Adhyaya 10

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । कस्मिन्कल्पे महाभागा नर्मदेयं द्विजोत्तम । विभक्ता ऋषिभिः सर्वैस्तपोयुक्तैर्महात्मभिः

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ມີບຸນຍາທິການ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ໃນກັລປະໃດ ແດນນະຣະມະດາອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ ຖືກແບ່ງສັນ ແລະສະຖາປະນາໂດຍລະດັບລຶສີມະຫາຕະມະທັງປວງ ຜູ້ປະກອບຕະປະ?

Verse 2

एतद्विस्तरतः सर्वं ब्रूहि मे वदतां वर । कल्पान्ते यद्भवेत्कष्टं लोकानां तत्त्वमेव च

ໂອ ຜູ້ເວົ້າຈາຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດ—ທັງຄວາມທຸກຍາກທີ່ບັງເກີດແກ່ໂລກທັງຫຼາຍໃນຍາມສິ້ນກັລປະ ແລະຫຼັກທັດສະນະອັນແທ້ຈິງຂອງມັນ

Verse 3

अतीते तु पुरा कल्पे यथेयं वर्ततेऽनघ । अस्यान्त्यस्य च कल्पस्य व्यवस्थां कथय प्रभो । एवमुक्तः सभामध्ये मार्कण्डो वाक्यमब्रवीत्

ໃນກັລປະເກົ່າອັນຜ່ານພົ້ນໄປ ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ຂໍພຣະອົງເລົ່າກົດແລະການຈັດວາງຂອງກັລປະສຸດທ້າຍນີ້ດ້ວຍ ໂອ ພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອຖືກທູນຖາມກາງສະພາ ມາຣະກັນດະຈຶ່ງກ່າວຄໍານີ້

Verse 4

मार्कण्डेय उवाच । वक्ष्येऽहं श्रूयतां सर्वैः कथेयं पूर्वतः श्रुता

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ເຮົາຈະແຈ້ງກ່າວ—ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນຈົ່ງຟັງ—ເລື່ອງນີ້ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນມາແຕ່ກ່ອນ”

Verse 5

महत्कथेयं वैशिष्टी कल्पादस्मात्परं तु या । लोकक्षयकरो घोर आसीत्कालः सुदारुणः

ນີ້ແມ່ນກະທາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະພິເສດ ສັງກັດກັລປະທີ່ຢູ່ເກີນກັລປະນີ້. ເຄີຍມີເວລາໜຶ່ງ—ນ່າຢ້ານກົວ ແລະຮ້າຍແຮງຢ່າງຫຼາຍ—ທີ່ນໍາໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍສູນສິ້ນ

Verse 6

तस्मिन्नपि महाघोरे यथेयं वा मृता सती । परितुष्टैर्विभक्ता च शृणुध्वं तां कथामिमाम्

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ສັດຈະທຳອັນສັກສິດນີ້ກໍຄືຈະດັບສູນດຸດຕາຍ. ແຕ່ເພາະສິດທະຜູ້ອິ່ມເຕັມໄດ້ແບ່ງປັນແລະທະນຸຖະນອມ ມັນຈຶ່ງຍັງຄົງຢູ່—ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງກະທານີ້

Verse 7

युगान्ते समनुप्राप्ते पितामहदिनत्रये । मानसा ब्रह्मणः पुत्राः साक्षाद्ब्रह्मेव सत्तमाः

ເມື່ອຍຸການຕະມາຮອດ—ໃນວົງຈອນສາມວັນຂອງປິຕາມະຫະ ພຣະພຣົມມາ—ບຸດຜູ້ເກີດຈາກມະໂນຂອງພຣະພຣົມມາ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ສັດທັງຫຼາຍ ປາກົດດັ່ງພຣະພຣົມມາເອງຢ່າງປະຈັກ

Verse 8

सनकाद्या महात्मानो ये च वैमानिका गणाः । यमेन्द्रवरुणाद्याश्च लोकपाला दिनत्रये

ມະຫາອົງຜູ້ເລີ່ມດ້ວຍສນກະ ແລະໝູ່ເທວະຜູ້ຢູ່ໃນວິມານສະຫວັນ; ພ້ອມທັງໂລກະປາລ—ຍະມະ, ອິນທຣະ, ວະຣຸນະ ແລະອື່ນໆ—ກໍມາປະກົດໃນຊ່ວງສາມມື້ນັ້ນ।

Verse 9

कालापेक्षास्तु तिष्ठन्ति लोकवृत्तान्ततत्पराः । ततः कल्पक्षये प्राप्ते तेषां ज्ञानमनुत्तमम्

ພວກເຂົາຢືນຢູ່ໂດຍຄອຍຖ້າກາລະທີ່ກຳນົດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນສັງເກດຄວາມເປັນໄປຂອງໂລກທັງຫຼາຍ। ເມື່ອການສິ້ນສຸດແຫ່ງກັລປະມາຮອດ ຄວາມຮູ້ຂອງເຂົາກໍກາຍເປັນອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 10

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ — ຫົວຂໍ້ບົດ (ບົດທີ).

Verse 11

स्वर्लोकं च महश्चैव जनश्चैव तपस्तदा । आश्रयं सत्यलोकं च सर्वलोकमनुत्तमम्

ຕໍ່ມາໄດ້ກ່າວເຖິງ ສະຫວັນໂລກ, ມະຫັຣໂລກ, ຊະນະໂລກ ແລະ ຕະໂປໂລກ; ແຕ່ ສັດຕະຍະໂລກ (Satyaloka) ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນສູງສຸດ ຖືກປະກາດວ່າເປັນດິນແດນອັນອະນຸດຕະມະ ເໜືອໂລກທັງປວງ।

Verse 12

कालं युगसहस्रान्तं पुत्रपौत्रसमन्विताः । सत्यलोके च तिष्ठन्ति यावत्संजायते जगत्

ຕະຫຼອດເວລາຈົນສິ້ນສຸດພັນຍຸກ ພ້ອມດ້ວຍລູກແລະຫຼານ ພວກເຂົາພັກອາໄສຢູ່ໃນສັດຕະຍະໂລກ—ຈົນກວ່າໂລກຈະກໍເກີດຂຶ້ນໃໝ່ອີກຄັ້ງ।

Verse 13

ब्रह्मपुत्राश्च ये केचित्कल्पादौ न भवन्ति ह । त्रैलोक्यं ते परित्यज्य अनाधारं भवन्ति च

ແລະບຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃນຕົ້ນກັລປະບໍ່ປາກົດ—ລະທິ້ງໄຕຣໂລກ ແລ້ວກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ບໍ່ມີຖານຮອງ।

Verse 14

तैः सार्धं ये तु ते विप्रा अन्ये चापि तपोधनाः । यक्षरक्षःपिशाचाश्च अन्ये वैमानिका गणाः

ພ້ອມກັບເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ມີພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະນັກບຳເນັດຕະບະຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະບະອື່ນໆ; ຍັງມີຢັກ, ຣາກສະ, ປິສາຈ ແລະຫມູ່ວິມານິກະອື່ນໆ ອີກດ້ວຍ।

Verse 15

ऋषयश्च महाभागा वर्णाश्चान्ये पृथग्विधाः । सीदन्ति भूम्यां सहिता ये चान्ये तलवासिनः

ບັນດາຣິສີຜູ້ມີບຸນຍາທິການຍິ່ງ ແລະຫມູ່ຊົນອື່ນໆ ຕາມວັນນະຫຼາກຫຼາຍ—ພ້ອມກັບຜູ້ອາໄສໃນພູມຕ່ຳທັງຫຼາຍ—ລ້ວນຮ່ວມກັນຈົນຊຸດລົງສູ່ແຜ່ນດິນ ຈົມຢູ່ໃນຄວາມທຸກທ້ອນ।

Verse 16

अनावृष्टिरभूत्तत्र महती शतवार्षिकी । लोकक्षयकरी रौद्रा वृक्षवीरुद्विनाशिनी

ທີ່ນັ້ນເກີດຄວາມແຫ້ງແລ້ງອັນໃຫຍ່ ຍາວນານຮ້ອຍປີ—ດຸຮ້າຍ ນຳຄວາມພິນາດແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ ທຳລາຍຕົ້ນໄມ້ ແລະພືດເລື້ອຍຄານ।

Verse 17

त्रैलोक्यसंक्षोभकरी सप्तार्णवविशोषणी । ततो लोकाः क्षुधाविष्टा भ्रमन्तीव दिशो दश

ມັນເຮັດໃຫ້ໄຕຣໂລກສັ່ນສະເທືອນ ແລະເຮັດໃຫ້ມະຫາສະໝຸດທັງເຈັດແຫ້ງຂອດ. ຈາກນັ້ນສັດທັງຫຼາຍຖືກຄວາມຫິວຄອບງຳ ພາກັນພະເນຈອນໄປທົ່ວທິດທັງສິບ ດັ່ງຄົນຫຼົງທາງ।

Verse 18

कंदैर्मूलैः फलैर्वापि वर्तयन्ते सुदुःखिताः । सरितः सागराः कूपाः सेवन्ते पावनानि च

ໃນຄວາມທຸກຍາກຢ່າງຫນັກ ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຫົວພືດ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້. ເພື່ອຊອກຫານ້ຳອັນຊຳລະບາບ ພວກເຂົາໄດ້ພຶ່ງພາແມ່ນ້ຳ ທະເລ ແລະບໍ່ນ້ຳ.

Verse 19

तत्रापि सर्वे शुष्यन्ति सरिद्भिः सह सागराः । ततो यान्यल्पसाराणि सत्त्वानि पृथिवीतले

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທະເລທັງປວງກໍແຫ້ງໄປພ້ອມກັບແມ່ນ້ຳ. ຈາກນັ້ນ ສັດທັງຫຼາຍທີ່ອ່ອນແອ ແລະມີພະລັງນ້ອຍ ຢູ່ເທິງໜ້າດິນ…

Verse 20

तान्येवाग्रे प्रलीयन्ते भिन्नान्युरुजलेन वै । अथ संक्षीयमाणासु सरित्सु सह सागरैः

ກ່ອນອື່ນ ສາຍນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນເອງກໍສູນໄປ ແຕກກະຈາຍແລະຖືກນ້ຳຖ້ວມອັນມະຫາສານກົດກືນ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອແມ່ນ້ຳພ້ອມທະເລເລີ່ມຫຼຸດລົງ ໂລກກໍເຄື່ອນໄປສູ່ຄວາມແຫ້ງແລ້ງ.

Verse 21

ऋषीणां षष्टिसाहस्रं कुरुक्षेत्रनिवासिनाम् । ये च वैखानसा विप्रा दन्तोलूखलिनस्तथा

ມີຣິສີຫົກໝື່ນພຳນັກຢູ່ກຸຣຸເກດສະຕຣະ. ມີພຣາຫມັນໄວຄານະສະ ແລະຜູ້ຖືຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍເຂົ້າທີ່ຕຳດ້ວຍຟັນຂອງຕົນເອງ.

Verse 22

हिमाचलगुहागुह्ये ये वसन्ति तपोधनाः । सर्वे ते मामुपागम्य क्षुत्तृषार्तास्तपोधनाः

ແລະບັນດາຕະໂປທະນະ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ ຜູ້ອາໄສໃນຖ້ຳລັບແຫ່ງຫິມາລະຍະ ທັງໝົດໄດ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມທຸກທ້ອນຈາກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍນ້ຳ.

Verse 23

ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे सीदयामो महामुने । सरित्सागरशैलान्तं जगत्संशुष्यते द्विज

ທຸກຄົນພະນົມມືແລ້ວກ່າວວ່າ “ໂອ ມະຫາມຸນີ, ພວກເຮົາກຳລັງພິນາດ. ໂອ ທະວິຊະ, ໂລກທັງປວງ—ແມ່ນ້ຳ, ມະຫາສະໝຸດ ແລະແດນພູເຂົາ—ກຳລັງແຫ້ງຫມົດ.”

Verse 24

कुत्र यास्याम सहिता यावत्कालस्य पर्ययः । दीर्घायुरसि विप्रेन्द्र न मृतस्त्वं युगक्षये

“ພວກເຮົາຈະໄປໃສຮ່ວມກັນ ຈົນກວ່າການຜັນຜວນແຫ່ງກາລະຈະຜ່ານພົ້ນ? ໂອ ວິປເຣນທຣະ, ທ່ານອາຍຸຍືນ; ແມ່ນແຕ່ທ້າຍຍຸກກໍບໍ່ພິນາດ.”

Verse 25

भूतं भव्यं भविष्यच्च सर्वं तव हृदि स्थितम् । तस्मात्त्वं वेत्सि सर्वं च कथयस्व महाव्रत

“ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະອະນາຄົດ—ທັງໝົດສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນທ່ານຮູ້ທຸກສິ່ງ; ໂອ ຜູ້ຖືມະຫາວຣະຕະ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ.”

Verse 26

कीदृक्कालं महाभाग क्षपिष्यामोऽथ सुव्रत । अनावृष्टिहतं सर्वं सीदते सचराचरम्

“ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ໂອ ຜູ້ຖືສຸວຣະຕະ, ພວກເຮົາຈະຕ້ອງອົດທົນກາລະແບບໃດ? ທຸກສິ່ງຖືກທຳລາຍໂດຍຄວາມແຫ້ງແລ້ງ; ໂລກທັງປວງ ທັງຈະລະແລະອະຈະລະ ກຳລັງຈົມສູ່ຄວາມພິນາດ.”

Verse 27

परित्राहि महाभाग न यथा याम संक्षयम् । ततः संचिन्त्य मनसा त्वरन्विप्रानथाब्रवम्

“ຂໍທ່ານປົກປ້ອງພວກເຮົາ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພວກເຮົາໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.” ແລ້ວຂ້ອຍຄິດໃນໃຈ ແລະຮີບເວົ້າກັບພວກພຣາຫມະນະ.

Verse 28

कुरुक्षेत्रं त्यजध्वं च पुत्रदारसमन्विताः । त्यक्त्वोदीचीं दिशं सर्वे यामो याम्यामनुत्तमाम्

ຈົ່ງລະທິ້ງກຸຣຸເກດຕະພ້ອມກັບລູກແລະເມຍທັງຫຼາຍ. ປະຖິ້ມທິດເໜືອແລ້ວ ພວກເຮົາທັງໝົດຈົ່ງໄປສູ່ທິດໃຕ້ອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 29

नगरग्रामघोषाढ्यां पुरपत्तनशोभिताम् । गच्छामो नर्मदातीरं बहुसिद्धनिषेवितम्

ພວກເຮົາຈົ່ງໄປຫາຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ—ອຸດົມດ້ວຍນະຄອນ ບ້ານ ແລະຊຸມຊົນລ້ຽງສັດ; ງາມດ້ວຍເມືອງແລະທ່າເຮືອ; ແລະມີສິດທະຫຼາຍອົງມາສະເຫຼີມສະເຫຼີຍ।

Verse 30

रुद्राङ्गीं तां महापुण्यां सर्वपापप्रणाशिनीम् । पश्यामस्तां महाभागां न्यग्रोधावारसंकुलाम्

ພວກເຮົາຈົ່ງໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ມີຮູບເປັນຣຸດຣະ (ພຣະສິວະສະຖິດທົ່ວ) ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ຜູ້ເປັນມະຫາພາກີ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພົງໄມ້ນຍະໂກຣດ (ໄທ) ອັນໜາແນ້ນ.

Verse 31

माहेश्वरैर्भागवतैः सांख्यैः सिद्धैः सुसेविताम् । अनावृष्टिभयाद्भीताः कूलयोरुभयोरपि

ນາງໄດ້ຮັບການສະເຫຼີມສະເຫຼີຍຢ່າງດີໂດຍພວກມາເຫສວະຣະ, ພາຄະວະຕະ, ສາງຂະຍະ ແລະສິດທະ. ເນື່ອງຈາກຢ້ານກົວພະຍຸແຫ້ງແລ້ງ ພວກເຂົາຈຶ່ງພັກຢູ່ທັງສອງຝັ່ງດ້ວຍ.

Verse 32

आश्रमे ह्याश्रमान्दिव्यान्कारयामो जितव्रताः । एवमुक्तास्तु ते सर्वे समेतानुचरैः सह

ໃນອາສຣົມນີ້ແທ້ໆ ພວກເຮົາຈະໃຫ້ສ້າງທີ່ພັກອາສຣົມອັນເປັນທິບ—ພວກເຮົາຜູ້ໝັ້ນຄົງ ຜູ້ຊະນະໃນວັດຕະປະຕິບັດ. ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍມາຊຸມນຸມພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມ.

Verse 33

नर्मदातीरमासाद्य स्थिताः सर्वेऽकुतोभयाः । किंचित्पूर्वमनुस्मृत्य पुरा कल्पादिभिर्भयम्

ເມື່ອເຂົ້າເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ພວກເຂົາທັງໝົດຢືນຢູ່ດ້ວຍໃຈບໍ່ຫວາດກົວ। ແຕ່ເມື່ອລະລຶກເຖິງການກ່ອນໆ ກໍຫວນນຶກເຖິງຄວາມຢ້ານກົວໂບຮານທີ່ເກີດຈາກການປ່ຽນແປງກັລປະ ແລະອື່ນໆ।

Verse 34

प्राप्तास्तु नर्मदातीरमादावेव कलौ युगे । ततो वर्षशतं पूर्णं दिव्यं रेवातटेऽवसन्

ພວກເຂົາມາຮອດຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນກະລີຍຸກ। ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາພັກອາໄສຢູ່ຝັ່ງເຣວາ ຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີທິບຍ໌ໂດຍສົມບູນ।

Verse 35

षड्विंशच्च सहस्राणि वर्षाणां मानुषाणि च । तत्राश्चर्यं मया दृष्टमृषीणां वसतां नृप

ແລະ (ເມື່ອນັບເປັນ) ເທົ່າກັບຊາວຫົກພັນປີຂອງມະນຸດ। ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທີ່ນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນໜຶ່ງກ່ຽວກັບພວກຣິສີຜູ້ພັກອາໄສຢູ່ນັ້ນ।

Verse 36

अनावृष्टिहते लोके संशुष्के स्थावरे चरे । भिन्ने युगादिकलने हाहाभूते विचेतने

ເມື່ອໂລກຖືກຄວາມແຫ້ງແລ້ງຈາກການບໍ່ມີຝົນກະທົບ ເມື່ອສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວຕ່າງແຫ້ງຜາກ ເມື່ອການນັບຍຸກະແລະອື່ນໆຖືກລົບກວນ ແລະທຸກຄົນຕົກຢູ່ໃນສຽງຮ້ອງໄຫ້ອັນວຸ່ນວາຍ ມືດມົນສະຕິ…

Verse 37

चातुर्वर्णे प्रलीने तु नष्टे होमबलिक्रमे । निःस्वाहे निर्वषट्कारे शौचाचारविवर्जिते

ເມື່ອລະບົບຈາຕຸຣະວັນນະລະລາຍໄປ ເມື່ອລຳດັບພິທີໂຫມະແລະບະລິສູນສິ້ນ ເມື່ອຄຳ “ສວາຫາ” ແລະ “ວະສັດ” ເງົາງຽບ ແລະເມື່ອຄວາມສະອາດພ້ອມຈັນຍາອັນຖືກຕ້ອງຖືກລະທິ້ງ…

Verse 38

इयमेका सरिच्छ्रेष्ठा ऋषिकोटिनिषेविता । नान्या काचित्त्रिलोकेऽपि रमणीया नरेश्वर

ແມ່ນ້ຳນີ້ແຕ່ພຽງສາຍດຽວເປັນຍອດແຫ່ງສາຍນ້ຳທັງປວງ ມີລິສີນັບໂກດິມາຮັບໃຊ້ສັກກາລະ. ໂອ ພະອົງແຫ່ງມະນຸດ, ໃນໄຕໂລກກໍບໍ່ມີແມ່ນ້ຳໃດນ່າຊົມເທົ່ານີ້.

Verse 39

यथेयं पुण्यसलिला इन्द्रस्येवामरावती । देवतायतनैः शुभ्रैराश्रमैश्च सुकल्पितैः

ດັ່ງອະມະຣາວະຕີເປັນນະຄອນຂອງພຣະອິນທຣາ ສະນັ້ນ (ເຣວາ) ນີ້ກໍມີນ້ຳອັນເປັນບຸນບໍລິສຸດ—ປະດັບດ້ວຍເທວະສະຖານອັນສະຫວ່າງໄສ ແລະອາສຣົມທີ່ຈັດວາງຢ່າງງາມ

Verse 40

शोभते नर्मदा देवी स्वर्गे मन्दाकिनी यथा । यावद्वृक्षा महाशैला यावत्सागरसंभवा

ນາງນະຣະມະດາເທວີສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງມັນທາກິນີໃນສະຫວັນ—ຕາບໃດທີ່ປ່າໄມ້ແລະພູເຂົາໃຫຍ່ຍັງຄົງຢູ່ ແລະຕາບໃດທີ່ນ້ຳອັນເກີດຈາກມະຫາສະໝຸດຍັງດຳລົງ

Verse 41

उभयोः कूलयोस्तावन्मण्डितायतनैः शुभैः । हूयद्भिरग्निहोत्रैश्च हविर्धूमसमाकुला

ຝັ່ງທັງສອງຂອງນາງຖືກປະດັບດ້ວຍສະຖານບູຊາອັນເປັນມົງຄຸນ; ໄຟອັກນິໂຫຕຣາລຸກໂຊນ ມີການຫຼັ່ງອາຫູຕິ ແລະຄວັນຈາກຮະວິສຟຸ້ງອົບອວນໄປທົ່ວ

Verse 42

बभूव नर्मदा देवी प्रावृट्काल इव शर्वरी । देवतायतनैर्नैकैः पूजासंस्कारशोभिता

ນາງນະຣະມະດາເທວີກາຍເປັນດັ່ງຄືນໃນລະດູຝົນ—ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍເທວະສະຖານຫຼາຍຫຼາຍ ແລະປະດັບດ້ວຍການບູຊາກັບພິທີສັງສະການອັນສັກສິດ

Verse 43

सरिद्भिर्भ्राजते श्रेष्ठा पुरी शाक्री च भास्करी । केचित्पञ्चाग्नितपसः केचिदप्यग्निहोत्रिणः

ນະຄອນອັນປະເສີດນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສາຍນ້ຳທັງຫຼາຍ—ຮຸ່ງເຮືອງດັ່ງໂລກຂອງ Śakra ແລະ Bhāskara. ບາງຄົນບຳເນັດຕະປະປັນຈາກນີ ແລະບາງຄົນຮັກສາອັກນິໂຫຕຣະ (Agnihotra) ເປັນນິດ.

Verse 44

केचिद्धूमकमश्नन्ति तपस्युग्रे व्यवस्थिताः । आत्मयज्ञरताः केचिदपरे भक्तिभागिनः

ບາງຄົນຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະອັນຮຸນແຮງ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ເອີ້ນວ່າ “ທູມະກະ” (ອາຫານຄວັນ). ບາງຄົນຍິນດີໃນອາດມະຍັຊຍະ—ການບູຊາພາຍໃນດ້ວຍການອຸທິດຕົນ; ແລະບາງຄົນເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງພັກຕິ (bhakti) ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 45

वैष्णवज्ञानमासाद्य केचिच्छैवं व्रतं तथा । एकरात्रं द्विरात्रं च केचित्षष्ठाहभोजनाः

ບາງຄົນໄດ້ບັນລຸປັນຍາແຫ່ງໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava) ແລະບາງຄົນກໍຮັບວຣະຕະແຫ່ງໄສວະ (Śaiva) ເຊັ່ນກັນ. ບາງຄົນອົດອາຫານໜຶ່ງຄືນ ຫຼືສອງຄືນ ແລະບາງຄົນກິນພຽງໃນວັນທີຫົກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 46

चान्द्रायणविधानैश्च कृच्छ्रिणश्चातिकृच्छ्रिणः । एवंविधैस्तपोभिश्च नर्मदातीरशोभितैः

ດ້ວຍວິທີປະພຶດ Cāndrāyaṇa ດ້ວຍຕະປະຊຳລະບາບ Kṛcchra ແລະ Atikṛcchra ແລະດ້ວຍຕະປະຫຼາຍປະເພດເຊັ່ນນີ້ ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ (Narmadā) ຈຶ່ງງາມສະຫງ່າງາມ.

Verse 47

यजद्भिः शंकरं देवं केशवं भाति नित्यदा । एकत्वे च पृथक्त्वे च यजतां च महेश्वरम्

ທີ່ນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງເປັນນິດດ້ວຍຜູ້ບູຊາ Śaṅkara ແລະ Keśava—ຜູ້ທີ່ນະມັດສະການ Maheśvara ທັງໃນການເຫັນຄວາມເປັນໜຶ່ງ ແລະໃນການເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 48

कलौ युगे महाघोरे प्राप्ताः सिद्धिमनुत्तमाम् । यस्य यस्य हि या भक्तिर्विज्ञानं यस्य यादृशम्

ແມ່ນແຕ່ໃນກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານກົວ ພວກເຂົາກໍຍັງບັນລຸສິດທິທາງວິນຍານອັນສູງສຸດ—ແຕ່ລະຄົນຕາມພັກຕິທີ່ມີ ແລະຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຕົນຖືກຄອງ.

Verse 49

यस्मिन्यस्मिंश्च देवे तु तांतामीशोऽददात्प्रभुः । स्वभावैकतया भक्त्या तामेत्यान्तः प्रलीयते

ຜູ້ໃດຫັນໄປຫາເທວະອົງໃດ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍກໍປະທານຜົນສຳເລັດໃຫ້ຕາມນັ້ນ. ດ້ວຍພັກຕິທີ່ກາຍເປັນໜຶ່ງກັບສະພາວະຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຖິງທິບພະພາບນັ້ນ ແລະລະລາຍຢູ່ໃນນັ້ນ.

Verse 50

संसारे परिवर्तन्ते ये पृथग्भाजिनो नराः । ये महावृक्षमीशानं त्यक्त्वा शाखावलम्बिनः

ຜູ້ທີ່ຍຶດຖືຄວາມແຍກຕ່າງ ຍ່ອມຫມຸນວຽນຢູ່ໃນສັງສາຣະ—ເຫມືອນຄົນທີ່ປະຖິ້ມອີສານະຜູ້ເປັນຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ ແລ້ວໄປເກາະກຽວແຕ່ກິ່ງງ່າ.

Verse 51

पुनरावर्तमानास्ते जायन्ते हि चतुर्युगे । देवान्ते स्थावरान्ते च संसारे चाभ्रमन्क्रमात्

ກັບຄືນມາຊ້ຳໆ ພວກເຂົາຍ່ອມເກີດຕະຫຼອດສີ່ຍຸກ—ພະເດີນພົນຕາມລຳດັບຈາກສະພາວະເທວະ ໄປຈົນເຖິງສະພາວະອັນຢຸດນິ່ງ ແລະຈຶ່ງຫມຸນວຽນຢູ່ໃນສັງສາຣະ.

Verse 52

पुनर्जन्म पुनः स्वर्गे पुनर्घोरे च रौरवे । ये पुनर्देवमीशानं भवं भक्तिसुसंस्थिताः

ເກີດອີກ ໄດ້ສະຫວັນອີກ ແລະໄດ້ພົບຣາວຣະວະອັນນ່າຢ້ານອີກ—ນີ້ແມ່ນການຫວນກັບຂອງຜູ້ທີ່ກັບຄືນຊ້ຳໆ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ອີສານະ ພຣະພະວະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຫົນທາງອັນສູງກວ່າ.

Verse 53

यजन्ति नर्मदातीरे न पुनस्ते भवन्ति च । आ देहपतनात्केचिदुपासन्तः परं गताः

ຜູ້ທີ່ບູຊາຢັນແລະນະມັດສະການຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ຈະບໍ່ກັບໄປຕິດພັນອີກ. ບາງຄົນບຳເນີນອຸປາສະນາຈົນກາຍດັບ ແລ້ວບັນລຸສະພາວະສູງສຸດ.

Verse 54

केचिद्द्वादशभिर्वर्षैः षड्भरन्ये तपोधनाः । त्रिभिः संवत्सरैः केचित्केचित्संवत्सरेण तु

ບາງທ່ານຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ ບັນລຸໄດ້ໃນສິບສອງປີ; ບາງທ່ານໃນຫົກປີ. ບາງທ່ານໃນສາມປີ ແລະບາງທ່ານແທ້ໆໃນໜຶ່ງປີ.

Verse 55

षड्भिर्मासैस्तु संसिद्धास्त्रिभिर्मासैस्तथापरे । मुनयो देवमाश्रित्य नर्मदां च यशस्विनीम्

ບາງທ່ານສຳເລັດສົມບູນໃນຫົກເດືອນ ແລະບາງທ່ານໃນສາມເດືອນເຊັ່ນກັນ—ເຫຼົ່າມຸນີຜູ້ອາໄສພຣະເທວະ ແລະອາໄສນ້ຳນຣມະດາຜູ້ມີກຽດສັກສີ.

Verse 56

छित्त्वा संसारदोषांश्च अगमन्ब्रह्म शाश्वतम् । एवं कलियुगे घोरे शतशोऽथ सहस्रशः

ເມື່ອຕັດຂາດໂທດທັງຫຼາຍແຫ່ງສັງສາຣະແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຮອດພຣະພຣະມັນອັນນິລັນດອນ. ດັ່ງນີ້ໃນກາລີຍຸກອັນນ່າຢ້ານ ກໍເກີດຂຶ້ນເປັນຮ້ອຍໆ ແລະເປັນພັນໆ.

Verse 57

नर्मदातीरमाश्रित्य मुनयो रुद्रमाविशन्

ເຫຼົ່າມຸນີອາໄສຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ຣຸດຣະ ຄືບັນລຸຄວາມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ.

Verse 58

ये नर्मदातीरमुपेत्य विप्राः शैवे व्रते यत्नमुपप्रपन्नाः । त्रिकालमम्भः प्रविगाह्य भक्त्या देवं समभ्यर्च्य शिवं व्रजन्ति

ພວກພຣາຫມັນຜູ້ໄປເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ແລ້ວຕັ້ງໃຈຖືພຣະຕະແບບໄສວະ ອາບນ້ຳດ້ວຍສັດທາວັນລະສາມເວລາ ແລະບູຊາພຣະສິວະຕາມພິທີ ຍ່ອມໄປຮອດພຣະສິວະ.

Verse 59

ध्यानार्चनैर्जाप्यमहाव्रतैश्च नारायणं वा सततं स्मरन्ति । ते धौतपाण्डुरपटा इव राजहंसाः संसारसागरजलस्य तरन्ति पारम्

ດ້ວຍການພິຈາລະນາສະມາທິ ການບູຊາ ການສວດຈະປະ ແລະມະຫາພຣະຕະ ພວກເຂົາລະລຶກພຣະນາຣາຍະນະຢູ່ເສມອ. ດຸດຫົງຫຼວງຜູ້ນຸ່ງຜ້າທີ່ຊັກຂາວບໍລິສຸດ ພວກເຂົາຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສາຣາໄປຮອດຝັ່ງອື່ນໄດ້.

Verse 60

सत्यं सत्यं पुनः सत्यमुत्क्षिप्य भुजमुच्यते । इदमेकं सुनिष्पन्नं ध्येयो नारायणः सदा

“ຄວາມຈິງ—ຄວາມຈິງ—ແລະຄວາມຈິງອີກຄັ້ງ” ປະກາດດ້ວຍການຍົກແຂນຂຶ້ນ. ຂໍ້ສະຫຼຸບອັນດຽວນີ້ຖືກສ້າງຕັ້ງແນ່ນອນ: ພຣະນາຣາຍະນະຄວນເປັນທີ່ພິຈາລະນາຢູ່ເສມອ.

Verse 61

यो वा हरं पूजयते जितात्मा मासं च पक्षं च वसेन्नरेन्द्र । रेवां समाश्रित्य महानुभावः स देवदेवोऽथ भवेत्पिनाकी

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຜູ້ໃດຄວບຄຸມຕົນໄດ້ ແລະບູຊາພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມທັງພັກອາໄສໜຶ່ງເດືອນ ແລະອີກໜຶ່ງປັກສະ (15 ມື້) ໂດຍອາໄສແມ່ນ້ຳເຣວາ ຜູ້ນັ້ນຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຍ່ອມເປັນເທວະເທວະ ຄືພຣະປິນາກີ (ພຣະສິວະ) ແທ້ໆ.

Verse 62

कीटाः पतंगाश्च पिपीलिकाश्च ये वै म्रियन्तेऽम्भसि नर्मदायाः । ते दिव्यरूपास्तु कुलप्रसूताः शतं समा धर्मपरा भवन्ति

ແມ່ນແຕ່ໜອນ ແມງປີກ ແລະມົດ ທີ່ຕາຍໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ກໍຍັງໄດ້ຮູບກາຍທິບ; ເກີດໃນຕະກູນສູງ ແລະດຳລົງຊີວິດຮ້ອຍປີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ທຳມະ.

Verse 63

कालेन वृक्षाः प्रपतन्ति येऽपि महातरंगौघनिकृत्तमूलाः । ते नर्मदांभोभिरपास्तपापा देदीप्यमानास्त्रिदिवं प्रयान्ति

ຕາມການເວລາ ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ທີ່ລົ້ມລົງ ເນື່ອງຈາກຮາກຖືກກະແສຄື້ນໃຫຍ່ຕັດຂາດ ເມື່ອຖືກຊຳລະບາບດ້ວຍນ້ຳນະຣະມະດາ ກໍສ່ອງປະກາຍ ແລະໄປສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ)។

Verse 64

अकामकामाश्च तथा सकामा रेवान्तमाश्रित्य म्रियन्ति तीरे । जडान्धमूकास्त्रिदिवं प्रयान्ति किमत्र विप्रा भवभावयुक्ताः

ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຫຼືເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ຜູ້ໃດທີ່ພຶ່ງພາດິນແດນປາຍຂອງເຣວາ ແລະຕາຍຢູ່ຝັ່ງຂອງນາງ—ແມ່ນແຕ່ຄົນທຶບ ຄົນຕາບອດ ແລະຄົນໃບ້—ກໍໄປສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ) ແລ້ວ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ສຳລັບຜູ້ມີພາວະພັກຕິອັນຖືກຕ້ອງ ຈະນ່າປະຫລາດອັນໃດ?

Verse 65

मासोपवासैरपि शोषिताङ्गा न तां गतिं यान्ति विमुक्तदेहाः । म्रियन्ति रेवाजलपूतकायाः शिवार्चने केशवभावयुक्ताः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍຊູບຜອມດ້ວຍການອົດອາຫານເປັນເດືອນໆ ກໍບໍ່ອາດບັນລຸຄະຕິນັ້ນເມື່ອລະກາຍ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ກາຍຖືກຊຳລະດ້ວຍນ້ຳເຣວາ ແລະຕາຍຂະນະບູຊາພຣະສິວະ ພ້ອມຖືກຄວາມຮັກພຣະເກສະວະ (ວິດສະນຸ) ໃນໃຈ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຄະຕິນັ້ນ

Verse 66

नीवारश्यामाकयवेङ्गुदाद्यैरन्यैर्मुनीन्द्रा इह वर्तयन्ति । आप्रित्य कूलं त्रिदशानुगीतं ते नर्मदाया न विशन्ति मृत्युम्

ທີ່ນີ້ ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍເຂົ້າປ່າ ເຂົ້າຟ້າງ ເຂົ້າບາເລ ໝາກພຸດຊາ ແລະອາຫານອື່ນໆ ທຳນອງນັ້ນ। ເມື່ອຍຶດໝັ້ນຝັ່ງທີ່ເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ພວກທ່ານບໍ່ເຂົ້າສູ່ອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍໃນສ່ວນທີ່ກ່ຽວກັບນະຣະມະດາ

Verse 67

भ्रमन्ति ये तीरमुपेत्य देव्यास्त्रिकालदेवार्चनसत्यपूताः । विण्मूत्रचर्मास्थितिरोपधानाः कुक्षौ युवत्या न वसन्ति भूयः

ຜູ້ໃດທີ່ພາກັນຈາລິກເມື່ອໄດ້ມາເຖິງຝັ່ງຂອງເທວີ ອັນບໍລິສຸດດ້ວຍຄວາມຈິງ ແລະການບູຊາເທວະທັງສາມເວລາ—ໃນຂະນະທີ່ກາຍນີ້ເປັນແຕ່ທີ່ພຶ່ງຂອງອາຈົມ ປັດສະວະ ໜັງ ແລະກະດູກ—ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ກັບໄປຢູ່ໃນຄັນຂອງຍິງສາວອີກເລີຍ

Verse 68

किं यज्ञदानैर्बहुभिश्च तेषां निषेवितैस्तीर्थवरैः समस्तैः । रेवातटं दक्षिणमुत्तरं वा सेवन्ति ते रुद्रचरानुपूर्वम्

ຜູ້ໃດຮັບໃຊ້ຝັ່ງໃຕ້ ຫຼື ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງເຣວາ ແລະເດີນຕາມຮອຍທາງສັກສິດແຫ່ງການຈາລິກຂອງພຣະຣຸດຣະ ຈະຈໍາເປັນຫຍັງຕ້ອງມີຍັດຍະ ແລະທານຫຼາຍ ຫຼືໄປຫາທີຣຖະອັນປະເສີດທັງປວງ?

Verse 69

ते वञ्चिताः पङ्गुजडान्धभूता लोकेषु मर्त्याः पशुभिश्च तुल्याः । ये नाश्रिता रुद्रशरीरभूतां सोपानपङ्क्तिं त्रिदिवस्य रेवाम्

ຜູ້ມະນຸດໃນໂລກທັງຫຼາຍທີ່ບໍ່ເຂົ້າພຶ່ງເຣວາ—ອັນເປັນກາຍຂອງພຣະຣຸດຣະ ແລະເປັນແຖວຂັ້ນບັນໄດສູ່ສະຫວັນ—ຍ່ອມຖືກຫລອກ ກາຍເປັນງ່ອຍ ທຶບ ແລະບອດ ເທົ່າກັບສັດເດຣັດສານ

Verse 70

युगं कलिं घोरमिमं य इच्छेद्द्रष्टुं कदाचिन्न पुनर्द्विजेन्द्रः । स नर्मदातीरमुपेत्य सर्वं सम्पूजयेत्सर्वविमुक्तसंगः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ໃດປາດຖະນາເຫັນກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານນີ້ ແຕ່ບໍ່ຖືກຄອບງໍາອີກ ຈົ່ງໄປຫາຝັ່ງນໍ້ານະຣະມະດາ ແລະບູຊາດ້ວຍທຸກປະການ ໂດຍປອດຈາກຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ

Verse 71

विघ्नैरनेकैरतियोज्यमाना ये तीरमुझन्ति न नर्मदायाः । ते चैव सर्वस्य हितार्थभूता वन्द्याश्च ते सर्वजनस्य मान्याः

ຜູ້ໃດແມ່ນຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍອຸປະສັກຫຼາຍປະການ ແຕ່ບໍ່ລະທິ້ງຝັ່ງນະຣະມະດາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງປະໂຫຍດສຸກຂອງທຸກຄົນ ເປັນຜູ້ຄວນກາບໄຫວ້ ແລະເປັນທີ່ນັບຖືຂອງຊົນທັງປວງ

Verse 72

भृग्वत्रिगार्गेयवशिष्ठकङ्काः शतैः समेतैर्नियतास्त्वसंख्यैः । सिद्धिं परां ते हि जलप्लुताङ्गाः प्राप्तास्तु लोकान्मरुतां न चान्ये

ພຣຶກຄຸ, ອະຕຣິ, ກາຣຄະຍະ, ວະສິດຖະ ແລະ ກັງກະ ພ້ອມດ້ວຍລະສີຜູ້ຮັກສາວິໄນນັບບໍ່ຖ້ວນເປັນຮ້ອຍໆ ເມື່ອຈຸ່ມກາຍໃນນໍ້າສັກສິດ ກໍໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ແລະເຖິງໂລກຂອງພຣະມະຣຸດ; ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ

Verse 73

ज्ञानं महत्पुण्यतमं पवित्रं पठन्त्यदो नित्यविशुद्धसत्त्वाः । गतिं परां यान्ति महानुभावा रुद्रस्य वाक्यं हि यथा प्रमाणम्

ຄວາມຮູ້ນີ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນບຸນສູງສຸດ ແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດເປັນນິດ ຜູ້ສວດທ່ອງມັນທຸກວັນ—ມະຫາວິນຍານ—ຈະໄປຮອດຄະຕິສູງສຸດ ເພາະພຣະວາຈາຂອງຣຸດຣາເປັນຫຼັກຖານອັນແທ້ຈິງ.