Devīkṛta-praśna-varṇana (Description of the Goddess’s Questions) / देवीकृतप्रश्नवर्णनम्

Verse 1

व्यास उवाच । साधु पृष्टमिदं विप्रा भवद्भिर्भाग्यवत्तमैः । दुर्लभं हि शिवज्ञानं प्रणवार्थप्रकाशकम्

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຜູ້ເປັນຜູ້ມີວາສະນາສູງສຸດໃນມະນຸດ, ທ່ານຖາມໄດ້ດີແທ້. ເພາະຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະນັ້ນຫາຍາກ, ແລະມັນເປັນຜູ້ເປີດແຈ້ງຄວາມໝາຍແທ້ຂອງ ປຣະນະວະ (ໂອມ)»

Verse 2

इति श्रीशिवमहापुराणे षष्ठ्यां कैलास संहितायां देवीदेवसंवादे देवीकृतप्रश्नवर्णनं नाम द्वितीयोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ 2 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາຄໍາຖາມທີ່ ເທວີ ໄດ້ທູນຖາມ» ໃນ ໄກລາສະສັມຫິຕາ ພາຍໃນ ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ ອັນນ່າບູຊາ ໃນສົນທະນາລະຫວ່າງ ເທວີ ແລະ ເທວ (ອຸມາ/ປາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະສິວະ)។

Verse 3

जायते न हि सन्देहो नेतरेषामिति श्रुतिः । शिवभक्तिविहीनानामिति तत्त्वार्थनिश्चयः

ໃນເລື່ອງນີ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເກີດຂຶ້ນເລີຍ—ດັ່ງທີ່ ສຣຸຕິ ໄດ້ປະກາດ; ສໍາລັບຄົນອື່ນໆ ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ: ຜູ້ທີ່ຂາດພະຄວາມພັກດີຕໍ່ ພຣະສິວະ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບຄວາມແນ່ນອນແຫ່ງທັດສະນະທາງທຳ ແລະ ຜົນອັນພຶງໄດ້.

Verse 4

दीर्घसत्रेण युष्माभिर्भगवानम्बिकापतिः । उपासित इतीदं मे दृष्टमद्य विनिश्चितम्

ໂດຍການປະກອບສະຕຣະ (ພິທີບູຊາ) ອັນຍາວນານຂອງພວກເຈົ້າ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຄູ່ຄອງຂອງ ອັມບິກາ—ໄດ້ຖືກນະມັດສະການບູຊາແທ້. ນີ້ໃນວັນນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນຢ່າງແຈ້ງ ແລະ ກໍໄດ້ກໍານົດໃຈຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 5

तस्माद्वक्ष्यामि युष्माकमितिहासम्पुरातनम् । उमामहेशसम्वादरूपमद्भुतमास्तिकाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີສັດທາທັງຫຼາຍ, ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ ນິທານສັກສິດໂບຮານອັນໜ້າອັດສະຈັນ—ໃນຮູບແບບສົນທະນາລະຫວ່າງ ອຸມາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ມະເຫສະ (ພຣະສິວະ).

Verse 6

पुराखिलजगन्माता सती दाक्षायणी तनुम् । शिवनिन्दाप्रसङ्गेन त्यक्त्वा च जनकाध्वरे

ໃນການກ່ອນເກົ່າ ພຣະເທວີ ສະຕີ ດາກຊາຍະນີ—ແມ່ແຫ່ງສັບພະໂລກ—ໄດ້ລະທິ້ງກາຍຂອງນາງໃນພິທີບູຊາຂອງບິດາ ດັກຊະ ເນື່ອງຈາກການນິນທາພຣະສິວະ.

Verse 7

ततः प्रभावात्सा देवी सुताऽभूद्धिमवद्गिरेः । शिवार्थमतपत्सा वै नारदस्योपदेशतः

ຕໍ່ມາ ໂດຍອຳນາດພຣະພະລັງນັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ເກີດເປັນທິດາຂອງ ຮິມະວານ (ເຈົ້າແຫ່ງພູຫິມາລະຍະ). ຕາມຄຳສອນຂອງ ນາຣະດະ ນາງໄດ້ປະພຶດຕະປັດສະຍາ (ຕະປະ) ເພື່ອໄດ້ພຣະສິວະ.

Verse 8

तस्मिन्भूधरवर्य्ये तु स्वयंवरविधानतः । देवेशे च कृतोद्वाहे पार्वती सुखमाप सा

ຢູ່ເທິງພູອັນປະເສີດນັ້ນ ຕາມພິທີສະວະຍັມວະຣະທີ່ກຳນົດໄວ້ ເມື່ອການອະພິເສກກັບເທວເວຊະ (ພຣະສິວະ) ຖືກປະກອບສົມບູນ ພາຣະວະຕີໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່.

Verse 9

तथैकस्मिन्महादेवी समये पतिना सह । सूपविष्टा महाशैले गौरी देवमभाषत

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລາໜຶ່ງ ມະຫາເທວີ ນັ່ງຢ່າງສະບາຍກັບພຣະສາມີຂອງນາງເທິງພູໃຫຍ່ ກໍຣີໄດ້ກ່າວກັບເທວະ ຄືພຣະສິວະ.

Verse 10

महादेव्युवाच । भगवन्परमेशान पञ्चकृत्यविधायक । सर्वज्ञ भक्तिसुलभ परमामृतविग्रह

ມະຫາເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ຈະເລີນ, ໂອ ພຣະອີສານະຜູ້ສູງສຸດ, ຜູ້ກຳນົດກິດທິພຣະອັນຫ້າ, ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຜູ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍດ້ວຍພັກຕິ, ຜູ້ມີຮູບກາຍເປັນອະມຣິຕະອັນສູງສຸດ»।

Verse 12

दाक्षायणीन्तनुं त्यक्त्वा तव निन्दाप्रसंगतः । आसमद्य महेशान पुत्री हिमवतो गिरेः । कृपया परमेशान मंत्रदीक्षाविधानतः । मां विशुद्धात्मतत्त्वस्थां कुरु नित्यं महेश्वर

ເພາະເຫດແຫ່ງການດູໝິ່ນພຣະອົງ ຂ້າໄດ້ລະທິ້ງຮ່າງຂອງ ດາກຊາຍະນີ ແລ້ວບັດນີ້ມາຫາພຣະອົງ ໂອ ມະເຫສານາ ໃນຖານະທິດາຂອງ ຮິມະວັດ ພູເຂົາໃຫຍ່. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໂອ ປະຣະເມສານາ ຕາມພິທີດິກຊາມັນຕຣາ ຂໍໃຫ້ຂ້າຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດໃນສັດຈະອັນບໍລິສຸດແຫ່ງອາຕະມາ ໂອ ມະເຫສະວະຣາ.

Verse 13

इति सम्प्रार्थितो देव्या देवः शीतांशु भूषणः । प्रत्युवाच ततो देवीं प्रहृष्टेनान्तरात्मना

ເມື່ອເທວີໄດ້ອ້ອນວອນຢ່າງສຸດໃຈ ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ ຈຶ່ງຕອບກັບເທວີ ດ້ວຍຈິດໃນອັນປິຕິຍິນດີ.

Verse 14

महादेव उवाच । धन्या त्वं देवदेवशि यदि जातेदृशी मतिः । कैलास शिखरं गत्वा करिष्ये त्वां च तादृशीम्

ມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ ໂອ ເທວີ ເມື່ອປັນຍາແບບນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ. ເຮົາຈະໄປຍັງຍອດເຂົາໄກລາສ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຖິງສະພາບນັ້ນເຊັ່ນກັນ.”

Verse 15

ततो हिमवतो गत्वा कैलासम्भूधरेश्वरम् । जगौ दीक्षाविधानेन प्रणवादीन्मनून् क्रमात्

ຕໍ່ມາ ຈາກຮິມະວັດ ພຣະອົງໄດ້ໄປຫາພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາໄກລາສ ແລະໄດ້ສວດມັນຕຣາຕາມພິທີດິກຊາ ໂດຍເລີ່ມດ້ວຍປຣະນະວະ “ໂອມ” ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 16

उक्त्वा मंत्रांश्च तान्देवीं कृत्वा शुद्धात्मनि स्थिताम् । सार्द्धं देव्या महादेवो देवोद्यानं गतोऽभवत्

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ສວດມັນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ມະຫາເທວະໄດ້ສະຖາປະນາເທວີໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ໃນອາຕະມາອັນບໍລິສຸດ; ແລ້ວພ້ອມກັບເທວີ ພຣະອົງໄດ້ໄປຍັງສວນທິບພະ.

Verse 17

ततः सुमालिनीमुख्यैर्दैव्याः प्रियसखीजनैः । समाहृतैः प्रफुल्लैस्तैः पुष्पैः कल्पतरूद्भवैः

ຕໍ່ມາ ໂດຍຫມູ່ເພື່ອນສະໜິດອັນເປັນເທວີ ຜູ້ຮັກໃກ້ຊິດ—ມີສຸມາລິນີເປັນຫົວໜ້າ—ໄດ້ເກັບຮວບຮວມດອກໄມ້ທີ່ບານສະພັ່ງ ເກີດຈາກຕົ້ນກັລປະຕະຣຸ ເພື່ອນຳໄປຖວາຍບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 18

अलंकृत्य महादेवीं स्वांकमारोप्य शंकरः । प्रहृष्टवदनस्तस्थौ विलोक्य च तदाननम्

ເມື່ອປະດັບປະດາພຣະມະຫາເທວີແລ້ວ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ອຸ້ມນາງຂຶ້ນນັ່ງເທິງຕັກຂອງພຣະອົງ. ພຣະພັກຕຣາສົດໃສດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະອົງຢືນຢູ່ນັ້ນ ແລະຈ້ອງມອງພຣະພັກຕຣາຂອງນາງ ເປີດເຜີຍຄວາມອ່ອນໂຍນອັນເປັນມງຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນປະຕິ ຜູ້ປົດປ່ອຍວິນຍານທັງປວງ.

Verse 19

ततः प्रियकथा जाताः पार्वतीपरमेशयोः । हिताय सर्वलोकानां साक्षाच्छ्रुत्यर्थं सम्मिता

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖ້ອຍຄຳສົນທະນາອັນຫວານຊື່ນ ແລະໃກ້ຊິດ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງພຣະປາຣະວະຕີ ແລະພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ). ຄຳສອນນັ້ນຖືກຮຽບຮຽງໃຫ້ກົງກັບແກ່ນຄວາມໝາຍແຫ່ງເວດ ເພື່ອປະໂຫຍດໂດຍກົງແກ່ທຸກໂລກ.

Verse 20

तदा सर्वजगन्माता भर्तुरंकं समाश्रिता । विलोक्य वदनं भर्तुरिदमाहः तपोधनाः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມານດາແຫ່ງສັບພະຈັກກະວານ ອາໄສຢູ່ເທິງຕັກຂອງພຣະສະມີ. ນາງຈ້ອງມອງພຣະພັກຕຣາຂອງພຣະອົງ ແລະກ່າວຄຳນີ້—ໂອ ບັນດາລະສີຜູ້ມີທະປະອັນອຸດົມ.

Verse 22

कथम्प्रणव उत्पन्नः कथं प्रणव उच्यते । मात्राः कति समाख्याताः कथं वेदादिरुच्यते

«ພຣະນະວະ (Praṇava) ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ພຣະນະວະ’? ມີມາດຣາ (mātrā) ຈັກຈຳນວນທີ່ຖືກປະກາດສຳລັບມັນ? ແລະໃນທາງໃດຈຶ່ງກ່າວວ່າມັນເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວດ?»

Verse 23

देवताः कति च प्रोक्ताः कथं वेदादिभावना । क्रियाः कतिविधाः प्रोक्ता व्याप्यव्यापकता कथम्

“ເທວະດາຖືກກ່າວໄວ້ວ່າມີຈັກອົງ? ການພິຈາລະນາວິເທດ ແລະຄຳພີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຄວນເຂົ້າໃຈແນວໃດ? ກິລິຍາພິທີກຳຖືກສອນວ່າມີກີ່ປະເພດ? ແລະຫຼັກ ‘ສິ່ງທີ່ຖືກພາຍໃນ’ ກັບ ‘ຜູ້ພາຍໃນທົ່ວໄປ’ ຈະອະທິບາຍແນວໃດ?”

Verse 24

ब्रह्माणि पंच मंत्रेऽस्मिन्कथं तिष्ठंत्यनुक्रमात् । कलाः कति समाख्याताः प्रपंचात्मकता कथम्

“ໃນມັນຕຣານີ້ ‘ພຣະພຣະຫມາ’ ຫ້າພາກ ດຳລົງຢູ່ຕາມລຳດັບແນວໃດ? ກະລາ (ພາກສ່ວນ/ອຳນາດທິບ) ຖືກປະກາດວ່າມີຈັກຢ່າງ? ແລະມັນຕຣານີ້ກາຍເປັນຮູບແບບຂອງຈັກກະວານທີ່ປາກົດ (ປຣະປັນຈະ) ແນວໃດ?”

Verse 25

वाच्यवाचकसम्बन्धस्थानानि च कथं शिव । कोऽत्राधिकारी विज्ञेयो विषयः क उदाहृतः

ໂອ ພຣະສິວະ, “ສະຖານະ/ແນວທາງຂອງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຄວາມໝາຍທີ່ຖືກກ່າວ (vācya) ແລະຄຳທີ່ກ່າວອອກ (vācaka) ຄວນເຂົ້າໃຈແນວໃດ? ໃນຄຳສອນນີ້ ຜູ້ໃດຄວນຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ມີສິດ/ຄຸນສົມບັດ? ແລະຫົວຂໍ້ໃດກຳລັງຖືກຍົກຂຶ້ນກ່າວ?”

Verse 26

सम्बन्धः कोत्र विज्ञेयः किंप्रयोजनमुच्यते । उपासकस्तु किंरूपः किं वा स्थानमुपासनम्

“ຄວາມສຳພັນທີ່ແທ້ຈິງ (ລະຫວ່າງວິນຍານແລະພຣະສິວະ) ທີ່ຄວນຮູ້ໃນນີ້ແມ່ນອັນໃດ? ຈຸດປະສົງຂອງມັນຖືກກ່າວວ່າຫຍັງ? ຜູ້ບູຊາມີລັກສະນະແນວໃດ? ແລະສະຖານທີ່ກັບວິທີບູຊາທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນຫຍັງ?”

Verse 27

उपास्यं वस्तु किंरूपं किं वा फलमुपासितुः । अनुष्ठान विधिः कोवा पूजास्थानं च किं प्रभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຄວາມເປັນຈິງທີ່ຄວນນະມັດສະການນັ້ນ ມີຮູບລັກສະນະແນວໃດ? ຜູ້ນະມັດສະການຈະໄດ້ຜົນອັນໃດ? ວິທີປະຕິບັດອັນຖືກຕ້ອງແມ່ນຫຍັງ, ແລະສະຖານທີ່ທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບການບູຊາແມ່ນທີ່ໃດ, ໂອ ພຣະອົງ?

Verse 28

पूजायां मण्डलं किं वा किं वा ऋष्यादिकं हर । न्यासजातविधिः को वा को वा पूजाविधिक्रमः

ໂອ ຮະຣະ, ໃນການບູຊາ ມັນດະລະ (maṇḍala) ແມ່ນຫຍັງ? ແລະພິທີເບື້ອງຕົ້ນເລີ່ມຈາກ ຣິສິ (ṛṣi) ແລະລາຍລະອຽດອື່ນໆ ແມ່ນຫຍັງ? ຂັ້ນຕອນນຍາສະ (nyāsa) ຕ່າງໆ ເປັນແນວໃດ, ແລະລໍາດັບວິທີບູຊາທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນຢ່າງໃດ?

Verse 29

एतत्सर्वं महेशान समाचक्ष्व विशेषतः । श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन यद्यस्ति मयि ते कृपा

ໂອ ມະເຫສານ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງອະທິບາຍທັງໝົດນີ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດ. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຟັງຕາມຫຼັກຕັດສະວະທີ່ແທ້—ຖ້າພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງສະຖິດຢູ່ເທິງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 30

इति देव्या समापृष्टो भगवानिन्दुभूषणः । सम्प्रशस्य महेशानीं वक्तुं समुपचक्रमे

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເທວີຖາມໄວ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະຈັນປະດັບເສົາສີສະ; ຫຼັງຈາກສັນລະເສີນ ພຣະມະເຫສານີ (ປາຣະວະຕີ) ຢ່າງຄວນແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວພຣະວາຈາ।