The Exposition of the Krishna Mantra (Kṛṣṇa-mantra-prakāśa): Nyāsa, Dhyāna, Worship, Yantra, and Prayoga

Verse 1

सूत उवाच । श्रुत्वा तु नारदो विप्राः कुमारवचनं मुनिः । यत्पप्रच्छ पुनस्तच्च युष्मभ्यं प्रवदाम्यहम् ॥ १ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ! ຫຼັງຈາກໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງກຸມາຣະ ມຸນີນາຣະດະໄດ້ຖາມອີກຄັ້ງຕາມທີ່ປາຖະນາຮູ້; ນັ້ນແຫຼະ ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງບັດນີ້।

Verse 2

कार्तवीर्यस्य कवचं तथा हनुमतोऽपि च । चरितं च महत्पुण्यं श्रुत्वा भूयोऽब्रवीद्वचः ॥ २ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄະວະຈະ (ບົດຄຸ້ມຄອງ) ຂອງກາຣຕະວີຣຍະ ແລະຂອງພຣະຫນຸມານດ້ວຍ ພ້ອມທັງໄດ້ຟັງປະຫວັດອັນມີບຸນຍິ່ງຂອງພຣະຫນຸມານ ທ່ານກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ອີກຄັ້ງ।

Verse 3

नारद उवाच । साधु साधु मुनिश्रेष्ठ त्वयातिकरुणात्मना । श्रावितं चरितं पुण्यं शिवस्य च हनूमतः ॥ ३ ॥

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ດ້ວຍໃຈອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ຟັງເລື່ອງອັນບໍລິສຸດ ແລະມີບຸນຂອງພຣະສິວະ ແລະພຣະຫນຸມານ.”

Verse 4

तन्त्रस्यांस्य क्रमप्राप्तं कथनीयं च यत्त्वया । तत्प्रब्रूहि महाभाग किं पृष्ट्वान्यद्विदांवर ॥ ४ ॥

ໂອ ຜູ້ມີສິຣິອັນສູງສົ່ງ! ຂໍທ່ານຈົ່ງອະທິບາຍສິ່ງທີ່ທ່ານພຶງກ່າວສອນຕາມລໍາດັບໃນຕັນຕຣະນີ້. ຈົ່ງກ່າວອອກເຖີດ, ໂອ ມະຫາອາດມາ—ຍັງມີອັນໃດອື່ນອີກທີ່ຂ້ອຍຄວນຖາມທ່ານ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້?

Verse 5

सनत्कुमार उवाच । अथ वक्ष्ये कृष्णमंत्रान्भुक्तिमुक्तिफलप्रदान् । ब्रह्माद्या यान्समाराध्य सृष्ट्यादिकरणे क्षमाः ॥ ५ ॥

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍມົນຕຣະຂອງພຣະກຣິສນະ ອັນປະທານຜົນທັງພົກ (ຄວາມສຸກໂລກີ) ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ດ້ວຍມົນຕຣະເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ເມື່ອບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກໍມີຄວາມສາມາດໃນການສ້າງສັນ ແລະພາລະກິດແຫ່ງຈັກກະວານອື່ນໆ।

Verse 6

कामः कृष्णपदं ङतं गोविंदं च तथाविधम् । गोपीजनपदं पश्चाद्वल्लभायाग्निसुंदरी ॥ ६ ॥

ກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ) ຖືກກ່າວວ່າໄດ້ໄປຫາ «ພຣະບາດຂອງພຣະກຣິສນະ» ແລະໄປຫາ «ໂກວິນດະ» ເຊັ່ນດຽວກັນ; ຕໍ່ມາ ອັກນິສຸນດະຣີ ຜູ້ງາມແຫ່ງໄຟ ໄດ້ໄປຫາຖິ່ນຖານຂອງກົບປີ ເພື່ອເປັນຜູ້ຮັກຂອງວັລລະພາ।

Verse 7

अष्टादशार्णो मंत्रोऽयं दुर्गाधिष्ठातृदैवतः । नारदोऽस्य मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः ॥ ७ ॥

ມົນຕຣານີ້ເປັນມົນຕຣາ 18 ພະຍາງ ມີພຣະເທວີດຸຣຄາເປັນເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ. ສໍາລັບມັນ ນາຣະດະເປັນຣິສິ, ສັນທະ (ຉັນທະ) ແມ່ນ ກາຍະຕຣີ, ແລະເທວະທີ່ຖືກເຊີນອີກຄັ້ງກໍແມ່ນ ກາຍະຕຣີ.

Verse 8

श्रीकृष्णः परमात्मा च कामो बीजं प्रकीर्तितम् । स्वाहा शक्तिर्नियोगस्तु चतुर्वर्गप्रसिद्धये ॥ ८ ॥

ພຣະສຣີກຣິສນະແມ່ນປຣະມາຕະມາ (ອາດຕະສູງສຸດ); «ກາມ» ຖືກປະກາດເປັນບີຈະ (ພະຍາງເມັດ). «ສວາຫາ» ແມ່ນສັກຕິ (ຖ້ອຍຄໍາເສີມພະລັງ) ແລະນິໂຍກ (ເຈດຕະນາພິທີ) ເພື່ອຄວາມສໍາເລັດແຫ່ງຈະຕຸວັກຄະ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ໂມກສະ.

Verse 9

ऋषिं शिरसि वक्त्रे तु छंदश्च हृदि देवताम् । गुह्ये बीजं पदोः शक्तिं न्यसेत्साधकसत्तमः ॥ ९ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດອັນປະເສີດຄວນເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ໂດຍວາງຣິສິໄວ້ເທິງສີສະ, ວາງສັນທະໄວ້ທີ່ປາກ, ວາງເທວະໄວ້ໃນຫົວໃຈ, ວາງບີຈະໃນບ່ອນລັບ, ແລະວາງສັກຕິໄວ້ທີ່ຝາທ້າວ.

Verse 10

युगेवदाब्धि निगमैर्द्वाभ्यां वर्णैर्मनूद्भवैः । पंचांगानि प्रविन्यस्य तत्त्वन्यासं समाचरेत् ॥ १० ॥

ໂດຍໃຊ້ມົນຕຣາແຫ່ງເວດະ—ພ້ອມກັບສອງພະຍາງທີ່ເກີດຈາກມະນຸ—ຄວນຈັດວາງອົງປະກອບຫ້າ (ປັນຈາງຄະ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລ້ວຈຶ່ງປະຕິບັດຕັດຕະວະນະຍາສະ (tattva-nyāsa) ຄືນະຍາສະແຫ່ງຫຼັກການ.

Verse 11

हृदंतिमादिकांतार्णमपराद्यानि चात्मने । मत्यंतानि च तत्वानि जीवाद्यानि न्यसेत्क्रमात् ॥ ११ ॥

ເລີ່ມຈາກຫົວໃຈ ແລ້ວໄປຈົນເຖິງປາຍໃນ (ຍອດຫົວ) ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງອາດຕະມາ ຄວນປະກອບນຍາສະ ວາງຕັດຕະວະຊັ້ນສູງ; ແລະອີກດ້ານໜຶ່ງ ຄວນວາງຕັດຕະວະຈາກຊີວະ ຈົນເຖິງລະດັບຮ່າງກາຍມະຕະ ຕາມລໍາດັບ।

Verse 12

जीवं प्राणं मतिमहंकारं मनस्तथैव च । शब्दं स्पर्शं रूपरसौ गंधं श्रोत्रं त्वचं तथा ॥ १२ ॥

ຊີວະ (jīva), ປຣານະ (prāṇa), ມະຕິ (mati) ປັນຍາ, ອະຫັງກາຣະ (ahaṅkāra) ອັດຕາຕົນ, ແລະ ມະນັສ (manas) ຈິດ; ສຽງ, ການສຳຜັດ, ຮູບ ແລະ ລົດຊາດ, ກິ່ນ; ພ້ອມທັງ ຫູ ແລະ ຜິວໜັງ—ຖືກລຽງນາມໄວ້.

Verse 13

नेत्रं च रसनांघ्राणं वाचं पाणिं पदेंद्रियम् । पायुं शिश्नमथाकाशं वायुं वह्निं जलं महीम् ॥ १३ ॥

ຕາ; ລີ້ນ ແລະ ດັງ; ວາຈາ (vāc) ຄໍາເວົ້າ; ມື; ຕີນເປັນອິນທຣີຍະແຫ່ງການກະທໍາ; ທະວານ; ອະວັຍະວະສືບພັນ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ອາກາດ, ລົມ, ໄຟ, ນ້ໍາ, ແລະ ແຜ່ນດິນ—ຖືກລຽງນາມ.

Verse 14

जीवं प्राणं च सर्वागे मत्यादित्रितयं हृदि । मूर्द्धास्यहृद्गुह्य पादेष्वथ शब्दादिकान्न्यसेत् ॥ १४ ॥

ຄວນວາງ (ໂດຍນຍາສະ) ຊີວະ ແລະ ປຣານະ ໃຫ້ຄອບຄຸມທົ່ວອະວັຍະວະທັງປວງ; ສາມປະການເລີ່ມດ້ວຍມະຕິ ໃນຫົວໃຈ; ແລ້ວຈຶ່ງວາງສຽງ ແລະ ອື່ນໆ ລົງເທິງຫົວ, ປາກ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ, ແລະ ຕີນ.

Verse 15

कर्णादिस्वस्वस्थानेषु श्रोत्रादीनींद्रियाणि च । तथा वागादींद्रियाणि स्वस्वस्थानषु विन्यसेत् ॥ १५ ॥

ຄວນວາງອິນທຣີຍະແຫ່ງການຮັບຮູ້ ເລີ່ມຈາກການໄດ້ຍິນ ໃຫ້ຢູ່ໃນບ່ອນຂອງຕົນ ໂດຍເລີ່ມຈາກຫູ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຄວນວາງອິນທຣີຍະແຫ່ງການກະທໍາ ເລີ່ມຈາກການເວົ້າ ໃຫ້ຢູ່ໃນບ່ອນຂອງຕົນ.

Verse 16

मूद्धस्यहृद्गुह्यपादेष्वाकाशादीन्न्यसेत्ततः । हृत्पुंडरीकमर्केन्दुह्निबिंबान्यनुक्रमात् ॥ १६ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດ ນະຍາສະ (nyāsa) ໂດຍວາງດ້ວຍໃຈ ທາດທີ່ເລີ່ມຈາກ ອາກາດ ໄວ້ທີ່ ຫົວ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ, ແລະ ຕີນ; ແລ້ວຕາມລໍາດັບ ໃຫ້ເຫັນໃນ ດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ ດວງສະຫວ່າງຂອງ ພະອາທິດ, ພະຈັນ, ແລະ ໄຟ।

Verse 17

द्विषट्ह्यष्टदशकलाव्याप्तानि च तथा मतः । भूताष्टां गाक्षिपदगैर्वर्णैः प्रग्विन्न्यसेद्धृदि ॥ १७ ॥

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກກ່າວວ່າ ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ 18 ກະລາ (kalā) ເຊັ່ນກັນ; ແລະ ພູຕະ (bhūta) 8 ປະການ ຄວນວາງໄວ້ໃນຫົວໃຈ ໂດຍຈັດລໍາດັບພະຍາງທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ga” ແລະພະຍາງທີ່ຢູ່ໃນກຸ່ມ “akṣi” ແລະ “pada” ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 18

अथाकाशादिस्थलेषु वासुदेवादिकांस्ततः । वासुदेवः संकर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः ॥ १८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນພື້ນທີ່ທາດທີ່ເລີ່ມຈາກ ອາກາດ (ākāśa) ແລະທາດອື່ນໆ ໃຫ້ພິຈາລະນາຮູບທິບພະເຈົ້າທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ວາສຸເທວະ: ວາສຸເທວະ, ສັງກັຣຊະນະ, ປຣະດຸຍຸມນະ, ແລະ ອະນິຣຸດທະ।

Verse 19

नारायणश्च क्रमशः परमेष्ठ्यादिभिर्युताः । परमेष्ठिपुमांच्छौ चविश्वनिवृत्तिसर्वकाः ॥ १९ ॥

ແລະ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ຖືກອະທິບາຍຕາມລໍາດັບ ພ້ອມກັບສະພາວະທີ່ເລີ່ມຈາກ ປະຣະເມດຖີ (Parameṣṭhī) ແລະອື່ນໆ; ອີກທັງ ຄໍາວ່າ “Parameṣṭhī” ແລະ “Pumān” ກໍຖືກກ່າວເຖິງ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນຄໍາທີ່ຊີ້ເຖິງ ນິວຣິດຕິ (nivṛtti) ຄືການຖອນຄືນຂອງຈັກກະວານ ແລະຫຼັກສູງສຸດອັນຄອບຄຸມທຸກສິ່ງ।

Verse 20

श्वेतानिलाग्न्यंबुभूमिवर्णैः प्राग्वत्प्रविन्यसेत् । स्वबीजाद्यं कोपतत्वं नृसिंहं व्यापकेन च ॥ २० ॥

ເຊັ່ນເກົ່າ ໃຫ້ເຮັດການວາງ (nyāsa) ດ້ວຍພະຍາງທີ່ສຳພັນກັບສີ: ຂາວ, ລົມ, ໄຟ, ນ້ຳ, ແລະ ດິນ ຕາມລໍາດັບເກົ່າ. ຈາກນັ້ນ ເລີ່ມຈາກບີຈະ (bīja) ຂອງຕົນ ໃຫ້ວາງ ພຣະນຣະສິງຫະ (Nṛsiṃha) ໃນຕັດຕະວະແຫ່ງພຣະພິໂຣດ (kopa-tattva) ພ້ອມກັບພາກສ່ວນຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວ (vyāpaka).

Verse 21

प्राग्वद्विन्यस्य सर्वाङ्गे तत्त्वन्यासोऽयमीरितः । मकाराद्या आद्यवर्णाः सर्वे स्युश्चंद्रभूषिताः ॥ २१ ॥

ເຊັ່ນເກົ່າ ໃຫ້ວາງລົງໃນອະວະທັງປວງ ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ຕັດຕະວະ-ນຍາສ» (ການສະຖາປະນາຫຼັກທັດຕະວະ)। ອັກສອນເລີ່ມຕົ້ນຈາກ «ມ» ທັງໝົດ ຄວນປະດັບດ້ວຍ «ຈັນທຣະ» (ດວງຈັນ)។

Verse 22

वासुदेवादिका ज्ञेया ङेंताः साधकसत्तमैः । प्राणायामं ततः कृत्वा पूरकुम्भकरेचकैः ॥ २२ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ດີເລີດ ຄວນຮູ້ວ່າ ພະຍາງມັນຕຣະເລີ່ມຈາກ «ວາສຸເທວະ» ເປັນຊຸດນໍາທາງ. ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດປຣານາຍາມະ ດ້ວຍ pūraka (ສູດເຂົ້າ), kumbhaka (ກັ້ນ), recaka (ຜ່ອຍອອກ).

Verse 23

चतुर्भिः षड्भर्द्वाभ्यां च मूलमंत्रेण मंत्रवित् । केचिदाहुरिहाचार्याः प्राणायामोत्तरं पुनः ॥ २३ ॥

ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣະ ຄວນປະຕິບັດດ້ວຍ «ມູລະມັນຕຣະ» ໂດຍນັບ 4 ເທື່ອ ຫຼື 6 ເທື່ອ ຫຼື 2 ເທື່ອ. ອາຈານບາງທ່ານໃນນີ້ກ່າວອີກວ່າ ຫຼັງຈາກປຣານາຍາມະ ຄວນເຮັດຊ້ຳອີກ.

Verse 24

पीठन्यासं विधायाथ न्यासानन्यान्समाचरेत् । दशतत्त्वादि विन्यस्य वक्ष्यमाणविधानतः ॥ २४ ॥

ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ເຮັດ «ປີຖະ-ນຍາສ» ແລ້ວຈຶ່ງປະຕິບັດນຍາສອື່ນໆ. ໂດຍວາງ (ເຊີນ) ທັດຕະວະ 10 ແລະສ່ວນອື່ນໆ ຈົ່ງດໍາເນີນຕາມວິທີການທີ່ຈະຖືກອະທິບາຍຕໍ່ໄປຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 25

मूर्तिपंजरनामानं पूर्वोक्तं विन्यसेद्बुधः । सर्वांगे व्यापकं कृत्वा किरीटमनुना सुधीः ॥ २५ ॥

ຜູ້ຮອບຮູ້ ຄວນວາງນຍາສຂອງຊຸດນາມທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມູຣຕິ-ປັນຈະຣະ» ຕາມທີ່ໄດ້ສອນໄວ້ກ່ອນ. ເຮັດໃຫ້ມັນແຜ່ຊຶມທົ່ວອະວະທັງໝົດ ແລ້ວຜູ້ມີປັນຍາຈຶ່ງປະທັບຕາດ້ວຍມັນຕຣະ «ກິຣີຖະ».

Verse 26

ततस्तारपुटं मंत्रं व्यापय्य करयोस्त्रिशः । पंचांगुलीषु करयोः पंचांगं विन्यसेत्ततः ॥ २६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ວາງມົນຕຣາ «ຕາຣາ-ປຸຕະ» ແລ້ວໃຫ້ແຜ່ຊຶມຄຸ້ມຄອງໄປທົ່ວມືທັງສອງ 3 ເທື່ອ; ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຕິດຕັ້ງ «ປັນຈາງຄະ» ຫ້າປະການ ລົງໃນນິ້ວມືທັງຫ້າ ຕາມລຳດັບ।

Verse 27

त्रिशो मूलेन मूर्द्धादिपादांतं व्यापकं न्यसेत् । सकृद्व्यापय्य तारेण मंत्रन्यासं ततश्चरेत् ॥ २७ ॥

ໃຫ້ໃຊ້ມົນຕຣາຮາກ (ມູລະ) ທຳນະຍາສະແບບແຜ່ຄຸ້ມຄອງ ຈາກກະຫຼອດຫົວລົງຮອດປາຍຕີນ 3 ເທື່ອ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ແຜ່ກາຍອີກ 1 ເທື່ອດ້ວຍມົນຕຣາ «ຕາຣາ» ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນມົນຕຣາ-ນະຍາສະຕາມລຳດັບ।

Verse 28

शिरोललाटे भ्रूमध्ये कर्णयोश्चक्षुषोस्तथा । घ्राणयोर्वदने कंठे हृदि नाभौ तथा पुनः ॥ २८ ॥

ໃຫ້ວາງທີ່ສີສະ ແລະ ໜ້າຜາກ; ທີ່ກາງຄິ້ວ; ທີ່ຫູ ແລະ ທີ່ຕາ; ທີ່ຮູດັງ, ທີ່ປາກ, ທີ່ຄໍ, ທີ່ຫົວໃຈ, ແລະອີກຄັ້ງທີ່ສະດື—ໃຫ້ຕິດຕັ້ງນະຍາສະໃນຈຸດເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 29

कट्यां लिंगे जानुनोश्च पादयोर्विन्यसेत्क्रमात् । हृदंतान्मंत्रवर्णांश्च ततो मूर्ध्नि ध्रुवं न्यसेत् ॥ २९ ॥

ຕາມລຳດັບ ໃຫ້ວາງ(ມົນຕຣາ) ທີ່ແອວ, ທີ່ອະໄວຍະວະກຳເນີດ, ທີ່ຫົວເຂົ່າ, ແລະທີ່ຕີນ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ວາງພະຍາງຂອງມົນຕຣາຈົນເຖິງຫົວໃຈ; ແລ້ວສຸດທ້າຍ ໃຫ້ຕິດຕັ້ງ «ທຣຸວະ» ອັນໝັ້ນຄົງ ໄວ້ເທິງສີສະ.

Verse 30

पुनर्नयनयोरास्ये हृदि गुह्ये च पादयोः । विन्यसेद्धृदयांतानि मनोः पंचपदानि च ॥ ३० ॥

ອີກຄັ້ງ ໃຫ້ວາງຄຳຫ້າຄຳຂອງມົນຕຣາ—ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ຫຣິດະຍະ»—ໄວ້ທີ່ຕາທັງສອງ, ທີ່ປາກ, ທີ່ຫົວໃຈ, ທີ່ບ່ອນລັບ, ແລະທີ່ຕີນທັງສອງ.

Verse 31

भूयो मुन्यादिकं न्यस्य पंचांगं पूर्ववन्न्यसेत् । अथ वक्ष्ये महागुह्यं सर्वन्यासोत्तमोत्तमम् ॥ ३१ ॥

ອີກຄັ້ງ ເມື່ອໄດ້ປະກອບນະຍາສະ ເລີ່ມຈາກມຸນິ(ຣິສິ) ແລະອື່ນໆ ຕາມເກົ່າແລ້ວ ພຶງວາງນະຍາສະອະວະຍະ 5 ປະການດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້. ບັດນີ້ ຂ້າຈະກ່າວຄວາມລັບອັນໃຫຍ່—ນະຍາສະທີ່ສູງສຸດໃນບັນດານະຍາສະທັງປວງ.

Verse 32

यस्य विज्ञानमात्रेण जीवन्मुक्तो भवेन्नरः । अणिमाद्यष्टसिद्धीनामीश्वरः स्यान्न संशयः ॥ ३२ ॥

ດ້ວຍການຮູ້ແຈ້ງ (vijñāna) ຂອງສິ່ງນັ້ນແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ມະນຸດຈະເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ (jīvanmukta). ແລະຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງສິດທິ 8 ປະການ ເລີ່ມດ້ວຍອະນິມາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 33

यस्याराधनतो मंत्री कृष्णसंनिध्यतां व्रजेत् । ताराद्याभिर्व्याहृतिभिः संपुटं विन्यसेन्मनुम् ॥ ३३ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາ ຜູ້ທີ່ການບູຊາອາຣາທະນານໍາໃຫ້ເຂົ້າໃກ້ຊິດພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ພຶງຈັດວາງມັນຕຣາໃນຮູບ «ສຳປຸຕະ» (saṃpuṭa) ໂດຍໃຊ້ ຕາຣາ (Oṃ) ແລະ ວະຍາຫຣິຕິ (vyāhṛti) ເປັນຄໍາຫຸ້ມລ້ອມ.

Verse 34

मंत्रेण पुटितांश्चापि प्रणवाद्यांस्ततो न्यसेत् । गायत्र्या पुटुतं मंत्रं विन्यसेन्मातृकास्थले ॥ ३४ ॥

ຈາກນັ້ນ ພຶງວາງນະຍາສະຂອງພະຍາງທີ່ເລີ່ມດ້ວຍປຣະນະວະ (Oṃ) ອັນຖືກ «ປຸຕິຕະ» (ປະທັບຕາ/ເສີມພະລັງ) ໂດຍມັນຕຣາ. ແລະມັນຕຣາທີ່ຖືກປຸຕິຕະໂດຍຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ພຶງອັນຕິດຕັ້ງໄວ້ທີ່ບ່ອນຂອງມາຕຣິກາ (Mātṛkā) ອັນເປັນແມ່ພິມອັກສອນ.

Verse 35

मंत्रेण पुटितां तां च गायत्रीं विन्यसेत्क्रमात् । मातृकापुटितं मूलं विन्यसेत्साधकोत्तमः ॥ ३५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດອັນຍອດຢ່າງ ພຶງວາງນະຍາສະຂອງຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ທີ່ຖືກປຸຕິຕະໂດຍມັນຕຣາ ຕາມລໍາດັບ. ແລະພຶງວາງມູລະມັນຕຣາ (mūla-mantra) ທີ່ຖືກປຸຕິຕະໂດຍມາຕຣິກາ (ອັກສອນ) ດ້ວຍນະຍາສະ.

Verse 36

मूलेन पुटितां चैव मातृकां विन्यसेत्क्रमात् । तृचं न मातृकावर्णान्पूर्वं तत्तत्स्थले सुधीः ॥ ३६ ॥

ນັກປະຕິບັດຜູ້ຮູ້ຄວນວາງ (ນຍາສ) ອັກສອນ ມາຕຣິກາ ຕາມລໍາດັບ ໂດຍຫໍ່ຫຸ້ມແລະປົກປ້ອງດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ. ບໍ່ຄວນວາງສາມ ຣິຈ (ṛc) ກ່ອນ ແຕ່ຄວນສະຖາປະນາ ມາຕຣິກາ ໃນຕໍາແໜ່ງຂອງມັນກ່ອນ।

Verse 37

विन्यसेन्न्यासषट्कं च षोढा न्यासोऽयमीरितः । अनेन न्यासवर्येण साक्षात्कृष्णसमो भवेत् ॥ ३७ ॥

ຄວນປະຕິບັດ ນຍາສ ຫົກປະການ; ນີ້ເອີ້ນວ່າ ນຍາສ ສິບຫົກສ່ວນ. ໂດຍນຍາສອັນປະເສີດນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເທົ່າກັບ ພຣະກຣິສນະ ໂດຍກົງ (ໃນຄວາມໃກ້ຊິດແລະພະລັງອັນທິບ).

Verse 38

न्यासेन पुटितं दृष्ट्वा सिद्धगंधर्वकिन्नराः । देवा अपि नमंत्येनं किंपुनर्मानवा भुवि ॥ ३८ ॥

ເມື່ອເຫັນຜູ້ນັ້ນຖືກສະຖາປະນາແລະເສີມກໍາລັງດ້ວຍ ນຍາສ ບັນດາສິດທະ, ຄັນທັຣວະ, ແລະ ຄິນນະຣະ ກໍກົ້ມນົບ. ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍນົບໄຫວ້—ແລ້ວມະນຸດໃນໂລກຈະຍິ່ງນົບຫຼາຍເທົ່າໃດ!

Verse 39

सुदर्शनस्य मंत्रेण कुर्याद्दिग्बंधनं ततः । देवं ध्यायन्स्वहृदये सर्वाभीष्टप्रदायकम् ॥ ३९ ॥

ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ມັນຕຣາຂອງ ສຸດັຣຊະນະ ເພື່ອເຮັດ ດິກບັນທະນະ (ຜູກມັດທິດ ເປັນການປົກປ້ອງ). ພ້ອມທັງພິຈາລະນາໃນດວງໃຈຕົນເອງເຖິງພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ—ແລ້ວຈຶ່ງດໍາເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 40

उत्फुल्लकुसुमव्रातनम्रशाखैर्वरद्रुमैः । सस्मेयमंजरीवृंदवल्लरीवेष्टितैः शुभैः ॥ ४० ॥

ສະຖານນັ້ນສະຫວ່າງໄສ ດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ປະທານພອນ ທີ່ກິ່ງງ່າໂຄ້ງຕໍ່າລົງເນື່ອງຈາກກຸ່ມດອກໄມ້ບານສະພັ່ງ; ແລະມີເຄືອວັນອັນມົງຄຸນພັນພອຍຮອບໆ ປະດັບດ້ວຍຊໍ່ດອກໄມ້ອັນຍິ້ມແຍ້ມງາມສົດໃສ।

Verse 41

गलत्परागधूलिभिः सुरभीकृतदिङ्मुखः । स्मरेच्छिशिरितं वृंदावनं मंत्रीसमाहितः ॥ ४१ ॥

ດ້ວຍຝຸ່ນເກສອນດອກໄມ້ທີ່ລອຍຟຸ້ງ ເຮັດໃຫ້ໜ້າທິດທັງປວງຫອມຫວນ; ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາ ຜູ້ມີໃຈຮວບຮວມໃນສະມາທິ ຄວນພິຈາລະນາວຣິນດາວັນ ດັ່ງຖືກເຢັນລົງໂດຍການລະລຶກເຖິງ।

Verse 42

उन्मीलन्नवकंजालिविगलन्मधुसंचयैः । लुब्धांतः करणैर्गुंजद्द्विरेफपटलैः शुभम् ॥ ४२ ॥

ພາບນັ້ນເປັນມົງຄຸນ—ກຸ່ມດອກບົວໃໝ່ໆກຳລັງແຍ້ມບານ ປ່ອຍນ້ຳເຜິ້ງທີ່ສະສົມໄວ້; ແລະຝູງເຜິ້ງຮ້ອງຫຶ່ງໆ ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກດຶງດູດຢ່າງໂລບຫານ້ຳຫວານ ກ້ອມກັນຢູ່ທົ່ວໄປ।

Verse 43

मरालपरभृत्कीरकपोतनिकरैर्मुहुः । मुखरीकृतमानृत्यन्मायूरकुलमंजुलम् ॥ ४३ ॥

ຊ້ຳໆ ສະຖານທີ່ນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍຝູງຫົງ, ນົກກຸກກູ, ນົກແກ້ວ, ແລະນົກພິລາບ; ພ້ອມທັງຝູງນົກຢູງອັນງາມ ຟ້ອນລຳ ເຮັດໃຫ້ທັງບ່ອນມີຊີວິດດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງມັນ।

Verse 44

कालिंद्या लोलकल्लोलविप्रुषैर्मंदवाहिभिः । उन्निद्रांबुरुहव्रातरजोभिर्धूसरैः शिवैः ॥ ४४ ॥

ຈາກແມ່ນ້ຳກາລິນດີ (ຢະມຸນາ) ມີລະອອງນ້ຳຈາກຄື້ນທີ່ກິ່ງໄຫວອ່ອນໆ ຖືກລົມອ່ອນພັດພາມາ; ແລະອາກາດອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ກໍຖືກຍ້ອມໃຫ້ອອກສີນ້ຳຕານອ່ອນໂດຍຝຸ່ນເກສອນຈາກຝູງດອກບົວທີ່ບານເຕັມ—ບັນຍາກາດສະງົບດີງາມປົກຄຸມທົ່ວໄປ।

Verse 45

प्रदीपित स्मरैर्गोष्ठसुंदरीमृदुवाससाम् । विलोलनपरैः संसेवितं वा तैर्निरंतरम् ॥ ४५ ॥

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເມື່ອໄຟແຫ່ງກາມຖືກຈຸດໃຫ້ລຸກໂຊນ ພວກເຂົາກໍຄົງຄູ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບນາງສາວຜູ້ງາມແຫ່ງຖິ່ນຄົນລ້ຽງງົວ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າອ່ອນນຸ່ມ ແລະມັກການຫຼິ້ນຢ່າງຮ່າເຮີງ।

Verse 46

स्मरेत्तदंते गीर्वाणभूरुहं सुमनोहरम् । तदधः स्वर्णवेद्यां च रत्नपीठमनुत्तमम् ॥ ४६ ॥

ໃນທ້າຍຂອງການພິຈາລະນານັ້ນ ຄວນລະນຶກເຖິງຕົ້ນໄມ້ທິບທີ່ບັນດານພອນອັນງາມຍິ່ງ; ແລະພາຍໃຕ້ມັນມີແທ່ນບູຊາຄໍາ ແລະຖານຮັດຕະນະອັນສູງສຸດ.

Verse 47

रत्नकुट्टिमपीठेऽस्मिन्नरुणं कमलं स्मरेत् । अष्टपत्रं च तन्मध्ये मुकुंदं संस्मरेत्स्थितम् ॥ ४७ ॥

ເທິງຖານຮັດຕະນະທີ່ປູດ້ວຍລາຍຫີນມີຄ່ານີ້ ຄວນນຶກເຖິງດອກບົວສີແດງອັນສົດ; ແລະໃນກາງດອກບົວແປດກີບ ຄວນລະນຶກເຖິງມຸກຸນດາ (Mukunda) ປະທັບຢູ່ນັ້ນ.

Verse 48

फुल्लेंदीवरकांतं च केकिबर्हावतंसकम् । पीतांशुकं चंद्रमुखं सरसीरुहनेत्रकम् ॥ ४८ ॥

ພຣະອົງສະຫວ່າງໄສດັ່ງດອກບົວສີຟ້າທີ່ບານເຕັມ, ປະດັບດ້ວຍຂົນນົກຢູງເປັນມົກກຸດ; ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ, ພຣະພັກດັ່ງດວງຈັນ ແລະພຣະເນດດັ່ງກີບບົວ.

Verse 49

कौस्तुभोद्भासितांगं च श्रीवत्सांकं सुभूषितम् । व्रजस्त्रीनेत्रकमलाभ्यर्चितं गोगणावृतम् ॥ ४९ ॥

ພຣະວິກາຍຂອງພຣະອົງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເພັດເກົາສະຕຸບະ (Kaustubha), ປະດັບງາມພ້ອມເຄື່ອງອາພອນ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ ສຣີວັດສະ (Śrīvatsa). ພຣະອົງຖືກບູຊາດ້ວຍສາຍຕາດັ່ງດອກບົວຂອງສະຕຣີແຫ່ງວຣະຊະ (Vraja) ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຝູງງົວ.

Verse 50

गोपवृंदयुतं वंशीं वादयंतं स्मरेत्सुधीः । एवं ध्यात्वा जपेदादावयुतद्वितयं बुधः ॥ ५० ॥

ຜູ້ຮູ້ຄວນລະນຶກເຖິງພຣະອົງຜູ້ມີຝູງຄົນລ້ຽງງົວຫ້ອມຮອບ ແລະກຳລັງເປົ່າຂຸ່ຍ. ເມື່ອພິຈາລະນາແບບນີ້ແລ້ວ ນັກປັນຍາຄວນເລີ່ມສວດມັນຕຣາໃນຕອນຕົ້ນໃຫ້ຄົບສອງໝື່ນເທື່ອ.

Verse 51

जुहुयादरुणांभोजैस्तद्दशांशं समाहितः । जपेत्पश्चान्मंत्रसिद्ध्यै भूतलक्षं समाहितः ॥ ५१ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບຮວບຮວມ ພຶງຖວາຍຮອມາເຂົ້າໄຟດ້ວຍດອກບົວແດງ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບ; ຫຼັງນັ້ນ ຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ພຶງຈັບປະມານໜຶ່ງແສນເທື່ອ ເພື່ອໄດ້ມານຕຣະສິດທິ.

Verse 52

अरुणैः कमलैहुत्वा सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् । पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे मूर्तिं संकल्प्य मूलतः ॥ ५२ ॥

ເມື່ອຖວາຍຮອມາດ້ວຍດອກບົວແດງ ຍ່ອມເປັນຈອມແຫ່ງສິດທິທັງປວງ. ໃນພີຖະວະໄສນະວະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ພຶງສ້າງຕັ້ງພຣະມູຣຕິດ້ວຍສັງກັລປະ ຈາກຮາກຖານແທ້.

Verse 53

तस्यामावाह्य चाभ्यर्चेद्गोपीजनमनोहरम् । मुखे वेणुं समभ्यर्च्य वनमालां च कौस्तुभम् ॥ ५३ ॥

ເຊີນພຣະອົງມາສະຖິດໃນນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງນາງໂກປີຫຼົງໄຫຼ. ບູຊາຂລຸ່ຍ (ເວນຸ) ທີ່ປາກພຣະອົງ ແລະບູຊາພວງມາລາປ່າ (ວນະມາລາ) ກັບເພັດເກົາສະຕຸພະດ້ວຍ.

Verse 54

श्रीवत्सं च हृदि प्रार्च्य ततः पुष्पांजलिं क्षिपेत् । ततः श्वेतां च तुलसीं शुक्लचंदनपंकिलाम् ॥ ५४ ॥

ເມື່ອບູຊາເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ ທີ່ອົກພຣະອົງຢ່າງຄວນແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍດອກໄມ້ເປັນກຳມື. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖວາຍໃບຕຸລະສີສີຂາວ ທາດ້ວຍຈັນທະນາຂາວ.

Verse 55

रक्तां च तुलसीं रक्तंचदनाक्तां क्रसात्सुधीः । अर्पयेद्दक्षिणे जद्वयमश्वारियुग्मकम् ॥ ५५ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາພຶງຖວາຍເປັນດັກຊິນາ ດອກ/ໃບຕຸລະສີສີແດງ ແລະເຄື່ອງຖວາຍເປັນຄູ່ທີ່ທາດ້ວຍຈັນທະນາແດງ; ພ້ອມທັງຄູ່ມ້າ—ມ້າຜູ້ແລະມ້າແມ່—ອີກດ້ວຍ.

Verse 56

हयमारद्वयेनैव हृदि मूर्ध्नि तथा पुनः । पद्मद्वयं च विधिवत्ततः शीर्षे समर्पयेत् ॥ ५६ ॥

ໃຊ້ຄູ່ “ຫະຍະມາຣະ” (ພະຍາງມົນຕຣາ) ແຕ່ຢ່າງດຽວ ຄວນວາງໄວ້ໃນຫົວໃຈ ແລ້ວອີກຄັ້ງວາງໄວ້ທີ່ຍອດສະຫຼະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຈຶ່ງຖວາຍຄູ່ “ປັດມະ” (ມົນຕຣາດອກບົວ) ເທິງສະຫຼະ।

Verse 57

तुलसीद्वयमंभोजद्वयमश्वारियुग्मकम् । ततः सर्वाणि पुष्पाणि सर्वाङ्गेषु समर्पयेत् ॥ ५७ ॥

ຄວນຖວາຍກິ່ງຕຸລະສີສອງກິ່ງ, ດອກບົວສອງດອກ, ແລະດອກອັສວາຣີເປັນຄູ່; ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງນໍາດອກໄມ້ອື່ນໆທັງໝົດ ຖວາຍໃສ່ອະວະຍະວະທົ່ວທັງ (ພຣະອົງ).

Verse 58

दक्षिणे वासुदेवाख्यं स्वच्छं चैतन्यमव्ययम् । वामे च रुक्मिणीं तदून्नित्यां रक्तां रजोगुणाम् ॥ ५८ ॥

ທາງຂວາແມ່ນ ວາສຸເທວະ—ບໍລິສຸດ, ເປັນຈິດສຳນຶກອັນສະຫວ່າງໄສ, ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ທາງຊ້າຍແມ່ນ ຣຸກມິນີ—ຄູ່ຄອງນິລັນດອນຂອງພຣະອົງ—ມີສີແດງ ແລະມີລັກສະນະແຫ່ງຄຸນຣາຈັສ (ພະລັງງານເຄື່ອນໄຫວ).

Verse 59

एवं संपूज्य गोपालं कुर्यादावरणार्चनम् । यजेद्दामसुदामौ च वसुदामं च किंकिणीम् ॥ ५९ ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອບູຊາ ໂຄປາລະ ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຄວນເຮັດອາວະຣະນະ-ອາຣຈະນະ (ບູຊາເທວະດາຜູ້ລ້ອມຮອບ). ຄວນບູຊາ ດາມາ ແລະ ສຸດາມາ, ວາສຸດາມາ ແລະ ກິງກິນີ ດ້ວຍ.

Verse 60

पूर्वाद्याशासु दामाद्या ङेंनमोन्तध्रुवादिकाः । अग्निनैर्ऋतिवाय्वीशकोणेषु हृदयादिकान् ॥ ६० ॥

ໃນທິດທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຄວນວາງ (ມົນຕຣາ) ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ດາມາ” ແລະຊຸດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ṅeṃ, namaḥ, anta, dhruva” ແລະອື່ນໆ. ໃນມຸມທິດ—ອັກນິ (ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້), ໄນຣຶຕິ (ຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້), ວາຍຸ (ຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ), ແລະ ອີຊະ (ຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ) ຄວນວາງອັງຄະ-ນຍາສ ເລີ່ມດ້ວຍ “ຫຣຶດະຍະ” (ຫົວໃຈ) ແລະສ່ວນທີ່ເຫຼືອ.

Verse 61

दिक्ष्वस्त्राणि समभ्यर्च्य पत्रेषु महिषीर्यजेत् । रुक्मिणी सत्यभामा च नाग्नजित्यभिधा पुनः ॥ ६१ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາອາວຸດທິບໃນທິດທັງແປດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນບູຊາພຣະມະເຫສີເທິງຈານໃບໄມ້: ຣຸກມິນີ, ສັດຍະພາມາ, ແລະ ນາກນະຈິຕີ ຜູ້ມີນາມນັ້ນ.

Verse 62

सुविंदा मित्रविंदा च लक्ष्मणा चर्क्षजा ततः । सुशीला च लसद्रम्यचित्रितांबरभूषणा ॥ ६२ ॥

ສຸວິນດາ ແລະ ມິດຣະວິນດາ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລັກສະມະນາ; ແລະ ອາຣັກສະຈາ ຕາມມາ. ຍັງມີ ສຸຊີລາ ອີກ—ສະຫວ່າງໄສ ງາມລະມຸນ ປະດັບດ້ວຍຜ້າແລະເຄື່ອງປະດັບລາຍວິຈິດ.

Verse 63

ततो यजेद्दलाग्रेषु वसुदेवञ्च देवकीम् । नंदगोपं यशोदां च बलभद्रं सुभद्रिकाम् ॥ ६३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາໂດຍວາງເຄື່ອງຖວາຍເທິງປາຍໃບໄມ້: ກ່ອນແມ່ນ ວະສຸເທວະ ແລະ ເທວະກີ; ພ້ອມທັງ ນັນດະໂກປະ ແລະ ຢະໂຊດາ; ແລະ ບະລະພັດຣະ ກັບ ສຸພັດຣາ.

Verse 64

गोपानूगोपीश्च गोविंदविलीनमतिलोचनान् । ज्ञानमुद्राभयकरौ पितरौ पीतपांडुरौ ॥ ६४ ॥

ຄວນນຶກເຫັນພວກຄົນເລີ້ຍງງົວ ແລະ ນາງກົບປີ ວ່າຈິດໃຈແລະສາຍຕາຂອງເຂົາເຈົ້າລະລາຍຢູ່ໃນ ໂກວິນດະ ຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ແລະຄວນນຶກເຫັນຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ອັນນ່າເຄົາລົບສອງທ່ານ ສີເຫຼືອງອ່ອນ ມືສະແດງມຸດຣາແຫ່ງປັນຍາ ແລະ ມຸດຣາແຫ່ງຄວາມບໍ່ຢ້ານ.

Verse 65

दिव्यमाल्यांबरालेपभूषणे मातरौ पुनः । धारयंत्यौ चरुं चैव पायसीं पूर्णपात्रिकाम् ॥ ६५ ॥

ຕໍ່ມາ ແມ່ທັງສອງ—ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາທິບ ຜ້າອາພອນ ນ້ຳຫອມທາ ແລະເຄື່ອງປະດັບ—ໄດ້ຖື ຈາຣຸ (ເຂົ້າສຸກສຳລັບພິທີ) ແລະຍັງຖືຖ້ວຍເຕັມດ້ວຍ ປາຍາສີ (ເຂົ້ານົມຫວານ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 66

अरुणश्यामले हारमणिकुं डलमंडिते । बलः शंखेंदुधवलो मुशलं लांगलं दधत् ॥ ६६ ॥

ພຣະອົງມີສີຄ່ຳປົນແດງນ້ອຍໆ ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍ ແລະ ຕຸ້ມຫູຝັງແກ້ວ. ພຣະບະລາຣາມ ຂາວດັ່ງສັງຂ໌ແລະດວງຈັນ ຖືຄອນ ແລະ ໄຖນາ.

Verse 67

हालालोलो नीलवासा हलवानेककुंडलः । कला या श्यामला भद्रा सुभद्रा भद्रभूषणा ॥ ६७ ॥

ນາງເປັນຜູ້ຫຼິ້ນຢ່າງຮ່າເຮີງ ເຄື່ອນໄຫວອ່ອນຊ້ອຍ, ນຸ່ງຜ້າສີນ້ຳເງິນ ແລະ ປະດັບຕຸ້ມຫູຫຼາຍຄູ່. ນາງແມ່ນກະລາ (Kalā) ອັນເທວະ—ສີຄ່ຳ, ມົງຄຸນ, ມົງຄຸນຍິ່ງ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງມົງຄຸນ.

Verse 68

वराभययुता पीतवसना रूढयौवना । वेणुवीणाहेमयष्टिशंखश्रृंगादिपाणयः ॥ ६८ ॥

ພຣະອົງທັງຫຼາຍມີມຸດຣາປະທານພອນ ແລະ ມຸດຣາຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານ, ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນພະລັງຍຸວະ. ໃນພຣະຫັດມີຂຸ່ຍ, ວີນາ, ໄມ້ທອງ, ສັງຂ໌, ເຂົາ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍອື່ນໆ.

Verse 69

गोपा गोप्यश्च विविधप्राभृतान्नकरांबुजाः । मंदारदींश्च तद्बाह्ये पूजयेत्कल्पपादपान् ॥ ६९ ॥

ບັນດາຄົນລ້ຽງງົວ ແລະ ສາວລ້ຽງງົວ ມືດັ່ງດອກບົວຖືຂອງຂວັນ ແລະ ອາຫານຫຼາຍຢ່າງ, ຄວນບູຊາຕົ້ນໄມ້ສົມປາດຖະນາທີ່ຢູ່ນອກສະຖານທີ່ນັ້ນ ເຊັ່ນ ມັນດາຣາ ແລະ ອື່ນໆ.

Verse 70

मंदारश्च तथा संतानको वै पारिजातकः । कल्पद्रुमस्ततः पश्चाद्ध्वरिचन्दनसंज्ञकः ॥ ७० ॥

ມີຕົ້ນມັນດາຣາ ແລະ ຕົ້ນສັນຕານະກະ ກັບ ຕົ້ນປາຣິຊາຕະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນຕົ້ນກັລປະດຣຸມ ແລະ ຕໍ່ມາອີກແມ່ນຕົ້ນທີ່ເອີ້ນວ່າ ທະວະຣິ-ຈັນດະນະ.

Verse 71

मध्ये दिक्षु समभ्यर्च्य बहिः शक्रादिकान्यजेत् । तदस्त्राणि च संपूज्य यजेत्कृष्णाष्टकेन च ॥ ७१ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເທວະປະທານໃນກາງ ແລະຕາມທິດທັງຫມົດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍບູຊາພາຍນອກແດ່ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ. ຈາກນັ້ນບູຊາອາວຸດທິບຂອງພວກທ່ານໃຫ້ສົມບູນ ແລະປະກອບພິທີດ້ວຍ «ກຣິສນາອັດຖະກະ» (ບົດສັນລະເສີນ 8 ບົດແດ່ພຣະກຣິສນາ)។

Verse 72

कृष्णं च वासुदेवं च देवकीनन्दनं तथा । नारायणं यदुश्रेष्ठं वार्ष्णेयं धर्मपालकम् ॥ ७२ ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະກຣິສນາ—ວາສຸເທວະ, ພຣະບຸດຂອງເທວະກີ; ແດ່ພຣະນາຣາຍະນະ, ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນວົງຍະດຸ; ແດ່ວາຣສເນຍະວີຣະ, ຜູ້ພິທັກຮັກສາທັມມະ.

Verse 73

असुराक्रांतभूभारहारिणं पूजयेत्ततः । एभिरावरणैः पूजा कर्तव्यासुखैरिणः ॥ ७३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ຊ່ວຍຍົກພາລະຂອງແຜ່ນດິນ ເມື່ອຖືກອະສຸຣະກົດຂີ່. ການບູຊາແດ່ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ ພຶງກະທຳດ້ວຍອາວະຣະນະ-ວົງລ້ອມເຫຼົ່ານີ້ຕາມພິທີ.

Verse 74

संसारसागरोत्थीर्त्यै सर्वकामाप्तये बुधः । एवं पूजादिभिः सिद्धा भवद्वैश्रवणो यमः ॥ ७४ ॥

ເພື່ອຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສານ ແລະເພື່ອໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງປະພຶດຕາມນີ້. ໂດຍການບູຊາແລະພິທີປະກອບອື່ນໆເຊັ່ນນີ້ ພຣະໄວສຣະວະນະ (ກຸເບຣະ) ແລະພຣະຍະມະ ຈະບັນລຸຜົນເປັນມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ.

Verse 75

त्रिकालपूजनं चास्य वक्ष्ये सर्वार्थसिद्धिदम् । श्रीमदुद्यानसंवीतिहेमभूरत्नमंडपे ॥ ७५ ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງການບູຊາຂອງພຣະອົງວັນລະສາມເທື່ອ ອັນໃຫ້ສຳເລັດທຸກປະໂຫຍດ. ພິທີນັ້ນພຶງກະທຳໃນມັນດົບປະດັບຮັດຕະນະ ມີພື້ນຄຳ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍສວນອັນງາມສະຫງ່າ.

Verse 76

लसत्कल्पद्रुमाधस्थरत्नाब्जपीठसंस्थितम् । सुत्रामरत्नसंकाशं गुडस्निग्धालकं शिशुम् ॥ ७६ ॥

ພຣະອົງເຫັນເດັກນ້ອຍອົງໜຶ່ງ ປະທັບຢູ່ເທິງບັນລັງດອກບົວປະດັບອັນມີຄ່າ ໃຕ້ຕົ້ນກັລປະວຣຶກສະທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງ—ສະຫວ່າງດັ່ງສາຍໄຂ່ມຸກບໍລິສຸດ ແລະຜົມຫຍຸ້ງງາມດຳມັນດັ່ງນ້ຳອ້ອຍເຄັ່ມ.

Verse 77

चलत्कनककुंडलोल्लसितचारुगंडस्थलं सुघोणधरमद्भुतस्मितमुखांवुतं सुन्दरम् । स्फुरद्विमलरत्नयुक्कनकसूत्रनद्धं दधत्सुवर्णपरिमंडितं सुभगपौंडरीकं नखम् ॥ ७७ ॥

ແກ້ມອັນງາມຂອງພຣະອົງສ່ອງປະກາຍ ເນື່ອງຈາກຕຸ້ມຫູຄຳທີ່ໄຫວວິບວັບ; ດັ່ງນັ້ນດັ່ງມີດັ່ງດີ ແລະໃບໜ້າງາມຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອັນອັດສະຈັນ. ທີ່ເລັບອັນເປັນມົງຄຸນດັ່ງດອກບົວ ມີສາຍຄຳຜູກດ້ວຍເພັດພອຍບໍລິສຸດສ່ອງວາບ ແລະປະດັບຮອບດ້ວຍຄຳ.

Verse 78

समुद्धूसरोरस्थले धेनुधूल्या सुपुष्टांगमष्टापदाकल्पदीप्तम् । कटीलस्थले चारुजंघान्तयुग्मं पिनद्धं क्वणत्किंकिणीजालदाम्ना ॥ ७८ ॥

ອົງອົກຂອງພຣະອົງຖືກປະພອຍດ້ວຍຝຸ່ນລະອຽດທີ່ຟຸ້ງຂຶ້ນຈາກຝູງງົວ; ພຣະວິກາຍອັນອຸດົມສົມບູນສ່ອງດັ່ງຄຳທີ່ກັ່ນຈົນບໍລິສຸດ. ຮອບແອວ ຄູ່ແຂ້ງຂາລຸ່ມອັນງາມຖືກຜູກດ້ວຍສາຍຂ່າຍກະດິ່ງນ້ອຍໆ ດັງກິ່ງກັງຫວານເມື່ອໄຫວ.

Verse 79

हसन्तं हसद्वंधुजीवप्रसूनप्रभापाणिपादांबुजोदारकांत्या । दधानं करो दक्षिणे पायसान्न सुहैयंगवीनं तथा वामहस्ते ॥ ७९ ॥

ພຣະອົງຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ—ຝາມືແລະຝາທ້າວດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະອົງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍລັດສະໝີອັນງາມ ດັ່ງດອກບັນທຸຊີວາທີ່ເຮືອງແສງ. ໃນພຣະຫັດຂວາ ພຣະອົງຖືຂ້າວຫວານປາຍາສະ (pāyasa) ແລະໃນພຣະຫັດຊ້າຍ ຖືເນີຍສົດໄຫຍັງກະວະ (haiyaṅgava).

Verse 80

लसद्गोपगोपीगवां वृंदमध्ये स्थितं वासवाद्यैः सुरैरर्चितांध्रिम् । महाभारभूतामरारातियूथांस्ततः पूतनादीन्निहंतुं प्रवृत्तम् ॥ ८० ॥

ພຣະອົງປະທັບຢູ່ກາງວົງອັນສ່ອງສະຫວ່າງຂອງບັນດາຄົນເລີ້ຍງງົວ (gopa), ສາວຄົນເລີ້ຍງງົວ (gopī) ແລະຝູງງົວ—ພຣະບາດຂອງພຣະອົງຖືກບູຊາໂດຍເທວະດາທີ່ມີວາສະວະ (ອິນທຣາ) ເປັນຜູ້ນຳ. ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງອອກໄປເພື່ອທຳລາຍປູຕະນາ ແລະຝູງອະສຸຣະອັນໃຫຍ່ອື່ນໆ ຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງເທວະດາ ຜູ້ກາຍເປັນພາລະໜັກແກ່ແຜ່ນດິນ.

Verse 81

एवं ध्यात्वार्च्चयेद्देवं पूर्ववत्स्थिरमानसः । दध्ना गुडेन नैवेद्यं दत्वा दशशतं जपेत् ॥ ८१ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ ດ້ວຍໃຈໝັ້ນຄົງ ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າດັ່ງເກົ່າ; ແລ້ວຖວາຍນາຍເວດຍະຈາກນົມສົ້ມ (ດາທິ) ແລະນ້ຳຕານກ້ອນ (ກຸດ) ແລ້ວສວດມັນຕຣາໜຶ່ງພັນເທື່ອ।

Verse 82

मध्यंदिने यजेदेवं विशिष्यरूपधारिणम् । नारदाद्यैर्मुनिगणैः सुरवृन्दैश्च पूजितम् ॥ ८२ ॥

ໃນເວລາທ່ຽງ ຄວນບູຊາພຣະອົງນັ້ນ ຜູ້ຊົງຮູບອັນປະເສີດຍິ່ງ; ຜູ້ທີ່ຖືກບູຊາໂດຍຫມູ່ມຸນີເລີ່ມຈາກນາຣະດະ ແລະໂດຍຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 83

लसद्गोपगोपीगवां वृन्दमध्यस्तितं सांद्रमेघप्रभंसुंन्दरांगम् । शिखंडिच्छदापीडमब्जायताक्षं लसञ्चिल्लिकं पूर्णचद्राननं च ॥ ८३ ॥

ພຣະອົງປະທັບຢືນຢູ່ກາງວົງອັນສະຫວ່າງໄສຂອງພວກກົບ, ນາງກົບີ ແລະຝູງງົວ; ພຣະວະລີກາຍງາມສົດໃສດັ່ງສີເມກຝົນໜາ; ສວມມົກດ້ວຍຂົນນົກຍູງ, ມີດວງຕາຍາວດັ່ງດອກບົວ, ມີລອນຜົມສະຫວ່າງ ແລະໃບໜ້າດັ່ງຈັນເຕັມດວງ।

Verse 84

चलत्कुण्डलोल्लासिगंडस्थलश्रीभरं सुन्दरं मंदहासं सुनासम् । सुकार्तस्वराभांबरं दिव्यभूषं क्वणत्किंकिणीजालमत्तानुलेपम् ॥ ८४ ॥

ພຣະອົງງາມຍິ່ງ—ຄວາມສະຫວ່າງໄສທີ່ແກ້ມເກີດຈາກຕຸ້ມຫູທີ່ໄຫວພິລິ້ວ; ຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ແລະດັ່ງງາມ. ອາພອນສະຫວ່າງດັ່ງຄຳບໍລິສຸດ; ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບ; ຕາຂ່າຍກະດິ່ງນ້ອຍໆດັງກິ່ງກັງ ແລະຊົງທານ້ຳຫອມອັນປະນີດທີ່ຫອມຊື່ນຈົນເມົາໃຈ।

Verse 85

वेणुं धमंतं स्वकरे दधानं सव्ये दरं यष्टिमुदारवेषम् । दक्षे तथैवेप्सितदानदक्षं ध्यात्वार्चयेन्नंदजमिंदिराप्त्यै ॥ ८५ ॥

ຈົ່ງພິຈາລະນານັນທະຊະ (ພຣະບຸດຂອງນັນດະ): ຊົງຖືຂຸ່ຍ (ເວນຸ) ແລະເປົ່າມັນ, ຖືໄມ້ທ່ອນ (ຍັດຖິ) ໃນມືຊ້າຍ, ຊົງແຕ່ງກາຍອັນສົງ່າງາມ; ແລະດ້ວຍມືຂວາຊົງຊ່ຽວຊານໃນການປະທານພອນຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ເມື່ອພິຈາລະນາແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາພຣະອົງເພື່ອໄດ້ຮັບສຣີ (Śrī) ຄືຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະພຣະກະລຸນາທິບ।

Verse 86

एवं ध्यात्वार्चयेत्कृष्णं पूर्ववद्वैष्णवोत्तमः । अपूपपायसान्नाद्यैर्नैवैद्यं परिकल्पयेत् ॥ ८६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິແລ້ວ ວາຍສະນະວະຜູ້ສູງສຸດຄວນບູຊາພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ແລະຈັດນາຍເວດຍະ (naivedya) ເປັນຂອງຖວາຍ ມີເຂົ້າໜົມອາປູປາ (apūpa) ຂ້າວນົມຫວານ (pāyasa) ເຂົ້າສຸກ ແລະອາຫານອື່ນໆ.

Verse 87

हुत्वा चाष्टत्तरशतं पयोऽनैः सर्पिषाप्लुतैः । स्वस्वदिक्षु बलिं दद्याद्दिशेदाचमनं ततः ॥ ८७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍໄຟບູຊາ (homa) ຈຳນວນ 108 ຄັ້ງ ດ້ວຍນົມ ແລະອາຫານ ທີ່ຊຸມດ້ວຍນ້ຳມັນເຄື່ອງ (ghee) ແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍບາລິ (bali) ໃນແຕ່ລະທິດຕາມພິທີ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນໃຫ້ເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ເພື່ອຊຳລະຕົນ.

Verse 88

अष्ट्त्तरसहस्रं च प्रजपेन्मंत्रमुत्तमम् । अह्नो मध्ये यजेदेवं यः कृष्णं वैष्णवोत्तमः ॥ ८८ ॥

ວາຍສະນະວະຜູ້ສູງສຸດ—ຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະກຣິດສະນະ—ຄວນຈະຈະປະ (japa) ມັນຕຣາອັນສູງສຸດ 1008 ຄັ້ງ ແລະໃນເວລາທ່ຽງ ຄວນບູຊາພຣະອົງຕາມພິທີນີ້.

Verse 89

देवाः सर्वे नमस्यंति लोकानां वल्लभो नरः । मेधायुःश्रीकांतियुक्तः पुत्रैः पौत्रैश्च वर्द्धते ॥ ८९ ॥

ເທວະທັງປວງພາກັນນົບນ້ອມຕໍ່ຊາຍຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງປະຊາຊົນ; ມີປັນຍາ ອາຍຸຍືນ ສິຣິມົງຄຸນ ແລະຄວາມສະຫວ່າງໄສ ເຂົາຈະເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງພ້ອມລູກແລະຫຼານ.

Verse 90

तृतीयकालपूजायामस्ति कालविकल्पना । सायाह्ने निशि वेत्यत्र वदंत्येके विपश्चितः ॥ ९० ॥

ໃນການບູຊາໃນເວລາທີສາມຂອງມື້ ມີຄວາມເຫັນແຕກຕ່າງເກືອບເວລາທີ່ຖືກຕ້ອງ: ນັກຮູ້ບາງທ່ານກ່າວວ່າຄວນເຮັດໃນຍາມແລງໃກ້ຄ່ຳ, ແຕ່ອີກບາງທ່ານກ່າວວ່າຄວນເຮັດໃນຍາມຄືນ.

Verse 91

दशाक्षरेण चेद्रात्रौ सायाह्नेऽष्टादशार्णतः । उभयीमुभयेनैव कुर्यादित्यपरे जगुः ॥ ९१ ॥

ຖ້າປະກອບພິທີໃນຍາມຄ່ຳ ຄວນໃຊ້ມັນຕຣາສິບພະຍາງ; ແຕ່ໃນຍາມສາຍາຫນ໌ (ເວລາຕອນແລງຍາມສົມຄວນ) ຄວນໃຊ້ມັນຕຣາສິບແປດພະຍາງ. ບາງທ່ານກ່າວວ່າ ພິທີທີ່ໃຫ້ຜົນທັງສອງ ຄວນເຮັດດ້ວຍມັນຕຣາທັງສອງຮ່ວມກັນ.

Verse 92

सायाह्ने द्वारवत्यां तु चित्रोद्यानोपशोभिते । अष्टसाहस्रसंख्यातैर्भवनैरुपमंडिते ॥ ९२ ॥

ໃນຍາມແລງ ທີ່ນະຄອນທະວາຣະວະຕີ—ອັນງາມສະຫງ່າດ້ວຍສວນອັນພິສົດວິຈິດ ແລະປະດັບດ້ວຍເຮືອນເຮືອນຈຳນວນແປດພັນ—ພາບເຫັນເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ.

Verse 93

हंससारससंकीर्णकमलोत्पलशालिभिः । सरोभिर्नीलांभोभिः परीते भवनोत्तमे ॥ ९३ ॥

ພະວິຫານອັນປະເສີດນັ້ນ ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍສະນ້ຳທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳສີຟ້າເຂັ້ມ, ຄັບຄັ່ງດ້ວຍຫົງແລະນົກສາຣະສະ, ແລະອຸດົມດ້ວຍດອກບົວແລະບົວຟ້າ (ອຸດປະລະ).

Verse 94

उद्यत्प्रद्योतनोद्योतद्युतौ श्रीमणिमंडले । हेमांभोजासनासीनं कृष्णं त्रैलोक्यमोहनम् ॥ ९४ ॥

ເທິງມັນດະລະຮັດຕະນະອັນສະຫງ່າງາມ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍອັນກຳລັງຜຸດຂຶ້ນ, ພຣະກຣິດສະນະ—ຜູ້ຊັກຊວນໃຫ້ສາມໂລກຫຼົງໄຫຼ—ປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະດອກບົວຄຳ.

Verse 95

मुनिवृंदैः परिवृतमात्मतत्त्वविनिर्णये । तेभ्यो मुनिभ्यः स्वं धाम दिशंतं परमक्षरम् ॥ ९५ ॥

ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ມຸນີຜູ້ມຸ່ງຫາການວິນິດໄຊຄວາມຈິງແຫ່ງອາດຕະມັນ, ພຣະອັກສະຣະອັນສູງສຸດ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍນັ້ນ ໄດ້ຊີ້ນຳແລະປະທານໃຫ້ແກ່ມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະທາມຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 96

उन्निद्रेंदीवरश्यामं पद्मपत्रायतेक्षणम् । स्निग्धं कुंतलसंभिन्नकिरीटवनमालिनम् ॥ ९६ ॥

ພຣະອົງມີສີຄໍາຄ້າຍດອກບົວຟ້າທີ່ບານເຕັມ; ພຣະເນດຍາວດັ່ງກີບດອກບົວ. ພຣະເກສາມັນງາມ ສວມມົກຸດທີ່ຖືກຜົມຫຍຸ້ງຄຸ້ມບາງສ່ວນ ແລະປະດັບດ້ວຍວະນະມາລາ (ພວງດອກໄມ້ປ່າ)។

Verse 97

चारुप्रसन्नवदनं स्फुरन्मकरकुंडलम् । श्रीवत्सवक्षसं भ्राजत्कौस्तुभं सुमनोहरम् ॥ ९७ ॥

ພຣະພັກຕຣ໌ງາມອ່ອນໂຍນ ແລະສະຫງົບຜ່ອງໃສ; ຕຸ້ມຫູຮູບມະກະຣາ (makara-kuṇḍala) ສ່ອງປະກາຍ. ທີ່ພຣະອຸລາມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະເພັດ ກົສຕຸພະ ກໍສະຫວ່າງໄສ—ທັງໝົດຊ່າງດຶງດູດໃຈຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 98

काश्मीरकपिशोरस्कं पीतकौशेयवाससम् । हारकेयूरकटककटिसूत्रैरलंकृतम् ॥ ९८ ॥

ພຣະອຸລາສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສີແລະກິ່ນຫອມຂອງຫຍ້າຝຣັ່ງຈາກກາສະມີຣ; ພຣະອົງນຸ່ງຜ້າໄໝສີເຫຼືອງ. ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍ, ກຳໄລແຂນ, ກຳໄລຂໍ້ມື ແລະສາຍຄາດແອວ (kati-sūtra)។

Verse 99

हृतविश्वंभराभूरिभारं मुदितमानसम् । शंखचक्रगदापद्मराजद्भुजचतुष्टयम् ॥ ९९ ॥

ພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງເບົາລົງຈາກພາລະອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນການຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານ ແລະພຣະຈິດເຕັມໄປດ້ວຍອານັນ. (ເຂົາໄດ້ເຫັນ) ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສີ່ພຣະພາຫຸ ສ່ອງສະຫວ່າງ ຖືສັງຂ໌, ຈັກຣະ, ຄະດາ ແລະດອກບົວ।

Verse 100

एवं ध्यात्वार्चयेन्मन्त्री स्यादंगैः प्रथमावृत्तिः । द्वितीया महिषीभिस्तु तृतीयायां समर्चयेत् ॥ १०० ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນປະກອບອາຣະຈະນາ: ຮອບສວດຄັ້ງທຳອິດ ໃຫ້ເຮັດດ້ວຍອັງຄະ (aṅga) ມັນຕຣາ; ຮອບທີສອງ ໃຫ້ບູຊາພ້ອມດ້ວຍພຣະມະຫິສີ (ພຣະຊາຍາ/ຄູ່ທິບ); ແລະໃນຮອບທີສາມ ຄວນບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນສົມບູນ।

Verse 101

नारदं पर्वतं जिष्णुं निशठोद्धवदारुकान् । विष्वक्सेनं च शैनेयं दिक्ष्वग्रे विनतासुतम् ॥ १०१ ॥

ພຣະອົງໄດ້ຈັດຕັ້ງ ນາຣະດະ, ປະຣະວະຕະ, ຈິສນຸ, ນິຊະຖະ, ອຸດທະວະ ແລະ ດາຣຸກະ; ພ້ອມທັງ ວິສວັກເສນ ແລະ ໄຊເນຍະ—ແລະໃນທິດທັງປວງ ຜູ້ນໍາໜ້າຄື ບຸດຂອງວິນະຕາ ຄື ຄຣຸດາ (ກະຣຸດາ).

Verse 102

लोकपालैश्च वज्राद्यैः पूजयेद्वैष्णवोत्तमः । एवं संपूज्य विधिवत्पायसं विनिवेदयेत् ॥ १०२ ॥

ຜູ້ເປັນໄວສະນະວະຜູ້ຍິ່ງ ຄວນບູຊາລົກະປາລະທັງຫຼາຍ ພ້ອມກັບອິນທຣະ ແລະ ອໍານາດເທວະອື່ນໆ. ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນນໍາພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມຫວານ) ຖວາຍເປັນເຄື່ອງບູຊາອາຫານ.

Verse 103

तर्पयित्वा खंडमिश्रदुग्धबुद्ध्या जलैरिह । जपेदष्टशतं मन्त्री भावयन्पुरुषोत्तमम् ॥ १०३ ॥

ເມື່ອໄດ້ທໍາຕັຣປະນະຢູ່ນີ້ດ້ວຍນໍ້າ ໂດຍໃຫ້ໃຈເຫັນວ່າເປັນນົມປົນນໍ້າຕານ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣະຄວນຈະສວດຈັບມັນຕຣະ 800 ເທື່ອ ພ້ອມກັບພາວະນາພຣະປຸຣຸໂສຕຕະມະ (ພຣະວິສນຸ).

Verse 104

पूजासु होमं सर्वासु कुर्यान्मध्यंदिनेऽथवा । आसनादर्घ्यपर्यंतं कृत्वा स्तुत्वा नमेत्सुधीः ॥ १०४ ॥

ໃນການບູຊາທຸກຢ່າງ ຄວນທໍາໂຮມະ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໃຫ້ທໍາໃນເວລາທ່ຽງ. ເມື່ອໄດ້ກະທໍາຕັ້ງແຕ່ຖວາຍອາສະນະ ຈົນເຖິງຖວາຍອັຣຄະຍະແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນສັນລະເສີນ ແລະ ກ້ມນົບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 105

समर्थात्मानमुद्वास्य स्वीयहृत्सरसीरुहे । विन्यस्य तन्मयो भूत्वा पुनरात्मानमर्चयेत् ॥ १०५ ॥

ເມື່ອໄດ້ສົ່ງຄືນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະອາດຕະມະຜູ້ມີ຤ິດທີ່ໄດ້ອັນເຊີນມາສະຖິດໃນພິທີບູຊາ ແລ້ວນໍາພຣະອົງໄປວາງອີກຄັ້ງເທິງດອກບົວໃນທະເລສາບແຫ່ງດວງໃຈຕົນ, ເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບພຣະອົງແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນບູຊາອາດຕະມະພາຍໃນອີກຄັ້ງ.

Verse 106

सायाह्ने वासुदेवं यो नित्यमेवं समर्चयेत् । सर्वान्कामानवाप्यांते स याति परमां गतिम् ॥ १०६ ॥

ໃນຍາມແລງ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະວາສຸເທວະ ທຸກມື້ ຕາມວິທີນີ້—ໄດ້ສົມປາດຖະນາທັງປວງ ແລະທ້າຍສຸດ ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 107

रात्रौ चेन्मदनाक्रांतचेतसं नन्दनन्दनम् । यजेद्रासपरिश्रांतं गोपीमंडलमध्यगम् ॥ १०७ ॥

ຖ້າໃນຍາມຄ່ຳ ໃຈຖືກກາມຕັນຫາຄອບງຳ ຄວນບູຊາພຣະກຣິດສະນະ ບຸດແຫ່ງນັນດະ—ເຫມືອນຜູ້ເມື່ອຍລ້າຈາກຣາສະ ຢືນຢູ່ກາງວົງກົບີ।

Verse 108

विकसत्कुंदकह्लारमल्लिकाकुसुमोद्गतैः । रजोभिर्धूसरैर्मंदमारुतैः शिशिरीकृते ॥ १०८ ॥

ບ່ອນນັ້ນເຢັນສະບາຍດ້ວຍລົມອ່ອນໆ ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍລະອອງເກສອນຈາງໆ ທີ່ລອຍຂຶ້ນຈາກດອກມະລິ, ດອກບົວນ້ຳ ແລະດອກມັລລິກາທີ່ກຳລັງບານ।

Verse 109

उन्मीलन्नवकैरवालिविगलन्माध्वीकलब्धांतरं भ्राम्यन्मत्तमिलिंदगीतललिते सन्मल्लिकोज्जृम्भिते । पीयूषांशुकरैर्विशालितहरित्प्रांते स्मरोद्दीपने कालिन्दीपुलिनांगणे स्मितमुखं वेणुं रणंतं मुहुः ॥ १०९ ॥

ຢູ່ເດີ່ນຊາຍຂອງຝັ່ງແມ່ນ້ຳກາລິນດີ—ບ່ອນທີ່ກຸ່ມບົວຂາວໃໝ່ໆກຳລັງແຍ້ມບານ ແລະນ້ຳເຜິ້ງຊຶມອອກຈາກພາຍໃນ, ຜຶ້ງເມົາບິນວົນຮ້ອງເພງອ່ອນຫວານ, ແລະດອກມະລິອັນສູງສົ່ງກຳລັງແຜ່ບານ—ທີ່ນັ້ນ ໃນພື້ນທີ່ຂຽວກວ້າງທີ່ຖືກຂະຫຍາຍດ້ວຍລຳແສງຈັນທຣາດັ່ງນ້ຳອະມຣິດ ອັນປຸກໄຟຮັກ, ພຣະອົງຍິ້ມໜ້າ ແລະເປົ່າຂຸ່ຍຊ້ຳໆ।

Verse 110

अन्तस्तोयलसन्नवांबुदघटासंघट्टकारत्विषं चंचञ्चिल्लिकमंबुजायतदृशं बिम्बाधरं सुन्दरम् । मायूरच्छदबद्धमौलिविलसद्धम्मिल्लमालं चलं दीप्यत्कुण्डलरत्नरश्मिविलसद्गंडद्वयोद्बासितम् ॥ ११० ॥

ພຣະພັກຕຣານັ້ນງາມຍິ່ງ: ດຳມືດດ້ວຍປະກາຍດັ່ງເມກຝົນທີ່ອຸ້ມນ້ຳ, ດວງຕາພິບພິບດັ່ງກີບບົວ, ຮິມຝີປາກດັ່ງຜົນບິມບາ. ເທິງສີສະສ່ອງສະຫວ່າງມົງກຸດຜູກດ້ວຍຂົນນົກຢູງ, ພວງຜົມແລະມາລາຜົມໄຫວເຄື່ອນ, ແລະແກ້ມທັງສອງຖືກສ່ອງໄສດ້ວຍລຳແສງຈາກຕຸ້ມຫູປະດັບອັນມີອັນມະນີສ່ອງປະກາຍ।

Verse 111

कांचीनूपुरहारकंकणलसत्केयूरभूषान्वितं गोपीनां द्वितयां तरे सुललितं वन्यप्रसूनस्रजम् । अन्योन्यं विनिबद्धगोपदयितादोर्वल्लिवीतं लसद्रासक्रीडनलोलुपं मनसिजाक्रांतं मुकुन्दं भवेत् ॥ १११ ॥

ຂໍໃຫ້ມຸກຸນດະສະຖິດໃນໃຈ—ປະດັບດ້ວຍສາຍຄາດແອວ ກຳໄລຕີນ ສາຍຄໍ ກຳໄລມື ແລະກອບແຂນທີ່ສ່ອງປະກາຍ; ອ່ອນຊ້ອຍງາມລະຫວ່າງກົບປີສອງນາງ; ສວມພວງມາລາດອກໄມ້ປ່າ; ຖືກແຂນດັ່ງເຄືອວັນຂອງສາວຄົນເລີ້ຍງງົວພັນກັນ; ປາຖະໜາການຟ້ອນຣາສະອັນສະຫວ່າງ; ແລະຖືກພະລັງແຫ່ງຄວາມຮັກຄອບງຳ।

Verse 112

विविधश्रुतिभिन्नमनोज्ञतरस्वरसप्तकमूर्छनतानगणैः । भ्रममाणममूभिरुदारमणिस्फुटमंडनसिंजितचारुतनुम् ॥ ११२ ॥

ດ້ວຍຫມູ່ສຽງທີ່ໄພເພາະ ແຕກຕ່າງຕາມລະດັບສຽງ ພ້ອມດ້ວຍສະວະຣະ 7, ມູຣຈະນາ ແລະ ຕານະ ນານາ, ມັນເຄື່ອນໄຫວໄປມາໃນການບັນເລງ; ແລະຮູບອັນງາມຖືກປະດັບດ້ວຍສຽງກິ່ງກັງວານອັນແຈ້ງໃສຂອງເຄື່ອງປະດັບອັນວິເສດທີ່ຝັງອັນມະນີ।

Verse 113

इतरेतरबद्धकरप्रमदागणकल्पितरासविहारविधौ । मणिशंकुगमप्यमुना वपुषा बहुधा विहितस्वकदिव्यतनुम् ॥ ११३ ॥

ໃນພິທີລີລາແຫ່ງການຟ້ອນຣາສະ ທີ່ຫມູ່ນາງສາວຈັບມືກັນຈັດຂຶ້ນ, ພຣະອົງ—ແມ່ນແຕ່ເຄື່ອນໄຫວດັ່ງເສົາທີ່ມີຍອດອັນມະນີ—ກໍໄດ້ໃຊ້ພຣະວະກາຍຂອງພຣະອົງ ປະກາດຮູບທິບຂອງພຣະອົງໃນຫຼາຍຮູບແບບ (ແຜ່ພຣະອົງເປັນຫຼາຍ)។

Verse 114

एवं ध्यात्वार्चयेन्मन्त्री स्यादंगैः प्रथमावृतिः । श्रीकामः सस्वराद्यानि कलाब्जैर्वैष्णवोत्तमः ॥ ११४ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນປະກອບອັຣຈະນາ; ອາວະຣະນະຊັ້ນທຳອິດ ພຶງກະທຳດ້ວຍມັນຕຣາອັງກະ. ວິສະນະວະຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ປາຖະໜາສິຣີ (śrī) ຄວນບູຊາສ່ວນພະຍາງຂອງອັກສອນ ເລີ່ມຈາກສະວະຣະ ໂດຍໃຊ້ «ດອກບົວແຫ່ງກະລາ» (kalā-abja)។

Verse 115

यजेत्केशवकीर्त्यादिमिथुनानि च षोडश । इन्द्राद्यानपि वज्रादीन्पूजयेत्तदनन्तरम् ॥ ११५ ॥

ຄວນບູຊາຄູ່ເທວະດາ 16 ຄູ່ ເລີ່ມຈາກເກສະວະ ແລະ ກີຣຕິ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາອິນທຣະ ແລະ ເທວະດາອື່ນໆ ພ້ອມທັງວັຈຣະ (Vajra) ແລະເຄື່ອງໝາຍ/ອາວຸດອື່ນໆຂອງພວກເຂົາ।

Verse 116

पृंथु सुवृत्तं मसृणं वितस्तिमात्रोन्नतं कौ विनिखन्य शंकुम् । आक्रम्य पद्भ्यामितरेतरैस्तु हस्तैर्भ्रमोऽयं खलु रासगोष्ठी ॥ ११६ ॥

ໃຫ້ເອົາເສົາທີ່ກວ້າງ ກົມງາມ ລື່ນ ແລະສູງເທົ່າຊ່ວງມື ຕອກຝັງໃນດິນໃຫ້ໝັ້ນ; ແລ້ວກ້າວຕີນສະຫຼັບກັນ ແລະຫມຸນດ້ວຍມື—ການຫມຸນນັ້ນຄືດັ່ງການຊຸມນຸມລີລາຣາສາ.

Verse 117

सपूज्यैवं च पयसा ससितो पलसर्पिषा । नैवेद्यमर्चयित्वा तु चषकैर्नृपसंख्यकैः ॥ ११७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກບູຊາພຣະອົງຢ່າງຄວນແລ້ວ ໃຫ້ຖວາຍໄນເວດຍະເປັນນົມຜະສົມນ້ຳຕານ ແລະກີ (ghee) ຕາມປະລິມານໜຶ່ງປະລາ; ແລ້ວນຳໄປຖວາຍໃນຈອກຈຳນວນເທົ່າກັບຈຳນວນທີ່ກຳນົດສຳລັບພຣະຣາຊາ.

Verse 118

सतं पापप्ते मंत्री मिथुनेष्वर्पयेत्क्रमात् । विधाय पूर्ववच्छेषं सहस्रं प्रजपेन्मनुम् ॥ ११८ ॥

ຖ້າຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາໄດ້ຮັບຄວາມຜິດບາບເຖິງຮ້ອຍເທົ່າ ໃຫ້ຖວາຍອາຫຸຕິຕາມລຳດັບລົງໃນການຖວາຍເປັນຄູ່; ແລ້ວເຮັດສ່ວນທີ່ເຫຼືອດັ່ງເກົ່າ ແລະຈົ່ງຈະປະມັນຕຣາໜຶ່ງພັນຄັ້ງ.

Verse 119

स्तुत्वा नत्वा च संप्रार्थ्य पूजाशेषं समापयेत् । एवं यः पूजयेत्कृष्णं स सस्मृद्धेः पदं भवेत् ॥ ११९ ॥

ເມື່ອສັນລະເສີນ ກ້ອມກາບ ແລະອ້ອນວອນດ້ວຍໃຈຈິງແລ້ວ ໃຫ້ສຳເລັດພິທີບູຊາທີ່ເຫຼືອໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ຜູ້ໃດບູຊາພຣະກຣິສນະແບບນີ້ ຈະໄດ້ຮອດຖານະແຫ່ງຄວາມອຸດົມແລະສຸກສະຫວັດ.

Verse 120

अणिमाद्यष्टसिद्धीनामीश्वरः स्यान्न संशयः । भुक्त्वेह विविधान्भोगानंते विष्णुपदं व्रजेत् ॥ १२० ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງສິດທິທັງແປດ ເລີ່ມຈາກອະນິມາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໄດ້ເສວຍສຸກບົດບາດຫຼາກຫຼາຍໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ທ້າຍສຸດຈະໄປຮອດພຣະວິສນຸປະດະ ອັນເປັນຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 121

एवं पूजादिभिः सिद्धे मनौकाम्यानि साधयेत् । अष्टाविंशतिवारं वा त्रिकालं पूजयेत्सुधीः ॥ १२१ ॥

ເມື່ອພິທີໄດ້ສຳເລັດດ້ວຍການບູຊາ ແລະວິນັຍປະກອບອື່ນໆ ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດອາດບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາດ້ວຍມັນຕຣາ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນບູຊາ 28 ເທື່ອ ຫຼືບູຊາໃນສາມການຂອງມື້.

Verse 122

स्वकालविहितान् भूयः परिवारांश्च तर्पयेत् । प्रातर्द्दध्ना गुडाक्तेन मध्याह्ने पयसा पुनः ॥ १२२ ॥

ຕໍ່ມາ ຕາມເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບແຕ່ລະຢ່າງ ຄວນເຮັດຕັຣປະນະ (ການຖວາຍເພື່ອໃຫ້ອິ່ມໃຈ) ແກ່ເທວະດາບໍລິວານດ້ວຍ: ຕອນເຊົ້າໃຊ້ນົມສົ້ມປົນນ້ຳຕານອ້ອຍ, ແລະຕອນທ່ຽງໃຫ້ຖວາຍອີກຄັ້ງດ້ວຍນົມ.

Verse 123

नवनीतयुतेनाथ सायाह्ने तर्पयेत्पुनः । ससितोपलमिश्रेण पयसा वैष्णवोत्तमः ॥ १२३ ॥

ແລ້ວຕອນແລງ ຜູ້ເປັນໄວສະນະວະຜູ້ປະເສີດ ຄວນເຮັດຕັຣປະນະອີກຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ນົມປົນເນີຍສົດ ແລະຄົບກັບນ້ຳຕານເປັນເກັດ.

Verse 124

तर्पयामिपदं योज्यं मंत्रांते स्वेषु नामसु । द्वितीयांतेषु तु पुनः पूजाशेषं समापयेत् ॥ १२४ ॥

ຄວນເພີ່ມຄຳວ່າ “tarpayāmi” (ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍໃຫ້ອິ່ມໃຈ) ໄວ້ທ້າຍມັນຕຣາ ຫຼັງຈາກເອີ້ນນາມຂອງຕົນ. ແລະເມື່ອໃຊ້ຮູບກໍລະນີທີສອງທ້າຍຄຳ ກໍໃຫ້ສຳເລັດສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງການບູຊາ.

Verse 125

अभ्युक्ष्यतत्प्रसादाद्भिरात्मानं प्रपबेदपः । तत्तृत्पस्तमथोद्वास्य तन्मयः प्रजपेन्मनुम् ॥ १२५ ॥

ເມື່ອພອຍພອຍຕົນເອງດ້ວຍນ້ຳອັນເປັນປຣະສາດນັ້ນ ແລ້ວ ຈຶ່ງດື່ມນ້ຳຂອງພິທີນັ້ນ. ເມື່ອອິ່ມໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງອຸດວາສ (ສົ່ງຄືນ/ປິດພິທີ) ແລະໃຫ້ຈິດກົງກັບພຣະນັ້ນ ຈຶ່ງສວດມັນຕຣາຊ້ຳ.

Verse 126

अथ द्रव्याणि काम्येषु प्रोच्यंते तर्पणेषु च । तानि प्रोक्तविधानानामाश्रित्यान्यतमं भजेत् ॥ १२६ ॥

ບັດນີ້ ຈະກ່າວເຖິງວັດຖຸທີ່ໃຊ້ໃນພິທີກຳທີ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ແລະໃນພິທີຕັຣປະນະ (ການບູຊານ້ຳເພື່ອໃຫ້ພໍໃຈ) ດ້ວຍ. ອາໄສວິທີການທີ່ໄດ້ສອນໄວ້ ຄວນເລືອກໃຊ້ສິ່ງທີ່ເໝາະກັບພິທີທີ່ຕັ້ງໃຈ.

Verse 127

पायसं दाधिकं चाज्यं गौडान्नं कृसरं पयः । दधीनि कदली मोचा चिंचा रजस्वला तथा ॥ १२७ ॥

ພາຍະສະ (ເຂົ້າຫວານນົມ), ອາຫານທີ່ເຮັດດ້ວຍນົມສົ້ມ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ, ເຂົ້າຫວານ, ກຣິສະຣະ (ເຂົ້າກັບຖົ່ວ), ນົມ, ນົມສົ້ມ, ກ້ວຍ, ກ້ວຍປ່າ, ມະຂາມ (ຈິນຈາ) ແລະທັງຜູ້ຍິງມີປະຈຳເດືອນ—ໃນບໍລິບົດພິທີນີ້ ຖືກຈັດເປັນສິ່ງຄວນຫຼີກ/ມີຂໍ້ຈຳກັດ.

Verse 128

अपूपा मोदका लाजाः पृथुका नवनीतकम् । द्रव्यषोडशकं ह्येतत्कथितं पद्मजादिभिः ॥ १२८ ॥

ອະປູປະ (ເຂົ້າໜົມ/ເຄັກ), ໂມດະກະ (ຂອງຫວານປັ້ນ), ລາຈາ (ເມັດທັນຍາຫານຄົ້ວ), ປຣິຖຸກາ (ເຂົ້າບົດແຜ່ນ), ແລະ ນະວະນີຕະ (ເນີຍສົດ) — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງໃນວັດຖຸບູຊາ 16 ປະການ ດັ່ງທີ່ປັດມະຊາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະທ່ານອື່ນໆ ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 129

लाजांते पृथुकं प्राक्च समर्प्य च सितोपलम् । चतुःसप्ततिवारं यः प्रातरेवं प्रतर्पयेत् ॥ १२९ ॥

ເລີ່ມດ້ວຍການຖວາຍລາຈາ (ເມັດຄົ້ວ) ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍປຣິຖຸກາ (ເຂົ້າແຜ່ນ) ແລະຍັງນຳສິໂຕປະລະ (ນ້ຳຕານກ້ອນຂາວ) ມາຖວາຍດ້ວຍ—ຜູ້ໃດປະຕິບັດພິທີປຣາຕະຣປະນະ (ຕັຣປະນະຍາມເຊົ້າ) ແບບນີ້ 74 ຄັ້ງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 130

ध्यात्वा कृष्णपदं मत्री मंडलादिष्टमाप्नुयात् । धारोष्णपक्कपयसा नवनीतं दधीनि च ॥ १३० ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງມັນຕຣາອັນສັກສິດທີ່ເນື່ອງກັບພຣະບາດຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ປະຕິບັດຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ມັນດະລະ (ຂັ້ນຕອນພິທີ) ກຳນົດ. ແລະໃນການຖວາຍບູຊາ ຄວນໃຊ້ນະວະນີຕະ (ເນີຍສົດ) ແລະ ດະທິ (ນົມສົ້ມ) ທີ່ເຮັດຈາກນົມທີ່ຕົ້ມໃນຂະນະຍັງຮ້ອນ ແລະຍັງໄຫຼຢູ່.

Verse 131

दौग्धाम्रमाज्यं मत्स्यंडी क्षौद्रं कीलालमेव च । पूजयेन्नवभिर्द्रव्यैः प्रत्येकं रविसंख्यया ॥ १३१ ॥

ດ້ວຍນ້ຳນົມ, ໝາກມ່ວງ(ຫຼືນ້ຳໝາກມ່ວງ), ນ້ຳມັນເນີຍກີ (ghee), ນ້ຳຕານກ້ອນ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ແລະນ້ຳເຫຼົ້າຫມັກ (kīlāla) ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍວັດຖຸ 9 ຢ່າງນີ້ ໂດຍຖວາຍແຕ່ລະຢ່າງຕາມຈຳນວນເທົ່າກັບຈຳນວນຂອງພຣະອາທິດ.

Verse 132

एवमष्टोतरशतंसंख्याकं तर्पणं पुनः । यः कुर्याद्वैष्णवश्रेष्टः पूर्वोक्तं फलमाप्नुयात् ॥ १३२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ບູຊາພຣະວິສະນຸຜູ້ປະເສີດ ຖ້າກະທຳຕາຣະປະນະ (tarpaṇa) ອີກຄັ້ງໃຫ້ຄົບ 108 ຄັ້ງ ຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 133

किं बहूक्तेन सर्वेष्टदायकं तर्पणं त्विदम् । ससितोपलधारोष्णदुग्धबुद्ध्या जलेन वै ॥ १३३ ॥

ຈະກ່າວຫຍັງຫຼາຍອີກ? ຕາຣະປະນະນີ້ໃຫ້ສຳເລັດທຸກຄວາມປາດຖະໜາ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈົ່ງກະທຳດ້ວຍນ້ຳ ໂດຍພິຈາລະນາວ່າເປັນສາຍແສງຈັນ, ເປັນນ້ຳນົມອຸ່ນ, ແລະເປັນສາຍຜົນຶກຂາວໃສ.

Verse 134

कृष्णं प्रतपर्यन् ग्रामं व्रजन्प्राप्नोति साधकः । धनवस्त्राणि भोज्यं च परिवारगणैः सह ॥ १३४ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ບູຊາພຣະກຣິດສະນະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວເດີນທາງໄປບ້ານ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ—ຊັບສິນ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ແລະອາຫານ—ພ້ອມກັບຄອບຄົວແລະຜູ້ພຶ່ງພາທັງຫຼາຍ.

Verse 135

यावत्संतर्पयेन्मंत्री तावत्संख्यं जपेन्मनुम् । तर्पणेनैव कार्याणि साधयेदखिलान्यपि ॥ १३५ ॥

ເທົ່າໃດທີ່ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາເຮັດຕາຣະປະນະເພື່ອໃຫ້ເຕັມອິ່ມ ເທົ່ານັ້ນກໍຄວນສວດມັນຕຣາຕາມຈຳນວນດຽວກັນ. ແທ້ຈິງ ດ້ວຍຕາຣະປະນະພຽງຢ່າງດຽວ ກໍອາດສຳເລັດກິດພິທີອື່ນໆໄດ້ທັງປວງ.

Verse 136

काम्यहोममथो वक्ष्ये साधकानां हिताय च । श्रीपुष्पैर्जुहुयान्मंत्री श्रियमिच्छन्निनिंदिताम् ॥ १३६ ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ ກາມຍະ-ໂຮມ (ພິທີໂຮມເພື່ອຜົນປາດຖະໜາ) ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ປະຕິບັດ. ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍດອກໄມ້ມົງຄຸນ ເມື່ອປາດຖະໜາສິຣີສົມບັດທີ່ບໍ່ຖືກຕຳນິ ຄືໄດ້ມາໂດຍທຳມະ.

Verse 137

साज्येनान्नेन जुहुयात्घृतान्नस्य समृद्धये । वन्यपुष्पैर्द्विजान् जातीपुष्पैश्च पृथिवीपतीन् ॥ १३७ ॥

ເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມອຸດົມຂອງອາຫານທີ່ປຸງດ້ວຍກີ (ກະທິ), ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິເປັນເຂົ້າສຸກປົນກີ. ດ້ວຍດອກໄມ້ປ່າ ຄວນນົບນ້ອມບູຊາດວິຊະ (ພຣາຫມະນ), ແລະດ້ວຍດອກມະລິກາ (ດອກມະລິ/ຈາສມິນ) ຄວນນົບນ້ອມບູຊາກະສັດ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ.

Verse 138

असितैः कुसुमैर्वैश्यान् शूद्रान्नीलोत्पलैस्तथा । वशयेल्लवणैः सर्वानंबुजैर्युवतीजनम् ॥ १३८ ॥

ດ້ວຍດອກໄມ້ສີຄ້ຳ ຄວນເຮັດໃຫ້ພວກໄວສະຍະ (Vaiśya) ຢູ່ໃນອຳນາດ; ແລະດ້ວຍດອກບົວສີຟ້າ ຄວນເຮັດໃຫ້ພວກຊູດຣະ (Śūdra) ຢູ່ໃນອຳນາດ. ດ້ວຍເກືອ ຄວນເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນຢູ່ໃນອຳນາດ; ດ້ວຍດອກບົວ ຄວນເຮັດໃຫ້ຍິງສາວຢູ່ໃນອຳນາດ.

Verse 139

गोशालासु कृतो होमः पायसेन ससर्पिषा । गवां शांतिं करोत्याशु गोपालो गोकुलेश्वरः ॥ १३९ ॥

ໂຮມທີ່ເຮັດໃນຄອກງົວ ໂດຍໃຊ້ເຂົ້ານົມ (ປາຍະສະ) ປົນກີ ຈະນຳຄວາມສະຫງົບແລະສຸກສະບາຍມາໃຫ້ຝູງງົວໄດ້ໄວ—ເພາະ ໂກປາລາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂກກຸລ ແມ່ນຜູ້ປົກປ້ອງປະທານພຣະຄຸ້ມຄອງ.

Verse 140

शिक्षावेषधरं कृष्णं किंकिणीजालशोभितम् । ध्यात्वा प्रतर्पयेन्मंत्री दुग्धबुद्ध्या शुभैर्जलैः ॥ १४० ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາພຣະກຣິສນະ ຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມໃນຮູບແບບຂອງ «ສິກສາ» (ເວດາງຄະແຫ່ງສຽງອອກ) ແລະປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍກະດິ່ງນ້ອຍໆ, ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນກະທຳພິທີທຳໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈ ໂດຍຖວາຍນ້ຳມົງຄຸນ ແລະນຶກໃນໃຈວ່າເປັນນ້ຳນົມ.

Verse 141

धनं धान्यं सुतान्कीर्तिं प्रीतस्तस्मै ददाति सः । ब्रह्मवृक्षसमिद्भिर्वा कुशैर्वा तिलतंदुलैः ॥ १४१ ॥

ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ ພຣະອົງຈະປະທານຊັບສິນ ເຂົ້າທັນຍາຫານ ບຸດຫຼານ ແລະກຽດຊື່—ບໍ່ວ່າພິທີຈະເຮັດດ້ວຍໄມ້ເຊື້ອໄຟສັກສິດຈາກຕົ້ນບຣາຫມະ, ຫຼືດ້ວຍຫຍ້າກຸຊະ, ຫຼືດ້ວຍເມັດງາ ແລະເມັດເຂົ້າ.

Verse 142

जुहुयादयुतं मंत्री त्रिमध्वाक्तैर्हुताशने । वशयेद्ब्राह्मणांश्चाथ राजवृक्षसमुद्भवैः ॥ १४२ ॥

ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນຖວາຍຮອມ ໑໐,໐໐໐ ຄັ້ງໃນໄຟສັກສິດ ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງຖວາຍທີ່ຊຸບດ້ວຍ “ທຣິມະທຸ” ອັນເປັນນ້ຳຜຶ້ງສາມຢ່າງ; ແລ້ວດ້ວຍຜະລິດຕະພັນຈາກຕົ້ນຣາຊະວຣຶກສະ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພຣາຫມະນະຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຕົນ.

Verse 143

प्रसूनैः क्षत्रियान्वैश्यान्कुरंङकुसुमैस्तथा । पाटलोत्थैश्च कुसुमैर्वशयेदंतिमान्सुधीः ॥ १४३ ॥

ດ້ວຍດອກໄມ້—ເຊັ່ນ ດອກອ່ອນແລະດອກບານຂອງຕົ້ນປາຕະລາ (pāṭalā)—ຜູ້ມີປັນຍາຄວນເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ຫຍິ່ງຍະໂສ ຫຼືດື້ດຶນ ຢູ່ໃນການຄວບຄຸມ.

Verse 144

श्वेतपद्मै रक्तपप्दैश्चंपकैः पाटलैः क्रमात् । हुत्वायुतं त्रिमध्वाक्तैर्वशयेत्तद्वरांगनाः ॥ १४४ ॥

ໃຊ້ດອກບົວຂາວ ດອກບົວແດງ ດອກຈຳປາກ ແລະດອກປາຕະລາ ຕາມລຳດັບ; ແລ້ວຖວາຍຮອມ ໑໐,໐໐໐ ຄັ້ງ ໂດຍຊຸບດ້ວຍ “ທຣິມະທຸ” ອັນເປັນນ້ຳຜຶ້ງສາມຢ່າງ, ກໍຈະເຮັດໃຫ້ນາງຜູ້ສູງສົງທີ່ປາຖະໜາ ຢູ່ໃນອຳນາດໄດ້.

Verse 145

नित्यं हयारिकुसुमौर्निशीथे त्रिमधुप्लुतैः । वरस्त्रीर्वशयेत्प्राज्ञः सम्यग्धृत्वा दिनाष्टकम् ॥ १४५ ॥

ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນປະກອບພິທີເປັນປະຈຳ ດ້ວຍດອກຫະຍາຣີ (hayāri) ທີ່ຊຸບໃນ “ທຣິມະທຸ” ອັນເປັນນ້ຳຜຶ້ງສາມຢ່າງ; ເມື່ອຮັກສາວຣະຕະໃຫ້ຖືກຕ້ອງຄົບ ໘ ມື້ ກ່າວກັນວ່າຈະເຮັດໃຫ້ນາງຜູ້ດີເລີດຢູ່ໃນອຳນາດໄດ້.

Verse 146

अयुतत्रितयं रात्रौ सिद्धार्थैस्त्रिमधुप्लुतैः । प्रत्यहं जुह्वतो मासात्सुरेशोऽपि वशीभवेत् ॥ १४६ ॥

ຖ້າໃນຍາມຄ່ຳ ຜູ້ໃດຖວາຍຮອມະໃສ່ໄຟ ເມັດມັດສະຕາດຂາວ (ສິດທາຣຖ) ຈຳນວນສາມສິບພັນ ທີ່ຊຸບໃນນ້ຳເຜິ້ງສາມຊະນິດ ແລະເຮັດທຸກມື້ຕິດຕໍ່ກັນໜຶ່ງເດືອນ ແມ່ນແຕ່ຈອມເທວະກໍຍັງຖືກນຳໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຜູ້ນັ້ນໄດ້।

Verse 147

आहृत्य बल्लवीवस्त्राण्यारूढं नीपभूरुहे । स्मरेत्कृष्णं जपेद्रात्रौ सहस्रं खेंदूहात्सुधीः ॥ १४७ ॥

ເມື່ອນຳເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຂອງນາງກົວລະ (gopī) ມາ ແລ້ວຂຶ້ນໄປເທິງຕົ້ນນີມ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງລະລຶກພຣະກຣິດສະນະ ແລະໃນຍາມຄ່ຳພຶງສວດຊື່/ມັນຕຣາຂອງພຣະອົງໜຶ່ງພັນຄັ້ງ ໂດຍຫັນໜ້າໄປຫາຟ້າແລະດວງຈັນ।

Verse 148

हठादाकर्षयेच्छीघ्रमुर्वशीमपि साधकः । बहुना किमिहोक्तेन मंत्रोऽयं सर्ववश्यकृत् ॥ १४८ ॥

ດ້ວຍພະລັງບັງຄັບຢ່າງແຮງ ຜູ້ປະຕິບັດ (ສາທະກະ) ກໍສາມາດດຶງແມ່ນແຕ່ນາງອຸຣະວະຊີ (Urvaśī) ໃຫ້ມາຫາຕົນໄດ້ຢ່າງໄວ. ຈະຕ້ອງກ່າວຫຍັງອີກ? ມັນຕຣານີ້ເວົ້າກັນວ່າ ເຮັດໃຫ້ສັບພະສິ່ງຢູ່ໃນອຳນາດ (ສະຣະວະວັດສະຍະ) ໄດ້।

Verse 149

रहस्यं परमं चाथ वक्ष्ये मोक्षप्रदं नृणाम् । ध्यायेत्स्वहृत्सरसिजे देवकीनंदनं विभुम् ॥ १४९ ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຄວາມລັບສູງສຸດ ອັນປະທານໂມກສະແກ່ມະນຸດ: ພຶງເພ່ງພິຈາລະນາໃນດອກບົວແຫ່ງດວງໃຈຕົນ ຕໍ່ພຣະຜູ້ສະຫວ່າງຢູ່ທົ່ວສັບພະສິ່ງ—ພຣະບຸດຂອງເທວະກີ (Devakī).

Verse 150

श्रीमत्कुन्देंदुगौरं सरसिजनयनं शङ्खचक्रे गदाब्जे बिभ्राणं हस्तपद्मैर्नवनलिनलसन्मालयादीप्यमानम् । वंदे वेद्यं मुनींद्रैः कणिकमुनिलसद्दिव्यभूषाभिरामं दिव्यांगालेपभासं सकलभयहरं पीतवस्त्रं नुरारिम् ॥ १५० ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ສະຫວ່າງຂາວດັ່ງດອກກຸນທະແລະດວງຈັນ ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ຖືສັງຂະແລະຈັກຣະ ແລະຖືຄະດາກັບດອກບົວໃນຝາມືດັ່ງບົວ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍມາລາດອກບົວໃໝ່. ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະອົງຜູ້ຖືກຮູ້ໄດ້ໂດຍມຸນີຜູ້ຍິ່ງຜ່ານພຣະເວດ ຜູ້ງາມດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບ ອວຍວະສ່ອງດ້ວຍນ້ຳຫອມທິບ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະເປັນຜູ້ປະຫານອະສຸຣະ।

Verse 151

एवं ध्यात्वा पुमांसं स्फुटहृदयसरोजासनासीनमाद्यं सांद्रांभोदाच्छबिंबाद्भुतकनकनिभं संजपेदर्कलक्षम् । मन्वोरेकं द्वितारांतरितमथः हुनेदर्कसाहस्रमिध्मैः क्षीरिद्रूत्थर्यथोक्तैः समधुघृतसितेनाथवा पायसेन ॥ १५१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະບຸລຸດປະຖົມ ຜູ້ປະທັບນັ່ງເທິງດອກບົວໃນດວງໃຈທີ່ບານແຈ້ງ ສະຫວ່າງດັ່ງເງົາເມກຝົນໜາ ແລະງາມດັ່ງຄຳອັນອັດສະຈັນ ຄວນສະດຸດຈະປະມັນຕຣາອາຣກະ (ພຣະອາທິດ) ໜຶ່ງແສນເທື່ອ. ແລ້ວນຳມັນຕຣາໜຶ່ງ ແຊກພະຍາງ «ຕາຣາ» ສອງຄັ້ງ (ໂອມ) ແລະຖວາຍຮົມແກ່ອາຣກະ ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ ດ້ວຍໄມ້ເຊື້ອໄຟຕາມພິທີ ໃຊ້ນົມ ນ້ຳເຜິ້ງ ນ້ຳມັນເນີຍ ແລະນ້ຳຕານຮ່ວມກັນ ຫຼືໃຊ້ພາຍະສະ (ເຂົ້າຫວານນົມ) ແທນກໍໄດ້.

Verse 152

एवं लोकेश्वराराध्यं कृष्णं स्वहृदयांबुजे । ध्यायन्ननुदिनं मंत्री त्रिसहस्रं जपेन्मनुम् ॥ १५२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາ ຄວນພິຈາລະນາທຸກວັນຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ (ກຣິດສະນາ) ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຄວນແກ່ການບູຊາ ປະທັບນັ່ງເທິງດອກບົວໃນດວງໃຈຂອງຕົນ ແລະຈະປະມັນຕຣາສັກສິດ ສາມພັນເທື່ອ.

Verse 153

सायाह्नोक्तेन विधिना संपूज्य हवनं पुनः । कृत्वा पूर्वोक्तविधिना मन्त्री तद्गतमानसः ॥ १५३ ॥

ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີຕອນແລງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ຈົ່ງບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະຖວາຍຮົມ (ຮອມາ) ອີກຄັ້ງ. ເມື່ອປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນໃຫ້ໃຈຈົມຢູ່ໃນພຣະນັ້ນ/ມັນຕຣານັ້ນ.

Verse 154

एवं यो भजते नित्यं विद्वान् गोपालनंदनम् । समुत्तीर्य भवांभोधिं स याति परमं पदम् ॥ १५४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຜູ້ບູຊາທຸກວັນ ຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງໂຄປາລາ (ພຣະກຣິດສະນະ) ຈະຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສານ ແລະໄປຮອດພຣະປະທະສູງສຸດ.

Verse 155

मध्ये केणेषु बाह्येष्वनलपुरपुटस्यालिखेत्कर्णिकायां कंदर्पं साध्ययुक्तं विवरगतषडर्णद्विषः केशरेषु । शक्तिः श्रीपूर्विकाणिद्विनवलिपिमनोरक्षराणिच्छदानां मध्ये वर्णान्दशान्तो दशलिपिमनुवर्यस्य वैकैकशोऽब्जम् ॥ १५५ ॥

ໃນມຸມກາງແລະມຸມນອກຂອງຍັນຕຣາດອກບົວ (ວົງ «ນະຄອນໄຟ») ຈົ່ງຂຽນໃນໃຈກາງດອກ (ກັນນິກາ) «ກາມະ-ບີຈະ» ພ້ອມກັບສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ (ສາດຫຍະ). ໃນກີບດອກ ຈົ່ງວາງມັນຕຣາຫົກພະຍາງ ຜູ້ຂັດຂວາງ «ສັດຕູແຫ່ງປາກທາງຫົກ» ເພື່ອປິດກັ້ນປະຕູອາຍະຕະນະ. ແລ້ວວາງ «ຊັກຕິ» ແລະ «ສຣີ» ໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລະຂຽນພະຍາງປົກປ້ອງໃຈ ຈັດເປັນສອງຊຸດໆລະເກົ້າຕົວ (18 ຕົວ). ໃນຊັ້ນຄຸ້ມກາງ ຈົ່ງຂຽນອັກສອນສິບຕົວທີ່ສິ້ນສຸດດ້ວຍຕົວທີສິບ ແລະມັນຕຣາສິບອັກສອນຂອງອະນຸວາຣຍະອັນປະເສີດ ໃຫ້ຂຽນລົງໃນດອກບົວທີລະຢ່າງ.

Verse 156

भूसद्मनाभिवृतमस्रगमन्मथेन गोरोचनाविलिखितं तपनीयसूच्या । पट्टे हिरण्यरचिते गुलिकीकृतं तद्गोपालयंत्रमखिलार्थदमेतदुक्तम् ॥ १५६ ॥

ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍ «ພູສັດມັນ» ແລະຮອຍ «ອັສຣະກະມັນມະຖະ», ຈາລຶກດ້ວຍກໍໂຣຈະນາ ໂດຍເຂັມຄໍາບໍລິສຸດ; ແລ້ວມ້ວນເປັນກ້ອນນ້ອຍ ແລະເກັບໄວ້ໃນຕະຫຼອດຄໍາ—ນີ້ແມ່ນ «ໂຄປາລະ-ຢັນຕຣະ» ຜູ້ປະທານຈຸດໝາຍທັງປວງ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 157

संयातसिक्तमभिजप्तमिमं महद्भिर्धार्यं जगत्त्रयवशीकरणैकदक्षम् । रक्षायशः सुतमहीधनधान्यलक्ष्मीसौभाग्यलिप्सुभिरजस्रमनर्घ्यवीर्यम् ॥ १५७ ॥

ສິ່ງນີ້ ເມື່ອຖືກຮວບຮວມຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໄດ້ຮັບການປະພອຍພິທີ ແລະຖືກສວດຈາບໂດຍມະຫາຣິສີ ຄວນນໍາມາສວມໄວ້; ມັນຊໍານານເປັນເອກະໃນການເຮັດໃຫ້ໂລກທັງສາມຢູ່ໃນອໍານາດ. ຜູ້ປາຖະໜາການຄຸ້ມຄອງ, ຊື່ສຽງ, ບຸດ, ແຜ່ນດິນ, ຊັບສິນ, ເຂົ້າຂອງ, ລັກສະມີ(ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ແລະໂຊກດີ ຄວນຖືມັນໄວ້ເປັນນິດ—ເພາະພະລັງຂອງມັນປະເມີນຄ່າບໍ່ໄດ້।

Verse 158

स्मरस्त्रिविक्रमाक्रांतश्चाक्रीष्ट्याय हृदित्यसौ । षडक्षरोऽयं संप्रोक्तः सर्वसिद्धिकरो मनुः ॥ १५८ ॥

«ສະມະຣະ», «ຕຣິວິກຣະມາ-ອາກຣານຕະ», «ຈາກຣີສຕະຍາຍ», ແລະ «ຫຣິດ»—ດັ່ງນີ້ແມ່ນມັນຕຣະ. ມັນຕຣະຫົກພະຍາງນີ້ ຖືກປະກາດແລ້ວວ່າ ເປັນມະນຸຜູ້ໃຫ້ສິດທິທັງປວງ।

Verse 159

क्रोडः शान्तींदुवह्न्याढ्यो माया बीज प्रकीर्ततम् । गोविंदवह्निचन्द्राढ्यो मनुः श्रीबीजमीरितम् ॥ १५९ ॥

«ກໂຣດະ» ເມື່ອປະສົມກັບພະຍາງທີ່ໝາຍເຖິງ «ຊານຕິ», «ອິນດຸ»(ຈັນ) ແລະ «ວະຫນິ»(ໄຟ) ຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ມາຍາ-ບີຈະ» ອັນໂດ່ງດັງ. ທໍານອງດຽວກັນ «ໂກວິນດະ» ເມື່ອປະສົມກັບ «ວະຫນິ»(ໄຟ) ແລະ «ຈັນດຣະ»(ຈັນ) ຖືກເອີ້ນວ່າ «ສຣີ-ບີຈະ».

Verse 160

आभ्यामष्टादशक्लिपः स्याद्विंशत्यक्षरो मनुः । शालग्रामे मणौ यंत्रे मंडले प्रतिमासु वा ॥ १६० ॥

ໂດຍສອງພະຍາງນີ້ ຈຶ່ງຈັດຮູບແບບມັນຕຣະໃຫ້ມີ 18 ສ່ວນ; ສູດສັກສິດຈຶ່ງກາຍເປັນມັນຕຣະ 20 ພະຍາງ. ສາມາດນໍາໄປປະດັບໃນຫີນຊາລະກຣາມ, ໃນມະນີ, ໃນຢັນຕຣະ, ໃນມັນດະລະທີ່ຖືກປະພອຍພິທີ, ຫຼືໃນປະຕິມາ (ຮູບບູຊາ) ກໍໄດ້.

Verse 161

नित्यं पूजा हरेः कार्या न तु केवलभूतले । एवं यो भजंते कृष्णं स याति परमां गतिम् ॥ १६१ ॥

ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ (Hari) ທຸກມື້ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ພາຍນອກ ຫຼືຢູ່ແຕ່ລະດັບກາຍຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ. ຜູ້ໃດບູຊາພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ແບບນີ້ ຈະໄດ້ເຖິງຄະຕິສູງສຸດ.

Verse 162

विंशार्णस्य मुनिर्ब्रह्मा गायत्री छन्द ईरितम् । कृष्णश्च देवता कामो बीजं शक्तिर्द्विठो बुधैः ॥ १६२ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣາ 20 ພະຍາງ ມຸນີພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຖືກກ່າວເຖິງເປັນຣິສິ (ṛṣi) ແລະ ຉັນທະ (chandas) ແມ່ນ ກາຍັດຣີ (Gāyatrī). ພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ເປັນເທວະຕາອະທິປະໄຕ; ກາມະ (Kāma) ແມ່ນບີຊະ (bīja); ແລະຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ພະລັງ (śakti) ຄື “ດວິຖາ” (Dviṭhā).

Verse 163

रामाग्निवेदवेदाब्धेर्नेत्रार्णैरंगकल्पनम् । मूलेन व्यापकं कृत्वा मनुना पुटितानथ ॥ १६३ ॥

ຕໍ່ມາ ໂດຍນໍາພະຍາງທີ່ຊີ້ບອກດ້ວຍລະຫັດ “ຣາມ–ອັກນິ–ເວດ–ເວດ–ອັບທິ” ແລະ “ອັກສອນຕາ” (netrārṇa) ມາຈັດວາງອັງຄະ (aṅga) ອັນເປັນສ່ວນປະກອບຂອງມັນຕຣາ. ເຮັດໃຫ້ມັນແຜ່ຄຸ້ມທົ່ວດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ (mūla) ແລ້ວຈຶ່ງປະທັບ/ເສີມພະລັງດ້ວຍມະນຸ (manu) ຕາມທີ່ກໍານົດ.

Verse 164

मातृकार्णान्न्यसेत्तत्तत्स्थानेषु सुसमाहितः । दशतत्त्वानि विन्यस्य मूलेन व्यापकं चरेत् ॥ १६४ ॥

ໃຫ້ມີຈິດໃຈສະຫງົບ ແລະຕັ້ງໝັ້ນດີ ຄວນວາງນຍາສະ (nyāsa) ອັກສອນມາຕຣິກາ (Mātṛkā) ໃນຕໍາແໜ່ງຂອງມັນແຕ່ລະບ່ອນ. ເມື່ອຈັດວາງຕັດຕະວະ (tattva) ສິບປະການແລ້ວ ຈຶ່ງປະຕິບັດນຍາສະແບບຄຸ້ມທົ່ວ (vyāpaka) ດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ (mūla).

Verse 165

मंत्रन्यासं ततः कुर्याद्देवताभावसिद्धये । शीर्षे ललाटे भ्रूमध्ये नेत्रयोः कर्णयोस्तथा ॥ १६५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນປະຕິບັດມັນຕຣາ-ນຍາສະ (mantra-nyāsa) ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດພາວະເປັນເທວະຕາ (devatā-bhāva): ທີ່ສີສະ, ທີ່ໜ້າຜາກ, ກາງຄິ້ວ, ທີ່ດວງຕາ, ແລະທີ່ຫູດ້ວຍ.

Verse 166

नसोर्वक्रे च चिबुके कण्ठे दोर्मूलके हृदि । उदरे नाभिदेशे च लिंगे मूलसरोरुहे ॥ १६६ ॥

ທີ່ສ່ວນໂຄ້ງຂອງຮູດັງ, ທີ່ຄາງ, ທີ່ຄໍ, ທີ່ໂຄນແຂນ, ໃນຫົວໃຈ, ໃນທ້ອງ, ບ່ອນສະດື, ທີ່ອະໄວຍະວະກໍາເນີດ, ແລະທີ່ດອກບົວຮາກ (ມູລາທາຣ)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຈຸດທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 167

कट्यां जान्वोर्जंघयोश्च गुल्फयोः पादयोः क्रमात् । न्यसेद्धृदंतान्मंत्राणां सृष्टिन्यासोऽयमीरितः ॥ १६७ ॥

ຄວນວາງ (ເຮັດ nyāsa) ມົນຕຣາຕາມລໍາດັບ—ທີ່ແອວ, ທີ່ຫົວເຂົ່າ, ທີ່ແຂ້ງຂາ, ທີ່ຂໍ້ຕີນ, ແລະທີ່ຕີນ—ໂດຍເລີ່ມຈາກຫົວໃຈແລ້ວດໍາເນີນຕໍ່ໄປ. ນີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ສຣິດຕິ-ນະຍາສ’ (sṛṣṭi-nyāsa).

Verse 168

हृदये चोदरे नाभौ लिंगे मूलसरोरुहे । कट्यां जान्वोर्जंघयोश्च गुल्फयोः पादयोस्तथा ॥ १६८ ॥

ໃນຫົວໃຈ, ໃນທ້ອງ, ທີ່ສະດື, ທີ່ອະໄວຍະວະກໍາເນີດ, ທີ່ດອກບົວຮາກ; ແລະທໍານອງດຽວກັນ ທີ່ແອວ, ຫົວເຂົ່າ, ແຂ້ງຂາ, ຂໍ້ຕີນ, ແລະຕີນ.

Verse 169

मूर्ध्नि कपोले भ्रूमध्ये नेत्रयोः कर्णयोर्नसोः । वदने चिबुके कंठे दोर्मूले विन्यसेत्क्रमात् ॥ १६९ ॥

ຕາມລໍາດັບ ຄວນວາງ (nyāsa) ທີ່ກະຫຼອດຫົວ, ແກ້ມ, ກາງຄິ້ວ, ຕາ, ຫູ, ດັງ, ປາກ, ຄາງ, ຄໍ, ແລະໂຄນແຂນ.

Verse 170

नमोतान्मंत्रवर्णांश्च स्थितिन्यासोऽयमीरितः । पादयोर्गुल्फयोश्चैव जंघयोर्जानुनोस्तथा ॥ १७० ॥

ດັ່ງນີ້ ການວາງພະຍາງຄໍາຂອງມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ນະໂມ” ໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ—ນີ້ແມ່ນ ‘ສະຖິຕິ-ນະຍາສ’ (sthitī-nyāsa): ທີ່ຕີນ, ທີ່ຂໍ້ຕີນ, ທີ່ແຂ້ງຂາ, ແລະທີ່ຫົວເຂົ່າ.

Verse 171

कट्यां मूले ध्वजे नाभौ जठरे हृदये पुनः । दोर्मूले कंठदेशे च चिबुके वदने नसोः ॥ १७१ ॥

ທີ່ແອວ, ທີ່ຖານ, ທີ່ອະວະກໍາເນີດ, ທີ່ສະດື, ໃນທ້ອງ, ແລະອີກຄັ້ງໃນຫົວໃຈ; ທີ່ໂຄນແຂນ, ບ່ອນຄໍ, ທີ່ຄາງ, ໃນປາກ, ແລະທີ່ດັງ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບ່ອນທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 172

कर्णयोर्नेत्रयोश्चैव भ्रूमध्ये निटिले तथा । मूर्ध्नि न्यसेन्मंत्रवर्णान्संहाराख्योऽयमीरितः ॥ १७२ ॥

ຄວນວາງພະຍາງຂອງມົນຕຣາໄວ້ທີ່ຫູແລະຕາ, ພ້ອມທັງທີ່ຊ່ອງກາງຄິ້ວແລະທີ່ໜ້າຜາກ; ແລະສຸດທ້າຍວາງໄວ້ເທິງກະຫຼອດຫົວ. ນີ້ແມ່ນນຍາສາທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສັມຫາຣ” (ການຖອນກັບ/ການລະລາຍ).

Verse 173

पुनः सृष्टिस्थितिन्यासौ विधाय वैष्णवोत्तमः । मूर्तिपंजरनामानं विन्यसेत्पूर्ववत्ततः ॥ १७३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດນຍາສາແຫ່ງການສ້າງແລະການດໍາລົງຮັກສາອີກຄັ້ງແລ້ວ, ຜູ້ບູຊາວິດສະນຸຜູ້ຍອດຢ່າງວາຍສະນະວະ ຄວນວາງນາມ “ມູຣຕິ-ປັນຈະຣະ” ຕາມແບບເກົ່າເຊັ່ນກ່ອນ.

Verse 174

पुनः षडंगं कृत्वाथ ध्यायेत्कृष्णं हृदंबुजे । द्वारवत्यां सहस्रार्कभास्वरैर्भवनोत्तमैः ॥ १७४ ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດສະດັງຫົກປະການ (ṣaḍaṅga) ອີກຄັ້ງແລ້ວ, ຄວນເພ່ງພິຈາລະນາພຣະກຣິດສະນະໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ—ເຫັນພຣະອົງຢູ່ດວາຣະວະຕີ ທ່າມກາງພະລາຊະວັງອັນວິຈິດ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນພັນດວງ.

Verse 175

अनल्पैः कल्पवृक्षैश्च परीते मणिमण्डपे । ज्वलद्रत्न मयस्तंभद्वारतोरणकुड्यके ॥ १७५ ॥

ໃນມະນີມັນດະປະນັ້ນ ທີ່ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຕົ້ນກັນປະວຶກ (ຕົ້ນປາຖະນາ) ນັບບໍ່ຖ້ວນ, ເສົາ, ປະຕູ, ໂຕຣະນະ (ຊ່ອງປະຕູໂຄ້ງ) ແລະກໍາແພງຮອບຂ້າງ ລ້ວນແຕ່ສ້າງດ້ວຍແກ້ວມະນີທີ່ລຸກໂຊດສະຫວ່າງດັ່ງໄຟ.

Verse 176

फुल्लप्रफुल्लसञ्चित्रवितानालंबिमौक्तिके । पद्मरागस्थलीराजद्रत्नसंघैश्च मध्यतः ॥ १७६ ॥

ມີສາຍໄຂ່ມຸກຫ້ອຍລົງຈາກວິຕານທີ່ປະດັບລາຍດ້ວຍດອກໄມ້ບານເຕັມ ແລະ ບານຄື່ງຢ່າງຫຼາກຫຼາຍ; ກາງນັ້ນສ່ອງປະກາຍດ້ວຍກຸ່ມຣັດນະຮາຊາ ແລະ ພື້ນປູຝັງດ້ວຍທັບທິມ.

Verse 177

अनारतगलद्रत्नधाराढ्यस्वस्तस्तरोरधः । रत्नप्रदीपावलिभिः प्रदीपितदिगंतरे ॥ १७७ ॥

ໃຕ້ຕົ້ນກັລປະວຣຶກສະອັນເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ໃຫ້ສົມປາດຖະນາ, ມີສາຍຣັດນະໄຫຼຢອດລົງບໍ່ຂາດ; ຊ່ອງວ່າງລະຫວ່າງທິດທັງຫຼາຍຖືກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແຖວປະທີບຣັດນະ.

Verse 178

उद्यदादित्यसंकाशमणिसिंहासनांबुजे । समासीनोऽच्युतो ध्येयो द्रुतहाटकसन्निभः ॥ १७८ ॥

ຄວນເພັ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະອະຈຸຕະ (Acyuta) ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ, ປະທັບນັ່ງເທິງດອກບົວແຫ່ງສິງຫາສະນະປະດັບມະນີ; ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນ ແລະ ງາມດັ່ງຄຳຫຼອມ.

Verse 179

समानोदितचंद्रार्कतडित्कोटिसमद्युतिः । सर्वांगसुंदरः सौम्यः सर्वाभरणभूषितः ॥ १७९ ॥

ພຣະຣັດສະມີຂອງພຣະອົງເຫມືອນດວງຈັນແລະຕາເວັນຂຶ້ນພ້ອມກັນ, ເຫມືອນຄວາມສະຫວ່າງຂອງຟ້າຜ່ານັບກະຕິ; ງາມທຸກອະວະຍະວະ, ອ່ອນໂຍນໃນພຣະພັກ, ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະເພດ.

Verse 180

पीतवासाः शंखचक्रगदांभोजलसत्करः । अनाहतोच्छलद्रत्नधारौघकलशं स्पृशन् ॥ १८० ॥

ພຣະອົງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ, ພຣະຫັດສ່ອງປະກາຍຖືສັງຂະ, ຈັກຣະ, ຄະທາ ແລະ ດອກບົວ; ພຣະອົງແຕະຄະລະສະ (ໝໍ້) ທີ່ມີກະແສຣັດນະພຸ່ງອອກບໍ່ຂາດ ດັ່ງເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ຕ້ອງຖືກກະທົບ.

Verse 181

वामपादांबुजाग्रेण मुष्णता पल्लवच्छविम् । रुक्मिणीसत्यभामेऽस्य मूर्ध्नि रत्नौघधारया ॥ १८१ ॥

ດ້ວຍປາຍພະບາດດອກບົວຂ້າງຊ້າຍ ພຣະອົງເຫມືອນຈະລັກເອົາຄວາມສະຫວ່າງນຸ່ມດັ່ງຍອດອ່ອນ; ຣຸກມິນີ ແລະ ສັດຍະພາມາ ພາກັນຫຼັ່ງສາຍແກ້ວມະນີບໍ່ຂາດລົງເທິງພຣະສີສະຂອງພຣະອົງ।

Verse 182

सिंचंत्यौ दक्षवामस्थे स्वदोस्थकलशोत्थया । नाग्नजिती सुनंदा च दिशंत्यौ कलशौ तयोः ॥ १८२ ॥

ນາກນະຈິຕີ ແລະ ສຸນັນດາ ຖືຄະລະສະໄວ້ໃນມືຂອງຕົນ ແລ້ວຫຼັ່ງນ້ຳລົງທາງຂວາແລະທາງຊ້າຍ; ພ້ອມທັງມອບຄະລະສະພິທີສອງໃບໃຫ້ແກ່ພວກນາງນັ້ນ।

Verse 183

ताभ्यां च दक्षवामस्थमित्रविंदासुलक्ष्मणे । रत्ननद्याः समुद्धृत्य रत्नपूर्णौ घटौ तयोः ॥ १८३ ॥

ຕໍ່ມາ ເພື່ອມິດຣະວິນດາຜູ້ຢືນຂ້າງຂວາ ແລະ ສຸລັກສະມະນາຜູ້ຢືນຂ້າງຊ້າຍ ພຣະອົງຍົກຂຶ້ນຈາກແມ່ນ້ຳແກ້ວມະນີ ຄະລະສະສອງໃບທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອັນມະນີ ແລ້ວມອບໃຫ້ພວກນາງ।

Verse 184

जांबवती सुशीला च दिशंत्यौ दक्षवामके । बहिः षोडश साहस्रसंख्याकाः परितः प्रियाः ॥ १८४ ॥

ຈາມບະວະຕີ ແລະ ສຸຊີລາ ຢືນຢູ່ຂ້າງຂວາແລະຂ້າງຊ້າຍ; ນອກຈາກນັ້ນ ຮອບດ້ານທັງໝົດ ແມ່ນບັນດາພຣະມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈຳນວນສິບຫົກພັນ।

Verse 185

ध्येयाः कनकरत्नौघधारायुक्कलशोज्वलाः । तद्बहिश्चाष्टनिधायः पूरयंतो धनैर्धराम् ॥ १८५ ॥

ພວກນາງຄວນເປັນອາລົມໃນການພິຈາລະນາ ເປັນຄະລະສະທີ່ສະຫວ່າງໄສ ເຕັມໄປດ້ວຍສາຍຄຳ ແລະ ກອງແກ້ວມະນີ; ແລະນອກອອກໄປ ອັດຖະນິທິທັງແປດ ຄວນຖືກນຶກເຫັນວ່າ ກຳລັງເຕີມແຜ່ນດິນໃຫ້ເຕັມດ້ວຍຊັບສົມບັດ।

Verse 186

तद्बहिर्वृष्णयः सर्वे पुरोवच्च स्वरादयः । एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षपंचकं तद्दशांशतः ॥ १८६ ॥

ນອກຈາກການຈັດວາງພາຍໃນນັ້ນ ໃຫ້ວາງພວກວຣິສນິທັງໝົດໄວ້ພາຍນອກ ດັ່ງເກົ່າ; ແລະວາງສະຫຼະ ແລະສຽງອື່ນໆຕາມລຳດັບ. ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິແລ້ວ ໃຫ້ສວດຈະປະມັນຕຣາ 500,000 ເທື່ອ ແລ້ວປະຕິບັດພິທີສຸດທ້າຍເປັນສ່ວນສິບ.

Verse 187

अरुणैः कमलैर्हुत्वा पीठे पूर्वोदिते यजेत् । विलिप्य गंधपंकेन लिखेदष्टदलांबुजम् ॥ १८७ ॥

ເມື່ອຖວາຍເຜົາບູຊາດ້ວຍດອກບົວສີແດງແລ້ວ ໃຫ້ນະມັດສະການບູຊາເທິງພີຖະ (pīṭha) ທີ່ຈັດໄວ້ກ່ອນ. ແລ້ວທາດ້ວຍຄຣີມຫອມຈາກຈັນທະນາແລະອື່ນໆ ແລ້ວຂີດວາດດອກບົວ 8 ກີບເປັນມັນດະລາ.

Verse 188

कर्णिकायां च षट्कोणं ससाध्यं तत्र मन्मथम् । शिष्टैस्तु सप्तदशभिरक्षरैर्वेष्टयेत्स्वरम् ॥ १८८ ॥

ໃນກາງກະຫຼີບ (karnikā) ຂອງຮູບຜັງ ໃຫ້ຂີດຮູບຫົກຫຼ່ຽມ; ໃນນັ້ນ ໃຫ້ວາງມັນມະຖະ (Manmatha/ກາມະ) ຄຽງກັບສາດະຍະ (sādhya) ຄືເປົ້າໝາຍທີ່ປາດຖະໜາ. ແລ້ວໃຫ້ລ້ອມສຽງເມັດ (bīja-svara) ດ້ວຍພະຍາງ 17 ທີ່ເຫຼືອ.

Verse 189

प्राग्रक्षोऽनिलकोणेषु श्रियं शिष्टेषु संविदम् । षट्सु संधिषु षट्कर्णे केसरेषु त्रिशस्त्रिशः ॥ १८९ ॥

ທາງຕາເວັນອອກໃຫ້ວາງ «Rakṣaḥ»; ທີ່ມຸມທິດລົມໃຫ້ວາງ «Anila». ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ເຫຼືອ ໃຫ້ວາງ «Śrī» ແລະວາງ «Saṃvid» ເຊັ່ນດຽວກັນ. ທີ່ຈຸດຕໍ່ກັນ 6 ຈຸດ ໃນຮູບຫົກຫຼ່ຽມ ໃຫ້ຂຽນລົງໃນເສັ້ນໃຍດອກບົວ ຈຸດລະ 3 ຕົວ.

Verse 190

विलिखेत्स्मरगायत्रीं मालामंत्रं दलाष्टके । षटूषः संलिख्य तद्बाह्ये वेष्टयेन्मातृकाक्षरैः ॥ १९० ॥

ໃຫ້ຂຽນ Smara-gāyatrī ແລະ Mālā-mantra ໄວ້ໃນດອກບົວ 8 ກີບ. ເມື່ອຂຽນ «ūṣa» ທັງ 6 ສ່ວນແລ້ວ ໃຫ້ລ້ອມດ້ານນອກດ້ວຍອັກສອນ Mātṛkā ຄືອັກສອນສັນສະກຣິດທັງປວງ.

Verse 191

भूबिंबं च लिखेद्बाह्ये श्रीमायादिग्विदिक्ष्वपि । भूग्रहं चतुरस्रं स्यादष्टवज्रविभूषितम् ॥ १९१ ॥

ທາງນອກໃຫ້ຂຽນຮູບວົງດິນ; ໃນທິດ ແລະ ທິດຍ່ອຍທັງຫມົດ ໂດຍເລີ່ມຈາກ «ສຣີ» ແລະ «ມາຍາ». ແຜນດິນທີ່ຫໍ້ລ້ອມໃຫ້ເປັນສີ່ຫຼ່ຽມ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍວັຈຣະ 8 ປະການ.

Verse 192

एतद्यंत्रं हाटकादिपट्टेष्वालिख्य पूर्ववत् । संस्कृतं धारयेद्यो वै सोऽर्च्यते त्रिदशैरपि ॥ १९२ ॥

ເມື່ອຂຽນຍັນຕຣະນີ້ລົງໃນແຜ່ນຄຳ ຫຼື ວັດຖຸອື່ນໆ ຕາມພິທີເກົ່າ, ແລ້ວປະກອບການສັງສະກາຣໃຫ້ບໍລິສຸດ; ຜູ້ໃດທີ່ສວມພົກພາມັນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ແມ່ນແຕ່ໂດຍເທວະ 33 ອົງ.

Verse 193

स्याद्गायत्री वामदेवपुष्पबाणौ तु ङेंतिमौ । विद्महेधीमहियुतौ तन्नोऽनंगः प्रचोदयात् ॥ १९३ ॥

ນີ້ແມ່ນມັນຕຣະຄາຍະຕຣີ: ສຳລັບ «ວາມະເທວະ» ແລະ «ປຸສະປະບານ»—ທັງສອງນີ້ໃຫ້ນຳໃຊ້ທີ່ນີ້. ດ້ວຍຄຳ «ວິດມະເຫ» ແລະ «ທີມະຫິ», ຂໍໃຫ້ອະນັງກະ (ກາມະ) ກະຕຸ້ນໃຫ້ປັນຍາຂອງເຮົາສະຫວ່າງໄສ.

Verse 194

जप्या जपादौ गोपालमनूनां जनरंजनी । हृदयं कामदेवाय ङेंतं सर्वजनप्रियम् ॥ १९४ ॥

ໃນຕອນເລີ່ມການຈະປະ (japa) ໃຫ້ສວດສູດ «ຊະນະຣັນຊະນີ» ອັນເປັນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງມັນຕຣະໂຄປາລະ ຜູ້ໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານແກ່ປະຊາ. ມັນຕຣະ «ຮຶດະຍະ» ສຳລັບກາມະເທວະ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍພະຍາງຄຳເມັດ «ṅeṃ» ຖືກປະກາດວ່າ ເປັນທີ່ຮັກຂອງຄົນທັງປວງ.

Verse 195

उक्त्वा सर्वजनांते तु संमोहनपदं तथा । ज्वल ज्वल प्रज्वलेति प्रोच्य सर्वजनस्य च ॥ १९५ ॥

ຕໍ່ມາ ຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນທັງປວງ ລາວໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳສະກົດໃຫ້ຫຼົງ ແລະປະກາດໃຫ້ທຸກຄົນຟັງວ່າ: «ຈົ່ງໄໝ້, ຈົ່ງໄໝ້—ຈົ່ງລຸກໂຊນ!» ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຄາຖານັ້ນ.

Verse 196

हृदयं मम च ब्रूयाद्वशंकुरुयुगं शिरः । प्रोक्तो मदनमंत्रोऽष्टचत्वारिंशद्भिरक्षरैः ॥ १९६ ॥

ໃຫ້ເວົ້າວ່າ «ຫົວໃຈຂອງຂ້າ» ແລ້ວຕໍ່ດ້ວຍ «ຄູ່ທີ່ນໍາໃຫ້ຜູ້ອື່ນຢູ່ໃຕ້ອໍານາດ» ແລະນໍາໄປວາງເທິງສີສະ. ນີ້ແມ່ນມະດະນະ-ມັນຕຣະ (Madana-mantra) ມີ 48 ພະຍາງ.

Verse 197

जपादौ स्मरबीजाद्यो जगत्त्रयवशीकरः । पीठ प्राग्वत्समभ्यर्च्य मूर्ति संकल्प्य मूलतः ॥ १९७ ॥

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຈະປະ (japa) ແລະພິທີອື່ນໆ ໃຫ້ເລີ່ມດ້ວຍ ກາມະ-ບີຈະ (Kāma-bīja) ແລະບີຈະພະຍາງອື່ນໆ ທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງສາມຢູ່ໃຕ້ອໍານາດ. ບູຊາພີຖະ (pīṭha) ດັ່ງເກົ່າແລ້ວ ໃຫ້ຕັ້ງສັງກັລປະ ແລະປັ້ນຮູບພຣະເທວະຕາດ້ວຍການພິຈາລະນາຈາກຮາກແຫ່ງການປະຕິບັດ.

Verse 198

तत्रावाह्याच्युतं भक्त्या सकलीकृत्य पूजयेत् । आसनादिविभूषांतं पुनर्न्यासक्रमाद्यजेत् ॥ १९८ ॥

ແລ້ວໃຫ້ເຊີນອະຈຸຕະ (Acyuta) ດ້ວຍພັກຕິ ແລະບູຊາພຣະອົງໂດຍໃຫ້ພິທີຄົບຖ້ວນທຸກສ່ວນ—ເລີ່ມຈາກຖວາຍອາສະນະ ແລະການບໍລິການອື່ນໆ ຈົນເຖິງການປະດັບປະດາສຸດທ້າຍ. ຫຼັງນັ້ນ ໃຫ້ບູຊາອີກຄັ້ງຕາມລໍາດັບນະຍາສະ (nyāsa).

Verse 199

सृष्टिं स्थितिं षडंगं च किरीटं कुंडलद्वयम् । शंखं चक्रं गदां पद्मं मालां श्रीवत्सकौस्तुभौ ॥ १९९ ॥

ພຣະອົງຊົງຖືອໍານາດແຫ່ງການສ້າງແລະການຮັກສາ; ຊົງມີເວດາງຄະຫົກປະການ; ຊົງສວມມົງກຸດ ແລະຕຸ້ມຫູຄູ່. ພ້ອມທັງຊົງຖືສັງຂະ, ຈັກຣະ, ຄະດາ, ປັດມະ, ສາຍມາລາ ແລະເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ (Śrīvatsa) ກັບ ກະອຸສຕຸພະ (Kaustubha).

Verse 200

गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य मूलेन वैष्णवोत्तमः । षट्कोणेषु षडंगानि दिग्दलेषु क्रमाद्यजेत् ॥ २०० ॥

ເມື່ອບູຊາດ້ວຍຂອງຫອມແລະດອກໄມ້ຢ່າງຄວນແລ້ວ, ວາຍສະນະວະຜູ້ສູງສຸດ ຄວນໃຊ້ມູລະ-ມັນຕຣະ (root-mantra) ບູຊາສັດອັງຄະ (ṣaḍaṅga) ໃນມຸມທັງຫົກຂອງສັດໂກນ (ṣaṭkoṇa) ໃນຍັນຕຣະ/ມັນດະລະ; ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາກີບດອກຕາມທິດທາງໂດຍລໍາດັບ.