Adhyaya 13

Verse 1

व्यास उवाच । शंभोश्च पश्चिमे भागे स्थापितः कश्यपात्मजः । तत्रास्ति तन्महाभाग रविक्षेत्रं तदुच्यते

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ທາງຕາເວັນຕົກຂອງພຣະສັມພູ ມີບຸດແຫ່ງກັສຍະປະ ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນ ໂອ ທ່ານຜູ້ມີພາກດີ ມີເຂດສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຣະວິກເຩຕຣ’”

Verse 2

तत्रोत्पन्नौ महादिव्यौ रूपयौवनसंयुतौ । नासत्यावश्विनौ देवौ विख्यातौ गदनाशनौ

ທີ່ນັ້ນໄດ້ບັງເກີດອັສວິນກຸມານຄູ່ຜູ້ທິບຍິ່ງ—ນາສັດຍະ ແລະ ອັສວິນ—ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມສະຫວ່າງໄສ ແລະ ພະລັງວັຍໜຸ່ມ ເປັນທີ່ລືອຊາໃນໝູ່ເທວະວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍໂລກາພາດ.

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । पितामह महाभाग कथयस्व प्रसादतः । उत्पत्तिरश्विनोश्चैव मृत्युलोके च तत्कथम्

ຢຸທິສຖິຣາກ່າວວ່າ: “ໂອ ປິຕາມະຫາ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາເລົ່າໃຫ້ຟັງ—ອັສວິນຄູ່ນັ້ນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະ ເຫດນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນໂລກມະນຸດແນວໃດ?”

Verse 4

रविलोकात्कथं सूर्यो धरायामवतारितः । एतत्सर्वं प्रयत्नेन कथयस्व प्रसादतः

ພຣະອາທິດຖືກນຳລົງຈາກສຸຣິຍະໂລກມາສູ່ແຜ່ນດິນໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າທຸກຢ່າງນີ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະ ດ້ວຍພຣະເມດຕາ.

Verse 5

यच्छ्रुत्वा हि महाभाग सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງນີ້ແລ້ວ ມະນຸດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງແທ້ໆ.

Verse 6

व्यास उवाच । साधु पृष्टं त्वया भूप ऊर्ध्वलोककथानकम् । यच्छ्रुत्वा नरशार्दूल सर्वरोगात्प्रमुच्यते । विश्वकर्म्मसुता संज्ञा अंशुमद्रविणा वृता

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເຈົ້າຖາມໄດ້ດີເຖິງນິທານແຫ່ງໂລກເບື້ອງສູງ; ໂອ ເສືອໃນໝູ່ມະນຸດ, ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ. ສັມຍາ ທິດາຂອງວິສະວະກັມມະ ໄດ້ອະພິເສກກັບ ອັມສຸມານ (ພຣະສຸຣິຍະ).”

Verse 8

सूर्य उवाच । मयि दृष्टे सदा यस्मात्कुरुषे स्वाक्षिसंयमम् । तस्माज्जनिष्यते मूढे प्रजासंयमनो यमः

ພະອາທິດຕຣັດວ່າ: ເມື່ອເຈົ້າເບິ່ງມາຫາເຮົາ ເຈົ້າຍ່ອມສຳລວມຄວບຄຸມດວງຕາຂອງຕົນເສມອ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ ຍະມະ ຜູ້ຄວບຄຸມແລະປົກຄອງສັດທັງປວງ ຈະເກີດຂຶ້ນ

Verse 9

ततः सा चपलं देवी ददर्श च भयाकुलम् । विलोलितदृशं दृष्ट्वा पुनराह च तां रविः

ແລ້ວເທວີໄດ້ເຫັນລາວກະວົນກະວາຍ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ; ເມື່ອເຫັນສາຍຕາຂອງລາວສັ່ນໄຫວບໍ່ໝັ້ນຄົງ ພະຣະວິ (ພະອາທິດ) ຈຶ່ງຕຣັດກັບນາງອີກຄັ້ງ

Verse 10

यस्माद्विलोलिता दृष्टिर्मयि दृष्टे त्वया धुना । तस्माद्विलोलितां संज्ञे तनयां प्रसविष्यसि

ເນື່ອງຈາກບັດນີ້ ເມື່ອເຈົ້າເບິ່ງມາຫາເຮົາ ສາຍຕາຂອງເຈົ້າກໍກາຍເປັນບໍ່ໝັ້ນຄົງ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສັມຊະຍາ ເຈົ້າຈະໃຫ້ກຳເນີດທິດານາມ “ວິໂລລິຕາ”

Verse 11

व्यास उवाच । ततस्तस्यास्तु संजज्ञे भर्तृशापेन तेन वै । यमश्च यमुना येयं विख्याता सुमहानदी

ພະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງສາມີນາງນັ້ນແທ້ໆ ຍະມະຈຶ່ງເກີດ; ແລະຍັງມີ ຍະມຸນາ ອີກ—ແມ່ນ້ຳອັນໂດ່ງດັງ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້

Verse 12

सा च संज्ञा रवेस्तेजो महद्दुःखेन भामिनी । असहंतीव सा चित्ते चिंतयामास वै तदा

ແລະ ສັມຊະຍາ ນາງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງນັ້ນ ປະສົບທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ເນື່ອງຈາກຕະເຈົ້າອັນແຜດເຜົາຂອງພະຣະວິ; ປານດັ່ງຈະທົນບໍ່ໄດ້ ນາງຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາຢ່າງເລິກຊຶ້ງໃນໃຈໃນຂະນະນັ້ນ

Verse 13

किं करोमि क्व गच्छामि क्व गतायाश्च निर्वृतिः । भवेन्मम कथं भर्तुः कोपमर्कस्य नश्यति

ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງ? ຈະໄປໃສ? ແລ້ວເມື່ອໄປແລ້ວ ຄວາມສະຫງົບຈະຢູ່ໃສ? ຄວາມໂກດຂອງສາມີຂ້ອຍ—ພຣະສຸຣິຍະ—ຈະຖືກປະລະລົງໄດ້ແນວໃດ

Verse 14

इति संचिंत्य बहुधा प्रजापतिसुता तदा । साधु मेने महाभागा पितृसंश्रयमापसा

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກຄິດພິຈາລະນາຫຼາຍປະການ ທິດາຜູ້ສູງສົ່ງແຫ່ງພຣະປຣະຊາປະຕິ ກໍເຫັນວ່າ ການໄປພຶ່ງພາແລະຂໍຊາຍພັກຈາກບິດາແມ່ນດີທີ່ສຸດ

Verse 15

ततः पितृगृहं गंतुं कृतबुद्धिर्यशस्विनी । छायामाहूयात्मनस्तु सा देवी दयिता रवेः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນາງຕັ້ງໃຈແນ່ວ່າຈະໄປຫາເຮືອນບິດາ ທ່ານເທວີຜູ້ມີກຽດສັກ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສຸຣິຍະ—ໄດ້ເອີ້ນ ‘ຈາຍາ’ ມາເປັນຕົວແທນຂອງນາງ

Verse 16

तां चोवाच त्वया स्थेयमत्र भानोर्यथा मया । तथा सम्यगपत्येषु वर्तितव्यं तथा रवौ

ແລະນາງໄດ້ກ່າວກັບນາງນັ້ນວ່າ “ເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ແທນຂ້ອຍ ຄຽງຂ້າງພຣະພານຸ; ຈົ່ງປະພຶດໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕໍ່ລູກໆ ແລະຕໍ່ພຣະຣະວິເອງກໍເຊັ່ນດຽວກັນ”

Verse 17

दुष्टमपि न वाच्यं ते यथा बहुमतं मम । सैवास्मि संज्ञाहमिति वाच्यमेवं त्वयानघे

“ແມ່ນແຕ່ມີສິ່ງໃດບໍ່ສົມຄວນເກີດຂຶ້ນ ເຈົ້າກໍຢ່າເວົ້າອອກໄປ ເພາະນີ້ແມ່ນມະຕິອັນໝັ້ນຄົງຂອງຂ້ອຍ. ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ເຈົ້າຈົ່ງເວົ້າວ່າ ‘ຂ້ອຍແມ່ນສັມຊະຍາເອງ’”

Verse 18

छायासंज्ञोवाच । आकेशग्रहणाच्चाहमाशापाच्च वचस्तथा । करिष्ये कथयिष्यामि यावत्केशापकर्षणा त्

ຊາຍາກ່າວວ່າ: “ເນື່ອງຈາກທ່ານຈັບຜົມຂ້າ ແລະເນື່ອງຈາກຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ ຂ້າຈະເຮັດແລະກ່າວຕາມນັ້ນ—ຈົນກວ່າຜົນຂອງການດຶງຜົມນີ້ຈະປາກົດ.”

Verse 19

इत्युक्ता सा तदा देवी जगाम भवनं पितुः । ददर्श तत्र त्वष्टारं तपसा धूतकिल्बिषम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງເທວີກໍໄປຫາເຮືອນຂອງພໍ່. ທີ່ນັ້ນນາງໄດ້ເຫັນ ທວັສຕຣິ (ວິສະວະກັມມາ) ຜູ້ທີ່ດ້ວຍຕະປະໄດ້ຊໍາລະມົນທິນທັງປວງ.

Verse 20

बहुमानाच्च तेनापि पूजिता विश्व कर्म्मणा । तत्स्थौ पितृगृहे सा तु किंचित्कालमनिंदिता

ນາງຍັງໄດ້ຮັບການນັບຖືແລະບູຊາດ້ວຍກຽດຈາກ ວິສະວະກັມມາ; ເທວີຜູ້ບໍ່ມີຄໍາຕິນິນທານັ້ນ ຈຶ່ງພັກຢູ່ໃນເຮືອນພໍ່ຢູ່ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ.

Verse 21

ततः प्राह स धर्मज्ञः पिता नातिचिरोषिताम् । विश्वकर्मा सुतां प्रेम्णा बहुमा नपुरस्सरम्

ຕໍ່ມາ ພໍ່ຜູ້ຮູ້ທຳ ຄື ວິສະວະກັມມາ ໄດ້ກ່າວກັບລູກສາວຜູ້ຢູ່ບໍ່ດົນນັ້ນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະການນັບຖື.

Verse 22

त्वां तु मे पश्यतो वत्से दिनानि सुबहून्यपि । मुहूर्तेन समानि स्युः किंतु धर्मो विलुप्यते

“ແຕ່ລູກຮັກເອີຍ ເມື່ອພໍ່ເບິ່ງເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ຫຼາຍວັນກໍຄືກັບມຸຫູຣຕະດຽວ; ແຕ່ໃນສະພາບນີ້ ທຳມະກໍກໍາລັງຫຼຸດຖອຍ ແລະລື່ນຫາຍໄປ.”

Verse 23

बांधवेषु चिरं वासो न नारीणां यशस्करः । मनोरथो बांधवानां भार्या पितृगृहे स्थिता

ການຢູ່ອາໄສດົນນານຢູ່ກັບຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ບໍ່ໄດ້ນັບວ່າເພີ່ມກຽດຊື່ໃຫ້ແກ່ນາງຜູ້ມີສາມີ; ເມື່ອພັນລະຍາຢູ່ປັກຖານໃນເຮືອນພໍ່ ມັນກາຍເປັນຄວາມປາຖະໜາຂອງຍາດທັງຫຼາຍ।

Verse 24

स त्वं त्रैलोक्यनाथेन भर्त्रा सूर्येण संगता । पितुर्गृहे चिरं कालं वस्तुं नार्हसि पुत्रिके

ໂອ ລູກສາວເອີຍ ເຈົ້າໄດ້ຮ່ວມສັມພັນກັບພຣະສຸຣິຍະ ຜູ້ເປັນນາຖແຫ່ງໄຕໂລກ ເປັນສາມີແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າບໍ່ຄວນຢູ່ດົນໃນເຮືອນພໍ່

Verse 25

अतो भर्तृगृहं गच्छ दृष्टोऽहं पूजिता च मे । पुनरागमनं कार्यं दर्शनाय शुभेक्षणे

ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຈົ່ງໄປຫາເຮືອນສາມີ. ເຈົ້າໄດ້ພົບເຫັນຂ້າ ແລະໄດ້ບູຊາຂ້າຕາມຄວນແລ້ວ; ແຕ່ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ ຈົ່ງກັບມາອີກເພື່ອດາຣະສະນະ

Verse 26

व्यास उवाच । इत्युक्ता सा तदा क्षिप्रं तथेत्युक्ता च वै मुने । पूजयित्वा तु पितरं सा जगामोत्तरान्कुरून्

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງຕອບທັນທີວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ” ໂອ ມຸນີ. ແລ້ວນາງໄດ້ບູຊາບິດາ ແລະໄປສູ່ກຸຣຸທາງເໜືອ

Verse 27

सूर्यतापमनिच्छती तेजसस्तस्य बिभ्यती । तपश्चचार तत्रापि वडवारूपधारिणी

ນາງບໍ່ປາຖະໜາຈະທົນຄວາມຮ້ອນແຜດເຜົາຂອງພຣະສຸຣິຍະ ແລະຫວາດກົວຕໍ່ລັດສະມີອັນເຈີດຈ້າ; ນາງຈຶ່ງຖືຮູບເປັນແມ່ມ້າ (ວັດວາ) ແລະບຳເນັດຕະປະຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ

Verse 28

संज्ञामित्येव मन्वानो द्वितीयायां दिवस्पतिः । जनयामास तनयौ कन्यां चैकां मनोरमाम्

ເມື່ອຄິດວ່າ “ນາງນີ້ແທ້ແມ່ນສັຍຍາ” ພຣະສູຣະຍະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງກາງວັນ ກັບພັນລະຍາຄົນທີສອງ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດສອງອົງ ແລະທິດາຜູ້ງາມຍິ່ງໜຶ່ງອົງ।

Verse 29

छाया स्वतनयेष्वेव यथा प्रेष्णाध्यवर्तत । तथा न संज्ञाकन्यायां पुत्रयोश्चाप्यवर्तत । लालनासु च भोज्येषु विशेषमनुवासरम्

ຊາຍາໄດ້ສະແດງຄວາມຮັກແພງເປັນພິເສດຕໍ່ລູກຂອງນາງເອງ ແຕ່ບໍ່ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນຕໍ່ທິດາຂອງສັຍຍາ ແລະບຸດທັງສອງ। ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ນາງແຍກແຍະທັງການລ້ຽງດູແລະອາຫານ।

Verse 30

मनुस्तत्क्षांतवानस्या यमस्तस्या न चाक्षमत् । ताडनाय ततः कोपात्पादस्तेन समुद्यतः । तस्याः पुनः क्षांतमना न तु देहे न्यपातयत्

ມະນຸໄດ້ອົດທົນໄວ້ ແຕ່ຍະມະບໍ່ອາດທົນໄດ້। ເມື່ອໂກດກໍຍົກຕີນຂຶ້ນເພື່ອຕີ; ແຕ່ພໍກັບມາຂ່ອມໃຈອີກຄັ້ງ ກໍບໍ່ໄດ້ຫຼຸດຕີນນັ້ນລົງໃສ່ກາຍນາງ।

Verse 31

ततः शशाप तं कोपाच्छायासंज्ञा यमं नृप । किंचित्प्रस्फुरमाणोष्ठी विचलत्पाणिपल्लवा

ຕໍ່ມາ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຊາຍາ—ຜູ້ຖືກຮູ້ຈັກວ່າສັຍຍາ—ໄດ້ສາບແຊ່ງຍະມະດ້ວຍໂທສະ; ຮິມຝີປາກສັ່ນ ແລະຝາມືອ່ອນນຸ່ມກໍສັ່ນໄຫວ।

Verse 32

पत्न्यां पितुर्मयि यदि पादमुद्यच्छसे बलात् । भुवि तस्मादयं पादस्तवाद्यैव भविष्यति

“ຖ້າເຈົ້າຍົກຕີນດ້ວຍກຳລັງຕໍ່ເຮົາ—ຜູ້ເປັນເມຍຂອງພໍ່ເຈົ້າ—ເພາະເຫດນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ ຕີນນັ້ນຂອງເຈົ້າຈະຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ”

Verse 33

इत्याकर्ण्य यमः शापं मातर्यतिविशंकितः । अभ्येत्य पितरं प्राह प्रणिपातपुरस्सरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳສາບນັ້ນ ຍະມະກໍຫວາດຫວັ່ນຢ່າງຫນັກເນື່ອງຈາກແມ່. ລາວເຂົ້າໄປຫາພໍ່ ແລ້ວກ່ອນອື່ນກໍກາບນົບນ້ອມ ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ។

Verse 34

तातैतन्महदाश्चर्यमदृष्टमिति च क्वचित् । माता वात्सल्यरूपेण शापं पुत्रे प्रयच्छति

ລາວກ່າວວ່າ “ພໍ່ເຈົ້າ, ນີ້ແມ່ນອັດສະຈັນໃຫຍ່—ຫາຍາກຈະເຫັນ; ແມ່ຍັງໃຫ້ຄຳສາບແກ່ລູກຊາຍ ແມ່ນແມ່ນໃນນາມແຫ່ງຄວາມຮັກກໍຕາມ”

Verse 35

यथा माता ममाचष्ट नेयं माता तथा मम । निर्गुणेष्वपि पुत्रेषु न माता निर्गुणा भवेत्

“ດັ່ງທີ່ແມ່ຂອງຂ້າໄດ້ກ່າວ ໃນທາງນັ້ນນາງບໍ່ແມ່ນແມ່ແທ້ຂອງຂ້າ. ແມ່ນແມ່ນລູກຊາຍຈະຂາດຄຸນທຳ ແມ່ກໍບໍ່ຄວນກາຍເປັນຜູ້ຂາດຄຸນທຳ”

Verse 36

यमस्यैतद्वचः श्रुत्वा भगवांस्तिमिरापहः । छायासंज्ञामथाहूय पप्रच्छ क्वगतेति च

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຍະມະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ—ໄດ້ເອີ້ນຜູ້ມີນາມວ່າ “ຈາຍາ” ແລ້ວຖາມວ່າ “ນາງໄປໃສ?”

Verse 37

सा चाह तनया त्वष्टुरहं संज्ञा विभावसो । पत्नी तव त्वयापत्यान्येतानि जनितानि मे

ນາງກ່າວວ່າ “ໂອ ວິພາວະສຸ, ຂ້າແມ່ນ ສັມຍາ ບຸດຣີຂອງ ທວັດສະຕຣິ. ຂ້າແມ່ນພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ; ແລະລູກເຫຼົ່ານີ້ເກີດຈາກຂ້າໂດຍເຈົ້າ”

Verse 38

इत्थं विवस्वतस्तां तु बहुशः पृच्छतो यदा । नाचचक्षे तदा क्रुद्धो भास्वांस्तां शप्तुमुद्यतः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອວິວັສວານຖາມນາງຊ້ຳໆ ແຕ່ນາງບໍ່ເຜີຍຄວາມຈິງ ພາສວານຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງກໍໂກດ ແລະຈະສາບນາງ

Verse 39

ततः सा कथयामास यथावृत्तं विवस्वते । विदितार्थश्च भगवाञ्जगाम त्वष्टु रालयम्

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນໃຫ້ວິວັສວານຟັງ ເມື່ອຮູ້ຄວາມຈິງແລ້ວ ພຣະພະຄະວານກໍໄປຍັງທີ່ພຳນັກຂອງຕະວັສຕຣິ

Verse 40

ततः संपूजयामास त्वष्टा त्रैलोक्यपूजितम् । भास्वन्किं रहिता शक्त्या निजगेहमुपागतः

ຈາກນັ້ນ ຕະວັສຕຣິໄດ້ບູຊາຕ້ອນຮັບພາສວານຜູ້ຖືກນະມັດສະການໃນສາມໂລກຕາມພິທີ ແລະຖາມວ່າ “ໂອ ພາສວານ, ເຫດໃດຈຶ່ງມາຮອດເຮືອນຂອງຕົນ ດັ່ງຜູ້ຂາດພະລັງ?”

Verse 41

संज्ञां पप्रच्छ तं तस्मै कथयामास तत्त्ववित् । आगता सेह मे वेश्म भवतः प्रेषिता रवे

ເຂົາໄດ້ຖາມເຖິງສັມຍາ ແລ້ວຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງກໍອະທິບາຍວ່າ “ໂອ ຣະວິ, ນາງໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂ້ານີ້ ໂດຍທ່ານເປັນຜູ້ສົ່ງມາ”

Verse 42

दिवाकरः समाधिस्थो वडवारूपधारिणीम् । तपश्चरंतीं ददृशे उत्तरेषु कुरुष्वथ

ພຣະເທວະສຸລິຍະເຂົ້າສູ່ສະມາທິອັນເລິກ ແລ້ວເຫັນນາງໃນແດນເໜືອທ່າມກາງຊາວກຸຣຸ ກຳລັງບຳເພັນຕະບະ ໂດຍຮັບຮູບເປັນແມ່ມ້າ

Verse 43

असह्यमाना सूर्यस्य तेजस्तेनातिपीडिता । वह्न्याभनिजरूपं तु च्छायारूपं विमुच्य च

ນາງອົດທົນຕໍ່ລັດສະໝີອັນແຜດເຜົາຂອງພຣະອາທິດບໍ່ໄດ້; ຖືກຄວາມຮຸ່ງໂຮງນັ້ນກົດຂີ່ຢ່າງໜັກ ຈຶ່ງປ່ອຍຮູບເງົາ ແລະຮັບຮູບແທ້ຂອງຕົນ ສະຫວ່າງດັ່ງໄຟສັກສິດ।

Verse 44

धर्मारण्ये समागत्य तप स्तेपे सुदुष्करम् । छायापुत्रं शनिं दृष्ट्वा यमं चान्यं च भूपते

ເມື່ອນາງມາຮອດທຳມາຣັນຍະ ນາງໄດ້ບຳເນັດຕະບະອັນຍາກຢິ່ງ. ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ເມື່ອນາງເຫັນພຣະສນິ ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງຈາຍາ ແລະເຫັນພຣະຍົມ ກັບບຸດອື່ນອີກອົງ (ເລື່ອງກໍປາກົດແຈ້ງ)

Verse 45

तदैव विस्मितः सूर्यो दुष्टपुत्रौ समीक्ष्य च । ज्ञातुं दध्यौ क्षणं ध्यात्वा विदित्वा तच्च कारणम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະອາທິດຕົກຕະລຶງເມື່ອເຫັນບຸດຜູ້ກໍ່ຄວາມລຳບາກເຫຼົ່ານັ້ນ. ເພື່ອຮູ້ແຈ້ງຈຶ່ງຄິດໄຕ່ຕອງ; ເມື່ອເຂົ້າສະມາທິພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກໍຮູ້ເຫດປັດໃຈນັ້ນ

Verse 46

घृण्यौष्ण्याद्दग्धदेहा सा तपस्तेपे पतिव्रता । येन मां तेजसा सह्यं द्रष्टुं नैव शशाक ह

ນາງຖືກຄວາມຮ້ອນອັນຮຸນແຮງເຜົາກາຍຈົນເຫມືອນຖືກໄຟ ແຕ່ນາງຜູ້ຮັກສາພຣະສາມີຍັງບຳເນັດຕະບະ—ເພາະດ້ວຍຕະຫຼອດຕໍ່ຕະຫຼອດ ນາງບໍ່ອາດເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ ເນື່ອງຈາກຕະເຈະອັນທົນບໍ່ໄດ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 47

पञ्चाशद्धायनेतीते गत्वा कौ तप आचरत् । प्रद्योतनो विचार्यैवं गत्वा शीघ्रं मनोजवः

ເມື່ອຫ້າສິບປີຜ່ານໄປ ພຣະອົງໄດ້ໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ນາງກຳລັງບຳເນັດຕະບະ. ຄິດໄຕ່ຕອງແລ້ວ ພຣະປະດຍໂຕນະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ໄວດັ່ງໃຈ ກໍໄປຢ່າງວ່ອງໄວ

Verse 48

धर्मारण्ये वरे पुण्ये यत्र संज्ञास्थिता तपः । आगतं तं रविं दृष्ट्वा वडवा समजायत

ໃນທຳມາຣັນຍະອັນປະເສີດແລະບຸນສັກສິດ ບ່ອນທີ່ສັນຍາຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະ ເມື່ອເຫັນພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ມາຮອດ ນາງກໍກາຍເປັນມ້າເພດແມ່ (ວະດະວາ)។

Verse 49

सूर्यपत्नी सदा संज्ञा सूर्यश्चाश्वस्ततोऽभवत् । ताभ्यां सहाभूत्संयोगो घ्राणे लिंगं निवेश्य च

ສັນຍາເປັນພຣະຊາຍາຂອງພຣະສຸຣິຍະຢູ່ເສມອ ແລະພຣະສຸຣິຍະກໍສະຫງົບໃຈລົງ। ຈາກນັ້ນກໍເກີດການຮ່ວມສັມພັນກັບນາງ—ເມື່ອພຣະອົງວາງລິງຄະໄວ້ໃນຮູດັງຂອງນາງ।

Verse 50

तदा तौ च समुत्पन्नौ युगलावश्विनौ भुवि । प्रादुर्भूतं जलं तत्र दक्षिणेन खुरेण च

ໃນເວລານັ້ນ ຄູ່ແຝດອັດສະວິນທັງສອງໄດ້ບັງເກີດໃນໂລກ। ແລະທີ່ນັ້ນ ນ້ຳກໍຜຸດຂຶ້ນມາ—ໂດຍກີບຂວາ।

Verse 51

विदलिते भूमिभागे तत्र कुंडं समुद्बभौ । द्वितीयं तु पुनः कुंडं पश्चार्धचरणोद्भवम्

ເມື່ອສ່ວນໜຶ່ງຂອງພື້ນດິນແຕກອອກ ກໍເກີດກຸນຑະ (ສະນ້ຳສັກສິດ) ຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ। ແລ້ວກຸນຑະທີສອງກໍເກີດຂຶ້ນອີກ ອັນເກີດຈາກຄຶ່ງຫຼັງຂອງຕີນ/ກີບ।

Verse 52

उत्तरवाहिन्याः काश्या कुरुक्षेत्रादि वै तथा । गंगापुरीसमफलं कुण्डेऽत्र मुनिनोदितम्

ມຸນີໄດ້ປະກາດວ່າ ບຸນຜົນໃນກຸນຑະນີ້ ເທົ່າກັບກາຊີທີ່ແມ່ນ້ຳໄຫຼໄປທາງເໜືອ (ອຸຕຕະຣະວາຫິນີ) ແລະເທົ່າກັບກຸຣຸເກດສະຕຣະ ແລະຕີຣຖະອື່ນໆ; ແທ້ຈິງເທົ່າກັບຄຸນຂອງຄັງຄາປຸຣີ।

Verse 53

तत्फलं समवाप्नोति तप्तकुण्डे न संशयः । स्नानं विधाय तत्रैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໃນຕັບຕະກຸນຑະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 54

न पुनर्जायते देहः कुष्ठादिव्याधिपीडितः । एतत्ते कथितं भूप दस्रांशोत्पत्तिकारणम्

ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກດ້ວຍກາຍທີ່ຖືກທຸກທ້ອນໂດຍໂລກເຮື້ອນ ແລະໂລກອື່ນໆ. ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານແລ້ວເຖິງເຫດແຫ່ງການປາກົດຂອງ ທັດສຣາອັມຊະ.

Verse 55

तदा ब्रह्मादयो देवा आगतास्तत्र भूपते । दत्त्वा संज्ञावरं शुभ्रं चिंतितादधिकं हि तैः

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ປະທານພອນອັນເປັນມົງຄຸນແກ່ ສັມຊະຍາ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ເກີນກວ່າທີ່ໄດ້ຄິດປາດຖະໜາໄວ້.

Verse 56

स्थापयित्वा रविं तत्र बकुलाख्यवनाधिपम् । आनर्चुस्ते तदा संज्ञां पूर्वरूपाऽभवत्तदा

ເມື່ອໄດ້ສະຖາປະນາ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປ່າທີ່ເອີ້ນວ່າ ບະກຸລາ ແລ້ວ, ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ບູຊາ ສັມຊະຍາ; ແລະໃນເວລານັ້ນນາງກໍກັບຄືນສູ່ຮູບເກົ່າດັ່ງເດີມ.

Verse 57

स्थापिता तत्र राज्ञी च कुमारौ युगलौ तदा । एतत्तीर्थफलं वक्ष्ये शृणु राजन्महामते

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຣາຊິນີ ແລະເຈົ້າຊາຍສອງພຣະອົງເປັນຄູ່ ກໍຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນເວລານັ້ນ. ບັດນີ້ຂ້າຈະກ່າວເຖິງຜົນແຫ່ງຕີຣຖະນີ້—ຂໍພະຣາຊາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຈົ່ງຟັງ.

Verse 58

आदिस्थानं कुरुश्रेष्ठ देवैरपि सुदुर्लभम् । रविकुण्डे नरः स्नात्वा श्रद्धायुक्तो जितेंद्रियः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ! ສະຖານທີ່ສັກສິດດັ່ງເດີມນີ້ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຫາຍາກຍິ່ງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ຣະວິກຸນຑະ ດ້ວຍສັດທາ ແລະຊະນະອິນທຣີ—

Verse 59

तारयेत्स पितॄन्सर्वान्महानरकगानपि । श्रद्धया यः पिबेत्तोयं संतर्प्य पितृदेवताः

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນບັນພະບຸລຸດທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕົກໃນນະຣົກໃຫຍ່ກໍດີ. ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາ ດື່ມນ້ຳນີ້ ຫຼັງຈາກສັນຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣິເທວະ—

Verse 60

स्वल्पं वापि बहुवापि सर्वं कोटिगुणं भवेत् । सप्तम्यां रविवारेण ग्रहणं चंद्रसूर्ययोः

ນ້ອຍກໍດີ ຫຼາຍກໍດີ ທັງໝົດຍ່ອມທະວີຜົນເປັນໂກຕິເທົ່າ. ໃນວັນສັບຕະມີ, ໃນວັນອາທິດ, ແລະໃນຄາວຄຣາສຈັນ-ສຸຣິຍະ—

Verse 61

रविकुण्डे च ये स्नाताः न ते वै गर्भगामिनः । सक्रांतौ च व्यतीपाते वैधृतेषु च पर्वसु

ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳທີ່ ຣະວິກຸນຑະ ຍ່ອມບໍ່ກັບເຂົ້າສູ່ຄັນອີກ (ພົ້ນຈາກການເກີດໃໝ່). ແລະໂດຍພິເສດໃນຄາວ ສັງກຣານຕິ, ວະຕີປາຕ, ໄວທຣິຕິ ແລະໃນຈຸດຕໍ່ຂອງວັນບຸນ (ປັຣວັນ)—

Verse 62

पूर्णमास्याममावास्यां चतुर्द्दश्यां सितासिते । रविकुंडे च यः स्नातः क्रतुकोटिफलं लभेत्

ໃນວັນເຕັມດວງ (ປູຣະນິມາ), ວັນດວງດັບ (ອະມາວັດສະຍາ) ແລະໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ ທັງຝ່າຍສວ່າງແລະຝ່າຍມືດ—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ຣະວິກຸນຑະ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຍັດຍະສິບລ້ານ

Verse 63

पूजयेद्बकुलार्कं च एकचित्तेन मानवः । स याति परमं धाम स यावत्तपते रविः

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະບກຸລາຣກະດ້ວຍໃຈອັນແນ່ວແນ່ ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງທາມະອັນສູງສຸດ ຕາບໃດທີ່ພຣະອາທິດຍັງສ່ອງແສງ।

Verse 64

तस्य लक्ष्मीः स्थिरा नूनं लभते संततिं सुखम् । अरिवर्गः क्षयं याति प्रसादाच्च दिवस्पतेः

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ພຣະລັກສະມີຈະມັ່ນຄົງແນ່ນອນ ໄດ້ລູກຫຼານແລະຄວາມສຸກ; ດ້ວຍພຣະປະສາດແຫ່ງອົງເຈົ້າແຫ່ງກາງວັນ (ພຣະສຸຣິຍະ) ຝູງສັດຕູຈະພິນາດ।

Verse 65

नाग्नेर्भयं हि तस्य स्यान्न व्याघ्रान्न च दंतिनः । न च सर्प्पभयं क्वापि भूतप्रेतादिभीर्नहि

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວໄຟ ບໍ່ຢ້ານເສືອ ຫຼືຊ້າງ; ບ່ອນໃດກໍບໍ່ຢ້ານງູ ແລະບໍ່ຢ້ານພູດ-ເປຣຕ ແລະອື່ນໆ।

Verse 66

बालग्रहाश्च सर्वेऽपि रेवती वृद्धरेवती । ते सर्वे नाशमायांति बकुलार्क नमोस्तु ते

ບາລະກຣະຫາທັງປວງ—ເຣວະຕີ ແລະ ວຶດທະເຣວະຕີດ້ວຍ—ຈະຖືກທໍາລາຍ ທັງໝົດສິ້ນສຸດ. ໂອ ບກຸລາຣກະ ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ!

Verse 67

गावस्तस्य विवर्द्धंते धनं धान्यं तथैव च । अविच्छेदो भवेद्वंशो बकुलार्के नमस्कृते

ງົວຄວາຍຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເພີ່ມພູນ ທັງຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງກໍເພີ່ມພູນ; ເມື່ອນະມັດສະການບກຸລາຣກະ ວົງສາຈະບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 68

काकवन्ध्या च या नारी अनपत्या मृतप्रजा । वन्ध्या विरूपिता चैव विषकन्याश्च याः स्त्रियः

ແມ່ຍິງຜູ້ເປັນ ‘ກາກະ-ວັນທະຍາ’ (ເກີດລູກແຕ່ຕາຍຄອດ), ຜູ້ບໍ່ມີລູກ, ຜູ້ທີ່ລູກເສຍຊີວິດ, ຜູ້ເປັນໝັນ, ຜູ້ຮູບຮ່າງພິການ, ແລະຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ວິສະ-ກັນຍາ’—ແມ່ຍິງເຊັ່ນນັ້ນ…

Verse 69

एवं दोषैः प्रमुच्यंते स्नात्वा कुण्डे च भूपते । सौभाग्यस्त्रीसुतांश्चैव रूपं चाप्नोति सर्वशः

ໂອ ພະຣາຊາ! ເມື່ອອາບນ້ຳໃນກຸນດະນີ້ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຂໍ້ດ່າງພ້ອຍເຫຼົ່ານັ້ນ. ແລະຈະໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນ, ສາມີ, ລູກ ແລະຄວາມງາມທຸກດ້ານ.

Verse 70

व्याधिग्रस्तोपि यो मर्त्यः षण्मासाच्चैव मानवः । रविकुण्डे च सुस्नातः सर्वरोगात्प्रमुच्यते

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ຖືກໂຣກາພາດຮຸກຮານ—ຖ້າຜູ້ນັ້ນອາບນ້ຳໃນ ຣະວິກຸນດະ ຢ່າງດີ ຕະຫຼອດຫົກເດືອນ—ຍ່ອມພົ້ນຈາກໂຣກທັງປວງ.

Verse 71

नीलोत्सर्गविधिं यस्तु रविक्षेत्रे करोति वै । पितरस्तृप्तिमायांति यावदाभूतसंप्लवम्

ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ ‘ນີໂລດສະກະ’ ໃນ ຣະວິກເຂດຕຣະ ອັນເປັນພື້ນທີ່ສັກສິດຂອງພະສຸຣິຍະ ບັນພະບຸຣຸດ (ປິຕຣະ) ຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ—ຈົນຮອດວັນປະລະຍະແຫ່ງສາກົນ.

Verse 72

कन्यादानं च यः कुर्यादस्मिन्क्षेत्रे च पुत्रक । उद्वाहपरिपूतात्मा ब्रह्मलोके महीयते

ແລະ ໂອ ລູກນ້ອຍ! ຜູ້ໃດກະທຳ ‘ກັນຍາດານ’ ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດນີ້—ຈິດວິນຍານທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍສັງສະກາຣະແຫ່ງພິທີແຕ່ງງານ—ຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນ ພຣະຫມໂລກ.

Verse 73

धेनुदानं च शय्यां च विद्रुमं च हयं तथा । दासीमहिषीघण्टाश्च तिलं कांचनसंयुतम्

ທານເຊັ່ນ ຖວາຍງົວ, ຖວາຍຕຽງ, ປະກາລັງແດງ ແລະ ມ້າ; ພ້ອມທັງ ນາງຮັບໃຊ້, ຄວາຍເພດແມ່, ກະດິ່ງ, ແລະ ງາຜະສົມຄຳ—ລ້ວນເປັນທານອັນເກີດບຸນທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນທີ່ນີ້।

Verse 74

धेनुं तिलमयीं दद्यादस्मि न्क्षेत्रे च भारत । उपानहौ च छत्रं च शीतत्राणादिकं तथा

ໂອ ພາຣະຕະ! ໃນຂອບເຂດສັກສິດນີ້ ພຶງຖວາຍ “ງົວ” ທີ່ປັ້ນເປັນເຄື່ອງບູຊາດ້ວຍງາ; ແລະຖວາຍເກີບ, ຮົ່ມ, ພ້ອມສິ່ງປ້ອງກັນຄວາມໜາວອື່ນໆ ດ້ວຍ।

Verse 75

लक्षहोमं तथा रुद्रं रुद्रातिरुद्रमेव च । तस्मिन्स्थाने च यत्किंचिद्ददाति श्रद्धयान्वितः

ຈະເປັນ ລັກສະ-ໂຫມະ, ພິທີຣຸທຣະ, ຫຼື ຣຸທຣາຕິຣຸທຣະອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ບຸກຄົນຖວາຍໃນສະຖານນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມເປັນບຸນອັນສູງສຸດ।

Verse 76

एकैकस्य फलं तात वक्ष्यामि शृणु तत्त्वतः । दानेन लभते भोगानिह लोके परत्र च

ໂອ ລູກເອີຍ, ຂ້ອຍຈະກ່າວຜົນແທ້ຂອງແຕ່ລະຢ່າງ—ຈົ່ງຟັງໃຫ້ຮູ້ຕາມຄວາມຈິງ: ດ້ວຍທານ ມະນຸດໄດ້ຮັບຄວາມສຸກທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ।

Verse 77

राज्यं च लभते मर्त्यः कृत्वोद्वाहं तु मानुषाः । जायातो धर्मकामार्थाः प्राप्यंते नात्र संशयः

ມະນຸດຜູ້ເຂົ້າສູ່ຄະຫັດຖະອາສຣົມດ້ວຍການແຕ່ງງານ ຍ່ອມໄດ້ອຳນາດແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ; ແລະໂດຍພັນລະຍາ ທັມມະ, ກາມະ, ແລະ ອັດຖະ ຍ່ອມບັນລຸ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 78

पूजाया लभते सौख्यं भवेज्जन्मनिजन्मनि । सप्तम्यां रवियुक्तायां बकुलार्कं स्मरेत्तु यः

ດ້ວຍການບູຊາ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກ ຊາດແລ້ວຊາດເລີຍ। ແລະຜູ້ໃດໃນວັນສັບຕະມີ ເມື່ອປະກອບກັບວັນອາທິດ ລະລຶກເຖິງ «ບະກຸລາຣກ» ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຸນພິເສດ।

Verse 79

ज्वरादेः शत्रुतश्चैव व्याधेस्तस्य भयं नहि

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກໄຂ້ແລະອື່ນໆ, ຈາກສັດຕູ, ແລະຈາກໂລກໄພເຈັບປ່ວຍ।

Verse 80

युधिष्ठिर उवाच । बकुलार्केति वै नाम कथं जातं रवेर्मुने । एतन्मे वदतां श्रेष्ठ तत्त्वमाख्यातुमर्हसि

ຢຸທິສຖິຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ, ເປັນຢ່າງໃດພຣະອາທິດຈຶ່ງໄດ້ນາມ «ບະກຸລາຣກ»? ໂອ ຜູ້ເລີດໃນການກ່າວ, ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍຄວາມຈິງນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 81

व्यास उवाच । यदा संज्ञा च राजेंद्र सूर्यार्थंं चैकचेतसा । तेपे बकुलवृक्षाधः पत्युस्तेजः प्रशां तये

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອ ສັມຍາ ດ້ວຍໃຈອັນແນ່ວແນ່ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣະອາທິດ ໄດ້ບໍາເນັດຕະປະສະຍາ ໃຕ້ຕົ້ນບະກຸລະ ນັ້ນເພື່ອໃຫ້ລັດສະມີອັນເຜົາໄໝ້ຂອງສາມີນາງສົງົບລົງ।

Verse 82

प्रादुर्भावं रवेर्दृष्ट्वा वडवा समजायत । अत्यंतं गोपतिः शांतो बकुलस्य समीपतः

ເມື່ອເຫັນການປາກົດຂອງພຣະອາທິດ ນາງກໍກາຍເປັນ ວະດະວາ ຄື ມ້າເພດແມ່। ແລະໃກ້ຕົ້ນບະກຸລະນັ້ນ ໂຄປະຕິ—ພຣະອາທິດ—ກໍສົງົບເຢັນ ແລະສະຫງົບຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 83

सुषुवे च तदा राज्ञी सुतौ दिव्यौ मनोहरौ । तेनास्य प्रथितं नाम बकुलार्केति वै रवेः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມະເຫສີໄດ້ປະສູດພຣະໂອຣສອງພຣະອົງ ຜູ້ມີທິບະພາບ ແລະ ງາມນ່າຊົມ. ເນື່ອງຈາກເຫດນັ້ນ ພຣະອາທິດ (ຣະວິ) ຈຶ່ງເລື່ອງລືດ້ວຍນາມ “ບະກຸລາຣກະ”.

Verse 84

यस्तत्र कुरुते स्नानं व्याधिस्तस्य न पीडयेत् । धर्ममर्थं च कामं च लभते नात्र संशयः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂລກພະຍາດຈະບໍ່ບີບຄັ້ນ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ທັມມະ, ອັດຖະ ແລະ ກາມະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 85

षण्मासात्सिद्धिमाप्नोति मोक्षं च लभते नरः । एतदुक्तं महाराज बकुलार्कस्य वैभवम्

ພາຍໃນຫົກເດືອນ ມະນຸດຈະບັນລຸສິດທິ ແລະ ໄດ້ຮັບໂມກສະດ້ວຍ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ ນີ້ແມ່ນວິໄພພະວະແຫ່ງ “ບະກຸລາຣກະ” ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 97

सूर्यं दृष्ट्वा सदा संज्ञा स्वाक्षिसंयमनं व्यधात् । यतस्ततः सरोषोऽर्कः संज्ञां वचनमब्रवीत्

ເມື່ອໃດທີ່ ສັມຍາ ເຫັນພຣະອາທິດ ນາງຈະສຳຮວມດວງຕາຢູ່ເສມອ. ເຫັນດັ່ງນັ້ນ ອາຣກະ (ພຣະອາທິດ) ໂກດ ແລະ ເວົ້າກັບສັມຍາ.