Adhyaya 4

Verse 1

व्यास उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि धर्मराजस्य चेष्टितम् । यच्छ्रुत्वा यमदूतानां न भयं विद्यते क्वचित्

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ຈາກນີ້ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າກ່ຽວກັບການປະພຶດຂອງທັມມະຣາຊ; ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຄວາມຢ້ານຕໍ່ທູດຂອງຍະມະຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ ບ່ອນໃດກໍຕາມ.

Verse 2

धर्मराजेन सा दृष्टा वर्द्धनी च वराप्सरा । महत्यरण्ये का ह्येषा सुन्दरांग्यतिसुन्दरी

ທັມມະຣາຊໄດ້ເຫັນນາງ—ວັດທະນີ ອັບສະຣາຜູ້ປະເສີດ. ໃນປ່າໃຫຍ່ອັນກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ (ທ່ານຄິດວ່າ): “ນາງຜູ້ມີອວັຍະວະງາມລ້ຳ ງາມເຫຼືອເກີນນີ້ແມ່ນໃຜ?”

Verse 3

निर्मानुषवनं चेदं सिंहव्याघ्रभयानकम् । आश्चर्यं परमं ज्ञात्वा धर्मराजोऽब्रवीदिदम्

“ປ່ານີ້ໄຮ້ມະນຸດ ແລະນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍພະຍັນຕະລາຍຈາກສິງແລະເສືອ.” ເມື່ອຮູ້ວ່າເປັນຄວາມອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ທັມມະຣາຊຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 4

धर्मराज उवाच । कस्मात्त्वं मानिनि ह्येका वने चरसि निर्जने । कस्मात्स्थानात्समायाता कस्य पत्नी सुशोभने

ພະທັມມະຣາຊາກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ນາງຜູ້ຖືຕົວ, ເຈົ້າເດີນຢູ່ຄົນດຽວໃນປ່າອັນວັງເວງນີ້ເພາະຫຍັງ? ໂອ ຜູ້ງາມສະຫງ່າ, ເຈົ້າມາຈາກສະຖານທີ່ໃດ? ເຈົ້າເປັນເມຍຂອງໃຜ?’

Verse 5

सुता त्वं कस्य वामोरु अतिरूपवती शुभा । मानुषी वाथ गंधर्वी अमरी वाथ किंनरी

‘ໂອ ນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ, ເຈົ້າເປັນລູກສາວຂອງໃຜ—ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ແລະ ງາມລ້ຳ? ເຈົ້າເປັນມະນຸດ, ຫຼື ຄັນທັຣວີ, ຫຼື ເທວີ, ຫຼື ກິນນະຣີ?’

Verse 6

अप्सरा पक्षिणी वाथ अथवा वनदेवता । राक्षसी वा खेचरी वा कस्य भार्या च तद्वद

‘ເຈົ້າເປັນອັບສະຣາ, ຫຼື ນາງນົກ, ຫຼື ເທວະຕາແຫ່ງປ່າ? ຫຼື ເປັນຣາກສະສີ, ຫຼື ຂະເຈຣີຜູ້ທ່ອງນະພາ? ຈົ່ງບອກ—ເຈົ້າເປັນເມຍຂອງໃຜ?’

Verse 7

सत्यं च वद मे सुभ्रूरित्याहार्कसुतस्तदा । किमिच्छसि त्वया भद्रे किं कार्यं वा वदात्र वै

ເມື່ອນັ້ນ ບຸດແຫ່ງອາຣກະ (ພະທັມມະຣາຊາ) ກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ນາງຄິ້ວງາມ, ຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງແກ່ຂ້າ. ໂອ ຜູ້ດີງາມ, ເຈົ້າປາດຖະນາສິ່ງໃດ? ທຸລະຂອງເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ—ຈົ່ງບອກໃຫ້ແຈ້ງ.’

Verse 8

यदिच्छसि त्वं वामोरु ददामि तव वांछितम्

‘ໂອ ນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ, ເຈົ້າປາດຖະນາສິ່ງໃດກໍຕາມ ຂ້າຈະປະທານໃຫ້ຕາມຄວາມປາດຖະນານັ້ນ.’

Verse 9

वर्द्धन्युवाच । धर्मे तिष्ठति सर्वं वै स्थावरं जंगमं विभो । स धर्मो दुष्करं कर्म कस्मात्त्वं कुरुषेऽनघ

ວັດທະນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີລິດອານຸພາບ! ແທ້ຈິງ ທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ ລ້ວນຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະ. ເມື່ອທຳມະເອງເປັນເສັ້ນທາງແຫ່ງການກະທຳອັນຍາກ, ເຫດໃດ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈຶ່ງຮັບເອົາກິດອັນຫນັກນີ້?”

Verse 10

यम उवाच । ईशानस्य च यद्रूपं द्रष्टुमिच्छामि भामिनि । तेनाहं तपसा युक्तः शिवया सह शंकरम्

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ງາມ! ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະເຫັນຮູບອັນນັ້ນຂອງ ອີສານະ. ເພາະສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປະກອບຕະປະ ພ້ອມກັບ ພຣະສີວາ ເພື່ອແສວງຫາ ພຣະສັງກະຣາ”

Verse 11

यशः प्राप्स्ये सुखं प्राप्स्ये करोमि च सुदुष्करम् । युगेयुगे मम ख्यातिर्भवेदिति मतिर्मम

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ຍົດຍໍ, ຈະໄດ້ຄວາມສຸກ, ແລະຈະສຳເລັດກິດອັນຍາກຢ່າງຍິ່ງ. ຂໍໃຫ້ຊື່ສຽງຂອງຂ້າພະເຈົ້າດຳລົງຢູ່ຈາກຍຸກໄປຍຸກ”—ນີ້ແມ່ນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 12

कल्पे कल्पे महाकल्पे भूयः ख्यातिर्भवेदिति । एतस्मात्कारणात्सुभ्रूस्तप्यते परमं तपः

“ໃນກັລປ໌ແຕ່ລະກັລປ໌ ແມ່ນກະທັ້ງໃນມະຫາກັລປ໌ຊ້ຳໆ ຂໍໃຫ້ຊື່ສຽງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນໃໝ່” ເພາະເຫດນີ້ ໂອ ນາງຄິ້ວງາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປະກອບຕະປະອັນສູງສຸດ

Verse 13

कस्मात्त्वमागता भद्रे कथयस्व यथातथा । किं कार्यं कस्य हेतुश्च सत्यमाख्यातुमर्हसि

“ໂອ ນາງຜູ້ດີງາມ, ເຈົ້າມາເພາະຫຍັງ? ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງຕາມທີ່ເປັນ. ມີກິດອັນໃດ ແລະເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງໃຜ? ເຈົ້າຄວນປະກາດສັດຈະ”

Verse 14

वर्द्धन्युवाच । तपसैव त्वया धर्म भयभीतो दिवस्पतिः । तेनाहं नोदिता चात्र तपोवि घ्नस्य कांक्षया

ວັດທະນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ທັມມະ! ດ້ວຍຕະປະຂອງທ່ານ ຈອມສະຫວັນ ອິນທຣາ ຜູ້ເປັນທິວະສະປະຕິ ໄດ້ກົດກັງວົນຢ່າງຫນັກ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈຶ່ງຖືກສົ່ງມານີ້ ເພື່ອປາດຖະນາຂັດຂວາງຕະປະຂອງທ່ານ”

Verse 15

इन्द्रासनभयाद्भीता हरिणा हरिसन्निधौ । प्रेषिताहं महाभाग सत्यं हि प्रवदाम्यहम्

“ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ບັນລັງຂອງອິນທຣາ ຂ້າຈຶ່ງສັ່ນກົວ; ແລະໃນສະນິດຂອງພຣະຫຣິເອງ ພຣະຫຣິໄດ້ສົ່ງຂ້າມາ. ໂອ ຜູ້ມີພາກຍິ່ງ, ຂ້າເວົ້າຄວາມຈິງແທ້”

Verse 16

सूत उवाच । सत्यवाक्येन च तदा तोषितो रविनंदनः । उवाचैनां महाभाग्यो वरदोहं प्रयच्छ मे

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳສັດຈິງຂອງນາງ ລູກແຫ່ງພຣະອາທິດ ຄື ຍະມະ ກໍພໍໃຈ. ຜູ້ມີພາກຍິ່ງນັ້ນກ່າວກັບນາງວ່າ: “ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ; ຈົ່ງຂໍພອນຈາກເຮົາ”

Verse 17

यमोऽहं सर्वभूतानां दुष्टानां कर्मकारिणाम् । धर्म रूपो हि सर्वेषां मनुजानां जितात्मनाम्

“ເຮົາແມ່ນຍະມະສຳລັບສັດທັງປວງ—ສຳລັບຄົນຊົ່ວຜູ້ກະທຳກຳບາບ. ແຕ່ສຳລັບມະນຸດຜູ້ຊະນະຕົນ ຄວບຄຸມໃຈໄດ້ ເຮົາແມ່ນຮູບແຫ່ງທັມມະໂດຍແທ້”

Verse 18

स धर्मोऽहं वरारोहे ददामि तव दुर्लभम् । तत्सर्वं प्रार्थय त्वं मे शीघ्रं चाप्सरसां वरे

“ໂອ ນາງຜູ້ກ້າວຍ່າງງາມ, ເຮົາແມ່ນທັມມະນັ້ນເອງ; ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າສິ່ງທີ່ຫາໄດ້ຍາກ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ອັບສະຣາ, ຈົ່ງຮີບຂໍຈາກເຮົາຕາມປາດຖະນາ”

Verse 19

वर्द्धन्युवाच । इन्द्रस्थाने सदा रम्ये सुस्थिरत्वं प्रयच्छ मे । स्वामिन्धर्मभृतां श्रेष्ठ लोकानां च हिताय वै

ວັດທະນີກ່າວວ່າ: “ໃນສະຖານທີ່ພຣະອິນທຣາອັນງາມສະເໝີນີ້ ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມຕັ້ງມັ່ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ທຳຮັກສາທຳ—ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັບພະໂລກ”

Verse 20

यम उवाच । एवमस्त्विति तां प्राह चान्यं वरय सत्वरम् । ददामि वरमुत्कृष्टं गानेन तोषितोस्म्यहम्

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວກ່າວກັບນາງວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນອື່ນໂດຍໄວ; ຂ້າຈະປະທານພອນອັນປະເສີດ ເພາະຂ້າພໍໃຈດ້ວຍບົດຂັບຮ້ອງຂອງເຈົ້າ”

Verse 21

वर्द्धन्युवाच । अस्मिन्स्थाने महाक्षेत्रे मम तीर्थं महामते । भूयाच्च सर्वपापघ्नं मन्नाम्नेति च विश्रुतम्

ວັດທະນີກ່າວວ່າ: “ໃນສະຖານທີ່ນີ້—ໃນມະຫາເຂດສັກສິດນີ້—ໂອ້ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຂໍໃຫ້ມີຕີຣຖະໃນນາມຂ້າ; ແລະຂໍໃຫ້ມັນໂດງດັງວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ”

Verse 22

तत्र दत्तं हुतं तप्तं पठितं वाऽक्षयं भवेत् । पञ्चरात्रं निषेवेत वर्द्धमानं सरोवर म्

ສິ່ງໃດທີ່ຖວາຍທານຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ບູຊາໃນໄຟສັກສິດ, ບຳເນັດຕະປະ, ຫຼືສວດອ່ານ—ລ້ວນເປັນຜົນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ. ຄວນໄປສະເຫຼີມສະເຫຼີຍທີ່ສະຣະວັດທະມານະ ຫ້າຄືນ។

Verse 23

पूर्वजास्तस्य तुष्येरंस्तर्प्यमाणा दिनेदिने । तथेत्युक्त्वा तु तां धर्मो मौनमाचष्ट संस्थितः । त्रिःपरिक्रम्य तं धर्मं नमस्कृत्य दिवं ययौ

ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວຈະພໍໃຈ ເພາະໄດ້ຮັບຕັຣປະນະທຸກມື້. ເມື່ອກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວ ທຳມະກໍຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມສງົບ. ຈາກນັ້ນນາງເດີນປະທັກສິນຮອບທຳມະນັ້ນສາມຮອບ ກໍ່ນົບນ້ອມ ແລ້ວໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 24

वर्द्धन्युवाच । मा भयं कुरु देवेश यमस्यार्कसुतस्य च । अयं स्वार्थपरो धर्म यशसे च समाचरेत्

ວັດທະນີກ່າວວ່າ: “ຂໍຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ບໍ່ຕ້ອງຢ້ານຍະມະ ບຸດແຫ່ງພຣະອາທິດ ຫຼືສິ່ງໃດອື່ນ. ທຳມະນີ້ປະພຶດເພື່ອເປົ້າໝາຍອັນຊອບທຳຂອງຕົນ ແລະຄວນປະພຶດເພື່ອກຽດສັກສີອັນດີດ້ວຍ.”

Verse 25

व्यास उवाच । वर्द्धनी पूजिता तेन शक्रेण च शुभानना । साधुसाधु महाभागे देवकार्य कृतं त्वया

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ວັດທະນີຜູ້ມີໃບໜ້າຜ່ອງໃສ ຖືກພຣະສັກຣະກໍໄດ້ບູຊາຍົກຍ້ອງ. “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ້ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ; ໂດຍເຈົ້າ ກິດຈະການເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງເທວະທັງປວງ ສຳເລັດແລ້ວ.”

Verse 26

निर्भयत्वं वरागेहे सुखवासश्च ते सदा । यशः सौख्यं श्रियं रम्यां प्राप्स्यसि त्वं शुभानने

ໂອ້ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ເຈົ້າຈະໄດ້ຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວ, ເຮືອນອັນປະເສີດ, ແລະການຢູ່ອາໄສຢ່າງສຸກສະບາຍຕະຫຼອດໄປ. ເຈົ້າຈະໄດ້ຊື່ສຽງດີ, ຄວາມສຸກ, ແລະສິຣີສົມບັດອັນງາມສົດໃສ.

Verse 27

तथेति देवास्तामूचुर्निर्भयानंदचेतसा । नमस्कृत्य च शक्रं सा गता स्थानं स्वकं शुभम्

ເທວະທັງປວງຜູ້ມີໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນບໍ່ຢ້ານກົວ ກ່າວກັບນາງວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ.” ແລ້ວນາງນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະສັກຣະ ແລະໄປຍັງທີ່ພຳນັກອັນເປັນມົງຄຸນຂອງຕົນ.

Verse 28

सूत उवाच । गतेप्सरसि राजेन्द्र धर्मस्तस्थौ यथाविधि । तपस्तेपे महाघोरं विश्वस्योद्वेगदायकम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອນາງອັບສະຣາໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ, ພຣະທຳມະຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ແລະໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຮ້າຍແຮງຍິ່ງ ຈົນເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງຫວັ່ນໄຫວ.”

Verse 29

पंचाग्निसा धनं शुक्रे मासि सूर्येण तापिते । चक्रे सुदुःसहं राजन्देवैरपि दुरासदम्

ໃນເດືອນສຸກຣະ ຖືກແດດຕາເວັນເຜົາຮ້ອນ ລາວໄດ້ປະຕິບັດຕະປະ “ປັນຈາກນີ” ອັນຮ້າຍແຮງ—ໂອ ພະຣາຊາ ທົນຍາກ ແລະແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກເຂົ້າໃກ້

Verse 30

ततो वर्षशते पूर्णे अन्तको मौनमास्थितः । काष्ठभूत इभवातस्थौ वल्मीकशतसंवृतः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ອັນຕະກະໄດ້ຖືມະວນະ (ຄວາມງຽບ) ຢືນນິ່ງດັ່ງທ່ອນໄມ້ ແລະຖືກຈອມປວກນັບຮ້ອຍປົກຄຸມ

Verse 31

नानापक्षिगणैस्तत्र कृतनीडैः स धर्मराट् । उपविष्टे व्रतं राजन्दृश्यते नैव कुत्रचित्

ທີ່ນັ້ນ ຝູງນົກນານາພວກໄດ້ສ້າງຮັງເທິງກາຍຂອງລາວ; ພະຣາຊາແຫ່ງທຳມະນັ້ນຍັງນັ່ງຢູ່ດັ່ງເດີມ—ໂອ ພະຣາຊາ ວຣະຕະຂອງລາວບໍ່ປາກົດວ່າຫວັ່ນໄຫວເລີຍ

Verse 32

संस्मरंतोऽथ देवेश मुमापतिमनिंदितम् । ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षाश्चोद्विग्नमानसाः । कैलासशिखरं भूय आजग्मुः शिवसन्निधौ

ຕໍ່ມາ ໂອ ເທວະເອສະ ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຜົວຂອງອຸມາ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມກັບຄັນທັຣວະ ແລະຍັກສະ ໃຈຫວັ່ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ໄດ້ໄປອີກຄັ້ງສູ່ຍອດໄກລາສ ເຂົ້າສູ່ສຳນັກພຣະສິວະ

Verse 33

देवा ऊचुः । त्राहित्राहि महादेव श्रीकण्ठ जगतः पते । त्राहि नो भूतभव्येश त्राहि नो वृषभध्वज । दयालुस्त्वं कृपानाथ निर्विघ्नं कुरु शंकर

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຊ່ວຍເຮົາ ຊ່ວຍເຮົາ ໂອ ມະຫາເທວະ! ໂອ ສຣີກັນຖະ ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ! ຊ່ວຍເຮົາ ໂອ ອົງຜູ້ເປັນໃຫຍ່ເໜືອອະດີດແລະອະນາຄົດ; ຊ່ວຍເຮົາ ໂອ ຜູ້ມີທົງວົວ! ພຣະອົງເມດຕາ ເປັນນາຖແຫ່ງກະຣຸນາ—ໂອ ສັງກະຣະ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາພົ້ນອຸປະສັກທັງປວງ”

Verse 34

ईश्वर उवाच । केनापराधिता देवाः केन वा मानमर्द्दिताः । मर्त्ये स्वर्गेऽथवा नागे शीघ्रं कथय ताचिरम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: “ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ໃຜໄດ້ລ່ວງເກີນພວກເຈົ້າ ຫຼືໃຜໄດ້ບົດຂີ່ກຽດສັກສີຂອງພວກເຈົ້າ—ໃນໂລກມະນຸດ, ໃນສະຫວັນ, ຫຼືໃນຫມູ່ນາກ? ຈົ່ງບອກໃຫ້ໄວ; ຢ່າຊັກຊ້າ.”

Verse 35

अनेनैव त्रिशूलेन खट्वांगेनाथवा पुनः । अथ पाशुपतेनैव निहनिष्यामि तं रणे । शीघ्रं वै वदतास्माक मत्रागमनकारणम्

“ດ້ວຍຕຣິສູນນີ້ເອງ ຫຼືດ້ວຍຄັດວາງຄະ ຫຼືດ້ວຍອາວຸດປາຊຸປະຕະເອງ ຂ້າຈະປະຫານມັນໃນສະໜາມຮົບ. ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ໄວ ຕາມຄວາມຈິງ ເຫດທີ່ພວກເຈົ້າມາທີ່ນີ້.”

Verse 36

देवा ऊचुः । कृपासिन्धो हि देवेश जगदानन्दकारक । न भयं मानुषादद्य न ना गाद्देवदानवात्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານເທວະເອດ, ມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ຜູ້ນຳຄວາມປິຕິໃຫ້ໂລກ! ມື້ນີ້ພວກເຮົາບໍ່ຢ້ານມະນຸດ, ບໍ່ຢ້ານນາກ, ແລະບໍ່ຢ້ານເທວະຫຼືດານະວະ.”

Verse 37

मर्त्यलोके महादेव प्रेतनाथो महाकृतिः । आत्मकार्यं महाघोरं क्लेशयेदिति निश्चयः

“ໂອ ມະຫາເທວະ, ໃນໂລກມະນຸດ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປເຣຕະ—ຜູ້ມີຮູບກາຍມະຫຶມາ—ໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ວ່າຈະກະທຳກິດອັນນ່າສະພຶງກົວເພື່ອຕົນ ແລະຈະກໍ່ຄວາມທຸກຍາກແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ.”

Verse 38

उग्रेण तपसा कृत्वा क्लिश्यदात्मानमात्मना । तेनात्र वयमुद्विग्ना देवाः सर्वे सदाशिव । शरणं त्वामनुप्राप्ता यदिच्छसि कुरुष्व तत्

“ເຂົາໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນດຸຮ້າຍ ທຳທຸກທົນແກ່ຕົນເອງດ້ວຍໃຈຕົນ ຈົນເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເທວະທັງປວງຫວັ່ນວິຕົກຢູ່ນີ້, ໂອ ສະດາຊິວະ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາ—ພຣະອົງເຫັນສົມຄວນຢ່າງໃດ ຂໍຈົ່ງກະທຳຢ່າງນັ້ນ.”

Verse 39

सूत उवाच । देवानां वचनं श्रुत्वा वृषारूढो वृषध्वजः । आयुधान्परिसंगृह्य कवचं सुमनोहरम् । गतवानथ तं देशं यत्र धर्मो व्यवस्थितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຂີ່ງົວ ຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ ໄດ້ຮວບຮວມອາວຸດ ແລະນຸ່ງເກາະອັນງາມຍິ່ງ ແລ້ວເສດັດໄປຍັງແດນທີ່ທໍາມະຕັ້ງມັ່ນຢ່າງໝັ້ນຄົງ

Verse 40

ईश्वर उवाच । अनेन तपसा धर्म संतुष्टं मम मानसम् । वरं ब्रूहि वरं ब्रूहि वरं ब्रूहीत्युवाच ह

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທໍາມະ, ດ້ວຍຕະປະນີ້ ໃຈຂອງເຮົາພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ. ຈົ່ງກ່າວພອນ—ຈົ່ງກ່າວພອນ; ຈົ່ງປະກາດພອນທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ” ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງກ່າວ

Verse 41

इच्छसे त्वं यथा कामा न्यथा ते मनसि स्थितान् । यंयं प्रार्थयसे भद्र ददामि तव सांप्रतम्

“ບັນດາຄວາມປາດຖະໜາທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ ແລະທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດ—ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າອ້ອນວອນ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ໃນທັນທີ”

Verse 42

सूत उवाच । एवं संभाषमाणं तु दृष्ट्वा देवं महेश्वरम् । वल्मीकादुत्थितो राजन्गृहीत्वा करसंपुटम् । तुष्टाव वचनैः शुद्धैर्लोकनाथमरिंदम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທໍາມະໄດ້ລຸກຂຶ້ນຈາກຈອມປວກ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນພຣະໂລກນາຖ ຜູ້ປາບສັດຕູ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນບໍລິສຸດ

Verse 43

धर्म उवाच । ईश्वराय नमस्तुभ्यं नमस्ते योगरूपिणे । नमस्ते तेजोरूपाय नीलकंठ नमोऽस्तु ते

ທໍາມະກ່າວວ່າ: “ນະມັດສະການແດ່ພຣະອີສະວະຣະ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງໂຍຄະ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຣັດສະມີເດຊ; ໂອ ນີລະກັນຖະ ຂໍຖວາຍຄວາມນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ”

Verse 44

ध्यातॄणामनुरूपाय भक्तिगम्याय ते नमः । नमस्ते ब्रह्मरूपाय विष्णुरूप नमोऽ स्तु ते

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ປາກົດເປັນຮູບຕາມຄວາມເໝາະສົມແກ່ຜູ້ເຈຣິນສະມາທິ ແລະເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍພັກຕິ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງໃນຮູບພຣະພຣະຫມາ; ໂອ ຜູ້ມີຮູບວິດສະນຸ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ

Verse 45

नमः स्थूलाय सूक्ष्माय अणुरूपाय वै नमः । नमस्ते कामरूपाय सृष्टिस्थित्यंतकारिणे

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງໃນຄວາມເປັນຮູບຫຍາບ ຮູບລະອຽດ ແລະຮູບອະນຸ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຮັບຮູບຕາມປາຖະໜາ ແລະຜູ້ກໍ່ເກີດ ຄ້ຳຈຸນ ແລະລະລາຍສັບພະສິ່ງ

Verse 46

नमो नित्याय सौम्याय मृडाय हरये नमः । आतपाय नमस्तुभ्यं नमः शीतकराय च

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ນິລັນດອນ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ ແລະຜູ້ເມດຕາ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະຫຣະ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງໃນຄວາມເປັນຄວາມຮ້ອນແລະລັດສະໝີ ແລະນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ບັນດານຄວາມເຢັນ

Verse 47

सृष्टिरूप नमस्तुभ्यं लोकपाल नमोऽस्तु ते । नम उग्राय भीमाय शांत रूपाय ते नमः

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນການສ້າງ; ໂອ ຜູ້ພິທັກໂລກ ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງໃນຄວາມເປັນຜູ້ດຸຮ້າຍແລະນ່າຢ້ານ; ແລະນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງໃນຮູບອັນສະງົບດ້ວຍ

Verse 48

नमश्चानंतरूपाय विश्वरूपाय ते नमः । नमो भस्मांगलिप्ताय नमस्ते चंद्रशेखर । नमोऽस्तु पंचवक्त्राय त्रिनेत्राय नमोऽस्तु ते

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ປະດັບກາຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ; ໂອ ຈັນທຣະເສຂະຣະ ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຫ້າພັກ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສາມພຣະເນດ

Verse 49

नमस्ते व्यालभूषाय कक्षापटधराय च । नमोंऽधकविनाशाय दक्षपापापहारिणे । कामनिर्द्दाहिने तुभ्यं त्रिपुरारे नमोऽस्तु ते

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ປະດັບດ້ວຍນາກ ແລະຜູ້ຄາດຜ້າຄາດເອວຂ້າງກາຍ. ນະໂມແດ່ຜູ້ທຳລາຍອັນທະກະ ແລະຜູ້ລ້າງບາບຂອງທັກສະ. ແດ່ຜູ້ເຜົາກາມະໃຫ້ເປັນຖ່ານ, ໂອ ຕຣິປຸຣາຣິ ຂໍຄວາມນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 50

चत्वारिंशच्च नामानि मयोक्तानि च यः पठेत् । शुचिर्भूत्वा त्रिकालं तु पठेद्वा शृणुयादपि

ຜູ້ໃດອ່ານນາມສີ່ສິບທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວໄວ້ນີ້ ໂດຍຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະສວດໃນສາມການ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງກໍຕາມ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນຕາມປະສົງ.

Verse 51

गोघ्नश्चैव कृतघ्नश्च सुरापो गुरुत ल्पगः । ब्रह्महा हेमहारी च ह्यथवा वृषलीपतिः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າງົວ, ຜູ້ອະກະຕັນຍູ, ຜູ້ດື່ມສຸລາ, ຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ, ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ລັກຄຳ, ຫຼືຜູ້ຄົບຄ້າກັບຄົນຕົກຕ່ຳ—ກໍຖືກຊຳລະໂດຍການສວດນັ້ນ.

Verse 53

स्त्रीबालघातकश्चैव पापी चानृतभाषणः । अनाचारी तथा स्तेयी परदाराभिगस्तथा । अकार्यकारी कृत्यघ्नो ब्रह्मद्विड्वाडवाधमः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າແມ່ຍິງຫຼືເດັກນ້ອຍ, ຄົນບາບຜູ້ເວົ້າຕົວະ, ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ, ຂໂຈນ, ຜູ້ລ່ວງລະເມີດເມຍຄົນອື່ນ; ຜູ້ເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນ, ຜູ້ທຳລາຍກິດທຳອັນສັກສິດ, ຜູ້ເກຽດຊັງພຣາຫມັນ, ແລະຄົນຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ—ກໍຍັງຖືກຊຳລະໂດຍພັກຕິນັ້ນ.

Verse 54

सूत उवाच । इत्येवं बहुभिर्वाक्यैर्धर्मराजेन वै मुहुः । ईडितोऽपि महद्भक्त्या प्रणम्य शिरसा स्वयम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ທັມມະຣາຊາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງຊ້ຳໆ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫຼາຍປະການ. ແລະແມ່ນແຕ່ຖືກສັນລະເສີນແລ້ວ, ພຣະສິວະກໍຍັງມີພັກຕິອັນຍິ່ງ ກ້ົມສີສະຂອງພຣະອົງເອງເພື່ອນະມັດສະການ.

Verse 55

तुष्टः शंभुस्तदा तस्मा उवाचेदं वचः शुभम् । वरं वृणु महाभाग यत्ते मनसि वर्त्तते

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະສັມພູຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາມົງຄຸນແກ່ເຂົາວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ຈົ່ງເລືອກພອນ—ສິ່ງໃດຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ”

Verse 56

यम उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश दयां कृत्वा ममोपरि । तं कुरुष्व महाभाग त्रैलोक्यं सचराचरम्

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ມະຫາພາກ, ຂໍໃຫ້ພອນນີ້ມີຜົນທົ່ວໄຕໂລກ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ”

Verse 57

मन्नाम्ना स्थानमेतद्धि ख्यातं लोके भवेदिति । अच्छेद्यं चाप्यभेद्यं च पुण्यं पापप्रणाशनम्

“ຂໍໃຫ້ສະຖານທີ່ນີ້ໂດງດັງໃນໂລກດ້ວຍນາມຂອງຂ້າ. ຂໍໃຫ້ມັນຕັດບໍ່ໄດ້ ແລະທໍາລາຍບໍ່ໄດ້—ບໍລິສຸດ ແລະເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບ”

Verse 58

स्थानं कुरु महादेव यदि तुष्टोऽसि मे भव । शिवेन स्थानकं दत्तं काशीतुल्यं तदा नृप । तद्दत्त्वा च पुनः प्राह अन्यं वरय सत्तम

“ໂອ ມະຫາເທວະ, ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້າ ຂໍໃຫ້ສະຖາປະນາສະຖານທີ່ສັກສິດເຖີດ” ແລ້ວພຣະສິວະໄດ້ປະທານສະຖານອັນເປັນບຸນ ເທົ່າກັບກາຊີ ໂອ ພຣະຣາຊາ. ເມື່ອປະທານແລ້ວ ພຣະອົງກ່າວອີກວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງເລືອກພອນອື່ນ”

Verse 59

धर्म उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश दयां कृत्वा ममोपरि । तं कुरुष्व महाभाग त्रैलोक्यं सचराचरम् । वरेणैवं यथा ख्यातिं गमिष्यामि युगेयुगे

ທັມມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະເມດຕາຂ້າ, ໂອ ມະຫາພາກ, ຂໍໃຫ້ພອນນີ້ມີຜົນທົ່ວໄຕໂລກ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ, ເພື່ອໃຫ້ດ້ວຍພອນນີ້ ຂ້າຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງຢູ່ທຸກຍຸກ”

Verse 60

ईश्वर उवाच । ब्रूहि कीनाश तत्सर्वं प्रकरोमि तवेप्सितम् । तपसा तोषितोऽहं वै ददामि वरमीप्सितम्

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ໂອ ກີນາຊະ ຈົ່ງເວົ້າ—ບອກຄວາມປາຖະໜາທັງໝົດຂອງເຈົ້າ. ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ສຳເລັດແກ່ເຈົ້າ. ດ້ວຍຕະປະຂອງເຈົ້າເຮົາພໍໃຈ ແລະຈະປະທານພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ.”

Verse 61

यम उवाच । यदि मे वांछितं देव ददासि तर्हि शंकर । अस्मिन्स्थाने महाक्षेत्रे मन्नामा भव सर्वदा

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະ, ໂອ ສັງກະຣະ! ຖ້າພຣະອົງປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກຂອງຂ້າ, ໃນສະຖານທີ່ນີ້—ໃນມະຫາກະເສດຕະນີ້—ຂໍໃຫ້ນາມຂອງຂ້າດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດໄປ.”

Verse 62

धर्मारण्यमिति ख्यातिस्त्रैलोक्ये सचराचरे । यथा संजायते देव तथा कुरु महेश्वर

“ຂໍໃຫ້ກຽດກູ້ນາມ ‘ທັມມາຣັນຍະ’ ເກີດຂຶ້ນທົ່ວສາມໂລກ ໃນບັນດາສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ໂອ ພຣະເທວະ, ໂອ ມະເຫສະວອນ—ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ.”

Verse 63

ईश्वर उवाच । धर्मारण्यमिदं ख्यातं सदा भूयाद्युगेयुगे । त्वन्नाम्ना स्थापितं देव ख्यातिमेतद्गमिष्यति । अथान्यदपि यत्किंचित्करोम्येष वदस्व तत

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ສະຖານທີ່ນີ້ຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ທັມມາຣັນຍະ’ ຕະຫຼອດທຸກຍຸກ. ໂອ ເທວະ, ເມື່ອສະຖາປະນາໃນນາມຂອງເຈົ້າ ມັນຈະບັນລຸກຽດກູ້ນັ້ນ. ແລະຖ້າຍັງມີສິ່ງໃດອື່ນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ເຮົາເຮັດ—ຈົ່ງເວົ້າມາ.”

Verse 64

यम उवाच । योजनद्वयविस्तीर्णं मन्नाम्ना तीर्थमुत्तमम् । मुक्तेश्च शाश्वतं स्थानं पावनं सर्वदेहिनाम्

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ມີຕີຣະຖະອັນປະເສີດໃນນາມຂອງຂ້າ ກວ້າງສອງໂຢຊະນະ—ເປັນທີ່ພຳນັກແຫ່ງມຸກຕິອັນຖາວອນ ຊຳລະສັດຜູ້ມີກາຍທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດ.”

Verse 65

मक्षिकाः कीटकाश्चैव पशुपक्षिमृगादयः । पतंगा भूतवेताला पिशाचोरगराक्षसाः

ທັງແມງວັນແລະແມງນ້ອຍທັງຫຼາຍ; ສັດລ້ຽງ, ນົກ, ສັດປ່າດັ່ງກວາງ; ແມງປີກກາງຄືນ; ພູຕະ ແລະ ເວຕາລ; ປິສາຈ, ນາກ ແລະ ຣາກຊະສ—

Verse 66

नारी वाथ नरो वाथ मत्क्षेत्रे धर्मसंज्ञके । त्यजते यः प्रियान्प्राणान्मुक्तिर्भवतु शाश्वती

ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍ ຜູ້ໃດຢູ່ໃນແດນຂອງເຮົາທີ່ເອີ້ນວ່າ ທັມມາຣັນຍະ ແລ້ວສະລະລົມຫາຍໃຈອັນຮັກ ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບໂມກສະອັນນິລັນດອນ

Verse 67

एवमस्त्विति सर्वोपि देवा ब्रह्मादयस्तथा । पुष्पवृष्टिं प्रकुर्वाणाः परं हर्षमवा्प्नुयुः

“ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ!”—ດັ່ງນີ້ເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ຍອມຮັບ; ແລ້ວພາກັນໂປຍດອກໄມ້ດັ່ງຝົນ ໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ

Verse 68

देवदुंदुभयो नेदुर्गंधर्वपतयो जगुः । ववुः पुण्यास्तथा वाता ननृतुश्चाप्सरो गणाः

ກອງທິບຍ໌ດຸນດຸບີດັງກ້ອງ; ຫົວໜ້າຄັນທັຣວະຂັບຮ້ອງບົດເພງ. ລົມມົງຄົນພັດພາ ແລະຝູງອັບສະຣາກໍຟ້ອນລຳ

Verse 69

सूत उवाच । यमेन तपसा भक्त्या तोषितो हि सदाशिवः । उवाच वचनं देवं रम्यं साधुमनोरमम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ພຣະສະດາຊິວະ ພໍພຣະໄທດ້ວຍຕະປະ ແລະ ພັກຕິຂອງຍະມະ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດຖ້ອຍຄຳທິບຍ໌—ງາມ, ດີງາມຕາມທຳ, ແລະຊື່ນຊົມໃຈ

Verse 70

अनुज्ञां देहि मे तात यथा गच्छामि सत्वरम् । कैलासं पर्वतश्रेष्ठं देवानां हितकाम्यया

ຂ້າແຕ່ພໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຂໍໂປດປະທານອະນຸຍາດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອຈະໄດ້ໄປໂດຍໄວສູ່ໄກລາສ ພູຜາອັນປະເສີດ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 71

यम उवाच । न मे स्थानं परित्यक्तुं त्वया युक्तं महेश्वर । कैलासादधिकं देव जायते वचनादिदम्

ຍົມໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ມະເຫສວະຣ ບໍ່ຄວນເລີຍທີ່ທ່ານຈະລະທິ້ງທີ່ພັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ພຣະເທວ ໂດຍພຣະວາຈາຂອງທ່ານ ສະຖານນີ້ກໍຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າໄກລາສອີກ.

Verse 72

शिव उवाच । साधु प्रोक्तं त्वया युक्तमेकांशेनात्र मे स्थितिः । न मया त्यजितं साधु स्थानं तव सुनिर्मलम्

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: ດີແທ້—ຄໍາຂອງເຈົ້າຖືກຕ້ອງເໝາະສົມ. ທີ່ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງຂອງຕົນ. ໂອ ຜູ້ດີ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ລະທິ້ງທີ່ພັກອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງຂອງເຈົ້າ.

Verse 73

विश्वेश्वरं महालिंगं मन्नाम्नात्र भविष्यति । एवमुक्त्वा महादेवस्तत्रैवांतरधीयत

“ທີ່ນີ້ຈະມີມະຫາລິງຄະ ຊື່ ‘ວິສເວສະວະຣ’ ອັນຖືນາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະກໍອັນຕະທານໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 74

शिवस्य वचनात्तत्र तदा लिंगं तदद्भुतम् । तं दृष्ट्वा च सुरैस्तत्र यथानामानुकीर्त्तनम्

ໂດຍພຣະວາຈາຂອງພຣະສິວະ ໃນຂະນະນັ້ນ ລິງຄະອັນອັດສະຈັນນັ້ນກໍປາກົດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍເຫັນແລ້ວ ກໍສັນລະເສີນດ້ວຍການຂັບຂານນາມຂອງພຣະອົງຕາມນາມນັ້ນ.

Verse 75

स्वंस्वं लिंगं तदा सृष्टं धर्मारण्ये सुरोत्तमैः । यस्य देवस्य यल्लिंगं तन्नाम्ना परिकीर्तितम्

ໃນເວລານັ້ນ ທີ່ທຳມາຣັນຍະ ບັນດາເທວະຜູ້ສູງສຸດໄດ້ປະກົດລິງຄະຂອງຕົນໆ; ລິງຄະຂອງເທວະໃດ ກໍຖືກສັນລະເສີນເອີ້ນຕາມນາມເທວະນັ້ນ.

Verse 76

सूत उवाच । धर्मेण स्थापितं लिंगं धर्मेश्वरमुपस्थितम् । स्मरणात्पूजनात्तस्य सर्वपापैः प्रमुच्यते

ສູຕະກ່າວວ່າ: ລິງຄະທີ່ທຳມະໄດ້ສະຖາປະນາ ມີນາມວ່າ “ທັມເມສະວະຣະ” ປະດິດສະຖານຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ຜູ້ໃດລະລຶກແລະບູຊາ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 77

यद्ब्रह्म योगिनां गम्यं सर्वेषां हृदये स्थितम् । तिष्ठते यस्य लिंगं तु स्वयंभुवमिति स्थितम्

ພຣະພຣະມັນຜູ້ທີ່ໂຍຄີທັງຫຼາຍເຂົ້າເຖິງໄດ້ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງທຸກຜູ້—ລິງຄະຂອງພຣະອົງຕັ້ງຢູ່ນີ້ ໂດຍຖືກສະຖາປະນາວ່າ “ສະວະຍັມພູ” (ປະກົດເອງ).

Verse 78

भूतनाथं च संपूज्य व्याधिभिर्मुच्यते जनः । धर्मवापीं ततश्चैव चक्रे तत्र मनोरमाम्

ເມື່ອບູຊາພຣະພູຕະນາຖະຢ່າງຖືກພິທີ ຜູ້ຄົນຈະພົ້ນຈາກໂຣຄະໄພ; ແລ້ວທີ່ນັ້ນທ່ານຍັງໄດ້ສ້າງ “ທັມມະວາປີ” ອັນງາມວິຈິດອີກດ້ວຍ.

Verse 79

आहत्य कोटितीर्थानां जलं वाप्यां मुमोच ह । यमतीर्थस्वरूपं च स्नानं कृत्वा मनोरमम्

ລາວໄດ້ຮວບຮວມນ້ຳຈາກທີຣຖະນັບໂກຕິ ແລ້ວປ່ອຍລົງໃນວາປີນັ້ນ; ແລະທີ່ນັ້ນ ໃນຮູບອັນງາມຂອງ “ຍະມະທີຣຖະ” ລາວໄດ້ປະກອບການອາບນ້ຳອັນສັກສິດ.

Verse 80

स्नानार्थं देवतानां च ऋषीणां भावितात्मनाम् । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च सर्वपापैः प्रमुच्यते

ສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ເປັນທີ່ສໍາລັບການອາບນ້ໍາຂອງເທວະ ແລະ ຣິສີຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດ। ຜູ້ໃດອາບທີ່ນັ້ນ ແລະ ດື່ມນ້ໍານັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 81

धर्मवाप्यां नरः स्नात्वा दृष्ट्वा धर्मेश्वरं शिवम् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो न मातुर्गर्भमाविशेत्

ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາໃນ ທັມມະວາປີ ແລະ ໄດ້ເຫັນພຣະສິວະໃນພຣະນາມ ທັມເມສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ບໍ່ຕ້ອງເຂົ້າຄອບຄັນມານດາອີກ (ຄືບໍ່ເກີດໃໝ່)

Verse 82

तत्र स्नात्वा नरो यस्तु करोति यमतर्पणम् । व्याधिदोषविनाशार्थं क्लेशदोषोप शांतये । यमाय धर्मराजाय मृत्यवे चांतकाय च । वैवस्वताय कालाय दध्नाय परमेष्ठिने

ເມື່ອອາບນ້ໍາທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ໃດເຮັດພິທີຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແດ່ພຣະຍະມະ ເພື່ອທໍາລາຍໂທດແຫ່ງໂຣຄາ ແລະ ເພື່ອສະງົບມົນທິນແຫ່ງຄວາມທຸກ ຜູ້ນັ້ນຖວາຍແດ່ ຍະມະ, ທັມມະຣາຊາ, ມຣິຕຍຸ, ອັນຕະກະ, ໄວວັສວະຕະ, ກາລະ, ດັດນະ ແລະ ປະຣະເມດຖິນ

Verse 83

वृकोदराय वृकाय दक्षिणेशाय ते नमः । नीलाय चित्रगुप्ताय चित्र वैचित्र ते नमः

ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ໃນນາມ ວຣິໂກດະຣະ, ວຣິກະ ແລະ ທັກສິເນສະ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ໃນນາມ ນີລະ, ຈິດຣະຄຸບຕະ ແລະ ຈິດຣະ–ໄວຈິດຣະ ຜູ້ວິຈິດພິສະດານ

Verse 84

यमार्थं तर्पणं यो वै धर्मवाप्यां करिष्यति । साक्षतैर्नामभिश्चैतैस्तस्य नोपद्रवो भवेत्

ຜູ້ໃດເຮັດຕັຣປະນະແດ່ພຣະຍະມະ ໃນທັມມະວາປີ ໂດຍໃຊ້ນາມເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ຖວາຍດ້ວຍອັກສະຕະ (ເຂົ້າເມັດບໍ່ແຕກ) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີອຸປັດວະ ຫຼື ອັນຕະລາຍໃດໆ

Verse 85

एकांतरस्तृतीयस्तु ज्वरश्चातुर्थिकस्तथा । वेलायां जायते यस्तु ज्वरः शीतज्वरस्तथा

ໄຂ້ມາໆຫາຍໆ, ໄຂ້ທຸກ 3 ມື້ ແລະ ໄຂ້ທຸກ 4 ມື້; ທັງໄຂ້ທີ່ເກີດຕາມເວລາກຳນົດ ແລະ ໄຂ້ໜາວສັ່ນດ້ວຍ—ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນບົດນີ້.

Verse 87

धनधान्यसमृद्धिः स्यात्संततिर्वर्धते सदा । भूतेश्वरं तु संपूज्य सुस्नातो विजितेंद्रियः

ຈະມີຄວາມອຸດົມສົມບູນດ້ານຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ, ແລະວົງສານຈະເພີ່ມພູນເສມອ—ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະດີ, ສຳລວມອິນທຣີ, ແລະບູຊາພູເຕສະວະຣາຕາມພິທີ.

Verse 88

सांगं रुद्रजपं कृत्वा व्याधिदोषात्प्रमुच्यते । अमावास्यां सोमदिने व्यतीपाते च वैधृतौ । संक्रांतौ ग्रहणे चैव तत्र श्राद्धं स्मृतं नृणाम्

ເມື່ອປະກອບຣຸດຣະ-ຈະປະໃຫ້ຄົບຖ້ວນພ້ອມອົງປະກອບ ຍ່ອມພົ້ນຈາກໂທດແຫ່ງໂລກໄພ. ໃນວັນອະມາວາສະຍາ, ວັນຈັນ, ໃນວະຍະຕີປາຕະ ແລະ ໄວທຣິຕິ, ໃນສັງກຣານຕິ ແລະເວລາຄຣາສ—ໃນການເຫຼົ່ານີ້ ມີການກຳນົດໃຫ້ເຮັດສຣາດທະແກ່ມະນຸດ.

Verse 89

श्राद्धं कृतं तेन समाः सहस्रं निरस्य चैतत्पितरस्त्वदंति । पानीयमेवापि तिलैर्विमिश्रितं ददाति यो वै प्रथितो मनुष्यः

ເມື່ອເຂົາເຮັດສຣາດທະ ບຸນກຸສົນນັ້ນດຳລົງໄດ້ເຖິງພັນປີ; ພິຕຣະທັງຫຼາຍຮັບປະທານ ແລະມັນຂັບໄລ່ຄວາມຂາດແຄນຂອງທ່ານ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີຊື່ສຽງທີ່ຖວາຍພຽງນ້ຳປົນງາ ກໍໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງສຣາດທະນັ້ນ.

Verse 90

एकविंशतिवारैस्तु गयायां पिंडदानतः । धर्मेश्वरे सकृद्दत्तं पितॄणां चाक्षयं भवेत्

ຜົນທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍປິນຑະທີ່ຄະຍາ 21 ຄັ້ງ—ຜົນນັ້ນເອງຈະກາຍເປັນອັນບໍ່ສິ້ນສຸດແກ່ບັນພະບຸລຸດ ເມື່ອຖວາຍພຽງຄັ້ງດຽວທີ່ທັມເມສະວະຣາ.

Verse 91

धर्मेशात्पश्चिमे भागे विश्वेश्वरांतरेपि वा । धर्मवापीति विख्याता स्वर्गसोपानदायिनी

ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ ທັມເມສະ—ຫຼືຢູ່ໃນບໍລິເວນຂອງ ວິສເວສະວະຣະ—ມີບໍ່ນ້ຳສັກສິດອັນລືຊື່ ຊື່ວ່າ ທັມມະວາປີ ຜູ້ປະທານຂັ້ນບັນໄດໄປສູ່ສະຫວັນ।

Verse 92

धर्मेण निर्मिता पूर्वं शिवार्थं धर्मबुद्धिना । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च तर्पिताः पितृदेवताः

ໃນອະດີດ ທັມມະຜູ້ມີປັນຍາແຫ່ງທັມ ໄດ້ສ້າງມັນເພື່ອພຣະສິວະ ເມື່ອອາບນ້ຳແລະດື່ມນ້ຳທີ່ນັ້ນ ປິຕຣະແລະເທວະທັງຫຼາຍຍ່ອມໄດ້ຮັບການຕັຣປະນະ (ຄວາມອິ່ມໃຈ).

Verse 93

शमीपत्रप्रमाणं तु पिंडं दद्याच्च यो नरः । धर्मवाप्यां महापुण्यां गर्भवासं न चाप्नुयात्

ຜູ້ໃດຖວາຍປິນດະ (ເຄື່ອງບູຊາບັນພະບຸລຸດ) ທີ່ ທັມມະວາປີ ອັນມີບຸນຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ຂະໜາດເທົ່າໃບຊະມີ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ກັບໄປຢູ່ໃນຄັນອີກ (ບໍ່ເກີດຊ້ຳ).

Verse 94

कुम्भीपाकान्महारौद्राद्रौरवान्नरकात्पुनः । अंधतामिस्रकाद्राजन्मुच्यते नात्र संशयः

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຈາກນະລົກຊື່ ກຸມພີປາກ ມະຫາຣາວດຣ ຣາວຣະວະ ແລະ ອັນທະຕາມິສຣະ

Verse 95

सूत उवाच । एकवर्षं तर्पणीयं धर्मवाप्यां नरोत्तमः । ऋतौ मासे च पक्षे च विपरीतं च जायते

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນະໂຣຕະມະ ທີ່ ທັມມະວາປີ ຄວນກະທຳຕັຣປະນະໃຫ້ຄົບໜຶ່ງປີ; ແລະແມ່ນວ່າຈະມີຄວາມຄລາດເຄື່ອນໃນລະດູ ເດືອນ ຫຼືປັກສ໌ ພິທີກໍບໍ່ກາຍເປັນຜົນກົງກັນຂ້າມ”

Verse 96

बर्हिषदोऽग्निष्वात्ताश्च आज्यपाः सोमपास्तथा । तृप्तिं प्रयांति परमां वाप्यां वै तर्पणेन तु

ແທ້ຈິງ ດ້ວຍການເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ທີ່ວາປີອັນສັກສິດ ພວກປິຕຣະ—ບັຣຫິສັດ, ອັກນິສວາຕຕະ, ອາຊຍະປະ ແລະ ໂສມະປະ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມເອມສູງສຸດ।

Verse 97

कुरुक्षेत्रादि क्षेत्राणि अयोध्यादिपुरस्तथा । पुष्कराद्यानि सर्वाणि मुक्तिनामानि संति वै

ກຸຣຸກເຩດຕະ ແລະ ຂົງເຂດສັກສິດອື່ນໆ, ອະໂຍທະຍາ ແລະ ເມືອງບຸນອື່ນໆ, ພ້ອມທັງ ປຸສກະຣະ ເປັນຕົ້ນ—ທັງໝົດນີ້ແທ້ຈິງໄດ້ຮັບການຂານນາມວ່າ “ນາມແຫ່ງມຸກຕິ” ຄື ຕີຣຖະຜູ້ໃຫ້ຄວາມພົ້ນທຸກ।

Verse 98

तानि सर्वाणि तुल्यानि धर्मकूपोऽधिको भवेत् । मन्त्रो वेदास्तथा यज्ञा दानानि च व्रतानि च

ທັງໝົດນັ້ນມີບຸນພອໆກັນ ແຕ່ ທັມມະກູປະ (Dharmakūpa) ຍິ່ງສູງສຸດ; ມົນຕຣະ, ເວດ, ຍັຊະ, ທານ ແລະ ວຣະຕະ—ລ້ວນໃຫ້ຜົນພູມິສູງຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ।

Verse 99

अक्षयाणि प्रजायंते दत्त्वा जप्त्वा नरेश्वर । अभिचाराश्च ये चान्ये सुसिद्धाथर्ववेदजाः

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ດ້ວຍການໃຫ້ທານ ແລະ ສວດຈະປະ (japa) ທີ່ນັ້ນ ຜົນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ; ແມ່ນແຕ່ພິທີປະຍົກອື່ນໆ ເຊັ່ນ ອະພິຈາຣະ (abhicāra) ອັນສືບມາຈາກອັຖັຣວະເວດ ແລະ ເປັນທີ່ຍອມຮັບ ກໍສຳເລັດຜົນໄດ້।

Verse 100

ते सर्वे सिद्धिमायांति तस्मिन्स्थाने कृता अपि । आदितीर्थं नृपश्रेष्ठ काजेशैरुपसेवितम्

ກິດທັງປວງນັ້ນ ເມື່ອກະທຳໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມບັນລຸສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດ) ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ນັ້ນແມ່ນ ອາທິຕີຣຖະ (Āditīrtha) ຕີຣຖະດັ້ງເດີມ ທີ່ພວກກາເຊສະ (kājeśa) ຜູ້ມີອຳນາດ ມານົບນ້ອມບູຊາ।

Verse 109

एतदाख्यानकं पुण्यं धर्मेण कथितं पुरा । यः शृणोति नरो भक्त्या नारी वा श्रावयेत्तु यः । गोसहस्रफलं तस्य अंते हरिपुरं ब्रजेत्

ນິທານອັນສັກສິດນີ້ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແຕ່ໂບຮານຕາມທຳມະ. ຜູ້ໃດຈະເປັນຊາຍຫຼືຍິງ ຟັງດ້ວຍພັກຕິ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນສວດອ່ານ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຖວາຍງົວພັນຕົວ; ແລະເມື່ອສິ້ນຊີວິດ ຈະໄປສູ່ພຣະທຳນຽບຂອງພຣະຫຣິ.