शिवविहारवर्णनम् (Śivavihāra-varṇana) — “Description of Śiva’s Divine Pastimes/Sojourn”

Verse 1

इति श्रीशिवमहापुराणे रुद्रसंहितायां कुमारखण्डे शिवविहारवर्णनं नाम प्रथमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີສິວະມະຫາປຸຣານະ ໃນຮຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນກຸມາຣະຂັນດະ, ບົດທີ 1 ເລີ່ມຕົ້ນ ມີຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະວິຫານທິບພະ ແລະ ລີລາຂອງພຣະສິວະ».

Verse 2

नारद उवाच । विवाहयित्वा गिरिजां शंकरो लोकशंकरः । गत्वा स्वपर्वतं ब्रह्मन् किमकार्षिद्धि तद्वद

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ຫຼັງຈາກພຣະສັງກະຣະ—ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ—ໄດ້ອະພິເສກກັບ ກິຣິຈາ ແລ້ວກັບໄປຍັງພູຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ເຮັດຫຍັງຕໍ່ຈາກນັ້ນ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ.”

Verse 3

कथं हि तनयो जज्ञे शिवस्य परमात्मनः । यदर्थमात्मारामोऽपि समुवाह शिवां प्रभुः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະບຸດໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາຕະມາສູງສຸດ ແນວໃດ? ແລະເພາະເຫດໃດ ພຣະອົງ—ແມ່ນຜູ້ສົມບູນໃນຕົນເອງ—ຈຶ່ງອະພິເສກກັບ ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ)?

Verse 4

तारकस्य कथं ब्रह्मन् वधोऽभूद्देवशंकरः । एतत्सर्वमशेषेण वद कृत्वा दयां मयि

ໂອ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ການປາບຕາຣະກະ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ໂດຍພຣະກະຣຸນາ ແລະພຣະອໍານາດຂອງພຣະສັງກະຣະ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງທັງໝົດໂດຍລະອຽດ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້ອຍ.

Verse 5

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य नारदस्य प्रजापतिः । सुप्रसन्नमनाः स्मृत्वा शंकरं प्रत्युवाच ह

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ນາຣະດະ ແລ້ວ ພຣະປຣະຊາປະຕິ (ພຣະພຣະຫມາ) ມີໃຈປິຕິຍິນດີ ໄດ້ລະລຶກເຖິງ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວຈຶ່ງຕອບກັບ។

Verse 6

ब्रह्मोवाच । चरितं शृणु वक्ष्यामि शशिमौलेस्तु नारद । गुहजन्मकथां दिव्यां तारकासुरसद्वधम्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ນາຣະດະ ຈົ່ງຟັງ—ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າກ່ຽວກັບພຣະຈະຣິດອັນສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ມີຈັນທຣະເປັນມົງກຸດ (ພຣະສິວະ): ເລື່ອງກໍາເນີດອັນທິບຂອງ ກຸຫະ ແລະການປາບອະສຸຣະ ຕາຣະກາສຸຣະ ຢ່າງຊອບທໍາ.

Verse 7

श्रूयतां कथयाम्यद्य कथां पापप्रणाशिनीम् । यां श्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते मानवो ध्रुवम्

ຈົ່ງຟັງເຖີດ: ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງທຳອັນສັກສິດ ທີ່ທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງແນ່ນອນ.

Verse 8

इदमाख्यानमनघं रहस्यं परमाद्भुतम् । पापसंतापहरणं सर्वविघ्नविनाशनम्

ນິທານທຳອັນສັກສິດນີ້ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະເປັນຄວາມລັບລຶກຊຶ້ງ ອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ມັນດັບຄວາມຮ້ອນຮົ່ມແຫ່ງບາບ ແລະທຳລາຍອຸປະສັກທັງປວງ.

Verse 9

सर्वमंगलदं सारं सर्वश्रुतिमनोहरम् । सुखदं मोक्षबीजं च कर्ममूलनिकृंतनम्

ມັນປະທານມົງຄຸນທັງປວງ ເປັນແກ່ນສານອັນປະເສີດ ແລະເປັນທີ່ຊື່ນຊົມແກ່ສຣຸຕິທັງຫມົດ. ມັນໃຫ້ຄວາມສຸກສະຫງົບແທ້ ເປັນເມັດພັນແຫ່ງໂມກສະ ແລະຕັດຮາກຂອງກຳ.

Verse 10

कैलासमागत्य शिवां विवाह्य शोभां प्रपेदे नितरां शिवोऽपि । विचारयामास च देवकृत्यं पीडां जनस्यापि च देवकृत्ये

ເມື່ອພຣະສິວະເສດັດມາຮອດໄກລາສ ແລະອະພິເສກກັບພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ແມ່ນແຕ່ພຣະສິວະເອງກໍໄດ້ຮັບສະຫງ່າງາມພູມຜ່າງຍິ່ງຂຶ້ນ. ແຕ່ໃນພາວະນັ້ນ ພຣະອົງຍັງຄິດໄຕ່ຕອງກ່ຽວກັບພະລະກິດຂອງເທວະ ແລະຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງປະຊາຊົນທີ່ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກກິດການເທວະນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 11

शिवस्स भगवान् साक्षात्कैलासमगमद्यदा । सौख्यं च विविधं चक्रुर्गणास्सर्वे सुहर्षिताः

ເມື່ອພຣະສິວະຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ ປາກົດພຣະອົງໂດຍກົງ ເສດັດຮອດໄກລາສ ບັນດາຄະນະ (ຄະນະຂອງພຣະອົງ) ທັງຫມົດກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ຮັບແລະສະແດງຄວາມສຸກສະຫງົບຫຼາຍປະການ.

Verse 12

महोत्सवो महानासीच्छिवे कैलासमागते । देवास्स्वविषयं प्राप्ता हर्षनिर्भरमानसाः

ເມື່ອພຣະສິວະເສດັດມາຮອດເຂົາໄກລາສ ມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນ; ບັນດາເທວະກໍກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມລົ້ນໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 13

अथ शंभुर्महादेवो गृहीत्वा गिरिजां शिवाम् । जगाम निर्जनं स्थानं महादिव्यं मनोहरम्

ແລ້ວພຣະສຳພູ ມະຫາເທວະ ໄດ້ນຳເອົາ ກິຣິຈາ—ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ໄປສູ່ສະຖານທີ່ສະຫງົບໂດດດ່ຽວ ອັນສູງສົ່ງວິເສດ ແລະງາມຈັບໃຈ।

Verse 14

शय्यां रतिकरीं कृत्वा पुष्पचन्दनचर्चिताम् । अद्भुतां तत्र परमां भोगवस्त्वन्वितां शुभाम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຈັດຕຽງອັນຊວນໃຫ້ເກີດຄວາມສຸກ ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະທາດ້ວຍຈັນທະນາ ພ້ອມຈັດສະຖານທີ່ອັນອັດສະຈັນ ຍອດຢ່າງ ເປັນມົງຄຸນ ແລະມີຂອງເພື່ອຄວາມສຳລານຄົບຖ້ວນ।

Verse 15

स रेमे तत्र भगवाञ्शंभुगिरिजया सह । सहस्रवर्षपर्यन्तं देवमानेन मानदः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ສຳພູ ໄດ້ເສບສຸກກັບ ກິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີ ຕາມການນັບເວລາຂອງເທວະ—ພຣະອົງຜູ້ປະທານກຽດແກ່ທຸກຜູ້.

Verse 16

दुर्गांगस्पर्शमात्रेण लीलया मूर्च्छितः शिवः । मूर्च्छिता सा शिवस्पर्शाद्बुबुधे न दिवानिशम्

ພຽງແຕ່ສຳຜັດກາຍຂອງ ທຸຣຄາ ເທົ່ານັ້ນ ພຣະສິວະ ໃນການຫຼິ້ນຢ່າງລີລາ ກໍເຫມືອນຈະຫມົດສະຕິ. ແລະນາງນັ້ນ ດ້ວຍການສຳຜັດຂອງພຣະສິວະ ກໍບໍ່ຟື້ນຮູ້ສຶກ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 17

हरे भोगप्रवृत्ते तु लोकधर्म प्रवर्तिनि । महान् कालो व्यतीयाय तयोः क्षण इवानघ

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ໃນຂະນະທີ່ທັງສອງນັ້ນ (ຮະຣິ ແລະນາງ) ກຳລັງເພີດເພີນໃນຄວາມສຸກແຫ່ງໂລກ ແລະດຳລົງທຳນຽມແຫ່ງໂລກ, ເວລາອັນຍາວນານຫຼາຍໄດ້ຜ່ານໄປ ແຕ່ສຳລັບເຂົາທັງສອງກໍເຫັນຄືພຽງຊົ່ວພິບຕາ.

Verse 18

अथ सर्वे सुरास्तात एकत्रीभूय चैकदा । मंत्रयांचक्रुरागत्य मेरौ शक्रपुरोगमाः

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮັກ, ບັນດາເທວະທັງປວງໄດ້ຊຸມນຸມພ້ອມກັນໃນຄາວໜຶ່ງ; ມີພຣະອິນທຣາເປັນຜູ້ນຳ ພາກັນໄປຍັງພູເມຣຸ ແລະເລີ່ມປຶກສາກັນ.

Verse 19

सुरा ऊचुः । विवाहं कृतवाञ्छंभुरस्मत्कार्यार्थमीश्वरः । योगीश्वरो निर्विकारो स्वात्मारामो निरंजनः

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງພວກເຮົາສຳເລັດ ພຣະອິສວະຣະ ພຣະສັມພູ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ພິທີອະພິເສກ. ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະອົງເປັນຈອມແຫ່ງໂຍຄະ ບໍ່ແປປ່ຽນ ຊື່ນບານໃນອາດຕະມາ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ ແຕ່ກໍຍອມຮັບກິດໂລກນີ້ເພື່ອວຽກຂອງພວກເຮົາ»

Verse 20

नोत्पन्नस्तनयस्तस्य न जानामोऽत्र कारणम् । विलंबः क्रियते तेन कथं देवेश्वरेण ह

ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ມີພຣະຣາຊບຸດເກີດແກ່ພຣະອົງ; ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ເຫດຜົນໃນທີ່ນີ້. ເປັນເຫດໃດພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ລ່າຊ້າດັ່ງນີ້?

Verse 21

एतस्मिन्नंतरे देवा नारदाद्देवदर्शनात् । बुबुधुस्तन्मितं भोगं तयोश्च रममाणयोः

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະທັງປວງໄດ້ຟັງຈາກນາຣະດະ ຜູ້ໄດ້ເຫັນພຣະເທວະໂດຍຕາຕົນ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າໃຈການເສບສຸກອັນພອດຄວນ ແລະຖືກຄວບຄຸມ ຂອງຄູ່ທິບພະນັ້ນ ໃນຍາມທີ່ພຣະອົງທັງສອງຊື່ນບານຮ່ວມກັນ.

Verse 22

चिरं ज्ञात्वा तयोर्भोगं चिंतामापुस्सुराश्च ते । ब्रह्माणं मां पुरस्कृत्य ययुर्नारायणांतिकम्

ເມື່ອເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຮູ້ວ່າຄວາມເພີດເພີນຂອງທັງສອງຈະຍືດຍາວ ພວກເຂົາກໍເກີດຄວາມກັງວົນ. ໂດຍໃຫ້ຂ້ອຍ—ພຣະພຣະຫມາ—ເປັນຜູ້ນຳ ພວກເຂົາໄດ້ໄປເຂົ້າເຝົ້ານາຣາຍະນະ.

Verse 23

तं नत्वा कथितं सर्वं मया वृत्तांतमीप्सितम् । सन्तस्थिरे सर्वदेवा चित्रे पुत्तलिका यथा

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມພຣະອົງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າເລື່ອງທີ່ປາດຖະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງຢືນນິ່ງ ດັ່ງຮູບປັ້ນທີ່ຖືກວາດ—ບໍ່ໄຫວ ແລະສງົບງຽບ।

Verse 24

ब्रह्मोवाच । सहस्रवर्ष पर्य्यन्तं देवमानेन शंकरः । रतौ रतश्च निश्चेष्टो योगी विरमते न हि

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຕາມການນັບເວລາຂອງເທວະ ຕະຫຼອດພັນປີ ພຣະສັງກະຣະຢູ່ໃນການຮ່ວມຮັກອັນປິຕິ. ແມ່ນຈະຢູ່ໃນຄວາມສຸກ ແຕ່ພຣະໂຍຄີນັ້ນກໍຍັງນິ່ງ ບໍ່ລະຈາກສະມາທິພາຍໃນ.

Verse 25

भगवानुवाच । चिन्ता नास्ति जगद्धातस्सर्वं भद्रं भविष्यति । शरणं व्रज देवेश शंकरस्य महाप्रभोः

ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ; ທຸກສິ່ງຈະເປັນມົງຄຸນ. ໂອ ຈອມເທວະ ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ທີ່ພຶ່ງພາຂອງພຣະສັງກະຣະ ມະຫາພຣະອົງ.”

Verse 26

महेशशरणापन्ना ये जना मनसा मुदा । तेषां प्रजेशभक्तानां न कुतश्चिद्भयं क्वचित्

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະມະເຫສະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ບັນດາຜູ້ພັກດີນັ້ນ ບໍ່ຖືກຄວາມຢ້ານກົວແຕະຕ້ອງ ຈາກທິດໃດ ຫຼືເວລາໃດເລີຍ.

Verse 27

शृंगारभंगस्समये भविता नाधुना विधे । कालप्रयुक्तं कार्यं च सिद्धिं प्राप्नोति नान्यथा

ໂອ ຜູ້ສ້າງ (ພຣະພຣະຫມາ), ການແຕກຫັກແຫ່ງຄວາມຮັກຈະເກີດໃນເວລາທີ່ຄວນເກີດ ບໍ່ແມ່ນດຽວນີ້. ການງານທີ່ຖືກນຳໂດຍກາລະ ຈະບັນລຸຜົນສຳເລັດ; ບໍ່ອາດສຳເລັດໂດຍທາງອື່ນໄດ້.

Verse 28

शम्भोस्सम्भोगमिष्टं को भेदं कर्तुमिहेश्वरः । पूर्णे वर्षसहस्रे च स्वेच्छया हि विरंस्यति

ໃນສິ່ງທີ່ພຣະສຳພູ (Śambhu) ຊົງພໍໃຈ ຜູ້ໃດຈະກ້າແຍກແຍະໄດ້? ແມ່ນແຕ່ຄົບພັນປີ ພຣະອົງກໍຈະ—ດ້ວຍພຣະປະສົງເອງ—ຫັນອອກ ແລະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ.

Verse 29

स्त्रीपुंसो रतिविच्छेदमुपायेन करोति यः । तस्य स्त्रीपुत्रयोर्भेदो भवेज्जन्मनि जन्मनि

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃຊ້ອຸບາຍເຮັດໃຫ້ຄວາມຮັກຮ່ວມພັນຂອງຍິງຊາຍແຕກຂາດ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຄວາມແຍກຈາກເມຍແລະລູກ ເກີດຂຶ້ນຊາດແລ້ວຊາດອີກ.

Verse 30

भ्रष्टज्ञानो नष्टकीर्त्तिरलक्ष्मीको भवेदिह । प्रयात्यंते कालसूत्र वर्षलक्षं स पातकी

ຄົນບາບນັ້ນໃນໂລກນີ້ຈະເປັນຜູ້ທີ່ປັນຍາຖືກທຳລາຍ ຊື່ສຽງດີສູນເສຍ ແລະຖືກຄວາມອັບໂຊກຄອບງຳ. ຫຼັງຕາຍ ຈະຖືກນຳໄປນະລົກ Kālasūtra ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນໜຶ່ງແສນປີ.

Verse 31

रंभायुक्तं शक्रमिमं चकार विरतं रतौ । महामुनीन्द्रो दुर्वासास्तत्स्त्रीभेदो बभूव ह

ມະຫາມຸນີ ດຸຣວາສາ (Durvāsā) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ອິນດຣະ (Indra) ຜູ້ມີຣັມພາ (Rambhā) ຄຽງຂ້າງ ຢຸດຈາກຄວາມເພີດເພີນໃນກາມ. ດັ່ງນັ້ນ ການແຍກຈາກກັນຂອງຄູ່ນັ້ນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແທ້.

Verse 32

पुनरन्यां स संप्राप्य विषेव्य शुभपाणिकाम् । दिव्यं वर्षसहस्रं च विजहौ विरहज्वरम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ພົບນາງສາວຜູ້ເປັນມງຄຸນອີກຄົນ ແລະຢູ່ຮ່ວມສຸກກັບນາງ ຈົນສະຫຼັດພົ້ນໄຂ້ແຫ່ງຄວາມພັດພາກ ແລະດຳລົງຢູ່ອີກພັນປີທິບພະ।

Verse 33

घृताच्या सह संश्लिष्टं कामं वारितवान् गुरुः । षण्मासाभ्यंतरे चन्द्रस्तस्य पत्नीं जहार ह

ເມື່ອລາວຢູ່ຊິດຊິດກັບ ຄຣິຕາຈີ (Ghṛtācī) ຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງກາມກໍເກີດຂຶ້ນ; ແຕ່ຄູບາອາຈານໄດ້ຫ້າມກັ້ນມັນ. ແຕ່ພາຍໃນຫົກເດືອນ ຈັນທຣາ (Candra) ໄດ້ພາເອົາພັນລະຍາຂອງລາວໄປ.

Verse 34

पुनश्शिवं समाराध्य कृत्वा तारामयं रणम् । तारां सगर्भां संप्राप्य विजहौ विरहज्वरम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະ (Śiva) ອີກຄັ້ງ; ແລະໄດ້ຮົບພຸ້ນເພື່ອ ຕາຣາ (Tārā). ເມື່ອໄດ້ຕາຣາ—ຜູ້ມີຄັນ—ມາແລ້ວ ລາວກໍສະຫຼັດພົ້ນໄຂ້ແຫ່ງຄວາມພັດພາກ.

Verse 35

मोहिनीसहितं चन्द्रं चकार विरतं रतौ । महर्षिर्गौतमस्तस्य स्त्रीविच्छेदो बभूव ह

ດ້ວຍມີ ໂມຫິນີ (Mohinī) ຢູ່ຂ້າງກາຍ (ພຣະອົງ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ ຈັນທຣາ (Candra) ຢຸດຈາກການຫຼົງໃນກາມະສຸກ; ແລະສຳລັບຈັນທຣານັ້ນ ການພັດພາກຈາກພັນລະຍາກໍເກີດຂຶ້ນ—ດັ່ງທີ່ຕຳນານກ່າວໄວ້.

Verse 36

हरिश्चन्द्रो हालिकं च वृषल्यासह संयुतम् । चारयामास निश्चेष्टं निर्जनं तत्फलं शृणु

ພຣະຣາຊາ ຫະຣິສຈັນທຣາ (Hariścandra) ໄດ້ຂັບໄລ່ ຮາລິກະ (Hālika) ອອກໄປດ້ວຍ—ພ້ອມກັບ ວຣິສະລະຍາ (vṛṣalyā) ຜູ້ເປັນຍິງນອກວັນນະທີ່ພົວພັນກັບລາວ—ເຮັດໃຫ້ລາວໝົດກຳລັງ ແລະສົ່ງໄປບ່ອນກັນດານ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຜົນຂອງການກະທຳນັ້ນ.

Verse 37

भ्रष्टः स्त्रीपुत्रराज्येभ्यो विश्वामित्रेण ताडितः । ततश्शिवं समाराध्य मुक्तो भूतो हि कश्मलात्

ຖືກປົດອອກຈາກເມຍ ລູກ ແລະອານາຈັກ ແຖມຍັງຖືກວິສວາມິຕຣະຕຳນິຕີ; ແລ້ວລາວໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະສິວະດ້ວຍສັດທາອັນເຕັມປ່ຽມ, ແລະແທ້ຈິງກໍໄດ້ພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງບາບຫນັກ ແລະຄວາມຫຼົງຜິດ।

Verse 38

अजामिलं द्विजश्रेष्ठं वृषल्या सह संयुतम् । न भिया वारयामासुस्सुरास्तां चापि केचन

ອະຊາມິລະ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ໄປຮ່ວມຢູ່ກັບວຶສະລີ (ຍິງຊັ້ນຕ່ຳ). ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວ ບັນດາເທວະດາກໍບໍ່ມີໃຜກ້າຫ້າມລາວແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ।

Verse 39

सर्वं निषेकसाध्यं च निषेको बलवान् विधे । निषेकफलदो वै स निषेकः केन वार्य्यते

«ແທ້ຈິງ ທຸກສິ່ງສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍອະພິເສກ (ພິທີສະຖາປະນາ/ຊຳລະສິດ); ອະພິເສກນັ້ນມີພະລັງອັນແຮງກ້າ, ໂອ ພຣະວິເທ (ພຣະພຣະຫມາ). ມັນໃຫ້ຜົນແຫ່ງອະພິເສກແທ້ໆ—ດັ່ງນັ້ນ ໃຜຈະຫ້າມອະພິເສກນັ້ນໄດ້?»

Verse 40

दिव्यं वर्षसहस्रं च शंभोः संभोगकर्म तत् । पूर्णे वर्षसहस्रे च गत्वा तत्र सुरेश्वराः

ການຮ່ວມສະຫວັນອັນທິບຂອງພຣະສັມພູ ດໍາເນີນຕໍ່ໄປຕະຫຼອດພັນປີແຫ່ງສະຫວັນ. ເມື່ອພັນປີນັ້ນສໍາເລັດ ບັນດາອົງຈອມເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ໄປຍັງທີ່ນັ້ນເພື່ອເຂົ້າເຝົ້າພຣະອົງ។

Verse 41

येन वीर्यं पतेद्भूमौ तत् करिष्यथ निश्चितम् । तत्र वीर्य्ये च भविता स्कन्दनामा प्रभोस्सुतः

“ດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມໃຫ້ເມັດພະລັງອັນທິບຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນ—ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ແນ່ນອນໂດຍບໍ່ສົງໄສ. ແລະຈາກເມັດນັ້ນ ຈະມີພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ ຊື່ວ່າ ສະກັນດະ (Skanda)”

Verse 42

अधुना स्वगृहं गच्छ विधे सुरगणैस्सह । करोतु शंभुस्संभोगं पार्वत्या सह निर्जने

ບັດນີ້ ໂອ ວິທິ (ພຣະພຣົມ) ຈົ່ງກັບໄປສູ່ເຮືອນຂອງທ່ານ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ. ຂໍໃຫ້ ສຳພູ ໃນຄວາມໂດດດ່ຽວ ໄດ້ເສບສຳພັນສາມີພັນລະຍາ ກັບ ປາຣະວະຕີ.

Verse 43

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा कमलाकान्तः शीघ्रं स्वन्तः पुरं ययौ । स्वालयं प्रययुर्देवा मया सह मुनीश्वर

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກະມະລາການຕະ (ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະລັກສະມີ) ໄດ້ຮີບໄປສູ່ນະຄອນພາຍໃນຂອງພຣະອົງ (ທີ່ພຳນັກ). ບັນດາເທວະກໍກັບໄປຫາທີ່ຢູ່ຂອງຕົນ ພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 44

शक्तिशक्तिमतोश्चाऽथ विहारेणाऽति च क्षितिः । भाराक्रांता चकंपे सा सशेषाऽपि सकच्छपा

ແລ້ວເມື່ອ ພຣະສັກຕິ ແລະ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສັກຕິ ພາກັນຫຼິ້ນລີລາທິບພະ ແຜ່ນດິນເອງກໍເລີ່ມສັ່ນໄຫວ. ຖືກກົດທັບດ້ວຍນ້ຳໜັກທິບພະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ນາງກໍສັ່ນສະເທືອນ ແມ່ນແຕ່ມີ ເສສະ ແລະ ກັດຊະປະ (ກູຣະມະ) ຄ້ຳຈຸນຢູ່ກໍຕາມ.

Verse 45

कच्छपस्य हि भारेण सर्वाधारस्समीरणः । स्तंभितोऽथ त्रिलोकाश्च बभूवुर्भयविह्वलाः

ດ້ວຍນ້ຳໜັກຂອງກັດຊະປະ (ກູຣະມະ) ລົມຈັກກະວານຜູ້ຄ້ຳຈຸນທຸກສິ່ງ—ພະລັງຊີວິດອັນຫຼຽວຫຼັກ—ຖືກທຳໃຫ້ຢຸດນິ່ງ. ແລ້ວສາມໂລກກໍສັ່ນສະເທືອນ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫວາດຫວັນ.

Verse 46

अथ सर्वे मया देवा हरेश्च शरणं ययुः । सर्वं निवेदयांचक्रुस्तद्वृत्तं दीनमानसाः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ ພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ໄປພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງຢູ່ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ). ດ້ວຍໃຈທີ່ຖ່ອມຕົນເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກ ພວກເຂົາໄດ້ທູນຖວາຍເລື່ອງລາວທັງໝົດທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 47

देवा ऊचुः । देवदेव रमानाथ सर्वाऽवनकर प्रभोः । रक्ष नः शरणापन्नान् भयव्याकुलमानसान्

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ, ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງຣາມາ (ສຣີ), ຜູ້ເປັນອົງອຸປະຖຳພິທັກສາສັດທັງປວງ! ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາຜູ້ມາພຶ່ງພາພຣະອົງ, ເພາະໃຈຖືກຄວາມຢ້ານກົວກວນກະວາຍ»।

Verse 48

स्तंभितस्त्रिजगत्प्राणो न जाने केन हेतुना । व्याकुलं मुनिभिर्लेखैस्त्रैलोक्यं सचराचरम्

ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງສາມໂລກດູເໝືອນຖືກຢຸດຊະງັກ—ເຮົາບໍ່ຮູ້ເພາະເຫດໃດ. ຈັກກະວານສາມພົບທັງໝົດ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ກໍເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍ ເນື່ອງຈາກຄໍາປະກາດ ແລະໃບລານຄໍາສັ່ງຂອງພວກມຸນີ।

Verse 49

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा सकला देवा मया सह मुनीश्वर । दीनास्तस्थुः पुरो विष्णोर्मौनीभूतास्सु दुःखिताः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ບັນດາເທວະທັງປວງ—ພ້ອມກັບຂ້ອຍ—ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະວິສນຸ ດ້ວຍໃຈຫມອງ ນິ່ງງຽບ ແລະຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳ»។

Verse 50

तदाकर्ण्य समादाय सुरान्नः सकलान् हरिः । जगाम पर्वतं शीघ्रं कैलासं शिववल्लभम्

ເມື່ອຮິຣິ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນ ກໍໄດ້ຮວບຮວມເທວະທັງປວງ ແລ້ວຮີບໄປຍັງພູເຂົາໄກລາສ ອັນເປັນທີ່ພຣະສິວະຮັກຍິ່ງ ແລະເປັນພຣະສະຖານອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ।

Verse 51

तत्र गत्वा हरिर्देवैर्मया च सुरवल्लभः । ययौ शिववरस्थानं शंकरं द्रष्टुकाम्यया

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຮິຣິ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫມົດ ແລະຂ້ອຍ ໄດ້ເດີນໄປຍັງພຣະສະຖານອັນປະເສີດຂອງພຣະສິວະ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນພຣະສັງກະຣະ।

Verse 52

तत्र दृष्ट्वा शिवं विष्णुर्नसुरैर्विस्मितोऽभवत् । तत्र स्थिताञ् शिवगणान् पप्रच्छ विनयान्वितः

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເຫັນພຣະສິວະ ພຣະວິສນຸກໍຕື່ນຕະລຶງ—ບໍ່ເໝືອນອະສຸຣະ. ແລ້ວພຣະອົງດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ໄດ້ຖາມບັນດາຄະນະຂອງພຣະສິວະທີ່ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 53

विष्णुरुवाच । हे शंकराः शिवः कुत्र गतस्सर्वप्रभुर्गणाः । निवेदयत नः प्रीत्या दुःखितान्वै कृपालवः

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ບັນດາຊັງກະຣາ, ພຣະສິວະ—ອົງເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ—ໄປຢູ່ໃສ? ແລະ ພວກກະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະອົງຢູ່ໃສ? ຂໍຈົ່ງແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກ, ເພາະພວກເຮົາກໍກຳລັງເສົ້າໂສກຢ່າງແທ້ຈິງ»។

Verse 54

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य सामरस्य हरेर्गुणाः । प्रोचुः प्रीत्या गणास्ते हि शंकरस्य रमापतिम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຫຣິ (Hari) ຜູ້ມີຄວາມກົມກຽວນັ້ນແລ້ວ, ບັນດາກະນະຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ຊັງກະຣາ ແລະຜູ້ສັນລະເສີນຄຸນຂອງຫຣິ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຣາມາປະຕິ (ວິສນຸ) ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມຮັກໃຄ່.

Verse 55

शिवगणा ऊचुः । हरे शृणु शिवप्रीत्या यथार्थं ब्रूमहे वयम् । ब्रह्मणा निर्जरैस्सार्द्धं वृत्तान्तमखिलं च यत्

ພວກຊິວະ-ກະນະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຫຣິ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ. ພວກເຮົາຈະບອກຄວາມຈິງຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມກັບພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫມົດ»។

Verse 56

सर्वेश्वरो महादेवो जगाम गिरिजालयम् । संस्थाप्य नोऽत्र सुप्रीत्या रानालीलाविशारदः

ພຣະມະຫາເທວະ—ອົງເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ—ໄດ້ໄປສູ່ພຳນັກຂອງກິຣິຈາ (Girijā). ເມື່ອຈັດວາງພວກເຮົາໃຫ້ຢູ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ, ພຣະອົງ—ຜູ້ຊຳນານໃນລີລາອັນທິບ—ກໍໄດ້ເດີນຈາກໄປ.

Verse 57

तद्गुहाभ्यन्तरे शंभुः किं करोति महेश्वरः । न जानीमो रमानाथ व्यतीयुर्बहवस्समाः

«ໃນຖ້ຳນັ້ນ ພຣະສັມພູ—ມະເຫສະວະຣະ—ກຳລັງເຮັດຫຍັງ? ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ເລີຍ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຣາມາ. ປີຫຼາຍໆໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ»।

Verse 58

ब्रह्मोवाच । श्रुत्वेति वचनं तेषां स विष्णुस्सामरो मया । विस्मितोऽति मुनिश्रेष्ठ शिवद्वारं जगाम ह

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພວກເຂົາ ພຣະວິສນຸ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະດາ ແລະ ຂ້ອຍ—ກໍປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ; ແລ້ວຈຶ່ງໄປຍັງປະຕູຂອງພຣະສິວະ»។

Verse 59

तत्र गत्वा मया देवैस्स हरिर्देववल्लभः । आर्तवाण्या मुने प्रोचे तारस्वरतया तदा

ໃນທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ; ຮະຣິ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະ—ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ມຸນີ ດ້ວຍສຽງທຸກທ້ອນ ແລະອອກສຽງສູງຕຶງໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 60

शंभुमस्तौन्महाप्रीत्या सामरो हि मया हरिः । तत्र स्थितो मुनिश्रेष्ठ सर्वलोकप्रभुं हरम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າ—ຮະຣິ (ວິສນຸ)—ໄດ້ສັນລະເສີນ ສັມພູ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ໂດຍບົດສະມາ. ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍົກຍ້ອງ ຮະຣະ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ।

Verse 61

विष्णुरुवाच । किं करोषि महादेवाऽभ्यन्तरे परमेश्वर । तारकार्तान्सुरान्सर्वान्पाहि नः शरणागतान्

ວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາເທວະ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງສະຫງົບຢູ່ພາຍໃນ? ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງເທວະທັງປວງທີ່ຖືກຕາຣະກະທໍລະມານ; ປົກປ້ອງພວກເຮົາຜູ້ມາພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ»។

Verse 62

इत्यादि संस्तुवञ् शंभुं बहुधा सोमरैर्मया । रुरोदाति हरिस्तत्र तारकार्तैर्मुनीश्वर

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ຫຼາຍປະການ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນທິບທີ່ຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ງ; ໃນທີ່ນັ້ນ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ກໍເລີ່ມຮ້ອງໄຫ້, ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກທ້ອນຈາກການທໍລະມານຂອງຕາຣະກະ।

Verse 63

दुःखकोलाहलस्तत्र बभूव त्रिदिवौकसाम् । मिश्रितश्शिव संस्तुत्याऽसुरार्त्तानां मुनीश्वर

ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ໃນທີ່ນັ້ນໄດ້ເກີດຄວາມອື້ອອຶງແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າໃນຫມູ່ຜູ້ຢູ່ໃນສາມສະຫວັນ; ມັນປົນປະສານກັບບົດສັນລະເສີນພຣະສິວະ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນຄວາມທຸກທ້ອນຂອງອະສຸຣະຜູ້ຖືກທໍລະມານ।