Adhyaya 2

Verse 1

शेष उवाच । अथ तद्दर्शनोत्कण्ठा विह्वलीकृतचेतसा । पुनः पुनः स्मृतो भ्राता भरतो धार्मिकाग्रणीः

ເສດສະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂຫຍຫາຢາກເຫັນ ແລະຈິດໃຈຖືກກວນຈົນຫວັ່ນໄຫວ, ນາງຈຶ່ງລະລຶກເຖິງອ້າຍຊາຍຂອງນາງ ພຣະພະຣະຕະ ຊ້ຳໆ ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນຫມູ່ຜູ້ທຳມະ.

Verse 2

इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे रामाश्वमेधे शेषवात्स्यायनसंवादे । रामराजधानीदर्शनोनाम द्वितीयोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະຄຳພີ «ສີຣີປັດມະປຸຣານະ» ອັນສັກສິດ ໃນພາກ «ປາຕາລະຂັນຑະ» ໃນຕອນອັດສະວະເມທະຂອງພຣະຣາມ ໃນສົນທະນາລະຫວ່າງ ເສສະ ແລະ ວາດສະຍາຍະນະ ບົດທີ 2 ຊື່ «ການເຫັນນະຄອນຫຼວງຂອງພຣະຣາມ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ।

Verse 3

शृणु वीर हनूमंस्त्वं मद्गिरं भ्रातृनोदिताम् । चिरंतनवियोगेन गद्गदीकृतविह्वलाम्

ໂອ ຮະນຸມານຜູ້ກ້າຫານ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າ ທີ່ເວົ້າຕາມການຊັກຊວນຂອງອ້າຍຂ້າ; ເນື່ອງຈາກການພັດພາກອັນຍາວນານ ຖ້ອຍຄຳນີ້ຈຶ່ງສັ່ນໄຫວ ແລະຕິດຂັດດ້ວຍຄວາມສະເທືອນໃຈ।

Verse 4

गच्छ तं भ्रातरं वीर समीरणतनूद्भव । मद्वियोगकृशां यष्टिं वपुषो बिभ्रतं हठात्

ໄປເຖີດ ໂອ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ເກີດຈາກພຣະວາຍຸ ໄປຫາອ້າຍນັ້ນ; ເນື່ອງຈາກການພັດພາກຈາກຂ້າ ລາວຈຶ່ງຜອມແຫ້ງ ແລະຝືນທົນແບກຮ່າງກາຍທີ່ບາງດຸດໄມ້ເທົ້າ।

Verse 5

यो वल्कलं परीधत्ते जटां धत्ते शिरोरुहे । फलानां भक्षणमपि न कुर्याद्विरहातुरः

ຜູ້ໃດນຸ່ງຫົ່ມເປືອກໄມ້ ຖືຊະຕາຜົມມ້ວນເທິງສີສະ ແລະທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມພັດພາກ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ຈະກິນຜົນໄມ້ເປັນອາຫານ।

Verse 6

परस्त्री यस्य मातेव लोष्टवत्कांचनं पुनः । प्रजाः पुत्रानिवोद्रक्षेद्बांधवो मम धर्मवित्

ຜູ້ໃດເຫັນເມຍຂອງຜູ້ອື່ນເປັນດັ່ງແມ່ ແລະເຫັນຄຳທອງເປັນດັ່ງກ້ອນດິນ; ຜູ້ໃດປົກປ້ອງປະຊາຊົນດັ່ງລູກຊາຍຂອງຕົນ—ຍາດຂອງຂ້າຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ຮູ້ທຳມະ।

Verse 7

मद्वियोगजदुःखाग्निज्वालादग्धकलेवरम् । मदागमनसंदेश पयोवृष्ट्याशु सिंचतम्

ກາຍຂອງຂ້າຖືກເຜົາໂດຍແປວໄຟແຫ່ງທຸກຂ໌ທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກຂ້າ; ໂອ້ ຂ່າວສານແຫ່ງການມາຮອດຂອງຂ້າ ຈົ່ງຮີບພອຍຝົນດັ່ງນ້ຳນົມໃຫ້ເຢັນລົງໂດຍໄວ.

Verse 8

सीतया सहितं रामं लक्ष्मणेन समन्वितम् । सुग्रीवादिकपींद्रैश्च रक्षोभिः सबिभीषणैः

ພຣະຣາມພ້ອມນາງສີຕາ ມີພຣະລັກສະມະນະຄຽງຂ້າງ ຖືກວານອນເຈົ້າເມືອງນຳໂດຍສຸກຣີວາວ້ອມລ້ອມ ແລະມີພວກຣາກສະສະພ້ອມວິພີຊະນະ—(ພຣະອົງ) ປາກົດ/ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 9

प्राप्तं निवेदय सुखात्पुष्पकासनसंस्थितम् । येन मे सोऽनुजः शीघ्रं सुखमेति मदागमात्

ນັ່ງຢ່າງສະບາຍເທິງອາສນະດອກໄມ້ ແລ້ວຈົ່ງແຈ້ງວ່າຂ້າມາຮອດແລ້ວ; ເພື່ອໃຫ້ນ້ອງຊາຍຂອງຂ້າໄດ້ຮັບຄວາມສຸກໂດຍໄວເມື່ອຂ້າມາຮອດ.

Verse 10

इति श्रुत्वा ततो वाक्यं रघुवीरस्य धीमतः । जगाम भरतावासं नंदिग्रामं निदेशकृत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງວີຣະບຸລຸດຜູ້ມີປັນຍາແຫ່ງວົງສ໌ຣະຄຸ (ພຣະຣາມ) ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງກໍໄປຍັງທີ່ພັກຂອງພຣະພະຣະຕະ ຄື ນັນດິຄຣາມ.

Verse 11

गत्वा स नंदिग्रामं तु मंत्रिवृद्धैः सुसंयतम् । भरतं भ्रातृविरहक्लिन्नं धीमान्ददर्श ह

ເມື່ອໄປຮອດນັນດິຄຣາມ ອັນຖືກຄຸ້ມຄອງຢ່າງມີລະບຽບໂດຍບັນດາມົນຕີຜູ້ເຖົ້າ ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນໄດ້ເຫັນພຣະພະຣະຕະ ຜູ້ຖືກຄວາມພັດພາກຈາກພີ່ນ້ອງທຳໃຫ້ເຈັບຊ້ຳແລະອ່ອນແຮງ.

Verse 12

कथयंतं मंत्रिवृद्धान्रामचंद्रकथानकम् । तदीय पदापाथोज मकरंदसुनिर्भरः

ເມື່ອບັນດາລັດຖະມົນຕີຜູ້ເຖົ້າແກ່ເລົ່າກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະຣາມຈັນທຣາ ລາວກໍຖືກເຕີມເຕັມດ້ວຍນ້ຳຫວານດັ່ງອະມຣິຕ ຄືມະກະຣັນທະຈາກດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 13

नमश्चकार भरतं धर्मं मूर्तियुतं किल । विधात्रा सकलांशेन सत्त्वेनैव विनिर्मितम्

ພຣະພະຣະຕະໄດ້ນົບນ້ອມກາບໄຫວ້ແດ່ ທັມມະ ທີ່ເລົ່າກັນວ່າໄດ້ຮັບຮູບກາຍໃຫ້ເຫັນໄດ້ ແລະຖືກວິທາຕາສ້າງດ້ວຍສ່ວນອັນຄົບຖ້ວນ ເປັນສັດຕະວະອັນບໍລິສຸດລ້ວນ।

Verse 14

तं दृष्ट्वा भरतः शीघ्रं प्रत्युत्थाय कृतांजलि । स्वागतं चेति होवाच रामस्य कुशलं वद

ເມື່ອເຫັນທ່ານນັ້ນ ພຣະພະຣະຕະກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຍິນດີຕ້ອນຮັບ ຂໍຈົ່ງບອກ—ພຣະຣາມມີຄວາມສຸກສະບາຍດີບໍ?”

Verse 15

इत्येवं वदतस्तस्य भुजो दक्षिणतोऽस्फुरत् । हृदयाच्च गतः शोको हर्षास्रैः पूरिताननः

ເມື່ອລາວເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ແຂນຂວາກໍເຕັ້ນສັ່ນ; ຄວາມໂສກຈາກຫົວໃຈກໍຫາຍໄປ ແລະໃບໜ້າກໍເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 16

विलोक्य तादृशं भूपं प्रत्युवाच कपीश्वरः । निकटे हि पुरः प्राप्तं विद्धि रामं सलक्ष्मणम्

ເຫັນພຣະຣາຊາຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ຈ້າວແຫ່ງວານອນກໍຕອບວ່າ “ຈົ່ງຮູ້ໄວ້—ພຣະຣາມພ້ອມພຣະລັກສະມະນະ ໄດ້ມາຮອດໃກ້ຫຼາຍ ຢູ່ນີ້ເທິງໜ້ານີ້ແຫຼະ।”

Verse 17

रामागमनसंदेशामृतसिक्तकलेवरः । प्रापयद्धर्षपूरं हि सहस्रास्यो न वेद्म्यहम्

ເມື່ອກາຍຂອງຂ້າຖືກຊຸມຊ່ຳດ້ວຍອະມະຣິດແຫ່ງຂ່າວສານການເສດັດມາຂອງພຣະຣາມາ ຄວາມປິຕິກໍໄຫຼທ່ວມ; ແຕ່ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີພັນລີ້ນກໍຈະພັນລະນາໃຫ້ຄົບໄດ້ແນວໃດ—ຂ້າບໍ່ຮູ້ເລີຍ។

Verse 18

जगाद मम तन्नास्ति यत्तुभ्यं दीयते मया । दासोऽस्मि जन्मपर्यंतं रामसंदेशहारकः

ເຂົາກ່າວວ່າ: “ໃນຂ້າບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຂ້າບໍ່ໄດ້ມອບໃຫ້ເຈົ້າ. ຂ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າຈົນສິ້ນຊີວິດ—ເປັນຜູ້ນຳສານຂອງພຣະຣາມາ.”

Verse 19

वसिष्ठोऽपि गृहीत्वार्घ्यं मंत्रिवृद्धाः सुहर्षिताः । जग्मुस्ते रामचंद्रं च हनुमद्दर्शिताध्वना

ວະສິດຖະກໍຮັບອັຣຄະຍະໄວ້ ແລະບັນດາລັດຖະມົນຕີຜູ້ເຖົ້າກໍປິຕິຍິ່ງ. ຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຫນຸມານຊີ້ນຳ ພວກເຂົາໄດ້ເດີນທາງໄປຫາພຣະຣາມຈັນທຣາ.

Verse 20

दृष्ट्वा दूरात्समायांतं रामचंद्रं मनोरमम् । पुष्पकासनमध्यस्थं ससीतं सहलक्ष्मणम्

ເມື່ອເບິ່ງຈາກໄກ ກໍເຫັນພຣະຣາມຈັນທຣາຜູ້ນ່າຊົມກຳລັງເສດັດມາ—ປະທັບຢູ່ກາງອາສນະໃນພຸສປະກະ ພ້ອມພຣະສີຕາ ແລະພຣະລັກສະມະນະ.

Verse 21

रामोऽपि दृष्ट्वा भरतं पादचारेण संगतम् । जटावल्कलकौपीन परिधानसमन्वितम्

ພຣະຣາມກໍເຫັນພຣະພະຣະຕະ ຜູ້ມາດ້ວຍການເດີນທາງດ້ວຍຕີນ—ຖືຊະຕາ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າເປືອກໄມ້ ແລະຜ້າຄາວປີນ ດັ່ງນັກຕະປະ.

Verse 22

अमात्यान्भ्रातृवेषेण समवेषाञ्जटाधरान् । नित्यं तपः क्लिष्टतया कृशरूपान्ददर्श ह

ພຣະອົງເຫັນອຳມາດທັງຫຼາຍປອມເປັນພີ່ນ້ອງ—ນຸ່ງຫົ່ມຄ້າຍກັນ ຖືຈະຕາຜົມພັນ; ທຸກມື້ຮ່າງກາຍຊູບຜອມ ເນື່ອງຈາກຕະປະອັນຫນັກໜ່ວງ।

Verse 23

रामोऽपि चिंतयामास दृष्ट्वा वै तादृशं नृपम् । अहो दशरथस्यायं राजराजस्य धीमतः

ເມື່ອເຫັນກະສັດເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຣາມກໍ່ຄິດໄຕ່ຕອງວ່າ: “ອ້າວ! ນີ້ແທ້ໆສົມຄວນແກ່ທະສະຣະຖ—ຣາຊາທິຣາຊຜູ້ມີປັນຍາ”

Verse 24

पुत्रः पदातिरायाति जटावल्कलवेषभृत् । न दुःखं तादृशं मेऽन्यद्वनमध्यगतस्य हि

ລູກຊາຍຂອງຂ້າມາດ້ວຍການເດີນທ້າວ ນຸ່ງຫົ່ມຈະຕາ ແລະ ຜ້າເປືອກໄມ້; ສຳລັບຂ້າຜູ້ຢູ່ກາງປ່າ ບໍ່ມີຄວາມໂສກໃດຈະເທົ່ານີ້

Verse 25

यादृशं मद्वियोगेन चैतस्य परिवर्त्तते । अहो पश्यत मे भ्राता प्राणात्प्रियतमः सखा

ເບິ່ງເຖີດ ເນື່ອງຈາກການພັດພາກຈາກຂ້າ ໃຈຂອງເຂົາປ່ຽນໄປແນວໃດ। ອະນິດຈາ! ເບິ່ງເຖີດ ພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າ—ສະຫາຍຜູ້ຮັກຍິ່ງ ຍິ່ງກວ່າຊີວິດ

Verse 26

श्रुत्वा मां निकटे प्राप्तं मंत्रिवृद्धैः सुहर्षितैः । द्रष्टुं मां भरतोऽभ्येति वसिष्ठेन समन्वितः

ເມື່ອບັນດາອຳມາດຜູ້ເຖົ້າແກ່ຜູ້ຍິນດີ ໄດ້ຍິນວ່າຂ້າມາຮອດໃກ້ແລ້ວ ກໍ່ແຈ້ງໃຫ້ພຣະພະຣະຕະຮູ້; ແລ້ວພຣະພະຣະຕະພ້ອມດ້ວຍວະສິດຖະ ກໍ່ມາເພື່ອເບິ່ງຂ້າ

Verse 27

इति ब्रुवन्नरपतिः पुष्पकान्नभसोंऽगणात् । बिभीषणहनूमद्भ्यां लक्ष्मणेन कृतादरः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບອັນສົມຄວນແດ່ພຣະລັກສະມະນະ ພ້ອມທັງວິພີສະນະ ແລະ ຫນຸມານ ແລ້ວຈຶ່ງລົງຈາກພຸສະປະກະວິມານ ໃນວິຫານແຫ່ງຟ້າອັນກວ້າງໃຫຍ່।

Verse 28

यानादवतताराशु विरहात्क्लिन्नमानसः । भ्रातर्भ्रातः पुनर्भ्रातर्भ्रातर्भ्रातर्वदन्मुहुः

ພຣະອົງລົງຈາກຍານຢ່າງວ່ອງໄວ; ໃຈຊຸ່ມຊ່ຳດ້ວຍທຸກຂ໌ແຫ່ງການພັດພາກ ແລະຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ “ພີ່! ພີ່!”

Verse 29

दृष्ट्वा समुत्तीर्णमिमं रामचंद्रं सुरैर्युतम् । भरतो भ्रातृविरहक्लिन्नं धीमान्ददर्श ह । हर्षाश्रूणि प्रमुंचंश्च दंडवत्प्रणनाम ह

ເມື່ອເຫັນພຣະຣາມຈັນທຣະຜູ້ກັບຄືນມາ ພ້ອມດ້ວຍໝູ່ເທວະ ພຣະພະຣະຕະຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ໃຈຊຸ່ມຊ່ຳດ້ວຍການພັດພາກຈາກພີ່ນ້ອງ ກໍຫຼັ່ງນ້ຳຕາແຫ່ງປີຕິ ແລ້ວກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດຢ່າງເຕັມກາຍ।

Verse 30

रघुनाथोऽपि तं दृष्ट्वा दंडवत्पतितं भुवि । उत्थाप्य जगृहे दोर्भ्यां हर्षालोकसमन्वितः

ຝ່າຍພຣະຣະຄຸນາຖ (ພຣະຣາມ) ເມື່ອເຫັນພຣະອົງນັ້ນນອນກົ້ມກາບຢູ່ເທິງພື້ນດິນດັ່ງດັນດະວັດ ກໍຊົມຊື່ນປີຕິ ຍົກຂຶ້ນແລ້ວກອດໄວ້ດ້ວຍແຂນທັງສອງ।

Verse 31

उत्थापितोऽपि हि भृशं नोदतिष्ठद्रुदन्मुहुः । रामचंद्रपदांभोजग्रहणासक्तबाहुभृत्

ແມ່ນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫນັກ ກໍຍັງບໍ່ຍອມຢືນ; ຮ້ອງໄຫ້ຊ້ຳໆ ແລະແຂນຂອງພຣະອົງກໍກອດກຸມພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະຣາມຈັນທຣະຢ່າງແນ່ນຫນາ।

Verse 32

भरत उवाच । दुराचारस्य दुष्टस्य पापिनो मे कृपां कुरु । रामचंद्र महाबाहो कारुण्यात्करुणानिधे

ພະພຣະຕະກ່າວວ່າ: “ຂໍພຣະອົງເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ເລວຊາ ແລະມີບາບ. ໂອ ພຣະຣາມຈັນທຣາ ຜູ້ມີແຂນອັນກ້າແຂງ, ໂອ ຄັງແຫ່ງກະຣຸນາ, ຂໍປະທານຄວາມກະຣຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 33

यस्ते विदेहजा पाणिस्पर्शं क्रूरममन्यत । स एव चरणो राम वने बभ्राम मत्कृते

ໂອ ພຣະຣາມ, ຕີນທີ່ເຄີຍຄິດວ່າການສຳຜັດດ້ວຍມືຂອງທິດາແຫ່ງວິເທຫະ (ສີຕາ) ແມ່ນຮຸນແຮງ—ຕີນນັ້ນເອງໄດ້ພະເນຈອນໃນປ່າເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 34

इत्युक्त्वाश्रुमुखो दीनः परिरभ्य पुनः पुनः । प्रांजलिः पुरतस्तस्थौ हर्षविह्वलिताननः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວຜູ້ທຸກທ້ອນ ໜ້າຊຸ່ມນ້ຳຕາ ໄດ້ກອດຊ້ຳໆ; ແລ້ວປະນົມມືຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ໃບໜ້າສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 35

रघुनाथस्तमनुजं परिष्वज्य कृपानिधिः । प्रणम्य च महामंत्रिमुख्यानापृच्छ्य सादरम्

ພຣະຣຄຸນາຖ ຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ ໄດ້ກອດນ້ອງຊາຍ; ແລ້ວຖວາຍນະມັດສະການ ແລະລາບັນດາມະນະຕຣີເອກດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 36

भरतेन समं भ्रात्रा पुष्पकासनमास्थितः । सीतां ददर्श भरतो भ्रातृपत्नीमनिंदिताम्

ເມື່ອນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະພຸສະປະກະ ຮ່ວມກັບພີ່ນ້ອງຄືພຣະພຣະຕະ, ພຣະພຣະຕະໄດ້ເຫັນນາງສີຕາ—ພັນລະຍາຂອງພີ່ຊາຍຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ।

Verse 37

अनसूयामिवात्रेः किं लोपामुद्रां घटोद्भुवः । पतिव्रतां जनकजाममन्यतननाम च

ພະລິສີອະກັດສະຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ ໄດ້ເຫັນລໂປມາມຸດຣາ ເປັນນາງພະຕິວຣະຕາ ເຫມືອນອະນະສູຍາ ພັນລະຍາຂອງອະຕຣິ ຫຼືບໍ? ແລະທ່ານຍັງນັບສີຕາ ທິດາຂອງຊະນະກະ ເປັນພັນລະຍາຜູ້ຈົ່ງຮັກຕໍ່ຜົວ—ພ້ອມທັງນາງອື່ນທີ່ຊື່ດຽວກັນດ້ວຍບໍ?

Verse 38

मातः क्षमस्व यदघं मया कृतमबुद्धिना । त्वत्सदृश्यः पतिपराः सर्वेषां साधुकारिकाः

ແມ່ເອີຍ ຂໍໂທດ ແລະຂໍໃຫ້ອະໄພບາບທີ່ຂ້າໄດ້ເຮັດດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້. ນາງທີ່ເຫມືອນແມ່ ຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ຜົວ (ປະຕິປະຣາຍະນະ) ຖືກສັນລະເສີນໂດຍທຸກຄົນວ່າເປັນຜູ້ມີຄຸນທຳແທ້.

Verse 39

जानक्यापि महाभागा देवरं वीक्ष्य सादरम् । आशीर्भिरभियुज्याथ समपृच्छदनामयम्

ແມ່ນແຕ່ນາງຊານະກີຜູ້ມີສິຣິ ເມື່ອເຫັນນ້ອງຊາຍຂອງຜົວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກໍໄດ້ທັກທາຍດ້ວຍຄຳອວຍພອນກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຖາມໄຖ່ສຸຂະພາບດ້ວຍຄວາມສຸພາບ.

Verse 40

विमानवरमारूढास्ते सर्वे नभसोंऽगणे । क्षणादालोकयांचक्रे निकटे स्वपितुः पुरीम्

ເມື່ອຂຶ້ນນັ່ງເທິງວິມານອັນປະເສີດ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍເຄື່ອນໄປໃນທ້ອງຟ້າອັນກວ້າງໃຫຍ່; ແລະໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກໍໄດ້ເຫັນເມືອງຂອງບິດາຕົນຢູ່ໃກ້ໆ.