Adhyaya 21

Verse 1

सूत उवाच । एवं ब्रह्मर्षिणा प्रोक्तां वाणीं पीयूषसन्निभाम् । आकर्ण्य मुदितो राजा प्रांजलिः पुनरब्रवीत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງວາຈາທີ່ພຣະພຣະຫມະຣິສີກ່າວ ດຸດດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ ກະສັດກໍປິຕິຍິນດີ; ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວອີກຄັ້ງ.

Verse 2

राजोवाच । अहो सत्संगमः पुंसामशेषाघप्रशोधनः । कामक्रोधनिहंता च इष्टदोग्धा जनस्य हि

ກະສັດກ່າວວ່າ: ໂອ້! ການຄົບຫາສັດບຸຣຸດ ຊຳລະບາບທັງປວງຂອງມະນຸດ. ມັນທຳລາຍກາມແລະໂທສະ ແລະແທ້ຈິງຍ່ອມປະທານຜົນທີ່ປາດຖະນາໃຫ້ຜູ້ຄົນ.

Verse 3

मम मायातमो नष्टं ज्ञानदृष्टिः प्रकाशिता । तव दर्शनमात्रेण प्रायोहममरोत्तमः

ຄວາມມືດຫນາແຫນ້ນແຫ່ງມາຍາໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກທຳລາຍ; ດວງຕາແຫ່ງຍານກໍສ່ອງສະຫວ່າງ. ແຕ່ພຽງໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກປານດັ່ງໄດ້ສູງສົ່ງເທົ່າອະມະຣະ.

Verse 4

श्रुतं च पूर्वचरितं बालयोः सम्यगेतयोः । भविष्यदपि पृच्छामि मत्पुत्राचरणं मुने

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງກິດຈະກຳໃນອະດີດຂອງເດັກທັງສອງນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມເຖິງອະນາຄົດດ້ວຍ—ໂອ ມຸນີ ຂໍໃຫ້ກ່າວເຖິງອາຈາຣະ ແລະເສັ້ນທາງໃນພາຍໜ້າຂອງລູກຊາຍຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 5

अस्यायुः कति वर्षाणि भाग्यं वद च कीदृ शम् । विद्या कीर्तिश्च शक्तिश्च श्रद्धा भक्तिश्च कीदृशी

ອາຍຸຂອງລາວຈະມີກີ່ປີ? ແລະຊະຕາກຳຂອງລາວຈະເປັນແນວໃດ—ທັງວິຊາ ຊື່ສຽງ ພະລັງ ແລະສັດທາ (śraddhā) ກັບພັກຕິ (bhakti) ຈະເປັນແນວໃດ ຂໍໃຫ້ກ່າວບອກດ້ວຍ।

Verse 6

एतत्सर्वमशेषेण मुने त्वं वक्तुमर्हसि । तव शिष्योस्मि भृत्योस्मि शरणं त्वां गतोस्मयहम्

ໂອ ມຸນີ ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວທຸກຢ່າງນີ້ໂດຍບໍ່ເຫຼືອຫຍັງໄວ້. ຂ້ອຍເປັນສິດຂອງທ່ານ ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ; ຂ້ອຍມາຫາທ່ານເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ (śaraṇa)

Verse 7

पराशर उवाच । अत्रावाच्यं हि यत्किंचित्कथं शक्तोस्मि शंसितुम् । यच्छ्रुत्वा धृतिमंतोपि विषादं प्राप्नुयुर्जनाः

ປະຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: ຢູ່ນີ້ມີບາງສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເວົ້າ—ຂ້ອຍຈະສາມາດປະກາດໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໝັ້ນຄົງກໍອາດຕົກສູ່ຄວາມໂສກ

Verse 8

तथापि निर्व्यलीकेन भावेन परिपृच्छतः । अवाच्यमपि वक्ष्यामि तव स्नेहान्महीपते

ແຕ່ກໍດີ ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຖາມດ້ວຍໃຈບໍ່ມີເລ່ຫຼ່ຽມ ໂອ ພະມະຫາກະສັດ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ເຈົ້າ ຂ້ອຍຈະກ່າວແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຍາກຈະເວົ້າ

Verse 9

अमुष्य त्वत्कुमारस्य वर्षाणि द्वादशात्ययुः । इतः परं प्रपद्येत सप्तमे दिवसे मृतिम्

ພະອົງຊາຍຂອງເຈົ້າໄດ້ຜ່ານອາຍຸສິບສອງປີແລ້ວ. ຈາກນີ້ໄປ ໃນວັນທີເຈັດ ລາວຈະປະສົບມະຫາມະຣະນະ

Verse 10

इति तस्य वचः श्रुत्वा कालकूटमिवोदितम् । मूर्च्छितः सहसा भूमौ पतितो नृपतिः शुचा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ—ທີ່ຖືກເວົ້າອອກມາດຸດພິດກາລະກູດອັນຮ້າຍແຮງ—ພະຣາຊາຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳ ກໍສະລົບທັນທີ ແລະລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 11

तमुत्थाप्य समाश्वास्य स मुनिः करुणार्द्रधीः । उवाच मा भैर्नृपते पुनर्वक्ष्यामि ते हितम्

ທ່ານມຸນີໄດ້ຊ່ວຍພະຣາຊາໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະປອບໃຈ; ດ້ວຍຈິດທີ່ອ່ອນລົງໂດຍກະຣຸນາ ທ່ານກ່າວວ່າ “ຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ້ ພະຣາຊາ; ຂ້າຈະກ່າວອີກຄັ້ງເຖິງສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້ແກ່ທ່ານ”

Verse 12

सर्गात्पुरा निरालोकं यदेकं निष्कलं परम् । चिदानंदमयं ज्योतिः स आद्यः केवलः शिवः

ກ່ອນການສ້າງສັນ ມີແຕ່ອົງດຽວນັ້ນ—ສູງສຸດ ບໍ່ມີສ່ວນ ແລະເກີນພົ້ນການປາກົດທັງປວງ: ເປັນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຈິດຮູ້ແລະອານັນດອັນບໍລິສຸດ। ພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນສິວະປະຖົມ ຜູ້ດຽວແທ້ ແລະສົມບູນສິ້ນເຊີງ।

Verse 13

स एवादौ रजोरूपं सृष्ट्वा ब्रह्माणमात्मना । सृष्टिकर्मनियुक्ताय तस्मै वेदांश्च दत्तवान्

ໃນປະຖົມການ ພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ໄດ້ສ້າງພຣະພຣະຫມາໃນຮູບແຫ່ງຣະໂຈຄຸນ ໂດຍອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງ; ແລະແກ່ຜູ້ທີ່ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ປະກອບກິດແຫ່ງການສ້າງສັນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປະທານພຣະເວທທັງຫຼາຍໃຫ້

Verse 14

पुनश्च दत्तवानीश आत्मतत्त्वैकसंग्रहम् । सर्वोपनिषदां सारं रुद्राध्यायं च दत्तवान्

ແລ້ວພຣະອີສະວະຣະໄດ້ປະທານອີກ ບົດສະຫຼຸບອັນເອກະຂອງສັດຈະແຫ່ງອາດມັນ; ແລະໄດ້ປະທານ “ຣຸດຣາທະຍາຍ” ອັນເປັນແກ່ນສານຂອງອຸປນິຊັດທັງປວງ

Verse 15

यदेकमव्ययं साक्षाद्ब्रह्मज्योतिः सनातनम् । शिवात्मकं परं तत्त्वं रुद्राध्याये प्रतिष्ठितम्

ພຣະອົງອົງດຽວ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະຮູ້ໄດ້ໂດຍກົງ—ແສງພຣະພຣະຫມັນອັນນິລັນດອນ—ສັດທຳສູງສຸດຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະສິວະ ປະດິດສະຖານໃນ ຣຸດຣາທະຍາຍ.

Verse 16

स आत्मभूः सृजद्विश्वं चतुर्भिर्वदनैर्विराट् । ससर्ज वेदांश्चतुरो लोकानां स्थितिहेतवे

ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ ຜູ້ເປັນວິຣາດແຫ່ງສາກົນ ໄດ້ສ້າງຈັກກະວານດ້ວຍໃບໜ້າສີ່; ແລະເພື່ອຄວາມມັ່ນຄົງຂອງໂລກທັງຫຼາຍ ໄດ້ປະກາດວິດສີ່.

Verse 17

तत्रायं यजुषां मध्ये ब्रह्मणो दक्षिणान्मुखात् । अशेषोपनिषत्सारो रुद्राध्यायः समुद्गतः

ທີ່ນັ້ນ ໃນຍະຊຸຣເວດກາງໆ ຈາກໃບໜ້າທາງທິດໃຕ້ຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຣຸດຣາທະຍາຍນີ້—ເປັນແກ່ນສານຂອງອຸປນິສັດທັງປວງໂດຍບໍ່ເຫຼືອ.

Verse 18

स एष मुनिभिः सर्वैर्मरीच्यत्रिपुरोगमैः । सह देवैर्धृतस्तेभ्यस्तच्छिष्या जगृहुश्च तम्

ຣຸດຣາທະຍາຍນີ້ ຖືກທຸງໄວ້ໂດຍມຸນີທັງປວງ—ມີມະຣີຈິ ແລະ ອະຕຣິ ເປັນຜູ້ນຳ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະ; ແລະຈາກທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ສິດທິສິດຂອງພວກທ່ານໄດ້ຮັບໄວ້ເປັນມໍຣະດົກອັນສັກສິດ.

Verse 19

तच्छिष्यशिष्यैस्तत्पुत्रैस्तत्पुत्रैश्च क्रमागतैः । धृतो रुद्रात्मकः सोऽयं वेदसारः प्रसादितः

ດ້ວຍສິດຂອງສິດ ໂດຍລູກ ແລະຫຼານ ສືບຕໍ່ຕາມລຳດັບ ໄດ້ຖືຮັກສາໄວ້; ຄຳສອນຜູ້ມີສະພາບເປັນຣຸດຣະນີ້—ແກ່ນສານແຫ່ງວິດ—ຖືກອະນຸລັກ ແລະສືບທອດດ້ວຍພຣະກະຣຸນາ.

Verse 20

एष एव परो मन्त्र एष एव परं तपः । रुद्राध्यायजपः पुंसां परं कैवल्यसाधनम्

ນີ້ແຫຼະແມ່ນມົນຕຣາສູງສຸດ, ນີ້ແຫຼະແມ່ນຕະປະສູງສຸດ; ສໍາລັບມະນຸດ ການຈະປະພາວະ «ຣຸດຣາອັດທະຍາຍ» ແມ່ນວິທີສູງສຸດເພື່ອບັນລຸໄກວັລຍະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນອັນໂດດເດັ່ນ).

Verse 21

महापातकिनः प्रोक्ता उपपातकिनश्च ये । रुद्राध्यायजपात्सद्यस्तेऽपि यांति परां गतिम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ ແລະຜູ້ກະທໍາອຸປະປາຕະກະ (ບາບນ້ອຍ) ກໍຕາມ—ດ້ວຍການຈະປະ «ຣຸດຣາອັດທະຍາຍ» ພວກເຂົາກໍບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດໄດ້ໂດຍໄວ.

Verse 22

भूयोपि ब्रह्मणा सृष्टाः सदसन्मिश्रयोनयः । देवतिर्यङ्मनुष्याद्यास्ततः संपूरितं जगत्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນອີກເທື່ອ ຍົນີ (ຖານກໍ່ເກີດ) ທີ່ປົນກັນລະຫວ່າງຄວາມມີແລະຄວາມບໍ່ມີ; ເກີດເປັນເທວະ, ສັດເດຣັດສານ, ມະນຸດ ແລະອື່ນໆ ໂລກຈຶ່ງເຕັມພຽງດ້ວຍເຫດນັ້ນ.

Verse 23

तेषां कर्माणि सृष्टानि स्वजन्मानुगुणानि च । लोकास्तेषु प्रवर्तंते भुंजते चैव तत्फलम्

ສໍາລັບພວກເຂົາ ກຳກັບກຳກຳກໍຖືກກໍານົດໄວ້ໃຫ້ເໝາະກັບການເກີດຂອງແຕ່ລະຕົນ; ສັດທັງຫຼາຍດໍາເນີນຕາມວິຖີນັ້ນ ແລະຍ່ອມເສວຍຜົນທີ່ເກີດຈາກມັນແທ້ໆ.

Verse 24

लोकसृष्टिप्रवाहार्थं स्वयमेव प्रजापतिः । धर्माधर्मौ ससर्जाग्रे स्ववक्षःपृष्ठभागतः

ເພື່ອໃຫ້ກະແສແຫ່ງການສ້າງໂລກດໍາເນີນຕໍ່ໄປ ໃນປະຖົມການ ພຣະປຣະຊາປະຕິໄດ້ບັງເກີດ ທັມມະ ແລະ ອະທັມມະ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ຈາກບ່ອນອົກແລະບ່ອນຫຼັງ.

Verse 25

धर्ममेवानुतिष्ठंतः पुण्यं विंदंति तत्फलम् । अधर्ममनुतिष्ठंतस्ते पापफलभोगिनः

ຜູ້ທີ່ປະພຶດທຳມະເທົ່ານັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບຸນແລະຜົນແຫ່ງບຸນນັ້ນ; ຜູ້ທີ່ປະພຶດອະທຳມະ ຍ່ອມເປັນຜູ້ເສວຍຜົນບາບ।

Verse 26

पुण्यकर्मफल स्वर्गो नरकस्तद्विपर्ययः । तयोर्द्वावधिपौ धात्रा कृतौ शतमखांतकौ

ສະຫວັນແມ່ນຜົນຂອງກຳບຸນ; ນະລົກແມ່ນສິ່ງຕົກກັນຂ້າມ. ເທິງທັງສອງນັ້ນ ພຣະຜູ້ສ້າງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງອະທິປະຕິສອງອົງ—‘ຜູ້ທຳລາຍຍັດຮ້ອຍຄັ້ງ’।

Verse 27

कामः क्रोधश्च लोभश्च मदमानादयः परे । अधर्मस्य सुता आसन्सर्वे नरकनायकाः

ກາມ (ຕັນຫາ), ໂກຣທ (ໂກດ), ໂລພ (ໂລບ) ແລະອື່ນໆ ເຊັ່ນ ຄວາມເມົາແລະຄວາມຍິ່ງຍະໂສ ເປັນບຸດຂອງອະທຳມະ; ທັງໝົດໄດ້ເປັນນາຍນຳນະລົກ।

Verse 28

गुरुतल्पः सुरापानं तथान्यः पुल्कसीगमः । कामस्य तनया ह्येते प्रधानाः परिकीर्तिताः

ການລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ, ການດື່ມສຸລາ, ແລະການຄົບຫາກັບຍິງພຸລກະສີ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນລູກຫຼັກຂອງກາມ (ຕັນຫາ)។

Verse 29

क्रोधात्पितृवधो जातस्तथा मातृवधः परः । ब्रह्महत्या च कन्यैका क्रोधस्य तनया अमी

ຈາກໂກຣທ (ຄວາມໂກດ) ເກີດການຂ້າພໍ່, ແລະດັ່ງນັ້ນການຂ້າແມ່ດ້ວຍ; ທັງການຂ້າພຣາຫມັນ (ພຣາຫມະນະຫັດຕະຍາ) — ເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນລູກຂອງໂກຣທ।

Verse 30

देवस्वहरणश्चैव ब्रह्मस्वहरणस्तथा । स्वर्णस्तेय इति त्वेते लोभस्य तनयाः स्मृताः

ການລັກຊັບຂອງເທວະ, ການລັກຊັບຂອງພຣາຫມັນ, ແລະ ການລັກຄຳ—ທັງສາມນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນບຸດຂອງ ໂລພະ (ຄວາມໂລບ)។

Verse 31

एतानाहूय चांडालान्यमः पातकनायकान् । नरकस्य विवृद्ध्यर्थमाधिपत्यं चकार ह

ຍົມໄດ້ເອີ້ນພວກຈັນດາລາເຫຼົ່ານັ້ນມາ ແລ້ວແຕ່ງຕັ້ງເປັນ ‘ຫົວໜ້າແຫ່ງບາບ’ (pātaka-nāyaka) ມອບອຳນາດເພື່ອການຂະຫຍາຍແລະການປົກຄອງນະລົກ।

Verse 32

ते यमेन समादिष्टा नव पातकनायकाः । ते सर्वे संगता भूयो घोराः पातकनायकाः

ຫົວໜ້າແຫ່ງບາບທັງເກົ້າ ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຈາກຍົມ ໄດ້ຊຸມນຸມກັນອີກຄັ້ງ—ນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ ຄືພວກ pātaka-nāyaka ເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 33

नरकान्पालयामासुः स्वभृत्यैश्चोपपातकैः । रुद्राध्याये भुवि प्राप्ते साक्षात्कैवल्यसाधने

ພວກເຂົາໄດ້ເຝົ້າຮັກສານະລົກທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງຕົນ ຄື ອຸປະປາຕະກະ (ບາບຍ່ອຍ) ແຕ່ເມື່ອ ‘ຣຸທຣາທະຍາຍະ’ ອັນເປັນທາງຕົງສູ່ ໄກວັນຍະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ແຜ່ຫຼາຍໃນໂລກ…

Verse 34

भीताः प्रदुद्रुवुः सर्वे तेऽमी पातकनायकाः । यमं विज्ञापयामासुः सहान्यैरुपपातकैः

ດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວ ຫົວໜ້າແຫ່ງບາບເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດໄດ້ຫນີໄປ ແລະພ້ອມກັບອຸປະປາຕະກະອື່ນໆ ກໍໄດ້ໄປກາບທູນແຈ້ງແກ່ຍົມ।

Verse 35

जय देव महाराज वयं हि तव किंकराः । नरकस्य विवृद्ध्यर्थं साधिकाराः कृतास्त्वया

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ມະຫາລາຊາຜູ້ເປັນເທວະ! ພວກເຮົາແທ້ຈິງເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ເພື່ອໃຫ້ແດນນະລົກເພີ່ມພູນ ພຣະອົງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພວກເຮົາພ້ອມອຳນາດ.

Verse 36

अधुना वर्तितुं लोके न शक्ताः स्मो वयं प्रभो । रुद्राध्यायानुभावेन निर्दग्धाश्चैव विद्रुताः

ບັດນີ້ ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພວກເຮົາບໍ່ອາດດຳເນີນກິດໃນໂລກໄດ້ອີກ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງ ຣຸດຣາທະຍາຍ ພວກເຮົາຖືກເຜົາໄໝ້ ແລະຖືກຂັບໄລ່ໃຫ້ຫນີໄປ.

Verse 37

ग्रामेग्रामे नदीकूले पुण्येष्वायतनेषु च । रुद्रजाप्ये तु पर्याप्ते कथं लोके चरेमहि

ໃນທຸກໆບ້ານ ຕາມຝັ່ງນ້ຳ ແລະໃນສະຖານທີ່ສັກສິດອັນເປັນບຸນ—ເມື່ອການສວດ ຣຸດຣາ-ຊະປະ ແຜ່ຫຼາຍແລ້ວ ພວກເຮົາຈະເດີນທ່ອງໃນໂລກໄດ້ແນວໃດ?

Verse 38

प्रायश्चित्तसहस्रं वै गणयामो न किंचन । रुद्रजाप्याक्षराण्येव सोढुं बत न शक्नुमः

ພວກເຮົານັບການແກ້ບາບນັບພັນວ່າບໍ່ແມ່ນຫຍັງ; ແຕ່ແມ່ນແຕ່ພະຍາງຂອງ ຣຸດຣາ-ຊະປະ ເທົ່ານັ້ນ—ໂອ້!—ພວກເຮົາທົນບໍ່ໄດ້.

Verse 39

महापातकमुख्यानामस्माकं लोकघातिनाम् । रुद्रजाप्यं भयं घोरं रुद्रजाप्यं महद्विषम्

ສຳລັບພວກເຮົາ—ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນບາບໃຫຍ່ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍໂລກ— ຣຸດຣາ-ຊະປະ ແມ່ນຄວາມຢ້ານກົວອັນນ່າສະພຶງ; ຣຸດຣາ-ຊະປະ ແມ່ນພິດໃຫຍ່ຫຼວງສຳລັບພວກເຮົາ.

Verse 40

अतो दुर्विषहं घोरमस्माक व्यसनं महत् । रुद्रजाप्येन संप्राप्तमपनेतुं त्वमर्हसि

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກອານຸພາບແຫ່ງການຈັບະສວດຮຸດຣະ ຄວາມວິບັດອັນນ່າຢ້ານ ແລະທົນບໍ່ໄດ້ນີ້ໄດ້ຕົກມາເຖິງພວກເຮົາ; ຂໍພຣະອົງໂປດຂັບໄລ່ມັນເຖີດ

Verse 41

इति विज्ञापितः साक्षाद्यमः पातकनायकैः । ब्रह्मणोंऽतिकमासाद्य तस्मै सर्वं न्यवेदयत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຫົວໜ້າແຫ່ງບາບທັງຫຼາຍທູນຂໍໂດຍກົງ ພຣະຍົມະຈຶ່ງເຂົ້າໄປເຖິງພຣະພຣະຫມາ ແລະທູນລາຍງານທຸກຢ່າງແດ່ພຣະອົງ

Verse 42

देवदेव जगन्नाथ त्वामेव शरणं गतः । त्वया नियुक्तो मर्त्यानां निग्रहे पापकारिणाम्

ຂ້າແຕ່ເທວະເທວາ ຈະກັນນາຖາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ; ໂດຍພຣະອົງແຕ່ງຕັ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຄວບຄຸມມະນຸດຜູ້ກະທຳບາບ

Verse 43

अधुना पापिनो मर्त्या न संति पृथिवीतले । रुद्राध्यायेन निहतं पातकानां महत्कुलम्

ບັດນີ້ໃນແຜ່ນດິນບໍ່ມີມະນຸດຜູ້ບາບເຫຼືອຢູ່ອີກແລ້ວ; ເພາະຣຸດຣາທະຍາຍະ (Rudra-adhyāya) ໄດ້ທຳລາຍສາຍຕະກູນໃຫຍ່ແຫ່ງບາບໃຫ້ພິນາດ

Verse 44

पातकानां कुले नष्टे नरकाः शून्यतां गताः । नरके शून्यतां याते मम राज्यं हि निष्फलम्

ເມື່ອສາຍຕະກູນແຫ່ງບາບຖືກທຳລາຍ ນະລົກທັງຫຼາຍກໍກາຍເປັນຄວາມວ່າງເປົ່າ; ແລະເມື່ອນະລົກວ່າງເປົ່າ ອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນແທ້

Verse 45

तस्मात्त्वयैव भगवन्नुपायः परिचिन्त्यताम् । यथा मे न विहन्येत स्वामित्वं मर्त्यदेहिनाम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເອງຊົງຄິດອຸບາຍ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ອຳນາດຂອງຂ້າເຫນືອມະນຸດຜູ້ມີກາຍມະຕະຖືກລົບລ້າງ

Verse 46

इति विज्ञापितो धाता यमेन परिखिद्यता । रुद्रजाप्यविघातार्थमुपायं पर्यकल्पयत्

ເມື່ອຍົມຜູ້ທຸກໃຈໄດ້ກຣາບທູນແລ້ວ ພຣະທາຕາ—ຜູ້ສ້າງ—ຈຶ່ງຊົງຈັດອຸບາຍເພື່ອຂັດຂວາງການຈະປະຮູດຣະ

Verse 47

अश्रद्धां चैव दुर्मेधामविद्यायाः सुते उभे । श्रद्धामेधाविघातिन्यौ मर्त्येषु पर्यचोदयत्

ແລ້ວພຣະອົງຊົງສົ່ງບຸດຣີສອງນາງແຫ່ງອະວິທະຍາ ຄື ອະສັດທາ ແລະ ທຸຣເມທາ ເຂົ້າສູ່ໂລກມະນຸດ ເພື່ອທຳລາຍສັດທາແລະປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງໃນຫມູ່ຊົນ

Verse 48

ताभ्यां विमोहिते लोके रुद्राध्यायपराङ्मुखे । यमः स्वस्थानमासाद्य कृतार्थ इव सोऽभवत्

ເມື່ອໂລກຖືກສອງນາງນັ້ນຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ ແລະຫັນໜີຈາກ ຣູດຣະ-ອັດທະຍາຍ ຍົມຈຶ່ງກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ແລະເຫັນຄືວ່າໄດ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງແລ້ວ

Verse 49

पूर्वजन्मकृतैः पापैर्जायंतेऽल्पायुषो जनाः । तानि पापानि नश्यंति रुद्रं जप्तवतां नृणाम्

ເນື່ອງຈາກບາບທີ່ເຮັດໄວ້ໃນຊາດກ່ອນ ມະນຸດຈຶ່ງເກີດມາອາຍຸສັ້ນ; ແຕ່ບາບເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມສູນໄປສຳລັບຜູ້ທີ່ຈະປະຣູດຣະ

Verse 50

क्षीणेषु सर्वपापेषु दीर्घमायुर्बलं धृतिः । आरोग्यं ज्ञानमैश्वर्यं वर्धते सर्वदेहिनाम्

ເມື່ອບາບທັງປວງຖືກຊຳລະຈົນໝົດ ອາຍຸຍືນ ກຳລັງ ແລະຄວາມອົດທົນຈະເພີ່ມພູນ; ສຸຂະພາບດີ ຍານອັນແທ້ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງກໍເຈີຣິນໃນສັດຜູ້ມີກາຍທັງຫມົດ।

Verse 51

रुद्राध्यायेन ये देवं स्नापयंति महेश्वरम् । तज्जलैः कुर्वतः स्नानं ते मृत्युं संतरंति च

ຜູ້ໃດສະງົມພຣະມະເຫສວຣະດ້ວຍການສວດຣຸດຣາທະຍາຍ ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳບູຊານັ້ນເອງ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຂ້າມພົ້ນຄວາມຕາຍ।

Verse 52

रुद्राध्यायाभिजप्तेन स्नानं कुर्वंति येंऽभसा । तेषां मृत्युभयं नास्ति शिवलो के महीयते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳທີ່ໄດ້ສວດຣຸດຣາທະຍາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຄວາມຕາຍ; ແລະຖືກຍົກຍ້ອງໃນສິວະໂລກ।

Verse 53

शतरुद्राभिषेकेण शतायुर्जायते नरः । अशेषपापनिर्मुक्तः शिवस्य दयितो भवेत्

ດ້ວຍການປະກອບພິທີສະຕະຣຸດຣະອະພິເສກ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຮ້ອຍປີ; ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ພຣະສິວະຮັກໃຄ່।

Verse 55

अव्याहतबलैश्वर्यो हतशत्रुर्निरामयः । निर्धूताखिलपापौघः शास्ता राज्यमकंटकम्

ດ້ວຍກຳລັງແລະອຳນາດອັນບໍ່ຖືກກະທົບ ສັດຕູຖືກທຳລາຍ ແລະກາຍປອດໂລກ; ເມື່ອສະລັດກະແສບາບທັງປວງແລ້ວ ລາວປົກຄອງອານາຈັກທີ່ໄຮ້ໜາມ—ປາສະຈາກອຸປະສັກແລະທຸກພະຍັງ।

Verse 56

विप्रा वेदविदः शांताः कृतिनः शंसितव्रताः । ज्ञानयज्ञतपोनिष्ठाः शिवभक्तिपरायणाः

ພວກເຂົາແມ່ນພຣາຫມັນ—ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ ຈິດໃຈສະຫງົບ ສຳເລັດໃນກິດ ໂດດເດັ່ນດ້ວຍວຣະຕະ; ຕັ້ງໝັ້ນໃນຍານະຍັດ ແລະຕະປະ ແລະອຸທິດທັງໝົດໃນສິວະພັກຕິ।

Verse 57

रुद्राध्याय जपं सम्यक्कुर्वंतु विमलाशयाः । तेषां जपानुभावेन सद्यः श्रेयो भविष्यति

ຂໍໃຫ້ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ປະຕິບັດຈະປະ “ຣຸດຣາທະຍາຍ” ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ; ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງການສວດນັ້ນ ຄວາມດີສູງສຸດຈະເກີດຂຶ້ນທັນທີ।

Verse 58

इत्युक्तवंतं नृपतिर्महामुनिं तमेव वव्रे प्रथमं क्रियागुरुम् । अथापरांस्त्यक्तधनाशयान्मुनीनावाहयामास सहस्रशः क्षणात्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກະສັດໄດ້ເລືອກມະຫາມຸນີອົງນັ້ນເປັນຄຣິຍາຄຸຣຸ ຄູພິທີອັນປະຖົມ; ແລ້ວໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກໍໄດ້ເຊີນມຸນີອື່ນໆນັບພັນ ຜູ້ລະຄວາມປາດຖະນາໃນຊັບສິນແລ້ວ।

Verse 59

ते विप्राः शांतमनसः सहस्रपरिसंमिताः । कलशानां शतं स्थाप्य पुण्य वृक्षरसैर्युतम्

ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຈິດໃຈສະຫງົບ ມີຈຳນວນປະມານໜຶ່ງພັນ ໄດ້ຕັ້ງກະລະສະ (ຄະລະສະ) ໜຶ່ງຮ້ອຍໃບ ແລ້ວເຕີມດ້ວຍນ້ຳສານຈາກຕົ້ນໄມ້ອັນສັກສິດ।

Verse 60

रुद्राध्यायेन संस्नाप्य तमुर्वीपतिपुत्रकम् । विधिवत्स्नापयामासुः संप्राप्ते सप्तमे दिने

ເຂົາໄດ້ອາບສະຫງົບໃຫ້ແກ່ເຈົ້າຊາຍ ບຸດແຫ່ງຈອມແຜ່ນດິນ ໂດຍອາໄສ “ຣຸດຣາທະຍາຍ”; ແລະເມື່ອຮອດວັນທີເຈັດ ກໍໄດ້ປະກອບພິທີອາບນ້ຳຕາມວິທີການຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 61

स्नाप्यमानो मुनिजनैः स राजन्यकुमारकः । अकस्मादेव संत्रस्तः क्षणं मूर्च्छामवाप ह

ໃນຂະນະທີ່ພວກມຸນີກຳລັງສົງນ້ຳໃຫ້ພຣະກຸມານັ້ນ ພຣະອົງກໍຕົກໃຈຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະສະລົບໄປຊົ່ວຄາວ

Verse 62

सहसैव प्रबुद्धोऽसौ मुनिभिः कृतरक्षणः । प्रोवाच कश्चित्पुरुषो दंडहस्तः समागतः

ພຣະອົງຟື້ນສະຕິຂຶ້ນທັນທີ ໂດຍມີພວກມຸນີຄຸ້ມຄອງ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງມາຮອດ ຖືຄັນດັນຢູ່ໃນມື”

Verse 63

मां प्रहर्तुं कृतमतिर्भीमदण्डो भयानकः । सोऽपि चान्यैर्महावीरै पुरुषैरभिताडितः

“ເຂົາຕັ້ງໃຈຈະຟາດຂ້າ—ນ່າຢ້ານກົວ ຖືຄັນດັນອັນດຸຮ້າຍ ແຕ່ເຂົາກໍຖືກມະຫາວີຣະບຸລຸດອື່ນໆຕີຕ້ານຈົນຖອຍກັບ”

Verse 64

बद्ध्वा पाशेन महता दूरं नीत इवाभवत् । एतावदहमद्राक्षं भवद्भिः कृतरक्षणः

“ເຂົາຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງໃຫຍ່ ຄືຖືກນຳໄປໄກ ຂ້າເຫັນໄດ້ເທົ່ານີ້ ເພາະທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ຄຸ້ມຄອງຂ້າ”

Verse 65

इत्युक्तवंतं नृपतेस्तनूजं द्विजसत्तमाः । आशीर्भिः पूजयामासुर्भयं राज्ञे न्यवेदयन्

ເມື່ອພຣະລາຊະບຸດກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພວກທະວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ຍົກຍ້ອງດ້ວຍພອນ ແລະແຈ້ງແກ່ພຣະຣາຊາເຖິງໄພອັນນັ້ນ

Verse 66

अथ सर्वानृषीञ्छ्रेष्ठान्दक्षिणाभिर्नृपोत्तमः । पूजयित्वा वरान्नेन भोजयित्वा च भक्तितः

ແລ້ວພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດໄດ້ບູຊາຣິສີຜູ້ຍິ່ງທັງປວງດ້ວຍທັກຊິນາ (ທານ) ແລະດ້ວຍພັກຕິໄດ້ຖວາຍອາຫານອັນປະນີດໃຫ້ທ່ານສະເວີຍ

Verse 67

प्रतिगृह्याशिषस्तेषां मुनीनां ब्रह्मवादि नाम् । भक्त्या बंधुजनैः सार्धं सभायां समुपाविशत्

ເມື່ອຮັບພອນຈາກມຸນີຜູ້ປະກາດພຣະພຣະມັນແລ້ວ ພະອົງໄດ້ນັ່ງໃນສະພາດ້ວຍພັກຕິ ພ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງ

Verse 68

तस्मिन्समागते वीरे मुनिभिः सह पार्थिवे । आजगाम महायोगी देवर्षिर्नारदः स्वयम्

ເມື່ອພະຣາຊາຜູ້ກ້າຫານນັ້ນຊຸມນຸມກັບຣິສີທັງຫຼາຍແລ້ວ ມະຫາໂຍຄີ—ເທວະຣິສີ ນາຣະດະ—ກໍມາຮອດດ້ວຍຕົນເອງ

Verse 69

तमागतं प्रेक्ष्य गुरुं मुनीनां सार्धं सदस्यैरखिलैर्मुनींद्रैः । प्रणम्य भक्त्या विनिवेश्य पीठे कृतोपचारं नृपतिर्बभाषे

ເມື່ອເຫັນທ່ານຜູ້ມາ—ຄູບາອາຈານແຫ່ງຣິສີ—ພ້ອມດ້ວຍມຸນີເຈົ້າທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ກາບນົບດ້ວຍພັກຕິ ເຊີນປະທັບເທິງອາສນສູງ ຖວາຍການບໍລິການຕາມຄວນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວ

Verse 70

राजोवाच । दृष्टं किमस्ति ते ब्रह्मस्त्रिलोक्यां किंचिदद्भुतम् । तन्नो ब्रूहि वयं सर्वे त्वद्वाक्यामृतलालसाः

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນ໌! ໃນໄຕຣໂລກ ທ່ານໄດ້ເຫັນສິ່ງອັດສະຈັນໃດບໍ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ ເພາະພວກເຮົາທຸກຄົນໂຫຍຫານ້ຳອະມຣິຕແຫ່ງວາຈາຂອງທ່ານ”

Verse 71

नारद उवाच । अद्य चित्रं महद्दृष्टं व्योम्नोवतरता मया । तच्छृणुष्व महाराज सहैभिर्मुनिपुंगवैः

ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າລົງມາຈາກຟ້າ ໄດ້ເຫັນເຫດການອັນອັດສະຈັນ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່. ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຂໍຈົ່ງຟັງ—ພ້ອມກັບມຸນີຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານີ້.”

Verse 72

अद्य मृत्युरिहायातो निहंतुं तव पुत्रकम् । दंडहस्तो दुराधर्षो लोकमुद्बाधयन्सदा

“ມື້ນີ້ ພະຍົມແຫ່ງຄວາມຕາຍ ໄດ້ມາທີ່ນີ້ ເພື່ອປະຫານລູກຊາຍຂອງທ່ານ—ຖືຄະທາໃນມື ຕ້ານທານຍາກ ແລະຄອຍລົບກວນສັບພະໂລກເສມອ.”

Verse 73

ईश्वरोपि विदित्वैनं त्वत्पुत्रं हंतुमागतम् । सहैव पार्षदैः कंचिद्वीरभद्रमचोदयत्

“ແມ່ນແຕ່ພຣະອີສະວະຣະ ກໍຮູ້ວ່າ ເຂົາມາເພື່ອຂ້າລູກຊາຍຂອງທ່ານ; ຈຶ່ງສົ່ງ ວີຣະພັດຣະ ໄປທັນທີ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງພຣະອົງ.”

Verse 74

स आगत्य हठान्मृत्युं त्वत्पुत्रं हंतुमागतम् । गृहीत्वा सुदृढं बद्ध्वा दंडेनाभ्यहनद्रुषा

“ເຂົາມາຮອດ ແລ້ວຈັບພະຍົມຜູ້ມາເພື່ອຂ້າລູກຊາຍຂອງທ່ານດ້ວຍກຳລັງ; ມັດໄວ້ແນ່ນໜາ ແລ້ວຟາດດ້ວຍຄະທາດ້ວຍຄວາມໂກດ.”

Verse 75

तं नीयमानं जगदीशसन्निधिं शीघ्रं विदित्वा भगवान्यमः स्वयम् । कृतांजलिर्देव जयेत्युदीरयन्प्रणम्य मूर्ध्ना निजगाद शूलिनम्

ເມື່ອຮູ້ໂດຍໄວວ່າ ຕົນກຳລັງຖືກນຳໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ພຣະຍົມຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍປະນົມມື ຮ້ອງວ່າ “ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເທວະ!” ແລ້ວກ້ົມສີສະ ກ່າວຖວາຍຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣີສູນ.

Verse 76

यम उवाच । देवदेव महारुद्र वीरभद्र नमोऽस्तु ते । निरागसि कथं मृत्यौ कोपस्तव समुत्थितः

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວາ ມະຫາຣຸດຣະ—ໂອ ວີຣະພັດຣະ ຂ້າຂໍນະມັດສະການ. ມຣິຕະຍຸບໍ່ມີຜິດ; ເປັນຫຍັງຄວາມໂກດຂອງທ່ານຈຶ່ງເກີດຕໍ່ຄວາມຕາຍ?”

Verse 77

निजकर्मानुबंधेन राजपुत्रं गतायुषम् । प्रहर्तुमुद्यते मृत्यौ कोपराधो वद प्रभो

“ດ້ວຍສາຍສຳພັນແຫ່ງກັມມະຂອງຕົນ ມຣິຕະຍຸຈຶ່ງຕຽມຈະຟັນລົງໃສ່ລາຊະບຸດຜູ້ອາຍຸສິ້ນແລ້ວ. ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍຈົ່ງກ່າວ—ຄວາມຜິດໃດຈຶ່ງຄວນແກ່ຄວາມໂກດ?”

Verse 78

वीरभद्र उवाच । दशवर्षसहस्रायुः स राजतनयः कथम् । विपत्तिमंतरायाति रुद्रस्नानहताशुभः

ວີຣະພັດຣະກ່າວວ່າ: “ລາຊະບຸດນັ້ນມີອາຍຸກຳນົດເຖິງສິບພັນປີ; ແລ້ວພິບັດຈະຄອບງຳເຂົາໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອອະຊຸບະຖືກລ້າງຜານດ້ວຍຣຸດຣະ-ສນານ?”

Verse 79

अस्ति चेत्तव संदेहो मद्वाक्येऽप्यनिवारिते । चित्रगुप्तं समाहूय प्रष्टव्योऽद्यैव मा चिरम्

“ຖ້າທ່ານຍັງສົງໄສ ແມ່ນແຕ່ຄຳຂ້າບໍ່ຄວນຖືກປະຕິເສດ ກໍໃຫ້ເອີ້ນ ຈິຕຣະກຸບຕະ ມາ ແລ້ວຖາມໃນມື້ນີ້ເລີຍ; ຢ່າຊັກຊ້າ”

Verse 80

नारद उवाच । अथाहूतश्चित्रगुप्तो यमेन सहसागतः । आयुःप्रमाण त्वत्सूनोः परिपृष्टः स चाब्रवीत्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ມາ ຈິຕຣະກຸບຕະ ຖືກຍະມະເອີ້ນ ກໍມາທັນທີ. ເມື່ອຖືກຖາມເຖິງຂອບເຂດອາຍຸຂອງບຸດຂອງທ່ານ ລາວກໍຕອບກ່າວ”

Verse 81

द्वादशाब्दं च तस्यायुरित्युक्त्वाथ विमृश्य च । पुनर्लेख्यगतं प्राह स वर्षायुतजीवितम्

ລາວໄດ້ກ່າວວ່າ “ອາຍຸຂອງຜູ້ນີ້ມີສິບສອງປີ” ແລ້ວຄິດທົບທວນອີກ; ຈາກນັ້ນເບິ່ງບັນທຶກທີ່ຂຽນໄວ້ອີກຄັ້ງ ແລະປະກາດວ່າ “ລາວຈະມີຊີວິດໝື່ນປີ”

Verse 82

अथ भीतो यमो राजा वीरभद्रं प्रणम्य च । कथंचिन्मोचयामास मृत्युं दुर्वारबंधनात्

ຕໍ່ມາ ພະຍົມຣາຊຜູ້ຫວາດກົວ ໄດ້ກົ້ມກາບພຣະວີຣະພັດຣ; ແລະດ້ວຍວິທີໃດວິທີໜຶ່ງ ກໍສາມາດປົດປ່ອຍ “ມະຕະ” ອອກຈາກພັນທະອັນຫຼີກບໍ່ພົ້ນນັ້ນໄດ້

Verse 83

वीरभद्रेण मुक्तोऽथ यमोऽगान्निजमंदिरम् । वीरभद्रश्च कैलासमहं प्राप्तस्तवांतिकम्

ເມື່ອຖືກພຣະວີຣະພັດຣປົດປ່ອຍ ພະຍົມກໍໄປຍັງວິຫານຂອງຕົນ; ແລະພຣະວີຣະພັດຣໄດ້ມາຮອດໄກລາສ—ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດຕໍ່ໜ້າທ່ານແລ້ວ

Verse 84

अतस्तव कुमारोऽयं रुद्रजाप्यानुभावतः । मृत्योर्भयं समुत्तीर्य सुखी जातोऽयुतं समाः

ດັ່ງນັ້ນ ບຸດຂອງທ່ານຜູ້ນີ້ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງ “ຣຸທຣະ-ຊະປະ” ໄດ້ຂ້າມພົ້ນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍ ແລະຈະຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍເຖິງໝື່ນປີ

Verse 85

इत्युक्त्वा नृपमामंत्र्य नारदे त्रिदिवं गते । विप्राः सर्वे प्रमुदिताः स्वस्वजग्मुरथाश्रमम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ແລະລາພຣະຣາຊາ ເມື່ອນາຣະດະໄປຍັງຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ) ພຣາຫມະນທັງປວງກໍປິຕິຍິນດີ ແລ້ວຕ່າງກໍກັບໄປຍັງອາສຣົມຂອງຕົນ

Verse 86

इत्थं काश्मीरनृपती रुद्राध्यायप्रभावतः । निस्तीर्याशेषदुः खानि कृतार्थोभूत्सपुत्रकः

ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງກາສະມີຣ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງບົດຣຸທຣະ ໄດ້ຂ້າມພົ້ນທຸກຂ໌ທັງປວງ ແລະສຳເລັດປາດຖະນາ ພ້ອມກັບບຸດຊາຍຂອງຕົນ।

Verse 87

ये कीर्तयंति मनुजाः परमेश्वरस्य माहात्म्यमेतदथ कर्णपुटैः पिबंति । ते जन्मकोटिकृतपापगणैर्विमुक्ताः शांताः प्रयांति परमं पदमिंदुमौलेः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນມະຫິມານີ້ແຫ່ງພຣະປະເມດສະວອນ ແລະດື່ມດ່ຳມັນດ້ວຍຖ້ວຍແຫ່ງຫູ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກກອງບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍໂກຕິກຳເນີດ ແລະໄປດ້ວຍຄວາມສະຫງົບສູ່ພະບົດສູງສຸດຂອງພຣະອິນທຸມົວລີ (ພຣະສິວະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ)។

Verse 94

एष रुद्रायुतस्नानं करोतु तव पुत्रकः । दशवर्षसहस्राणि मोदते भुवि शक्रवत्

ຂໍໃຫ້ບຸດຂອງເຈົ້າ ປະກອບ ‘ຣຸທຣະ-ອະຍຸຕະ ສະນານ’; ແລ້ວເຂົາຈະເບີກບານຢູ່ໃນໂລກ ດຸດດັ່ງພຣະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ນານສິບພັນປີ।