຫຼືຝ່າຝືນຜົວຜູ້ດຽວຂອງນາງ।

Verse 35

सर्पिर्लव णहिंग्वादिक्षयेऽपि व पति व्रता । पतिं नास्तीति न ब्रूयादायसीषु न भोजयेत्

ແມ່ນແຕ່ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ເກືອ ຮິງ (asafoetida) ແລະອື່ນໆ ໝົດໄປ ເມຍຜູ້ຖືພຣະທຳຕໍ່ຜົວ ບໍ່ຄວນເວົ້າວ່າ “ບໍ່ມີສຳລັບຜົວ” ແລະບໍ່ຄວນຖວາຍອາຫານໃນພາຊະນະເຫຼັກ।

Verse 36

तीर्थस्नानार्थिनी चैव पतिपादोदकं पिबेत् । शंकरादपि वा विष्णोः पतिरेवाधि कः स्त्रियः

ແລະຖ້ານາງປາດຖະນາບຸນແຫ່ງການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະ ນາງຄວນດື່ມນ້ຳທີ່ລ້າງຕີນຜົວ; ເພາະສຳລັບຍິງ ຜົວຖືກນັບວ່າຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ ພຣະສັງກະຣະ ຫຼື ພຣະວິສນຸ ດ້ວຍຊ້ຳ।

Verse 37

व्रतोपवामनियमं पतिमुल्लंघ्य या चरेत् । आयुष्यं हरते भर्तुर्मृता निरयमृच्छति

ຍິງໃດທີ່ຖືວຣະຕະ ອົດອາຫານ ຫຼືປະຕິບັດນິຍະມະ ໂດຍຝ່າຝືນຜົວ ກ່າວກັນວ່ານາງຫັກລົງອາຍຸຂອງຜົວ; ແລະເມື່ອຕາຍແລ້ວ ນາງໄປສູ່ນະຣົກ।

Verse 38

उक्ता प्रत्युत्तरं दद्यान्नारी या क्रोधत त्परा । सरमा जायते ग्रामे शृगाली निर्जने वने

ຍິງໃດທີ່ໄດ້ຮັບຄຳສອນແລ້ວ ກັບຕອບໂຕ້ດ້ວຍຄວາມໂກດ ກ່າວກັນວ່ານາງຈະເກີດເປັນໝາໃນບ້ານ ຫຼືເກີດເປັນໝາໄນ (jackal) ໃນປ່າອັນໂດດດ່ຽວ।

Verse 39

स्त्रीणां हि परमश्चैको नियमः समुदाहृतः । अभ्यर्च्य चरणौ भतुर्भो क्तव्यं कृतनिश्चया

ສໍາລັບແມ່ຍິງ ມີວິນັຍສູງສຸດຂໍ້ໜຶ່ງຖືກປະກາດໄວ້: ດ້ວຍໃຈໝັ້ນຄົງ ພຶງບູຊາພຣະບາດຂອງຜົວ ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານ।

Verse 40

उच्चासनं न सेवेत न व्रजेत्परवेश्मसु । तत्र पारुष्यवाक्यानि ब्रूयान्नैव कदाचन

ນາງບໍ່ພຶງນັ່ງອາສນະສູງ ບໍ່ພຶງເຂົ້າເຮືອນຄົນອື່ນ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນບໍ່ພຶງເວົ້າວາຈາຮຸນແຮງເລີຍ।

Verse 41

गुरूणां सन्निधौ वापि नोच्चैर्ब्रु यान्नवाहयेत्

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນສະນິທານຂອງຄູອາຈານ ຫຼືຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ ກໍບໍ່ພຶງເວົ້າສຽງດັງ ແລະບໍ່ພຶງປະພຶດລ່ວງເກີນຫຼືບໍ່ສຸພາບ।

Verse 42

या भर्तारं परित्यज्य रहश्चरति दुर्मतिः । उलूकी जायते क्रूरा वृक्षकोटरशायिनी

ແມ່ຍິງຜູ້ຫຼົງຜິດ ທີ່ລະທິ້ງຜົວແລ້ວເດີນໄປຢ່າງລັບໆ ກ່າວກັນວ່າຈະເກີດໃໝ່ເປັນນົກຮູເພດແມ່ອັນດຸຮ້າຍ ແລະນອນໃນໂພງຕົ້ນໄມ້।

Verse 43

ताडिता ताडयेच्चेत्तं सा व्याघ्री वृषदंशिका । कटाक्षयति याऽन्यं वै केकराक्षी तु सा भवेत्

ຖ້າຖືກຕີແລ້ວນາງຕີຕອບ ກ່າວກັນວ່າຈະເກີດເປັນເສືອເພດແມ່ຜູ້ກັດງົວຜູ້. ແລະຜູ້ໃດທີ່ເຫຼືອບມອງຄົນອື່ນດ້ວຍຫາງຕາ ກ່າວກັນວ່າຈະເປັນຍິງຕາເຂ।

Verse 44

या भर्तारं परित्यज्य मिष्टमश्नाति केवलम् । ग्रामे सा सूकरी भूयाद्वल्गुली वाथ विङ्भुजा

ແມ່ຍິງໃດທີ່ລະທິ້ງຜົວ ແລ້ວກິນແຕ່ອາຫານແຊບຫວານຢ່າງດຽວ ນາງຈະເກີດໃໝ່ໃນບ້ານເປັນແມ່ຫມູ—ຫຼືເປັນກະປອມ (ກິ້ງກ່າ) ຫຼືເປັນສັດກິນຂີ້ເປື້ອນ।

Verse 45

हुन्त्वंकृत्याप्रियं ब्रूते मूका सा जायते खलु । या सपत्नीं सदैर्ष्येत दुर्भगा सा पुनःपुनः । दृष्टिं विलुप्य भर्तुर्या कंचिदन्यं समीक्षते

ແມ່ຍິງໃດທີ່ເຮັດຮ້າຍແລ້ວເວົ້າຄໍາບໍ່ນ່າຟັງ ນາງຈະເກີດເປັນຄົນໃບ້ແນ່ນອນ। ຜູ້ໃດອິດສາເມຍຮ່ວມຜົວຢູ່ເສມອ ຈະພົບຄວາມອັບໂຊກຊໍ້າໆ। ແລະຜູ້ໃດຫັນສາຍຕາຈາກຜົວໄປມອງຊາຍອື່ນດ້ວຍເຈດຕະນາ ຈະປະສົບຄວາມເສຍຫາຍແລະມົນທິນ।

Verse 46

काणा च विमुखा वापि कुरूपापि च जायते । बाह्यादायांतमालोक्य त्वरिता च जलासनैः । तांबूलैर्व्यजनैश्चैव पादसंवाहनादिभिः

ນາງອາດເກີດເປັນຄົນຕາຂ້າງດຽວ ຫຼືມີນິໄສເມີນໜ້າ ຫຼືແມ່ນອັບຮູບກໍໄດ້। ແຕ່ເມື່ອເຫັນຜົວກັບມາຈາກຂ້າງນອກ ພຶງຮີບນໍານ້ໍາແລະບ່ອນນັ່ງໄປຕ້ອນຮັບ; ພ້ອມທັງໝາກພູ (ຕໍາບູລ), ພັດ ແລະການປະຄອງບໍລິການເຊັ່ນ ນວດຕີນ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 47

तथैव चारुवचनैः स्वेदसंनोदनैः परैः । या प्रियं प्रीणयेत्प्रीता त्रिलोकी प्रीणिता तया । मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता सुतं सुतः

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍຄໍາຫວານແລະການກະທໍາອື່ນໆ—ເຊັ່ນຊ່ວຍບັນເທົາຄວາມເມື່ອຍແລະເຫື່ອ—ແມ່ຍິງຜູ້ຍິນດີເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮັກ (ຜົວ) ພໍໃຈ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກພໍໃຈດ້ວຍ। ເພາະພໍ່ໃຫ້ແຕ່ພອດປະມານ ພີ່ນ້ອງກໍໃຫ້ແຕ່ພອດປະມານ ແລະລູກຊາຍກໍໃຫ້ແຕ່ພອດປະມານເທົ່ານັ້ນ।

Verse 48

अमितस्य हि दातारं भर्तारं का न पूजयेत् । भर्ता देवो गुरुर्भर्ता धर्मतीर्थव्रतानि च । तस्मात्सर्वं परित्यज्य पतिमेकं समर्चयेत्

ໃຜຈະບໍ່ນົບນ້ອມຜົວ ຜູ້ໃຫ້ການອຸປະຖຳອັນຫຼາຍຫຼວງ? ຜົວເປັນດັ່ງເທວະ; ຜົວເປັນດັ່ງຄູອາຈານ (ກຸຣຸ); ແລະຜົວນັ້ນແຫຼະແມ່ນທັມມະ ແມ່ນຕີຣຖະ ແລະແມ່ນວຣະຕະທັງຫຼາຍ। ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນວາງສິ່ງອື່ນທັງໝົດໄວ້ ແລ້ວບູຊາຜົວພຽງຜູ້ດຽວເປັນຫນ້າທີ່ສູງສຸດ।

Verse 49

जीवहीनो यथा देही क्षणादशुचितां व्रजेत् । भर्तृहीना तथा योषित्सुस्नाताप्य शुचिः सदा

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບກາຍທີ່ຂາດຊີວິດ ຍ່ອມກາຍເປັນອະສຸຈິໃນພິບຕາ ສະຕຣີຜູ້ຂາດຜົວ ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳດີແລ້ວ ຕາມຖ້ອຍຄຳແຫ່ງທຳນີ້ ກໍຖືກນັບວ່າບໍ່ບໍລິສຸດຢູ່ເສມອ।

Verse 50

अमंगलेभ्यः सर्वेभ्यो विधवा स्यादमंगला । विधवादर्शनात्सिद्धिः क्वापि जातु न जायते

ໃນບັນດາອະມົງຄົນທັງປວງ ແມ່ຫມ້າຍຖືກປະກາດວ່າເປັນອະມົງຄົນ; ແຕ່ພຽງເຫັນແມ່ຫມ້າຍ ຄວາມສຳເລັດກໍຖືກກ່າວວ່າບໍ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ໃດເລີຍ—ດັ່ງທີ່ບົດນີ້ອ້າງໄວ້।

Verse 51

विहाय मातरं चैकां सर्वा मंगलवर्जिताः । तदाशिषमपि प्राज्ञस्त्यजेदाशीविषोपमाम्

ນອກຈາກແມ່ພຽງຜູ້ດຽວ ຄົນອື່ນທັງໝົດຖືກກ່າວວ່າຂາດມົງຄົນ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄຳອວຍພອນຂອງເຂົາ ຜູ້ມີປັນຍາກໍຄວນຫຼີກເວັ້ນ—ເຫັນເປັນດັ່ງງູພິດ।

Verse 52

कन्याविवाहसमये वाचयेयुरिति द्विजाः । भर्तुः सहचरी भूयाज्जीवतो ऽजीवतोपि वा

ໃນເວລາແຕ່ງງານຂອງສາວນ້ອຍ ພວກທະວິຊະຄວນໃຫ້ນາງກ່າວຄຳປະຕິຍານວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຂ້າເປັນສະຫະຈາຣີຂອງຜົວ—ຈະມີຊີວິດຢູ່ຫຼືບໍ່ກໍຕາມ”។

Verse 53

अनुव्रजन्ती भर्तारं गृहात्पितृवनं मुदा । पदेपदेश्वमेधस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

ເມຍຜູ້ຕິດຕາມຜົວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຈາກເຮືອນໄປສູ່ “ປ່າແຫ່ງປິຕຣະ” ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງອັສວເມທະຍັດໃນທຸກຍ່າງກ້າວ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ດັ່ງທີ່ບົດນີ້ກ່າວໄວ້।

Verse 54

व्यालग्राही यथा व्यालं बलादुद्धरते बिलात् । एवमुत्क्रम्य दूतेभ्यः पतिं स्वर्गं व्रजेत्सती

ດັ່ງຄົນຈັບງູດຶງງູອອກຈາກຮູດ້ວຍກໍາລັງ, ສະຕີຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຍ່ອມກ້າວພົ້ນທູດຂອງຍົມ ແລ້ວນໍາສາມີໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 55

यमदूताः पलायंते तामालोक्य पतिव्रताम् । तपनस्तप्यते नूनं दहनोपि च दह्यते

ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ທູດຂອງຍົມກໍພາກັນໜີ; ແນ່ນອນແມ່ນແມ່ນຕາເວັນກໍຮູ້ສຶກຖືກເຜົາ ແລະແມ່ນແມ່ນໄຟກໍດູເຫມືອນຖືກໄໝ້ດ້ວຍລັງສີຄວາມສັດຊື່ຂອງນາງ.

Verse 56

कंपंते सर्वतेजांसि दृष्ट्वा पातिव्रतं महः । यावत्स्वलोमसंख्यास्ति तावत्कोट्ययुतानि च

ອໍານາດແຫ່ງແສງທັງປວງສັ່ນສະທ້ານ ເມື່ອເຫັນມະຫາລັງສີແຫ່ງຄວາມເປັນປະຕິວຣະຕາ; ແລະຕາມຈໍານວນຂົນໃນກາຍ ບຸນກໍເພີ່ມພູນເປັນໂກຕິ ແລະອະຍຸຕະນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 57

भर्त्रा स्वर्गसुखं भुंक्ते रममाणा पतिव्रता । धन्या सा जननी लोके धन्योऽसौ जनकः पुनः

ນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຍ່ອມເສວຍສຸກແຫ່ງສະຫວັນກັບສາມີ ດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ; ແມ່ຂອງນາງເປັນຜູ້ມີບຸນໃນໂລກ ແລະພໍ່ຂອງນາງກໍມີບຸນເຊັ່ນກັນ.

Verse 58

धन्यः स च पतिः श्रीमान्येषां गेहे पतिव्रता । पितृवंश्या मातृवंश्याः पतिवंश्यास्त्रयस्त्रयः । पतिव्रतायाः पुण्येन स्वर्गसौख्यानि भुंजते

ຜົວນັ້ນເປັນຜູ້ມີບຸນແລະຮຸ່ງເຮືອງ ຜູ້ທີ່ໃນເຮືອນມີນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ. ສາມຊົ່ວຄົນແຫ່ງສາຍພໍ່, ສາມຊົ່ວຄົນແຫ່ງສາຍແມ່, ແລະສາມຊົ່ວຄົນແຫ່ງສາຍຜົວ ລ້ວນເສວຍສຸກສະຫວັນດ້ວຍບຸນຂອງປະຕິວຣະຕານັ້ນ.

Verse 59

शीलभंगेन दुर्वृत्ताः पातयंति कुलत्रयम् । पितुर्मातुस्तथा पत्युरिहारमुत्र च दुःखिताः

ເມື່ອລະເມີດສີນທຳ ຄົນປະພຶດຊົ່ວຍ່ອມເຮັດໃຫ້ສາຍຕະກູນສາມຊັ້ນຕົກຕ່ຳ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ພໍ່ ແມ່ ແລະຜົວ ເສົ້າໂສກ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ।

Verse 60

पतिव्रतायाश्चरणो यत्रयत्र स्पृशेद्भुवम् । सा तीर्थभूमिर्म्मान्येति नात्र भारोऽस्ति पावनः

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ຕີນຂອງນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາແຕະພື້ນ ບ່ອນນັ້ນຖືກນັບຖືເປັນດິນແດນຕີຣະຖະ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ພະລັງຊໍາລະບາບນັ້ນໜັກແນ່ນ ແລະແທ້ຈິງ।

Verse 61

बिभ्यत्पतिव्रतास्पर्शं कुरुते भानुमानपि । सोमो गन्धर्व एवापि स्वपावित्र्याय नान्यथा

ແມ່ນແຕ່ພະອາທິດຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງກໍຍັງດ້ວຍຄວາມເກງຂາມ ສະແຫວງຫາການສຳຜັດຂອງປະຕິວຣະຕາ; ພະຈັນ ແລະ ຄັນທະຣະວະ ກໍເຮັດເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ແມ່ນເພາະເຫດອື່ນໃດ।

Verse 62

आपः पतिव्रतास्पर्शमभिलष्यंति सर्वदा । गायत्र्याघविनाशो नो पातिव्रत्येन साऽघनुत्

ນ້ຳທັງຫຼາຍປາຖະໜາສຳຜັດຂອງປະຕິວຣະຕາຢູ່ເສມອ. ແມ່ນແຕ່ພະລັງທຳລາຍບາບທີ່ກ່ຽວກັບຄາຍະຕຣີ ກໍສຳເລັດແກ່ພວກເຮົາດ້ວຍຄວາມເປັນປະຕິວຣະຕາຂອງນາງ; ນາງຂັບໄລ່ບາບດ້ວຍຄວາມພັກດີນັ້ນເອງ।

Verse 63

गृहेगृहे न किं नार्य्यो रूपलावण्यगर्विताः । परं विश्वेशभक्त्यैव लभ्यते स्त्री पति व्रता

ໃນທຸກເຮືອນມີແມ່ຍິງຜູ້ຫຼົງໃນຄວາມງາມແລະເສນ່ຫາ; ແຕ່ແມ່ຍິງປະຕິວຣະຕາທີ່ແທ້ ຈະໄດ້ມາດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດຕໍ່ວິສເວສະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 64

भार्या मूलं गृहस्थस्य भार्या मूलं सुखस्य च । भार्या धर्मफलायैव भार्या संतानवृद्धये

ເມຍແມ່ນຮາກຖານແຫ່ງຊີວິດຄະຫັດ ແລະເປັນຮາກແຫ່ງຄວາມສຸກດ້ວຍ. ເມຍມີເພື່ອໃຫ້ທຳມະເກີດຜົນ ແລະເພື່ອເພີ່ມພູນລູກຫຼານ.

Verse 65

परलोकस्त्वयं लोको जीयते भार्यया द्वयम् । देवपित्रतिथीनां च तृप्तिः स्याद्भार्यया गृहे । गृहस्थः स तु विज्ञेयो गृहे यस्य पतिव्रता

ໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ທັງສອງຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍເມຍ. ໃນເຮືອນ ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງເທວະ ປິຕຣິ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະແຂກ ເກີດຂຶ້ນໂດຍເມຍ. ຜູ້ໃດມີເມຍຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາໃນເຮືອນ ຜູ້ນັ້ນແຫຼະເປັນຄະຫັດແທ້.

Verse 66

यथा गंगावगाहेन शरीरं पावनं भवेत् । तथा पतिव्रतां दृष्ट्वा सदनं पावनं भवेत्

ເຊັ່ນດຽວກັບການລົງອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ທຳໃຫ້ກາຍບໍລິສຸດ ສັນໃດ ເພີງແຕ່ໄດ້ເຫັນຜູ້ຍິງປະຕິວຣະຕາ ເຮືອນກໍບໍລິສຸດສັນນັ້ນ.

Verse 67

पर्यंकशायिनी नारी विधवा पातयेत्पतिम् । तस्माद्भूशयनं कार्य्यं पतिसौख्यसमीहया

ຜູ້ຍິງທີ່ນອນເທິງຕຽງສູງ ອາດນຳໃຫ້ຜົວຕົກສູ່ອັບມົງຄົນ ແລະຕົນເອງກາຍເປັນແມ່ໝ້າຍ; ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປາດຖະໜາຄວາມສຸກສະຫວັດດີຂອງຜົວ ນາງຄວນນອນບນພື້ນດິນ.

Verse 68

नैवांगोद्वर्त्तनं कार्य्यं स्त्रिया विधवया क्वचित् । गन्धद्रव्यस्य संभोगो नैव कार्य्यस्तया क्वचित्

ແມ່ໝ້າຍບໍ່ຄວນທາ ຫຼືນວດຖູອະໄວຍະວະດ້ວຍຂອງຂັດຖູໃນເວລາໃດໆ; ແລະບໍ່ຄວນໃຊ້ນ້ຳຫອມ ຫຼືວັດຖຸຫອມທຸກຊະນິດໃນເວລາໃດໆ.

Verse 69

तर्प्पणं प्रत्यहं कार्यं भर्तुः कुशतिलोदकैः । तत्पितुस्तत्पितुश्चापि नामगोत्रादिपूर्वकम्

ທຸກມື້ພຶງເຮັດຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳ) ແດ່ສາມີ ໂດຍນ້ຳທີ່ປົນຫຍ້າກຸສະ ແລະ ເມັດງາ; ແລະພຶງເຮັດແດ່ພໍ່ ແລະ ປູ່ຂອງທ່ານດ້ວຍ ໂດຍກ່າວນາມ ໂຄດຣ ແລະຂໍ້ກໍານົດອື່ນໆ ກ່ອນ

Verse 70

विष्णोः संपूजनं कार्यं पतिबुद्ध्या न चान्यथा । पतिमेव सदा ध्यायेद्विष्णुरूपधरं हरिम्

ພຶງບູຊາພຣະວິສນຸໂດຍຖືວ່າພຣະອົງແມ່ນ “ປະຕິ” ຄືອົງນາຍ ບໍ່ຄວນເປັນຢ່າງອື່ນ; ແລະພຶງພິຈາລະນາສາມີເປັນພຣະຫຣິ ຜູ້ທຣົງຮູບພຣະວິສນຸ ຢູ່ເສມອ

Verse 71

यद्यदिष्टतमं लोके यद्यत्पत्युः समीहितम् । तत्तद्गुणवते देयं पतिप्रीणनकाम्यया

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຮັກທີ່ສຸດໃນໂລກ ແລະສິ່ງໃດທີ່ສາມີປາຖະໜາ—ສິ່ງນັ້ນພຶງໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ມີຄຸນ ແລະສົມຄວນຮັບ ໂດຍມຸ່ງໝາຍໃຫ້ສາມີປິຕິ

Verse 72

वैशाखे कार्त्तिके मासे विशेषनियमांश्चरेत् । स्नानं दानं तीर्थयात्रां पुराणश्रवणं मुहुः

ໃນເດືອນໄວສາຂະ ແລະ ກາຣຕິກະ ພຶງປະພຶດວິນັຍພິເສດ—ອາບນ້ຳສັກສິດຊ້ຳໆ ໃຫ້ທານ ໄປຈາຣິກຕີຣຖະ ແລະຟັງປຸຣານະເນື່ອງໆ

Verse 73

वैशाखे जलकुम्भाश्च कार्त्तिके घृतदीपिकाः । माघे धान्यतिलोत्सर्गः स्वर्गलोके विशिष्यते

ໃນເດືອນໄວສາຂະ ການໃຫ້ທານໝໍ້ນ້ຳ; ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ການຖວາຍປະທີບນ້ຳມັນເນີຍໃສ; ແລະໃນເດືອນມາຆະ ການບໍລິຈາກເຂົ້າທັນຍາຫານກັບເມັດງາ—ເຫຼົ່ານີ້ເປັນກຸສົນອັນສູງສົ່ງ ໃຫ້ຜົນບຸນໂດດເດັ່ນໃນສະຫວັນ

Verse 74

प्रपा कार्या च वैशाखे देवे देया गलंतिका । उशीरं व्यजनं छत्रं सूक्ष्मवासांसि चंदनम्

ໃນເດືອນໄວສາຂະ ພຶງຈັດຕັ້ງ «ປະປາ» ເປັນສະຖານທີ່ໃຫ້ນ້ຳແກ່ສາທາລະນະ ແລະຖວາຍ «ກະລັນຕິກາ» ຄືຕາກອງນ້ຳ ເພື່ອຮັບໃຊ້ເທວະ. ຄວນບໍລິຈາກອຸຊີຣະຫອມ ພັດ ຮົ່ມ ຜ້າລະອຽດ ແລະຈັນທະນາດ້ວຍ.

Verse 75

सकर्पूरं च तांबूलं पुष्पदानं तथैव च । जलपात्राण्यनेकानि तथा पुष्पगृहाणि च

ຄວນຖວາຍຕຳບູນ (ໝາກພູ) ປົນກະພູນ ແລະບໍລິຈາກດອກໄມ້ດ້ວຍ. ພ້ອມທັງຄວນບໍລິຈາກພາຊະນະນ້ຳຫຼາຍຢ່າງ ແລະ «ເຮືອນດອກໄມ້» ຄືບ່ອນວາງດອກໄມ້ຖວາຍ.

Verse 76

पानानि च विचित्राणि द्राक्षारंभाफलानि च । देयानि द्विजमुख्येभ्यः पतिर्मे प्रीयतामिति

ຄວນໃຫ້ເຄື່ອງດື່ມຫຼາກຫຼາຍອັນເຢັນຊື່ນ ພ້ອມອະງຸ່ນ ກ້ວຍ ແລະໝາກໄມ້ ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ໂດຍກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ”

Verse 77

ऊर्ज्जे यवान्नमश्नीयादेकान्नमथवा पुनः । वृन्ताकं सूरणं चैव शूकशिंबीं च वर्जयेत्

ໃນອູຣຊະ (ເດືອນ/ລະດູກາຣຕຕິກະ) ຄວນກິນອາຫານຈາກຂ້າວບາລີ ຫຼືກິນພຽງມື້ດຽວຕໍ່ມື້. ຄວນຫຼີກລ້ຽງໝາກເຂືອ ສູຣະນະ (ຫົວຢາມຕີນຊ້າງ) ແລະຖົ່ວທີ່ຢູ່ໃນຝັກ.

Verse 78

कार्त्तिके वर्जयेत्तैलं कांस्यं चापि विवर्जयेत् । कार्त्तिके मौननियमे चारुघण्टां प्रदापयेत्

ໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ຄວນຫຼີກລ້ຽງນ້ຳມັນ ແລະຄວນງົດໃຊ້ກຳສະຍະ (ໂລຫະກະດິ່ງ/ທອງເຫຼືອງ). ໃນການຖືມະອຸນນິຍະມະ (ວັດຕະປະຕິບັດແຫ່ງຄວາມງຽບ) ຂອງເດືອນກາຣຕຕິກະ ຄວນບໍລິຈາກກະດິ່ງທີ່ງາມ.

Verse 79

पत्रभोजी कांस्यपात्रं घृतपूर्णं प्रयच्छति । भूमिशय्याव्रते देया शय्या श्लक्ष्णा सतूलिका

ຜູ້ໃດກິນອາຫານໃນຈານໃບໄມ້ ພຶງຖວາຍພາຊະນະທອງສຳລິດເຕັມດ້ວຍເນີຍໃສ (ghee) ແລະສຳລັບພຣະຕະນອນພື້ນດິນ ພຶງຖວາຍທີ່ນອນເນີຍນຸ່ມມີຟູກ ເປັນທານອັນຄວນແກ່ພຣະຕະນັ້ນ

Verse 80

फलत्यागे फलं देयं रसत्यागे च तद्रसः । धान्यत्यागे च तद्धान्यमथवा शालयः स्मृताः । धेनुं दद्यात्प्रयत्ने न सालंकारा सकांचनाम्

ເມື່ອສະຫຼະຜົນໄມ້ ພຶງໃຫ້ທານຜົນໄມ້; ເມື່ອສະຫຼະນ້ຳຮສ ພຶງໃຫ້ທານນ້ຳຮສນັ້ນ. ເມື່ອສະຫຼະທັນຍາຫານ ພຶງໃຫ້ທານທັນຍາຫານນັ້ນ—ຫຼືຕາມສະມຣິຕິ ແມ່ນແຕ່ຍຸ້ງຂ້າວ. ແລະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ພຶງຖວາຍໂຄທີ່ປະດັບງາມ ພ້ອມທອງຄຳ

Verse 82

इत्यादिविधवानां च नियमाः संप्रकीर्तिताः । तेषां फलमिदं राजन्नान्येषां च कदाचन

ດັ່ງນີ້ ວິໄນແລະຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະຕະເຫຼົ່ານີ້ ແລະພຣະຕະທີ່ຄ້າຍຄື ໄດ້ຖືກປະກາດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ໂອ ພະຣາຊາ, ນີ້ແມ່ນຜົນຂອງພຣະຕະເຫຼົ່ານັ້ນ—ບໍ່ແມ່ນຂອງຜູ້ອື່ນໃນການໃດໆ ຜູ້ບໍ່ປະພຶດຕາມ

Verse 83

धर्मवापीं समासाद्य दानं दद्याद्विचक्षणः । कोटिधा वर्द्धते नित्यं ब्रह्मणो वचनं यथा

ເມື່ອເຂົ້າໄປເຖິງ ທັມມະວາປີ (ບໍ່ນ້ຳສັກສິດແຫ່ງທັມມະ) ແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງໃຫ້ທານ. ທານນັ້ນເພີ່ມພູນເປັນໂກຕິເທົ່າຢູ່ເນືອງນິດ—ດັ່ງພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣົມ

Verse 85

धर्मक्षेत्रे तु संप्राप्य श्राद्धं कुर्यादतंद्रितः । तस्य संवत्सरं यावत्तृप्ताः स्युः पितरो धुवम्

ເມື່ອໄປຮອດ ທັມມະເຂດ (ທົ່ງສັກສິດແຫ່ງທັມມະ) ແລ້ວ ພຶງປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (Śrāddha) ໂດຍບໍ່ປະມາດ. ດ້ວຍກຳນັ້ນ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຈະອິ່ມໃຈແນ່ນອນຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ

Verse 86

ये चान्ये पूर्वजाः स्वर्गे ये चान्ये नरकौकसः । ये च तिर्यक्त्वमापन्ना ये च भूतादिसंस्थिताः

ແລະບັນດາບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ ຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ ແລະຜູ້ພຳນັກໃນນະລົກ; ຜູ້ຕົກໄປສູ່ກຳເນີດເປັນສັດ ແລະຜູ້ຢູ່ໃນພົບພູດ-ຜີ ແລະອື່ນໆ—

Verse 87

तान्सर्वान्धर्मकूपे वै श्राद्धं कुर्याद्यथाविधि । अत्र प्रकिरणं यत्तु मनुष्यैः क्रियते भुवि । तेन ते तृप्तिमायांति ये पिशाचत्वमागताः

ສໍາລັບພວກເຂົາທັງໝົດ ພຶງປະກອບພິທີ Śrāddha ທີ່ ທັມມະກູປະ (ບໍ່ນ້ໍາສັກສິດ) ຕາມຂໍ້ບັນຍັດ. ການໂປຍກະຈາຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ມະນຸດເຮັດໃນໂລກນີ້—ດ້ວຍນັ້ນ ຜູ້ທີ່ກາຍເປັນ piśāca (ວິນຍານກະວົນກະວາຍ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ.

Verse 88

येषां तु स्नानवस्त्रोत्थं भूमौ पतति पुत्रक । तेन ये तरुतां प्राप्तास्तेषां तृप्तिः प्रजायते

ແຕ່ໂອ ລູກເອີຍ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ນ້ໍາຢອດຈາກຜ້າອາບນ້ໍາຕົກລົງສູ່ດິນ—ດ້ວຍບຸນນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຜູ້ໄດ້ຮັບສະພາບເປັນຕົ້ນໄມ້ ຍ່ອມເກີດຄວາມອິ່ມໃຈ.

Verse 89

या वै यवानां कणिकाः पतंति धरणीतले । ताभिराप्यायनं तेषां ये तु देवत्वमागताः

ແລະເມັດຢະວະ (ຂ້າວບາເລີ) ໃດໆ ທີ່ຕົກລົງສູ່ຜືນດິນ—ດ້ວຍເມັດເຫຼົ່ານັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຜູ້ໄດ້ຮັບສະພາບເປັນເທວະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຫຼໍ່ລ້ຽງ ແລະກໍາລັງເພີ່ມພູນ.

Verse 90

उद्धृतेष्यथ पिंडेषु यावान्नकणिका भुवि । ताभिराप्यायनं तेषां ये च पातालमागताः

ແລະເມື່ອຍົກ piṇḍa (ກ້ອນເຂົ້າບູຊາ) ຂຶ້ນແລ້ວ ອະນຸພາກອາຫານນ້ອຍໆ ທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ເທິງດິນ—ດ້ວຍນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຜູ້ໄປສູ່ Pātāla (ແດນບາດານ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຫຼໍ່ລ້ຽງ.

Verse 91

ये वा वर्णाश्रमाचारक्रियालोपा ह्यसंस्कृताः । विपन्नास्ते भवंत्यत्र संमार्जनजलाशिनः

ຜູ້ໃດລະທິ້ງຫນ້າທີ່ແລະພິທີຕາມວັນນະ–ອາສຣົມ ບໍ່ໄດ້ຮັບການຂັດເກົາດ້ວຍສັງສະກາຣອັນຄວນ ເມື່ອຕົກຈາກທາງທຳ ໃນໂລກນີ້ຈະກາຍເປັນຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ຊຳລະແລະກວາດຖູ.

Verse 92

भुक्त्वा वाचमनं यच्च जलं पतति भूतले । ब्राह्मणानां तथैवान्ये तेन तृप्तिं प्रयांति वै

ຫຼັງຈາກກິນແລ້ວ ນ້ຳອາຈະມະນະທີ່ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ ດ້ວຍນ້ຳນັ້ນແຫຼະ ພຣາຫມະນ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈໃນໂລກເລື່ອນລັບ.

Verse 93

एवं यो यजमानश्च यच्च तेषां द्विजन्मनाम् । क्वचिज्जलान्नविक्षेपः शुचिरस्पृष्ट एव च

ດັ່ງນັ້ນ ຍະຊະມານະ ແລະພວກທະວິຊະຜູ້ຮ່ວມພິທີ ບໍ່ຄວນຫວ່ານນ້ຳຫຼືອາຫານດ້ວຍຄວາມປະມາດໃນທີ່ໃດໆ; ພຶງຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ບໍ່ໃຫ້ມົນທິນແຕະຕ້ອງ.

Verse 94

ये चान्ये नरके जातास्तत्र योन्यंतरं गताः । प्रयांत्याप्यायनं वत्स सम्यक्छ्राद्धक्रियावताम्

ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ເກີດໃນນະຣົກ ແລ້ວໄດ້ຜ່ານໄປສູ່ຄັນອື່ນໆຢູ່ນັ້ນ—ໂອ ລູກເອີຍ—ດ້ວຍພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ປະກອບຢ່າງຖືກຕ້ອງໂດຍຜູ້ປະພຶດດີ ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບການຫຼໍ່ລ້ຽງ ແລະຄວາມບັນເທົາ.

Verse 95

अन्यायोपार्जितैर्द्रव्यैः श्राद्धं यत्क्रियते नरैः । तृप्यंति तेन चण्डालपुल्कसादिषु योनिषु

ຖ້າມະນຸດປະກອບສຣາດທະ (śrāddha) ດ້ວຍຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມອະທຳ ແລ້ວດ້ວຍເຄື່ອງບູຊານັ້ນ ສັດທີ່ຢູ່ໃນກຳເນີດເຊັ່ນ ຈັນດາລາ (Caṇḍāla), ປຸນກະສະ (Pulkaśa) ແລະອື່ນໆ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ.

Verse 96

एवमाप्यायिता वत्स तेन चानेक । बांधवाः श्राद्धं कर्तुमशक्तिश्चेच्छाकैरपि हि जायते

ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ລູກເອີຍ ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ຍາດພີ່ນ້ອງຫຼາຍຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳ; ແລະແທ້ຈິງ ແມ່ນວ່າຜູ້ໃດບໍ່ສາມາດເຮັດພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຄວາມຕັ້ງໃຈຈະເຮັດກໍຍັງເກີດຂຶ້ນ ແລະມີອານຸສົງຜົນ.

Verse 97

तस्माच्छ्राद्धं नरो भक्त्या शाकैरपि यथाविधि । कुरुते कुर्वतः श्राद्धं कुलं क्वचिन्न सीदति

ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດພຶງເຮັດພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ດ້ວຍຄວາມສັດທາພັກດີ ຕາມຂໍ້ກຳນົດ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຜັກທີ່ງ່າຍໆກໍຕາມ; ເພາະຜູ້ທີ່ເຮັດສຣາດທະ ວົງຕະກູນຍ່ອມບໍ່ຕົກຕ່ຳພິນາດ.

Verse 98

पापं यदि कृतं सर्वं पापं च वर्द्धते ध्रुवम् । कुर्वाणो नरके घोरे पच्यते नात्र संशयः

ຖ້າກະທຳບາບ ບາບນັ້ນຍ່ອມເພີ່ມພູນແນ່ນອນ; ແລະຜູ້ທີ່ຍັງກະທຳຕໍ່ໄປ ຈະຖືກເຜົາຜານໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 99

यथा पुण्यं तथा पापं कृतं कर्म शुभाशुभम् । तत्सर्वं वर्द्धते नूनं धर्मारण्ये नृपोत्तम

ດັ່ງບຸນຢ່າງໃດ ບາບກໍຢ່າງນັ້ນ—ກຳໃດທີ່ເຮັດ ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອັບມົງຄຸນ—ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມເພີ່ມພູນແນ່ນອນໃນ ທັມມາຣັນຍະ (Dharmāraṇya) ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ

Verse 100

कामिकं कामदं देवं योगिनां मुक्तिदायकम् । सिद्धानां सिद्धिदं प्रोक्तं धर्मारण्यं तु सर्वदा

ທັມມາຣັນຍະ (Dharmāraṇya) ຖືກກ່າວສະເໝີວ່າ: ສຳລັບຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາໂລກີ ເປັນພະລັງທິບຜູ້ບັນດານຄວາມປາຖະໜາ; ສຳລັບໂຍຄີ ເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ; ແລະສຳລັບສິດທະ ເປັນຜູ້ປະທານສິດທິ (siddhi) ຢູ່ເສມອ.