Adhyaya 30

Verse 1

ऋषय ऊचुः । योऽसौ वेनस्त्वयाख्यातः पापाचारेण वर्तितः । तस्य पापस्य का वृत्तिः किं फलं प्राप्तवान्द्विज

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ເວນະຜູ້ນັ້ນທີ່ທ່ານໄດ້ເລົ່າວ່າປະພຶດທາງບາບ—ບາບຂອງເຂົາດຳເນີນໄປແນວໃດ ແລະ ໂອ ດວິຊະ, ເຂົາໄດ້ຮັບຜົນອັນໃດ?”

Verse 2

चरित्रं तस्य वेनस्य समाख्याहि यथा पुरा । विस्तरेण विदां श्रेष्ठ त्वं न एतन्महामते

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນັກຮູ້ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່! ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າເລື່ອງຂອງພະຣາຊາເວນະໃຫ້ລະອຽດ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນໃນການກ່ອນ.

Verse 3

सूत उवाच । चरित्रं तस्य वेनस्य वैन्यस्यापि महात्मनः । प्रवक्ष्यामि सुपुण्यं च यथान्यायं श्रुतं पुरा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕາມຄວາມຄວນ ຖືກຕາມທຳ ເຖິງຈະລິດປະຫວັດອັນເປັນມະຫາບຸນຂອງພຣະເວນະ ແລະຂອງມະຫາອາດມາ ໄວນະ (ປຣຶຖຸ) ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນມາແຕ່ການກ່ອນ.

Verse 4

जाते पुत्रे महाभागस्तस्मिन्पृथौ महात्मनि । विमलत्वं गतो राजा धर्मत्वं गतवान्पुनः

ເມື່ອພຣະບຸດມະຫາອາດມາ ປຣຶຖຸ ເກີດຂຶ້ນ ພຣະຣາຊາກໍເປັນຜູ້ມີມະຫາວາສນາ; ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດ ແລະກັບຄືນສູ່ທຳມະອີກຄັ້ງ.

Verse 5

महापापानि सर्वाणि अर्जितानि नराधमैः । तीर्थसंगप्रसंगेन तेषां पापं प्रयाति च

ມະຫາບາບທັງປວງທີ່ນະຣາທະມະສະສົມໄວ້ ຍ່ອມຖືກກຳຈັດ; ແມ່ນແຕ່ການໄດ້ສຳພັດແລະຄົບຄ້າກັບຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ບາບຂອງເຂົາກໍຈາກໄປ.

Verse 6

सतां संगात्प्रजायेत पुण्यमेव न संशयः । पापानां तु प्रसंगेन पापमेव प्रजायते

ຈາກການຄົບຄ້າກັບສັດບຸຣຸດ ຍ່ອມເກີດແຕ່ບຸນເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ແຕ່ຈາກການຄົບຄ້າກັບຄົນບາບ ຍ່ອມເກີດແຕ່ບາບເທົ່ານັ້ນ.

Verse 7

संभाषाद्दर्शनात्स्पर्शादासनाद्भोजनात्किल । पापिनां संगमाच्चैव किल्बिषं परिसंचरेत्

ແທ້ຈິງ ດ້ວຍການສົນທະນາ ການເຫັນໜ້າ ການສຳພັດ ການນັ່ງຮ່ວມ ແລະການກິນຮ່ວມ—ໂດຍການຄົບຄ້າກັບຄົນບາບ—ມົນທິນແຫ່ງບາບຖືກກ່າວວ່າຈະແຜ່ກະຈາຍ.

Verse 8

तथा पुण्यात्मकानां च पुण्यमेव प्रसंचरेत् । महातीर्थप्रसंगेन पापाः शुध्यंति नान्यथा

ດັ່ງນັ້ນໃນຫມູ່ຜູ້ມີຈິດໃຈເປັນບຸນ ບຸນເທົ່ານັ້ນຍ່ອມແຜ່ກະຈາຍແລະໝຸນວຽນໄປ. ບາບທັງຫຼາຍຖືກຊໍາລະໂດຍການຄົບຄ່າກັບມະຫາຕີຣຖະ (mahātīrtha) ສະຖານທີ່ຈາລິກອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ບໍ່ມີທາງອື່ນ.

Verse 9

पुण्यां गतिं प्रयान्त्येते निर्द्धूताशेष कल्मषाः । ऋषय ऊचुः । तत्कथं यांति ते पापाः परां सिद्धिं द्विजोत्तम

ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນເປັນມົງຄຸນ ເມື່ອສັດສະຫຼັດມົນທິນທີ່ເຫຼືອທັງປວງແລ້ວ. ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ແຕ່ຄົນບາບເຫຼົ່ານັ້ນຈະໄປຮອດສິດທິອັນສູງສຸດໄດ້ແນວໃດ, ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ?”

Verse 10

तन्नो विस्तरतो ब्रूहि श्रोतुं श्रद्धा प्रवर्तते

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາຢ່າງລະອຽດ; ສັດທາໃນການຟັງຂອງພວກເຮົາໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນແລ້ວ.

Verse 11

सूत उवाच । लुब्धकाश्च महापापाः संजाता दासधीवराः । रेवा च यमुना गंगास्तासामंभसि संस्थिताः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຄົນທີ່ໂລບແລະມີບາບໜັກ ກາຍເປັນທາດແລະຊາວຫາປາ ອາໄສຢູ່ໃນນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳ ເຣວາ, ຍະມຸນາ ແລະ ຄັງຄາ.”

Verse 12

ज्ञानतोऽज्ञानतः स्नात्वा संक्रीडंति च वै जले । महानद्याः प्रसंगेन ते यांति परमां गतिम्

ຈະຮູ້ກໍດີ ບໍ່ຮູ້ກໍດີ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລະເລີນຫຼິ້ນໃນນ້ຳ—ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການຄົບຄ່າກັບມະຫານະທີອັນສັກສິດ—ຍ່ອມບັນລຸຄະຕິສູງສຸດ.

Verse 13

दासत्वं पापसंघातं परित्यज्य व्रजंति ते । पुण्यतोयप्रसंगाच्च ह्याप्लुताः सर्व एव ते

ເມື່ອລະທິ້ງພັນທະແຫ່ງຄວາມເປັນທາດ—ອັນເປັນກອງບາບ—ເຂົາເຈົ້າກໍຈາກໄປ; ແລະໂດຍການສຳຜັດນ້ຳບຸນອັນສັກສິດ ແທ້ຈິງທຸກຄົນກໍບໍລິສຸດ ດັ່ງໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ.

Verse 14

महानद्याः प्रसंगाच्च अन्यासां नैव सत्तमाः । महापुण्यजनस्यापि पापं नश्यति पापिनाम्

ໂດຍການສຳພັນກັບແມ່ນ້ຳສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແມ່ນ້ຳອື່ນໆກໍກາຍເປັນດີເລີດ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດ; ແລະໂດຍການແຕະຕ້ອງຜູ້ມີບຸນໃຫຍ່ ບາບຂອງຄົນບາບກໍສູນສິ້ນ.

Verse 15

प्रसंगाद्दर्शनात्स्पर्शान्नात्र कार्या विचारणा । अत्रार्थे श्रूयते विप्रा इतिहासोऽघनाशनः

ພຽງແຕ່ການຄົບຄືນ, ການເຫັນ, ແລະການສຳຜັດ—ໃນນີ້ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອື່ນ. ໃນເລື່ອງນີ້ເອງ, ໂອ ພຣາຫມະນາ, ມີອິຕິຫາສະເກົ່າແກ່ອັນທຳລາຍບາບ ໄດ້ຍິນກັນຢູ່.

Verse 16

तं वो अद्य प्रवक्ष्यामि बहुपुण्यप्रदायकम् । कश्चिदस्ति मृगव्याधः सुलोभाख्यो महावने

ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍ ອັນໃຫ້ບຸນຫຼາຍ. ໃນປ່າໃຫຍ່ມີນາຍພານລ່າກວາງຄົນໜຶ່ງ ຊື່ ສຸໂລພະ

Verse 17

श्वभिर्वागुरिजालैश्च धनुर्बाणैस्तथैव च । मृगान्घातयते नित्यं पिशितास्वादलंपटः

ດ້ວຍໝາ, ບ່ວງດັກແລະຕາຂ່າຍ, ພ້ອມທັງຄັນທະນູແລະລູກສອນ, ເຂົາຂ້າກວາງຢູ່ເປັນນິດ—ໂລບຫຼົງໃນລົດຊາດເນື້ອສັດ.

Verse 18

एकदा तु सुदुष्टात्मा बाणपाणिर्धनुर्धरः । श्वभिः परिवृतो दुर्गं वनं विंध्यस्य वै गतः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ຊາຍຜູ້ຊົ່ວຊ້າຢ່າງຫນັກ—ນັກທະນູຖືລູກສອນໃນມື—ຖືກຫມາລ້ອມຮອບ ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ປ່າອັນອັນຕະລາຍໃນແດນວິນທະຍະ।

Verse 19

मृगान्रुरून्वराहांश्च भीतान्सूदितवान्बहून् । रेवातीरं समासाद्य कश्चिच्छफरघातकः

ເມື່ອຂ້າກວາງ, ຣຸຣຸ ແລະ ໝູປ່າທີ່ຫວາດກົວເປັນຈໍານວນຫຼາຍແລ້ວ ຜູ້ຂ້າປາຊະຟະຣະຄົນໜຶ່ງ ກໍມາຮອດຝັ່ງແມ່ນ້ໍາເຣວາ (ນະຣະມະດາ)

Verse 20

शफरान्सूदयित्वा स निर्जगाम बहिर्जलात् । मृगव्याधस्य लोभस्य भयत्रस्ता ततो मृगी

ເມື່ອຂ້າປາຊະຟະຣະແລ້ວ ລາວກໍອອກຈາກນ້ໍາມາຂ້າງນອກ; ແລ້ວນາງກວາງຜູ້ຫວາດກົວຕໍ່ຄວາມໂລບຂອງນາຍພານ ກໍຫນີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານ

Verse 21

जीवत्राणपरा सार्ता भीता चलितचेतना । त्वरमाणा पलायंती रेवातीरं समाश्रिता

ເພື່ອປົກປ້ອງຊີວິດ ຂະບວນຄາຣາວານນັ້ນ—ຫວາດກົວ ແລະ ຈິດໃຈສັ່ນໄຫວ—ໄດ້ຮີບຮ້ອນຫນີ ແລະ ໄປພຶ່ງພາຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍາເຣວາ

Verse 22

श्वभिश्च चालिता सा तु बाणघातक्षतातुरा । श्वसनस्यापि वेगेन सुलभो मृगघातकः

ນາງກວາງນັ້ນຖືກຫມາໄລ່ຕ້ອນ ແລະ ທຸກທ້ອນດ້ວຍບາດແຜຈາກລູກສອນ; ຜູ້ຂ້າກວາງກໍຕາມທັນນາງໄດ້ງ່າຍ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມໄວແຫ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງຕົນ

Verse 23

पृष्ठ एव समायाति पुरतो याति सा मृगी । दृष्टवांस्तां शफरहा बाणपाणिः समुद्यतः

ບັດນີ້ນາງກວາງມາຊິດທາງຫຼັງ ແລ້ວກໍໄປນຳຢູ່ຂ້າງໜ້າ. ເຫັນນາງແລ້ວ ຊະຟະຣະຫາ ຖືລູກສອນໃນມື ກໍລຸກຂຶ້ນພ້ອມຈະຍິງ.

Verse 24

धनुरानम्य वेगेन अनुरुध्य च तां मृगीम् । तावल्लुब्धक लोभाख्यः श्वभिः सार्द्धं समागतः

ລາວງໍ້ຄັນທະນູຢ່າງໄວ ແລະໄລ່ຕາມນາງກວາງໃຫ້ໃກ້. ໃນຂະນະນັ້ນ ນາຍພານຊື່ “ໂລພະ” ກໍມາຮອດພ້ອມກັບໝາຂອງລາວ.

Verse 25

न हंतव्या मदीयेयं मृगयां मे समागता । तस्य वाक्यं समाकर्ण्य मीनहा मांसलंपटः

“ການລ່ານີ້ເປັນຂອງຂ້າ ທີ່ມາຮອດນີ້ແລ້ວ; ຢ່າໄດ້ຂ້າ” ເມື່ອຜູ້ຂ້າປາ ຜູ້ໂລບໃນເນື້ອ ໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ກໍເກີດການຕອບໂຕ.

Verse 26

बाणं मुमोच दुष्टात्मा तामुद्दिश्य महाबलः । निहता मृगलुब्धेन बाणेन निशितेन च

ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວແຕ່ມີກໍາລັງຫຼາຍນັ້ນ ປ່ອຍລູກສອນເລັ່ງໄປຫານາງ. ນາງກວາງຖືກສັງຫານໂດຍລູກສອນອັນຄົມກຣິບຂອງນາຍພານ.

Verse 27

प्रमृता सा मृगी तत्र बाणाभ्यां पापचेतसोः । श्वभिर्दंतैः समाक्रांता त्वरमाणा पपात सा

ທີ່ນັ້ນນາງກວາງຖືກບາດເຈັບຫນັກດ້ວຍລູກສອນສອງດອກຂອງຜູ້ມີໃຈບາບ. ຖືກໝາກັດຂົ່ມດ້ວຍແຂ້ວ ນາງຮ້ອນຮົນດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ ແລ້ວລົ້ມລົງ.

Verse 28

शिखराच्च ह्रदे पुण्ये रेवायाः पापनाशने । श्वानश्च त्वरमाणास्ते पतिता विमले ह्रदे

ຈາກຍອດພູ ລົງສູ່ຫຼວງນ້ຳສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ ຜູ້ທຳລາຍບາບ; ໝາເຫຼົ່ານັ້ນກໍຮີບຮ້ອນພຸ່ງໄປ ແລ້ວຕົກລົງໃນຫຼວງນ້ຳອັນບໍລິສຸດໃສ.

Verse 29

मृगव्याधो वदत्येव धीवरं क्रोधमूर्च्छितः । मदीयेयं मृगी दुष्ट कस्माद्बाणैर्हता त्वया

ນາຍພານຜູ້ຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ໄດ້ເວົ້າກັບຊາວຫາປາວ່າ: “ເຈົ້າຄົນຊົ່ວ! ກວາງເພດແມ່ນີ້ເປັນຂອງຂ້າ; ເຈົ້າຍິງນາງດ້ວຍລູກສອນເພາະຫຍັງ?”

Verse 30

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने त्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີສາມສິບ “ຕອນເວນາ” ໃນພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີປັດມະປຸຣານະ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 31

युध्यमानौ ततस्तौ तु द्वावेतौ तु परस्परम् । क्रोधलोभान्महाभागौ पतितौ विमले जले

ແລ້ວຄົນທັງສອງນັ້ນກໍຕໍ່ສູ້ກັນເອງ; ເນື່ອງຈາກໂກດແລະໂລບ ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ມີວາສນາ ກໍຕົກລົງໃນນ້ຳອັນໃສບໍລິສຸດ.

Verse 32

तस्मिन्काले महापर्व वर्तते गतिदायकम् । अमावास्या समायोगं महापुण्यफलप्रदम्

ໃນເວລານັ້ນ ມະຫາປະເວນີອັນສັກສິດເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ໃຫ້ຄະຕິອັນສູງສຸດ; ຄືການສົມພົບແຫ່ງວັນອະມາວາສະຍາ ຜູ້ປະທານຜົນບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 33

वेलायां पतिताः सर्वे पर्वणस्तस्य सत्तम । जपध्यानविहीनास्ते भावसत्यविवर्जिताः

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ມີຄຸນທຳ ພິທີວັດຕະປະຕິບັດອັນສັກສິດທັງໝົດຂອງເຂົາໄດ້ພັງທະລາຍ; ຂາດຈາກການສວດມົນ (ຈະປະ) ແລະ ສະມາທິ ແລະຂາດທັງຄວາມຈິງໃຈກັບສັດຈະ.

Verse 34

तीर्थस्नानप्रसंगेन मृगी श्वा च स लुब्धकः । सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते गताः परमां गतिम्

ໂດຍໂອກາດແຫ່ງການອາບນ້ຳທີ່ທີຣຖະ ກວາງເພດແມ່, ໝາ, ແລະນາຍພານຜູ້ນັ້ນ—ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 35

तीर्थानां च प्रभावेण सतां संगाद्द्विजोत्तमाः । नाशयेत्पापिनां पापं दहेदग्निरिवेंधनम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງທີຣຖະ ແລະໂດຍສັດສັງກັບຜູ້ດີ ຍ່ອມທຳລາຍບາບຂອງຄົນບາບໄດ້ ເຫມືອນໄຟເຜາເຊື້ອໄຟ.

Verse 36

सूत उवाच । तेषामेवं हि संसर्गादृषीणां च महात्मनाम् । संभाषाद्दर्शनान्नष्टं स्पर्शाच्चैव नृपस्य च

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແທ້ຈິງ ໂດຍການຄົບຫາກັບລິສີມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານັ້ນ—ດ້ວຍການສົນທະນາ ດ້ວຍການໄດ້ເຫັນ ແລະແມ່ນກະທັ້ງດ້ວຍການສຳຜັດ—ມົນທິນ/ຄວາມທຸກຂອງພະຣາຊາກໍຖືກທຳລາຍ.

Verse 37

वेनस्य कल्मषं नष्टं सतां संगात्पुरा किल । अत्युग्रपुण्यसंसर्गात्पापं नश्यति पापिनाम्

ແທ້ຈິງ ໃນການກ່ອນ ມົນທິນຂອງເວນະໄດ້ຖືກທຳລາຍໂດຍການຄົບຫາກັບຜູ້ດີ; ເພາະໂດຍການສຳຜັດກັບບຸນອັນແຮງກ້າຢ່າງຍິ່ງ ບາບຂອງຄົນບາບຍ່ອມສູນສິ້ນ.

Verse 38

अत्युग्रपापिनां संगात्पापमेव प्रसंचरेत् । मातामहस्य दोषेण संलिप्तो वेन एव सः

ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້າກັບຜູ້ບາບອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ບາບເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງແຜ່ກະຈາຍ. ໂດຍໂທດຂອງຕາຝ່າຍແມ່ ລາວຈຶ່ງຖືກມົນທິນ—ແທ້ຈິງລາວນັ້ນແມ່ນເວນາເອງ.

Verse 39

ऋषय ऊचुः । मातामहस्य को दोषस्तं नो विस्तरतो वद । स मृत्युः स च वै कालः स यमो धर्म एव च

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ໂທດຂອງຕາຝ່າຍແມ່ແມ່ນຫຍັງ? ຈົ່ງບອກເຮົາໂດຍລະອຽດ. ທ່ານແມ່ນຄວາມຕາຍ; ທ່ານແມ່ນກາລະ (ເວລາ) ແທ້; ທ່ານແມ່ນຍະມະ; ແລະທ່ານແມ່ນທັມມະເອງ.”

Verse 40

न हिंसको हि कस्यापि पदे तस्मिन्प्रतिष्ठितः । चराचराश्च ये लोकाः स्वकर्मवशवर्तिनः

ໃນສະຖານະນັ້ນ ຜູ້ຮຸນແຮງບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຕັ້ງມັ່ນໄດ້. ໂລກທັງປວງ—ທັງສັດເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ລ້ວນດຳເນີນຕາມອຳນາດແຫ່ງກຳຂອງຕົນ.

Verse 41

जीवंति च म्रियंते च भुंजंत्येवं स्वकर्मभिः । पापाः पश्यंति तं घोरं तेषां कर्मविपाकतः

ເຂົາເຈົ້າມີຊີວິດ ແລະຕາຍ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເສວຍຜົນຕາມກຳຂອງຕົນ. ຄົນບາບເຫັນຄວາມນ່າສະພຶງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກວິບາກກຳທີ່ສຸກງອມຂອງຕົນ.

Verse 42

निरयेषु च सर्वेषु कर्मणैवं सुपुण्यवान् । योजयेत्ताडयेत्सूत यम एष दिनेदिने

ໃນນະລົກທັງປວງ ຕາມກຳຂອງແຕ່ລະຄົນ ໂອ້ ສູຕາ! ຍະມະຈັດສັນໃຫ້ໄປຢູ່ ແລະໃຫ້ຖືກລົງໂທດ ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ.

Verse 43

सर्वेष्वेव सुपुण्येषु कर्मस्वेवं सपुण्यवान् । योजयत्येव धर्मात्मा तस्य दोषो न दृश्यते

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີບຸນ ແລະມີຈິດໃຈທາງທຳ ຜູ້ອຸທິດຕົນດ້ວຍສັດທາໃນກຳມະອັນເປັນມະຫາກຸສົນທັງປວງ ບໍ່ປາກົດໂທດແກ່ຜູ້ນັ້ນເລີຍ

Verse 44

स मृत्योः केन दोषेण पापी वेनस्त्वजायत । सूत उवाच । स मृत्युः शासको नित्यं पापानां दुष्टचेतसाम्

“ດ້ວຍໂທດອັນໃດຂອງ ມຣິຕຍຸ (ຄວາມຕາຍ) ຈຶ່ງເກີດເວນະຜູ້ບາບ?” ສູຕະກ່າວວ່າ: “ມຣິຕຍຸນັ້ນເປັນຜູ້ລົງໂທດ ແລະເປັນຜູ້ປົກຄອງຂອງຄົນບາບຜູ້ຈິດຊົ່ວຢູ່ເສມອ”

Verse 45

वर्तते कालरूपेण तेषां कर्म विमृश्यति । दुष्कृतं कर्म यस्यापि कर्मणा तेन घातयेत्

ກາລະໃນຮູບຂອງຕົນເອງ ດຳເນີນໄປ ແລະພິຈາລະນາຊັ່ງຕວງກຳມະຂອງເຂົາເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດເຄີຍເຮັດກຳຊົ່ວ ກໍຄວນທຳລາຍມັນດ້ວຍກຳມະເອງ—ດ້ວຍກຳດີຕາມທຳ

Verse 46

तस्य पापं विदित्वाऽसौ नयत्येवं हि तं यमः । सुकृतात्मा लभेत्स्वर्गं कर्मणा सुकृतेन वै

ເມື່ອຮູ້ບາບຂອງເຂົາແລ້ວ ຍະມະຈຶ່ງນຳເຂົາໄປດັ່ງນີ້ ແຕ່ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈເປັນກຸສົນ ຍ່ອມໄດ້ສະຫວັນແທ້ໆ ໂດຍກຳດີ

Verse 47

योजयत्येष तान्सर्वान्मृत्युरेव सुदूतकैः । महता सौख्यभावेन गीतमंगलकारिणा

ແທ້ຈິງ ມຣິຕຍຸເອງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ແລະຮວບຮວມດວງວິນຍານເຫຼົ່ານັ້ນທັງປວງ ໂດຍອາໄສທູດຜູ້ສາມາດຂອງຕົນ ດ້ວຍອາການອັນສຸກສະບາຍຢ່າງໃຫຍ່ ພ້ອມທັງຂັບຮ້ອງ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນ

Verse 48

दानभोगादिभिश्चैव योजयेच्च कृतात्मकान् । पीडाभिर्विविधाभिश्च क्लेशैः काष्ठैश्च दारुणैः

ແລະພຶງນໍາຜູ້ມີນິໄສຊົ່ວໃຫ້ຮັບໂທດດ້ວຍຄ່າປັບ, ຍຶດຊັບ ແລະອື່ນໆ; ໃຫ້ຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດນານາ, ຄວາມລໍາບາກ ແລະໂທດທີ່ຮຸນແຮງບີບຄັ້ນ.

Verse 49

त्रासयेत्ताडयेद्विप्रान्स क्रोधो मृत्युरेव तान् । कर्मण्येवं हि तस्यापि व्यापारः परिवर्तते

ຖ້າຜູ້ໃດຂົ່ມຂູ່ ຫຼືຕີພຣາຫມັນ ຄວາມໂກດນັ້ນເອງຈະເປັນຄວາມຕາຍແກ່ເຂົາ; ເພາະໃນການກະທໍາແບບນັ້ນ ຄວາມສາມາດໃນການເຮັດທຳດີກໍຖືກກັບຄືນ ແລະກາຍເປັນຕົວຕໍ່ຕ້ານ.

Verse 50

मृत्योश्चापि महाभाग लोभात्पुण्यात्प्रजायते । सुनीथा नाम वै कन्या संजातैषा महात्मनः

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ! ຈາກມຣິຕຍຸເຊັ່ນກັນ—ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບຍຶດຕິດໃນບຸນ—ໄດ້ເກີດທິດານາມ “ສຸນີຖາ”; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງບັງເກີດຈາກມະຫາອາດມານັ້ນ.

Verse 51

पितुःकर्म विमृश्यैव क्रीडमाना सदैव सा । प्रजानां शास्ति कर्तारं पुण्यपापनिरीक्षणम्

ເມື່ອພິຈາລະນາກຳຂອງບິດາແລ້ວ ນາງກໍຢູ່ໃນການເລີ່ນຢ່າງສະເໝີ; ແຕ່ນາງແມ່ນຜູ້ລົງໂທດສັດທັງປວງ ຜູ້ບັງຄັບວິໄນ ແລະຜູ້ກວດສອບບຸນກັບບາບ.

Verse 52

सा तु कन्या महाभागा सुनीथा नाम तस्य सा । रममाणा वनं प्राप्ता सखीभिः परिवारिता

ນາງທິດາຜູ້ມີວາສນານັ້ນ—ຊື່ “ສຸນີຖາ”—ລະເລີງຢູ່ໃນຕົນ ແລະມີໝູ່ສາວລ້ອມຮອບ ໄດ້ໄປຮອດປ່າ.

Verse 53

तत्रापश्यन्महाभागं गंधर्वतनयं वरम् । गीतकोलाहलस्यापि सुशंखं नाम सा तदा

ທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ເຫັນບຸດແຫ່ງຄັນທັບພະຜູ້ສູງສົມບູນ ນາມວ່າ ສຸສັງຂະ ຢູ່ທ່າມກາງຄວາມຄຶກຄື້ນແຫ່ງບົດເພງ

Verse 54

ददर्श चारुसर्वांगं तप्यंतं सुमहत्तपः । गीतविद्यासु सिद्ध्यर्थं ध्यायमानं सरस्वतीम्

ລາວໄດ້ເຫັນຜູ້ມີອະວະຍະວະງາມສົມສ່ວນ ກຳລັງບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເພ່ງພິຈາລະນາພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ເພື່ອໄດ້ສິດທິໃນສິລະປະແຫ່ງບົດເພງແລະວິຊາ

Verse 55

तस्योपघातमेवासौ सा चकार दिने दिने । सुशंखः क्षमते नित्यं गच्छगच्छेति सोऽब्रवीत्

ນາງໄດ້ທຳຮ້າຍແລະກໍ່ກວນເຂົາທຸກມື້. ແຕ່ສຸສັງຂະກໍອົດທົນເສມອ ແລະກ່າວວ່າ “ໄປເຖີດ—ໄປເຖີດ”

Verse 56

प्रेषिता नैव गच्छेत्सा विघ्नमेव समाचरेत् । तेनाप्युक्ता सा हि क्रुद्धा ताडयत्तपसि स्थितम्

ແມ່ນຖືກສັ່ງໃຫ້ໄປ ແຕ່ນາງກໍບໍ່ໄປ ກັບຈົ່ງໃຈກໍ່ອຸປະສັກ. ແມ່ນແຕ່ເຂົາເວົ້າເຕືອນ ນາງກໍໂກດກ້າ ຕີຜູ້ທີ່ຈົ່ງຈອງຢູ່ໃນຕະປະ

Verse 57

तामुवाच ततः क्रुद्धः सुशंखः क्रोधमूर्च्छितः । दुष्टे पापसमाचारे कस्माद्विघ्नस्त्वया कृतः

ແລ້ວສຸສັງຂະໂກດກ້າ ຖືກໂທສະຄອບງຳ ຈຶ່ງກ່າວກັບນາງວ່າ “ນາງຊົ່ວ ຜູ້ປະພຶດບາບ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງກໍ່ອຸປະສັກນີ້?”

Verse 58

ताडनात्ताडनं दुष्टे न कुर्वंति महाजनाः । आक्रुष्टा नैव कुप्यंति इति धर्मस्य संस्थितिः

ເມື່ອຖືກຄົນຊົ່ວຕີ ຜູ້ດີຜູ້ປະເສີດບໍ່ຕີຕອບຄືນ; ແມ່ນຖືກດ່າກໍບໍ່ໂກດ—ນີ້ແມ່ນທາງທີ່ຕັ້ງມັ່ນຂອງທຳມະ.

Verse 59

त्वयाहं घातितः पापे निर्दोषस्तपसान्वितः । एवमुक्त्वा स धर्मात्मा सुनीथां पापचारिणीम्

“ໂອ ຜູ້ມີບາບ, ໂດຍເຈົ້ານີ້ແຫຼະ ຂ້ອຍຖືກຂ້າ, ແມ່ນວ່າຂ້ອຍບໍ່ມີຜິດ ແລະມີຕະປະ.” ເວົ້າແລ້ວ ທ່ານຜູ້ຖືທຳມະໄດ້ກ່າວກັບ ສຸນີຖາ ຜູ້ປະພຶດບາບ.

Verse 60

विरराम महाक्रोधाज्ज्ञात्वा नारीं निवर्तितः । ततः सा पापमोहाद्वा बाल्याद्वा तमिहैव च

ທ່ານໄດ້ຢຸດຈາກຄວາມໂກດອັນໃຫຍ່; ຮູ້ວ່າເປັນຍິງຈຶ່ງຫັນກັບ. ແລ້ວນາງ—ດ້ວຍຄວາມຫຼົງໃນບາບ ຫຼືດ້ວຍຄວາມເດັກນ້ອຍ—ກໍໄດ້ເຮັດສິ່ງນັ້ນກັບທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 61

समुवाच महात्मानं सुशंखं तपसि स्थितम् । त्रैलोक्यवासिनां तातो ममैव परिघातकः

ເຂົາໄດ້ກ່າວກັບມະຫາອາດມະ ສຸຊັງຄະ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະວ່າ: “ທ່ານພໍ່ເອີຍ, ຄົນນີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ຈູ່ໂຈມ—ແມ່ນຜູ້ທຳລາຍ—ຊາວສາມໂລກ.”

Verse 62

असतो घातयेन्नित्यं सत्यान्स परिपालयेत् । नैव दोषो भवेत्तस्य महापुण्येन वर्तयेत्

ຄວນປາບປາມຄົນອະສັດເສມອ ແລະປົກປ້ອງຜູ້ສັດຈິງ. ສຳລັບຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີຜິດເລີຍ; ທ່ານດຳເນີນຕາມບຸນອັນໃຫຍ່.

Verse 63

एवमुक्त्वा गता सा तु पितरं वाक्यमब्रवीत् । मया हि ताडितस्तात गंधर्वतनयो वने

ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງໄປຫາບິດາແລະກ່າວວ່າ: “ພໍ່ເຈົ້າ, ໃນປ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕີລູກຊາຍຂອງຄັນທັຣວະ.”

Verse 64

तपस्तपन्सदैकांते कामक्रोधविवर्जितः । स मामुवाच धर्मात्मा क्रोधरागसमन्वितः

ທ່ານນັ້ນບຳເນົາຕະປະຢູ່ເປັນນິດໃນທີ່ສະງົບ ປາສະຈາກກາມແລະໂທສະ; ແຕ່ທ່ານຜູ້ມີຈິດທຳນັ້ນໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າ—ໃນຂະນະນັ້ນກັບມີໂທສະແລະຣາຄະປະກອບຢູ່

Verse 65

ताडयेन्नैव ताडंतं क्रोशंतं नैव क्रोशयेत् । इत्युवाच स मां तात तन्मे त्वं कारणं वद

“ຜູ້ໃດຕີເຮົາ ຢ່າຕີຕອບ; ຜູ້ໃດຮ້ອງໂຮກ ຢ່າຮ້ອງໂຮກຕອບ.” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງຖາມຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ລູກເອີຍ ຈົ່ງບອກເຫດຜົນນັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 66

एवमुक्तः स वै मृत्युः सुनीथां द्विजसत्तमाः । किंचिन्नोवाच धर्मात्मा प्रश्नप्रत्युत्तरं ततः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມຣິຕຍຸ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ—ບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງເລີຍກັບສຸນີຖາ; ຜູ້ມີຈິດທຳນັ້ນກໍນິ່ງ ແລະການຖາມຕອບກໍຢຸດລົງ

Verse 67

वनं प्राप्ता पुनः सा हि सुशंखो यत्र संस्थितः । कराघातैस्ततो दौष्ट्याद्घातितस्तपतां वरः

ຕໍ່ມານາງໄດ້ກັບໄປປ່າອີກຄັ້ງ ບ່ອນທີ່ສຸສັງຄະພັກຢູ່; ແລະດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຮ້າຍລ້ວນໆ ນັກຕະປະຜູ້ປະເສີດນັ້ນຖືກຕີດ້ວຍຝາມື

Verse 68

सुशंखस्ताडितो विप्रा मृत्योश्चैव हि कन्यया । ततः क्रुद्धो महातेजाः शशाप तनुमध्यमाम्

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ສຸຊັງຄະ ຖືກນາງກຸມາຣີຜູ້ເປັນມະຣະນະ (ມຣິຕຍຸ) ໂດຍແທ້ຕີຖືກ. ແລ້ວຜູ້ມີຣັດສະມີແຮງກ້ານັ້ນໂກດ ແລະສາບນາງຜູ້ເອວບາງນັ້ນ.

Verse 69

निर्दोषो हि यतो दुष्टे त्वयैव परिताडितः । अहमत्र वने संस्थस्तस्माच्छापं ददाम्यहम्

ເນື່ອງຈາກ ໂອ ຜູ້ຊົ່ວ, ຄົນບໍ່ມີຄວາມຜິດຖືກເຈົ້າຕີເອງ, ແລະຂ້ອຍພັກອາໄສຢູ່ໃນປ່ານີ້; ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ຂ້ອຍຈຶ່ງປະກາດຄຳສາບ.

Verse 70

गार्हस्थ्यं च समास्थाय सह भर्त्रा यदा शृणु । पापाचारमयः पुत्रो देवब्राह्मणनिंदकः

ຈົ່ງຟັງ: ເມື່ອນາງເຂົ້າສູ່ອາສຣົມຄະຫັດຖະພ້ອມກັບສາມີ ແຕ່ຍັງປະພຶດຜິດທາງທຳ, ຈະເກີດບຸດຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍການກະທຳບາບ ແລະເປັນຜູ້ຫມິ່ນເທວະດາກັບພຣາຫມະນ.

Verse 71

सर्वपापरतो दुष्टे तव गर्भे भविष्यति । एवं शप्त्वा गतः सोपि तप एव समाश्रितः

“ໂອ ຜູ້ຊົ່ວ, ໃນຄັນຂອງເຈົ້າຈະເກີດຜູ້ທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນບາບທັງປວງ” ເມື່ອສາບດັ່ງນີ້ແລ້ວ ລາວກໍຈາກໄປ ໂດຍອາໄສແຕ່ຕະປະ (ຕະປັດສະຍາ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 72

गते तस्मिन्महाभागे सा सुनीथा गृहं गता । समाचष्ट महात्मानं पितरं तप्तमानसा

ເມື່ອມະຫາບຸລຸດຜູ້ມີສິຣິມົງຄົນນັ້ນໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ, ສຸນີຖາກໍກັບເຮືອນ. ດ້ວຍໃຈທີ່ຮ້ອນຮົ່ມດ້ວຍຄວາມໂສກ, ນາງໄດ້ແຈ້ງແກ່ບິດາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ທັງໝົດ.

Verse 73

यथा शप्ता तदा तेन गंधर्वतनयेन सा । तत्सर्वं संश्रुतं तेन मृत्युना परिभाषितम्

ດັ່ງທີ່ນາງເຄີຍຖືກສາບໃນເວລານັ້ນໂດຍບຸດແຫ່ງຄັນທັຣວະ ສິ່ງທັງປວງນັ້ນກໍຖືກມ຤ິຕຍຸ (ເທວະແຫ່ງຄວາມຕາຍ) ໄດ້ຍິນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບນາງຕາມນັ້ນ।

Verse 74

कस्मात्कृतस्त्वयाघातस्तपति दोषवर्जिते । युक्तं नैव कृतं पुत्रि सत्यस्यैव हि ताडनम्

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ເຈົ້າເຫດໃດຈຶ່ງຕີນາງ? ມັນເຮັດໃຫ້ຂ້າເຈັບປວດ. ລູກສາວເອີຍ ບໍ່ຄວນເລີຍ—ເພາະປານກັບຕີສັດຈະເອງ।

Verse 75

एवमाभाष्य धर्मात्मा मृत्युः परमदुःखितः । बभूव स हि तत्तस्यादिष्टमेवं विचिंतयन्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມ຤ິຕຍຸຜູ້ມີທຳເປັນໃຈ ກໍເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ ເພາະຄິດວ່າ “ນີ້ແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຊາໃຫ້ຂ້າ”।

Verse 76

सूत उवाच । अत्रिपुत्रो महातेजा अंगो नाम प्रतापवान् । एकदा तु गतो विप्रा नंदनं प्रति स द्विजः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ບຸດແຫ່ງອັດຣິ ພຣາຫມະນຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ນາມວ່າ ອັງຄະ ຜູ້ມີອານຸພາບ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ດວິຊະນັ້ນໄດ້ໄປສູ່ນັນທະນະ।

Verse 77

तत्र दृष्ट्वा देवराजं तमिंद्रं पाकशासनम् । अप्सरसां गणैर्युक्तं गंधर्वैः किन्नरैस्तथा

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນເທວະຣາຊອິນທຣະ—ຜູ້ລົງທັນປາກະ—ມີຫມູ່ອັບສະຣາລ້ອມຮອບ ແລະມີຄັນທັຣວະກັບກິນນະຣາຮ່ວມດ້ວຍ।

Verse 78

गीयमानं गीतगैश्च सुस्वरैः सप्तकैस्तथा । वीज्यमानं सुगंधैश्च व्यजनैः सर्व एव सः

ພຣະອົງຖືກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນໂດຍນັກຮ້ອງສຽງໄພເຣາະ ຕາມສຽງດົນຕີ 7 ສຽງ; ແລະຖືກພັດວີຈາກທຸກທິດດ້ວຍພັດຫອມກອບກິ່ນ.

Verse 79

योषिद्भी रूपयुक्ताभिश्चामरैर्हंसगामिभिः । छत्रेण हंसवर्णेन चंद्रबिंबानुकारिणा

ນາງຜູ້ງາມຖືຈາມຣາ ຄອຍປະນິບັດ ເຄື່ອນໄຫວອ່ອນຊ້ອຍດຸດຫົງ; ແລະມີຮົ່ມຂາວດຸດຫົງ ຄ້າຍວົງຈັນ ກາງບັງເຫນືອພຣະອົງ.

Verse 80

राजमानं सहस्राक्षं सर्वाभरणभूषितम् । कामक्रीडागतं देवं दृष्टवानमितौजसम्

ເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະອິນທຣາ ຜູ້ມີພັນນະຕາ ສ່ອງສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກຢ່າງ; ສະເດັດມາເພື່ອກາມກີລາ ແລະມີລິດເດດຫາປະມານບໍ່ໄດ້.

Verse 81

तस्य पार्श्वे महाभागां पौलोमीं चारुमंगलाम् । रूपेण तेजसा चैव तपसा च यशस्विनीम्

ຂ້າງພຣະອົງນັ້ນ ມີນາງເປົາໂລມີ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຍິ່ງ ງາມສະງ່າ; ໂດດເດັ່ນດ້ວຍຄວາມງາມ ຣັດສະມີ ແລະຕະປະ (ຕະບະ) ອັນມີກຽດສຽງ.

Verse 82

सौभाग्येन विराजंतीं पातिव्रत्येन तां सतीम् । तया सह सहस्राक्षः स रेमे नंदने वने

ນາງສະຕີນັ້ນ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນ ແລະອານຸພາບແຫ່ງປະຕິວຣະຕະ (ຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ)। ພ້ອມກັບນາງ ສະຫັດສະຣາກສະ (ພຣະອິນທຣາ) ໄດ້ເພີດເພີນໃນປ່ານັນທະນະ.

Verse 83

तस्य लीलां समालोक्य अंगश्चैव द्विजोत्तमः । धन्यो वै देवराजोऽयमीदृशैः परिवारितः

ເມື່ອເຫັນລີລາອັນເທວະພາບນັ້ນ ອັງກະ—ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ—ກ່າວວ່າ “ແທ້ຈິງ ເທວະຣາຊອົງນີ້ມີພອນ ເພາະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍສະຫາຍອັນສູງສົ່ງເຊັ່ນນີ້”

Verse 84

अहोऽस्य तपसो वीर्यं येन प्राप्तं महत्पदम् । यदा ममेदृशः पुत्रः सर्वलोकप्रधारकः

“ໂອ້! ຕະປະຂອງລາວມີພະລັງຫນັກແຄ່ໃດ ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເມື່ອໃດຂ້າຈຶ່ງຈະມີລູກຊາຍເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ?”

Verse 85

भवेत्तदा महत्सौख्यं प्राप्स्यामीह न संशयः । इति चिंतापरो भूत्वा त्वरमाणो गृहागतः

“ເມື່ອນັ້ນ ຄວາມສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈະເກີດຂຶ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຂ້າຈະໄດ້ຮັບມັນຢູ່ນີ້” ຄິດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຮີບຮ້ອນກັບເຮືອນ