Adhyaya 10

Verse 1

सूत उवाच । विचित्रं शिवनिर्माणं विचित्र शिवचेष्टितम् । विचित्रं शिवमाहात्म्यं विचित्रं शिवभाषितम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ນ່າພິສົດແມ່ນການເນຣະມິດຂອງພຣະສິວະ, ນ່າພິສົດແມ່ນການກະທຳຂອງພຣະສິວະ; ນ່າພິສົດແມ່ນມະຫິມາຂອງພຣະສິວະ, ແລະນ່າພິສົດແມ່ນພຣະວາຈາຂອງພຣະສິວະ”

Verse 2

विचित्रं शिवभक्तानां चरितं पापनाशनम् । स्वर्गापवर्गयोः सत्यं साधनं तद्ब्रवीम्यहम्

“ນ່າພິສົດແມ່ນຈະຣິຍາຂອງພັກຕະແຫ່ງພຣະສິວະ ເພາະມັນທຳລາຍບາບ. ນັ້ນແຫຼະແມ່ນວິທີອັນແທ້ຈິງ ສູ່ສະຫວັນ ແລະ ໂມກຂະ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍປະກາດດັ່ງນີ້”

Verse 3

अवंतीविषये कश्चिद्ब्राह्मणो मंदराह्वयः । बभूव विषयारामः स्त्रीजितो धनसंग्रही

ໃນແຂວງອະວັນຕີ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ມັນດະຣາ. ລາວຫຼົງໃນກາມຄຸນ ຖືກສະຕຣີຄອບງຳ ແລະມຸ່ງສະສົມຊັບສິນດ້ວຍຄວາມໂລບ.

Verse 4

संध्यास्नापरित्यक्तो गंधमाल्यांबरप्रियः । कुस्त्रीसक्तः कुमार्गस्थो यथा पूर्वमजामिलः

ລາວລະທິ້ງການສວດສັນທະຍາ ແລະການອາບນ້ຳຕາມພິທີ; ກັບຮັກນ້ຳຫອມ ພວງມາລາ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງງາມ. ຕິດພັນກັບຍິງອະສີນ ລາວຈຶ່ງຢືນຢູ່ໃນທາງຜິດ—ເຫມືອນອະຈາມິລະໃນການກ່ອນ.

Verse 5

स वेश्यां पिंगलां नाम रममाणो दिवानिशम् । तस्या एव गृहे नित्यमासीदविजितेंद्रियः

ລາວຫຼິ້ນສະໜຸກທັງກາງວັນກາງຄືນກັບນາງໂສເພນີຊື່ ປິງຄະລາ ແລະບໍ່ອາດຊະນະອິນທຣີຍໄດ້. ລາວພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂອງນາງນັ້ນເປັນນິດ.

Verse 6

कदाचित्सदने तस्यास्तस्मिन्निवसति द्विजे । ऋषभो नाम धर्मात्मा शिवयोगी समाययौ

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມັນນັ້ນພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂອງນາງ ມີຊິວະໂຍຄີຜູ້ມີຈິດໃນທຳ ຊື່ ຣິສະພະ ມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 7

तमागतमभिप्रेक्ष्य मत्वा स्वं पुण्यमूर्जितम् । सा वेश्या स च विप्रश्च पर्यपूजयतामुभौ

ເມື່ອເຫັນທ່ານມາຮອດ ແລະເຊື່ອວ່າບຸນຂອງຕົນໄດ້ເພີ່ມພູນແຂງແຮງ ນາງໂສເພນີແລະພຣາຫມັນນັ້ນ ທັງສອງຈຶ່ງຮ່ວມກັນບູຊາຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 8

तमारोप्य महापीठे कंबलांबरसंभृते । प्रक्षाल्य चरणौ भक्त्या तज्जलं दधतुः शिरः

ເຂົາທັງສອງໄດ້ເຊີນທ່ານນັ່ງເທິງອາສນະໃຫຍ່ທີ່ປູດ້ວຍຜ້າຫົ່ມແລະຜ້າ. ດ້ວຍສັດທາໄດ້ລ້າງພຣະບາດ ແລ້ວນໍານ້ໍານັ້ນຂຶ້ນທູນໄວ້ເທິງສີສະ

Verse 9

स्वागतार्घ्यनमस्कारैर्गंधपुष्पाक्षतादिभिः । उपचारैः समभ्यर्च्य भोजयामासतुर्मुदा

ດ້ວຍການຕ້ອນຮັບ ອັຣຄະຍະ ແລະການນົບນ້ອມ—ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ດອກໄມ້ ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະການປະຄົບປະງົມອື່ນໆ—ເຂົາທັງສອງໄດ້ບູຊາທ່ານຢ່າງຖືກພິທີ ແລ້ວຖວາຍອາຫານດ້ວຍຄວາມປິຕິ

Verse 10

तं भुक्तवंतमाचांतं पर्यंके सुखसंस्तरे । उपवेश्य मुदा युक्तौ तांबूलं प्रत्ययच्छताम्

ເມື່ອທ່ານສະເຫຼີມອາຫານແລ້ວ ແລະເຮັດອາຈະມະນະເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ເຂົາທັງສອງຈຶ່ງເຊີນໃຫ້ນັ່ງເທິງຕຽງທີ່ປູເຄື່ອງນອນສະບາຍ ແລ້ວຖວາຍຕຳບູລະ (ໝາກພູ) ດ້ວຍຄວາມປິຕິ

Verse 11

पादसंवाहनं भक्त्या कुर्वंतौ दैवचो दितौ । कल्पयित्वा तु शुश्रूषां प्रीणयामासतुश्चिरम्

ປານດັ່ງຖືກດົນໃຈໂດຍເທວະ ເຂົາທັງສອງໄດ້ນວດພຣະບາດດ້ວຍສັດທາ ແລະຈັດການປະຄົບປະງົມຢ່າງໃສ່ໃຈ ເຮັດໃຫ້ທ່ານພໍໃຈຢູ່ດົນນານ

Verse 12

एवं समर्चितस्ताभ्यां शिवयोगी महाद्युतिः । अतिवाह्य निशामेकां ययौ प्रातस्तदादृतः

ດັ່ງນີ້ ພຣະສິວະໂຍຄີຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ໄດ້ຮັບການສັກກາລະຢ່າງຖືກພິທີຈາກເຂົາທັງສອງ ໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໜຶ່ງຄືນ; ເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນ ທ່ານກໍອອກເດີນທາງໄປ ໂດຍໄດ້ຮັບການສົ່ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງ

Verse 13

एवं काले गतप्राये स विप्रो निधनं गतः । सा च वेश्या मृता काले ययौ कर्मार्जितां गतिम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດໃກ້ຈະສິ້ນ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍເຖິງຄວາມຕາຍ. ແລະຕໍ່ມາຕາມການເວລາ ນາງໂສເພນີກໍຕາຍ; ທັງສອງໄດ້ຮັບຄະຕິທີ່ຕົນສະສົມໄວ້ດ້ວຍກຳຂອງຕົນ.

Verse 14

स विप्रः कर्मणा नीतो दशार्णधरणीपतेः । वज्रबाहुकुटुंबिन्याः सुमत्या गर्भमास्थितः

ພຣາຫມັນນັ້ນຖືກກຳຂອງຕົນນຳພາໄປສູ່ແຜ່ນດິນດະສາຣະນະ ແລະໄດ້ເຂົ້າໄປສະຖິດໃນຄັນຂອງນາງສຸມະຕີ ມະເຫສີເອກໃນວັງຂອງພຣະຣາຊາວັຊຣະບາຫຸ

Verse 15

तां ज्येष्ठपत्नीं नृपतेर्गर्भसंपदमाश्रिताम् । अवेक्ष्य तस्यै गरलं सपत्न्यश्छद्मना ददुः

ເມື່ອເຫັນມະເຫສີໃຫຍ່ຂອງພຣະຣາຊາມີຄວາມຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍພອນແຫ່ງຄັນ ບັນດາສະເພັດນີກໍເກີດອິດສາ ແລ້ວໃຫ້ພິດແກ່ນາງດ້ວຍກົນອຸບາຍ

Verse 16

सा भुक्त्वा गरलं घोरं न मृता दैवयोगतः । क्लेशमेव परं प्राप मरणादतिदुःसहम्

ນາງໄດ້ກິນພິດອັນນ່າຢ້ານ ແຕ່ດ້ວຍການປະຈວບຂອງຊະຕາ ນາງບໍ່ໄດ້ຕາຍ; ກັບໄດ້ຮັບແຕ່ຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ ທີ່ທົນຍາກກວ່າຄວາມຕາຍ

Verse 17

अथ काले समायाते पुत्रमे कमजीजनत् । क्लेशेन महता साध्वी पीडिता वरवर्णिनी

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາມາຮອດ ນາງຜູ້ມີສິນທຳນັ້ນ ແມ່ນຖືກທຸກຂ໌ທໍລະມານຢ່າງໃຫຍ່ ແຕ່ມີຜິວພັນງາມ ກໍໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍພຽງຜູ້ດຽວ

Verse 18

स निर्दशो राजपुत्रः स्पृष्टपूर्वो गरेण यत् । तेनावाप महाक्लेशं क्रंदमानो दिवानिशम्

ເຈົ້າຊາຍນັ້ນຖືກພິດແຕະຕ້ອງຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນຄັນ ຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນທຸກຂ໌ໃຫຍ່ ຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນທັງວັນທັງຄືນບໍ່ຢຸດຢັ້ງ।

Verse 19

तस्य बालस्य माता च सर्वांगव्रणपीडिता । बभूवतुरतिक्लिष्टौ गरयोगप्रभावतः

ແມ່ຂອງເດັກນ້ອຍນັ້ນກໍຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍບາດແຜທົ່ວຮ່າງກາຍ; ໂດຍອຳນາດແຫ່ງພິດ ແມ່ແລະລູກຈຶ່ງທຸກຂ໌ຫນັກຍິ່ງ।

Verse 20

तौ राज्ञा च समानीतौ वैद्यैश्च कृतभेषजौ । न स्वास्थ्यमापतुर्यत्नैरनेकैर्योजितैरपि

ກະສັດໄດ້ນຳແມ່ແລະລູກມາ ແລະໃຫ້ແພດປຸງຢາຮັກສາ; ແຕ່ເຖິງຈະພະຍາຍາມຫຼາຍປະການ ທັງສອງກໍບໍ່ໄດ້ຄືນສູ່ຄວາມສຸຂະພາບ।

Verse 21

न रात्रौ लभते निद्रां सा राज्ञी विपुलव्यथा । स्वपुत्रस्य च दुःखेन दुःखिता नितरां कृशा

ນາງພຣະມະເຫສີຖືກຄວາມເຈັບປວດຫນັກຫນ່ວງຄອບງຳ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ນອນຫຼັບໃນຍາມຄືນ; ແລະເພາະໂສກທຸກຂ໌ຈາກຄວາມທຸກຂອງລູກ ນາງຈຶ່ງຊູບຜອມລົງຢ່າງຫນັກ।

Verse 22

नीत्वैवं कतिचिन्मासान्स राजा मातृपुत्रकौ । जीवंतौ च मृतप्रायौ विलोक्यात्मन्यचिंतयत्

ເມື່ອຜ່ານໄປຫຼາຍເດືອນດັ່ງນີ້ ກະສັດເຫັນແມ່ແລະລູກຍັງມີຊີວິດແຕ່ດັ່ງຄົນໃກ້ຕາຍ ຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມກັງວົນໃນໃຈ।

Verse 23

एतौ मे गृहिणीपुत्रौ निरयादागताविह । अश्रांतरोगौ क्रंदंतौ निद्राभंगविधायिनौ

ລູກຊາຍສອງຄົນຂອງເມຍຂ້າໄດ້ມາຈາກນະລົກສູ່ທີ່ນີ້. ຖືກໂລກໄພບໍ່ຂາດສາຍທຳລາຍ ຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນຢູ່ເລື້ອຍໆ ແລະລົບກວນການນອນຂອງຂ້າຢູ່ເທື່ອງໆ.

Verse 24

अत्रोपायं करिष्यामि पापयोर्ध्रुवमेतयोः । मर्तुं वा जीवितुं वापि न क्षमौ पापभोगिनौ

ຢູ່ນີ້ ຂ້າຈະຈັດຫາອຸບາຍແນ່ນອນສຳລັບຄົນບາບສອງຄົນນີ້. ຜູ້ກຳລັງເສວຍຜົນແຫ່ງບາບນັ້ນ ບໍ່ສົມຄວນທັງຈະຕາຍ ແລະກໍບໍ່ສົມຄວນທັງຈະມີຊີວິດຢູ່.

Verse 25

इत्थं विनिश्चित्य च भूमिपालः सक्तः सपत्नीषु तदात्मजेषु । आहूय सूतं निजदारपुत्रौ निर्वापयामास रथेन दूरम्

ເມື່ອຕັດສິນໃຈດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພະຣາຊາ—ຜູ້ຜູກພັນດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ເມຍຮ່ວມແລະລູກຂອງນາງ—ໄດ້ເອີ້ນສາຣະຖີມາ. ແລ້ວໃຫ້ນຳເມຍແລະລູກຊາຍຂອງຕົນໄປໄກດ້ວຍລົດສົງຄາມ ແລະປະຖິ້ມໄວ້.

Verse 26

तौ सूतेन परित्यक्तौ कुत्रचिद्विजने वने । अवापतुः परां पीडां क्षुत्तृड्भ्यां भृशविह्वलौ

ເມື່ອຖືກສາຣະຖີປະຖິ້ມໄວ້ ທັງສອງກໍຕົກຢູ່ໃນປ່າອັນວັງເວງແຫ່ງໜຶ່ງ. ດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍຢ່າງໜັກ ພວກເຂົາຈຶ່ງທົນທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກຫນ່ວງ.

Verse 27

सोद्वहंती निजं बालं निपतंती पदे पदे । निःश्वसंती निजं कर्म निंदंती चकिता भृशम्

ນາງອຸ້ມລູກຂອງຕົນ ແລ້ວລົ້ມລົງທຸກກ້າວ. ນາງຖອນໃຈ ຕຳນິກຳຂອງຕົນເອງ ແລະສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກ.

Verse 28

क्वचित्कंटकभिन्नांगी मुक्तकेशी भयातुरा । क्वचिद्व्याघ्रस्वनैर्भीता क्वचिद्व्यालैरनुद्रुता

ບາງຄັ້ງ ອະໄວຍະວະຂອງນາງຖືກໜາມຂີດຂາດ ແລະຜົມປ່ອຍຫຼຸດດ້ວຍຄວາມຢ້ານ; ບາງຄັ້ງຕົກໃຈດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງເສືອ ແລະບາງຄັ້ງຖືກງູແລະສັດປ່າໄລ່ຕາມ।

Verse 29

भर्त्स्यमाना पिशाचैश्च वेतालैर्ब्रह्मराक्षसैः । महागुल्मेषु धावंती भिन्नपादा क्षुराश्मभिः

ນາງຖືກພິສາຈ ເວຕາລ ແລະ ພຣະຫມຣາກສະ ລົບກວນ ຈຶ່ງວິ່ງຝ່າພົງຫນາ; ຕີນແຕກເຈັບເພາະຫີນຄົມດຸດມີດໂກນ।

Verse 30

सैवं घोरे महारण्ये भ्रमंती नृपगे हिनी । दैवात्प्राप्ता वणिङ्मार्गं गोवाजिनरसेवितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນປ່າໃຫຍ່ອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ມະເຫສີຂອງພຣະຣາຊາໄດ້ພະເນຈອນໄປ; ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ ນາງມາພົບເສັ້ນທາງພໍ່ຄ້າ ທີ່ມີງົວ ມ້າ ແລະຜູ້ຄົນສັນຈອນຫນາແນ່ນ।

Verse 31

गच्छंती तेन मार्गेण सुदूरमतियत्नतः । ददर्श वैश्यनगरं वहुस्त्रीनरसेवितम्

ນາງເດີນຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນໄປໄກຫຼາຍ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຫນັກ; ແລ້ວໄດ້ເຫັນນະຄອນຂອງພໍ່ຄ້າ ທີ່ແອອັດດ້ວຍຍິງຊາຍຫຼາຍຫຼາຍ।

Verse 32

तस्य गोप्ता महावैश्यो नगरस्य महाजनः । अस्ति पद्माकरो नाम राजराज इवापरः

ຜູ້ພິທັກນະຄອນນັ້ນແມ່ນມະຫາໄວສະຍະ ເປັນມະຫາຊົນຜູ້ນຳຂອງເມືອງ; ມີນາມວ່າ ປັດມາກະຣະ—ປານດັ່ງຣາຊາທິຣາຊອີກອົງໜຶ່ງ।

Verse 33

तस्य वैश्यपतेः काचिद्गृहदासी नृपांगनाम् । आयांती दूरतो दृष्ट्वा तदंतिकमुपाययौ

ມີນາງທາດໃນເຮືອນຂອງຫົວໜ້າພໍ່ຄ້າໄວສະຍະ ເຫັນພຣະມະເຫສີຂອງພຣະຣາຊາມາແຕ່ໄກ ຈຶ່ງຮີບອອກໄປຮັບ ແລະນຳໃຫ້ເຂົ້າມາໃກ້

Verse 34

सा दासी नृपतेः कांतां सपुत्रां भृशपीडिताम् । स्वयं विदितवृत्तांता स्वामिने प्रत्यदर्शयत्

ນາງທາດນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ເລື່ອງລາວທັງໝົດດ້ວຍຕົນເອງ ໄດ້ນຳພຣະມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຣາຊາ ຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ ພ້ອມພຣະໂອຣສ ໄປຖວາຍຕໍ່ນາຍຂອງນາງ

Verse 35

स तां दृष्ट्वा विशां नाथो रुजार्त्तां क्लिष्टपुत्रकाम् । नीत्वा रहसि सुव्यक्तं तद्वृत्तांतमपृच्छत

ເມື່ອເຫັນນາງ ຫົວໜ້າໄວສະຍະກໍຮູ້ວ່ານາງຖືກຄວາມເຈັບປວດບີບຄັ້ນ ແລະຫ່ວງໃຍລູກຊາຍ; ຈຶ່ງນຳໄປຢູ່ທີ່ລັບ ແລະຖາມໃຫ້ເລົ່າເຫດການທັງໝົດຢ່າງຊັດເຈນ

Verse 36

तया निवेदिताशेषवृत्तांतः स वणिक्पतिः । अहोकष्टमिति ज्ञात्वा निशश्वास मुहुर्मुहुः

ເມື່ອນາງໄດ້ທູນບອກເຫດການທັງໝົດແລ້ວ ພໍ່ຄ້າຜູ້ເປັນໃຫຍ່ນັ້ນກໍເຂົ້າໃຈ ແລະອຸທານວ່າ “ອະໂຫ, ຊ່າງເຈັບປວດໜັກ!” ແລ້ວຖອນໃຈຊ້ຳໆ

Verse 37

तामंतिके स्वगेहस्य संनिवेश्य रहोगृहे । वासोन्नपानशयनैर्मातृसाम्यमपूजयत्

ລາວໄດ້ຈັດໃຫ້ນາງຢູ່ໃກ້ເຮືອນຂອງຕົນ ໃນຫ້ອງອັນສະງົບລັບ ແລະໃຫ້ກຽດນາງດຸດມານດາ—ຈັດຫາເສື້ອຜ້າ ອາຫານ ນ້ຳດື່ມ ແລະທີ່ນອນພັກ

Verse 38

तस्मिन्गृहे नृपवधूर्निवसंती सुरक्षिता । व्रणयक्ष्मादिरोगाणां न शांतिं प्रत्यपद्यत

ໃນເຮືອນນັ້ນ ແມ່ນາງຄູ່ຄອງຂອງພະຣາຊາຢູ່ຢ່າງຖືກປົກປ້ອງ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບຈາກໂຣກ—ບາດແຜ, ຢັກຊະມາ (ວັນນະໂຣກ) ແລະໂຣກອື່ນໆ ບໍ່ທຸ່ມລົງ।

Verse 39

ततो दिनैः कतिपयैः स बालो व्रणपीडितः । विलंघितभिषक्सत्त्वो ममार च विधेर्वशात्

ຕໍ່ມາອີກບໍ່ກີ່ມື້ ເດັກນ້ອຍນັ້ນຖືກບາດແຜທຳທຸກ; ແມ່ນແພດຈະພະຍາຍາມດ້ວຍກຳລັງແລະວິທີທັງປວງ ກໍຍັງຕາຍໄປຕາມອຳນາດແຫ່ງວິທີ (ຊະຕາ).

Verse 40

मृते स्वतनये राज्ञी शोकेन महतावृता । मूर्च्छिता चापतद्भूमौ गजभग्नेव वल्लरी

ເມື່ອລູກຊາຍຂອງນາງຕາຍ ພຣະມະເຫສີຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ້; ນາງສະຫຼົບແລະລົ້ມລົງສູ່ພື້ນ ດັ່ງເຄືອທີ່ຖືກຊ້າງຫັກຂາດ।

Verse 41

दैवात्संज्ञामवाप्याथ वाष्पक्लिन्नपयोधरा । सांत्विताऽपि वणिक्स्त्रीभिर्विललाप सुदुःखिता

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງດວງຊະຕາ ນາງໄດ້ຟື້ນສະຕິ; ອົກຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳຕາ. ແມ່ນແມ່ຍິງຂອງພໍ່ຄ້າຈະປອບໂຍນ ນາງກໍຍັງຄຳຄວນຄວາມໂສກຢ່າງໜັກ.

Verse 42

हा ताततात हा पुत्र हा मम प्राणरक्षक । हा राजकुलपूर्णेन्दो हा ममानंदवर्धन

“ອ້າຍ ຕາຕາຕ! ອ້າຍ ລູກເອີຍ! ອ້າຍ ຜູ້ປົກປ້ອງຊີວິດຂ້າ! ອ້າຍ ຈັນເຕັມດວງແຫ່ງຣາຊະວົງ! ອ້າຍ ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຂອງຂ້າ!”

Verse 43

इमामनाथां कृपणां त्वत्प्राणां त्यक्तवबांधवाम् । मातरं ते परित्यज्य क्व यातोऽसि नृपात्मज

ໂອ ລູກກະສັດ! ເຈົ້າປະຖິ້ມແມ່ຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ທຸກຍາກ ອະນາຖາ ໄຮ້ຍາດ ແລະມີເຈົ້າເປັນດັ່ງລົມຫາຍໃຈ—ແລ້ວເຈົ້າໄປໃສ?

Verse 44

इत्येभिरुदितैर्वाक्यैः शोकचिंताविवर्धकैः । विलपंतीं मृतापत्यां को नु सांत्वयितुं क्षमः

ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາເຊັ່ນນັ້ນ—ທີ່ເພີ່ມພູນຄວາມໂສກແລະຄວາມກັງວົນ—ນາງຮ້ອງໄຫ້ອາໄລລູກຜູ້ຕາຍ. ໃຜຈະສາມາດປອບໃຈນາງໄດ້?

Verse 45

एतस्मिन्समये तस्या दुःखशोकचिकित्सकः । ऋषभः पूर्वमाख्यातः शिवयोगी समाययौ

ໃນເວລານັ້ນເອງ ຣິສະພະ—ໂຍຄີແຫ່ງພຣະສິວະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ຜູ້ເປັນດັ່ງແພດຊໍານານໃນການຮັກສາທຸກຂ໌ແລະໂສກ ໄດ້ມາຮອດ

Verse 46

स योगी वैश्यनाथेन सार्घहस्तेन पूजितः । तस्याः सकाशमगमच्छोचन्त्या इदमब्रवीत्

ໂຍຄີນັ້ນ ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຈາກໄວສະຍະນາຖ ດ້ວຍການປະນົມມື; ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫານາງຜູ້ໂສກເສົ້າ ແລະກ່າວວ່າ

Verse 47

ऋषभ उवाच । अकस्मात्किमहो वत्से रोरवीषि विमूढधीः । को जातः कतमो लोके को मृतो वद सांप्रतम्

ຣິສະພະກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ອື້ອອຶງຂຶ້ນມາກະທັນຫັນ ປັນຍາຂອງເຈົ້າຫຼົງມົວຫຼື? ບອກມາ—ໃນໂລກນີ້ໃຜເກີດ ໃຜຕາຍ—ຈົ່ງກ່າວດຽວນີ້”

Verse 48

अमी देहादयो भावास्तोयफेनसधर्मकाः । क्वचिद्भ्रांतिः क्वचिच्छांतिः स्थितिर्भवति वा पुनः

ສະພາວະທັງຫຼາຍເລີ່ມແຕ່ກາຍນີ້ ເປັນດັ່ງຟອງນ້ຳເທິງນ້ຳ; ບາງຄັ້ງຫວັ່ນໄຫວ ບາງຄັ້ງສະຫງົບ—ຄວາມມັ່ນຄົງຖາວອນຢູ່ໃສ?

Verse 49

अतोऽस्मिन्फेनसदृशे देहे पञ्चत्वमागते । शोकस्यानवकाशत्वान्न शोचंति विपश्चितः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອກາຍດັ່ງຟອງນີ້ຮອດການສິ້ນ ແລະກັບຄືນສູ່ມະຫາພູດທັງຫ້າ ນັກປັນຍາບໍ່ໂສກເສົ້າ; ເພາະໂສກບໍ່ມີທີ່ຕັ້ງອັນຄວນ

Verse 50

गुणैर्भूतानि सृज्यंते भ्राम्यंते निजकर्मभिः । कालेनाथ विकृष्यंते वासनायां च शेरते

ສັດທັງຫຼາຍເກີດຈາກຄຸນະ ແລະຖືກໃຫ້ພະເລີນໄປມາໂດຍກຳຂອງຕົນ; ແລ້ວຖືກກາລະດຶງພາໄປ ແລະນອນຜູກມັດຢູ່ໃນວາສະນາອັນແຝງ

Verse 51

माययोत्पत्तिमायांति गुणाः सत्त्वादयस्त्रयः । तैरेव देहा जायंते जातास्तल्लक्षणाश्रयाः

ໂດຍມາຍາ ຄຸນະສາມ—ສັດຕະວະແລະອື່ນໆ—ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ; ຈາກຄຸນະເຫຼົ່ານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ກາຍຈຶ່ງເກີດ ແລະເມື່ອເກີດແລ້ວກໍຮັບລັກສະນະຂອງຄຸນະນັ້ນ

Verse 52

देवत्वं यानि सत्त्वेन रजसा च मनुष्यताम् । तिर्यक्त्वं तमसा जंतुर्वासनानुगतोवशः

ດ້ວຍສັດຕະວະ ຍ່ອມໄດ້ພາວະເທວະ; ດ້ວຍຣະຊັສ ຍ່ອມໄດ້ພາວະມະນຸດ; ດ້ວຍຕະມັສ ສັດຜູ້ມີກາຍຕົກສູ່ກຳເນີດສັດເດຣັດສານ—ຖືກວາສະນາດຶງພາຢ່າງຫມົດທາງຕໍ່ຕ້ານ

Verse 53

संसारे वर्तमानेस्मिञ्जंतुः कर्मानुबन्धनात् । दुर्विभाव्यां गतिं याति सुखदुःखमयीं मुहुः

ໃນສັງສາຣນີ້ ສັດມີຊີວິດຜູ້ດຳເນີນໄປ ຖືກຜູກມັດດ້ວຍສາຍໂສ້ແຫ່ງກຳຂອງຕົນ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ຄະຕິອັນຍາກຈະຄາດເດົາຊ້ຳໆ ທີ່ປະກອບດ້ວຍສຸກແລະທຸກຂ໌ສລັບກັນ.

Verse 54

अपि कल्पायुषां तेषां देवानां तु विपर्ययः । अनेकामयबद्धानां का कथा नरदेहिनाम्

ແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ມີອາຍຸຍືນເທົ່າກັບກັລປະ ກໍຍັງປະສົບຄວາມຜັນຜວນແລະຄວາມເສື່ອມ; ແລ້ວຈະຕ້ອງເວົ້າຫຍັງອີກກັບມະນຸດຜູ້ຖືກມັດດ້ວຍໂລກພະຍາດນານາ?

Verse 55

केचिद्वदंति देहस्य कालमेव हि कारणम् । कर्म केचिद्गुणान्केचिद्देहः साधारणो ह्ययम्

ບາງຄົນກ່າວວ່າ ເຫດແຫ່ງກາຍມີແຕ່ກາລ (ເວລາ) ເທົ່ານັ້ນ; ບາງຄົນກ່າວວ່າເປັນກຳ; ອື່ນໆກ່າວວ່າເປັນຄຸນະ (guṇa). ແຕ່ກາຍນີ້ແມ່ນຜົນຮ່ວມທົ່ວໄປຂອງປັດໃຈເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 56

कालकर्मगुणाधानं पञ्चात्मकमिदं वपुः । जातं दृष्ट्वा न हृष्यंति न शोचंति मृतं बुधाः

ກາຍນີ້ຖືກປະກອບດ້ວຍກາລ ກຳ ແລະຄຸນະ (guṇa) ເປັນສະພາບຫ້າປະການ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຈຶ່ງບໍ່ຍິນດີເມື່ອເຫັນການເກີດ ແລະບໍ່ໂສກເມື່ອເຫັນຄວາມຕາຍ.

Verse 57

अव्यक्ते जायते जंतुरव्यक्ते च प्रलीयते । मध्ये व्यक्तवदाभाति जलबुद्बुदसन्निभः

ສັດມີຊີວິດເກີດຈາກອະວະຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ) ແລະລະລາຍກັບໄປສູ່ອະວະຍັກຕະ; ໃນຊ່ວງກາງຈຶ່ງປາກົດຄືວ່າເປັນອັນປາກົດ—ດັ່ງຟອງນ້ຳເທິງນ້ຳ.

Verse 58

यदा गर्भगतो देही विनाशः कल्पितस्तदा । दैवाज्जीवति वा जातो म्रियते सहसैव वा

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອສັດຜູ້ມີກາຍຍັງຢູ່ໃນຄັນ ແລະຖືກຄາດວ່າຈະພິນາດ ແຕ່ດ້ວຍລິຂິດແຫ່ງເທວະກໍອາດມີຊີວິດຢູ່; ຫຼືເກີດແລ້ວກໍອາດຕາຍກະທັນຫັນ

Verse 59

गर्भस्था एव नश्यंति जातमात्रास्तथा परे । क्वचिद्युवानो नश्यंति म्रियंते केपि वार्धके

ບາງຄົນພິນາດຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນຄັນ ບາງຄົນຕາຍທັນທີຫຼັງເກີດ; ບາງຄົນດັບໃນວັຍໜຸ່ມ ແລະບາງຄົນຈຶ່ງພົບຄວາມຕາຍໃນວັຍຊະລາ

Verse 60

यादृशं प्राक्तनं कर्म तादृशं विंदते वपुः । भुंक्ते तदनुरूपाणि सुखदुःखानि वै ह्यसौ

ກຳເກົ່າເປັນແນວໃດ ກາຍທີ່ໄດ້ຮັບກໍເປັນແນວນັ້ນ; ແລະຕາມນັ້ນເອງ ຍ່ອມເສວຍສຸກແລະທຸກຂ໌ໃຫ້ສົມກັນແນ່ນອນ

Verse 61

मायानुभावेरितयोः पित्रोः सुरतसंभ्रमात् । देह उत्पद्यते कोपि पुंयोषित्क्लीबलक्षणः

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງມາຍາທີ່ກະຕຸ້ນ ຈາກຄວາມກະສັນໃນການຮ່ວມຮັກຂອງພໍ່ແມ່ ກາຍໜຶ່ງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ມີລັກສະນະເປັນຊາຍ ເປັນຍິງ ຫຼືເປັນເພດກາງ

Verse 62

आयुः सुखं च दुःख च पुण्यं पापं श्रुतं धनम् । ललाटे लिखितं धात्रा वहञ्जंतुः प्रजायते

ອາຍຸ ຄວາມສຸກແລະຄວາມທຸກຂ໌ ບຸນແລະບາບ ຄວາມຮູ້ແລະຊັບສິນ—ສິ່ງໃດທີ່ຜູ້ສ້າງໄດ້ຂຽນໄວ້ເທິງໜ້າຜາກ ສັດຜູ້ມີຊີວິດກໍເກີດມາພ້ອມສິ່ງນັ້ນ

Verse 63

कर्मणामविलंघ्यत्वात्कालस्याप्यनतिक्रमात् । अनित्यत्वाच्च भावानां न शोकं कर्तुमर्हसि

ເນື່ອງຈາກຜົນແຫ່ງກຳບໍ່ອາດຝ່າຝືນໄດ້ ແລະແມ່ນແຕ່ກາລເວລາກໍບໍ່ອາດກ້າວຂ້າມ; ທັງສະພາວະທັງປວງບໍ່ທ່ຽງ—ດັ່ງນັ້ນຢ່າເຮັດໃຈໃຫ້ຈົມໃນຄວາມໂສກ.

Verse 64

क्व स्वप्ने नियतं स्थैर्यमिंद्रजाले क्व सत्यता । क्व नित्यता शरन्मेघे क्व शश्वत्त्वं कलेवरे

ໃນຄວາມຝັນ ທີ່ໃດຈຶ່ງມີຄວາມໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ? ໃນມາຍາກົນ ທີ່ໃດຈຶ່ງມີຄວາມຈິງ? ໃນເມກລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ທີ່ໃດຈຶ່ງມີຄວາມນິລັນດອນ? ແລະໃນກາຍມະນຸດ ທີ່ໃດຈຶ່ງມີຄວາມຍືນຍົງ?

Verse 65

तव जन्मान्यतीतानि शतकोट्ययुतानि च । अजानंत्याः परं तत्त्वं संप्राप्तोऽयं महाश्रमः

ການເກີດກ່ອນໆຂອງເຈົ້າມີຫຼາຍຫາກຈະນັບ—ຮ້ອຍໂກຕິ ແລະນັບໝື່ນ—ໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ເພາະບໍ່ຮູ້ຕັດຕະວະອັນສູງສຸດ ຄວາມເມື່ອຍລ້າໃຫຍ່ນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 66

कस्यकस्यासि तनया जननी कस्यकस्य वा । कस्यकस्यासि गृहिणी भवकोटिषु वर्त्तिनी

ໃນພົບຊາດນັບໂກຕິໆ ເຈົ້າເຄີຍເປັນລູກສາວຂອງໃຜ, ເປັນແມ່ຂອງໃຜ, ແລະເປັນເມຍ (ແມ່ເຮືອນ) ຂອງໃຜອີກດ້ວຍ?

Verse 67

पञ्चभूतात्मको देहस्त्वगसृङ्मांसबन्धनः । मेदोमज्जास्थिनिचितो विण्मूत्रश्लेष्मभाजनम्

ກາຍນີ້ເປັນອົງປະກອບຈາກມະຫາພູດທັງຫ້າ—ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຜິວໜັງ ເລືອດ ແລະເນື້ອ; ສະສົມໄຂມັນ ໄຂກະດູກ ແລະກະດູກ; ເປັນພາຊະນະຂອງອຸຈາລະ ປັດສາວະ ແລະເສມຫະ.

Verse 68

शरीरांतरमप्येतन्निजदेहोद्भवं मलम् । मत्त्वा स्वतनयं मूढे मा शोकं कर्तुमर्हसि

ແມ່ນແຕ່ ‘ກາຍອື່ນ’ ນີ້ກໍເປັນແຕ່ຂີ້ມົນທີ່ເກີດຈາກກາຍຂອງຕົນ; ເຈົ້າຜູ້ຫຼົງ ຢ່າໄດ້ເຮັດໃຈເສົ້າໂສກເລີຍ ເພາະຄິດວ່າເປັນລູກຊາຍຂອງຕົນ।

Verse 69

यदि नाम जनः कश्चिन्मृत्युं तरति यत्नतः । कथं तर्हि विपद्येरन्सर्वे पूर्वे विपश्चितः

ຖ້າແທ້ວ່າມີຄົນໃດຄົນໜຶ່ງຂ້າມພົ້ນຄວາມຕາຍໄດ້ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມລ້ວນໆ ແລ້ວເຫດໃດບັນດາຜູ້ຮູ້ທັນໃນການກ່ອນຈຶ່ງພິນາດໄປທັງໝົດ?

Verse 70

तपसा विद्यया बुद्ध्या मन्त्रौषधिरसायनैः । अतियाति परं मृत्युं न कश्चिदपि पंडितः

ດ້ວຍຕະປະ ດ້ວຍວິຊາ ດ້ວຍປັນຍາ ດ້ວຍມົນຕຣາ ດ້ວຍຢາ ຫຼືດ້ວຍຣະສາຍນະ—ບໍ່ມີນັກປັນຍາຜູ້ໃດຈະຂ້າມພົ້ນຄວາມຕາຍໄດ້ເລີຍ।

Verse 71

एकस्याद्य मृतिर्जंतोः श्वश्चान्यस्य वरानने । तस्मादनित्यावयवे न त्वं शोचितुमर्हसि

ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ມື້ນີ້ຄວາມຕາຍເປັນຂອງສັດຕົວໜຶ່ງ ມື້ອື່ນເປັນຂອງອີກຕົວໜຶ່ງ; ດັ່ງນັ້ນຕໍ່ກາຍທີ່ມີອະວະບໍ່ທ່ຽງນີ້ ເຈົ້າບໍ່ຄວນໂສກເສົ້າ।

Verse 72

नित्यं सन्निहितो मृत्युः किं सुखं वद देहिनाम् । व्याघ्रे पुरः स्थिते ग्रासः पशूनां किं नु रोचते

ເມື່ອຄວາມຕາຍຢູ່ໃກ້ຊິດຢູ່ເທື່ອໃດເທື່ອນັ້ນ ຈົ່ງບອກມາ—ຜູ້ມີກາຍຈະມີຄວາມສຸກອັນໃດ? ເມື່ອເສືອຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຄໍາອາຫານໜຶ່ງຈະຍັງນ່າລິ້ມລອງແກ່ສັດທັງຫຼາຍຫຼື?

Verse 73

अतो जन्मजरां जेतुं यदीच्छसि वरानने । शरणं व्रज सर्वेशं मृत्युंजयमुमापतिम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາຈະຊະນະການເກີດແລະຄວາມແກ່ ຈົ່ງເຂົ້າຮອດທີ່ພຶ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ ຄື ມຣິຕຍຸຍັຍ ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ ອຸມາປະຕິ।

Verse 74

तावन्मृत्युभयं घोरं तावज्जन्मजराभयम् । यावन्नो याति शरणं देही शिवपदांबुजम्

ຕາບໃດທີ່ຜູ້ມີກາຍຍັງບໍ່ໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາທີ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະສິວະ ຕາບນັ້ນຄວາມຢ້ານກົວຄວາມຕາຍອັນນ່າສະພຶງ ແລະຄວາມຢ້ານກົວການເກີດກັບຄວາມແກ່ ຍັງຄົງຢູ່।

Verse 75

अनुभूयेह दुःखानि संसारे भृशदारुणे । मनो यदा वियुज्येत तदा ध्येयो महेश्वरः

ໄດ້ປະສົບທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການໃນສັງສານອັນໂຫດຮ້າຍນີ້ ເມື່ອໃຈຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ເມື່ອນັ້ນພຶງພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣະໃນສະມາທິ।

Verse 76

मनसा पिबतः पुंसः शिवध्यानरसामृतम् । भूयस्तृष्णा न जायेत संसारविषयासवे

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ດື່ມດ້ວຍໃຈຊຶ່ງເປັນອະມຣິຕະຣົດແຫ່ງການພະວະນາພຣະສິວະ ຄວາມຫິວກະຫາຍຕໍ່ອາລົມວັດຖຸອັນເມົາມົນໃນສັງສານ ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນອີກ।

Verse 77

विमुक्तं सर्वसंगैश्च मनो वैराग्ययंत्रितम् । यदा शिवपदे मग्नं तदा नास्ति पुनर्भवः

ເມື່ອໃຈພົ້ນຈາກຄວາມຜູກພັນທັງປວງ ແລະຖືກຄວບຄຸມໃຫ້ໝັ້ນຄົງດ້ວຍໄວຣາກຍະ ແລ້ວຈົມລົງໃນພຣະສິວະປະທານ ເມື່ອນັ້ນບໍ່ມີການເກີດໃໝ່ອີກ।

Verse 78

तस्मादिदं मनो भद्रे शिवध्यानैकसाधनम् । शोकमोहसमाविष्टं मा कुरुष्व शिवं भज

ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ນາງຜູ້ຈະເລີນ, ຈົ່ງຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຈິດໃຈນີ້ ເຊິ່ງເປັນຫົນທາງດຽວໃນການເຮັດສະມາທິເຖິງພະສິວະ ຕ້ອງຖືກຄອບງຳດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ຄວາມຫຼົງຜິດ. ຈົ່ງບູຊາພະສິວະເຖີດ.

Verse 79

सूत उवाच । इत्थं सानुनयं राज्ञी बोधिता शिवयोगिना । प्रत्याचष्ट गुरोस्तस्य प्रणम्य चरणां बुजम्

ພະສູຕະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ, ພະລາຊິນີ ຜູ້ໄດ້ຮັບຄຳສອນຢ່າງນຸ່ມນວນຈາກພະສິວະໂຍຄີຜູ້ນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ກາບລົງທີ່ຕີນດອກບົວຂອງອາຈານ ແລະ ຕອບກັບໄປ.

Verse 80

राज्ञ्युवाच । भगवन्मृतपुत्रायास्त्यक्तायाः प्रियबन्धुभिः । महारोगातुराया मे का गतिर्मरणं विना

ພະລາຊິນີ ກ່າວວ່າ: ຂ້າແດ່ພະຜູ້ມີພະພາກ, ລູກຊາຍຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ເສຍຊີວິດແລ້ວ; ຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ຮັກແພງກໍໄດ້ປະຖິ້ມ; ແລະ ຂ້ານ້ອຍກໍທົນທຸກທໍລະມານຈາກພະຍາດຮ້າຍແຮງ - ຍັງຈະມີທີ່ເພິ່ງ ຫຼື ຫົນທາງໃດເຫຼືອສຳລັບຂ້ານ້ອຍອີກ ນອກຈາກຄວາມຕາຍ?

Verse 81

अतोऽहं मर्तुमिच्छामि सहैव शिशुनाऽमुना । कृतार्थाहं यदद्य त्वामपश्यं मरणोन्मुखी

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງປາດຖະໜາທີ່ຈະຕາຍໄປພ້ອມກັບເດັກນ້ອຍຄົນນີ້. ແຕ່ຂ້ານ້ອຍຖືວ່າຊີວິດນີ້ສົມບູນແລ້ວ ເພາະໃນມື້ນີ້ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບຄວາມຕາຍ ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ພົບທ່ານ.

Verse 82

सूत उवाच । इति तस्या वचः श्रुत्वा शिवयोगी दयानिधिः । पूर्वोपकारं संस्मृत्य मृतस्यांतिकमाययौ

ພະສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງນາງ, ພະສິວະໂຍຄີ ຜູ້ປ່ຽມດ້ວຍຄວາມເມດຕາດັ່ງມະຫາສະໝຸດ ໄດ້ລະນຶກເຖິງຄວາມດີໃນອະດີດຂອງນາງ ແລະ ຍ່າງເຂົ້າໄປໃກ້ຮ່າງຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ເສຍຊີວິດ.

Verse 83

स तदा भस्म संगृह्य शिवमन्त्राभिमंत्रितम् । विदीर्णे तन्मुखे क्षिप्त्वा मृतं प्राणैरयोजयत्

ຈາກນັ້ນ ເພິ່ນໄດ້ເກັບເອົາຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ ທີ່ປຸກເສກດ້ວຍມົນຂອງພະສິວະ ໃສ່ລົງໃນປາກຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ເປີດຢູ່ ແລະ ຄືນລົມຫາຍໃຈໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ລ່ວງລັບໄປແລ້ວ.

Verse 84

स बालः संगतः प्राणैः शनैरुन्मील्य लोचने । प्राप्तपूर्वेन्द्रियबलो रुरोद स्तन्यकांक्षया

ເດັກນ້ອຍຜູ້ນັ້ນ ເມື່ອກັບມາມີລົມຫາຍໃຈ ກໍຄ່ອຍໆ ມືນຕາຂຶ້ນ ເມື່ອປະສາດສຳຜັດກັບຄືນສູ່ກຳລັງດັ່ງເດີມ ລາວກໍຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມຫິວນົມ.

Verse 85

मृतस्य पुनरुत्थानं वीक्ष्य बालस्य विस्मिताः । जना मुमुदिरे सर्वे नगरेषु पुरोगमाः

ເມື່ອເຫັນເດັກນ້ອຍທີ່ຕາຍໄປແລ້ວຟື້ນຄືນຊີບຂຶ້ນມາ ຜູ້ຄົນຕ່າງຕົກສະເງີ້ ແລະ ດີໃຈ ໂດຍສະເພາະປະຊາຊົນຊັ້ນນຳທົ່ວທັງເມືອງ.

Verse 86

अथानंदभरा राज्ञी विह्वलोन्मत्तलोचना । जग्राह तनयं शीघ्रं बाष्पव्याकुललोचना

ຈາກນັ້ນ ພະລາຊິນີ ຜູ້ປ່ຽມລົ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ດວງຕາໄຫວລະຣິກດ້ວຍອາລົມ ຮີບຄວ້າຕົວພະໂອລົດມາໂອບກອດໄວ້ ດວງເນດມົວໝອງດ້ວຍນ້ຳຕາ.

Verse 87

उपगुह्य तदा तन्वी परमानंदनिर्वृता । न वेदात्मानमन्यं वा सुषुप्तेव परिश्रमात्

ເມື່ອໂອບກອດລາວໄວ້ ພະລາຊິນີຜູ້ບອບບາງ ປ່ຽມດ້ວຍຄວາມສຸກສູງສຸດ ບໍ່ຮັບຮູ້ເຖິງຕົນເອງ ຫຼື ສິ່ງອື່ນໃດ ປຽບດັ່ງຜູ້ທີ່ນອນຫຼັບໄປຍ້ອນຄວາມອິດເມື່ອຍ.

Verse 88

पुनश्च ऋषभो योगी तयोर्मातृकुमारयोः । विषव्रणयुतं देहं भस्मनैव परामृशत्

ແລ້ວອີກ ໂຍຄີ ຣິສະພະ ໄດ້ແຕະຕ້ອງກາຍຂອງແມ່ແລະເດັກນ້ອຍ ທີ່ມີບາດແຜຈາກພິດ ດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດນັ້ນເອງ

Verse 89

तौ च तद्भस्मना स्पृष्टौ प्राप्तदिव्यकलेवरौ । देवानां सदृशं रूपं दधतुः कांतिभूषितम्

ເມື່ອຖືກຂີ້ເຖົ່ານັ້ນສຳຜັດ ທັງສອງກໍໄດ້ຮັບກາຍທິບ ມີຮູບພັນດັ່ງເທວະ ແລະປະດັບດ້ວຍລັດສະຫມີ

Verse 90

संप्राप्ते त्रिदिवैश्वर्ये यत्सुखं पुण्यकर्मणाम् । तस्माच्छतगुणं प्राप सा राज्ञी सुखमुत्तमम्

ສຸກທີ່ຜູ້ກະທຳບຸນໄດ້ເມື່ອບັນລຸອຳນາດແຫ່ງໄຕຣທິບ—ນາງພຣະຣາຊິນີໄດ້ຮັບບົດສຸກສູງສຸດເກີນນັ້ນເຖິງຮ້ອຍເທົ່າ

Verse 91

तां पादयोर्निपतितामृषभः प्रेमविह्वलः । उत्थाप्याश्वासयामास दुःखैर्मुक्तामुवाच ह

ເມື່ອນາງກົ້ມລົງກະທົບທີ່ພຣະບາດ ຣິສະພະຜູ້ຖືກຄວາມຮັກຄອບງຳ ໄດ້ຍົກນາງຂຶ້ນແລະປອບໂຍນ; ເມື່ອນາງພົ້ນທຸກຂ໌ແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວກັບນາງ

Verse 92

अयि वत्से महाराज्ञि जीवत्वं शाश्वतीः समाः । यावज्जीवसि लोकेस्मिन्न तावत्प्राप्स्यसे जराम्

“ໂອ ລູກນ້ອຍຜູ້ນ່າຮັກ, ໂອ ພຣະຣາຊິນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຈົ່ງມີອາຍຸຍືນຍາວດັ່ງປີອັນນິລັນດອນ. ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງມີຊີວິດໃນໂລກນີ້ ຄວາມແກ່ຊະລາຈະບໍ່ແຕະຕ້ອງເຈົ້າ”

Verse 93

एष ते तनयः साध्वि भद्रायुरिति नामतः । ख्यातिं यास्यति लोकेषु निजं राज्यमवाप्स्यति

ໂອ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ, ນີ້ແມ່ນລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ ຊື່ ພັດຣາຍຸ. ລາວຈະໄດ້ຊື່ສຽງໃນໂລກທັງຫຼາຍ ແລະຈະໄດ້ຮັບອານາຈັກອັນຊອບທຳຂອງຕົນຄືນມາ.

Verse 94

अस्य वैश्यस्य सदने तावत्तिष्ठ शुचिस्मिते । यावदेष कुमारस्ते प्राप्तविद्यो भविष्यति

ໂອ ນາງຜູ້ຍິ້ມຢ່າງບໍລິສຸດ, ຈົ່ງພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂອງພໍ່ຄ້ານີ້ຕາມເວລາທີ່ຄວນ, ຈົນກວ່າກຸມານລູກຂອງເຈົ້າຈະຝຶກຝົນວິຊາໄດ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 95

सूत उवाच । इति तामृषभो योगी तं च राजकुमारकम् । संजीव्य भस्मवीर्येण ययौ देशान्यथेप्सितान्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂຍຄີ ຣິສະພະ ໄດ້ຊຸບຊີວິດພຣະຣາຊກຸມານນັ້ນດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງໄປຍັງດິນແດນທີ່ຕົນປາດຖະໜາ.