Svagati-varṇana (Description of the Supreme State / One’s True Attainment)

Verse 1

इति श्रीशिवमहापुराणे पंचम्यामुमासंहितायां कृष्णोपमन्युसंवादे स्वगतिवर्णनं नाम प्रथमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 5 «ອຸມາສັມຫິຕາ» ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ກຣິສນະ ແລະ ອຸປະມັນຍຸ ນີ້ແມ່ນບົດທີ 1 ຊື່ «ສະວະຄະຕິ-ວັນນະນາ» ແມ່ນ “ການພັນລະນາສະພາວະວິນຍານຂອງຕົນ”។

Verse 2

ऋषय ऊचुः । सूतसूत महाप्राज्ञ व्यासशिष्यन मोऽस्तु ते । चतुर्थी कोटिरुद्राख्या श्राविता संहिता त्वया

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ, ສູຕະຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ສິດຂອງ ວຽສະ, ຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ. ທ່ານໄດ້ສະດຸດສະດອງໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ ສັມຫິຕາທີ 4 ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ໂກຕິຣຸດຣະ’.”

Verse 3

अथोमासंहितान्तःस्थ नानाख्यानसमन्वितम् । ब्रूहि शंभोश्चरित्रं वै साम्बस्य परमात्मनः

ບັດນີ້ ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ ພະຈະລິດອັນສັກສິດຂອງ ຊັມພູ—ຊາມບະ, ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ—ອັນອຸດົມດ້ວຍເຫດການຫຼາຍປະການ ແລະຖືກຮັກສາໄວ້ໃນ ອຸມາສັມຫິຕາ.

Verse 4

सूत उवाच । महर्षयश्शौनकाद्याः शृणुत प्रेमतः शुभम् । शांकरं चरितं दिव्यं भुक्तिमुक्तिप्रदं परम्

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ບັນດາມະຫາຣິຊີ ເລີ່ມຈາກ ເຊົານະກະ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຮັກແລະສັດທາ ຂ່າວດີອັນມົງຄຸນນີ້—ເລື່ອງລາວທິບພະຂອງ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ອັນສູງສຸດ ຜູ້ປະທານທັງພຸກຕິ ແລະ ມຸກຕິ.”

Verse 5

इतीदृशं पुण्यप्रश्नं पृष्टवान्मुनिसत्तमः । व्यासस्सनत्कुमारं वै शैवं सच्चरितं जगौ

ເມື່ອຖາມຄໍາຖາມອັນເປັນບຸນດັ່ງນັ້ນ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ—ພຣະວຽສະ—ໄດ້ເວົ້າແກ່ ສະນັດກຸມາຣະ ເລື່ອງລາວສັກສິດແທ້ຂອງພຣະສິວະ ຕາມທາງໄສວະ.

Verse 6

सनत्कुमार उवाच । वासुदेवाय यत्प्रोक्तमुपमन्युमहर्षिणा । तदुच्यते मया व्यास चरितं हि महेशितुः

ສະນັດກຸມາຣະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ວຽສະ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຄືນ ເລື່ອງລາວສັກສິດຂອງ ມະເຫສະ (ມະເຫສວະຣະ) ທີ່ມະຫາຣິຊີ ອຸປະມັນຍຸ ເຄີຍສອນແກ່ ວາສຸເທວະ.”

Verse 7

पुरा पुत्रार्थमगमत्कैलासं शंकरालयम् । वसुदेवसुतः कृष्णस्तपस्तप्तुं शिवस्य हि

ໃນການກ່ອນ ພຣະກຣິດສະນະ ບຸດຂອງວະສຸເທວ ປາຖະນາຈະໄດ້ບຸດ ໄດ້ໄປຍັງພູໄກລາສ ທີ່ພຳນັກຂອງພຣະສັງກະຣະ ເພື່ອບຳເນັດຕະປະ ຂໍພຣະສິວະປະທານພຣະກະຣຸນາ।

Verse 8

अत्रोपमन्युं संदृष्ट्वा तपंतं शृंग उत्तमे । प्रणम्य भक्त्या स मुनिं पर्यपृच्छत्कृताञ्जलिः

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເຫັນມຸນີອຸປະມັນຍຸ ກຳລັງບຳເນັດຕະປະ ຢູ່ເທິງຍອດພູອັນປະເສີດ ພຣະອົງໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິ ແລະປະນົມມື ຖາມໄຖ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 9

श्रीकृष्ण उवाच । उपमन्यो महाप्राज्ञ शैवप्रवर सन्मते । पुत्रार्थमगमं तप्तुं तपोऽत्र गिरिशस्य हि

ພຣະສີກຣິສນະກ່າວວ່າ: “ອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ເປັນຜູ້ເດັ່ນໃນຫມູ່ຜູ້ນັບຖືພຣະສິວະ ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈອັນສູງສົ່ງ ໄດ້ມາທີ່ນີ້ເພື່ອປະກອບຕະປະສະ ເພື່ອຂໍບຸດ; ເພາະທີ່ນີ້ແທ້ໆແມ່ນສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງພຣະກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ).”

Verse 10

ब्रूहि शंकरमाहात्म्यं सदानन्दकरं मुने । यच्छ्रुत्वा भक्तितः कुर्य्यां तप ऐश्वरमुत्तमम्

ໂອ ມຸນີ ຂໍທ່ານເລົ່າພຣະມະຫິມາຂອງພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກອັນນິລັນດອນ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງດ້ວຍສັດທາ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າປະກອບຕະປະສະອັນສູງສຸດ ທີ່ມຸ່ງສູ່ພຣະເຈົ້າ ນຳໄປສູ່ອຳນາດທິບ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 11

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य वासुदेवस्य धीमतः । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा ह्युपमन्युस्स्मरञ्छिवम्

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ວາສຸເທວະ ຜູ້ມີປັນຍາແລ້ວ ອຸປະມັນຍຸ—ໃຈສະຫງົບ—ໄດ້ຕອບກັບ ໃນຂະນະທີ່ລະລຶກພຣະສິວະ.

Verse 12

उपमन्युरुवाच । शृणु कृष्ण महाशैव महिमानं महेशितुः । यमद्राक्षमहं शंभोर्भक्तिवर्द्धनमुत्तमम्

ອຸປະມັນຍຸ ກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ກຣິສນະ ຜູ້ເປັນສາວົກໃຫຍ່ແຫ່ງພຣະສິວະ, ຈົ່ງຟັງມະຫິມາຂອງພຣະມະເຫສະ. ຂ້ອຍຈະເລົ່າສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເຫັນດ້ວຍຕາຕົນ—ເຫດການອັນປະເສີດ ທີ່ເພີ່ມພູນພັກຕິຕໍ່ ຊັມພູ»។

Verse 13

तपःस्थोऽहं समद्राक्षं शंकरं च तदायुधान् । परिवारं समस्तं च विष्ण्वादीनमरादिकान्

ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະສະ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນ ພຣະສັງກະຣະ ພ້ອມດ້ວຍອາວຸດທິບຂອງພຣະອົງ ແລະບໍລິວານທັງມວນ—ທັງພຣະວິສນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມສັດສະຫວັນທັງຫຼາຍ.

Verse 14

त्रिभिरंशैश्शोभमानमजस्रसुखमव्ययम् । एकपादं महादंष्ट्रं सज्वालकवलैर्मुखैः

ທ່ານໄດ້ເຫັນຮູບອັນອັດສະຈັນ—ງາມສະຫວ່າງດ້ວຍສ່ວນສາມປະການ ເປັນສຸກບໍ່ຂາດ ແລະບໍ່ເສື່ອມສູນ—ມີຕີນດຽວ ມີເຂົ້ວຟັນໃຫຍ່ ແລະມີໃບໜ້າຫຼາຍທີ່ຄືກຳລັງກືນກອນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ।

Verse 15

द्विसहस्रमयूखानां ज्योतिषाऽतिविराजितम् । सर्वास्त्रप्रवराबाधमनेकाक्षं सहस्रपात्

ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງລຳແສງສອງພັນກະຈາຍ ງາມສະຫງ່າສຸດຍິ່ງ. ບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍໂດຍອາວຸດອັນປະເສີດໃດໆ; ມີຕາຫຼາຍ ແລະມີຕີນພັນ—ເປັນພຣະຮູບທີ່ແຜ່ຄຸ້ມທົ່ວ ແລະປົກປ້ອງທົ່ວ.

Verse 16

यश्च कल्पान्तसमये विश्वं संहरति ध्रुवम् । नावध्यो यस्य च भवेत्त्रैलौक्ये सचराचरे

ໃນຍາມສິ້ນກັບຂອງກັລປະ ເມື່ອການລະລາຍເກີດຂຶ້ນ ພຣະອົງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຮວບຮວມຈັກກະວານທັງປວງຢ່າງແນ່ນອນ. ໃນສາມໂລກທັງມວນ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ບໍ່ມີໃຜອາດຊະນະ ຫຼືຂ້າພຣະອົງໄດ້.

Verse 17

महेश्वरभुजोत्सृष्टं त्रैलोक्यं सचराचरम् । निर्ददाह द्रुतं कृत्स्नं निमेषार्द्धान्न संशयः

ສາມໂລກທັງປວງ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ເມື່ອຖືກປ່ອຍອອກຈາກພຣະພາຫາຂອງມະຫາເທວະ ກໍຖືກເຜົາໄໝ້ໝົດສິ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ໃນເພີຍຄື່ງໜຶ່ງຂອງການກະພິບຕາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 18

तपःस्थो रुद्रपार्श्वस्थं दृष्टवानहमव्यम् । गुह्यमस्त्रं परं चास्य न तुल्यमधिकं क्वचित्

ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍດຳລົງຢູ່ໃນຕະປະ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ ຢືນຢູ່ຂ້າງພຣະຣຸທຣະ. ຂ້ອຍຍັງໄດ້ຮັບຮູ້ອາສະຕຣະອັນລັບ ແລະສູງສຸດຂອງພຣະອົງ; ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ແລະຍິ່ງບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າ.

Verse 19

यत्तच्छूलमिति ख्यातं सर्वलोकेषु शूलिनः । विजयाभिधमत्युग्रं सर्वशस्त्रास्त्रनाशकम्

ອາວຸດນັ້ນແຫຼະ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນທຸກໂລກວ່າ ເປັນຕຣິສູລະຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູລະ. ມີນາມວ່າ “ວິຊະຍາ” (ໄຊຊະນະ) ດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ແລະສາມາດທຳລາຍອາວຸດແລະອາສະຕຣາທັງປວງ.

Verse 20

दारयेद्यन्महीं कृत्स्नां शोषयेद्यन्महोदधिम् । पातयेदखिलं ज्योतिश्चक्रं यन्नात्र संशयः

ພະອຳນາດນັ້ນສາມາດແຍກຜືນແຜ່ນດິນທັງປວງ ໃຫ້ມະຫາສະມຸດແຫ້ງ ແລະໃຫ້ວົງຈັກແຫ່ງດວງສະຫວ່າງທັງຫມົດຕົກລົງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 21

यौवनाश्वो हतो येन मांधाता सबलः पुरा । चक्रवर्ती महातेजास्त्रैलोक्यविजयो नृपः

ໂດຍພະອຳນາດຂອງພຣະອົງນັ້ນ ກະສັດຢົວວະນາສະວະເຄີຍຖືກປະຫານ; ແລະມານທາຕາ ຜູ້ມີກອງທັບແຂງແກ່ງ ກໍໄດ້ເປັນຈັກກະວັດຕິອັນສະຫວ່າງໄສ ເປັນກະສັດຜູ້ຊະນະສາມໂລກອັນໂດ່ງດັງ।

Verse 22

दर्पाविष्टो हैहयश्च निः क्षिप्तो लवणासुरः । शत्रुघ्नं नृपतिं युद्धे समाहूय समंततः

ເມື່ອຖືກຄວາມຍິ່ງຍໂສຄອບງຳ ນັກຮົບໄຫຫະຍະ ແລະອະສຸຣະລະວະນາສຸຣະ ຖືກຂັບໄລ່ອອກ; ຈາກນັ້ນ ລະວະນາສຸຣະໄດ້ທ້າທາຍກະສັດສະຕຣຸຄນະໃຫ້ອອກຮົບ ຈາກທຸກທິດທາງ।

Verse 23

तस्मिन्दैत्ये विनष्टे तु रुद्रहस्ते गतं तु यत् । तच्छूलमिति तीक्ष्णाग्रं संत्रासजननं महत्

ເມື່ອອະສຸຣະນັ້ນຖືກທຳລາຍ ສິ່ງທີ່ໄດ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງຣຸດຣະ ກໍໄດ້ຖືກຮຽກວ່າ “ຊູລະ” ມີປາຍແຫຼມຄົມ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຫວາດຫວັນຢ່າງໃຫຍ່।

Verse 24

त्रिशिखां भृकुटीं कृत्वा तर्जयंतमिव स्थितम् । विधूम्रानलसंकाशं बालसूर्यमिवोदितम्

ພຣະອົງມີຍອດຜົມສາມປາຍ ແລະຂມວດຄິ້ວເຂັ້ມ ຢືນຢູ່ດັ່ງຈະຂູ່ຂວັນ. ລັດສະໝີຂອງພຣະອົງຄ້າຍໄຟບໍ່ມີຄວັນ—ດັ່ງດວງອາທິດນ້ອຍທີ່ພຶ່ງຂຶ້ນໃໝ່.

Verse 25

सूर्य्य हस्तमनिर्द्देश्यं पाशहस्तमिवांतकम् । परशुं तीक्ष्णधारं च सर्पाद्यैश्च विभूषितम्

ພຣະອົງມີຮັດສະມີອັນບໍ່ອາດພັນນາໄດ້ ດຸດດັ່ງພຣະອາທິດຢູ່ໃນພຣະຫັດ; ເຫມືອນພຣະຍົມຖືບ່ວງບາສາໃນມື. ພຣະອົງຍັງຖືຂວານຄົມກົດ ແລະປະດັບດ້ວຍອາພອນເຊັ່ນງູເປັນຕົ້ນ।

Verse 26

कल्पान्तदहनाकारं तथा पुरुषविग्रहम् । यत्तद्भार्गवरामस्य क्षत्रियान्तकरं रणे

ອຳນາດນັ້ນມີຮູບດຸດໄຟທີ່ເຜົາໃນວາລະສິ້ນກັລປະ ແລະຍັງຮັບຮູບກາຍເປັນມະນຸດໄດ້. ອຳນາດດຽວນັ້ນໄດ້ປາກົດໃນສົງຄາມເປັນ ພາຣຄະວະຣາມາ ຜູ້ທຳລາຍກະສັດຊັ້ນກະສັດຮົບ (ກຩັດຕຣິຍະ).

Verse 27

रामो यद्बलमाश्रित्य शिवदत्तश्च वै पुरा । त्रिःसप्तकृत्वो नक्षत्रं ददाह हृषितो मुनिः

ໃນການກ່ອນເກົ່າ ອາໄສອຳນາດດຽວນັ້ນ ຣາມາ ແລະ ຊິວະດັດຕະ ຜູ້ເປັນມຸນີມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ເຜົາກຸ່ມດາວນັກສັດຕຣະ (Nakṣatra) ຮອດຊາວເອັດຄັ້ງ।

Verse 28

सुदर्शनं तथा चक्रं सहस्रवदनं विभुम् । द्विसहस्रभुजं देवमद्राक्षं पुरुषाकृतिम्

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກແຫ່ງ ມີຮູບຄ້າຍມະນຸດ ສະຫວ່າງໄສງາມສົດ. ພຣະອົງຖືຈັກຣະສຸດັຣຊະນະ ມີໃບໜ້າພັນ ແລະແຂນສອງພັນ।

Verse 29

द्विसहस्रेक्षणं दीप्तं सहस्रचरणाकुलम् । कोटिसूर्यप्रतीकाशं त्रैलोक्यदहनक्षमम्

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງລຸກໂລດ, ມີຕາສອງພັນ ແລະ ແອອັດດ້ວຍຕີນພັນໜຶ່ງ. ສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດສິບລ້ານ, ສາມາດເຜົາຜານສາມໂລກໃຫ້ເປັນເຖົ່າດ້ວຍໄຟ.

Verse 30

वज्रं महोज्ज्वलं तीक्ष्णं शतपर्वप्रनुत्तमम् । महाधनुः पिनाकं च सतूणीरं महाद्युतिम्

ພຣະອົງຖືວັດຊະຣະອັນສະຫວ່າງຈ້າ ແລະ ແຫຼມຄົມຢ່າງຍິ່ງ, ເປັນອາວຸດຍອດທີ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າ “ມີຂໍ້ຕໍ່ຮ້ອຍ”. ພ້ອມກັນນັ້ນ ພຣະອົງຍັງຖືຄັນທະນູໃຫຍ່ “ປິນາກະ” ພ້ອມກະບອກລູກທະນູ, ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 31

शक्तिं खङ्गं च पाशं च महादीप्तं समांकुशम् । गदां च महतीं दिव्यामन्यान्यस्त्राणि दृष्टवान्

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນຫອກ (ຊັກຕິ), ດາບ, ບ່ວງບາດ (ປາຊະ), ຄັນງ້ອນອັນສ່ອງສະຫວ່າງ, ແລະ ຄອນທິບອັນໃຫຍ່; ພ້ອມທັງອາວຸດສະຫວັນອື່ນໆອີກຫຼາຍປະການ.

Verse 32

तथा च लोकपालानामस्त्राण्येतानि यानि च । अद्राक्षं तानि सर्वाणि भगवद्रुद्रपार्श्वतः

ເຊັ່ນນັ້ນເທົ່າກັນ ອາວຸດທັງຫມົດຂອງໂລກປາລາ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທັງຫມົດ ຕັ້ງຢູ່ຂ້າງພຣະພະຄະວານ ຣຸດຣະ।

Verse 33

सव्यदेशे तु देवस्य ब्रह्मा लोकपितामहः । विमानं दिव्यमास्थाय हंसयुक्तं मनोनुगम्

ທາງຊ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ ພຣະພຣະຫມາ—ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ປະທັບນັ່ງ ໂດຍຂຶ້ນສູ່ວິມານທິບ ຜູກດ້ວຍຫົງ ເຄື່ອນໄວດັ່ງຄວາມຄິດ।

Verse 34

वामपार्श्वे तु तस्यैव शंखचक्रगदाधरः । वैनतेयं समास्थाय तथा नारायणः स्थितः

ທາງຊ້າຍຂອງພຣະອົງນັ້ນ ພຣະນາຣາຍະນະປະທັບຢູ່ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະ ຄະດາ ປະທັບເທິງວາຍນະເຕຍ (ກະຣຸດ)។

Verse 35

स्वायंभुवाद्या मनवो भृग्वाद्या ऋषयस्तथा । शक्राद्या देवताश्चैव सर्व एव समं ययुः

ມະນຸທັງຫຼາຍເລີ່ມແຕ່ສະວາຍັມພູວະ, ຣິສີເລີ່ມແຕ່ພຣຶກຸ, ແລະເທວະດາເລີ່ມແຕ່ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ທັງໝົດພ້ອມກັນໄປດ້ວຍຄວາມພ້ອມພຽງ.

Verse 36

स्कंदश्शक्तिं समादाय मयूरस्थस्सघंटकः । देव्यास्समीपे संतस्थौ द्वितीय इव पावकः

ສະກັນດະຖືສັກຕິ (ຫອກ) ປະທັບເທິງນົກຢູງ ປະດັບດ້ວຍກະດິ່ງກັງວານ ແລະຢືນໃກ້ພຣະເທວີ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟອີກກອງໜຶ່ງ.

Verse 37

नंदी शूलं समादाय भवाग्रे समवस्थितः । सर्वभूतगणाश्चैवं मातरो विविधाः स्थिताः

ນັນດີຖືຕຣິສູນ (ສາມງ່າມ) ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ)। ເຊັ່ນດຽວກັນ ຝູງຄະນະສັດທັງປວງ ແລະບັນດາແມ່ພຣະ (ມາຕຣິກາ) ຫຼາຍປະເພດ ກໍຢືນຮຽງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 38

तेऽभिवाद्य महेशानं परिवार्य्य समंततः । अस्तुवन्विविधैः स्तोत्रैर्महादेवं तदा सुराः

ແລ້ວບັນດາເທວະດາໄດ້ກໍ່ນົບນ້ອມຕໍ່ມະເຫສານະ ແລະຢືນລ້ອມພຣະອົງທຸກດ້ານ ຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະດ້ວຍບົດສະຕົດຫຼາຍປະເພດ.

Verse 39

यत्किंचित्तु जगत्यस्मिन्दृश्यते श्रूयतेऽथवा । तत्सर्वं भगवत्पार्श्वे निरीक्ष्याहं सुविस्मितः

ສິ່ງໃດໆໃນໂລກນີ້ທີ່ເຫັນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນ—ເມື່ອຂ້ອຍເຫັນທັງໝົດນັ້ນຢູ່ຄຽງຂ້າງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ ຂ້ອຍກໍຕົກຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 40

सुमहद्धैर्य्यमालंब्य प्रांजलिर्विविधैः स्तवैः । परमानन्दसंमग्नोऽभूवं कृष्णाहमद्ध्वरे

ຂ້ອຍອາໄສຄວາມອົດທົນແລະຄວາມໝັ້ນຄົງອັນໃຫຍ່, ຢືນດ້ວຍມືປະນົມ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະການ; ໃນພິທີບູຊານັ້ນ ຂ້ອຍ—ກຣິດສະນະ—ໄດ້ນິ່ມຢູ່ໃນອານັນດາອັນສູງສຸດ.

Verse 41

संमुखे शंकरं दृष्ट्वा बाष्पगद्गदया गिरा । अपूजयं सुविधिवदहं श्रद्धासमन्वितः

ເມື່ອເຫັນພຣະຊັງກະຣະ (Śaṅkara) ຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາ, ສຽງຂ້ອຍກໍສັ່ນເຄືອນເນື່ອງຈາກນ້ຳຕາ; ຂ້ອຍໄດ້ບູຊາພຣະອົງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 42

भगवानथ सुप्रीतश्शंकरः परमेश्वरः । वाण्या मधुरया प्रीत्या मामाह प्रहसन्निव

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ—ພຣະຊັງກະຣະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ກໍໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມປິຕິ ດ້ວຍສຽງອ່ອນຫວານ ດັ່ງກຳລັງຍິ້ມເບົາໆ.

Verse 43

न विचालयितुं शक्यो मया विप्र पुनः पुनः । परीक्षितोसि भद्रं ते भवान्भक्त्यान्वितो दृढः

«ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າພະຍາຍາມຊໍ້າໆ ແຕ່ບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ທ່ານຫວັ່ນໄຫວຈາກຄວາມຕັ້ງໃຈໄດ້. ທ່ານໄດ້ຖືກທົດສອບແລ້ວ—ຂໍຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ—ເພາະທ່ານໝັ້ນຄົງ ມີພັກຕິອັນແນ່ນອນ»។

Verse 44

तस्मात्ते परितुष्टोऽस्मि वरं वरय सुव्रत । दुर्लभं सर्वदेवेषु नादेयं विद्यते तव

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈທ່ານຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ ແລະໝັ້ນຄົງ. ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ. ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາເທວະທັງປວງ ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຫາຍາກຈົນບໍ່ອາດປະທານໃຫ້ທ່ານໄດ້»។

Verse 45

स चाहं तद्वचः श्रुत्वा शंभोः सत्प्रेमसंयुतम् । देवं तं प्रांजलिर्भूत्वाऽब्रुवं भक्तानुकंपिनम्

«ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງ ຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກອັນບໍລິສຸດ ແລະສູງສົ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກຊຶ້ງໃຈ. ຂ້າພະເຈົ້າພະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ່າວຕໍ່ພຣະເທວະນັ້ນ—ພຣະສິວະ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ»។

Verse 46

उपमन्युरुवाच । भगवन्यदि तुष्टोऽसि यदि भक्तिः स्थिरा मयि । तेन सत्येन मे ज्ञानं त्रिकालविषयं भवेत्

ອຸປະມັນຍຸ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ແລະຖ້າພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງໝັ້ນຄົງຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າ, ໂດຍອໍານາດແຫ່ງຄວາມຈິງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ປັນຍາເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ຮູ້ໄດ້ທັງສາມການ—ອະດີດ, ປັດຈຸບັນ, ອະນາຄົດ»។

Verse 47

प्रयच्छ भक्तिं विपुलां त्वयि चाव्यभिचारिणीम् । सान्वयस्यापि नित्यं मे भूरि क्षीरौदनं भवेत्

ຂໍພຣະອົງປະທານພັກຕິອັນຫຼາຍຫຼວງ ແລະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ພຣະອົງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະຂໍໃຫ້ມີເຂົ້ານົມອຸດົມສົມບູນເປັນນິດ ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມທັງວົງສາຕະກູນ.

Verse 48

ममास्तु तव सान्निध्यं नित्यं चैवाश्रमे विभो । तव भक्तेषु सख्यं स्यादन्योन्येषु सदा भवेत्

ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະອົງເປັນນິດ ໃນອາສຣົມນີ້. ແລະໃນຫມູ່ຜູ້ພັກຕິຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ມີມິດຕະພາບ ແລະຄວາມກົງກຽມກັນຕະຫຼອດໄປ।

Verse 49

एवमुक्तो मया शंभुर्विहस्य परमेश्वरः । कृपादृष्ट्या निरीक्ष्याशु मां स प्राह यदूद्वह

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະສັມພູ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ກໍຍິ້ມ. ພຣະອົງເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງກະລຸນາ ແລ້ວກ່າວຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງຍະດຸ।

Verse 50

श्रीशिव उवाच । उपमन्यो मुने तात वर्ज्जितस्त्वं भविष्यसि । जरामरणजैर्दोषैस्सर्वकामान्वितो भव

ພຣະສີຣິຊິວະຕັດວ່າ: «ໂອ ມຸນີ ອຸປະມັນຍຸ ລູກທີ່ຮັກ, ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກມົນທິນທີ່ເກີດຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ, ແລະຈົ່ງເປັນຜູ້ພ້ອມດ້ວຍການສຳເລັດປາດຖະໜາອັນຄວນທັງປວງ»।

Verse 51

मुनीनां पूजनीयश्च यशोधनसमन्वितः । शीलरूपगुणैश्वर्यं मत्प्रसादात्पदेपदे

«ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາຂອງຫມູ່ມຸນີ ແລະພ້ອມດ້ວຍຊື່ສຽງແລະຄວາມຮັ່ງມີ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ໃນທຸກກ້າວ ເຈົ້າຈະມີຄວາມປະພຶດສູງສົ່ງ ຮູບງາມນ່າຊົມ ຄຸນຄວາມດີອັນຍອດ ແລະອຳນາດທາງຈິດວິນຍານ»។

Verse 52

क्षीरोदसागरस्यैव सान्निध्यं पयसां निधेः । तत्र ते भविता नित्यं यत्रयत्रेच्छसे मुने

ເຈົ້າຈະໄດ້ຢູ່ໃກ້ຊິດຢ່າງເປັນມົງຄຸນກັບມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ—ຄັງສົມບັດອັນບໍ່ຮູ້ຈົບຂອງນ້ຳນົມທັງປວງ. ທີ່ນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ມັນຈະເປັນຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາຈະຢູ່.

Verse 53

अमृतात्मकं तु तत्क्षीरं यावत्संयाम्यते ततः । इमं वैवस्वतं कल्पं पश्यसे बन्धुभिस्सह

ນ້ຳນົມນັ້ນມີສະພາບເປັນອະມຣິຕະ ແຕ່ຖືກກັ້ນໄວ້ເຖິງພຽງແຕ່ຂອບເຂດນັ້ນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນ ວາຍວັສວະຕະກັລປະ (ກັລປະປັດຈຸບັນ) ພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າ।

Verse 54

त्वद्गोत्रं चाक्षयं चास्तु मत्प्रसादात्सदैव हि । सान्निध्यमाश्रमे तेऽहं करिष्यामि महामुने

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ໂອ ມະຫາມຸນີ ຂໍໃຫ້ວົງຕະກູນຂອງທ່ານຢູ່ຄົງທົນ ບໍ່ເສື່ອມສູນ ຕະຫຼອດໄປ. ແທ້ໆແລ້ວ ເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ດ້ວຍສັນນິທິອັນສັກສິດ ໃນອາສຣົມຂອງທ່ານເສມອ.

Verse 55

मद्भक्तिस्तु स्थिरा चास्तु सदा दास्यामि दर्शनम् । स्मृतश्च भवता वत्स प्रियस्त्वं सर्वथा मम

ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີຕໍ່ເຮົາຂອງທ່ານມັ່ນຄົງຕະຫຼອດໄປ. ເຮົາຈະປະທານການເຫັນພຣະອົງອັນທິບພະ (ດິວຍະດັດຊະນະ) ໃຫ້ເຈົ້າເສມອ. ແລະເມື່ອໃດທີ່ເຈົ້າລະລຶກເຖິງເຮົາ ລູກທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າເຈົ້າເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາທັງສິ້ນ.

Verse 56

यथाकामसुखं तिष्ठ नोत्कण्ठां कर्तुमर्हसि । सर्वं प्रपूर्णतां यातु चिंतितं नात्र संशयः

ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍຕາມປາຖະໜາ ຢ່າໃຫ້ຄວາມອາວອນກະວົນກະວາຍເກີດຂຶ້ນ. ທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຄິດໄວ້ ຈະບັນລຸຄວາມສົມບູນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃນນີ້.

Verse 57

उपमन्युरुवाच । एवमुक्त्वा स भगवान्सूर्य्यकोटिसमप्रभः । ममेशानो वरान्दत्त्वा तत्रैवान्तरधीयत

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອົງກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີຣັດສະມີດັ່ງດວງອາທິດສິບລ້ານ—ພຣະອີຊານະ (ພຣະສິວະ) ອົງເຈົ້າຂອງເຮົາ—ໄດ້ປະທານພອນ ແລະກໍອັນຕະຣະທານໄປໃນທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 58

एवं दृष्टो मया कृष्ण परिवारसमन्वितः । शंकरः परमेशानो भक्तिमुक्तिप्रदायकः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກຣິດສະນະ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ສັງກະຣະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະບໍລິວານອັນທິບ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານພັກຕິ ແລະຜູ້ໃຫ້ໂມກຊະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 59

शंभुना परमेशेन यदुक्तं तेन धीमता । तदवाप्तं च मे सर्वं देवदेवसमाधिना

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ ພຣະສຳພູ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ຕັດໄວ້, ທັງໝົດນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຢ່າງແທ້ຈິງ ໂດຍສະມາທິ (ພຣະກະລຸນາແຫ່ງການດຳລົງຈິດ) ຂອງ ພຣະເທວະເທວະ.

Verse 60

प्रत्यक्षं चैव तै जातान्गन्धर्वाप्सरसस्तथा । ऋषीन्विद्याधरांश्चैव पश्य सिद्धान्व्यवस्थितान्

«ເບິ່ງເຖີດ—ປະຈັກຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ—ພວກຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ຜູ້ເກີດຂຶ້ນມາ; ແລະຍັງມີ ພວກຣິສີ ແລະ ວິດຍາທະຣະ. ເບິ່ງອີກດ້ວຍ ພວກສິດທະ ທີ່ຢືນຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງອັນຖືກກຳນົດ»។

Verse 61

पश्य वृक्षान्मनोरम्यान्स्निग्धपत्रान्सुगंधिनः । सर्वर्तुकुसुमैर्युक्तान्सदापुष्पफलन्वितान्

ເບິ່ງຕົ້ນໄມ້ອັນງາມນ່າຊົມເຫຼົ່ານີ້—ໃບນຸ່ມມັນ ແລະຫອມກິ່ນ—ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ທຸກລະດູ ແລະມີດອກກັບໝາກຢູ່ເສມອ.

Verse 62

सर्वमेतन्महाबाहो शंकरस्य महात्मनः । प्रसादाद्देवदेवस्य विश्वं भावसमन्वितम

ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ! ທຸກສິ່ງນີ້ເກີດມາໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ພຣະເທວະເຫນືອພຣະເທວະ. ໂດຍພຣະພອນຂອງພຣະອົງ ຈັກກະວານທັງປວງຖືກແຜ່ຊຶມ ແລະຖືກຄ້ຳຈຸນດ້ວຍຈິດສຳນຶກອັນທິບພະ ແລະເຈດຈຳນົງອັນສັກສິດ.

Verse 63

ममास्ति त्वखिलं ज्ञानं प्रसादाच्छूलपाणिनः । भूतं भव्यं भविष्यं च सर्वं जानामि तत्त्वतः

ຄວາມຮູ້ທັງປວງເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ພຣະສິວະ). ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະອະນາຄົດ—ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ທັງໝົດຕາມຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງຕັດຕະວະ.

Verse 64

तमहं दृष्टवान्देवमपि देवाः सुरेश्वराः । यं न पश्यंत्यनाराध्य कोऽन्यो धन्यतरो मया

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ກໍບໍ່ເຫັນ ຫາກບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະອົງ. ຜູ້ໃດຈະໂຊກດີກວ່າຂ້າພະເຈົ້າ?

Verse 65

षड्विंशकमिति ख्यातं परं तत्त्वं सनातनम् । एवं ध्यायंति विद्वांसौ महत्परममक्षरम्

ຫຼັກທຳອັນສູງສຸດ ແລະ ຖາວອນນິລັນດອນ ນັ້ນ ຖືກຮູ້ຈັກວ່າ “ທີ່ຊາວຫົກ”. ດັ່ງນັ້ນ ນັກປັນຍາຈຶ່ງເພ່ງພິຈາລະນາໃນ ມະຫາ, ສູງສຸດ, ອະກະສອນອັນບໍ່ເສື່ອມ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເກີນກວ່າສິ່ງປະກອບທັງປວງ.

Verse 66

सर्व तत्त्वविधानज्ञः सर्वतत्त्वार्थदर्शनः । स एव भगवान्देवः प्रधानपुरुषेश्वरः

ພຣະອົງພຽງອົງດຽວ ເປັນຜູ້ຮູ້ການຈັດລຽງຂອງຕັດຕະວະທັງປວງ ແລະ ເປັນຜູ້ເຫັນຄວາມໝາຍແທ້ຂອງຕັດຕະວະທຸກຢ່າງ. ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະ ແມ່ນພຣະພະຄະວານເທວະ—ອົງອິດສະວອນແຫ່ງປຣະທານະ ແລະ ປຸຣຸສະ.

Verse 67

यो निजाद्दक्षिणात्पार्श्वाद्ब्रह्माणं लोककारणम् । वामादप्यसृजद्विष्णुं लोकरक्षार्थमीश्वरः

ຈາກຂ້າງຂວາຂອງພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າໄດ້ບັງເກີດພຣະພຣະຫມາ ເປັນເຫດປັດໃຈສຳລັບການປະກົດຂອງໂລກ; ແລະຈາກຂ້າງຊ້າຍ ພຣະອົງກໍໄດ້ສ້າງພຣະວິສະນຸ ເພື່ອປົກປ້ອງໂລກທັງຫຼາຍ.

Verse 68

कल्पान्ते चैव संप्राप्तेऽसृजद्रुद्रं हृदः प्रभुः । ततस्समहरत्कृत्स्नं जगत्स्थावरजंगमम्

«ເມື່ອການສິ້ນສຸດແຫ່ງກັລປະມາຮອດ ພຣະເຈົ້າໄດ້ບັງເກີດຣຸດຣະອອກຈາກພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງ; ແລ້ວຣຸດຣະໄດ້ຮວບຮວມຈັກກະວານທັງປວງ—ທັງສິ່ງຢືນຢູ່ແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ເຂົ້າສູ່ການລະລາຍ»।

Verse 69

युगांते सर्वभूतानि संवर्तक इवानलः । कालो भूत्वा महादेवो ग्रसमानस्स तिष्ठति

«ໃນທ້າຍຍຸກ ມະຫາເທວະກາຍເປັນ “ເວລາ” ເອງ; ດັ່ງໄຟແຫ່ງການສັງຫານຈັກກະວານ ພຣະອົງຢືນຢູ່ ກຳລັງກືນກິນສັດທັງປວງ»។

Verse 70

सर्वज्ञस्सर्वभूतात्मा सवर्भूतभवोद्भवः । आस्ते सर्वगतो देवो दृश्यस्सर्वैश्च दैवतैः

«ພຣະອົງເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນຂອງສັດທັງຫມົດ. ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຫວ່າງຢູ່ທົ່ວທຸກທີ່ນັ້ນ ສະຖິດຢູ່ທຸກແຫ່ງ ແລະຖືກເຫັນໂດຍທວງເທວະທັງປວງ»។

Verse 71

अतस्त्वं पुत्रलाभाय समाराधय शंकरम् । शीघ्रं प्रसन्नो भविता शिवस्ते भक्तवत्सलः

«ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໄດ້ຮັບບຸດ ຈົ່ງບູຊາຊັງກະຣະ (Śaṅkara) ດ້ວຍຄວາມພັກດີຢ່າງເຕັມທີ່. ພຣະສິວະ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ—ຈະພໍໃຈເຈົ້າໂດຍໄວ»។