Sarga 26

Verse 1

अभिवाद्य च कौसल्यां राम स्संप्रस्थितो वनम्।कृतस्वस्त्ययनो मात्रा धर्मिष्ठे वर्त्मनि स्थितः।।।।विराजयन्राजसुतो राजमार्गं नरैर्वृतम्।हृदयान्याममन्थेव जनस्य गुणवत्तया।।।।

ເມື່ອທຣົງອະພິວາດແດ່ ພຣະນາງເກົາສັລຍາ ແລະ ຫຼັງຈາກມານດາໄດ້ປະກອບພິທີສະຫວັດດີມົງຄຸນແລ້ວ, ພຣະຣາມະກໍອອກເດີນທາງໄປສູ່ປ່າ, ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນມັກຄະທາງແຫ່ງທັມມະອັນປະເສີດ. ພຣະຣາຊະບຸດເດີນເຂົ້າສູ່ຣາຊະມາກທີ່ເນື່ອງແນ່ນດ້ວຍປະຊາຊົນ; ທຣົງສ່ອງສະຫວ່າງໃນການເດີນທາງ ແລະ ດ້ວຍພະຄຸນຄວາມດີ ປານດັ່ງກວນໃຈຂອງມະຫາຊົນໃຫ້ສະເທືອນ.

Verse 2

अभिवाद्य च कौसल्यां राम स्संप्रस्थितो वनम्।कृतस्वस्त्ययनो मात्रा धर्मिष्ठे वर्त्मनि स्थितः।।2.26.1।।विराजयन्राजसुतो राजमार्गं नरैर्वृतम्।हृदयान्याममन्थेव जनस्य गुणवत्तया।।2.26.2।।

ເມື່ອພຣະຣາມໄດ້ຖວາຍຄວາມນົບນ້ອມແດ່ພຣະນາງເກົາສັນລະຍາ ແລະເມື່ອພຣະມານດາໄດ້ປະກອບພິທີສະວັສຕິຍານ (ພິທີອວຍພອນ) ໃຫ້ແລ້ວ ພຣະຣາມກໍອອກເດີນທາງໄປສູ່ປ່າ ດຳລົງໝັ້ນໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງທຳອັນຊອບທີ່ສຸດ. ພຣະຣາຊະກຸມານຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣິຂອງພຣະອົງເອງ ໄດ້ເດີນໄປຕາມທາງຫຼວງຂອງພຣະນະຄອນທີ່ແອອັດດ້ວຍຜູ້ຄົນ; ແລະດ້ວຍຄຸນຄວາມດີອັນປະເສີດ ພຣະອົງປານດັ່ງກຳລັງກວນສັ່ນຫົວໃຈຂອງປະຊາຊົນ.

Verse 3

वैदेही चापि तत्सर्वं न शुश्राव तपस्विनी।तदेव हृदि तस्याश्च यौवराज्याभिषेचनम्।।।।

ນາງໄວເທຫີ (ສີຕາ) ຜູ້ປະພຶດຕະບະເພື່ອພິທີອະພິເສກ ບໍ່ໄດ້ຍິນເລື່ອງທັງປວງນັ້ນ; ໃນດວງໃຈຂອງນາງມີແຕ່ຄວາມຄິດເຖິງພິທີຣາຊາອະພິເສກຂອງຍຸວະຣາຊເທົ່ານັ້ນ

Verse 4

देवकार्यं स्वयं कृत्वा कृतज्ञा हृष्टचेतना।अभिज्ञा राजधर्माणां राजपुत्रं प्रतीक्षते।।।।

ເມື່ອນາງສີຕາໄດ້ປະກອບກິດບູຊາແດ່ເທວະດ້ວຍຕົນເອງສຳເລັດແລ້ວ ນາງຜູ້ກະຕັນຍູ ແລະຊື່ນບານໃນໃຈ ຜູ້ຮູ້ທັນຣາຊະທັມ ກໍຄອຍຖ້າການມາຮອດຂອງພຣະຣາຊະກຸມານ

Verse 5

प्रविवेशाथ रामस्तु स्वं वेश्म सुविभूषितम्।प्रहृष्टजनसम्पूर्णं ह्रिया किञ्चिदवाङ्मुखः।।।।

ແລ້ວພຣະຣາມາໄດ້ເຂົ້າສູ່ພຣະນິເວດຂອງພຣະອົງ ອັນປະດັບປະດາງາມວິຈິດ ເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຄົນຊື່ນບານ; ແຕ່ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຂີ້ອາຍອັນສຸພາບ ພຣະພັກຕຣ໌ຈຶ່ງກົ້ມລົງນ້ອຍໆ

Verse 6

अथ सीता समुत्पत्य वेपमाना च तं पतिम्।अपश्यच्छोकसन्तप्तं चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियम्।।।।

ແລ້ວນາງສີຕາກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ດ້ວຍອາການສັ່ນເທືອນ ແລະເຫັນພຣະສະມີຂອງນາງ—ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກ ອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍວຸ້ນວາຍເນື່ອງຈາກຄວາມຄິດກັງວົນ.

Verse 7

तां दृष्ट्वा स हि धर्मात्मा न शशाक मनोगतम्।तं शोकं राघवः सोढुं ततो विवृततां गतः।।।।

ເມື່ອເຫັນນາງແລ້ວ ພຣະຣາຄະວະຜູ້ມີຈິດເປັນທຳ ບໍ່ອາດອົດທົນຄວາມໂສກທີ່ຝັງຢູ່ໃນໃຈໄດ້; ດັ່ງນັ້ນຄວາມໂສກນັ້ນຈຶ່ງແຕກອອກ ແລະປາກົດໃຫ້ເຫັນຊັດ.

Verse 8

विवर्णवदनं दृष्ट्वा तं प्रस्विन्नममर्षणम्।आह दुःखाभिसन्तप्ता किमिदानीमिदं प्रभो।।।।

ເມື່ອເຫັນພຣະພັກຕຣ໌ຂອງພຣະອົງຊີດຂາວ ຊຸ່ມເຫື່ອ ແລະລຸກໄໝ້ດ້ວຍຄວາມຂຶ້ນໃຈ ນາງສີຕາຜູ້ຖືກຄວາມໂສກເຜົາໄໝ້ກໍກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງເຈົ້າ, ບັດນີ້ນີ້ແມ່ນອັນໃດ?”

Verse 9

अद्य बार्हस्पत श्श्रीमान्युक्तः पुष्योऽनु राघव।प्रोच्यते ब्राह्मणैः प्राज्ञैः केन त्वमसि दुर्मनाः।।।।

ໂອ ຣາຆະວະ, ມື້ນີ້ເປັນວັນມົງຄຸນໃນນັກສະຕຣະ «ປຸສຍະ» ໂດຍມີພຣະພຶຫັດສະປະຕິ (Bṛhaspati) ເປັນປະທານ; ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທັນໄດ້ປະກາດວ່າເປັນວັນຄວນຄ່າ (ສໍາລັບພິທີອະພິເສກ). ເຫດໃດທ່ານຈຶ່ງໝອງໝົດໃຈ?

Verse 10

न ते शतशलाकेन जलफेननिभेन च।आवृतं वदनं वल्गु छत्रेणापि विराजते।।।।

ເປັນຫຍັງໃນມື້ນີ້ ໃບໜ້າອັນງາມຂອງທ່ານຈຶ່ງບໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງ ແມ່ນແຕ່ຖືກບັງດ້ວຍພະສຸວັນຂາວມີຊີ່ຮ້ອຍຊີ່ ຂາວດັ່ງຟອງນ້ໍາເທິງຜິວນ້ໍາ?

Verse 11

व्यजनाभ्यां च मुख्याभ्यां शतपत्रनिभेक्षणम्।चन्द्रहंसप्रकाशाभ्यां वीज्यते न तवाननम्।।।।

ເປັນຫຍັງມື້ນີ້ ພະພັກຕຣຂອງພະອົງ—ມີພະເນດດຸດໃບບົວ—ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮັບການພັດຖວາຍດ້ວຍພັດອັນປະເສີດ ສ່ອງປະກາຍດຸດດວງຈັນ ຫຼືຫົງຂາວ?

Verse 12

वाग्मिनो वन्दिनश्चापि प्रहृष्टास्त्वां नरर्षभ।स्तुवन्तो नात्र दृश्यन्ते मङ्गलैः स्सूतमागधाः।।।।

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາມະນຸດ, ບັນດານັກສັນລະເສີນຜູ້ມີວາຈາໄພພິບູນ—ດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ກໍບໍ່ປາກົດຢູ່ນີ້ເພື່ອສັນລະເສີນພະອົງດ້ວຍຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນ; ທັງນັກຂັບຂານຜູ້ເປັນສາຣະຖີ ແລະນັກຮ້ອງມາຄະທະກໍບໍ່ເຫັນ.

Verse 13

न ते क्षौद्रं च दधि च ब्राह्मणा वेदपारगाः।मूर्ध्नि मूर्धाभिषिक्तस्य ददति स्म विधानतः।।।।

ເປັນຫຍັງ ພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວທ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້—ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ—ປະພົມນ້ໍາເຜິ້ງປົນນົມສົ້ມລົງເທິງພະເສຍະຂອງພະອົງຜູ້ໄດ້ຮັບອະພິເສກ?

Verse 14

न त्वां प्रकृतय स्सर्वा श्श्रेणीमुख्याश्च भूषिताः।अनुव्रजितुमिच्छन्ति पौरजानपदास्तथा।।।।

ເປັນຫຍັງ ບັນດາຂຸນນາງຂ້າລາຊການທັງປວງ, ຫົວໜ້າສະຫະກຸ່ມຊ່າງທີ່ປະດັບງາມ, ແລະປະຊາຊົນທັງເມືອງແລະຊົນນະບົດ ຈຶ່ງບໍ່ປາຖະໜາຈະຕິດຕາມພະອົງເພື່ອຮັບໃຊ້ຢ່າງໃກ້ຊິດ?

Verse 15

चतुर्भिर्वेगसम्पन्नैर्हयैः काञ्चनभूषितैः।मुख्यः पुष्यरथो युक्तः किं न गच्छति तेऽग्रतः।।।।

ເປັນຫຍັງ ລົດພິທີອັນເປັນປະທານ—ປະດັບດ້ວຍຄໍາ ແລະເທືອກດ້ວຍມ້າໄວ 4 ຕົວ—ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຄື່ອນນໍາໜ້າພະອົງ?

Verse 16

हस्ती चाग्रत श्श्रीमां स्तव लक्षणपूजितः।प्रयाणे लक्ष्यते वीर कृष्णमेघगिरि प्रभः।।।।

ໂອ ວີລະບຸລຸດ! ເປັນຫຍັງຊ້າງມົງຄຸນອັນສະຫງ່າງາມ—ທີ່ໄດ້ຮັບການບູຊາເນື່ອງດ້ວຍລັກສະນະອັນດີ ແລະສ່ອງປະກາຍດຸດເມກດຳຫຼືພູເຂົາ—ຈຶ່ງບໍ່ປາກົດນຳໜ້າຂະບວນຂອງທ່ານເມື່ອອອກເດີນທາງ?

Verse 17

न च काञ्चनचित्रं ते पश्यामि प्रियदर्शन।भद्रासनं पुरस्कृत्य यान्तं वीर पुरस्कृतम्।।।।

ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ເຫັນ ໂອ ຜູ້ນ່າຊົມ ໂອ ວີລະບຸລຸດ ວ່າບໍລິວານຂອງທ່ານເດີນນຳໜ້າ ອັນເຊີນອາສນະມົງຄຸນທີ່ປະດັບດ້ວຍຄຳ ໄວ້ຂ້າງໜ້າ ຕາມປະເພນີເລີຍ.

Verse 18

अभिषेको यथा सज्जः किमिदानीमिदं तव।अपूर्वो मुखवर्णश्च न प्रहर्षश्च लक्ष्यते।।।।

ເມື່ອການອະພິເສກ (ພິທີຖວາຍພຣະຣາຊະອຳນາດ) ໄດ້ຈັດຕຽມພ້ອມແລ້ວ ເປັນຫຍັງບັດນີ້ທ່ານຈຶ່ງເປັນເຊັ່ນນີ້? ໃບໜ້າຂອງທ່ານມີສີສັນຜິດປົກກະຕິຈົນດູຈາງ ແລະບໍ່ເຫັນຄວາມປິຕິຍິນດີເລີຍ.

Verse 19

इतीव विलपन्तीं तां प्रोवाच रघुनन्दनः।सीते तत्र भवांस्तातः प्रव्राजयति मां वनम्।।।।

ເມື່ອນາງຄຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາມ—ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງສ໌ຣະຄຸ—ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ສີຕາ, ທີ່ນັ້ນ ພຣະບິດາຜູ້ຄວນເຄົາລົບຂອງເຮົາ ກຳລັງສົ່ງເຮົາໃຫ້ໄປສູ່ປ່າ.”

Verse 20

कुले महति सम्भूते धर्मज्ञे धर्मचारिणि।शृणु जानकि येनेदं क्रमेणाभ्यागतं मम।।।।

ໂອ ຈານະກີ ຜູ້ເກີດໃນຕະກູນອັນສູງສົ່ງ ຜູ້ຮູ້ທຳ ແລະ ປະພຶດຕາມທຳ ຈົ່ງຟັງເຖີດ ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຮູ້ວ່າ ເຫດການນີ້ໄດ້ມາຮອດຂ້າແນວໃດໂດຍລຳດັບ

Verse 21

राज्ञा सत्यप्रतिज्ञेन पित्रा दशरथेन च।कैकेय्यै मम मात्रे तु पुरा दत्तौ महावरौ।।।।

ພຣະບິດາຂອງຂ້າ ພຣະຣາຊາທະສະຣະຖ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນສັດຍະປະຕິຍາ ໄດ້ເຄີຍປະທານພອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສອງປະການແກ່ແມ່ຂອງຂ້າ ຄື ໄກເກຍີ ແຕ່ກ່ອນ

Verse 22

तयाऽद्य मम सज्जेऽस्मिन्नभिषेके नृपोद्यते।प्रचोदित स्स समयो धर्मेण प्रतिनिर्जितः।।।।

ມື້ນີ້ ໃນຂະນະທີ່ພຣະຣາຊາກຳລັງຕຽມພິທີອະພິເສກຂອງຂ້າ ນາງໄດ້ກົດດັນໃຫ້ພຣະອົງປະຕິບັດພອນທີ່ເຄີຍສັນຍາໄວ້; ອ້າງ “ທຳ” ເປັນເຫດ ຈົນພຣະອົງຈຳຕ້ອງຍອມຈົນໄດ້

Verse 23

चतुर्दश हि वर्षाणि वस्तव्यं दण्डके मया।पित्रा मे भरतश्चापि यौवराज्ये नियोजितः।।।।

ຂ້າຈຳຕ້ອງຢູ່ໃນປ່າທັນດະກະ ເປັນເວລາສິບສີ່ປີ; ແລະພຣະບິດາຂອງຂ້າໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ພຣະພະຣະຕະ ເປັນຍຸວະຣາຊ (ອົງມົກກຸດຣາຊກຸມານ)

Verse 24

सोऽहं त्वामागतो द्रष्टुं प्रस्थितो विजनं वनम्।भरतस्य समीपे तु नाहं कथ्यः कदाचन।।।।बुद्धियुक्ता हि पुरुषा न सहन्ते परस्तवम्।तस्मान्नते गुणाः कथ्या भरतस्याग्रतो मम।।।।

ຂ້າມາພົບເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກຂ້າກຳລັງຈະອອກເດີນທາງໄປສູ່ປ່າອັນວັງເວງ. ໃນທີ່ຕໍ່ໜ້າພຣະພະຣະຕະ ເຈົ້າຢ່າໄດ້ເວົ້າເຖິງຂ້າເລີຍ; ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ອາດອົດທົນການສັນລະເສີນຄົນອື່ນຕໍ່ໜ້າຕົນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໄດ້ເລົ່າຄຸນຄວາມດີຂອງຂ້າໃນທີ່ຕໍ່ໜ້າພຣະພະຣະຕະ

Verse 25

सोऽहं त्वामागतो द्रष्टुं प्रस्थितो विजनं वनम्।भरतस्य समीपे तु नाहं कथ्यः कदाचन।।2.26.24।।बुद्धियुक्ता हि पुरुषा न सहन्ते परस्तवम्।तस्मान्नते गुणाः कथ्या भरतस्याग्रतो मम।।2.26.25।।

ຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອເຫັນເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຈະອອກເດີນທາງໄປປ່າອັນສະງົບໂດດດ່ຽວ. ແຕ່ຕໍ່ໜ້າພຣະພາຣະຕະ ຢ່າເວົ້າເຖິງຂ້າພະເຈົ້າເດັດຂາດ; ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ອາດທົນການສັນລະເສີນຄົນອື່ນຕໍ່ໜ້າຕົນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າເລົ່າຄຸນງາມຄວາມດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ໜ້າພຣະພາຣະຕະ.

Verse 26

नापि त्वं तेन भर्तव्या विशेषेण कदाचन।अनुकूलतया शक्यं समीपे त्वस्य वर्तितुम्।।।।

ອີກທັງ ຢ່າໄດ້ຫວັງພຶ່ງພາການອຸປະຖຳພິເສດຈາກພຣະອົງໃນເວລາໃດເລີຍ; ມີແຕ່ດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ ແລະປະພຶດໃຫ້ຖືກໃຈ ຈຶ່ງຈະຢູ່ໃກ້ພຣະອົງໄດ້.

Verse 27

तस्मै दत्तं नृपतिना यौवराज्यं सनातनम्।स प्रसाद्यस्त्वया सीते नृपतिश्च विशेषतः।।।।

ພຣະມະຫາກະສັດໄດ້ປະທານຕຳແໜ່ງຍຸວະຣາຊະອັນສືບສາຍໃຫ້ພຣະອົງແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງສີຕາ ເຈົ້າພຶງພະຍາຍາມໃຫ້ໄດ້ພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ—ແລະໂດຍພິເສດ ພຣະເມດຕາຂອງພຣະມະຫາກະສັດ.

Verse 28

अहं चापि प्रतिज्ञां तां गुरोस्समनुपालयन्।वनमद्यैव यास्यामि स्थिरा भव मनस्विनी।।।।

ຂ້າພະເຈົ້າເອງກໍຈະຮັກສາສັດຍາຂອງພຣະບິດາ ແລະຈະໄປປ່າໃນມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ; ໂອ ຜູ້ມີໃຈແຂງກ້າ ຈົ່ງຢືນຫຍັດໃຫ້ໝັ້ນຄົງ.

Verse 29

याते च मयि कल्याणि वनं मुनिनिषेवितम्।व्रतोपवासपरया भवितव्यं त्वयाऽनघे।।।।

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຮອດປ່າທີ່ບັນດາມຸນີຜູ້ບຳເນັດຕະປະເຂົ້າອາໄສ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນແລະບໍ່ມີມົນທິນ ເຈົ້າພຶງອຸທິດຕົນໃນການຖືວຣະຕະ (ພຣະວິນັຍ) ແລະການອຸປະວາສະ (ອົດອາຫານ).

Verse 30

काल्यमुत्थाय देवानां कृत्वा पूजां यथाविधि।वन्दितव्यो दशरथः पिता मम नरेश्वरः।।।।

ເມື່ອຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລ້ວບູຊາເທວະປະຈຳເຮືອນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຈົ່ງໄປນົບນ້ອມວັນທາພໍ່ຂອງຂ້າ ພຣະທະສະຣະຖ ຜູ້ເປັນຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ

Verse 31

माता च मम कौशल्या वृद्धा सन्तापकर्शिता।धर्ममेवाग्रतः कृत्वा त्वत्त स्सम्मानमर्हति।।।।

ແມ່ຂອງຂ້າ ພຣະນາງເກົາສະລະຍາ ຊະລາພາບ ແລະຖືກຄວາມໂສກເສົ້າບັ່ນທອນ; ໂດຍຍຶດທັມມະໄວ້ເປັນເບື້ອງໜ້າ ທ່ານພຶງຖວາຍການເຄົາລົບນັບຖືແດ່ພຣະນາງຕາມຄວນ

Verse 32

वन्दितव्याश्च ते नित्यं या श्शेषा मम मातरः।स्नेह प्रणयसम्भोगै स्समा हि मम मातरः।।।।

ແລະພຣະມານດາອື່ນໆຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຄວນໃຫ້ທ່ານນົບນ້ອມບູຊາເຄົາລົບຢູ່ເປັນນິດ; ເພາະໃນຄວາມຮັກ ຄວາມເມດຕາ ແລະການປະຄອງຮັບໃຊ້ ພຣະມານດາທັງປວງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍ່ອມເທົ່າກັນ.

Verse 33

भ्रातृपुत्रसमौ चापि द्रष्टव्यौ च विशेषतः।त्वया भरतशत्रुघ्नौ प्राणैः प्रियतरौ मम।।।।

ແລະໂດຍພິເສດ ທ່ານຈົ່ງເບິ່ງແຍງພຣະພຣາຕາ ແລະ ພຣະສັດຣຸຄນ; ຈົ່ງນັບຖືພວກທ່ານທັງສອງເຫມືອນພີ່ນ້ອງແລະບຸດຂອງທ່ານ, ເພາະສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ ພວກທ່ານເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ.

Verse 34

विप्रियं न च कर्तव्यं भरतस्य कदाचन।स हि राजा प्रभुश्चैव देशस्य च कुलस्य च।।।।

ຢ່າເຮັດສິ່ງໃດໆໃຫ້ພຣະພຣາຕາບໍ່ພໍພຣະໄທເປັນອັນຂາດ; ເພາະບັດນີ້ພຣະອົງເປັນພຣະຣາຊາ ແລະເປັນເຈົ້າຜູ້ມີສິດອັນຊອບທໍາເຫນືອແຜ່ນດິນ ແລະເຫນືອພຣະຣາຊະວົງ.

Verse 35

आराधिता हि शीलेन प्रयत्नैश्चोपसेविताः।राजान स्सम्प्रसीदन्ति कुप्यन्तिच विपर्यये।।।।

ພຣະຣາຊາທັງຫຼາຍ ຍ່ອມມີພຣະໄທເມດຕາເມື່ອຖືກນັບຖືດ້ວຍຄວາມປະພຶດດີ ແລະການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມພາກເພຍ; ແຕ່ເມື່ອເປັນກົງກັນຂ້າມ ພຣະອົງຍ່ອມພຣະພິໂຣດ.

Verse 36

औरसानपि पुत्रान्हि त्यजन्त्यहितकारिणः।समर्थान्सम्प्रगृह्णन्ति जनानपि नराधिपाः।।।।

ເພາະພຣະຣາຊາທັງຫຼາຍ ອາດຈະລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ພຣະໂອຣສາແທ້ ຫາກເປັນຜູ້ກໍ່ໂທດໄພ; ແລະພຣະອົງອາດຮັບເອົາຜູ້ມີຄວາມສາມາດ ແມ່ນຈະບໍ່ແມ່ນຄົນໃນວົງຕະກູນກໍຕາມ.

Verse 37

सा त्वं वसेह कल्याणि राज्ञस्समनुवर्तिनी।भरतस्य रता धर्मे सत्यव्रतपरायणा।।।।

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ ຈົ່ງພັກຢູ່ທີ່ນີ້ ໂດຍນອບນ້ອມຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາ; ຍຶດໝັ້ນໃນທຳຂອງພຣະພະຣະຕະ ແລະຕັ້ງມັ້ນໃນສັດຈະ ແລະວຣະຕະອັນສັກສິດ.

Verse 38

अहं गमिष्यामि महावनं प्रियेत्वया हि वस्तव्यमिहैव भामिनि।यथा व्यलीकं कुरुषे न कस्य चित्तथा त्वया कार्यमिदं वचो मम।।।।

ໂອ ຄົນຮັກ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ປ່າໃຫຍ່; ແຕ່ເຈົ້າ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຈົ້າກະທຳຜິດຫຼືລ່ວງເກີນຜູ້ໃດໃນທຸກປະການ. ນີ້ແມ່ນວາຈາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ເຈົ້າຈົ່ງປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດ.