Adhyaya 15

Verse 1

भीष्म उवाच । किं कृतं ब्रह्मणा ब्रह्मन्प्रेष्य वाराणसीपुरीम् । जनार्दनेन किं कर्म शंकरेण च यन्मुने

ພີສະມະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ພຣະພຣົມໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດ ໂດຍການສົ່ງຜູ້ໜຶ່ງໄປຍັງນະຄອນສັກສິດ ວາຣານະສີ? ແລະ ໂອ ມຸນີ, ຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ກະທຳກຳໃດ ແລະ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກະທຳການໃດ?

Verse 2

कथं यज्ञः कृतस्तेन कस्मिंस्तीर्थे वदस्व मे । के सदस्या ऋत्विजश्च सर्वांस्तान्प्रब्रवीहि मे

ຈົ່ງບອກຂ້າ: ລາວໄດ້ປະກອບຍັດຍະນັ້ນແນວໃດ ແລະ ຢູ່ຕີຣະຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ໃດ? ໃຜເປັນສະມາຊິກພິທີ ແລະ ໃຜເປັນຣິດວິຊ (ປຸໂຣຫິດ)? ຈົ່ງພັນລະນາທັງໝົດໃຫ້ຂ້າຟັງ

Verse 3

के देवास्तर्पितास्तेन एतन्मे कौतुकं महत् । पुलस्त्य उवाच । श्रीनिधानं पुरं मेरोः शिखरे रत्नचित्रितम्

“ດ້ວຍການນັ້ນ ພຣະເທວະອົງໃດບ້າງໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈ?” ນີ້ແມ່ນຄວາມສົນໃຈອັນໃຫຍ່ຂອງຂ້າ. ປຸລັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: “ເທິງຍອດພູເມຣຸ ມີນະຄອນຊື່ ສຣີນິທານ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ”

Verse 4

अनेकाश्चर्यनिलयंबहुपादपसंकुलम् । विचित्रधातुभिश्चित्रं स्वच्छस्फटिकनिर्मलम्

ນະຄອນນັ້ນເປັນທີ່ພັກອາໄສແຫ່ງອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ ແອອັດດ້ວຍສັດມີຕີນນານາ. ມີສີສັນຫຼາກຫຼາຍດ້ວຍແຮ່ທາດຫຼາຍຊະນິດ ນ່າພິສູດ—ໃສສະອາດບໍລິສຸດດັ່ງແກ້ວຜະລຶກ

Verse 5

लतावितानशोभाढ्यं शिखिशब्दविनादितम् । मृगेन्द्ररववित्रस्त गजयूथसमाकुलम्

ມັນງາມພ້ອມດ້ວຍຄວາມສະຫງ່າຂອງຫຼັງຄາເຄືອວັນລີ ແລະ ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກຍູງ. ຝູງຊ້າງທີ່ຕົກໃຈດ້ວຍສຽງຄຳຮາມຂອງສິງໂຕ ພາກັນແອອັດວຸ່ນວາຍຢູ່ທົ່ວໄປ

Verse 6

निर्झरांबुप्रपातोत्थ शीकरासारशीतलम् । वाताहततरुव्रात प्रसन्नापानचित्रितम्

ສະຖານນັ້ນເຢັນສະບາຍດ້ວຍລະອອງນ້ຳລະອຽດທີ່ລອຍຂຶ້ນຈາກນ້ຳຕົກແຫ່ງທາງນ້ຳພູເຂົາ ແລະປະດັບດ້ວຍນ້ຳໃສຜ່ອງອັນຊື່ນໃຈ; ຝູງໄມ້ໄຫວຕາມລົມ ຈຶ່ງເຫັນງາມດັ່ງພາບວິຈິດ।

Verse 7

मृगनाभिवरामोद वासिताशेषकाननम् । लतागृहरतिश्रान्त सुप्तविद्याधराध्वगम्

ປ່າທັງປວງຫອມຟຸ້ງດ້ວຍກິ່ນຫອມອັນປະເສີດຂອງມຶກນາພີ (ກະສຕູຣີ); ແລະຜູ້ເດີນທາງວິທະຍາທອນ ຜູ້ເມື່ອຍລ້າຈາກຄວາມສຸກໃນເຮືອນເຖົາວັນ ກໍນອນຫຼັບຢູ່ນັ້ນ।

Verse 8

प्रगीतकिन्नरव्रात मधुरध्वनिनादितम् । तस्मिन्ननेकविन्यास शोभिताशेषभूमिकम्

ສະຖານນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຫວານຂອງຝູງກິນນະຣາຜູ້ຂັບຮ້ອງ; ແລະໃນນັ້ນ ທຸກຊັ້ນທຸກລານລ້ວນປະດັບດ້ວຍການຈັດວາງ ແລະລວດລາຍອັນງາມຫຼາກຫຼາຍ।

Verse 9

वैराजं नाम भवनं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । तत्र दिव्यांगनोद्गीत मधुरध्वनि नादिता

ມີວິມານນາມ “ໄວຣາຊ” ເປັນຂອງພຣະພຣົມຜູ້ເປັນປະເມດຖິນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ. ທີ່ນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຫວານອ່ອນຂອງນາງຟ້າທີ່ຂັບຮ້ອງ।

Verse 10

पारिजाततरूत्पन्न मंजरीदाममालिनी । रत्नरश्मिसमूहोत्थ बहुवर्णविचित्रिता

ພວງມາລາແຫ່ງຊໍ່ດອກ ບັງເກີດຈາກຕົ້ນປາຣິຊາຕ ຮ້ອຍເປັນສາຍດຸດໂສ້ດອກໄມ້; ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍກະແສລັດສະໝີແຫ່ງຮັດຕະນະ ແລະວິຈິດດ້ວຍສີສັນຫຼາກຫຼາຍອັນນ່າພິສົດ।

Verse 11

विन्यस्तस्तंभकोटिस्तु निर्मलादर्शशोभिता । अप्सरोनृत्यविन्यास विलासोल्लासलासिता

ສະຖານນັ້ນປະດັບດ້ວຍແຖວເສົາທີ່ຈັດວາງຢ່າງປະນີດ ແລະງາມຜ່ອງດ້ວຍຜິວໜ້າໃສສະອາດດຸຈກະຈົກ. ດ້ວຍລີລາການຟ້ອນຂອງອັບສະຣາທີ່ຈັດວາງງາມ ມັນຈຶ່ງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມອ່ອນຊ້ອຍແລະຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 12

बह्वातोद्यसमुत्पन्नसमूहस्वननादिता । लयतालयुतानेक गीतवादित्र शोभिता

ທີ່ນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງປະສານທີ່ເກີດຈາກເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຊະນິດ. ຍັງຖືກປະດັບດ້ວຍບົດຮ້ອງ ແລະການບັນເລງຫຼາຍປະການ ພ້ອມດ້ວຍລະຍະ (laya) ແລະຕາລະ (tāla) ຄືຈັງຫວະແລະການນັບຈັງຫວະ.

Verse 13

सभा कांतिमती नाम देवानां शर्मदायिका । ऋषिसंघसमायुक्ता मुनिवृंदनिषेविता

ທີ່ນັ້ນມີສະພາຫ້ອງປະຊຸມນາມ ‘ການຕິມະຕີ’ ອັນເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສະບາຍແລະສະຫວັດດີແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ. ມີຝູງຣິສີມາຊຸມນຸມ ແລະມີຫມູ່ມຸນີຈໍານວນຫຼາຍມາເຂົ້າເຝົ້າບໍ່ຂາດ.

Verse 14

द्विजातिसामशब्देन नादिताऽऽनंददायिनी । तस्यां निविष्टो देवेशस्संध्यासक्तः पितामहः

ສະພາອັນໃຫ້ຄວາມປິຕິນັ້ນກ້ອງດ້ວຍສຽງຂັບຮ້ອງສາມັນຂອງພວກດວິຊະ. ໃນນັ້ນ ພິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ຈອມແຫ່ງເທວະ ປະທັບນັ່ງດ້ວຍໃຈໝັ້ນ ຈົມຢູ່ໃນພິທີສັນທະຍາ.

Verse 15

ध्यायति स्म परं देवं येनेदं निर्मितं जगत् । ध्यायतो बुद्धिरुत्पन्ना कथं यज्ञं करोम्यहम्

ທ່ານໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາພຣະເທວະສູງສຸດ ຜູ້ສ້າງສັນໂລກນີ້. ໃນຂະນະທີ່ຈົມຢູ່ໃນທະຍານ ຄວາມຄິດໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນປັນຍາວ່າ: “ເຮົາຈະປະກອບຍັດຍະ (yajña) ແນວໃດ?”

Verse 16

कस्मिन्स्थाने मया यज्ञः कार्यः कुत्र धरातले । काशीप्रयागस्तुंगा च नैमिषं शृंखलं तथा

ຂ້າພະເຈົ້າຄວນປະກອບຍັດຍະທີ່ໃດໃນພື້ນພິພົບ? ທີ່ກາຊີ, ປຣະຍາກ, ຕຸງກາ, ໄນມິສ ຫຼື ສຣິງຄະລາ ຫຼື?

Verse 17

कांची भद्रा देविका च कुरुक्षेत्रं सरस्वती । प्रभासादीनि तीर्थानि पृथिव्यामिह मध्यतः

ການຈີ, ພັດຣາ ແລະ ເທວິກາ; ກຸຣຸເກສຕຣະ ແລະ ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ; ພ້ອມທັງຕີຣຖະອັນສັກສິດເລີ່ມຈາກປຣະພາສ—ລ້ວນຢູ່ໃນແດນກາງແຫ່ງໂລກ

Verse 18

क्षेत्राणि पुण्यतीर्थानि संति यानीह सर्वशः । मदादेशाच्च रुद्रेण कृतान्यन्यानि भूतले

ບັນດາເຂດບຸນ ແລະ ຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດທີ່ມີຢູ່ນີ້ທົ່ວທິດທາງ—ມີຄົບທັງໝົດ; ແລະຕີຣຖະອື່ນໆໃນໂລກກໍຖືກຣຸທຣະສ້າງຕັ້ງຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 19

यथाहं सर्वदेवेषु आदिदेवो व्यवस्थितः । तथा चैकं परं तीर्थमादिभूतं करोम्यहम्

ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງເປັນອາທິເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍສ້າງຕີຣຖະອັນສູງສຸດໜຶ່ງດຽວ—ເປັນປະຖົມໂດຍສະພາບ

Verse 20

अहं यत्र समुत्पन्नः पद्मं तद्विष्णुनाभिजम् । पुष्करं प्रोच्यते तीर्थमृषिभिर्वेदपाठकैः

ສະຖານທີ່ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນ—ດອກບົວທີ່ຜຸດຈາກນາບີຂອງພຣະວິສນຸ—ບັນດາຣິສີຜູ້ສວດພຣະເວດປະກາດວ່າເປັນຕີຣຖະນາມ ‘ປຸສກະຣະ’

Verse 21

एवं चिंतयतस्तस्य ब्रह्मणस्तु प्रजापतेः । मतिरेषा समुत्पन्ना व्रजाम्येष धरातले

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປະຊາປະຕິ ຄິດໄຕ່ຕອງຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ກໍເກີດປະຕິຍານໃນພຣະຫົວໃຈວ່າ “ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ”

Verse 22

प्राक्स्थानं स समासाद्य प्रविष्टस्तद्वनोत्तमम् । नानाद्रुमलताकीर्णं नानापुष्पोपशोभितम्

ເມື່ອພຣະອົງໄປຮອດທິດບູຮະພາ ກໍເຂົ້າໄປໃນປ່າອັນປະເສີດນັ້ນ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ແລະເຄືອໄມ້ນານາພັນ ແລະງາມດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາກຫຼາຍ

Verse 23

नानापक्षिरवाकीर्णं नानामृगगणाकुलम् । द्रुमपुष्पभरामोदैर्वासयद्यत्सुरासुरान्

ປ່ານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງນົກນານາຊະນິດ ແລະແອອັດດ້ວຍຝູງສັດປ່າຫຼາກຫຼາຍ; ກິ່ນຫອມຂອງດອກໄມ້ທີ່ຫ້ອຍໜາແນ່ນຕາມຕົ້ນໄມ້ ອົບອວນໄປຮອດທັງເທວະແລະອະສູຣ

Verse 24

बुद्धिपूर्वमिव न्यस्तैः पुष्पैर्भूषितभूतलम् । नानागंधरसैः पक्वापक्वैश्च षडृतूद्भवैः

ຜິວໜ້າແຜ່ນດິນປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ ດັ່ງຖືກຈັດວາງດ້ວຍປັນຍາຢ່າງຈົ່ງໃຈ; ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຜົນຜະລິດແຫ່ງຫົກລະດູ ທັງສຸກແລະດິບ ມີກິ່ນແລະລົດຫຼາກຫຼາຍ

Verse 25

फलैः सुवर्णरूपाढ्यैर्घ्राणदृष्टिमनोहरैः । जीर्णं पत्रं तृणं यत्र शुष्ककाष्ठफलानि च

ທີ່ນັ້ນມີໝາກໄມ້ສະຫວ່າງດັ່ງຄໍາ ຊື່ນໃຈທັງກິ່ນແລະສາຍຕາ; ແລະຍັງມີໃບໄມ້ແຫ້ງ ຫຍ້າແຫ້ງ ທ່ອນໄມ້ແຫ້ງ ແລະໝາກໄມ້ແຫ້ງອີກດ້ວຍ

Verse 26

बहिः क्षिपति जातानि मारुतोनुग्रहादिव । नानापुष्पसमूहानां गंधमादाय मारुतः

ດັ່ງກັບໄດ້ຮັບພຣະອະນຸເຄາະຈາກວາຍຸ ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຖືກພັດອອກໄປພາຍນອກ; ແລະລົມນຳພາກິ່ນຫອມຈາກຊໍ່ດອກໄມ້ນານາພັນ ແລ້ວເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າ។

Verse 27

शीतलो वाति खं भूमिं दिशो यत्राभिवासयन् । हरितस्निग्ध निश्छिद्रैरकीटकवनोत्कटैः

ທີ່ນັ້ນ ລົມເຢັນພັດຜ່ານຟ້າແລະແຜ່ນດິນ ແຜ່ຊາຍໄປທົ່ວທິດ; ແລະສະຖານນັ້ນໜາແນ້ນດ້ວຍປ່າ—ຂຽວຊຸ່ມຊື່ນ ບໍ່ຂາດຕອນ ແລະປອດຈາກແມງຮ້າຍ।

Verse 28

वृक्षैरनेकसंज्ञैर्यद्भूषितं शिखरान्वितैः । अरोगैर्दर्शनीयैश्च सुवृत्तैः कैश्चिदुज्ज्वलैः

ສະຖານນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດຫຼາຍນາມ ມີຍອດສູງເປັນມົງກຸດ; ປອດໂລກ ງາມນ່າເບິ່ງ ຮູບຮ່າງດີ ແລະບາງແຫ່ງກໍສະຫວ່າງສົດໃສ।

Verse 29

कुटुंबमिव विप्राणामृत्विग्भिर्भाति सर्वतः । शोभंते धातुसंकाशैरंकुरैः प्रावृता द्रुमाः

ທົ່ວທິດທາງ ມັນສະຫວ່າງໄສດັ່ງຄອບຄົວພຣາຫມະນະທີ່ຊຸມນຸມກັບຣິດວິຈ (ຜູ້ປະກອບພິທີ); ແລະຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຍອດອ່ອນສະຫວ່າງດັ່ງແຮ່ ກໍງາມສະພັງ।

Verse 30

कुलीनैरिव निश्छिद्रैः स्वगुणैः प्रावृता नराः । पवनाविद्धशिखरैः स्पृशंतीव परस्परम्

ມະນຸດຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄຸນຄວາມດີອັນບໍ່ມີມົນທິນ ດັ່ງສວມເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງຄວາມສູງສົງທີ່ບໍ່ມີຮອຍຕໍ່; ພວກເຂົາເບິ່ງຄືຈະແຕະກັນ ເຫມືອນຍອດພູທີ່ຖືກລົມພັດກວາດຈົນເຂົ້າໃກ້ກັນ।

Verse 31

आजिघ्रंती वचाऽन्योन्यं पुष्पशाखावतंसकाः । नागवृक्षाः क्वचित्पुष्पैर्द्रुमवानीरकेसरैः

ພວກເຂົາດົມກິ່ນວາຈາ (vacā) ອັນຫອມຫວານຂອງກັນແລະກັນ ສວມພວງມາລາ ແລະເຄື່ອງປະດັບຫູຈາກກິ່ງໄມ້ອອກດອກ. ບາງແຫ່ງມີຕົ້ນນາກະປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ ມີກຸ່ມເສັ້ນເກສອນຄ້າຍກັບກະເສີນສ່ອງງາມ។

Verse 32

नयनैरिव शोभंते चंचलैः कृष्णतारकैः । पुष्पसंपन्नशिखराः कर्णिकारद्रुमाः क्वचित्

ບາງແຫ່ງ ຕົ້ນກັນນິກາຣາ (karṇikāra) ທີ່ຍອດເຕັມໄປດ້ວຍດອກໄມ້ ສ່ອງງາມດັ່ງດວງຕາ—ສະຫວ່າງໄສ ມີຮູມ່ານຕາດຳທີ່ກະພິບໄຫວ।

Verse 33

युग्मयुग्माद्विधा चेह शोभन्त इव दंपती । सुपुष्पप्रभवाटोपैस्सिंदुवार द्रुपंक्तयः

ທີ່ນີ້ ແຖວຕົ້ນສິນດຸວາຣາ (sinduvāra) ຖືກຈັດເປັນຄູ່ໆ ສ່ອງງາມດັ່ງຄູ່ຄອງ—ສົມບູນດ້ວຍຄວາມຟູເຟືອງອັນເກີດຈາກດອກໄມ້ງາມຂອງມັນ।

Verse 34

मूर्तिमत्य इवाभांति पूजिता वनदेवताः । क्वचित्क्वचित्कुंदलताः सपुष्पाभरणोज्वलाः

ເທວີແຫ່ງປ່າທີ່ໄດ້ຮັບການບູຊາ ດູປານດັ່ງປາກົດເປັນຮູບກາຍຈິງ; ບາງແຫ່ງ ເຄືອຄຸນດາ (kunda) ສ່ອງງາມດັ່ງຕ່າງຫູ ຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບດອກໄມ້।

Verse 35

दिक्षु वृक्षेषु शोभंते बालचंद्रा इवोच्छ्रिताः । सर्जार्जुनाः क्वचिद्भान्ति वनोद्देशेषु पुष्पिताः

ທຸກທິດ ຕົ້ນໄມ້ສ່ອງງາມ ຍືນສູງດັ່ງຈັນທຣາອ່ອນ; ບາງແຫ່ງໃນຜືນປ່າ ຕົ້ນສາຣຈາ ແລະ ອາຣຈຸນາ (sārja, arjuna) ກໍສະຫວ່າງໄສ ເມື່ອຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດອກໄມ້ບານ।

Verse 36

धौतकौशेयवासोभिः प्रावृताः पुरुषा इव । अतिमुक्तकवल्लीभिः पुष्पिताभिस्तथा द्रुमाः

ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍປານດັ່ງບຸລຸດນຸ່ງຫົ່ມຜ້າໄໝທີ່ຊັກສະອາດ; ແລະຍັງຖືກປະດັບດ້ວຍເຄືອອະຕິມຸກຕະກະທີ່ອອກດອກງາມພ້ອມກັນ।

Verse 37

उपगूढा विराजंते स्वनारीभिरिव प्रियाः । अपरस्परसंसक्तैः सालाशोकाश्च पल्लवैः

ພວກມັນພັນກອດກັນແນບຊິດແລ້ວສ່ອງປະກາຍ—ດັ່ງສາມີອັນເປັນທີ່ຮັກຖືກອ້ອມກອດໂດຍເມຍຂອງຕົນ; ແລະຍອດອ່ອນກັບໃບຂອງຕົ້ນສາລະແລະອະໂສກະກໍສອດປະສານກັນໄປມາ।

Verse 38

हस्तैर्हस्तान्स्पृशंतीव सुहृदश्चिरसंगताः । फलपुष्पभरानम्राः पनसाः सरलार्जुनाः

ດັ່ງກຳລັງແຕະມືກັບມື ມິດສະຫາຍຜູ້ຄົບຄືນກັນມາດົນນານຢືນຊິດກັນ—ຕົ້ນຂະນຸນ, ຕົ້ນສະຣະລະ ແລະຕົ້ນອະຣຊຸນ—ໂຄ້ງຕ່ຳເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກຜົນແລະດອກ।

Verse 39

अन्योन्यमर्चयंतीव पुष्पैश्चैव फलैस्तथा । मारुतावेगसंश्लिष्टैः पादपास्सालबाहुभिः

ປານດັ່ງບູຊາກັນແລະກັນດ້ວຍດອກໄມ້ແລະຜົນໄມ້ ຕົ້ນໄມ້ຜູ້ມີແຂນດັ່ງຕົ້ນສາລະ ຖືກແຮງລົມພັດໃຫ້ກອດກັນແນບແນ່ນ।

Verse 40

अभ्याशमागतं लोकं प्रतिभावैरिवोत्थिताः । पुष्पाणामवरोधेन सुशोभार्थं निवेशिताः

ເມື່ອຜູ້ຄົນເຂົ້າມາໃກ້ ພວກມັນປານດັ່ງລຸກຂຶ້ນໃນການປະຊັນກັນແລະກັນ; ແລະໂດຍການກອງດອກໄມ້ເປັນແນວກຳແພງ ຈຶ່ງຖືກຈັດວາງໄວ້ເພື່ອຄວາມງາມອັນສະຫງ່າງາມ।

Verse 41

वसंतमहमासाद्य पुरुषान्स्पर्द्धयंति हि । पुष्पशोभाभरनतैः शिखरैर्वायुकंपितैः

ເມື່ອລະດູວະສັນຕະມາຮອດ ພວກມັນດູປານຈະແຂ່ງຂັນກັບມະນຸດ—ຍອດໄມ້ກົ້ມລົງເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກແຫ່ງຄວາມງາມຂອງດອກໄມ້ ແລະສັ່ນໄຫວດ້ວຍລົມ।

Verse 42

नृत्यंतीव नराः प्रीताः स्रगलंकृतशेखराः । शृंगाग्रपवनक्षिप्ताः पुष्पावलियुता द्रुमाः

ມະນຸດຜູ້ປິຕິ ມີພວງມາລາປະດັບສີສະ ດູປານກຳລັງຟ້ອນ; ແລະຕົ້ນໄມ້ທີ່ແນ່ນດ້ວຍແຖວດອກໄມ້ ກໍສັ່ນໄຫວດ້ວຍລົມທີ່ພັດຜ່ານຍອດພູ।

Verse 43

सवल्लीकाः प्रनृत्यंति मानवा इव सप्रियाः । स्वपुष्पनतवल्लीभिः पादपाः क्वचिदावृताः

ຕົ້ນໄມ້ທີ່ຫຸ້ມດ້ວຍເຄືອວັນ ດູປານກຳລັງຟ້ອນ ເຫມືອນມະນຸດຢູ່ກັບຄົນຮັກ; ແລະບາງແຫ່ງ ຕົ້ນໄມ້ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍເຄືອຂອງຕົນເອງທີ່ກົ້ມລົງເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກດອກໄມ້।

Verse 44

भांति तारागणैश्चित्रैः शरदीव नभस्तलम् । द्रुमाणामथवाग्रेषु पुष्पिता मालती लताः

ຟ້າສ່ອງງາມ ດຸດຄືຄືນລະດູສາຣະທີ່ປະດັບດ້ວຍຝູງດາວສະຫວ່າງໄສ; ແລະເທິງຍອດໄມ້ ເຄືອມາລະຕີ (ດອກມະລິ) ບານເຕັມທີ່।

Verse 45

शेखराइव शोभंते रचिता बुद्धिपूर्वकम् । हरिताः कांचनच्छायाः फलिताः पुष्पिता द्रुमाः

ຖືກຈັດຮຽງດ້ວຍປັນຍາ ຈຶ່ງສ່ອງປະກາຍດຸດເຄື່ອງປະດັບ; ຕົ້ນໄມ້ຂຽວຂະຫຍາຍ ມີເງົາອອກທອງ—ອອກຜົນ ແລະປົກຄຸມດ້ວຍດອກໄມ້।

Verse 46

सौहृदं दर्शयंतीव नराः साधुसमागमे । पुष्पकिंजल्ककपिला गताः सर्वदिशासु च

ດັ່ງກັບສະແດງນ້ຳໃຈໄມຕີໃນສັງຄົມຂອງສັດບຸລຸດ ຜູ້ຄົນທີ່ເຫຼືອງດັ່ງລະອອງເກສອນດອກໄມ້ ໄດ້ອອກໄປທົ່ວທຸກທິດທາງ।

Verse 47

कदंबपुष्पस्य जयं घोषयंतीव षट्पदाः । क्वचित्पुष्पासवक्षीबाः संपतंति ततस्ततः

ດັ່ງກັບປະກາດໄຊຊະນະຂອງດອກກະດຳພະ ຝູງເຜິ້ງຮ້ອງຫຶ່ງຫຶ່ງ; ແລະບາງແຫ່ງເມື່ອເມົານ້ຳຫວານດອກໄມ້ ກໍບິນລົງເກາະຊ້ຳໆ ທີ່ນີ້ທີ່ນັ້ນ।

Verse 48

पुंस्कोकिलगणावृक्ष गहनेष्विव सप्रियाः । शिरीषपुष्पसंकाशाः शुका मिथुनशः क्वचित्

ແລະບາງແຫ່ງ ຄູ່ນົກແກ້ວ—ງາມພ້ອມຄູ່ຄອງ—ປາກົດໃນດົງໄມ້ໜາທຶບ; ດັ່ງຝູງນົກໂກກິລເພດຜູ້ ແລະສະຫວ່າງດັ່ງດອກສິຣີສະ।

Verse 49

कीर्तयंति गिरश्चित्राः पूजिता ब्राह्मणा यथा । सहचारिसुसंयुक्ता मयूराश्चित्रबर्हिणः

ນົກຢູງຜູ້ປະດັບຂົນຫາງຫຼາກສີ ແລະມີຄູ່ຄອງຄຽງຂ້າງ ໄດ້ເປົ່າສຽງອັນພິສົດ—ດັ່ງພຣາຫມະນຜູ້ໄດ້ຮັບການບູຊາ ກຳລັງສາທະຍາຍວາຈາອັນສັກສິດ।

Verse 50

वनांतेष्वपि नृत्यंति शोभंत इव नर्त्तकाः । कूजंतःपक्षिसंघाता नानारुतविराविणः

ແມ່ນແຕ່ຕາມຊາຍປ່າ ພວກມັນກໍດູປານກຳລັງຟ້ອນລຳ ດັ່ງນາງຟ້ອນຜູ້ງາມ; ຝູງນົກຮ້ອງຈິບຈິບ ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນານາຊະນິດໃນອາກາດ।

Verse 51

कुर्वंति रमणीयं वै रमणीयतरं वनम् । नानामृगगणाकीर्णं नित्यं प्रमुदितांडजम्

ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ປ່ານັ້ນງາມຢ່າງແທ້ຈິງ—ແມ່ນຍິ່ງງາມກວ່າເກົ່າ—ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງສັດນານາຊະນິດ ແລະກ້ອງກັງວານຢູ່ເສມອດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນຊື່ນບານຂອງນົກ.

Verse 52

तद्वनं नंदनसमं मनोदृष्टिविवर्द्धनम् । पद्मयोनिस्तु भगवांस्तथा रूपं वनोत्तमम्

ປ່ານັ້ນດຸດດັ່ງນັນທະນະວັນ (ສວນສະຫວັນຂອງພຣະອິນ) ຊ່ວຍເພີ່ມພູນທັງໃຈແລະສາຍຕາ. ແລະພຣະພະຄະວານ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ປັດມະໂຢນິ) ກໍໄດ້ຊົມເຫັນຮູບແຫ່ງປ່າອັນປະເສີດນັ້ນໃນຄວາມສະຫງ່າງາມທັງປວງ.

Verse 53

ददर्शादर्शवद्दृष्ट्या सौम्ययापा पयन्निव । ता वृक्षपंक्तयः सर्वा दृष्ट्वा देवं तथागतम्

ດ້ວຍສາຍຕາດຸດກະຈົກບໍ່ມີມົນທິນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນພາບອັນອ່ອນໂຍນນັ້ນ ປານກັບກຳລັງດື່ມດ່ຳມັນ. ແລະແຖວຕົ້ນໄມ້ທັງປວງ ເມື່ອເຫັນເທວະຜູ້ມາຮອດດັ່ງນັ້ນ ກໍຈ້ອງມອງດ້ວຍຄວາມພິສົງ.

Verse 54

निवेद्य ब्रह्मणे भक्त्या मुमुचुः पुष्पसंपदः । पुष्पप्रतिग्रहं कृत्वा पादपानां पितामहः

ເມື່ອຖວາຍແດ່ພຣະພຣະຫມາດ້ວຍພັກຕິແລ້ວ ພວກເຂົາກໍປ່ອຍພູມດອກໄມ້ອັນອຸດົມຂອງຕົນອອກມາ. ແລະພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເມື່ອຮັບເຄື່ອງບູຊາດອກໄມ້ນັ້ນແລ້ວ ກໍປະທານອະນຸຄຣາະແກ່ຕົ້ນໄມ້ທັງປວງ.

Verse 55

वरं वृणीध्वं भद्रं वः पादपानित्युवाच सः । एवमुक्ता भगवता तरवो निरवग्रहाः

ພຣະອົງກ່າວແກ່ຕົ້ນໄມ້ທັງປວງວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ—ຂໍຄວາມສະຫວັດດີຈົ່ງມີແກ່ພວກເຈົ້າ” ເມື່ອຖືກພຣະພະຄະວານຕັດດັ່ງນີ້ ຕົ້ນໄມ້ທັງຫມົດກໍບໍ່ລັງເລ (ຈຶ່ງຕອບ).

Verse 56

ऊचुः प्रांजलयः सर्वे नमस्कृत्वा विरिंचनम् । वरं ददासि चेद्देव प्रपन्नजनवत्सल

ທຸກຄົນປະນົມມື ກາບນະມັດສະການຕໍ່ ວິຣິນຈິ (ພຣະພຣົມ) ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ—ຖ້າຈະປະທານພອນ ຂໍປະທານພອນນີ້ແກ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 57

इहैव भगवन्नित्यं वने संनिहितो भव । एष नः परमः कामः पितामह नमोस्तु ते

ຂ້າແຕ່ພຣະພຣະຜູ້ຈະເລີນ (ພະພະຄະວານ) ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນປ່ານີ້ຕະຫຼອດໄປ ນີ້ແມ່ນຄວາມປາຖະໜາສູງສຸດຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣົມ) ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ

Verse 58

त्वं चेद्वससि देवेश वनेस्मिन्विश्वभावन । सर्वात्मना प्रपन्नानां वांछतामुत्तमं वरम्

ຂ້າແຕ່ເທວະເອດ (ຈອມເທວະ) ໂອ ຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກທັງປວງ ຖ້າພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນປ່ານີ້ ຂໍປະທານພອນສູງສຸດແກ່ຜູ້ທີ່ມອບຕົນທັງໝົດເປັນທີ່ພຶ່ງໃນພຣະອົງ ແລະປາຖະໜາພອນອັນປະເສີດ

Verse 59

वरकोटिभिरन्याभिरलं नो दीयतां वरम् । सन्निधानेन तीर्थेभ्य इदं स्यात्प्रवरं महत्

ພອນອື່ນໆນັບໂກຕິກໍພໍແລ້ວ—ຂໍປະທານພອນນີ້: ໂດຍພຣະສະນິດຂອງຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ ຂໍໃຫ້ສະຖານທີ່ນີ້ (ຫຼືການບຳເນີນນີ້) ເປັນອັນປະເສີດສູງສຸດ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 60

ब्रह्मोवाच । उत्तमं सर्वक्षेत्राणां पुण्यमेतद्भविष्यति । नित्यं पुष्पफलोपेता नित्यसुस्थिरयौवनाः

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: “ສະຖານນີ້ຈະເປັນຂະເຕຣະອັນປະເສີດສູງສຸດໃນບັນດາຂະເຕຣະທັງປວງ ເປັນຕີຣຖະອັນເປັນບຸນຢ່າງຍິ່ງ ຈະມີດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ອຸດົມຢູ່ເສມອ ແລະຄວາມໜຸ່ມຈະມັ່ນຄົງຕະຫຼອດໄປ ບໍ່ຮູ້ແກ່ຊະລາ”

Verse 61

कामगाः कामरूपाश्च कामरूपफलप्रदाः । कामसंदर्शनाः पुंसां तपःसिद्ध्युज्वला नृणाम्

ພວກນັ້ນເຄື່ອນໄຫວຕາມປາຖະໜາ, ແປງຮູບຕາມໃຈ, ແລະປະທານຜົນແຫ່ງຮູບທີ່ປາຖະໜາ. ຕໍ່ບຸລຸດພວກນັ້ນປາກົດໃນທ່າທີ່ເຕັມເຕັມຄວາມປາຖະໜາ, ແລະຕໍ່ນັກບໍາເພັນຕະປະຍ່ອມສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງຕະປະທີ່ສໍາເລັດ.

Verse 62

श्रिया परमया युक्ता मत्प्रसादाद्भविष्यथ । एवं स वरदो ब्रह्मा अनुजग्राह पादपान्

“ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສິຣີແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນສູງສຸດ.” ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ປະທານພອນໄດ້ກ່າວ ແລະປະທານອະນຸຄຣາະແກ່ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍ.

Verse 63

स्थित्वा वर्ष सहस्रं तु पुष्करं प्रक्षिपद्भुवि । क्षितिर्निपतिता तेन व्यकंपत रसातलम्

ເມື່ອຢູ່ທີ່ນັ້ນຄົບພັນປີແລ້ວ ລາວໄດ້ໂຍນປຸສະກະຣະລົງສູ່ແຜ່ນດິນ. ດ້ວຍແຮງກະແທກນັ້ນ ແຜ່ນດິນຍຸບຕົວ ແລະ ຣະສາຕະລະ (ແດນບາດານ) ສັ່ນສະເທືອນ.

Verse 64

विवशास्तत्यजुर्वेलां सागराः क्षुभितोर्मयः । शक्राशनि हतानीव व्याघ्र व्याला वृतानि च

ເມື່ອຖືກບີບຄັ້ນ ມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍກໍລະທິ້ງແນວຝັ່ງ ຄື້ນຟອງກໍປັ່ນປ່ວນຮຸນແຮງ; ແລະເສືອກັບງູໃຫຍ່ກໍນອນນິ່ງ ດັ່ງຖືກວັຊຣະຂອງພຣະອິນທຣະຟາດ.

Verse 65

शिखराण्यप्यशीर्यंत पर्वतानां सहस्रशः । देवसिद्धविमानानि गंधर्वनगराणि च

ແມ່ນແຕ່ຍອດຂອງພູເຂົານັບພັນກໍແຕກພັງລົງ; ແລະວິມານຂອງເທວະແລະສິດທະ ພ້ອມທັງນະຄອນຂອງຄັນທະຣະວະ ກໍສັ່ນສະເທືອນແລ້ວພັງພິນາດ.

Verse 66

प्रचेलुर्बभ्रमुः पेतुर्विविशुश्च धरातलम् । कपोतमेघाः खात्पेतुः पुटसंघातदर्शिनः

ພວກເຂົາສັ່ນສະທ້ານ ໂຊເຊວຽນໄປມາ ລົ້ມລົງ ແລະ ຈົມເຂົ້າໄປໃນພື້ນດິນ. ເມກສີດັ່ງນົກພິລາບຕົກຈາກຟ້າ ເຫັນເປັນກ້ອນໜາແນ້ນເປັນກຸ່ມໆ.

Verse 67

ज्योतिर्गणांश्छादयंतो बभूवुस्तीव्र भास्कराः । महता तस्य शब्देन मूकांधबधिरीकृतम्

ແສງອັນແຜດແຮງດັ່ງຕາເວັນເກີດຂຶ້ນ ປົກຄຸມຫມູ່ແສງທັງປວງ; ແລະເນື່ອງດ້ວຍຄວາມມະຫາອັນຫນັກໜ່ວງຂອງສຽງນັ້ນ ສັດທັງຫຼາຍກາຍເປັນໃບ້ ຕາບອດ ແລະ ຫູໜວກ.

Verse 68

बभूव व्याकुलं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । सुरासुराणां सर्वेषां शरीराणि मनांसि च

ທັງໄຕໂລກ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ກໍກາຍເປັນຄວາມວຸ້ນວາຍ. ໃນຫມູ່ເທວະແລະອະສຸຣະທັງປວງ ທັງກາຍແລະໃຈຖືກກະທົບໃຫ້ປັ່ນປ່ວນ.

Verse 69

अवसेदुश्च किमिति किमित्येतन्न जज्ञिरे । धैर्यमालंब्य सर्वेऽथ ब्रह्माणं चाप्यलोकयन्

ພວກເຂົາຫົວໃຈຫມົດຫວັງ ແລະ ຖາມຊ້ຳໆວ່າ “ເປັນຫຍັງ? ເປັນຫຍັງ?” ແຕ່ກໍບໍ່ຮູ້ວ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ. ແລ້ວຈຶ່ງຢຶດຫມັ້ນໃນຄວາມກ້າ ແລະພາກັນເບິ່ງໄປຫາພຣະພຣະຫມາດ້ວຍ.

Verse 70

न च ते तमपश्यंत कुत्र ब्रह्मागतो ह्यभूत् । किमर्थं कंपिता भूमिर्निमित्तोत्पातदर्शनम्

ແຕ່ພວກເຂົາກໍບໍ່ເຫັນພຣະອົງ—ພຣະພຣະຫມາໄປຢູ່ໃສ? ເພາະເຫດໃດພື້ນດິນຈຶ່ງສັ່ນໄຫວ ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງປາກົດນິມິດລາງຮ້າຍແລະອຸປະຕິເຫດອັນອັບມົງຄຸນ?

Verse 71

तावद्विष्णुर्गतस्तत्र यत्र देवा व्यवस्थिताः । प्रणिपत्य इदं वाक्यमुक्तवंतो दिवौकसः

ແລ້ວພຣະວິດສະນຸໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຊຸມນຸມຢູ່; ຊາວສະຫວັນທັງຫຼາຍກໍໄດ້ກົ້ມກາບ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້

Verse 72

किमेतद्भगवन्ब्रूहि निमित्तोत्पातदर्शनम् । त्रैलोक्यं कंपितं येन संयुक्तं कालधर्मणा

“ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ຂໍໂປດອະທິບາຍການເຫັນນິມິດແລະລາງຮ້າຍນີ້—ທີ່ເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກສັ່ນສະເທືອນ ປານດັ່ງຖືກຜູກກັບທຳແຫ່ງກາລ (ຊະຕາ) ”

Verse 73

जातकल्पावसानं तु भिन्नमर्यादसागरम् । चत्वारो दिग्गजाः किं तु बभूवुरचलाश्चलाः

“ແຕ່ໃນວາລະສິ້ນສຸດຂອງກັລປະກ່ອນ ມະຫາສະຫມຸດໄດ້ລ້ຳເກີນຂອບເຂດ; ແລ້ວຊ້າງແຫ່ງທິດທັງສີ່—ທີ່ຄວນຈະຢູ່ນິ່ງ—ກໍກາຍເປັນສັ່ນໄຫວ ແລະໂຄງເຄງ”

Verse 74

समावृता धरा कस्मात्सप्तसागरवारिणा । उत्पत्तिर्नास्ति शब्दस्य भगवन्निः प्रयोजना

“ເປັນຫຍັງແຜ່ນດິນຈຶ່ງຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງສະຫມຸດທັງເຈັດ? ແລະ ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ—ຖ້ອຍຄໍາບໍ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີເຫດ”

Verse 75

यादृशो वा स्मृतः शब्दो न भूतो न भविष्यति । त्रैलोक्यमाकुलं येन चक्रे रौद्रेण चोद्यता

“ມີສຽງແບບນັ້ນຖືກຈື່ຈຳ—ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ ແລະຈະບໍ່ມີອີກ—ຊຶ່ງໂດຍຄວາມໂກດຮ້າຍອັນດຸເດືອດ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກວຸ້ນວາຍສັບສົນ”

Verse 76

शुभोऽशुभो वा शब्दोरेयं त्रैलोक्यस्य दिवौकसाम् । भगवन्यदि जानासि किमेतत्कथयस्व नः

ສຽງນີ້ເປັນມົງຄຸນ ຫຼື ອະມົງຄຸນ—ເປັນສຽງຂອງເທວະໃນໄຕໂລກຫຼື? ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ຖ້າພຣະອົງຮູ້ ຂໍໃຫ້ບອກພວກເຮົາວ່າມັນແມ່ນຫຍັງ.

Verse 77

एवमुक्तोऽब्रवीद्विष्णुः परमेणानुभावितः । मा भैष्ट मरुतः सर्वे शृणुध्वं चात्र कारणम्

ເມື່ອຖືກທູນຖາມດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸຜູ້ຖືກກະທົບໂດຍກະຣຸນາອັນສູງສຸດ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ ພວກມະຣຸດທັງປວງ. ຈົ່ງຟັງ, ເຮົາຈະອະທິບາຍເຫດຜົນນີ້.”

Verse 78

निश्चयेनानुविज्ञाय वक्ष्याम्येष यथाविधम् । पद्महस्तो हि भगवान्ब्रह्मा लोकपितामहः

ເມື່ອຮູ້ແນ່ນອນແລ້ວ ເຮົາຈະອະທິບາຍຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ: ເພາະພຣະພະຄະວານ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຖືດອກບົວໃນພຣະຫັດ ແທ້ຈິງແມ່ນປິຕາມະຫະ ບັນພະບຸລຸດແລະບິດາແຫ່ງໂລກທັງປວງ.

Verse 79

भूप्रदेशे पुण्यराशौ यज्ञं कर्तुं व्यवस्थितः । अवरोहे पर्वतानां वने चातीवशोभने

ພຣະອົງຈັດຕຽມເຮັດຍັດຍະໃນດິນແດນທີ່ສະສົມບຸນຢ່າງຫຼາຍ—ຢູ່ຕາມໄຫຼ່ເຂົາທີ່ລາດລົງ ແລະໃນປ່າອັນງາມຍິ່ງ.

Verse 80

कमलं तस्य हस्तात्तु पतितं धरणीतले । तस्य शब्दो महानेष येन यूयं प्रकंपिताः

ດອກບົວນັ້ນຕົກຈາກພຣະຫັດລົງສູ່ຜິວແຜ່ນດິນ. ສຽງອັນໃຫຍ່ທີ່ເກີດຈາກນັ້ນແຫຼະ ແມ່ນສຽງທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າທັງປວງສັ່ນສະເທືອນ.

Verse 81

तत्रासौ तरुवृंदेन पुष्पामोदाभिनंदितः । अनुगृह्याथ भगवान्वनंतत्समृगांडजम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຖືກຕ້ອນຮັບໂດຍຫມູ່ໄມ້ ແລະຊື່ນບານດ້ວຍກິ່ນຫອມດອກໄມ້; ຈາກນັ້ນພຣະອົງປະທານພຣະເມດຕາ ເຂົ້າສູ່ປ່ານັ້ນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສັດແລະນົກ.

Verse 82

जगतोऽनुग्रहार्थाय वासं तत्रान्वरोचयत् । पुष्करं नाम तत्तीर्थं क्षेत्रं वृषभमेव च

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ພຣະອົງເລືອກປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຕີຣະຖານສັກສິດນັ້ນໄດ້ນາມວ່າ “ປຸສະກະຣ” ແລະເຂດສັກສິດ (ເກດຕຣ) ນັ້ນກໍເອີ້ນວ່າ “ວຶສະພະ” ດ້ວຍ.

Verse 83

जनितं तद्भगवता लोकानां हितकारिणा । ब्रह्माणं तत्र वै गत्वा तोषयध्वं मया सह

ການກໍ່ກຳເນີດນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງຫຼາຍ ໄດ້ບັນດານໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນຫາພຣະພຣະຫມາ ແລະຮ່ວມກັບຂ້ອຍ ເພື່ອຖວາຍການນັບຖືໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈ.

Verse 84

आराध्यमानो भगवान्प्रदास्यति वरान्वरान् । इत्युक्त्वा भगवान्विष्णुः सह तैर्देवदानवैः

“ເມື່ອບູຊາພຣະພະຄະວານ ພຣະອົງຈະປະທານພອນອັນປະເສີດຢ່າງຍິ່ງ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະວິສນຸຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກໍຢູ່ຮ່ວມກັບເທວະ ແລະດານະວະເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 85

जगाम तद्वनोद्देशं यत्रास्ते स तु कंजजः । प्रहृष्टास्तुष्टमनसः कोकिलालापलापिताः

ພຣະອົງໄດ້ໄປຍັງເຂດປ່ານັ້ນ ທີ່ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວປະທັບຢູ່—ບ່ອນທີ່ໃຈທັງຫຼາຍຊື່ນບານແລະອິ່ມເອມ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຂັບຂານຂອງນົກກຸກກູ.

Verse 86

पुष्पोच्चयोज्ज्वलं शस्तं विविशुर्ब्रह्मणो वनम् । संप्राप्तं सर्वदेवैस्तु वनं नंदनसंमितम्

ພວກເທວະໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່າອັນປະເສີດຂອງພຣະພຣະຫມາ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍກອງດອກໄມ້ຫຼາຍ; ປ່ານັ້ນເທວະທັງປວງເຄີຍມາຮອດແລ້ວ ແລະງາມເທົ່ານັນທະນະສວນຂອງພຣະອິນທຣາ।

Verse 87

पद्मिनीमृगपुष्पाढ्यं सुदृढं शुशुभे तदा । प्रविश्याथ वनं देवाः सर्वपुष्पोपशोभितम्

ແລ້ວປ່ານັ້ນທີ່ອຸດົມດ້ວຍດອກບົວ ກວາງ ແລະດອກໄມ້ນານາ ທັງໝັ້ນຄົງແລະຮູບຮ່າງງາມ ກໍສ່ອງປະກາຍສະຫວ່າງ. ເມື່ອເທວະເຂົ້າໄປ ກໍເຫັນວ່າຖືກປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ທຸກຊະນິດ.

Verse 88

इह देवोस्तीति देवा बभ्रमुश्च दिदृक्षवः । मृगयंतस्ततस्ते तु सर्वे देवाः सवासवाः

ເທວະທັງຫຼາຍຄິດວ່າ “ທີ່ນີ້ມີເທວະສະຖິດຢູ່” ແລ້ວພາກັນເດີນວົນຫາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນ; ຕໍ່ມາເທວະທັງປວງພ້ອມພຣະອິນທຣາກໍຄົ້ນຫາພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 89

अद्भुतस्य वनस्यांतं न ते ददृशुराशुगाः । विचिन्वद्भिस्तदा देवं दैवैर्वायुर्विलोकितः

ຜູ້ວ່ອງໄວເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ເຫັນຂອບເຂດຂອງປ່າອັນອັດສະຈັນນັ້ນ. ໃນຂະນະທີ່ເທວະກຳລັງຄົ້ນຫາເທວະອົງນັ້ນ ພຣະວາຍຸກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນດ້ວຍ຤ິດທິທິບ.

Verse 90

स तानुवाच ब्रह्माणं न द्रक्ष्यथ तपो विना । तदा खिन्ना विचिन्वंतस्तस्मिन्पर्वतरोधसि

ພຣະວາຍຸໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ “ຫາກບໍ່ມີຕະປະ (ການບຳເພັນພຽນ) ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະພຣະຫມາ” ແລ້ວເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າ ພວກເທວະກໍຄົ້ນຫາຕໍ່ໄປຕາມຊ່ອງເຂົາແຫ່ງພູນັ້ນ.

Verse 91

दक्षिणे चोत्तरे चैव अंतराले पुनः पुनः । वायूक्तं हृदये कृत्वा वायुस्तानब्रवीत्पुनः

ໃນທິດໃຕ້ ແລະທິດເໜືອ ພ້ອມທັງຊ່ອງວ່າງກາງນັ້ນ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ; ນໍາຖ້ອຍຄໍາທີ່ວາຍຸໄດ້ປະກາດໄວ້ສະຖິດໃນໃຈ ວາຍຸຈຶ່ງກ່າວກັບພວກເຂົາອີກຄັ້ງ।

Verse 92

त्रिविधो दर्शनोपायो विरिंचेरस्य सर्वदा । श्रद्धा ज्ञानेन तपसा योगेन च निगद्यते

ວິທີແຫ່ງການບັນລຸທັດສະນະທາງວິນຍານຂອງວິຣິນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ຖືກກ່າວເສມອວ່າມີສາມປະການ—ດ້ວຍສັດທາ, ດ້ວຍຍານ (ຄວາມຮູ້), ແລະດ້ວຍຕະປະ; ແລະຍັງກ່າວວ່າ (ບັນລຸໄດ້) ດ້ວຍໂຍຄະດ້ວຍ।

Verse 93

सकलं निष्कलं चैव देवं पश्यंति योगिनः । तपस्विनस्तु सकलं ज्ञानिनो निष्कलं परम्

ໂຍຄີທັງຫຼາຍເຫັນພຣະເທວະເປັນທັງສະກະລະ (ມີຄຸນລັກສະນະ) ແລະນິສະກະລະ (ປາສະຈາກຄຸນລັກສະນະ)। ຜູ້ບໍາເພັນຕະປະເຫັນພຣະອົງເປັນສະກະລະ ແຕ່ຜູ້ຮູ້ແທ້ຍ່ອມຮູ້ຈັກພຣະສູງສຸດເປັນນິສະກະລະ।

Verse 94

समुत्पन्ने तु विज्ञाने मंदश्रद्धो न पश्यति । भक्त्या परमया क्षिप्रं ब्रह्म पश्यंति योगिनः

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຍານແທ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີສັດທາອ່ອນກໍບໍ່ອາດເຫັນ (ຄວາມຈິງ) ໄດ້। ແຕ່ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ໂຍຄີທັງຫຼາຍຍ່ອມເຫັນພຣະພຣະຫມັນໄດ້ໄວ।

Verse 95

द्रष्टव्यो निर्विकारोऽसौ प्रधानपुरुषेश्वरः । कर्मणा मनसा वाचा नित्ययुक्ताः पितामहम्

ພຣະອົງ—ອີສະວະຣະແຫ່ງປະທານ (ປະກຣິຕິດັ້ງເດີມ) ແລະປຸຣຸສະ (ວິນຍານ)—ພຶງຮູ້ຈັກເປັນຜູ້ນິຣະວິກາຣະ ບໍ່ແປປ່ຽນ। ຜູ້ສະຫງົບພິທີທັງຫຼາຍຜູ້ຕັ້ງມັ່ນນິດໃນກຳ, ໃຈ ແລະວາຈາ ຍ່ອມເຫັນປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ)។

Verse 96

तपश्चरत भद्रं वो ब्रह्माराधनतत्पराः । ब्राह्मीं दीक्षां प्रपन्नानां भक्तानां च द्विजन्मनाम्

ຈົ່ງບຳເນີນຕະປະ—ຂໍໃຫ້ມົງຄຸນເປັນຂອງທ່ານ—ຕັ້ງໃຈໃນການອາຣາທະນາພຣະພຣົມ ແລະຢູ່ທ່າມກາງພະກະຕະຜູ້ເປັນທະວິຊະທີ່ຮັບ “ພຣາຫມີ ດິກຊາ” ແລ້ວ।

Verse 97

सर्वकालं स जानाति दातव्यं दर्शनं मया । वायोस्तु वचनं श्रुत्वा हितमेतदवेत्य च

ເຂົາຮູ້ຢູ່ທຸກເວລາວ່າ ຂ້ອຍຄວນປະທານດາຣະຊະນະ (darśana) ໃຫ້ເຂົາ। ແລະເມື່ອໄດ້ຟັງວາຈາຂອງວາຍຸ ເຂົາກໍເຂົ້າໃຈວ່າ ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເກື້ອກູນແທ້।

Verse 98

ब्रह्मेच्छाविष्टमतयो वाक्पतिं च ततोऽब्रुवन् । प्रज्ञानविबुधास्माकं ब्राह्मीं दीक्षां विधत्स्व नः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍໃຈທີ່ຊຶມຊາບໃນພຣະປະສົງຂອງພຣະພຣົມ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ວາກປະຕິວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ຮູ້ແຈ້ງປັນຍາ ຂໍໂປດປະທານ ພຣາຫມີ ດິກຊາ ໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ”

Verse 99

स दिदीक्षयिषुः क्षिप्रममरान्ब्रह्मदीक्षया । वेदोक्तेन विधानेन दीक्षयामास तान्गुरुः

ເພາະປາຖະນາຈະໃຫ້ດິກຊາ ອາຈານຈຶ່ງໃຫ້ດິກຊາແກ່ເທວະທັງຫຼາຍຢ່າງວ່ອງໄວ ໂດຍ “ພຣະພຣົມ-ດິກຊາ” ຕາມພິທີທີ່ພຣະເວດກໍານົດໄວ້

Verse 100

विनीतवेषाः प्रणता अंतेवासित्वमाययुः । ब्रह्मप्रसादं संप्राप्ताः पौष्करं ज्ञानमीरितम्

ໃນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນຖ່ອມຕົນ ແລະກົ້ມກາບ ພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ພາວະແຫ່ງສິດສະຍາ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງພຣະພຣົມ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບການສອນສັ່ງຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດແຫ່ງປຸສກະຣະທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້

Verse 101

यज्ञं चकार विधिना धिषणोध्वर्युसत्तमः । पद्मं कृत्वा मृणालाढ्यं पद्मदीक्षाप्रयोगतः

ທິສະນະ ຜູ້ເປັນອັດວະຣະຍຸຜູ້ຍິ່ງ ໄດ້ປະກອບຍັດຍະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ; ແລະຕາມວິທີປັດມະ-ດີກສາ ໄດ້ປັ້ນດອກບົວທີ່ອຸດົມດ້ວຍເສັ້ນໃຍອ່ອນຂອງກ້ານບົວ।

Verse 102

अनुजग्राह देवांस्तान्सुरेच्छा प्रेरितो मुनिः । तेभ्यो ददौ विवेकिभ्यः स वेदोक्तावधानवित्

ເພາະຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຄວາມເມດຕາຂອງເທວະ ມຸນີຈຶ່ງປະທານອະນຸຄຣະຫາແກ່ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລະຜູ້ຊໍານານໃນການຕັ້ງໃຈຕາມພຣະເວດ ໄດ້ມອບຄໍາສອນແກ່ຜູ້ມີວິເວກ।

Verse 103

दीक्षां वै विस्मयं त्यक्त्वा बृहस्पतिरुदारधीः । एकमग्निं च संस्कृत्य महात्मा त्रिदिवौकसाम्

ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມພິສົງ ແລະຮັບດີກສາແລ້ວ ພຣະພຶຫັດສະປະຕິຜູ້ໃຈກວ້າງ—ມະຫາອາດມາຜູ້ເປັນທີ່ນັບຖືໃນໝູ່ຊາວສະຫວັນ—ໄດ້ປະກອບສັງສະການ ຈັດຕຽມໄຟສັກສິດພຽງໜຶ່ງດວງ।

Verse 104

प्रादादांगिरसस्तुष्टो जाप्यं वेदोदितं तु यत् । त्रिसुपर्णं त्रिमधु च पावमानीं च पावनीम्

ຜູ້ສືບສາຍອັງຄິຣະສ ເມື່ອພໍໃຈແລ້ວ ໄດ້ປະທານມັນຕຣະສໍາລັບຈາປະທີ່ພຣະເວດກ່າວໄວ້—ຕຣິສຸປັນນະ, ຕຣິມະທຸ ແລະ ປາວະມານີອັນປາວນີ ບົດສວດຊໍາລະບາບ।

Verse 105

स हि जाप्यादिकं सर्वमशिक्षयदुदारधीः । आपो हिष्ठेति यत्स्नानं ब्राह्मं तत्परिपठ्यते

ທ່ານຜູ້ໃຈກວ້າງນັ້ນ ໄດ້ສອນວິໄນທັງປວງ ເລີ່ມຈາກຈາປະແລະອື່ນໆ; ແລະການອາບນ້ໍາພ້ອມການສວດບົດທີ່ຂຶ້ນຕົ້ນ “Āpo hi ṣṭhā …” ເອີ້ນວ່າ ‘ພຣາຫມະ-ສະນານ’ (ອາບນ້ໍາແຫ່ງພຣະພຣະຫມ)។

Verse 106

पापघ्नं दुष्टशमनं पुष्टिश्रीबलवर्द्धनम् । सिद्धिदं कीर्तिदं चैव कलिकल्मषनाशनम्

ນີ້ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ ປາບຄົນຊົ່ວ ແລະເພີ່ມພູນອາຫານຫຼ້ຽງຊີວິດ ສິຣີ-ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະພະລັງ. ມັນປະທານສິດທິ ແລະກຽດຕິຍົດ ພ້ອມທັງລົບລ້າງມົນທິນແຫ່ງກະລີຍຸກດ້ວຍ.

Verse 107

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ब्राह्मस्नानं समाचरेत् । कुर्वंतो मौनिनो दांता दीक्षिताः क्षपितेंद्रियाः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພະຍາຍາມທຸກວິທີເພື່ອປະຕິບັດ ‘ພຣາຫມະ-ສະນານ’ ຄືການອາບນ້ຳອັນສັກສິດ. ຜູ້ປະຕິບັດຄວນຖືມະອຸນ (ຄວາມງຽບ) ສຳຮວມຕົນ ໄດ້ຮັບດີກສາຕາມພິທີ ແລະຂົ່ມອິນທຣີຍໃຫ້ສົງບ.

Verse 108

सर्वे कमंडलुयुता मुक्तकक्षाक्षमालिनः । दंडिनश्चीरवस्त्राश्च जटाभिरतिशोभिताः

ທຸກຄົນຖືກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ສວມຍັຊໂຍປະວີຕ ແລະມາລາຮຸດຣາກຊະ ຖືດັນດະ ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງຈາກເປືອກໄມ້ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍຊະຕາຜົມມັດ.

Verse 109

स्नानाचारासनरताः प्रयत्नध्यानधारिणः । मनो ब्रह्मणि संयोज्य नियताहारकांक्षिणः

ເຂົາເຈົ້າຍິນດີໃນວິໄນແຫ່ງການອາບນ້ຳ ຄວາມປະພຶດຊອບ ແລະອາສະນະ ພ້ອມທັງຮັກສາທຽນ(ສະມາທິ)ດ້ວຍຄວາມເພີຍພະຍາຍາມ. ນຳໃຈໄປຜູກໄວ້ກັບພຣະພຣະຫມັນ ແລະປາດຖະນາອາຫານທີ່ມີລະບຽບ ແລະພອດປະມານ.

Verse 110

अतिष्ठन्दर्शनालापसंगध्यानविवर्जिताः । एवं व्रतधराः सर्वे त्रिकालं स्नानकारिणः

ເຂົາເຈົ້າບໍ່ຢືນຢູ່ໂດຍໄຮ້ປະໂຫຍດ ບໍ່ໄປເບິ່ງຊົມ ບໍ່ຊອກຊວນສົນທະນາ ບໍ່ຄົບຄົນໂດຍບໍ່ຈຳເປັນ ແລະບໍ່ປ່ອຍໃຈໃຫ້ຟຸ້ງຊ່ານ. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຖືວຣະຕະທັງຫມົດຈຶ່ງອາບນ້ຳຕາມຕຣິກາລ ຄືສາມເວລາທີ່ກຳນົດໃນແຕ່ລະມື້.

Verse 111

भक्त्या परमया युक्ता विधिना परमेण च । कालेन महता ध्यानाद्देवज्ञानमनोगताः

ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ແລະປະພຶດຕາມວິໄນອັນປະເສີດ ໃນເວລາອັນຍາວນານ ໂດຍອາໄສສະມາທິ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸການຮູ້ແຈ້ງພາຍໃນເຖິງຍານທິບ.

Verse 112

ब्रह्मध्यानाग्निनिर्दग्धा यदा शुद्धैकमानसाः । अविर्बभूव भगवान्सर्वेषां दृष्टिगोचरः

ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍໄຟແຫ່ງການພິຈາລະນາສະມາທິໃນພຣະພຣະມັນ ແລະຈິດໃຈເປັນໜຶ່ງດຽວແນ່ວແນ່ ພຣະພະຄະວານກໍປາກົດ—ໃຫ້ທຸກຄົນເຫັນດ້ວຍຕາ.

Verse 113

तेजसाप्यायितास्तस्य बभूवुर्भ्रांतचेतसः । ततोवलंब्य ते धैर्यमिष्टं देवं यथाविधि

ໄດ້ຮັບການຫຼໍ່ລ້ຽງດ້ວຍລັດສະມີຂອງພຣະອົງ ຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາກໍວຸ່ນວາຍຫຼົງງົດ. ແລ້ວຈຶ່ງຕັ້ງສະຕິ ຍຶດຄວາມກ້າຫານ ແລະບູຊາອິດຕະເທວະຂອງຕົນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 114

षडंगवेदयोगेन हृष्टचित्तास्तु तत्पराः । शिरोगतैरंजलिभिः शिरोभिश्च महीं गताः

ດ້ວຍການປະສານກັບໂຍຄະຫົກອົງຂອງວິໄນແຫ່ງເວດ ຈິດໃຈຊື່ນບານ ແລະມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ພິທີນັ້ນ ພວກເຂົາປະນົມມືເຫນືອສີສະ ແລ້ວກົ້ມກາບ ໃຫ້ສີສະແຕະພື້ນດິນ.

Verse 115

तुष्टुवुः सृष्टिकर्त्तारं स्थितिकर्तारमीश्वरम् । देवा ऊचुः । ब्रह्मणे ब्रह्मदेहाय ब्रह्मण्यायाऽजिताय च

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ ຜູ້ສ້າງແລະຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ. ເທວະກ່າວວ່າ: “ນະໂມແດ່ພຣະພຣະຫມາ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍເປັນພຣະພຣະມັນ; ແດ່ຜູ້ພິທັກພຣະພຣະມັນ; ແລະແດ່ພຣະອົງອະຊິຕ—ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ—ນະໂມ.”

Verse 116

नमस्कुर्मः सुनियताः क्रतुवेदप्रदायिने । लोकानुकंपिने देव सृष्टिरूपाय वै नमः

ດ້ວຍໃຈທີ່ຝຶກຝົນດີ ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ໂອ ເທວະ—ຜູ້ປະທານພຣະເວດ ແລະພິທີຍັດຍະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ທຸກໂລກ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງການສ້າງສັນ

Verse 117

भक्तानुकंपिनेत्यर्थं वेदजाप्यस्तुताय च । बहुरूपस्वरूपाय रूपाणां शतधारिणे

ເພື່ອປະກາດວ່າພຣະອົງເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕະ ແລະເພື່ອນົບສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍການສວດຈາປະຕາມພຣະເວດ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບພະຫຸຮູບ ແລະຊົງຮັບຮູບນັບຮ້ອຍ

Verse 118

सावित्रीपतये देव गायत्रीपतये नमः । पद्मासनाय पद्माय पद्मवक्त्राय ते नमः

ໂອ ເທວະ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນພຣະສາມີຂອງສາວິຕຣີ ແລະພຣະສາມີຂອງຄາຍະຕຣີ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ປະທັບເທິງບົວ, ຜູ້ເກີດຈາກບົວ, ແລະຜູ້ມີພຣະພັກດຸດບົວ

Verse 119

वरदाय वरार्हाय कूर्माय च मृगाय च । जटामकुटयुक्ताय स्रुवस्रुचनिधारिणे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ປະທານພອນ ຜູ້ຄວນແກ່ເຄື່ອງບູຊາອັນປະເສີດ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບຄູຣະມະ ແລະຮູບມຶກະ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ປະດັບມົງກຸດຊະດາ ແລະຊົງຖືສຣຸວະກັບສຣຸຈິ ອັນເປັນຊ້ອນພິທີຍັດຍະ

Verse 120

मृगांकमृगधर्माय धर्मनेत्राय ते नमः । विश्वनाम्नेऽथ विश्वाय विश्वेशाय नमोनमः

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນເຄື່ອງໝາຍ ແລະມີທຳມະແຫ່ງຄວາມອ່ອນໂຍນ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນນະຕາແຫ່ງທຳມະ. ຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີນາມວ່າ “ວິສະວະ” ຜູ້ເປັນວິສະວະເອງ ແລະເປັນວິສະເວຊະ ເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ

Verse 121

धर्मनेत्रत्राणमस्मादधिकं कर्तुमर्हसि । वाङ्मनःकायभावैस्त्वां प्रपन्नास्स्मः पितामह

ຂ້າແຕ່ ປິຕາມະຫາ ພຣະພຣະຫມາ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານການຄຸ້ມຄອງແຫ່ງທຳອັນຍິ່ງກວ່ານີ້ແກ່ພວກເຮົາ. ດ້ວຍວາຈາ ໃຈ ກາຍ ແລະອາການໃນ ພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງແລ້ວ.

Verse 122

एवं स्तुतस्तदा देवैर्ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः । प्रदास्यामि स्मृतो बाढममोघं दर्शनं हि वः

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນເຊັ່ນນັ້ນໃນການນັ້ນ, ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ—ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໃດທີ່ຖືກລະລຶກເຖິງ, ເມື່ອນັ້ນເຮົາຈະປະທານດາຣະຊະນະອັນບໍ່ລົ້ມເຫຼວໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າແນ່ນອນ”

Verse 123

ब्रुवंतु वांछितं पुत्राः प्रदास्यामि वरान्वरान् । एवमुक्ता भगवता देवा वचनमब्रुवन्

“ຈົ່ງກ່າວມາ ໂອ ລູກໆ, ພວກເຈົ້າປາດຖະນາສິ່ງໃດ; ເຮົາຈະປະທານພອນອັນປະເສີດທີ່ສຸດໃຫ້” ເມື່ອພຣະພະຄະວານກ່າວແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງທູນຄຳຂໍຂອງຕົນ

Verse 124

एष एवाद्य भगवन्सुपर्याप्तो महान्वरः । जनितो नः सुशब्दोयं कमलं क्षिपता त्वया

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ມື້ນີ້ພອນອັນດີເລີດແລະຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ສຳເລັດພ້ອມແລ້ວ. ເມື່ອພຣະອົງໂຍນດອກບົວ, ‘ກະມະລາ’ ນາມມົງຄຸນກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຮົາ

Verse 125

किमर्थं कंपिता भूमिर्लोकाश्चाकुलिताः कृताः । नैतन्निरर्थकं देव उच्यतामत्र कारणम्

ເປັນເພາະຫຍັງແຜ່ນດິນຈຶ່ງສັ່ນໄຫວ ແລະໂລກທັງຫຼາຍຈຶ່ງວຸ່ນວາຍ? ຂ້າແຕ່ເທວະ, ນີ້ບໍ່ແມ່ນໄຮ້ເຫດ; ຂໍໂປດບອກເຫດປັດໃຈໃນນີ້

Verse 126

ब्रह्मोवाच । युष्मद्धितार्थमेतद्वै पद्मं विनिहितं मया । देवतानां च रक्षार्थं श्रूयतामत्र कारणम्

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ເພື່ອປະໂຫຍດແລະຄວາມສຸກຂອງພວກເຈົ້າ ຂ້າໄດ້ວາງດອກບົວນີ້ໄວ້ທີ່ນີ້ ແລະເພື່ອປົກປ້ອງເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນ.”

Verse 127

असुरो वज्रनाभोऽयं बालजीवापहारकः । अवस्थितस्त्ववष्टभ्य रसातलतलाश्रयम्

ນີ້ແມ່ນອະສຸຣ ວັຊຣະນາພະ ຜູ້ຊິງຊີວິດເດັກນ້ອຍ. ລາວຢືນໝັ້ນຄົງ ຄ້ຳຕົນເອງ ໂດຍອາໄສແດນຣະສາຕະລະເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 128

युष्मदागमनं ज्ञात्वा तपस्थान्निहितायुधान् । हंतुकामो दुराचारः सेंद्रानपि दिवौकसः

ເມື່ອລາວຮູ້ວ່າພວກເຈົ້າມາຮອດ—ໃນຍາມທີ່ເປັນດາບົດແລະວາງອາວຸດໄວ້—ຜູ້ຊົ່ວນັ້ນມຸ່ງຈະຂ້າ ເລີຍຈູ່ໂຈມແມ່ນແຕ່ເທວະໃນສະຫວັນ ຮວມທັງພຣະອິນທຣາດ້ວຍ.

Verse 129

घातः कमलपातेन मया तस्य विनिर्मितः । स राज्यैश्वर्यदर्पिष्टस्तेनासौ निहतो मया

ຂ້າໄດ້ຈັດການການພິນາດຂອງລາວໂດຍການຟາດດ້ວຍໃບບົວ. ລາວເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງລາຊະອໍານາດ ເລີຍຖືກຂ້າໂດຍຂ້າ.

Verse 130

लोकेऽस्मिन्समये भक्ता ब्राह्मणा वेदपारगाः । मैव ते दुर्गतिं यांतु लभंतां सुगतिं पुनः

ໃນໂລກນີ້ ໃນກາລນີ້ ຂໍໃຫ້ພຣາຫມະນຜູ້ມີພັກຕິ ຜູ້ຂ້າມຝັ່ງແຫ່ງເວທແລ້ວ ຢ່າໄດ້ຕົກສູ່ທຸກຄະຕິ; ແຕ່ຂໍໃຫ້ໄດ້ບັນລຸສຸຄະຕິອັນເປັນມົງຄຸນອີກຄັ້ງ.

Verse 131

देवानां दानवानां च मनुष्योरगरक्षसाम् । भूतग्रामस्य सर्वस्य समोस्मि त्रिदिवौकसः

ໂອ ຜູ້ຢູ່ໃນໄຕຣທິບ! ຂ້າເປັນຜູ້ມີໃຈເທົ່າທຽມຕໍ່ເທວະແລະດານະວະ ຕໍ່ມະນຸດ ນາກ ແລະຣາກສະ—ແທ້ຈິງຕໍ່ຫມູ່ສັດທັງປວງ

Verse 132

युष्मद्धितार्थं पापोऽसौ मया मंत्रेण घातितः । प्राप्तः पुण्यकृतान्लोकान्कमलस्यास्य दर्शनात्

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກເຈົ້າ ຜູ້ມີບາບນັ້ນຖືກຂ້າສັງຫານໂດຍມົນຕຣາ; ແລະເພີງແຕ່ໄດ້ເຫັນດອກບົວນີ້ ລາວກໍໄດ້ເຖິງໂລກທີ່ຜູ້ກະທຳບຸນຍ່ອມໄດ້ຮັບ

Verse 133

यन्मया पद्ममुक्तं तु तेनेदं पुष्करं भुवि । ख्यातं भविष्यते तीर्थं पावनं पुण्यदं महत्

ເນື່ອງຈາກຂ້າໄດ້ກ່າວເຖິງດອກບົວ ສະຖານທີ່ນີ້ໃນໂລກຈະໂດງດັງນາມ ‘ປຸສກະຣ’—ເປັນຕີຣຖະອັນຍິ່ງ ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະປະທານບຸນ

Verse 134

पृथिव्यां सर्वजंतूनां पुण्यदं परिपठ्यते । कृतो ह्यनुग्रहो देवा भक्तानां भक्तिमिच्छताम्

ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ຖືກສະທ້ອນສວດວ່າເປັນຜູ້ປະທານບຸນແກ່ສັດທັງປວງ; ແທ້ຈິງ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ເປັນພັກຕະຜູ້ປາຖະໜາພັກຕິ

Verse 135

वनेस्मिन्नित्यवासेन वृक्षैरभ्यर्थितेन च । महाकालो वनेऽत्रागादागतस्य ममानघाः

ໂດຍການຢູ່ອາໄສໃນປ່ານີ້ເປັນນິດຂອງຂ້າ ແລະຕາມຄຳວິງວອນຂອງຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ມະຫາກາລໄດ້ມາຮອດປ່ານີ້ ໂດຍຕອບຮັບການເອີ້ນຂອງຂ້າ

Verse 136

तपस्यतां च भवतां महज्ज्ञानं प्रदर्शितम् । कुरुध्वं हृदये देवाः स्वार्थं चैव परार्थकम्

ພວກເຈົ້າຜູ້ບຳເນີນຕະປະສະຍາ ປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ। ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຍຶດໄວ້ໃນໃຈຢ່າງໝັ້ນຄົງ ເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ ແລະ ເພື່ອປະໂຫຍດຜູ້ອື່ນດ້ວຍ।

Verse 137

भवद्भिर्दर्शनीयं तु नानारूपधरैर्भुवि । द्विषन्वै ज्ञानिनं विप्रं पापेनैवार्दितो नरः

ແທ້ຈິງ ພວກເຈົ້າຜູ້ປາກົດເປັນຮູບນານາໃນໂລກ ຄວນແກ່ການໄດ້ເຫັນ. ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຊັງຊັງພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແລ້ວຖືກທຸກຂ໌ໂດຍບາບເທົ່ານັ້ນ.

Verse 138

न विमुच्येत पापेन जन्मकोटिशतैरपि । वेदांगपारगं विप्रं न हन्यान्न च दूषयेत्

ແມ່ນແຕ່ເກີດອີກນັບຮ້ອຍໂກຕິກໍບໍ່ພົ້ນຈາກບາບນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າຂ້າ ແລະ ຢ່າໃສ່ຮ້າຍ ພຣາຫມັນຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ.

Verse 139

एकस्मिन्निहते यस्मात्कोटिर्भवति घातिता । एकं वेदांतगं विप्रं भोजयेच्छ्रद्धयान्वितः

ເນື່ອງຈາກການຂ້າຊີວິດພຽງໜຶ່ງ ຖືກນັບເທົ່າກັບການຂ້າໜຶ່ງໂກຕິ ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍສັດທາ ຄວນຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຕັ້ງມັ້ນໃນເວດານຕະ ແມ່ນແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວກໍຕາມ.

Verse 140

तस्य भुक्ता भवेत्कोटिर्विप्राणां नात्र संशयः । यः पात्रपूरणीं भिक्षां यतीनां तु प्रयच्छति

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຖືວ່າໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນໜຶ່ງໂກຕິແລ້ວ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຄືຜູ້ທີ່ໃຫ້ທານແກ່ຍະຕີຜູ້ສະຫຼະເຮືອນ ໂດຍເຕີມບາດຂໍທານຂອງທ່ານໃຫ້ເຕັມ.

Verse 141

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो नाऽसौ दुर्गतिमाप्नुयात् । यथाहं सर्वदेवानां ज्येष्ठः श्रेष्ठः पितामहः

ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຕົກໄປສູ່ທຸຄະຕິອັນຊົ່ວ. ດັ່ງທີ່ເຮົາເປັນຜູ້ໃຫຍ່ແລະສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະທັງຫມົດ—ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ)

Verse 142

तथा ज्ञानी सदा पूज्यो निर्ममो निः परिग्रहः । संसारबंधमोक्षार्थं ब्रह्मगुप्तमिदं व्रतम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາແທ້ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເຄົາລົບເສມອ—ບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະບໍ່ສະສົມກອງກັບ. ວຣະຕະນີ້ທີ່ພຣະພຣະຫມາເກັບໄວ້ເປັນຄວາມລັບ ເພື່ອມຸກຕິຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສານ

Verse 143

मया प्रणीतं विप्राणामपुनर्भवकारणम् । अग्निहोत्रमुपादाय यस्त्यजेदजितेंद्रियः

ພິທີນີ້ເຮົາໄດ້ບັນຍັດໄວ້ເພື່ອພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ເປັນເຫດໃຫ້ພົ້ນຈາກການເກີດອີກ. ຜູ້ໃດຮັບອັກນິໂຫຕຣະແລ້ວ ແຕ່ດ້ວຍອິນທຣີຍະບໍ່ຖືກຊະນະ ຈຶ່ງລະທິ້ງ—ຜູ້ນັ້ນມີໂທດ

Verse 144

रौरवं स प्रयात्याशु प्रणीतो यमकिंकरैः । लोकयात्रावितंडश्च क्षुद्रं कर्म करोति यः

ຜູ້ໃດຫມົກມຸ່ນໃນການງານນ້ອຍໆ ແລະເປັນຜູ້ເຂົ້າໄປກໍ່ກວນຂັດຂວາງວິຖີຊີວິດປົກກະຕິຂອງຜູ້ຄົນ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກທູດຂອງພຣະຍົມນຳໄປໂດຍໄວ ສູ່ນະລົກເຣາຣະວະ (Raurava)

Verse 145

स रागचित्तः शृंगारी नारीजन धनप्रियः । एकभोजी सुमिष्टाशी कृषिवाणिज्यसेवकः

ໃຈຂອງຜູ້ນັ້ນຖືກຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຣາຄະ; ເປັນຜູ້ຫຼົງໃນກາມ ຮັກຜູ້ຍິງແລະຊັບສິນ. ກິນອາຫານວັນລະເທື່ອ ຊອບອາຫານຫວານ ແລະປະກອບກະສິກຳກັບການຄ້າ

Verse 146

अवेदो वेदनिंदी च परभार्यां च सेवते । इत्यादिदोषदुष्टो यस्तस्य संभाषणादपि

ຜູ້ໃດບໍ່ຍອມຮັບພຣະເວດ ດ່າທໍາລາຍພຣະເວດ ແລະໄປຄົບຫາກັບເມຍຂອງຄົນອື່ນ—ຜູ້ທີ່ເສື່ອມດ້ວຍໂທດເຊັ່ນນີ້ ແມ່ນແຕ່ສົນທະນາກໍຄວນຕໍານິ।

Verse 147

नरो नरकगामी स्याद्यश्च सद्व्रतदूषकः । असंतुष्टं भिन्नचित्तं दुर्मतिं पापकारिणम्

ຜູ້ຊາຍທີ່ດູຖູກວັດຕະປະພຶດອັນດີ ຈະເປັນຜູ້ໄປນະລົກ—ບໍ່ພໍໃຈ ໃຈແຕກຊ່ອນ ປັນຍາຊົ່ວ ແລະເຮັດບາບ।

Verse 148

न स्पृशेदंगसंगेन स्पृष्ट्वा स्नानेन शुद्ध्यति । एवमुक्त्वा स भगवान्ब्रह्मा तैरमरैः सह

“ຢ່າແຕະຕ້ອງດ້ວຍການສຳຜັດກາຍ; ຖ້າແຕະແລ້ວ ຈະບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳ.” ກ່າວແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ນ່າຄາລະວະ ໄດ້ໄປພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 149

क्षेत्रं निवेशयामास यथावत्कथयामि ते । उत्तरे चंद्रनद्यास्तु प्राची यावत्सरस्वती

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຕັ້ງກະເສດຣະ (kṣetra) ອັນສັກສິດໄວ້ທີ່ນັ້ນ; ຂ້ອຍຈະເລົ່າຂອບເຂດຢ່າງຖືກຕ້ອງໃຫ້ເຈົ້າ. ຢູ່ເໜືອແມ່ນ້ຳຈັນທຣະນະດີ ແລະຂະຫຍາຍໄປທາງຕາເວັນອອກຈົນເຖິງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ।

Verse 150

पूर्वं तु नंदनात्कृत्स्नं यावत्कल्पं सपुष्करम् । वेदी ह्येषा कृता यज्ञे ब्रह्मणा लोककारिणा

ໃນອະດີດ ເລີ່ມແຕ່ນັນດະນະ ດິນແດນທັງໝົດນີ້—ພ້ອມປຸສກະຣະ—ດໍາລົງຢູ່ຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ. ແທ້ຈິງ ເວທີນີ້ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ ໄດ້ສ້າງໄວ້ເພື່ອຍັຊຍະ (yajña).

Verse 151

ज्येष्ठं तु प्रथमं ज्ञेयं तीर्थं त्रैलोक्यपावनम् । ख्यातं तद्ब्रह्मदैवत्यं मध्यमं वैष्णवं तथा

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຕີຣຖະ «ເຈຍສຖະ» ແມ່ນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ຊໍາລະສາມໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ. ມັນເລື່ອງລືວ່າມີພຣະພຣົມເປັນເທວະປະທານ; ແລະຕີຣຖະກາງນັ້ນກໍເອີ້ນວ່າ «ໄວສະນະວະ» ມີພຣະວິສນຸເປັນເທວະປະທານ.

Verse 152

कनिष्ठं रुद्रदैवत्यं ब्रह्मपूर्वमकारयत् । आद्यमेतत्परं क्षेत्रं गुह्यं वेदेषु पठ्यते

ຕີຣຖະ «ກນິສຖະ» ມີພຣະຣຸທຣະເປັນເທວະປະທານ; ພຣະພຣົມໄດ້ສ້າງຕັ້ງສະຖານສັກສິດນີ້ເປັນອັນດັບທໍາອິດ. ນີ້ແມ່ນເຂດສັກສິດດັ້ງເດີມແລະສູງສຸດ; ໃນພຣະເວດມີການສວດອ່ານເປັນຄໍາສອນລັບ.

Verse 153

अरण्यं पुष्कराख्यं तु ब्रह्मा सन्निहितः प्रभुः । अनुग्रहो भूमिभागे कृतो वै ब्रह्मणा स्वयम्

ໃນປ່າທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປຸສກະຣ» ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະພຣົມ ສະຖິດຢູ່ໃກ້ຊິດ. ແທ້ຈິງ ພຣະພຣົມໄດ້ປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ຜືນດິນສ່ວນນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 154

अनुग्रहार्थं विप्राणां सर्वेषां भूमिचारिणाम् । सुवर्णवज्रपर्यंता वेदिकांका मही कृता

ເພື່ອປະທານອະນຸເຄາະແກ່ພຣາຫມະນທັງປວງຜູ້ເດີນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ຜືນດິນນັ້ນຖືກປັ້ນແຕ່ງໃຫ້ເປັນເວທິກາ ດຸດແທ່ນບູຊາ ແຜ່ໄປຈົນຮອດຂອບເຂດທີ່ເປັນຄໍາແລະວັຊຣະ (ເພັດ).

Verse 155

विचित्रकुट्टिमारत्नैः कारिता सर्वशोभना । रमते तत्र भगवान्ब्रह्मा लोकपितामहः

ສະຖານນັ້ນງາມສະຫງ່າທຸກດ້ານ ປະດັບດ້ວຍພື້ນປູຝັງອັນມະນີອັນວິຈິດ. ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ພຣະພະຄະວານ ພຣະພຣົມ—ປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ສະຖິດຢູ່ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 156

विष्णुरुद्रौ तथा देवौ वसवोप्पश्चिनावपि । मरुतश्च महेंद्रेण रमंते च दिवौकसः

ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະຣຸດຣະ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ວະສຸ ແລະ ອັສວິນຄູ່ແຝດດ້ວຍ—ພ້ອມມະຣຸດ—ລ້ວນຊື່ນບານໃນສະຫາຍຂອງພຣະອິນທຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນຊາວສະຫວັນຈຶ່ງປິຕິຍິນດີ

Verse 157

एतत्ते तथ्यमाख्यातं लोकानुग्रहकारणम् । संहितानुक्रमेणात्र मंत्रैश्च विधिपूर्वकम्

ຄວາມຈິງນີ້ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າ ເພື່ອອະນຸເຄາະແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ—ໃນນີ້ຕາມລຳດັບແຫ່ງສັງຫິຕາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະພ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາ ຕາມວິທີການທີ່ກຳນົດໄວ້

Verse 158

वेदान्पठंति ये विप्रा गुरुशुश्रूषणे रताः । वसंति ब्रह्मसामीप्ये सर्वे तेनानुभाविताः

ບຣາຫມັນຜູ້ທ່ອງວິດາ ແລະຕັ້ງໃຈໃນການປະຄອງຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ ລ້ວນພັກອາໄສໃນຄວາມໃກ້ຊິດຂອງພຣະພຣະຫມາ—ທຸກຄົນຖືກຍົກຂຶ້ນດ້ວຍອິດທິພົນແຫ່ງວິໄນແລະການຮັບໃຊ້ນັ້ນເອງ

Verse 159

भीष्म उवाच । भगवन्केन विधिना अरण्ये पुष्करे नरैः । ब्रह्मलोकमभीप्सद्भिर्वस्तव्यं क्षेत्रवासिभिः

ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃນປ່າພຸສກະຣະ ມະນຸດຜູ້ປາຖະໜາຈະເຖິງພຣະພຣະຫມາໂລກ ເມື່ອຢູ່ເປັນຜູ້ອາໄສໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ຄວນພັກອາໄສຕາມກົດ ຫຼື ວິທີການອັນກຳນົດໃດ?”

Verse 160

किं मनुष्यैरुतस्त्रीभिरुत वर्णाश्रमान्वितैः । वसद्भिः किमनुष्ठेयमेतत्सर्वं ब्रवीहि मे

ຈະເວົ້າແຕ່ຜູ້ຊາຍໄປເພື່ອຫຍັງ—ຜູ້ຍິງກໍດີ—ຫຼືຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳແຫ່ງວັນນະແລະອາສຣະມະກໍດີ? ຜູ້ທີ່ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນຄວນປະພຶດອະນຸຖານສິ່ງໃດ—ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້ອຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ

Verse 161

पुलस्त्य उवाच । नरैः स्त्रीभिश्च वस्तव्यं वर्णाश्रमनिवासिभिः । स्वधर्माचारनिरतैर्दंभमोहविवर्जितैः

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຊາຍແລະຍິງຜູ້ພຳນັກໃນລະບົບວັນນະແລະອາສຣົມ ພຶງດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນການປະພຶດຕາມສະວະທັມຂອງຕົນ ປາສຈາກຄວາມເສແສ້ງແລະຄວາມຫຼົງມົວ।

Verse 162

कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्मभक्तैर्जितेंद्रियैः । अनसूयुभिरक्षुद्रैः सर्वभूतहिते रतैः

ດ້ວຍການກະທຳ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ—ໂດຍພວກພັກຕະແຫ່ງພຣະພຣົມ ຜູ້ຊະນະອິນທຣີ; ບໍ່ອິດສາ, ບໍ່ຄັບແຄບ, ແລະຍິນດີໃນປະໂຫຍດສຸກຂອງສັດທັງປວງ।

Verse 163

भीष्म उवाच । किं कुर्वाणो नरः कर्म ब्रह्मभक्तस्त्विहोच्यते । कीदृशा ब्रह्मभक्ताश्च स्मृता नॄणां वदस्व मे

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: “ມະນຸດເຮັດກຳແນວໃດ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນໃນນີ້ວ່າ ພັກຕະແຫ່ງພຣະພຣົມ? ແລະຄົນແນວໃດຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນພັກຕະແຫ່ງພຣະພຣົມ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 164

पुलस्त्य उवाच । त्रिविधा भक्तिरुद्दिष्टा मनोवाक्कायसंभवा । लौकिकी वैदिकी चापि भवेदाध्यात्मिकी तथा

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ພັກຕິຖືກສອນໄວ້ວ່າມີສາມຢ່າງ—ເກີດຈາກໃຈ ຈາກວາຈາ ແລະຈາກກາຍ; ແລະຍັງແບ່ງເປັນສາມປະເພດ: ໂລກິກ, ເວທິກ, ແລະອາທະຍາດມິກ (ພາຍໃນ)។

Verse 165

ध्यानधारणया बुद्ध्या वेदार्थस्मरणे हि यत् । ब्रह्मप्रीतिकरी चैषा मानसी भक्तिरुच्यते

ການລະລຶກຄວາມໝາຍແຫ່ງເວທະ ໂດຍປັນຍາທີ່ຖືກທຳໃຫ້ໝັ້ນຄົງດ້ວຍສະມາທິແລະການກຳນົດຈິດ—ນີ້ແມ່ນພັກຕິທາງໃຈ (ມານະສີ) ທີ່ນຳຄວາມປິຕິແດ່ພຣະພຣະມັນ।

Verse 166

मंत्रवेदनमस्कारैरग्निश्राद्धादिचिंतनैः । जाप्यैश्चावश्यकैश्चैव वाचिकी भक्तिरिष्यते

ພັກຕິທາງວາຈາ ກ່າວວ່າເປັນການສວດມັນຕຣາ, ສຶກສາພຣະເວດ, ການນົບນ້ອມນະມັດສະການ, ການພິຈາລະນາພິທີເຊັ່ນບູຊາໄຟແລະ ສຣາດທະ, ພ້ອມທັງຈະປະ ແລະວິທີປະຕິບັດຈໍາເປັນອື່ນໆ.

Verse 167

व्रतोपवासनियतैश्चितेंद्रियनिरोधिभिः । भूषणैर्हेमरत्नाढ्यैस्तथा चांद्रायणादिभिः

ດ້ວຍການຖືວຣະຕະ, ການອົດອາຫານ ແລະວິໄນອັນເຂັ້ມງວດ—ດ້ວຍການປະຕິບັດທີ່ຂົ່ມອິນທຣີ—ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອຸດົມດ້ວຍຄໍາແລະອັນມະນີ, ແລະການຖືພຣະຕະເຊັ່ນ ຈັນທຣາຍະນະ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 168

ब्रह्मकृच्छ्रोपवासैश्च तथाचान्यैः शुभव्रतैः । कायिकीभक्तिराख्याता त्रिविधा तु द्विजन्मनाम्

ດ້ວຍການຖືອົດອາຫານ ພຣະຕະບຣະຫມະກຣິຈຉະ (Brahmakṛcchra) ແລະພຣະຕະມົງຄຸນອື່ນໆ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ພັກຕິທາງກາຍ (kāyikī-bhakti); ແລະສໍາລັບທະວິຊະ ກ່າວວ່າມີສາມປະເພດ.

Verse 169

गोघृतक्षीरदधिभिः रत्नदीपकुशोदकैः । गंधैर्माल्यैश्च विविधैर्धातुभिश्चोपपादितैः

ດ້ວຍການຖວາຍ ນ້ໍາມັນເນີຍໃສຈາກງົວ, ນົມ ແລະນົມສົ້ມ; ດ້ວຍປະທີບດຸດຣັດນະ ແລະນ້ໍາທີ່ປະພອມດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ; ດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ແລະພວງມາລາຫຼາກຫຼາຍ; ແລະດ້ວຍແຮ່ທາດ ແລະສີຜົງນານາ ທີ່ຈັດຕຽມເພື່ອການບູຊາ.

Verse 170

घृतगुग्गुलुधूपैश्च कृष्णागरुसुगंधिभिः । भूषणैर्हेमरत्नाढ्यैश्चित्राभिः स्रग्भिरेव च

ດ້ວຍທູບຈາກນ້ໍາມັນເນີຍໃສ ແລະກຸກກຸລຸ ທີ່ຫອມກອບດ້ວຍກິ່ນອາກາຣຸສີເຂັ້ມ; ດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອຸດົມດ້ວຍຄໍາແລະອັນມະນີ; ແລະດ້ວຍພວງມາລາຫຼາກສີອັນວິຈິດງາມ.

Verse 171

नृत्यवादित्रगीतैश्च सर्वरत्नोपहारकैः । भक्ष्यभोज्यान्नपानैश्च या पूजा क्रियते नरैः

ການບູຊາທີ່ມະນຸດກະທຳດ້ວຍການຟ້ອນລຳ ດົນຕີ ແລະການຂັບຮ້ອງ ພ້ອມທັງຖວາຍເພັດນິລະມະນີທຸກຊະນິດ ແລະດ້ວຍຂອງຫວານ ອາຫານ ຂ້າວສຸກ ແລະນ້ຳດື່ມ—

Verse 172

पितामहं समुद्दिश्य भक्तिस्सा लौकिकी मता । वेदमंत्रहविर्योगैर्भक्तिर्या वैदिकी मता

ພະຄວາມເລື່ອມໃສ (ພັກຕິ) ທີ່ມຸ່ງໄປຫາປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ຖືກນັບເປັນພັກຕິແບບໂລກິກີ; ແຕ່ພັກຕິທີ່ປະກອບດ້ວຍມົນຕຣາເວດ ແລະການຖວາຍອາຫຸຕິ/ຮະວິສ ຖືກນັບເປັນພັກຕິແບບເວດິກີ।

Verse 173

दर्शे वा पौर्णमास्यां वा कर्तव्यमग्निहोत्रकम् । प्रशस्तं दक्षिणादानं पुरोडाशं चरुक्रिया

ໃນວັນເດືອນດັບ ຫຼືວັນເດືອນເຕັມ ພຶງປະກອບອັກນິໂຫຕຣະ. ການໃຫ້ທັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາແກ່ພຣາຫມະນ) ເປັນສິ່ງນ່າສັນລະເສີນ; ທັງການຖວາຍປຸໂຣດາຊະ ແລະພິທີຈະຣຸ (ອາຫານສຸກເປັນອາຫຸຕິ) ກໍດີງາມ.

Verse 174

इष्टिर्धृतिः सोमपानां यज्ञीयं कर्म सर्वशः । ऋग्यजुःसामजाप्यानि संहिताध्ययनानि च

ພິທີຍັດ ແລະວິໄນອັນຄົງທົນຂອງຜູ້ດື່ມໂສມະ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ກິດການທັງປວງທີ່ເກືອບກ່ຽວກັບຍັດ—ປະກອບມີການສວດທ່ອງ ຣິກ-ຍະຊຸ-ສາມເວດ, ການທ່ອງຊ້ຳເພື່ອຈະປະ, ແລະການສຶກສາສັງຫິຕາທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 175

क्रियंते विधिमुद्दिश्य सा भक्तिर्वैदिकीष्यते । अग्नि भूम्यनिलाकाशांबुनिशाकरभास्करम्

ເມື່ອກະທຳກິດຕ່າງໆ ໂດຍຍຶດຕາມວິທີແຫ່ງເວດ ພັກຕິນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ພັກຕິແບບເວດິກີ’—ແມ່ນການບູຊາໄຟ ແຜ່ນດິນ ລົມ ຟ້າ ນ້ຳ ພຣະຈັນ ແລະພຣະອາທິດ.

Verse 176

समुद्दिश्य कृतं कर्म तत्सर्वं ब्रह्मदैवतम् । आध्यात्मिकी तु द्विविधा ब्रह्मभक्तिः स्थिता नृप

ການກະທຳໃດທີ່ເຮັດດ້ວຍເຈດຕະນາຮູ້ຕົວມຸ່ງສູ່ພຣະຜູ້ສູງສຸດ ກໍເປັນການອຸທິດທັງໝົດແດ່ ພຣະພຣະມັນ (Brahman) ເປັນເທວະປະທານ. ແຕ່ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພັກຕິທາງອາດຍາດຕະມະຕໍ່ພຣະພຣະມັນ ຕັ້ງຢູ່ເປັນສອງຮູບແບບ.

Verse 177

संख्याख्या योगजा चान्या विभागं तत्र मे शृणु । चतुर्विंशतितत्वानि प्रधानादीनि संख्यया

ຈົ່ງຟັງການແບ່ງປະເພດນັ້ນຈາກເຮົາ: ຢ່າງໜຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ສາງຂະຍະ’ (Sāṅkhya) ອີກຢ່າງເກີດຈາກ ‘ໂຍຄະ’ (Yoga). ຕາມການນັບ ມີຕັດຕະວະ 24 ປະການ ເລີ່ມຈາກ ປຣະທານ (Pradhāna) ເປັນຕົ້ນ.

Verse 178

अचेतनानि भोग्यानि पुरुषः पंचविंशकः । चेतनः पुरुषो भोक्ता न कर्ता तस्य कर्मणः

ສິ່ງທີ່ເປັນອາຣົມໃຫ້ເສວຍນັ້ນໄຮ້ສຳນຶກ; ຕັດຕະວະທີ 25 ຄື ປຸຣຸສະ (Puruṣa) ແຍກຕ່າງ. ປຸຣຸສະຜູ້ມີຈິດຮູ້ເປັນຜູ້ເສວຍຜົນ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ກະທຳກຳຂອງພາກທີ່ໄຮ້ສຳນຶກນັ້ນ.

Verse 179

आत्मा नित्योऽव्ययश्चैव अधिष्ठाता प्रयोजकः । अव्यक्तः पुरुषो नित्यः कारणं च पितामहः

ອາດມັນ (Ātman) ເປັນນິລັນດອນ ແລະບໍ່ເສື່ອມສູນ—ເປັນທັງຜູ້ຄຸ້ມຄອງກຳກັບ ແລະຜູ້ດົນໃຈຂັບເຄື່ອນ. ທ່ານແມ່ນປຸຣຸສະຜູ້ບໍ່ປາກົດ (ອະວະຍັກຕະ) ຜູ້ເປັນນິດ; ແລະເປັນເຫດປັດໃຈ—ຄື ປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະມາ.

Verse 180

तत्वसर्गो भावसर्गो भूतसर्गश्च तत्त्वतः । संख्यया परिसंख्याय प्रधानं च गुणात्मकम्

ໂດຍຄວາມແທ້ ມີການກໍ່ເກີດແຫ່ງຕັດຕະວະ (tattva-sarga) ການກໍ່ເກີດແຫ່ງພາວະ (bhāva-sarga) ແລະການກໍ່ເກີດແຫ່ງພູຕະ/ທາດ (bhūta-sarga). ຕາມວິທີສາງຂະຍະ ດ້ວຍການນັບແລະວິເຄາະ ປຣະທານ (Pradhāna) ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າປະກອບດ້ວຍຄຸນະ (guṇa) ທັງຫຼາຍ.

Verse 181

साधर्म्यमानमैश्वर्यं प्रधानं च विधर्मि च । कारणत्वं च ब्रह्मत्वं काम्यत्वमिदमुच्यते

ນີ້ເອີ້ນວ່າ “ການບັນລຸອັນພຶງປາຖະໜາ”: ຄວາມຄ້າຍຄືກັບທິບພະ, ກຽດສັກສີ, ອຳນາດແຫ່ງຄວາມເປັນເຈົ້າ, ຄວາມເປັນປະທານ, ພົ້ນຈາກຄຸນລັກສະນະຈຳກັດທັງປວງ, ຄວາມເປັນມູນເຫດ, ແລະພາວະເປັນພຣະພຣະມັນ (Brahman)។

Verse 182

प्रयोज्यत्वं प्रधानस्य वैधर्म्यमिदमुच्यते । सर्वत्रकर्तृस्यद्ब्रह्मपुरुषस्याप्यकर्तृता

ຄວາມທີ່ປຣະທານ (ທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ) ເປັນສິ່ງທີ່ຜູ້ອື່ນນໍາໄປໃຊ້ ເອີ້ນວ່າເປັນລັກສະນະແຕກຕ່າງຂອງມັນ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະມັນ-ປຸຣຸສະຈະເປັນຜູ້ກະທໍາທົ່ວສັບພະສິ່ງ ແຕ່ໂດຍສັດຈະແລ້ວພຣະອົງເປັນ “ອະກະຕາ” ບໍ່ແມ່ນຜູ້ກະທໍາ।

Verse 183

चेतनत्वं प्रधाने च साधर्म्यमिदमुच्यते । तत्वांतरं च तत्वानां कर्मकारणमेव च

ເຂົາກ່າວວ່າ “ຄວາມມີຈິດຮູ້” (cetanatva) ແມ່ນຈຸດຄ້າຍຄື ແມ່ນແຕ່ກັບປຣະທານດ້ວຍ। ແລະໃນບັນດາຕັດຕະວະ ຕັດຕະວະໜຶ່ງກາຍເປັນເຫດແຫ່ງກັມມະໃຫ້ອີກຕັດຕະວະໜຶ່ງ।

Verse 184

प्रयोजनं च नैयोज्यमैश्वर्यं तत्वसंख्यया । संख्यास्तीत्युच्यते प्राज्ञैर्विनिश्चित्यार्थचिंतकैः

ຈຸດປະສົງ (prayojana), ວິທີນໍາໄປໃຊ້ (niyojya), ແລະອຳນາດແຫ່ງຄວາມເປັນເຈົ້າ (aiśvarya) ຖືກກຳນົດໂດຍການນັບຕັດຕະວະ (tattva-saṃkhyā)។ ດັ່ງນັ້ນ ນັກປັນຍາຜູ້ວິນິດໄຊສັດຈະ ແລະຄິດໄຕ່ຄວາມໝາຍ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ສາງຂະຍະ” (Sāṃkhya)។

Verse 185

इति तत्वस्य संभारं तत्वसंख्या च तत्वतः । ब्रह्मतत्वाधिकं चापि श्रुत्वा तत्वं विदुर्बुधाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຟັງການຮວບຮວມຕັດຕະວະທັງປວງ, ການນັບຕັດຕະວະຕາມຄວາມເປັນຈິງ, ແລະຕັດຕະວະທີ່ສູງກວ່າພຣະພຣະມັນ ບັນດານັກປັນຍາຈຶ່ງຮູ້ແຈ້ງຄວາມເປັນຈິງແທ້।

Verse 186

सांख्यकृद्भक्तिरेषा च सद्भिराध्यात्मिकी कृता । योगजामपि भक्तानां शृणु भक्तिं पितामहे

ພັກຕິທີ່ເກີດຈາກສາງຂະຍະນີ້ ບັນດາສັດບຸລຸດໄດ້ສ້າງຕັ້ງເປັນທາງອັດຍາດມະພາຍໃນ. ບັດນີ້ ໂອ ປິຕາມະຫາ ຈົ່ງຟັງພັກຕິຂອງຜູ້ພັກຕິທີ່ເກີດຈາກໂຍຄະດ້ວຍ.

Verse 187

प्राणायामपरो नित्यं ध्यानवान्नियतेंद्रियः । भैक्ष्यभक्षी व्रती वापि सर्वप्रत्याहृतेंद्रियः

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນປຣານາຍາມເປັນນິດ ມີສະມາທິພາວະນາຢູ່ເສມອ ແລະສຳລວມອິນທຣີ—ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ ຮັກສາວຣະຕະ ແລະດຶງອິນທຣີທັງປວງກັບເຂົ້າໂດຍສົມບູນ (ປຣັດຍາຫາຣ)

Verse 188

धारणं हृदये कुर्याद्ध्यायमानः प्रजेश्वरम् । हृत्पद्मकर्णिकासीनं रक्तवक्त्रं सुलोचनम्

ໃນຂະນະທີ່ພາວະນາ ພຶງຕັ້ງທາຣະນາໃນດວງໃຈ—ພິຈາລະນາພຣະປຣະເຈສະວະຣະ ຜູ້ປະທັບຢູ່ເທິງໃຈກາງຂອງດອກບົວໃນຫົວໃຈ ມີພຣະພັກຕຣ໌ແດງເຮືອງ ແລະພຣະເນດງາມ

Verse 189

परितो द्योतितमुखं ब्रह्मसूत्रकटीतटम् । चतुर्वक्त्रं चतुर्बाहुं वरदाभयहस्तकम्

ພຣະພັກຕຣ໌ຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງຮອບທິດ; ທີ່ແອວມີສາຍພຣະພຣະຫມະສູດອັນສັກສິດ. ພຣະອົງມີສີ່ພັກຕຣ໌ ແລະສີ່ກອນ ພ້ອມພຣະຫັດປະທານພອນ ແລະປະທານອະພະຍະ (ຄວາມບໍ່ຢ້ານ)

Verse 190

योगजा मानसी सिद्धिर्ब्रह्मभक्तिः परा स्मृता । य एवं भक्तिमान्देवे ब्रह्मभक्तः स उच्यते

ສິດທິທາງໃຈທີ່ເກີດຈາກໂຍຄະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນພັກຕິສູງສຸດຕໍ່ພຣະພຣະຫມັນ. ຜູ້ໃດມີພັກຕິຕໍ່ພຣະເທວະແບບນີ້ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ພຣະຫມັນ-ພັກຕະ (brahma-bhakta).

Verse 191

वृत्तिं च शृणु राजेंद्र या स्मृता क्षेत्रवासिनाम् । स्वयं देवेन विप्राणां विष्ण्वादीनां समागमे

ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງອີກດ້ວຍເຖິງແນວປະພຶດທີ່ສະມຣິຕິໄດ້ຈື່ຈຳໄວ້ສຳລັບຜູ້ອາໄສໃນເຂດສັກສິດ; ພຣະເຈົ້າໄດ້ວາງບັນຍັດເອງ ໃນສະພາພຣາຫມະນ ທ່າມກາງການຊຸມນຸມຂອງພຣະວິສນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ.

Verse 192

कथिता विस्तरात्पूर्वं सर्वेषां तत्र सन्निधौ । निर्ममा निरहंकारा निःसंगा निष्परिग्रहाः

ເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ແຕ່ກ່ອນຢ່າງລະອຽດ ຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. (ພວກເຂົາ) ປາສຈາກຄວາມຍຶດຖື, ປາສຈາກອະຫັງການ, ບໍ່ຕິດພັນ, ແລະບໍ່ສະສົມຄອບຄອງ.

Verse 193

बंधुवर्गे च निःस्नेहास्समलोष्टाश्मकांचनाः । भूतानां कर्मभिर्नित्यैर्विविधैरभयप्रदाः

ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ພວກເຂົາກໍຢູ່ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຕິດພັນ; ເຫັນກ້ອນດິນ ຫີນ ແລະຄຳເປັນສິ່ງເທົ່າກັນ. ດ້ວຍການກະທຳອັນສະໝໍ້ສະເໝີ ແລະຫຼາກຫຼາຍຕໍ່ສັດມີຊີວິດ ພວກເຂົາຍ່ອມປະທານອະໄພະຄວາມບໍ່ຫວາດກົວເສມອ.

Verse 194

प्राणायामपरा नित्यं परध्यानपरायणाः । याजिनः शुचयो नित्यं यतिधर्मपरायणाः

ພວກເຂົາພາກພຽນໃນປຣານາຍາມະເປັນນິດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນສະມາທິອັນສູງ; ເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍະ, ບໍລິສຸດເປັນນິດ, ແລະຍືນຍົງໃນທຳຂອງຍະຕິ (ນັກບວດ).

Verse 195

सांख्ययोगविधिज्ञाश्च धर्मज्ञाश्छिन्नसंशयाः । यजंते विधिनानेन ये विप्राः क्षेत्रवासिनः

ບັນດາພຣາຫມະນຜູ້ອາໄສໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ—ຜູ້ຮູ້ວິທີຂອງສາງຂະຍະ ແລະໂຍຄະ, ຜູ້ຮູ້ທຳ, ແລະຜູ້ຕັດສົງໄສແລ້ວ—ຍ່ອມປະກອບການບູຊາ ແລະຍັດຍະ ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 196

अरण्ये पौष्करे तेषां मृतानां सत्फलं शृणु । व्रजंति ते सुदुष्प्रापं ब्रह्मसायुज्यमक्षयम्

ຈົ່ງຟັງຜົນອັນແທ້ແລະເປັນມົງຄຸນຂອງຜູ້ທີ່ສິ້ນຊີວິດໃນປ່າສັກສິດແຫ່ງປຸສກະຣະ: ພວກເຂົາບັນລຸການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງອັນອະມະຕະກັບພຣະພຣະມັນ ອັນຍາກຢິ່ງຈະເຖິງ

Verse 197

यत्प्राप्य न पुनर्जन्म लभन्ते मृत्युदायकम् । पुनरावर्तनं हित्वा ब्राह्मीविद्यां समास्थिताः

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸສະພາວະ/ປັນຍາສູງສຸດນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບການເກີດໃໝ່ອັນນຳມາຄວາມຕາຍອີກ ລະການຫວນກັບສູ່ສັງສາຣ ແລ້ວຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະພຣະມະວິທະຍາ (brahma-vidyā)

Verse 198

पुनरावृत्तिरन्येषां प्रपंचाश्रमवासिनाम् । गार्हस्थ्यविधिमाश्रित्य षट्कर्मनिरतः सदा

ສໍາລັບຜູ້ອື່ນ—ຜູ້ຢູ່ໃນອາສຣົມແຫ່ງໂລກີຍະ—ຍັງມີການຫວນກັບຊ້ໍາໆ ອາໄສວິທີຄ຤ະຫັດ (gārhasthya) ແລ້ວຂະຫຍັນຢູ່ເສມອໃນກິດຫົກປະການ (ṣaṭkarma)

Verse 199

जुहोति विधिना सम्यङ्मंत्रैर्यज्ञे निमंत्रितः । अधिकं फलमाप्नोति सर्वदुःखविवर्जितः

ເມື່ອຖືກເຊີນເຂົ້າສູ່ຍັດຍະ ຜູ້ໃດຖວາຍອາຫຸຕິ (homa) ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍມັນຕຣາອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ທັງປວງ

Verse 200

सर्वलोकेषु चाप्यस्य गतिर्न प्रतिहन्यते । दिव्येनैश्वर्ययोगेन स्वारूढः सपरिग्रहः

ໃນທຸກໂລກ ຄະຕິຂອງເຂົາບໍ່ເຄີຍຖືກຂັດຂວາງ ດ້ວຍໂຍຄະແຫ່ງອິດທິອໍານາດອັນທິບ ເຂົາຕັ້ງມັ່ນດຸດຜູ້ຂຶ້ນສູ່ພາຫະນະ ແລ້ວເດີນໜ້າໄປພ້ອມພາລະພົວພັນ (parigraha)