Sarga 48

Verse 1

तेषामेवं विषण्णानां पीडितानामतीव च।बाष्पविप्लुतनेत्राणां सशोकानां मुमूर्षया।।2.48.1।।अनुगम्य निवृत्तानां रामं नगरवासिनाम्।उद्गतानीव सत्वानि बभूवुरमनस्विनाम्।।2.48.2।।

ເມື່ອຕິດຕາມພຣະຣາມແລ້ວກັບຄືນສູ່ນະຄອນ ຊາວເມືອງທັງຫຼາຍກໍເສົ້າໝອງຢ່າງຫນັກ ແລະຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນຢ່າງຫຼາຍ. ດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາຕາ ຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກ ແລະຖືກຄວາມປາຖະໜາຈະຕາຍກົດຂີ່ ດູປານວ່າລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດໄດ້ຈາກໄປ ໃຈກໍຫວ່າງເປົ່າຈາກຄວາມມຸ່ງມັ້ນ

Verse 2

तेषामेवं विषण्णानां पीडितानामतीव च।बाष्पविप्लुतनेत्राणां सशोकानां मुमूर्षया।।2.48.1।।अनुगम्य निवृत्तानां रामं नगरवासिनाम्।उद्गतानीव सत्वानि बभूवुरमनस्विनाम्।।2.48.2।।

ເມື່ອຕິດຕາມພຣະຣາມແລ້ວກັບຄືນສູ່ນະຄອນ ຊາວເມືອງທັງຫຼາຍກໍເສົ້າໝອງຢ່າງຫນັກ ແລະຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນຢ່າງຫຼາຍ. ດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາຕາ ຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກ ແລະຖືກຄວາມປາຖະໜາຈະຕາຍກົດຂີ່ ດູປານວ່າລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດໄດ້ຈາກໄປ ໃຈກໍຫວ່າງເປົ່າຈາກຄວາມມຸ່ງມັ້ນ

Verse 3

स्वं स्वं निलयमागम्य पुत्रदारैस्समावृता।अश्रूणि मुमुचुस्सर्वे बाष्पेण पिहिताननाः।।2.48.3।।

ເມື່ອແຕ່ລະຄົນກັບໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ ມີລູກແລະເມຍລ້ອມຮອບ ປະຊາຊົນທັງປວງກໍປ່ອຍນ້ຳຕາ ໃບໜ້າຖືກປິດບັງດ້ວຍນ້ຳຕາຂະນະຮ້ອງໄຫ້

Verse 4

न चाहृष्यन् नचामोदन् वणिजो न प्रसारयन्।न चाशोभन्त पण्यानि नापचन् गृहमेधिनः।।2.48.4।।

ບໍ່ມີໃຜຍິນດີ ບໍ່ມີໃຜຊື່ນບານ; ພໍ່ຄ້າບໍ່ໄດ້ນໍາສິນຄ້າອອກມາວາງຂາຍ. ສິນຄ້າໃນຕະຫຼາດກໍບໍ່ມີຄວາມສົດງາມ ແລະ ຄົນຄອບຄົວກໍບໍ່ໄດ້ຫຸງຫາອາຫານ.

Verse 5

नष्टं दृष्ट्वा नाभ्यनन्दन् विपुलं वा धनागमम्।पुत्रं प्रथमजं लब्ध्वा जननी नाभ्यनन्दत।।2.48.5।।

ເຫັນຄວາມສູນເສຍກໍບໍ່ເສົ້າ; ໄດ້ຮັບຊັບສິນຫຼາຍຫຼວງກໍບໍ່ຍິນດີ. ແມ່ຍິງແມ່ນແຕ່ໄດ້ລູກຊາຍຄົນທໍາອິດ ກໍບໍ່ຮູ້ສຶກມີຄວາມສຸກ.

Verse 6

गृहे गृहे रुदन्त्यश्च भर्तारं गृहमागतम्।व्यगर्हयन्त दुःखार्ता वाग्भिस्तोत्रैरिव द्विपान्।।2.48.6।।

ຕາມເຮືອນຕໍ່ເຮືອນ ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍຮ້ອງໄຫ້; ແລະເມື່ອສາມີຂອງນາງກັບມາຮອດເຮືອນ ນາງຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ກໍຕໍາໜິດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາ—ຖ້ອຍຄໍານັ້ນແທງໃຈດຸດດັ່ງຕະຂໍຄວານຊ້າງ.

Verse 7

किं नु तेषां गृहैः कार्यं किं दारै: किं धनेन वा।पुत्रैर्वा किं सुखैर्वापि ये न पश्यन्ति राघवम्।।2.48.7।।

ຜູ້ໃດບໍ່ໄດ້ເຫັນຣາຆະວະ (ພຣະຣາມ) ແລ້ວ ເຮືອນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຄູ່ຄອງ ຫຼື ຊັບສິນຈະມີຄ່າອັນໃດ? ລູກຫຼານ ແລະ ຄວາມສຸກສຳລານກໍມີຄວາມໝາຍອັນໃດເລົ່າ?

Verse 8

एकः सत्पुरुषो लोके लक्ष्मण स्सह सीतया।योऽनुगच्छति काकुत्स्थं रामं परिचरन् वने।।2.48.8।।

ໂອ ລັກສະມະນະ, ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ເປັນສັດບຸຣຸດຜູ້ປະເສີດ ແລະ ມີສຸກແທ້ ມີພຽງຜູ້ດຽວ: ຜູ້ທີ່ພ້ອມດ້ວຍນາງສີຕາ ຕາມເສັ້ນທາງພຣະຣາມແຫ່ງວົງກະກຸດສະຖະ ແລະ ຮັບໃຊ້ພຣະອົງໃນປ່າ.

Verse 9

आपगाः कृतपुण्यास्ता पद्मिन्यश्च सरांसि च।येषु स्नास्यति काकुत्स्थो विगाह्य सलिलं शुचि।।2.48.9।।

ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ສະບົວ ແລະ ບຶງທະເລສາບເຫຼົ່ານັ້ນ ຊ່າງເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ດັ່ງໄດ້ສັ່ງສົມບຸນມາ ເພາະພຣະກະກຸດສະຖະ (ພຣະຣາມ) ຈະລົງໄປໃນນ້ຳອັນບໍລິສຸດ ແລະ ສົງນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 10

शोभयिष्यन्ति काकुत्स्थमटव्यो रम्यकाननाः।आपगाश्च महानूपाः सानुमन्तश्च पर्वताः।।2.48.10।।

ປ່າໄມ້ອັນງາມມີດົງດອກໄມ້ຮົ່ມຮື່ນ ແມ່ນ້ໍາກວ້າງໃຫຍ່ ແລະພູເຂົາທີ່ມີຄ້ອຍລາດອ່ອນໂຍນ ຈະເພີ່ມພູນຄວາມສະຫງ່າງາມແກ່ທາຍາດແຫ່ງກາກຸດສະຖະ (ພຣະຣາມ) ໃນການພໍານັກຢູ່ປ່າ

Verse 11

काननं वापि शैलं वा यं रामोऽधिगमिष्यति।प्रियातिथिमिव प्राप्तं नैनं शक्ष्यन्त्यनर्चितुम्।।2.48.11।।

ບໍ່ວ່າປ່າຫຼືພູໃດທີ່ພຣະຣາມເສດຈໄປຮອດ ທີ່ນັ້ນຈະຮັບພຣະອົງດຸດແຂກຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແລະຈະບໍ່ອາດປ່ອຍໃຫ້ພຣະອົງຢູ່ໂດຍບໍ່ມີການນົບນ້ອມບູຊາ

Verse 12

विचित्रकुसुमापीडा बहुमञ्जरि धारिणः।राघवं दर्शयिष्यन्ति नगा भ्रमरशालिनः।।2.48.12।।

ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍທີ່ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາກສີ ໜັກແນ່ນດ້ວຍຊໍ່ດອກຈໍານວນຫຼາຍ ແລະຄຶກຄື້ນດ້ວຍຝູງເຜິ້ງ ຈະປາກົດຕໍ່ໜ້າຣາຆະວະ (ພຣະຣາມ) ປານວ່າອອກມາຕ້ອນຮັບ

Verse 13

अकाले चापि मुख्यानि पुष्पाणि च फलानि च।दर्शयिष्यन्त्यनुक्रोशाद्गिरयो राममागतम्।।2.48.13।।

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ແມ່ນແຕ່ນອກລະດູການ ເມື່ອພຣະຣາມເສດັດມາຮອດ ພູເຂົາທັງຫຼາຍຈະສະແດງດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ອັນປະເສີດທີ່ສຸດເພື່ອຕ້ອນຮັບພຣະອົງ.

Verse 14

प्रस्रविष्यन्ति तोयानि विमलानि महीधराः।विदर्शयन्तो विविधान् भूयश्चित्रांश्च निर्झरान्।।2.48.14।।

ພູເຂົາທັງຫຼາຍຈະພຸ່ງພານ້ຳອັນໃສບໍລິສຸດ ແລະຈະເຜີຍໃຫ້ເຫັນຊ້ຳໆ ນ້ຳຕົກ ແລະທາລນ້ຳຫຼາກຫຼາຍຊະນິດອັນງາມວິຈິດ.

Verse 15

पादपाः पर्वताग्रेषु रमयिष्यन्ति राघवम्।यत्र रामो भयं नात्र नास्ति तत्र पराभवः।।2.48.15।।

ຕົ້ນໄມ້ທີ່ຢູ່ເທິງຍອດພູຈະເຮັດໃຫ້ພຣະຣາຆະວະຊື່ນບານ ທີ່ໃດມີພຣະຣາມ ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ; ແລະທີ່ໃດມີພຣະອົງ ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມອັບອາຍ ຫຼືຄວາມພ່າຍແພ້.

Verse 16

स हि शूरो महाबाहुः पुत्रो दशरथस्य च।पुरा भवति नोदूरादनुगच्छाम राघवम्।।2.48.16।।

ພຣະອົງນັ້ນແທ້ແມ່ນວີຣະບຸລຸດຜູ້ກ້າ ແຂນໃຫຍ່ມີພະລັງ ເປັນພຣະຣາຊະບຸດຂອງທະສະຣະຖ ກ່ອນທີ່ພຣະຣາຆະວະຈະເສດັດໄປໄກຈາກພວກເຮົາ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາຕາມເສດັດພຣະອົງເຖີດ.

Verse 17

पादच्छाया सुखा भर्तुस्तादृशस्य महात्मनः।स हि नाथो जनस्यास्य स गति स्सपरायणम्।।2.48.17।।

ແມ່ນແຕ່ເງົາແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະນາຍຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ກໍເປັນຄວາມສຸກ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງປະຊາຊົນນີ້; ພຣະອົງແມ່ນທາງຂອງເຂົາ ແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງເຂົາ ແລະແມ່ນທີ່ພຶ່ງພາອັນສູງສຸດ.

Verse 18

वयं परिचरिष्यामः सीतां यूयं तु राघवम्।इति पौरस्त्रियो भर्तृ़न् दुखार्तास्तत्तदब्रुवन्।।2.48.18।।

“ພວກເຮົາຈະປະຄອງຮັບໃຊ້ນາງສີຕາ; ສ່ວນພວກເຈົ້າຈົ່ງປະຄອງຮັບໃຊ້ພຣະຣາຆະວະ (ພຣະຣາມ)” ດັ່ງນີ້ ບັນດາສະຕຣີໃນນະຄອນຜູ້ຖືກຄວາມໂສກທຸກທໍລະມານ ໄດ້ເວົ້າກັບສາມີຂອງຕົນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຫຼາຍປະການ។

Verse 19

युष्माकं राघवोऽरण्ये योगक्षेमं विधास्यति।सीता नारीजनस्यास्य योगक्षेमं करिष्यति।।2.48.19।।

ໃນປ່າ ພຣະຣາຆະວະ (ພຣະຣາມ) ຈະຈັດການໃຫ້ພວກເຈົ້າມີຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມປອດໄພ; ແລະນາງສີຕາກໍຈະຮັບປະກັນຄວາມມັ່ນຄົງປອດໄພ ແລະຄວາມຢູ່ດີຂອງຫມູ່ສະຕຣີນີ້ເຊັ່ນກັນ។

Verse 20

को न्वनेनाऽप्रतीतेन सोत्कण्ठितजनेन च।सम्प्रियेतामनोज्ञेन वासेन हृतचेतसा।।2.48.20।।

ໃນທີ່ນີ້ ເມື່ອຜູ້ຄົນອຶດອັດດ້ວຍຄວາມໂສກ ແລະການຢູ່ອາໄສກໍກາຍເປັນສິ່ງບໍ່ນ່າພໍໃຈ ຈົນຄວາມທຸກຂ໌ຊິງໃຈໄປ—ຜູ້ໃດຈະຍັງພໍໃຈຢູ່ໄດ້?

Verse 21

कैकेय्या यदि चे द्राज्यं स्यादधर्म्यमनाथवत्।न हि नो जीवितेनार्थः कुतः पुत्रैः कुतो धनैः।।2.48.21।।

ຖ້າອານາຈັກນີ້ຕົກຢູ່ໃນມືຂອງໄກເກຍີໂດຍທາງອະທັມ ແລະເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເປັນດັ່ງຜູ້ບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລ້ວຊີວິດກໍບໍ່ມີຄ່າສໍາລັບພວກເຮົາ—ແລ້ວຈະເວົ້າເຖິງລູກຫຼານໄດ້ຢ່າງໃດ ແລະຈະເວົ້າເຖິງຊັບສິນໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 22

यया पुत्रश्च भर्ता च त्यक्तावैश्वर्यकारणात्।कं सा परिहरेदन्यं कैकेयी कुलपांसनी।।2.48.22।।

ນາງຜູ້ໃດເພື່ອອໍານາດແລະສິລິສົງ່າ ຈຶ່ງທອດທິ້ງທັງລູກແລະສາມີ—ໄກເກຍີ ຜູ້ເປັນມົນທິນແຫ່ງວົງສະກຸນ ຈະເວັ້ນປານີຜູ້ໃດອື່ນໄດ້ເລີຍ?

Verse 23

कैकेय्या न वयं राज्ये भृतका निवसेमहि।जीवन्त्या जातु जीवन्त्यः पुत्रैरपि शपामहे।।2.48.23।।

ຕາບໃດທີ່ໄກເກຍີຍັງມີຊີວິດ ພວກເຮົາ—ຕາບໃດທີ່ພວກເຮົາຍັງຫາຍໃຈ—ຈະບໍ່ຢູ່ໃນອານາຈັກນີ້ເຫມືອນຄົນຮັບຈ້າງ; ພວກເຮົາຂໍສາບານ ແມ່ນແຕ່ເອົາລູກໆເປັນພະຍານ.

Verse 24

या पुत्रं पार्थिवेन्द्रस्य प्रवासयति निर्घृणा।कस्तां प्राप्य सुखं जीवेदधर्म्यां दुष्टचारिणीम्।।2.48.24।।

ນາງຜູ້ບໍ່ມີເມດຕາ ຂັບໄລ່ພຣະຣາຊະບຸດຂອງພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນໃຫ້ໄປນິລະເທດ—ໃຜຈະຢູ່ຢ່າງສຸກໃຕ້ນາງຜູ້ຜິດທຳ ແລະປະພຶດຊົ່ວນັ້ນໄດ້?

Verse 25

उपद्रुतमिदं सर्वमनालम्बमनायकम्।कैकेय्या हि कृते सर्वं विनाशमुपयास्यति।।2.48.25।।

ອານາຈັກທັງໝົດນີ້ຖືກຄວາມພິບັດກະທົບ—ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ບໍ່ມີຜູ້ນໍາທີ່ແທ້ຈິງ; ເພາະໄກເກຍີເປັນເຫດ ທຸກສິ່ງຈະມຸ່ງໄປສູ່ຄວາມພິນາດແນ່ນອນ.

Verse 26

न हि प्रव्रजिते रामे जीविष्यति महीपतिः।मृते दशरथे व्यक्तं विलापस्तदनन्तरम्।।2.48.26।।

ເມື່ອພຣະຣາມາຖືກສົ່ງໄປນິລະເທດ ພຣະຣາຊາຈະບໍ່ອາດດໍາລົງພຣະຊົນມ໌ໄດ້ດົນ; ແລະເມື່ອທະສະຣະຖະສິ້ນພຣະຊົນມ໌ແລ້ວ ສິ່ງທີ່ຕາມມາຢ່າງແນ່ຊັດກໍຄືການຄໍາຄວນຮ້ອງໄຫ້.

Verse 27

ते विषं पिबतालोड्य क्षीणपुण्या स्सुदुर्गताः।राघवं वानुगच्छध्वमश्रुतिं वापि गच्छत।।2.48.27।।

ພວກເຈົ້າຜູ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ດັ່ງບຸນກຸສົນໝົດສິ້ນແລ້ວ—ຈະດື່ມພິດກໍໄດ້; ຫຼືຈົ່ງຕາມພຣະຣາຆະວະ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຈົ່ງໄປສູ່ບ່ອນທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກ

Verse 28

मिथ्याप्रव्राजितो राम स्ससीत स्सहलक्ष्मणः।भरते सन्निसृष्टास्स्म स्सौनिके पशवो यथा।।2.48.28।।

ພຣະຣາມ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະສີຕາ ແລະ ພຣະລັກສະມະນະ—ຖືກຂັບໄລ່ໄປສູ່ການເນລະເທດດ້ວຍກົນລະຍຸດ; ແລະພວກເຮົາຖືກມອບໃຫ້ພຣະພະຣະຕະ ດັ່ງສັດລ້ຽງທີ່ຖືກມອບໃຫ້ຄົນຂ້າສັດ

Verse 29

पूर्णचन्द्रानन श्श्यामो गूढजत्रुररिन्दमः।आजानुबाहुः पद्माक्षो रामो लक्ष्मणपूर्वजः।।2.48.29।।पूर्वाभिभाषी मधुर स्सत्यवादी महाबलः।सौम्यस्सर्वस्य लोकस्य चन्द्रवत्प्रियदर्शनः।।2.48.30।।नूनं पुरुषशार्दूलो मत्तमातङ्गविक्रमः।शोभयिष्यत्यरण्यानि विचरन् स महारथः।।2.48.31।।

ພຣະຣາມ—ພີ່ໃຫຍ່ຂອງພຣະລັກສະມະນະ—ມີຜິວຄ່ຳ ໃບໜ້າດັ່ງຈັນເຕັມດວງ ບ່າກວ້າງ ເປັນຜູ້ປາບສັດຕູ ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ ແລະແຂນຍາວຈົນເຖິງຫົວເຂົ່າ

Verse 30

पूर्णचन्द्रानन श्श्यामो गूढजत्रुररिन्दमः।आजानुबाहुः पद्माक्षो रामो लक्ष्मणपूर्वजः।।2.48.29।।पूर्वाभिभाषी मधुर स्सत्यवादी महाबलः।सौम्यस्सर्वस्य लोकस्य चन्द्रवत्प्रियदर्शनः।।2.48.30।।नूनं पुरुषशार्दूलो मत्तमातङ्गविक्रमः।शोभयिष्यत्यरण्यानि विचरन् स महारथः।।2.48.31।।

ພຣະອົງເປັນຜູ້ທັກທາຍແລະເວົ້າກ່ອນ ອ່ອນໂຍນແລະຫວານລະມຸນ ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະວາຈາ ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ເປັນທີ່ຮັກຂອງຊົນທັງປວງ ແລະງາມນ່າເບິ່ງດັ່ງດວງຈັນ

Verse 31

पूर्णचन्द्रानन श्श्यामो गूढजत्रुररिन्दमः।आजानुबाहुः पद्माक्षो रामो लक्ष्मणपूर्वजः।।2.48.29।।पूर्वाभिभाषी मधुर स्सत्यवादी महाबलः।सौम्यस्सर्वस्य लोकस्य चन्द्रवत्प्रियदर्शनः।।2.48.30।।नूनं पुरुषशार्दूलो मत्तमातङ्गविक्रमः।शोभयिष्यत्यरण्यानि विचरन् स महारथः।।2.48.31।।

ແນ່ນອນ ມະຫາຣະຖີຜູ້ນັ້ນ—ດຸດດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ບຸລຸດ ມີລິດເດດດັ່ງຊ້າງຕົກມັນ—ເມື່ອທ່ອງໄປໃນປ່າ ຈະເຮັດໃຫ້ປ່າໄມ້ງາມສະຫງ່າ

Verse 32

तास्तथा विलपन्त्यस्तु नगरे नागरस्त्रियः।चुक्रुशु र्दुःखसन्तप्ता मृत्योरिव भयागमे।।2.48.32।।

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ຍິງໃນນະຄອນຈຶ່ງຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້; ຖືກຄວາມໂສກເຜົາໃຈ ແລະຮ້ອງກັນດັ່ງວ່າຄວາມຢ້ານກົວໄດ້ມາຮອດ ເຫມືອນມໍລະນະກຳລັງເຂົ້າໃກ້

Verse 33

इत्येवं विलपन्तीनां स्त्रीणां वेश्मसु राघवम्।जगामास्तं दिनकरो रजनी चाभ्यवर्तत।।2.48.33।।

ໃນຂະນະທີ່ນາງຜູ້ຍິງໃນເຮືອນທັງຫຼາຍຄ່ຳຄວນເຖິງ ຣາຆະວະ ຢູ່ແບບນັ້ນ ພະອາທິດກໍຕົກສູ່ທີ່ອັດສະດົງ ແລະຄືນກໍມາຮອດ

Verse 34

नष्टज्वलनसन्तापा प्रशान्ताध्यायसत्कथा।तिमिरेणाभिलिप्तेव सा तदा नगरी बभौ।।2.48.34।।

ໃນເວລານັ້ນ ນະຄອນປານດັ່ງຖືກປ້າຍດ້ວຍຄວາມມືດ: ຄວາມອົບອຸ່ນແຫ່ງໄຟບູຊາອັນສັກສິດໄດ້ຫາຍໄປ ແລະການຮຽນຄຳພີພຣະທຳກັບການສວດສາທະຍາຍກະຖາທຳອັນດີກໍສົງບລົງ

Verse 35

उपशान्तवणिक्पण्या नष्टहर्षा निराश्रया।अयोध्या नगरी चासीन्नष्टतारमिवाम्बरम्।।2.48.35।।

ເມື່ອຕະຫຼາດຂອງພໍ່ຄ້າສົງບງຽບ ຄວາມຍິນດີດັບສູນ ແລະໄຮ້ທີ່ພຶ່ງ ນະຄອນອະໂຍທະຍາຈຶ່ງປານດັ່ງຟ້າທີ່ປອດຈາກດາວ

Verse 36

तथा स्त्रियो रामनिमित्तमातुरायथा सुते भ्रातरि वा विवासिते।विलप्य दीना रुरुदुर्विचेतसस्सूतैर्हि तासामधिको हि सोऽभवत्।।2.48.36।।

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາແມ່ຍິງທັງຫຼາຍເສົ້າໂສກອັນເນື່ອງຈາກພຣະຣາມ ດຸດດັ່ງລູກຊາຍ ຫຼື ພີ່ນ້ອງຂອງຕົນຖືກນິລະເທດ. ພວກນາງຄໍາຄວນຄວາຍຄວາມ ອ່ອນແອ ແລະ ມືດມົນສັບສົນ ພ້ອມທັງຮ້ອງໄຫ້ບໍ່ຂາດ; ເພາະສໍາລັບພວກນາງ ພຣະອົງຍິ່ງກວ່າລູກຂອງຕົນເອງແທ້ໆ.

Verse 37

प्रशान्तगीतोत्सवनृत्तवादनाव्यपास्तहर्षा पिहितापणोदया।तदा ह्ययोध्या नगरी बभूव सामहार्णव स्सङ्क्षपितोदको यथा।।2.48.37।।

ເພງ ງານມະຫາກຸສົນ ການຟ້ອນລໍາ ແລະ ສຽງດົນຕີທັງຫຼາຍສງົບງຽບ; ຄວາມຍິນດີຖືກຂັບໄລ່ ແລະ ແຜງຮ້ານໃນຕະຫຼາດຖືກປິດ. ເມື່ອນັ້ນ ນະຄອນອະໂຍທະຍາປາກົດດັ່ງມະຫາສະມຸດເມື່ອນ້ໍາຖອຍຫຼຸດລົງ.