Hanumān-mantra-kathana: Mantra-bheda, Nyāsa, Yantra, and Prayoga

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथोच्यंते हनुमतो मंत्राः सर्वेष्टदायकाः । यान्समाराध्य विप्रेंद्र तत्तुल्याचरणा नराः ॥ १ ॥

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ຈະກ່າວຖຶງມັນຕຣາຂອງພຣະຫນຸມານ ຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ເມື່ອບູຊາແລະປະນົມດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງ ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບຈິດຈັກແລະຄວາມປະພຶດທີ່ສະເໝີດັ່ງທ່ານ.

Verse 2

मनुः स्वरेंदुसंयुक्तं गगनं च भगान्विताः । हसफाग्निनिशाधीशाःद्वितीयं बीजमीरितम् ॥ २ ॥

«ມະນຸ» ປະສົມກັບ «ສະວະຣະ» ແລະ «ອິນດຸ», ແລະ «ກະກະນະ» ຄູ່ກັບ «ພະຄະ»; ອີກທັງ «ຫ-ສ-ຟ» ພ້ອມກັບ «ອັກນິ» ແລະ «ເຈົ້າແຫ່ງຄືນ»—ນີ້ແມ່ນທີ່ປະກາດວ່າເປັນບີຈະມັນຕຣາອັນທີສອງ.

Verse 3

स्वफाग्नयो भगेंद्वाढ्यास्तृतीयं बीजमीरितम् । वियद्भृग्वग्निमन्विंदुयुक्तं स्याञ्च चतुर्थकम् ॥ ३ ॥

ພະຍາງ «ສະວາ», «ພາ» ແລະ «ອັກນິ» ພ້ອມກັບ «ພະກະ» ແລະທາດຈັນທຣາ (ອິນດຸ) — ນີ້ແມ່ນບີຈະທີ່ສາມຕາມທີ່ປະກາດ. ສ່ວນບີຈະທີ່ສີ່ ກ່າວວ່າ «ວິຍັດ» ຕາມດ້ວຍ «ພຣຶກຸ» ແລະ «ອັກນິ» ພ້ອມບິນດຸ (ຈຸດນາຊິກ) ປະສົມກັນ.

Verse 4

पंचमं भगचंद्राढ्यावियद्भृगुस्वकाग्नयः । मन्विंद्वाढ्यौ हसौ षष्टं ङेंतः स्याद्धनुमांस्ततः ॥ ४ ॥

ອັນທີ່ຫ້າ: «bha-ga», «ca-ndra», «āḍhya», «viyat», «bhṛgu», «sva», «agni». ອັນທີ່ຫົກ: «manvin», «dvāḍhya», «hasu». ຫຼັງຈາກນັ້ນ ສິ່ງທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ṅem» ກ່າວວ່າແມ່ນ ພະຫນຸມານ.

Verse 5

हृदयांतो महामंत्रराजोऽयं द्वादशाक्षरः । रामचन्द्रो मुनिश्चास्य जगतीछंद ईरितम् ॥ ५ ॥

ມະຫາມັນຕຣະຣາຊານີ້ ລົງທ້າຍດ້ວຍຄໍາ «hṛdaya» ແລະເປັນມັນຕຣະ 12 ພະຍາງ. ຣຶສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນ ພຣະຣາມະຈັນທຣະ; ສ່ວນສັນທະ (chandas) ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ «Jagatī».

Verse 6

देवता हनुमान्बीजं षष्टं शक्तिर्द्वतीयकम् । षड्बीजैश्च षडंगानि शिरोभाले दृशोर्मुखे ॥ ६ ॥

ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ພະຫນຸມານ; ອັນທີ່ຫົກແມ່ນບີຈະ ແລະອັນທີ່ສອງແມ່ນສັກຕິ (śakti). ດ້ວຍບີຈະທັງຫົກ ພຶງວາງອັງຄະທັງຫົກ—ທີ່ສີສະ, ໜ້າຜາກ, ຕາທັງສອງ, ແລະປາກ.

Verse 7

गलबाहुद्वये चैव हृदि कुक्षौ च नाभितः । ध्वजे जानुद्वये पादद्वये वर्णान्क्रमान्न्यसेत् ॥ ७ ॥

ທີ່ຄໍ ແລະແຂນທັງສອງ; ທີ່ຫົວໃຈ, ທ້ອງ ແລະສະດື; ທີ່ບ່ອນອະໄວຍະວະເພດ, ຫົວເຂົ່າທັງສອງ ແລະຕີນທັງສອງ—ພຶງວາງອັກສອນ/ພະຍາງຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ (nyāsa).

Verse 8

षड्बीजानि पदद्वंद्वं मूर्ध्नि भाले मुखे हृदि । नाभावूर्वोर्जंघयोश्च पादयोर्विन्यसेत्क्रमात् ॥ ८ ॥

ຄວນວາງມັນຕຣາບີຊະ 6 ຢ່າງ ເປັນຄູ່ໆ ຕາມລໍາດັບ—ທີ່ກະຫຼອດຫົວ, ໜ້າຜາກ, ໃບໜ້າ ແລະ ຫົວໃຈ; ຕໍ່ມາທີ່ສະດື, ຕົ້ນຂາ, ນ່ອງຂາ ແລະ ທີ່ຝາຕີນໃນທ້າຍສຸດ।

Verse 9

अंजनीगर्भसंभूतं ततो ध्यायेत्कपीश्वरम् । उद्यत्कोट्यर्कसंकाशं जगत्प्रक्षोभकारकम् ॥ ९ ॥

ຈາກນັ້ນ ຄວນເພ່ງພິຈາລະນາກະປີອີສະວະຣະ (ຮານຸມານ) ຜູ້ເກີດຈາກຄັນຂອງອັນຈະນາ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນສິບລ້ານ ແລະສາມາດເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງສັ່ນໄຫວ।

Verse 10

श्रीरामांघ्रिध्याननिष्टं सुग्रीवप्रमुखार्चितम् । वित्रासयंतं नादेन राक्षसान्मारुतिं भजेत् ॥ १० ॥

ຄວນນະມັດສະການບູຊາມາຣຸຕິ (ຮານຸມານ)—ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນການເພ່ງພິຈາລະນາພຣະບາດຂອງພຣະສີຣາມ, ຜູ້ຖືກສຸກຣີວ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ສັກກາລະ, ແລະຜູ້ເຮັດໃຫ້ຣາກສະສາຫວາດກົວດ້ວຍສຽງຄໍາຮ້ອງອັນກ້າຫານ।

Verse 11

ध्यात्वैवं प्रजपेद्भानुसहस्रं विजितैंद्रियः । दशांशं जुहुयाद्बीहीन्पयोदध्याज्यमिश्रितान् ॥ ११ ॥

ເມື່ອເພ່ງພິຈາລະນາແລ້ວດັ່ງນີ້ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍະໄດ້ ຄວນສວດຈະປະ «ພານຸສະຫັດສະຣະ» (ພັນນາມ/ສະໂຕຕຣະແຫ່ງຕາເວັນ)। ຈາກນັ້ນ ໃນສ່ວນສິບໜຶ່ງຂອງຈໍານວນຈະປະ ຈຶ່ງຖວາຍຮົມໂດຍໂຍນເຂົ້າສານປົນນົມ, ນົມສົ້ມ ແລະ ນ້ໍາມັນເນີຍ (ກີ) ລົງໃນໄຟ।

Verse 12

पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे मूर्त्तिं संकल्प्य मूलतः । आवाह्य तत्र संपूज्य पाद्यादिभिरुपायनैः ॥ १२ ॥

ໃນພີຖະວາຍສະນະວະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄວນກໍານົດຮູບພຣະເທວະຕາໃນໃຈແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ; ແລ້ວອາວາຫະນເຊີນພຣະອົງມາປະທັບຢູ່ນັ້ນ ແລະບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ດ້ວຍນ້ໍາລ້າງພຣະບາດ (ປາດຍະ) ແລະເຄື່ອງຖວາຍອື່ນໆຕາມຈາຣີດ।

Verse 13

केशरेष्वंगपूजा स्यात्पत्रेषु च ततोऽर्चयेत् । रामभक्तो महातेजाः कपिराजो महाबलः ॥ १३ ॥

ຄວນບູຊາອະວະຂອງພຣະອົງໃນເສັ້ນກີບດອກໄມ້ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາໃນໃບ. ທ່ານເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະຣາມາ ມີສະຫງ່າລາສີ ເປັນກະສັດວານອນ ແລະມີພະລັງອັນໃຫຍ່.

Verse 14

द्रोणाद्रिहारको मेरुपीठकार्चनकारकः । दक्षिणाशाभास्करश्च सर्वविघ्नविनाशकः ॥ १४ ॥

ທ່ານເປັນຜູ້ຍົກອອກພູດໂຣນາດຣິ; ເປັນຜູ້ໃຫ້ມີການອາຣຈະນາດ້ວຍຄຳທີ່ບັນລັງເມຣຸ; ເປັນດວງອາທິດທີ່ສ່ອງໃນທິດໃຕ້; ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍອຸປະສັກທັງປວງ.

Verse 15

इत्थं सम्पूज्य नामानि दलाग्रेषु ततोऽर्चयेत् । सुग्रीवमंगद नीलं जांबवंतं नलं तथा ॥ १५ ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອບູຊານາມອັນສັກສິດໃນປາຍໃບແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນບູຊາຕໍ່ໄປ ໂດຍເອີ້ນ ສຸກຣີວ, ອັງກະດະ, ນີລະ, ຈາມບະວານ, ແລະ ນະລະ ດ້ວຍ.

Verse 16

सुषेणं द्विविदं मैंदं लोकपालस्ततोऽर्चयेत् । वज्राद्यानपि संपूज्य सिद्धश्चैवं मनुर्भवेत् ॥ १६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນບູຊາພຣະໂລກະປາລະ ແລະບູຊາ ສຸເສນ, ດວິວິດ, ໄມນດ ດ້ວຍ. ເມື່ອບູຊາ ວັຊຣະ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຈະເປັນຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ແລະບັນລຸສະຖານະມະນຸ.

Verse 17

मंत्रं नवशतं रात्रौ जपेद्दशदिनावधि । यो नरस्तस्य नश्यंति राजशत्रूत्थभीतयः ॥ १७ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ສວດມັນຕຣາ 900 ເທື່ອໃນຕອນກາງຄືນ ຕິດຕໍ່ກັນ 10 ມື້—ຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກກະສັດແລະສັດຕູຈະຖືກທຳລາຍ.

Verse 18

मातुलिंगाम्रकदलीफलैर्हुत्वा सहस्रकम् । द्वाविंशतिब्रह्मचारि विप्रान्संभोजयेच्छुचीन् ॥ १८ ॥

ຫຼັງຈາກຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໜຶ່ງພັນຄັ້ງດ້ວຍໝາກນາວ, ໝາກມ່ວງ ແລະໝາກກ້ວຍແລ້ວ, ຄວນລ້ຽງອາຫານແກ່ພາມຜູ້ຖືພົມມະຈັນທີ່ບໍລິສຸດຊາວສອງຄົນ.

Verse 19

एवंकृते भूतविषग्रहरोगाद्युपद्रवाः । नश्यंति तत्क्षणादेव विद्वेषिग्रहदानवाः ॥ १९ ॥

ເມື່ອປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້, ຄວາມທຸກທໍລະມານເຊັ່ນ: ຜີເຂົ້າ, ຢາພິດ, ເຄราะห์ຮ້າຍຈາກດວງດາວ, ພະຍາດ ແລະສິ່ງລົບກວນອື່ນໆ ຈະຖືກທໍາລາຍໃນທັນທີ; ແມ້ແຕ່ດວງດາວທີ່ເປັນສັດຕູ ແລະອໍານາດຂອງພວກປີສາດກໍຈະຈິບຫາຍໄປ.

Verse 20

अष्टोत्तरशतेनांबु मंत्रितं विषनाशनम् । भूतापस्मारकृत्योत्थज्वरे तन्मंत्रमंत्रितैः ॥ २० ॥

ນໍ້າທີ່ປຸກເສກດ້ວຍການສວດມົນ 108 ຈົບ ຈະກາຍເປັນຜູ້ທໍາລາຍຢາພິດ; ແລະໃນອາການໄຂ້ທີ່ເກີດຈາກຜີເຂົ້າ, ລົມບ້າໝູ, ຫຼື ມົນດໍາ, ມົນບົດດຽວກັນນັ້ນທີ່ໃຊ້ປຸກເສກ ກໍຈະເປັນຢາປົວ.

Verse 21

भस्मभिः सलिलैर्वापि ताडयेज्ज्वरिणं क्रुधा । त्रिदिनाज्ज्वरमुक्तोऽसौ सुखं च लभते नरः ॥ २१ ॥

ຄວນໃຊ້ຂີ້ເຖົ່າ ຫຼື ນໍ້າ ຟາດໃສ່ຜູ້ທີ່ເປັນໄຂ້ດ້ວຍຄວາມໂມໂຫ (ເພື່ອໄລ່ສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍ); ພາຍໃນສາມມື້ ຄົນຜູ້ນັ້ນຈະຫາຍຈາກໄຂ້ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສະບາຍ.

Verse 22

औषधं वा जलं वापि भुक्त्वा तन्मंत्रमंत्रितम् । सर्वान्रोगान्पराभूय सुखी भवति तत्क्षणात् ॥ २२ ॥

ຫຼັງຈາກກິນຢາ ຫຼື ດື່ມນໍ້າທີ່ປຸກເສກດ້ວຍມົນນັ້ນແລ້ວ, ຄົນຜູ້ນັ້ນຈະເອົາຊະນະພະຍາດທັງປວງ ແລະມີຄວາມສຸກໃນທັນທີ.

Verse 23

तज्जप्तभस्मलिप्तांगो भुक्त्वा तन्मंत्रितं पयः । योद्धुं गच्छेच्च यो मंत्री शस्त्रसंघैंर्न बाध्यते ॥ २३ ॥

ຜູ້ປະກອບພິທີຜູ້ທາກາຍດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າທີ່ມີອານຸພາບຈາກການຈະປະ ແລ້ວດື່ມນົມທີ່ຖືກປະພອນດ້ວຍມັນຕຣານັ້ນ ເມື່ອອອກໄປຮົບ ກໍບໍ່ຖືກຊະນະໂດຍຝົນອາວຸດທັງຫຼາຍ.

Verse 24

शस्क्षतं व्रणस्फोटो लूतास्फोटोऽपि भस्मना । त्रिर्जप्तेन च संस्पृष्टाः शुष्यंत्येव न संशयः ॥ २४ ॥

ບາດແຜຖືກຕັດ ບາດແຜພອງພຸງ ແລະແມ່ນແຕ່ອາການບວມຈາກແມງມຸມກັດ ເມື່ອຖືກແຕະດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າທີ່ສວດມັນຕຣາສາມເທື່ອ ຍ່ອມແຫ້ງລົງແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 25

जपेदर्कास्तमारभ्य यावदर्कोदयो भवेत् । मन्त्रं सप्तदिनं यावञ्चादाय भस्मकीलकौ ॥ २५ ॥

ຄວນສວດມັນຕຣາເລີ່ມແຕ່ຕາເວັນຕົກ ຈົນກວ່າຕາເວັນຂຶ້ນ. ແລະຕະຫຼອດເຈັດມື້ ຄວນຖືຮັກສາຂີ້ເຖົ່າ ແລະກີລະກະ (ເສົາ/ໝຸດ) ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພິທີ.

Verse 26

निखनेदभिमन्त्र्याशुशत्रूणां द्वार्यलक्षितः । विद्वेषं मिथ आपन्नाः पलायंतेऽरयोऽचिरात् ॥ २६ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະພອນດ້ວຍມັນຕຣາຢ່າງໄວ ຄວນຝັງມັນໄວ້ທີ່ປະຕູບ້ານຂອງສັດຕູໂດຍບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດເຫັນ. ແລ້ວພວກສັດຕູຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມຊັງກັນເອງ ແລະຫນີໄປໃນໄມ່ຊ້າ.

Verse 27

भस्मांबु चंदनं मंत्री मंत्रेणानेन मंत्रितम् । भक्ष्यादियोजितं यस्मै ददाति स तु दासवत् ॥ २७ ॥

ຖ້ານັກປະຕິບັດມັນຕຣາ ປະພອນຂີ້ເຖົ່າ ນ້ຳ ແລະຈັນທະນະດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ແລ້ວນຳໄປໃຫ້ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງພ້ອມອາຫານບູຊາແລະອື່ນໆ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນແຕ່ຄົນຮັບໃຊ້ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາແທ້.

Verse 28

क्रूराश्च जंतवोऽप्येवं भवंति वशवर्तिनः । गृहीत्वेशनदिस्कंस्थं करंजतरुमूलकम् ॥ २८ ॥

ດ້ວຍວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ສັດດຸຮ້າຍກໍກາຍເປັນຜູ້ເຊື່ອຟັງ ແລະຢູ່ໃນອໍານາດ ເມື່ອເອົາຮາກຕົ້ນກະຣັນຈະ ທີ່ວາງ/ຕິດໄວ້ເທິງການຈັດວາງຈັກຣະ-ອີຊານະ.

Verse 29

कृत्वा तेनांगुष्टमात्रां प्रतिमां च हनूमतः । कृत्वा प्राणप्रतिष्टां च सिंदूराद्यैः प्रपूज्य च ॥ २९ ॥

ດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ ຄວນປັ້ນຮູບພຣະຫນຸມານໃຫ້ຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ; ແລ້ວເຮັດພິທີປຣານະ-ປຣະຕິສຖາ (ເຊີນພຣະຊີວະສະຖິດ) ແລະບູຊາດ້ວຍສິນດູຣ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 30

गृहस्याभिमुखी द्वारे निखनेन्मंत्रमुञ्चरन् । ग्रहाभिचाररोगाग्निविषचौरनृपोद्भवाः ॥ ३० ॥

ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງປະຕູເຮືອນ ແລ້ວຝັງມັນລົງ ໃນຂະນະທີ່ສວດມັນຕຣາ. ດ້ວຍນັ້ນ ຈຶ່ງເກີດການຄຸ້ມຄອງຈາກເຄາະກຳດາວ, ອາບິຈາຣ (ມົນດຳ), ໂລກໄພ, ໄຟ, ພິດ, ໂຈນ ແລະຄວາມທຸກຍາກທີ່ເກີດຈາກອໍານາດລັດ/ກະສັດ.

Verse 31

न जायंते गृहे तस्मिन् कदाचिदप्युपद्रवाः । तद्गृहं धनपुत्राद्यैरेधते प्रत्यहं चिरम् ॥ ३१ ॥

ໃນເຮືອນນັ້ນ ບໍ່ເຄີຍເກີດຄວາມວຸ່ນວາຍໃດໆ ເລີຍ. ເຮືອນນັ້ນຈະເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງທຸກມື້ ຢ່າງຍາວນານ ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນ ລູກຫຼານ ແລະພອນອື່ນໆ.

Verse 32

निशि यत्र वने भस्म मृत्स्नया वापि यत्नतः । शत्रोः प्रतिकृतिं कृत्वा हृदि नाम समालिखेत् ॥ ३२ ॥

ໃນຕອນກາງຄືນ ໃນປ່າ ໃຫ້ໃຊ້ຂີ້ເຖົ່າ ຫຼື ດິນເຜົາ ຢ່າງລະມັດລະວັງ ເຮັດຮູບຕຸກຕາແທນສັດຕູ ແລ້ວຂຽນຊື່ຂອງສັດຕູໄວ້ທີ່ອົກຂອງມັນ.

Verse 33

कृत्वा प्राणप्रतिष्टांतं भिंद्याच्छस्त्रैर्मनुं जपन् । मंत्रांते प्रोञ्चरेच्छत्रोर्नाम छिंधि च भिंधि च ॥ ३३ ॥

ຫຼັງຈາກສຳເລັດພິທີ 'ປານະ ປະຕິສະຖາ' (ການບັນຈຸພະລັງຊີວິດ), ຜູ້ປະຕິບັດຄວນຕີແລະຜ່າດ້ວຍອາວຸດ ໃນຂະນະທີ່ທ່ອງມົນ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງມົນ, ໃຫ້ເອີ້ນຊື່ຂອງສັດຕູດັງໆ ພ້ອມທັງກ່າວວ່າ: "ຕັດ!" ແລະ "ຜ່າ!".

Verse 34

मारयेति च तस्यांते दंतैरोष्टं निपूड्य च । पाण्योस्तले प्रपीड्याथ त्यक्त्वा तं स्वगृहं व्रजेत् ॥ ३४ ॥

ແລະໃນຕອນທ້າຍ, ໂດຍກ່າວວ່າ "ຂ້ອຍຈະຂ້າ (ເຈົ້າ)", ລາວຄວນກັດຮີມປາກດ້ວຍແຂ້ວ ແລ້ວບີບຝາມືເຂົ້າກັນ; ຈາກນັ້ນ, ອອກຈາກສະຖານທີ່ນັ້ນ ແລະກັບໄປເຮືອນຂອງຕົນ.

Verse 35

कुर्वन्सप्तदिनं चैवं हन्याच्छत्रुं न संशयः । राजिकालवणैर्मुक्तचिकुरः पितृकानने ॥ ३५ ॥

ການປະຕິບັດແບບນີ້ເປັນເວລາເຈັດມື້ ຈະທຳລາຍສັດຕູໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ດ້ວຍຜົມທີ່ປ່ອຍຍາວ ແລະທາດ້ວຍມາດຕາດແລະເກືອ, (ຄວນເຮັດພິທີນີ້) ໃນປ່າສັກສິດຂອງບັນພະບຸລຸດ (Pitṛs).

Verse 36

धत्तूरफलपुष्पैश्च नखरोमविषैरपि । द्विक कौशिकगृध्राणां पक्षैः श्लेष्मांतकाक्षजैः ॥ ३६ ॥

ແລະຍັງໃຊ້ໝາກແລະດອກຂອງຕົ້ນລຳໂພງ (dhattūra), ແລະສານພິດທີ່ໄດ້ຈາກເລັບແລະຜົມ; ປີກຂອງນົກເຄົ້າແລະນົກແຮ້ງ; ແລະສານຄັດຫຼັ່ງຈາກຕາຂອງຢາທີ່ເອີ້ນວ່າ "ສະເລດມັນຕະກະ" (śleṣmāntaka).

Verse 37

समिद्धिस्त्रिशतं यामयदिङ्मुखो जुहुयान्निशि । एवं सप्तदिनं कुर्वन्मारयेदुद्धतं रिपुन् ॥ ३७ ॥

ຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້, ຄວນເຮັດພິທີບູຊາໄຟໃນຕອນກາງຄືນດ້ວຍຟືນ 300 ທ່ອນ. ປະຕິບັດໃນລັກສະນະນີ້ເປັນເວລາເຈັດມື້, ເພິ່ນວ່າຈະນຳມາເຊິ່ງຄວາມພິນາດຂອງສັດຕູຜູ້ຈອງຫອງ.

Verse 38

वित्रासस्त्रिदिनं रात्रौ श्मशाने षट्शतं जपेत् । ततो वेताल उत्थाय वदेद्भावि शुभाशुभम् ॥ ३८ ॥

ໃນຍາມຄ່ຳ ທີ່ປ່າຊ້າ ຄວນສວດມະນະຕຣາ «ວິຕຣາສ» 600 ເທື່ອ ຕິດຕໍ່ 3 ຄືນ. ແລ້ວ ເວຕາລາຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະກ່າວເຖິງອະນາຄົດ ທັງມົງຄຸນແລະອັບມົງຄຸນ.

Verse 39

किंकरीभूय वर्त्तेत कुरुते साधकोदितम् । भास्मांबुमंत्रितं रात्रौ सहस्रावृत्तिकं पुनः ॥ ३९ ॥

ເມື່ອເປັນດັ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ແກ່ມະນະຕຣາແລະພິທີ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນດຳເນີນຕາມນັ້ນ ແລະເຮັດຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບສາທະກະ. ອີກຄັ້ງໃນຍາມຄ່ຳ ຈົ່ງປະພອງຂີ້ເຖົ່າແລະນ້ຳດ້ວຍມະນະຕຣາ ທ່ອງຊ້ຳ 1,000 ເທື່ອ.

Verse 40

दिनत्रयं च तत्पश्चात्प्रक्षिपेत्प्रतिमासु च । यासु कासु च स्थूलासु लघुष्वपि विशेषतः ॥ ४० ॥

ແລ້ວພໍຄົບ 3 ມື້ ຈົ່ງນຳສິ່ງນັ້ນໃສ່ໃນປະຕິມາທັງຫຼາຍດ້ວຍ—ຈະເປັນອົງໃຫຍ່ໃດໆ ຫຼືໂດຍພິເສດ ແມ່ນແຕ່ອົງນ້ອຍກໍຄວນໃສ່.

Verse 41

मंत्रप्रभावाञ्चलनं भवत्येव न संशयः । अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां कुजे वा रविवासरे ॥ ४१ ॥

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສວ່າ ອຳນາດແຫ່ງມະນະຕຣາຈະຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ເຮັດງານແນ່ນອນ—ໂດຍພິເສດໃນວັນອັດຖະມີ ຫຼື ຈະຕຸດທະສີ, ໃນວັນອັງຄານ ຫຼື ວັນອາທິດ.

Verse 42

हनुमत्प्रतिमां पट्टे माषैः स्नेहपरिप्लुतैः । कुर्याद्रम्यां विशुद्धात्मा सर्वलक्षणलक्षिताम् ॥ ४२ ॥

ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ຄວນສ້າງປະຕິມາຮານຸມານອັນງາມເທິງຜ້າ ໂດຍໃຊ້ເມັດຖົ່ວດຳ (ມາສະ) ທີ່ຊຸ່ມດ້ວຍເນີຍຂີ/ນ້ຳມັນ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍໝາຍມົງຄຸນທຸກປະການ.

Verse 43

तैलदीपं वामभागे घृतदीपं तु दक्षिणे । संस्थाप्यावाहयेत्पश्चान्मूलमंत्रेण मंत्रवित् ॥ ४३ ॥

ວາງໂຄມໄຟນ້ຳມັນໄວ້ຂ້າງຊ້າຍ ແລະ ໂຄມໄຟເນີຍກີ (ຄຣິຕ) ໄວ້ຂ້າງຂວາ; ແລ້ວນັກຮູ້ມົນຕຣາຈຶ່ງເຮັດພິທີອາວາຫນະ ໂດຍມົນຕຣາມູນ.

Verse 44

प्राणप्रतिष्टां कृत्वा च पाद्यादीनि समर्पयेत् । रक्तचंदनपुष्पैश्च सिंदूराद्यैः समर्चयेत् ॥ ४४ ॥

ເມື່ອເຮັດພິທີ ປຣານະ-ປຣະຕິດຖາ (ສະຖາປະນາພຣະຊີວິດໃນເທວະຮູບ) ແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍນ້ຳລ້າງພຣະບາດ (pādya) ແລະ ພິທີບໍລິການອື່ນໆ; ແລ້ວບູຊາດ້ວຍຈັນທະນາແດງ ດອກໄມ້ ແລະ ສິນດູຣ (ຜົງແດງ) ເປັນຕົ້ນ.

Verse 45

धूपं दीपं प्रदायाथ नैवेद्यं च समर्पयेत् । अपूपमोदनं शाकमोदकान्वटकादिकम् ॥ ४५ ॥

ເມື່ອຖວາຍທູບ ແລະ ໂຄມໄຟແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍນາໄວດະຍະ (ອາຫານບູຊາ) ເຊັ່ນ ອາປູປະ (ເຂົ້າໜົມ), ໂມດະນະ (ເຂົ້າສຸກ), ຊາກະ (ອາຫານຜັກ), ໂມດະກະ (ຂອງຫວານກ້ອນ) ແລະ ວະຕະກະ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 46

साज्यं च तत्समर्प्याथ मूलमंत्रेण मंत्रवित् । अखंडितान्यहिलतादलानि सप्तविंशतिम् ॥ ४६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນັກຮູ້ມົນຕຣາຈຶ່ງຖວາຍຂອງນັ້ນພ້ອມກັບເນີຍກີ (ຄຣິຕ) ໂດຍມົນຕຣາມູນ; ແລະ ຖວາຍໃບອະຫິລະຕາທີ່ບໍ່ຂາດບໍ່ຊ້ຳ 27 ໃບ.

Verse 47

त्रिधा कृत्वा सपूगानि मूलेनैव समर्पयेत् । एवं संपूज्य मंत्रज्ञो जपेद्दशशंत मनुम् ॥ ४७ ॥

ແບ່ງໝາກຫມາກພູກາ (ໝາກຫມາກຫມາກຫມາກຫມາກຫມາກຫມາກຫມາກຫມາກຫມາກ) ເປັນສາມສ່ວນ ແລ້ວຖວາຍທີ່ໂຄນ/ຮາກ ໂດຍມົນຕຣາມູນນັ້ນເອງ. ເມື່ອບູຊາສຳເລັດດີແລ້ວ ນັກຮູ້ມົນຕຣາຄວນຈະຈັບຈະປະມົນຕຣາ 1,000 ເທື່ອ.

Verse 48

कर्पूरारार्तिकं कृत्वा स्तुत्वा च बहुधा सुधीः । निजेप्सितं निवेद्याथ विधिवद्विसृजेत्ततः ॥ ४८ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດອາຣະຕີດ້ວຍການບູຊາກຳພູ (camphor) ແລະສັນລະເສີນຫຼາຍປະການແລ້ວ, ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ມີພັກຕິຄວນນໍາຄວາມປາດຖະໜາຂອງຕົນໄປທູນຖວາຍ; ແລ້ວຈຶ່ງປິດພິທີຕາມວິທີການທີ່ກໍານົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 49

नैवेद्यान्नेन संभोज्य ब्राह्मणान्सप्तसंख्यया । निवेदितानि पर्णानि तेभ्यो दद्याद्विभज्य च ॥ ४९ ॥

ເມື່ອໄດ້ເລີ້ຍງອາຫານທີ່ຖວາຍເປັນໄນເວດຍະ (naivedya) ໃຫ້ພຣາຫມັນ 7 ຄົນຮັບປະທານແລ້ວ, ຄວນແບ່ງສັນໃຫ້ພວກເຂົາດ້ວຍ ໃບໄມ້ທີ່ໃຊ້ໃນການຖວາຍ ໂດຍແບ່ງໃຫ້ເໝາະສົມ.

Verse 50

दक्षिणां च यथा शक्ति दत्त्वा तान् विसृजेत्सुधीः । तत इष्टगणैः सार्द्धं स्वयं भुंजीत वाग्यतः ॥ ५० ॥

ໃຫ້ດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນແລ້ວ, ຜູ້ມີປັນຍາຄວນສົ່ງພວກເຂົາກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານດ້ວຍຕົນເອງຮ່ວມກັບສະຫາຍທີ່ເລືອກໄວ້, ໂດຍສໍາລວມວາຈາ.

Verse 51

तद्दिने भूमिशय्यां च ब्रह्मचर्य्यं समाचरेत् । एवं यः कुरुते मर्त्यः सोऽचिरादेव निश्चितम् ॥ ५१ ॥

ໃນວັນນັ້ນ ຄວນນອນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ແລະປະພຶດພຣະຫມະຈັນ (brahmacarya) ຄືການຮັກສາພົວພັນບໍ່ໃຫ້ມີກາມ. ຜູ້ເປັນມະນຸດທີ່ເຮັດໄດ້ດັ່ງນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ມຸ່ງໝາຍໃນໄມ່ຊ້າ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 52

प्राप्नुयात्सकलान्कामान्कपीशस्य प्रसादतः । हनुमत्प्रतिमां भूमौ विलिखेत्तत्पुरो मनुम् ॥ ५२ ॥

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງກະປີອີສະ (Kapīśa) ຄືພຣະຫນຸມານ, ຜູ້ປະພຶດຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ຄວນຂີດຮູບພຣະຫນຸມານລົງເທິງດິນ ແລະຢູ່ຕໍ່ໜ້າຮູບນັ້ນ ໃຫ້ຂຽນມັນຕຣາ (mantra).

Verse 53

साध्यनाम द्वितीयांतं विमोचय विमोचय । तत्पूर्वं मार्जयेद्वामपाणिनाथ पुनर्लिखेत् । एवमष्टोत्तरशतं लिखित्वा मार्जयेत्पुनः ॥ ५३ ॥

ໃຫ້ຂຽນຊື່ຂອງຜູ້ເປົ້າໝາຍ (sādhya) ໃນຮູບກຳກັບ (accusative) ແລ້ວຕາມດ້ວຍຄຳ «vimocaya, vimocaya» ແປວ່າ “ປ່ອຍໃຫ້ພົ້ນ, ປ່ອຍໃຫ້ພົ້ນ”. ຈາກນັ້ນໃຊ້ມືຊ້າຍຖູລຶບ ແລ້ວຂຽນໃໝ່. ເມື່ອຂຽນຄົບ 108 ຄັ້ງ ຈຶ່ງຖູລຶບອີກຄັ້ງ.

Verse 54

एवं कृते महाकारागृहाच्छीघ्रं विमुच्यते । एवमन्यानि कर्माणि कुर्य्यांत्पल्लवमुल्लिखन् ॥ ५४ ॥

ເມື່ອເຮັດຕາມວິທີນີ້ ຈະຖືກປ່ອຍພົ້ນຢ່າງວ່ອງໄວຈາກ “ເຮືອນຈຳໃຫຍ່” ແຫ່ງການຜູກມັດ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ຄວນປະກອບພິທີອື່ນໆ ໃນຂະນະທີ່ຂຽນ/ວາດ pallava (ຍອດອ່ອນ).

Verse 55

सर्षपैर्वश्यकृद्धोमो विद्वेषे हयमारजैः । कुंकुमैरिध्मकाष्ठैर्वा मरीचैर्जीरकैरपि ॥ ५५ ॥

ການບູຊາໄຟ (homa) ດ້ວຍເມັດຜັກກາດ (sarsapa) ໃຫ້ຜົນເປັນພິທີດຶງດູດ (vaśya). ສຳລັບການກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຊັງຊັງ (vidveṣa) ໃຫ້ເຮັດດ້ວຍ hayamāraja. ອີກທັງອາດເຮັດດ້ວຍຫຍ້າຝຣັ່ງ/ຄຸ້ງຄຸມ (kunkuma), ໄມ້ເຊື້ອໄຟທີ່ເໝາະສົມ, ແລະດ້ວຍພິກໄທດຳ (marīca) ກັບຢີຣະກະ (jīraka).

Verse 56

ज्वरे दूर्वागुडूचीभिर्दध्ना क्षीरेण वा घृतैः । शूले करंजवातारिसमिद्भिस्तैललोलितैः ॥ ५६ ॥

ໃນອາການໄຂ້ (jvara) ໃຫ້ໃຊ້ຢາທີ່ປຸງດ້ວຍຫຍ້າ dūrvā ແລະ guḍūcī ຮ່ວມກັບນົມສົ້ມ (curd) ຫຼືນົມ ຫຼືນ້ຳມັນເນີຍ (ghee). ໃນອາການປວດຈຸກເສັ້ນ (śūla) ໃຫ້ໃຊ້ໄມ້ກໍ່ໄຟ (samidh) ຈາກ karañja ແລະ vātāri ທີ່ຊຸບນ້ຳມັນ ແລະຄົນໃຫ້ດີ.

Verse 57

तैलाक्ताभिश्च निर्गुंडीसमिद्भिर्वा प्रयत्नतः । सौभाग्ये चंदनैश्चेंद्रलोचनैर्वा लवंगकैः ॥ ५७ ॥

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ອາດປະກອບພິທີໂດຍໃຊ້ໄມ້ກໍ່ໄຟ (samidh) ຈາກ nirguṇḍī ທີ່ທານ້ຳມັນ. ແລະເພື່ອບັນລຸສິຣິມົງຄຸນ (saubhāgya) ອາດໃຊ້ໄມ້ຈັນ (sandalwood), indralocana ຫຼືກະລຳພູ (cloves).

Verse 58

सुगंधपुष्पैर्वस्त्राप्त्यै तत्तद्धान्यैस्तदाप्तये । रिपुपादरजोभिश्च राजीलवणमिश्रितैः ॥ ५८ ॥

ດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ ຍ່ອມໄດ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ດ້ວຍເມັດພືດແຕ່ລະຊະນິດ ຍ່ອມໄດ້ຜົນຕາມນັ້ນ; ແລະດ້ວຍຝຸ່ນຈາກຕີນຂອງສັດຕູ ປົນກັບຣາຈີ (ມັດສະຕາດດໍາ) ແລະເກືອ ຍ່ອມໃຫ້ເກີດຜົນຕາມປະສົງຕໍ່ສັດຕູນັ້ນ।

Verse 59

होमयेत्सप्तरात्रं च रिपुर्याति यमालयम् । धान्यैः संप्राप्यते धान्यमन्नैरन्नसमुच्छ्रयः ॥ ५९ ॥

ຖ້າປະກອບໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ຕໍ່ເນື່ອງ 7 ຄືນ ສັດຕູຈະໄປສູ່ວິຫານຂອງຍະມະ. ບູຊາເມັດພືດ ຍ່ອມໄດ້ເມັດພືດ; ບູຊາອາຫານ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມອຸດົມແຫ່ງອາຫານ.

Verse 60

तिलाज्यक्षीरमधुभिर्महिषीगोसमृद्धये । किं बहूक्तैर्विषे व्याधौ शांतौ मोहे च मारणे ॥ ६० ॥

ດ້ວຍງາ, ນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ກີ), ນົມ ແລະນ້ຳເຜິ້ງ ຍ່ອມເພີ່ມພູນຄວາມອຸດົມໃນຄວາຍ ແລະງົວ. ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຍັງໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານພິດ, ໃນໂລກໄພ, ໃນພິທີສະງົບສັນຕິ, ໃນການເຮັດໃຫ້ຫຼົງ, ແລະແມ່ນກະທັ້ງໃນພິທີທຳລາຍ.

Verse 61

विवादे स्तंभने द्यूते भूतभीतौ च संकटे । वश्ये युद्धे क्षते दिव्ये बंधमोक्षे महावने ॥ ६१ ॥

ໃນການໂຕ້ຖຽງ, ໃນພິທີສະຕັມພະນະ (ເຮັດໃຫ້ຢຸດນິ່ງ), ໃນການພະນັນ, ໃນຄວາມຢ້ານກົວຈາກວິນຍານ, ແລະໃນວິກິດ; ເພື່ອການຄວບຄຸມ, ໃນສົງຄາມ, ເມື່ອບາດເຈັບ, ໃນການທົດສອບດິວຍະ, ເພື່ອປົດປ່ອຍຈາກພັນທະ, ແລະໃນປ່າໃຫຍ່—ພຣະມົນ/ປະໂຍກນີ້ພຶງນຳໃຊ້.

Verse 62

साधितोऽयं नृणां दद्यान्मंत्रः श्रेयः सुनिश्चितम् । वक्ष्येऽथ हनुमद्यंत्रं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ ६२ ॥

ເມື່ອມົນນີ້ໄດ້ຖືກສາທິດ (ປະຕິບັດຈົນສຳເລັດ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນ; ມັນເປັນແຫຼ່ງແຫ່ງຄວາມສະຫວັດດີອັນແນ່ນອນ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຍັນຕຣະຂອງຮະນຸມານ ຜູ້ປະທານສິດທິທຸກປະການ.

Verse 63

लांगूलाकारसंयुक्तं वलयत्रितयं लिखेत् । साध्यनाम लिखेन्मध्ये पाशिबीज प्रवेष्टितम् ॥ ६३ ॥

ໃຫ້ຂີດວົງວຽນສາມຊັ້ນຊ້ອນກັນ ພ້ອມສ່ວນຍືດອອກຄ້າຍຫາງ; ກາງນັ້ນໃຫ້ຂຽນຊື່ຂອງຈຸດປະສົງ (ຫຼືບຸກຄົນ) ແລ້ວຫໍ່ລ້ອມດ້ວຍພະຍາງຄຳເມັດ (bīja) ຂອງ pāśī ຄື “ບ່ວງຜູກ”.

Verse 64

उपर्यष्टच्छदं कृत्वा पत्रेषु कवचं लिखेत् । तद्बहिर्दंहमालिख्य तद्बहिश्चतुरस्रकम् ॥ ६४ ॥

ເມື່ອເຮັດຝາຄຸ້ມດ້ານເທິງເປັນແປດຊັ້ນແລ້ວ ໃຫ້ຂຽນ “kavaca” ຄຳຄຸ້ມຄອງລົງໃນໃບ; ນອກນັ້ນໃຫ້ຂີດວົງວຽນ ແລະນອກວົງວຽນນັ້ນອີກ ໃຫ້ຂີດຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ.

Verse 65

चतुरसस्रस्य रेखाग्रे त्रिशूलानि समालिखेत् । सौं बीजं भूपुरस्याष्टवज्रेषु विलिखेत्ततः ॥ ६५ ॥

ທີ່ປາຍເສັ້ນຂອບເຂດຂອງຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ໃຫ້ຂີດຕຣິຊູນ (ຫອກສາມງ່າ). ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຈາລຶກພະຍາງຄຳເມັດ “sauṃ” ລົງໃນປຸ່ມຍື່ນຄ້າຍວັດຊຣະ 8 ອັນຂອງ bhūpura (ຂອບລ້ອມນອກ).

Verse 66

कोणेष्वकुंशमालिख्य मालामंत्रेण वेष्टयेत् । तत्सर्वं वेष्टयेद्यंत्रवलयत्रितयेन च ॥ ६६ ॥

ທີ່ມຸມທັງຫມົດ ໃຫ້ຂີດເຄື່ອງໝາຍອັງກຸຊະ (ankuşa) ແບບບໍ່ມີຂໍງໍ; ແລ້ວຫໍ່ລ້ອມດ້ວຍ “ມາລາມັນຕຣະ” (Garland-Mantra). ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ລ້ອມທັງໝົດອີກຄັ້ງດ້ວຍວົງວຽນສາມຊັ້ນຂອງຍັນຕຣະ.

Verse 67

शिलायां फलके वस्त्रे ताम्रपत्रेऽथ कुड्यके । ताडपत्रेऽथ भूर्जे वा रोचनानाभिकुंकुभैः ॥ ६७ ॥

ຈາລຶກໄດ້ເທິງຫີນ, ເທິງແຜ່ນໄມ້, ເທິງຜ້າ, ເທິງແຜ່ນທອງແດງ, ຫຼືເທິງຝາ; ແລະຍັງໄດ້ເທິງໃບຕານ ຫຼືເທິງເປືອກໄມ້ bhūrja—ໂດຍໃຊ້ rocanā, ມັດສກ (musk) ແລະ ຊາຟຣອນ (saffron) ເປັນສີ/ນ້ຳໝຶກ.

Verse 68

यंत्रमेतत्समालिख्य निराहारो जितेंद्रियः । कपेः प्राणान्प्रतिष्टाप्य पूजयेत्तद्यथाविधि ॥ ६८ ॥

ເມື່ອຂຽນຢັນຕຣະອັນສັກສິດນີ້ຢ່າງລະມັດລະວັງ ອົດອາຫານ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ ຈຶ່ງຄວນອັນເຊີນປຣານ (ພຣະພະລັງຊີວິດ) ຂອງກະປິ ແລ້ວບູຊາຕາມພິທີກຳນົດ।

Verse 69

अशेषदुःखशान्त्यर्थः यंत्रं संधारयेद् बुधः । मारीज्वराभिचारादिसर्वोपद्रवनाशनम् ॥ ६९ ॥

ເພື່ອສະງົບທຸກຂ໌ທັງປວງ ນັກປັນຍາຄວນພົກພາ ຫຼືສວມຢັນຕຣະນີ້; ມັນທຳລາຍອຸປັດຣະວະທັງຫມົດ ເຊັ່ນ ໄຂ້ລະບາດ (ມາຣີ-ຊະວະ), ອະພິຈາຣະ (ຄາຖາຮ້າຍ) ແລະໄພພິບັດອື່ນໆ।

Verse 70

योषितामपि बालानां धृतं जनमनोहरम् । भूतकृत्यापिशाचानां दर्शनादेव नाशनम् ॥ ७० ॥

ແມ່ຍິງ ແລະເດັກນ້ອຍກໍສາມາດສວມໄດ້; ມັນເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ໃຈຄົນ. ແຕ່ເຫັນມັນພຽງຢ່າງດຽວ ກໍທຳລາຍພູຕະ, ກຣິຕຍາ, ແລະປິສາຈະ (ວິນຍານຮ້າຍ ແລະຄວາມອາຖັນ) ໄດ້।

Verse 71

मालामंत्रमथो वक्ष्ये तारो वाग्विष्णुगेहिनी । दीर्घत्रयान्विता माया प्रागुक्तं कूटपञ्चकम् ॥ ७१ ॥

ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍມາລາ-ມັນຕຣະ (ມັນຕຣະສຳລັບສາຍປະຄຳ): ປະກອບດ້ວຍພະຍາງ ‘ຕາຣະ’, ຕໍ່ດ້ວຍ ‘ວາກ’, ແລ້ວສູດ ‘ວິສນຸ-ເກຫິນີ’; ຕໍ່ມາແມ່ນ ‘ມາຍາ’ ທີ່ມີສະຫຼະຍາວສາມ—ລວມກັນເປັນກຸ່ມລັບຫ້າ (ກູຕະ-ປັນຈະກະ) ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।

Verse 72

ध्रुवो हृद्धनुमान्ङेंतोऽथ प्रकटपराक्रमः । आक्रांतदिग्मंडलांते यशोवितानसंवदेत् ॥ ७२ ॥

ຕໍ່ມາ ທຣຸວະ—ໃຈໝັ້ນຄົງ ຖືຄັນທະນູໃນມື ແລະປະກາດພະລັງກ້າຫານຢ່າງແຈ້ງຊັດ—ໄດ້ກວາດຜ່ານຈົນສຸດຂອບເຂດທິດທັງປວງ ເຮັດໃຫ້ພະລັງເກຍດຊື່ຂອງລາວກ້ອງກັງວານທົ່ວທຸກສະຖານ।

Verse 73

धवलीकृतवर्णांते जगत्त्रितयवज्र च । देहज्वलदग्निसूर्य कोट्यंते च समप्रभ ॥ ७३ ॥

ໃນບົດສຸດທ້າຍທີ່ສີທັງປວງຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວຜ່ອງ ແລະສາມໂລກດຸດດັ່ງຖືກຟ້າຜ່າວັດຊະຣາທຳລາຍ—ທີ່ນັ້ນ ລັດສະຫມີນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັນ ດຸດດັ່ງໄຟໃນກາຍທີ່ລຸກໂຊນ, ດຸດດັ່ງພະອາທິດ, ແລະດຸດດັ່ງແສງຂອງພະອາທິດນັບບໍ່ຖ້ວນຮວມກັນ।

Verse 74

तनूरुहपदांते तु रुद्रावतार संवदेत् । लंकापुरी ततः पश्चाद्दहनोदधिलंघन ॥ ७४ ॥

ທີ່ «ຕະນູຣຸຫະປະດານຕະ» ຄວນເລົ່າຖ້ອຍສົນທະນາເກືອບກ່ຽວກັບອະວະຕາຣຂອງຣຸດຣະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງເວົ້າເຖິງນະຄອນລັງກາ, ແລະຕໍ່ມາເຖິງການເຜົາລັງກາ ແລະການຂ້າມມະຫາສະໝຸດ.

Verse 75

दशग्रीवशिरः पश्चात्कृतांतकपदं वदेत् । सीतांते श्वसनपदं वाय्वंते सुतमीरयेत् ॥ ७५ ॥

ຫຼັງຈາກເວົ້າ «ດະຊະກຣີວະ-ສິຣະຫ» ແລ້ວ ຈຶ່ງອອກສຽງຄຳວ່າ «ກຣິຕານຕະກະ». ທ້າຍຄຳ «ສີຕາ» ໃຫ້ເວົ້າ «ສະວະສະນະ»; ແລະທ້າຍຄຳ «ວາຍຸ» ໃຫ້ເວົ້າ «ສຸຕະ».

Verse 76

अंजनागर्भसंभूतः श्रीरामलक्ष्मणान्वितः । नंदंति कर वर्णांते सैन्यप्राकार ईरयेत् ॥ ७६ ॥

ເກີດຈາກຄັນຂອງອັນຈະນາ ແລະມີພຣະສີຣາມະກັບລັກສະມະນະເປັນຜູ້ຄຽງຂ້າງ—ຄວນອອກສຽງນີ້ເປັນກຳແພງຄຸ້ມຄອງແກ່ກອງທັບ; ມັນນຳຄວາມຊື່ນບານມາໃນທ້າຍການງານ.

Verse 77

सुग्रीवसख्यकादूर्णाद्रणवालिनिवर्हण । कारणद्रोणशब्दांते पर्वतोत्पाटनेति च ॥ ७७ ॥

ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ເປັນມິດກັບສຸກຣີວ; ເນື່ອງຈາກທ່ານແຜ່ຂະຫຍາຍ/ຂ້າມໄປດຸດດັ່ງເສັ້ນດ້າຍ; ເນື່ອງຈາກທ່ານກຳຈັດວາລີໃນສົງຄາມ; ເນື່ອງຈາກທ່ານເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຜົນໃຫຍ່; ເນື່ອງຈາກສຽງ «ໂດຣນະ»; ແລະເນື່ອງຈາກທ່ານຖອນພູຂຶ້ນ—ດັ່ງນີ້ (ເປັນເຫດແຫ່ງນາມຫຼາຍປະການຂອງທ່ານ)។

Verse 78

अशोकवनवीथ्यंते दारुणाक्षकुमारक । छेदनांते वनरक्षाकरांते तु समूह च ॥ ७८ ॥

ໂອ ດາຣຸນາກສະ-ກຸມາຣະ, ທ້າຍທາງໃນປ່າອະໂສກະມີລານໂລ່ງໜຶ່ງ; ແລະທ້າຍບ່ອນຕັດໄມ້ກໍມີບ່ອນຊຸມນຸມຂອງຜູ້ຍາມປ່າ.

Verse 79

विभञ्जनांते ब्रह्मास्त्रब्रह्मशक्ति ग्रसेति च । लक्ष्मणांते शक्तिभेदनिवारणपदं वदेत् ॥ ७९ ॥

ໃນທ້າຍມົນຕຣາ «ວິພັນຈະນາ» ຈົ່ງເວົ້າວ່າ «ຂໍໃຫ້ ພຣະພຣົມອາສະຕຣະ ແລະ ພຣະພຣົມ-ສັກຕິ ຖືກກືນຫາຍ»; ແລະໃນທ້າຍ «ລັກສະມະນາ» ຈົ່ງອອກສຽງມົນຕຣາຕ້ານ ເພື່ອຫ້າມອຳນາດແຫ່ງອາວຸດສັກຕິທີ່ແຍກຜ່າ.

Verse 80

विशल्योषधिशब्दांते समानयन संपठेत् । बालोदित ततो भानुमंडलग्रसनेति च ॥ ८० ॥

ເມື່ອເພີ່ມຄຳວ່າ «ວິສັນລະຍາ» ແລະ «ໂອສະທິ» (ຢາສົມຸນໄພຮັກສາ) ແລ້ວ ຈົ່ງສວດມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ສະມານະຍະນະ». ແລ້ວໃນຍາມຕາເວັນຂຶ້ນ ຈົ່ງສວດມົນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການກືນວົງຕາເວັນ» ອີກດ້ວຍ.

Verse 81

मेघनादहोमपदाद्विध्वंसनपदं वदेत् । इंद्रजिदूधकारांते णसीतासक्षकेति च ॥ ८१ ॥

ຈາກສ່ວນມົນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ເມກະນາດ-ໂຮມະ» ຈົ່ງເວົ້າສ່ວນ «ວິດວັງສະນະ» (ທຳລາຍ/ຂັບໄລ່). ແລະໃນທ້າຍສ່ວນ «ອິນດຣະຈິດ» ຫຼັງຈາກສິ້ນດ້ວຍສຽງ ūdhakāra ຈົ່ງສວດອີກວ່າ «ṇa-sītā-sakṣaketi».

Verse 82

राक्षसीसंघशब्दांते विदारणपदं वदेत् । कुंभकर्णादिसंकीर्त्यवधांते च परायण ॥ ८२ ॥

ໃນທ້າຍຄຳວ່າ «ຝູງຣາກສະສີ» ຈົ່ງເວົ້າຄຳວ່າ «ວິດາຣະນະ» (ຉີກຂາດ/ຜ່າອອກ). ແລະເມື່ອໄດ້ເອີ້ນນາມ ກຸມພະກັນນະ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ ໃນທ້າຍການປາບສັງຫານ ຈົ່ງສວດສ່ວນສຸດທ້າຍເປັນການສວດຈົບ (ປະຣາຍະນະ).

Verse 83

श्रीरामभक्तिवर्णांते तत्परेति समुद्र च । व्योमद्रुमलंघनेति महासामर्थ्य संवदेत् ॥ ८३ ॥

ໃນທ້າຍສຸດແຫ່ງການພັນລະນາພັກຕິຕໍ່ ພຣະສີຣາມ (Śrī Rāma) ພຶງປະກາດວ່າ «ທ່ານນັ້ນອຸທິດຕົນແດ່ພຣະຣາມຢ່າງສິ້ນເຊີງ» ແລະພຶງເວົ້າເຖິງການຂ້າມທະເລ ແລະການໂດດຂ້າມຕົ້ນໄມ້ສູງດັ່ງຟ້າ ເພື່ອປະກາດພະລັງອັນມະຫາອັດສະຈັນຂອງທ່ານ।

Verse 84

महातेजःपुंजशब्दाद्विराजमानवोञ्चरेत् । स्वामिवचनसंपादितार्जुनांते च संयुग ॥ ८४ ॥

ພຶງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍ uñchavṛtti (ເກັບກ່ຽວເສດເຫຼືອເພື່ອດຳລົງຊີວິດຢ່າງສັນໂດດ) ໂດຍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສຽງແຫ່ງມະຫາກອງແສງທາງວິນຍານ. ແລະເມື່ອສຳເລັດຄຳສັ່ງຂອງນາຍ/ຄູບາອາຈານແລ້ວ ພຶງເຂົ້າສູ່ການຕໍ່ສູ້ຈົນສຸດທ້າຍ—ດັ່ງອາຣຊຸນ (Arjuna) ຜູ້ປະຕິບັດຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ.

Verse 85

सहायांते कुमारेति ब्रह्मचारिन्पदंवदेत् । गंभीरशब्दोदयांते दक्षिणापथ संवदेत् । मार्त्ताण्डमेरु शब्दांते वदेत्पर्वतपीटिका ॥ ८५ ॥

ເມື່ອຄຳໃດສິ້ນສຸດດ້ວຍ «sahāyā» ພຶງເວົ້າຄຳວ່າ «kumāra»; ເມື່ອສິ້ນສຸດດ້ວຍ «brahmacārin» ພຶງເວົ້າ «pada». ໃນທ້າຍແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນຂອງຄຳ «gaṃbhīra» ພຶງເວົ້າ «dakṣiṇāpatha»; ແລະໃນທ້າຍຄຳ «Mārttāṇḍa» ແລະ «Meru» ພຶງອອກສຽງ «parvata-pīṭikā».

Verse 86

अर्चनांते तु सकलमंत्रांते मपदं वदेत् । आचार्यमम शब्दांते सर्वग्रहविनाशन ॥ ८६ ॥

ໃນທ້າຍສຸດແຫ່ງການອາຣຈະນາ (ການບູຊາ) ແລະໃນທ້າຍມັນຕຣາທີ່ສົມບູນທຸກບົດ ພຶງອອກສຽງພະຍາງ «ma». ແລະໃນທ້າຍຄຳ «ācārya» ພຶງເພີ່ມ «mama»—ກ່າວກັນວ່າສາມາດທຳລາຍອິດທິພົນຮ້າຍຂອງດາວເຄາະທັງປວງໄດ້.

Verse 87

सर्वज्वरोञ्चाटनांते सर्वविषविनाशन । सर्वापत्तिनिवारण सर्वदुष्टनिबर्हण ॥ ८७ ॥

ໂອ (ມັນຕຣາ/ເທວະດາ) ທ່ານແມ່ນຢາສຸດທ້າຍທີ່ຂັບໄລ່ໄຂ້ທຸກຊະນິດ; ທ່ານທຳລາຍພິດທັງປວງ; ທ່ານປ້ອງກັນພິບັດທຸກປະການ; ແລະທ່ານປາບປະຫານອຳນາດຊົ່ວຮ້າຍທັງຫມົດໃຫ້ສົງບົບ.

Verse 88

सर्वव्याध्यादि सम्प्रोच्य भयांते च निवारण ॥ ८८ ॥

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຊີ້ແນະວິທີຮັກສາໂລກທັງປວງ ແລະສິ່ງອື່ນໆແລ້ວ ທ່ານຍັງປະກາດຢາທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານກົວໃນທ້າຍສຸດອີກດ້ວຍ।

Verse 89

सर्वशत्रुच्छेदनेति ततो मम परस्य च ॥ ८९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ (ມັນຕຣາ/ນາມ) ນີ້ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ຜູ້ຕັດຂາດສັດຕູທັງປວງ” ແລະມີຜົນທັງແກ່ຂ້ອຍ ແລະແກ່ຜູ້ອື່ນດ້ວຍ।

Verse 90

ततस्त्रिभुवनांते तु पुंस्त्रीनपुंसकात्मकम् । सर्वजीवपदांते तु जातं वशययुग्मकम् ॥ ९० ॥

ຕໍ່ມາ ໃນທ້າຍຂອງຄໍາທີ່ໝາຍເຖິງ “ສາມໂລກ” ຮູບນັ້ນກາຍເປັນ ຊາຍ–ຍິງ–ກາງ. ແລະໃນທ້າຍຂອງຄໍາທີ່ໝາຍເຖິງສັດມີຊີວິດທັງປວງ ຄູ່ສຽງ ‘vaśaya’ ກໍເກີດຂຶ້ນ।

Verse 91

ममाज्ञाकारकं पश्चात्संपादय युगं पुनः । ततो नानानामधेयान्सर्वान् राज्ञः स संपठेत् ॥ ९१ ॥

ພາຍຫຼັງ ຜູ້ນັ້ນຄວນຈັດຕັ້ງການແບ່ງຢຸກໃຫ້ຖືກຕ້ອງອີກຄັ້ງ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້ອຍ; ແລ້ວຈຶ່ງສວດທ່ອງນາມເອີ້ນຂອງພຣະຣາຊາທັງປວງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 92

परिवारान्ममेत्यंते सेवकान् कुरु युग्मकम् । सर्वशस्त्रवीत्यंते षाणि विध्वंसय द्वयम् ॥ ९२ ॥

ໃນທ້າຍສຸດ ຈົ່ງແຍກອອກຈາກບໍລິວານຂອງຂ້ອຍ ແລະເຮັດໃຫ້ເປັນຄູ່ຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້; ແລ້ວໃນທ້າຍຂອງວົງວຽນອາວຸດທັງປວງ ຈົ່ງທໍາລາຍສອງນັ້ນ—ດັ່ງນີ້ຫົກປະການຈຶ່ງສໍາເລັດ।

Verse 93

लज्जादीर्घत्रयोपेता होत्रयं चैहि युग्मकम् । विलोमं पंचकूटानि सर्वशत्रून्हनद्वयम् ॥ ९३ ॥

ໃຫ້ປະສົມພະຍາງທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «lajjā» ກັບສະຫຼະຍາວສາມ; ຕໍ່ມາເອົາສາມພະຍາງ «hotrayaṃ» ແລະຄູ່ «caihi». ຈາກນັ້ນໃຊ້ລຳດັບກັບຄືນ (viloma) ສ້າງຫ້າກຸ່ມ (pañcakūṭāni) ແລະເພີ່ມ «hana» ສອງຄັ້ງ ທີ່ກ່າວວ່າທຳລາຍສັດຕູທັງປວງ.

Verse 94

परबलानि परांते सैन्यानि क्षोभयद्वयम् ॥ ९४ ॥

ທີ່ຂ້າງປີກຂອງສັດຕູ ຄູ່ຄຳນັ້ນໄດ້ກະຕຸ້ນ ແລະໂຍນກຳລັງຕໍ່ຕ້ານໃຫ້ວຸ້ນວາຍສັບສົນ.

Verse 95

मम सर्वं कार्यजातं साधयेति द्वयं ततः ॥ ९५ ॥

ຈາກນັ້ນໃຫ້ໃຊ້ຄູ່ຖ້ອຍຄຳວ່າ: «ຂໍໃຫ້ສຳເລັດກິດທັງປວງຂອງຂ້ອຍ».

Verse 96

सर्वदुष्टदुर्जनांते मुखानि कीलयद्वयम् । धेत्रयं वर्मत्रितयं फट्त्रयं हांत्रयं ततः ॥ ९६ ॥

ໃນຕອນທ້າຍ ເພື່ອປະຫັດປະຫານຄົນຊົ່ວ ແລະຄົນທຸຈະລິດທັງປວງ ໃຫ້«ຕອກຕະປູ»ປິດປາກພວກເຂົາດ້ວຍ kīlaka ສອງຄັ້ງ; ຈາກນັ້ນໃສ່ «dhe» ສາມຄັ້ງ, «varma» ຄຳຄຸ້ມຄອງ ສາມຄັ້ງ, «phaṭ» ສາມຄັ້ງ, ແລະຕໍ່ມາ «hāṃ» ສາມຄັ້ງ.

Verse 97

वह्निप्रियांतो मंत्रोऽयं मालासंज्ञोऽखिलेष्टदः ॥ ९७ ॥

ມົນຕຣານີ້ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ «vahnipriyā» ເອີ້ນວ່າມົນຕຣາ «Mālā» (ພວງມາລາ) ແລະໃຫ້ຜົນສຳເລັດຕາມປາຖະໜາທັງປວງ.

Verse 98

वस्वष्टबाणवर्णोऽयं मंत्रः सर्वेष्टसाधकः ॥ ९८ ॥

ມົນຕຣານີ້ມີ 8 ພະຍາງ ເປັນຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ।

Verse 99

महाभये महोत्पाते स्मृतोऽयं दुःखनाशनः । द्वादशार्णस्य षट्कूटं त्यक्त्वा बीजं तथादिमम् ॥ ९९ ॥

ໃນຄວາມຢ້ານກົວໃຫຍ່ ແລະເຫດລາງຮ້າຍໃຫຍ່ ການລະນຶກເຖິງມົນຕຣານີ້ຈະທຳລາຍຄວາມທຸກ. ຄວນລະການແບ່ງ 6 ສ່ວນ (ṣaṭkūṭa) ຂອງມົນຕຣາ 12 ພະຍາງ ແລະລະບີຊະດັ່ງເດີມດ້ວຍ।

Verse 100

पंचकूटात्मको मंत्रः सर्वकामप्रदायकः । रामचंद्रो मुनिश्चास्य गायत्री छंद ईरितम् ॥ १०० ॥

ມົນຕຣານີ້ປະກອບດ້ວຍ “ຍອດ” 5 (pañcakūṭa) ແລະກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນ ຣາມະຈັນດຣະ ແລະສັນທະ (chandas) ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ກາຍະຕຣີ।

Verse 101

हनुमान्देवता प्रोक्तो विनियोगोऽखिलाप्तये । पंचबीजैः समस्तेन षडंगानि समाचरेत् ॥ १०१ ॥

ຮານຸມານຖືກກ່າວວ່າເປັນເທວະຕາປະທານຂອງມົນຕຣານີ້. ວິນິໂຍກ (viniyoga) ຂອງມັນເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນທັງປວງ. ດ້ວຍບີຊະ 5 ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຄວນປະຕິບັດພິທີຫົກອົງ (ṣaḍaṅga) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 102

रामदूतो लक्ष्मणांते प्राणदाताञ्जनीसुतः । सीताशोकविनाशोऽयं लंकाप्रासादभंजनः ॥ १०२ ॥

ທ່ານເປັນທູດຂອງພຣະຣາມ; ໃນຍາມທີ່ລັກຊະມະນະໃກ້ຈະສິ້ນຊີວິດ ທ່ານໄດ້ຄືນຊີວິດໃຫ້; ທ່ານເປັນບຸດຂອງອັນຈະນີ. ທ່ານທຳລາຍຄວາມໂສກຂອງສີຕາ ແລະເປັນຜູ້ທຸບທຳລາຍປະສາດແຫ່ງລັງກາ।

Verse 103

हनुमदाद्याः पंचैते बीजाद्या ङेयुताः पुनः । षडंगमनवो ह्येते ध्यानपूजादि पूर्ववत् ॥ १०३ ॥

ມົນຕຣາ 5 ບົດ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «Hanumat» ພຶງຮູ້ອີກຄັ້ງວ່າ ຖືກປະກອບດ້ວຍພະຍາງຄຳເມັດ (bīja) ແລະອົງປະກອບອື່ນໆ. ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາສະດັງກະ (6 ອົງ) ແລະການພິຈາລະນາ, ການບູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆ ໃຫ້ເຮັດຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນໜ້າ।

Verse 104

प्रणवो वाग्भवं पद्मा माया दीर्घत्रयान्विता । पंचकूटानि मंत्रोऽयं रुद्रार्णः सर्वसिद्धिदः ॥ १०४ ॥

ປຣະນະວະ (Oṁ), ວາກພະວະ (bīja), ປັດມາ (bīja), ແລະ ມາຍາ (bīja) ແຕ່ລະອັນປະດັບດ້ວຍສະຫຼະຍາວສາມຢ່າງ—ເປັນ “ຍອດ” ຫ້າ (kūṭa). ມົນຕຣານີ້ປະກອບດ້ວຍພະຍາງຂອງຣຸດຣະ ແລະໃຫ້ສິດທິທັງປວງ.

Verse 105

ध्यानपूजादिकं सर्वमस्यापि पूर्ववन्मतम् । अयमाराधितो मंत्रः सर्वाभीष्टप्रदायकः ॥ १०५ ॥

ສໍາລັບມົນຕຣານີ້ດ້ວຍ ພິທີທັງປວງ ເຊັ່ນ ການພິຈາລະນາ (ທຽນ) ແລະ ການບູຊາ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ເປັນໄປຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ເມື່ອອາຣາທະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ມົນຕຣານີ້ຈະປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະນາທັງປວງ.

Verse 106

नमो भगवते पश्चादनंतश्चंद्रशेखरां । जनेयाय महांते तु बलायांतेऽग्निवल्लभा ॥ १०६ ॥

ນະໂມ ແດ່ພຣະພະຄະວານ—ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ, ຜູ້ສວມຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (Chandraśekhara)—ຜູ້ຖືກຮູ້ຈັກວ່າ «ຜູ້ໃຫ້ກໍ່ກໍາເນີດ». ພຣະອົງແມ່ນທີ່ສິ້ນສຸດອັນຍິ່ງ, ແມ່ນພະລັງໃນຍາມສຸດທ້າຍ, ແລະເປັນຜູ້ອັນໄຟ (Agni) ຮັກໃຄ່.

Verse 107

अष्टादशार्णो मंत्रोऽयं सुनिरीश्वरसंज्ञकः । छंदोऽनुष्टुप्देवता तु हनुमान्पवनात्मजः ॥ १०७ ॥

ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາ 18 ພະຍາງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «Sunirīśvara». ສັນທະ (ສຽງສຳນວນ) ແມ່ນ Anuṣṭubh ແລະເທວະຕາປະທານແມ່ນ ພຣະຫນຸມານ ບຸດແຫ່ງພຣະພະຍຸ (ເທວະຕາແຫ່ງລົມ).

Verse 108

हं बीजं वह्निवनिता शक्तिः प्रोक्ता मनीषिभिः । आंजनेयाय हृदयं शिरश्च रुद्रमूर्तये ॥ १०८ ॥

ພະຍາງ “ຫັມ” ບັນດານັກປັນຍາກ່າວວ່າເປັນບີຈະ (bīja) ແລະ “ວັຫນິວະນິຕາ” ຖືກສອນວ່າເປັນຊັກຕິ (śakti) ຂອງມັນ. ຕາມນະຍາສະ: ມອບຫົວໃຈແດ່ ອາຍັນເນຍ (ຮານຸມານ) ແລະມອບສີສະແດ່ພະເທວະຮູບຣຸດຣະ.

Verse 109

शिखायां वायुपुत्रायाग्निगर्भाय वर्मणि । रामदूताय नेत्रं स्याद्बह्यास्त्रायास्त्रमीरितम् ॥ १०९ ॥

ທີ່ຈຸກຜົມດ້ານເທິງ (śikhā) ໃຫ້ອະນຸມັດນະຍາສະແກ່ພະລັງຂອງບຸດແຫ່ງວາຍຸ; ທີ່ເກາະປ້ອງກັນ (varman) ໃຫ້ແກ່ຜູ້ເກີດຈາກໄຟ. ສໍາລັບດວງຕາ (netra) ກ່າວວ່າເປັນທູດຂອງພຣະຣາມ. ດັ່ງນັ້ນ ອາສະຕຣະພາຍນອກ (bahyāstra) ຖືກປະກາດພ້ອມມະນະຕຣາອາວຸດ.

Verse 110

तप्तचामीकरनिभं भीघ्नसंविहिताञ्जलिम् । चलत्कुंडलदीप्तास्यं पद्मक्षं मारुतिं स्मरेत् ॥ ११० ॥

ຄວນພິຈາລະນາພະມາຣຸຕິ (ຮານຸມານ): ສະຫວ່າງດັ່ງຄໍາທີ່ຖືກເຜົາ, ປະນົມມືເປັນອັນຈະລີດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ, ໃບໜ້າສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຕຸ້ມຫູທີ່ໄຫວ, ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ—ຜູ້ກໍາຈັດອຸປະສັກ.

Verse 111

ध्यात्वैवमयुतं जप्त्वा दशांशं जुहुयात्तिलैः । वैष्णवे पूजयेत्पीठे प्रागुद्दिष्टेन वर्त्मना ॥ १११ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນສວດຈັບມະນະຕຣາ 10,000 ເທື່ອ; ແລ້ວນໍາໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈໍານວນນັ້ນ ຖວາຍລົງໃນໄຟດ້ວຍເມັດງາ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບູຊາໃນບ່ອນປະທັບແຫ່ງໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava pīṭha) ຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 112

अष्टोत्तरशतं नित्यं नक्तभोजी जितेंद्रियः । जपित्वा क्षुद्ररोगेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ॥ ११२ ॥

ຜູ້ທີ່ຄວບຄຸມອິນທຣີ ກິນອາຫານແຕ່ຕອນກາງຄືນ ແລະສວດຈັບທຸກມື້ 108 ເທື່ອ ຈະພົ້ນຈາກໂຣກນ້ອຍໆ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 113

महारोगनिवृत्त्यै तु सहस्रं प्रत्यहं जपेत् । राक्षसौघं विनिघ्नंतं कपिं ध्यात्वाधनाशनम् ॥ ११३ ॥

ເພື່ອໃຫ້ໂລກຮ້າຍຫມົດໄປ ຄວນຈະຈະປາມັນຕຣານີ້ວັນລະພັນເທື່ອ ໂດຍພິຈາລະນາກະປິ (ຮະນຸມານ) ຜູ້ທຳລາຍຝູງຣາກຊະສະ ແລະຂັບໄລ່ຄວາມເສຍຊັບ.

Verse 114

अयुतं प्रजपेन्नित्यमचिराज्ज यति द्विषम् । सुग्रीवेण समं रामं संदधानं कपिं स्मरन् ॥ ११४ ॥

ຖ້າຈະປາທຸກມື້ສິບພັນເທື່ອ ຈະຊະນະສັດຕູໄດ້ໄວ; ໂດຍລະລຶກເຖິງກະປິ (ຮະນຸມານ) ຜູ້ປະສານໃຫ້ພຣະຣາມາຮ່ວມພັນທະກັບສຸກຣີວະ.

Verse 115

प्रजपेदयुतं यस्तु संधिं कुर्याद्द्विपद्वयोः । ध्यात्वा लंकां दहंतं तमयुतं प्रजपेन्मनुम् ॥ ११५ ॥

ຜູ້ໃດທຳສັນທິ (sandhi) ຂອງສອງບາດໃຫ້ຖືກ ຄວນຈະຈະປາມັນຕຣາສິບພັນເທື່ອ; ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ເຜົາລັງກາ ກໍຄວນຈະຈະປາມັນຕຣານັ້ນອີກສິບພັນເທື່ອ.

Verse 116

अचिरादेव शत्रूणां ग्रामान्संप्रदहेत्सुधीः । ध्यात्वा प्रयाणसमये हनुमन्तं जपेन्मनुम् ॥ ११६ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາຈະເຜົາບ້ານເມືອງຂອງສັດຕູໄດ້ໄວຍິ່ງ; ໃນເວລາອອກເດີນທາງ ເມື່ອພິຈາລະນາຮະນຸມານ ກໍຄວນຈະຈະປາມັນຕຣາ.

Verse 117

यो याति सोऽचिरात्स्वेष्टं साधयित्वा गृहे व्रजेत् । हनुमंतं सदा गेहे योऽर्चयेज्जपतत्परः ॥ ११७ ॥

ຜູ້ທີ່ເດີນທາງ ຈະສຳເລັດສິ່ງທີ່ຕົນປາຖະໜາໄດ້ໄວ ແລ້ວກັບຄືນສູ່ເຮືອນ. ນີ້ແມ່ນຜົນຂອງຜູ້ທີ່ບູຊາຮະນຸມານໃນເຮືອນເປັນນິດ ແລະອຸທິດໃຈໃນການຈະປາ.

Verse 118

आरोग्यं च श्रियं कांतिं लभते निरुपद्रवम् । कानने व्याघ्रचौरेभ्यो रक्षेन्मनुरयं स्मृतः ॥ ११८ ॥

ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ຜູ້ສະທາຈະໄດ້ສຸຂະພາບ ຄວາມຮັ່ງມີ ແລະຄວາມສະຫວ່າງໄສ ໂດຍບໍ່ມີໄພພິບັດ. ໃນປ່າ ມັນປົກປ້ອງຈາກເສືອ ແລະໂຈນ—ດັ່ງທີ່ປະເພນີຈື່ຈຳໄວ້।

Verse 119

प्रस्वापकाले शय्यायां स्मरेन्मंत्रमनन्यधीः । तस्य दुःस्वप्नचौरादिभयं नैव भवेत्क्वचित् ॥ ११९ ॥

ໃນເວລາຈະຫຼັບ ເມື່ອນອນຢູ່ເທິງຕຽງ ຄວນລະລຶກມົນຕຣານີ້ດ້ວຍໃຈອັນບໍ່ແບ່ງສອງ. ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມຢ້ານກົວຈາກຝັນຮ້າຍ ໂຈນ ແລະອື່ນໆ ບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ.

Verse 120

वियत्सेंदुर्हनुमते ततो रुद्रात्मकाय च । वर्मास्त्रांतो महामंत्रो द्वादशार्णोऽष्टसिद्धिकृत् ॥ १२० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີມະຫາມົນຕຣາ 12 ພະຍາງ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍສູດ «ເກາະປ້ອງກັນ» ແລະ «ອາວຸດ». ມັນຖວາຍແດ່ຮະນຸມານ ຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງສິນດູຣໃນຟ້າ ແລ້ວຈຶ່ງແດ່ພຣະຜູ້ມີສະພາບເປັນຣຸດຣະ. ກ່າວກັນວ່າມົນຕຣານີ້ປະທານສິດທິ 8 ປະການ.

Verse 121

रामचन्द्रो मुनिश्चास्य जगती छन्द ईरितम् । हनुमान्देवतां बीजमाद्यं शक्तिर्हुमीरिता ॥ १२१ ॥

ສຳລັບມົນຕຣານີ້ ຣິຊິ (ຜູ້ເຫັນ) ກ່າວວ່າແມ່ນພຣະຣາມະຈັນທຣະ; ສັນທະ (ສຳນວນສັນລະເສີນ) ແມ່ນ Jagatī; ເທວະຕາແມ່ນຮະນຸມານ. ບີຊະພະຍາງຕົ້ນຖືກປະກາດ ແລະ śakti ຖືກກ່າວວ່າ “Hum”.

Verse 122

षड्दीर्घभाजा बीजेन षडंगानि समाचरेत् । महाशैलं समुत्पाट्य धावंतं रावणं प्रति ॥ १२२ ॥

ໃຊ້ບີຊະພະຍາງທີ່ມີສະຫຼະຍາວ 6 ປະການ ຄວນປະຕິບັດພິທີຊ່ວຍເສີມ 6 ສ່ວນ (ṣaḍaṅga). ຖອນພູໃຫຍ່ອອກຈາກພື້ນດິນ ແລ້ວລາວກໍວິ່ງໄປຫາຣາວະນະເພື່ອປະຈັນໜ້າ.

Verse 123

लाक्षारक्तारुणं रौद्रं कालांतकयमोपमम् । ज्वलदग्निसमं जैत्रं सूर्यकोटिसमप्रभम् ॥ १२३ ॥

ພຣະອົງມີສີແດງດັ່ງລາກສາແລະເລືອດ ດຸຮ້າຍນ່າກົວ ປຽບດັ່ງພຣະຍົມ—ຜູ້ສິ້ນສຸດໃນການລະລາຍສຸດທ້າຍ; ດັ່ງໄຟລຸກໂຊນ ຜູ້ຊະນະ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຕາເວັນສິບລ້ານດວງ।

Verse 124

अंगदाद्यैर्महावीरैर्वेष्टितं रुद्ररूपिणम् । तिष्ठ तिष्ठ रणे दुष्ट सृजंतं घोरनिः स्वनम् ॥ १२४ ॥

ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍວີຣະບຸລຸດໃຫຍ່ໆ ເຊັ່ນ ອັງກະດາ ແລະອື່ນໆ ພຣະອົງປາກົດໃນຮູບດັ່ງຣຸດຣະ. “ຢືນ! ຢືນ! ໃນສົງຄາມ ເຈົ້າຄົນຊົ່ວ!” ພຣະອົງຮ້ອງກັບສຽງນ່າສະພຶງກົວດັ່ງຟ້າຮ້ອງ।

Verse 125

शैवरूपिणमभ्यर्च्य ध्यात्वा लक्ष जपेन्मनुम् । दशांशं जुहुयाद्वीहीन्पयोदध्याज्यमिश्रितान् ॥ १२५ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະເທວະໃນຮູບແບບໄສວະ ແລະເພ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງແລ້ວ ຄວນສວດມັນຕຣາໜຶ່ງແສນຄັ້ງ; ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຮອມເປັນສ່ວນສິບ ໂດຍໃສ່ເມັດເຂົ້າປົນນົມ ນົມສົ້ມ ແລະນ້ຳມັນເນີຍ ລົງໃນໄຟ।

Verse 126

पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे विमलादिसमन्विते । मूर्तिं संकल्प्य मूलेन पूजा कार्या हनूमतः ॥ १२६ ॥

ໃນຖານບູຊາໄວສະນະວະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ອັນປະດັບດ້ວຍ ວິມະລາ ແລະຜູ້ຕິດຕາມອື່ນໆ ຄວນຕັ້ງຈິດສັງກັລປະສ້າງຮູບພຣະອົງ; ແລ້ວໃຊ້ມູລະມັນຕຣາ ເພື່ອບູຊາພຣະຫນຸມານ।

Verse 127

ध्यानैकमात्रोऽपि नृणां सिद्धिरेव न संशयः । अथास्य साधनं वक्ष्ये लोकानां हितकाम्यया ॥ १२७ ॥

ແມ່ນແຕ່ການເພ່ງພິຈາລະນາຢ່າງດຽວ ກໍນຳໃຫ້ມະນຸດໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ບັດນີ້ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວວິທີປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດນັ້ນ।

Verse 128

हनुमत्साधनं पुण्यं महापातकनाशनम् । एतद्गुह्यतमं लोके शीघ्रसिद्धिकरं परम् ॥ १२८ ॥

ສາທະນາທີ່ອຸທິດແດ່ພຣະຫນຸມານ ເປັນບຸນອັນບໍລິສຸດ ແລະທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທີ່ສຸດໄດ້. ນີ້ແມ່ນຄຳສອນລັບລຶກທີ່ສຸດໃນໂລກ ສູງສຸດ ແລະໃຫ້ສິດທິສຳເລັດໄວ.

Verse 129

मंत्री यस्य प्रसादेन त्रैलोक्यविजयी भवेत् । प्रातः स्नात्वा नदीतीरे उपविश्य कुशासने ॥ १२९ ॥

ມັນຕຣະອັນໃດທີ່ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງມັນ ຜູ້ປະຕິບັດຈະຊະນະໄດ້ເຖິງສາມໂລກ—ໃນຍາມເຊົ້າໃຫ້ອາບນ້ຳ ແລ້ວນັ່ງເທິງອາສນະຫຍ້າກຸສາ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ.

Verse 130

प्राणायामषडंगे च मूलेन सकलं चरेत् । पुष्पांजल्यष्टकं दत्वा ध्यात्वा रामं ससीतकम् ॥ १३० ॥

ແລ້ວໃຫ້ປະຕິບັດພຣານາຍາມະຫົກອົງປະກອບໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໂດຍໃຊ້ມູລະມັນຕຣະ. ຖວາຍດອກໄມ້ເປັນອັນຈະລີ 8 ຄັ້ງ ແລ້ວເພ່ງພິຈາລະນາພຣະຣາມະພ້ອມພຣະສີຕາ.

Verse 131

ताम्रपात्रे ततः पद्ममष्टपत्रं सकेशरम् । कुचंदनेन घृष्टेन संलिखेत्तच्छलाकया ॥ १३१ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນຈານທອງແດງ ໃຫ້ຂຽນຮູບດອກບົວ 8 ກີບ ພ້ອມກັບໃຈກາງ (ເກສອນ) ໂດຍໃຊ້ຫົວຂຽນທີ່ຈຸ່ມ/ທາດ້ວຍຈັນທະນາຂາວທີ່ບົດແລ້ວ.

Verse 132

कर्मिकायां लिखेन्मंत्रं तत्रावाह्य कपीश्वरम् । मूर्तिं मूलेन संकल्प्य ध्यात्वा पाद्यादिकं चरेत् ॥ १३२ ॥

ໃຫ້ຂຽນມັນຕຣະລົງໃນກັມມິກາ (ພື້ນພິທີ) ແລ້ວອາວາຫນະເຊີນກະປີອີສະວະຣະ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວານອນ) ໃຫ້ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ກຳນົດຮູບພຣະອົງໃນໃຈດ້ວຍມູລະມັນຕຣະ ແລ້ວເພ່ງພິຈາລະນາ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງດຳເນີນການບູຊາເລີ່ມຈາກນ້ຳລ້າງພຣະບາດ (pādya) ແລະອື່ນໆ.

Verse 133

गंधपुष्पादिकं सर्वं निवेद्य मूलमंत्रतः । केसरेषु षडंगानि दलेषु च ततोऽर्चयेत् ॥ १३३ ॥

ເມື່ອຖວາຍຂອງທັງປວງ ເຊັ່ນ ນ້ຳຈັນທະນະ ແລະ ດອກໄມ້ ພ້ອມກັບການສວດມູລະມັນຕຣະ (mūla-mantra) ແລ້ວ, ຈຶ່ງບູຊາໂດຍວາງ ສະດັງຄະ (ṣaḍaṅga) ຫົກປະການ ໄວ້ເທິງເສັ້ນກາງດອກ (kesara) ແລະຕໍ່ມາເທິງກີບດອກ (dala) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 134

सुग्रीवं लक्ष्मणं चैव ह्यंगदं नलनीलकौ । जांबवंतं च कुमुदं केसरीशं दलेऽर्चयेत् ॥ १३४ ॥

ໃນໃບອັນສັກສິດ ພຶງບູຊາ ສຸກຣີວະ (Sugrīva) ແລະ ລັກສະມະນະ (Lakṣmaṇa), ພ້ອມທັງ ອັງກະດະ (Aṅgada), ນະລະ (Nala) ແລະ ນີລະ (Nīla); ອີກທັງ ຈາມບະວານ (Jāmbavān), ກຸມຸດະ (Kumuda) ແລະ ຈ້າວແຫ່ງວານະຣະ ຮະນຸມານ (Hanumān) ດ້ວຍ.

Verse 135

दिक्पालांश्चापि वज्रादीन्पूजयेत्तदनंतरम् । एवं सिद्धे मनौ मंत्री साधयेत्स्वेष्टमात्मनि ॥ १३५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາທ່ານຜູ້ພິທັກທິດ (dikpāla) ທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍ ວັດຊຣະ (vajra) ແລະເຄື່ອງໝາຍທິບອື່ນໆ. ເມື່ອມັນຕຣະສຳເລັດສິດທິແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣະພຶງບັນລຸສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາໃນຕົນເອງ.

Verse 136

नदीतीरे कानने वा पर्वते विजनेऽथवा । साधयेत्साधक श्रेष्टो भूमिग्रहणपूर्वकम् ॥ १३६ ॥

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ຫຼືໃນປ່າ ຫຼືເທິງພູ ຫຼືໃນບ່ອນສະຫງົບວິເວກໃດໆ, ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຍອດຢ່າງພຶງກະທຳສາທະນາ ໂດຍເລີ່ມຈາກການເລືອກແລະຈັດເຕັມພື້ນດິນເປັນສະຖານພິທີກ່ອນ.

Verse 137

जिताहारो जितश्वासो जितवाक्च जितेंद्रियः । दिग्बन्ध नादिकं कृत्वा न्यासध्यानादिपूर्वकम् ॥ १३७ ॥

ຜູ້ທີ່ຊະນະອາຫານ, ຊະນະລົມຫາຍໃຈ, ຊະນະວາຈາ, ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ; ພຶງເຮັດພິທີຜູກທິດ (digbandha) ແລະພິທີ nāḍikā ກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ດ້ວຍ nyāsa ແລະ ສະມາທິ/ພະວະນາ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 138

लक्षं जपेन्मंत्रराजं पूजयित्वा तु पूर्ववत् । लक्षांति दिवसं प्राप्य कुर्य्याञ्च पूजनं महत् ॥ १३८ ॥

ເມື່ອບູຊາຕາມວິທີເກົ່າແລ້ວ ຄວນສວດຈະປະ «ມັນຕຣະຣາຊາ» ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນຄັ້ງ; ແລະເມື່ອຮອດວັນຄົບໜຶ່ງແສນ ຄວນຈັດບູຊາໃຫຍ່ເປັນພິເສດ។

Verse 139

एकाग्रमनसा सम्यग्ध्यात्वा पवननंदनम् । दिवारात्रौ जपं कुर्याद्यावत्संदर्शनं भवेत् ॥ १३९ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈອງເປັນອັນດຽວ ໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິຕໍ່ «ປະວະນະນັນດະນະ» (ຮານຸມານ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ຄວນເຮັດຈະປະກາງວັນກາງຄືນ ຈົນກວ່າຈະໄດ້ດາຣະຊະນະໂດຍກົງ।

Verse 140

सुदृढं साधकं मत्वा निशीथे पवनात्मजः । सुप्रसन्नस्ततो भूत्वा प्रयाति साधकाग्रतः ॥ १४० ॥

ໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ປະວະນາຕະມະຊະ (ບຸດແຫ່ງລົມ) ເຫັນວ່າຜູ້ປະຕິບັດໝັ້ນຄົງຢ່າງແທ້; ແລ້ວກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະດ້ວຍພຣະເມດຕາ ກ້າວມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ປະຕິບັດ।

Verse 141

यथेप्सितं वरं दत्वा साधकाय कपीश्वरः । वरं लब्ध्वा साधकंद्रो विहरेदात्मनः सुखैः ॥ १४१ ॥

ກະປີອີສະວະຣະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງວານອນ) ໄດ້ປະທານພອນຕາມທີ່ຜູ້ປະຕິບັດປາຖະໜາ; ແລ້ວຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຍອດ ເມື່ອໄດ້ພອນນັ້ນແລ້ວ ກໍດຳລົງຢູ່ດ້ວຍຄວາມສຸກໃນອາດຕະພາບຂອງຕົນ।

Verse 142

एतद्धि साधनं पुण्यं लोकानां हितकाम्यया । प्रकाशितं रहस्यं वै देवानामपि दुर्लभम् ॥ १४२ ॥

ນີ້ແທ້ແມ່ນສາດະນາອັນບໍລິສຸດ ແລະມີຜົນອັນດີ ທີ່ໄດ້ເປີດເຜີຍເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກ; ເປັນຄວາມລັບທີ່ຫາໄດ້ຍາກ ແມ່ນແຕ່ໃນໝູ່ເທວະດາກໍຍັງຫາຍາກ।

Verse 143

अन्यानपिप्रयोगांश्च साधयेदात्मनो हितान् । वियदिंदुयुतं पश्चान्ङेंतं पवननंदनम् ॥ १४३ ॥

ຄວນບຳເນີນປະໂຍກອື່ນໆອັນເປັນປະໂຫຍດ ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບຂອງຕົນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນນະມັດສະການປະວະນານັນດະນະ—ພຣະຫນຸມານ—ຜູ້ມີດວງຈັນຄູ່ຟ້າ.

Verse 144

वह्निप्रियांतो मंत्रोऽयं दशार्णः सर्वकामदः । मुन्यादिकं च पूर्वोक्तं षडंगान्यपि पूर्ववत् ॥ १४४ ॥

ມັນຕຣານີ້ເປັນມັນຕຣາສິບພະຍາງ (ດະສາຣະນະ) ລົງທ້າຍດ້ວຍຄຳວ່າ “ວັຫນິປຣິຍາ” ແລະໃຫ້ສຳເລັດທຸກຄວາມປາດຖະໜາ. ຣິສິ ແລະລາຍລະອຽດເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ; ສະດັງກະ (ຫົກອົງປະກອບ) ໃຫ້ນຳໃຊ້ເຊັ່ນເກົ່າ.

Verse 145

ध्यायेद्रणे हनूमंतं सूर्यकोटिसमप्रभम् । धावंतं रावणं जेतुं दृष्ट्वा सत्वरमुत्थितम् ॥ १४५ ॥

ໃນສົງຄາມ ຄວນພິຈາລະນາພຣະຫນຸມານ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດສິບລ້ານ. ເມື່ອເຫັນສັດຕູ ທ່ານລຸກຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະພຸ່ງໄປເພື່ອຊະນະຣາວະນະ.

Verse 146

लक्ष्मणं च महावीरं पतितं रणभूतले । गुरुं च क्रोधमुत्पाद्य ग्रहोतुं गुरुपर्वतम् ॥ १४६ ॥

ແລະລັກສະມະນະ ວິລະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ນອນລົ້ມຢູ່ເທິງພື້ນສົງຄາມ. ເມື່ອນັ້ນ (ພຣະຫນຸມານ) ປຸກຄວາມໂກດອັນແຮງກ້າ ແລະອອກໄປເພື່ອຍຶດພູໃຫຍ່ແຫ່ງສະຫມຸນໄພ.

Verse 147

हाहाकारैः सदर्पैश्च कंपयंतं जगत्त्रयम् । आब्रह्मांडं समाख्याप्य कृत्वा भीमं कलेवरम् ॥ १४७ ॥

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນນ່າຢ້ານ ແລະການສະແດງອຳນາດດ້ວຍຄວາມທະນົງ ທ່ານເຮັດໃຫ້ໂລກທັງສາມສັ່ນສະເທືອນ. ແລະໃຫ້ຮູ້ເຖິງບຣະຫມານັນດະ ທ່ານໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍອັນນ່າສະພຶງກົວ.

Verse 148

लक्षं जपेद्दशांशेन जुहुयात्पूर्ववत्सुधीः । पूर्ववत्पूजनं प्रोक्तं मंत्र स्यास्य विधानतः ॥ १४८ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ມີປັນຍາ ຄວນສວດມົນຕຣາ ໑ ແສນຄັ້ງ; ແລ້ວນໍາ ໑/໑໐ ຂອງຈໍານວນນັ້ນ ໄປຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟ ດັ່ງເກົ່າ. ການບູຊາກໍຖືກກໍານົດດັ່ງເກົ່າ—ນີ້ແມ່ນວິທີອັນຖືກຕ້ອງຂອງມົນຕຣານີ້.

Verse 149

एवं सिद्धे मनौ मंत्री साधयेदात्मनो हितम् । अस्यापि मंत्रवर्यस्य रहस्यं साधनं तु वै ॥ १४९ ॥

ເມື່ອມົນຕຣານີ້ສໍາເລັດສິດທິແລ້ວ ຜູ້ຖືມົນຕຣາຄວນບໍາເນີນໃຫ້ສໍາເລັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ຕົນ. ແທ້ຈິງ ສໍາລັບມົນຕຣາອັນປະເສີດນີ້ກໍມີວິທີປະຕິບັດອັນເປັນຄວາມລັບຢູ່.

Verse 150

सुगोप्यं सर्वतंत्रेषु न देयं यस्य कस्यचित् । ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय कृतनित्यक्रियः शुचिः ॥ १५० ॥

ຄວາມຮູ້ນີ້ຄວນຖືກປົກປິດຢ່າງເຂັ້ມງວດໃນບັນດາຕັນຕຣາທັງປວງ ແລະບໍ່ຄວນມອບໃຫ້ໃຜກໍໄດ້. ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນໃນເວລາພຣະພຣະຫມາ-ມຸຫູຣຕະ ແລະເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ຫຼັງຈາກເຮັດກິດປະຈໍາວັນອັນຈໍາເປັນແລ້ວ.

Verse 151

गत्वा नदीं तः स्नात्वा तीर्थमावाह्य चाष्टधा । मूलमंत्रं ततो जप्त्वा सिंचेदादित्यसंख्यया ॥ १५१ ॥

ໄປຫາແມ່ນ້ໍາແລ້ວອາບນ້ໍາ; ອັນເຊີນຕີຣຖະອັນສັກສິດດ້ວຍວິທີແປດປະການ; ຈາກນັ້ນສວດມູນມົນຕຣາ ແລະເຮັດການພອຍ/ລາດນ້ໍາ ຕາມຈໍານວນອາທິຕະ (ເທວະແຫ່ງດວງອາທິດ).

Verse 152

एवं स्नानादिकं कृत्वा गंगातीरेऽथवा पुनः । पर्वते वा वने वापि भूमिग्रहणपूर्वकम् ॥ १५२ ॥

ເມື່ອເຮັດການອາບນ້ໍາແລະພິທີຊໍາລະຕົ້ນຕໍອື່ນໆແລ້ວ ຈຶ່ງໄປຕໍ່—ຈະເປັນຝັ່ງແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ ຫຼືບນພູ ຫຼືໃນປ່າກໍໄດ້—ໂດຍເລີ່ມຈາກການເລືອກແລະຈັດຕັ້ງພື້ນທີ່/ບ່ອນນັ່ງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 153

आद्यवर्णैः पूरकं स्यात्पञ्चवर्गैश्च कुम्भकम् । रेचकं च पुनर्याद्यैरेवं प्राणान्नियन्य च ॥ १५३ ॥

ການຫາຍໃຈເຂົ້າ (pūraka) ພຶງເຮັດດ້ວຍອັກສອນຕົ້ນ; ການກັ້ນຫາຍໃຈ (kumbhaka) ດ້ວຍຫ້າກຸ່ມອັກສອນ; ແລະການຫາຍໃຈອອກ (recaka) ອີກຄັ້ງດ້ວຍອັກສອນຕົ້ນ—ດັ່ງນີ້ແມ່ນການຄວບຄຸມແລະຂັບຄຸມປຣານ (prāṇa) ໃຫ້ຢູ່ໃນລະບຽບ।

Verse 154

विधाय भूतशुद्ध्यादि पीठन्यासावधि पुनः । ध्यात्वा पूर्वोक्तविधिना संपूज्य च कपीश्वरम् ॥ १५४ ॥

ຄືນມາອີກ ເຮັດພິທີເລີ່ມຈາກ ພູຕະຊຸດທິ (bhūtaśuddhi) ການຊໍາລະທາດ ໄປຈົນເຖິງ ປີຖະ-ນະຍາສ (pīṭha-nyāsa) ການສະຖາປະນາບັນລັງສັກສິດ; ແລ້ວພິຈາລະນາດ້ວຍວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ແລະປະກອບການບູຊາ ກະປີອີສະວະຣະ (Kapīśvara) ໃຫ້ສົມບູນ।

Verse 155

तदग्रे प्रजपेन्नित्यं साधकोऽयुतमादरात् । सप्तमे दिवसे प्राप्ते कुर्याञ्च पूजनं महत् ॥ १५५ ॥

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດ (sādhaka) ພຶງສວດຈະປະ (japa) ທຸກມື້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ໃຫ້ຄົບ ໜຶ່ງໝື່ນ ຄັ້ງ. ເມື່ອຮອດວັນທີເຈັດ ຈຶ່ງຄວນເຮັດພິທີບູຊາໃຫຍ່ອັນສົງ່າງາມ।

Verse 156

एकाग्रमनसा मन्त्री दिवारात्रं जपेन्मनुम् । महाभयं प्रदत्वा त्रिभागशेषासु निश्चितम् ॥ १५६ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາ ພຶງສວດມັນຕຣາດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່ອັນດຽວ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ. ຫຼັງຈາກຖວາຍ ‘ມະຫາພະຍະ’ (ການຊົດໃຊ້/ການປະຕິບັດແກ້ໂທດທີ່ກໍານົດ) ແລ້ວ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອພຶງກໍານົດຕາມການແບ່ງສາມສ່ວນທີ່ວາງໄວ້ແນ່ນອນ।

Verse 157

यामिनीषु समायाति नियतं पवनात्मजः । यथेप्सितं वरं दद्यात्साधकाय कपीश्वरः ॥ १५७ ॥

ໃນຄືນທັງຫຼາຍ ພະວະນາດມະຊະ (ບຸດແຫ່ງພຣະວາຍຸ) ຍ່ອມມາຮອດແນ່ນອນ; ແລະ ກະປີອີສະວະຣະ ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງວານອນ ຈະປະທານພອນຕາມທີ່ຜູ້ປະຕິບັດປາດຖະໜາ।

Verse 158

विद्यां वापि धनं वापि राज्यं वा शत्रुनिग्रहम् । तत्क्षणादेव चाप्नोति सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १५८ ॥

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ທັງວິຊາຄວາມຮູ້ ຫຼືຊັບສິນ ຫຼືອຳນາດການປົກຄອງ ຫຼືການປາບປາມສັດຕູ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ຄວາມຈິງແທ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 159

इह लोकेऽखिलान्कामान्भुक्त्वांते मुक्तिमाप्नुयात् । सद्याचितं वायुयुग्मं हनूमंतेति चोद्धरेत् ॥ १५९ ॥

ໃນໂລກນີ້ ເມື່ອໄດ້ເສບສົມຄວາມປາຖະໜາທັງປວງແລ້ວ ທ້າຍສຸດຈະໄດ້ບັນລຸມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ຄວນກ່າວມັນຕຣາທີ່ໃຫ້ຜົນທັນທີ: “ຮະນູມານ”—ນາມຄູ່ຂອງວາຍຸ—ເພື່ອຍົກຂຶ້ນໃນໃຈ.

Verse 160

फलांते फक्रियानेत्रयुक्ता च कामिका ततः । धग्गंते धगितेत्युक्त्वा आयुरास्व पदं ततः ॥ १६० ॥

ໃນທ້າຍສ່ວນ “phala” ແລ້ວ ຄວນນຳລຳດັບພະຍາງ “pha-kri-yā-ne-tra” ມາໃຊ້ ໂດຍຜູກຮ່ວມກັບສ່ວນມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ “Kāmikā”. ຕໍ່ມາ ໃນທ້າຍ “dhagga” ເມື່ອກ່າວ “dhagite” ແລ້ວ ຈຶ່ງໄປຕໍ່ທີ່ຄຳ “āyur āsva”.

Verse 161

लोहितो गरुडो हेतिबाणनेत्राक्षरो मनुः । मुन्यादिकं तु पूर्वोक्तं प्लीहरोगहरो हरिः ॥ १६१ ॥

“Lohita”, “Garuḍa”, ແລະມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ “Hetibāṇa-netrākṣara”, ພ້ອມທັງ “Manu” — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນມັນຕຣາ. ກຸ່ມທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ບັນດາມຸນີ” ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວກ່ອນ. ພຣະຫະຣິແມ່ນຜູ້ກຳຈັດໂລກມ້າມ (spleen).

Verse 162

देवता च समुद्दिष्टा प्लीहयुक्तोदरे पुनः । नागवल्लीदलं स्थाप्यमुपर्याच्छादयेत्ततः ॥ १६२ ॥

ເທວະຕາຜູ້ປົກຄອງກໍໄດ້ຖືກຊີ້ບອກແລ້ວ. ອີກຄັ້ງ ໃນກໍລະນີທ້ອງບວມທີ່ກ່ຽວກັບມ້າມ ຄວນວາງໃບນາກະວັນລີ (ໃບພູ) ແລ້ວປົກຄຸມຈາກເທິງ.

Verse 163

वस्त्रं चैवाष्टगुणितं ततः साधकसत्तमः । शकलं वंशजं तस्योपरि मुंचेत्कपिं स्मरेत् ॥ १६३ ॥

ແລ້ວຜູ້ປະຕິບັດອັນປະເສີດ ຈົ່ງເອົາຜ້າພັບແປດຊັ້ນ; ວາງຊິ້ນໄມ້ໄຜ່ໄວ້ເທິງນັ້ນ ແລະພິຈາລະນາຮະລຶກເຖິງ ກະປິ (ພະຫນຸມານ)។

Verse 164

आरण्यसाणकोत्पन्ने वह्नौ यष्टिं प्रतापयेत् । बदरीभूरुहोत्थां तां मंत्रेणानेन सप्तधा ॥ १६४ ॥

ໃນໄຟທີ່ເກີດຈາກການຖູໄມ້ປ່າ (ອາຣະນິ) ຈົ່ງອົບຮ້ອນໄມ້ຄັນທີ່ເຮັດຈາກຍອດຕົ້ນບະດາຣີ (ຈູຈູບ) ໂດຍສວດມັນຕຣານີ້ 7 ເທື່ອ।

Verse 165

तया संताडयेद्वंशशकलं जठरस्थितम् । सप्तकृत्वः प्लीहरोगो नाशमायाति निश्चितम् ॥ १६५ ॥

ດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຕີຊິ້ນໄມ້ໄຜ່ທີ່ວາງໄວ້ເທິງທ້ອງ; ເຮັດ 7 ເທື່ອ ໂລກມ້າມ (ມິລະ) ຈະສູນສິ້ນແນ່ນອນ।

Verse 166

तारो नमो भगवते आंजनेयाय चोञ्चरेत् । अमुकस्य श्रृंखलां त्रोटयद्वितयमीरयेत् ॥ १६६ ॥

ຈົ່ງເວົ້າກ່ອນດ້ວຍພະຍາງສັກສິດ ‘ຕາຣະ’ (ໂອມ) ແລ້ວສວດວ່າ: «ນະໂມ ແດ່ພຣະພະຄະວານ ອານຈະເນຍ (ຫນຸມານ)». ຫຼັງນັ້ນ ໃຫ້ເວົ້າຄຳຄູ່ວ່າ: «ຈົ່ງທຳລາຍໂສ້ພັນທະຂອງ…» (ເອີ້ນຊື່ຜູ້ນັ້ນ).

Verse 167

बंधमोक्षं कुरुयुगं स्वाहांतोऽयं मनुर्मतः । ईश्वरोऽस्य मुनिश्छन्दोऽनुष्टुप्च देवता पुनः ॥ १६७ ॥

ມັນຕຣານີ້ຖືກຖືວ່າແມ່ນ: «bandhamokṣaṁ kuruyugaṁ» ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ «svāhā». ຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນ ອີສະວະຣະ; ສັນທະ (chandas) ແມ່ນ ອະນຸສະຕຸບ; ແລະເທວະຕາປະທານກໍແມ່ນ ອີສະວະຣະ ອີກເທື່ອໜຶ່ງ।

Verse 168

श्रृंखलामोचरः श्रीमान्हनूमान्पवनात्मजः । हं बीजं ठद्वयं शक्तिर्बंधमोक्षे नियोगता ॥ १६८ ॥

ພຣະຫນຸມານຜູ້ສະຫງ່າງາມ ບຸດແຫ່ງພຣະວາຍຸ ແມ່ນ «ຜູ້ປົດໂຊ່ງໂສ້». ພະຍາງບີຈະແມ່ນ «haṃ»; ພະລັງສັກຕິແມ່ນ «ṭha» ສອງຄັ້ງ; ແລະທ່ານຖືກແຕ່ງຕັ້ງເພື່ອທັງການຜູກມັດແລະການປົດປ່ອຍ.

Verse 169

षड्दीर्घवह्रियुक्तेन बीजेनांगानि कल्पयेत् । वामे शैलं वैरिभिदं विशुद्धं टंकमन्यतः ॥ १६९ ॥

ໃຫ້ນໍາບີຈະມັນຕຣາທີ່ປະກອບດ້ວຍສະຫຼະຍາວ 6 ຕົວ ແລະພະຍາງໄຟ ມາຈັດວາງອັງຄະ (aṅga-nyāsa) ຕາມພິທີ. ດ້ານຊ້າຍໃຫ້ວາງ «ພູ» ແລະ «ຜູ້ຜ່າສັດຕູ»; ອີກດ້ານໜຶ່ງໃຫ້ວາງ «ṭaṅka» ອັນບໍລິສຸດ (ດັ່ງສິ່ວ/ຄ້ອນ).

Verse 170

दधानं स्वर्णवर्णं च ध्यायेत्कुंडलिनं हरिम् । एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षदशांशं चूतपल्लवैः ॥ १७० ॥

ໃຫ້ພິຈາລະນາພຣະຫຣິ (Hari) ຜູ້ປະດັບຕຸ້ມຫູວົງກົມ ແລະມີສີທອງ. ເມື່ອພິຈາລະນາແລ້ວ ໃຫ້ສວດຈະປະ (japa) ເທົ່າກັບໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງໜຶ່ງລ້ານ ໂດຍໃຊ້ໃບໝາກມ່ວງອ່ອນ.

Verse 171

जुहुयात्पूर्ववत्प्रोक्तं यजनं वास्य सूरिभिः । महाकारागृहे प्राप्तो ह्ययुतं प्रजपेन्नरः ॥ १७१ ॥

ໃຫ້ຖວາຍເຜົາບູຊາ (homa) ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ດັ່ງທີ່ນັກປັນຍາສອນ. ແລະຖ້າຜູ້ໃດຖືກຂັງໃນຄຸກໃຫຍ່ ກໍໃຫ້ສວດຈະປະມັນຕຣາ 10,000 ເທື່ອ.

Verse 172

शीघ्रं कारागृहान्मुक्तः सुखी भवति निश्चितम् । यंत्रं चास्य प्रवक्ष्यामि बन्धमोक्षकरं शुभम् ॥ १७२ ॥

ເຂົາຈະຖືກປົດປ່ອຍອອກຈາກຄຸກຢ່າງໄວ ແລະຈະເປັນສຸກແນ່ນອນ. ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງຍັນຕຣາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງທ່ານ ຜູ້ໃຫ້ການປົດຈາກພັນທະ.

Verse 173

अष्टच्छदांतः षट्कोणं साध्यनामसमन्वितम् । षट्कोणेषु ध्रुवं ङेंतमांजनेयपदं लिखेत् ॥ १७३ ॥

ພາຍໃນວົງດອກບົວ 8 ກີບ ໃຫ້ຂີດຮູບຫົກຫຼ່ຽມ ແລ້ວຂຽນນາມຂອງສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ (ສາດຫຍ) ໄວ້ກາງ. ທີ່ມຸມທັງ 6 ຂອງຫົກຫຼ່ຽມ ໃຫ້ຂຽນພະຍາງຄົງທີ່ (ທຣຸວ) ແລະ «Ṅeṃ» ພ້ອມດ້ວຍນາມສັນລະເສີນ «Āñjaneya».

Verse 174

अष्टच्छदेषु विलिखेत्प्रणवो वातुवात्विति । गोरोचनाकुंकुमेन लिखित्वा यंत्रमुत्तमम् ॥ १७४ ॥

ໃນກີບດອກບົວທັງ 8 ໃຫ້ຂຽນພະຍາງ «Oṁ» ຄຽງກັບມົນຕຣາ «vātu-vātu». ເມື່ອຂຽນດ້ວຍ gorocanā (ສີເຫຼືອງ) ແລະ ຝຣັ່ງຫອມ (saffron) ຍັນຕຣານີ້ຈະເປັນຍັນຕຣາອັນປະເສີດ.

Verse 175

धृत्वा मूर्ध्नि जपेन्मंत्रमयुतं बन्धमुक्तये । यन्त्रमेतल्लिखित्वा तु मृत्तिकोपरि मार्जयेत् ॥ १७५ ॥

ນຳຍັນຕຣານັ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວສວດມົນຕຣາ 10,000 ເທື່ອ ເພື່ອພົ້ນຈາກພັນທະ. ເມື່ອຂຽນຍັນຕຣານີ້ແລ້ວ ໃຫ້ຖູ/ທາລົງເທິງດິນເຜົາຫຼືດິນ.

Verse 176

दक्षहस्तेन मन्त्रज्ञः प्रत्यहं मंडला वधि । एवं कृते महाकारागृहान्मंत्री विमुच्यते ॥ १७६ ॥

ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາ ຄວນໃຊ້ມືຂວາ ປະກອບພິທີທຸກມື້ ຈົນຄົບໄລຍະມັນດະລາທີ່ກຳນົດ. ເມື່ອເຮັດໄດ້ດັ່ງນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກຜູກມັດເຫມືອນນັກໂທດໃນຄຸກໃຫຍ່ ກໍຖືກປ່ອຍພົ້ນ.

Verse 177

गगनं ज्वलनः साक्षी मर्कटेति द्वयं ततः । तोयं शशेषे मकरे परिमुंचति मुंचति ॥ १७७ ॥

«ຟ້າ», «ໄຟ», «ພະຍານ/ສັກຂີ», ແລະ «ລີງ»—ຄຳເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ມາຖືກໃຫ້ເປັນຄູ່ (ສອງຮູບແບບ). ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນກໍລະນີ «ນ້ຳ» ເມື່ອຄຳນັ້ນຢູ່ກັບສຽງ «śa» ແລະກັບ «makara» ມັນປາກົດເປັນ «parimuñcati» ແລະ «muñcati».

Verse 178

ततः श्रृंखलिकां चेति वेदनेत्राक्षरो मनुः । इमं मंत्रं दक्षकरे लिखित्वा वामहस्ततः ॥ १७८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍອັກສອນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ດວງຕາແຫ່ງເວດ» ຄຽງກັບຄໍາ «śr̥ṅkhalikā». ເມື່ອຂຽນມົນຕຣານີ້ໃສ່ຝາມືຂວາ ແລ້ວໃຫ້ດໍາເນີນຕໍ່ຈາກມືຊ້າຍຕາມພິທີກໍານົດ।

Verse 179

दूरिकृत्य जपेन्मंत्रमष्टोत्तरशतं बुधः । त्रिसप्ताहात्प्रबद्धोऽसौ मुच्यते नात्र संशयः ॥ १७९ ॥

ເມື່ອປັດອອກສິ່ງລົບກວນ ແລະຖອນໄປຢູ່ບ່ອນທີ່ເໝາະສົມໃນລະຍະໄກ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນສວດມົນຕຣາ 108 ຄັ້ງ. ໃນສາມອາທິດ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກຜູກມັດດ້ວຍທຸກຂ໌ກໍພົ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 180

मुन्याद्यर्चादिकं सर्वमस्य पूर्ववदाचरेत् । लक्षं जपो दशांशेन शुभैर्द्रव्यैश्च होमयेत् ॥ १८० ॥

ໃຫ້ປະຕິບັດທຸກພິທີດັ່ງເກົ່າ ເລີ່ມຈາກການບູຊາພຣະມຸນີ ແລະຂໍ້ປະພຶດອື່ນໆ. ຄວນສວດມົນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງລັກ (100,000) ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍໂຮມະເທົ່າກັບໜຶ່ງສ່ວນສິບ ໂດຍໃຊ້ວັດຖຸພິທີອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 181

पुच्छाकारे सुवस्त्रे च लेखन्या क्षुरकोत्थया । गन्धाष्टकैर्लिखेद्वूपं कपिराजस्य सुन्दरम् ॥ १८१ ॥

ໃນຜ້າດີທີ່ຕັດເປັນຮູບຫາງ ໃຫ້ໃຊ້ປາກກາທີ່ເຮັດຈາກພືດ kṣura ແລະໃຊ້ຂອງຫອມ 8 ຢ່າງ ຂຽນຮູບອັນງາມຂອງກະປິຣາຊ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວານອນ)។

Verse 182

तन्मध्येऽष्टदशार्णं तु शत्रुनामान्वितं लिखेत् । तेन मन्त्राभिजप्तेन शिरोबद्ध्वेन भूमिपः ॥ १८२ ॥

ໃນກາງຮູບນັ້ນ ໃຫ້ຂຽນມົນຕຣາ 18 ພະຍາງ ໂດຍແຊກຊື່ຂອງສັດຕູເຂົ້າໄປ. ເມື່ອໄດ້ປຸກເສກດ້ວຍການສວດຊໍ້າໆ ແລ້ວນໍາໄປຜູກໄວ້ທີ່ສີສະ ກະສັດຈະໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງ ແລະໄຊຊະນະ।

Verse 183

जयत्यरिगणं सर्वं दर्शनादेव निश्चितम् । चन्द्रसूर्यो परागादौ पूर्वोक्तं लेखयेद्ध्वजे ॥ १८३ ॥

ພຽງແຕ່ເຫັນທຸງນັ້ນ ການຊະນະເຫນືອກອງສັດຕູທັງປວງ ຖືກຮັບປະກັນແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຈາລຶກດວງຈັນແລະດວງອາທິດໄວ້ທີ່ສ່ວນໜ້າສຸດຂອງທຸງ ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 184

ध्वजमादाय मन्त्रज्ञः संस्पर्शान्मोक्षणावधि । मातृकां जापयेत्पश्चाद्दशांशेन च होमयेत् ॥ १८४ ॥

ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາ ຈົ່ງຖືທຸງພິທີ ແລະດໍາເນີນພິທີຕໍ່ໄປ ນັບແຕ່ການສຳຜັດເພື່ອປະພິທີສັກສິດ ຈົນເຖິງເວລາປ່ອຍອອກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈົ່ງຈາປະມົນຕຣາ “ມາຕຣິກາ” ແລະຖວາຍໂຮມໃນໄຟ ເທົ່າກັບໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈໍານວນຈາປະ.

Verse 185

तिलैः सर्षपसंमिश्रैः संस्कृते हव्यवाहने । गजे ध्वजं समारोप्य गच्छेद्युद्ध्वाय भूपतिः ॥ १८५ ॥

ເມື່ອໄຟບູຊາຖືກຈັດຕຽມຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ຖວາຍເມັດງາປົນເມັດຜັກກາດເຂົ້າໃນອັກນິ ແລ້ວ ພະຣາຊາຈົ່ງຍົກທຸງຂຶ້ນເທິງຊ້າງ ແລະອອກໄປສູ່ສົງຄາມ.

Verse 186

गजस्थं तं ध्वजं दृष्ट्वा पलायन्तेऽरयो ध्रुवम् । महारक्षाकरं यन्त्रं वक्ष्ये सम्यग्धनूमतः ॥ १८६ ॥

ເມື່ອເຫັນທຸງນັ້ນຢູ່ເທິງຊ້າງ ສັດຕູຍ່ອມຫນີໄປແນ່ນອນ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍຢັນຕຣາປ້ອງກັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຕາມທີ່ທ່ານ ທະນູມະຕະ ໄດ້ສອນໄວ້.

Verse 187

लिखेद्वसुदलं पद्मं साध्याख्यायुतकर्णिकम् । दलेऽष्टकोणमालिख्य मालामन्त्रेण वेष्टयेत् ॥ १८७ ॥

ຈົ່ງຂຽນດອກບົວມີ 8 ກີບ ແລະໃນໃຈກາງ (ກັນນິກາ) ໃຫ້ຂຽນຊື່ຂອງສາດະຍະ ທີ່ປາດຖະໜາ. ໃນແຕ່ລະກີບ ໃຫ້ຂຽນຮູບແປດຫຼ່ຽມ ແລ້ວຫໍ່ລ້ອມດ້ວຍ “ມາລາ-ມົນຕຣາ” (Garland-Mantra).

Verse 188

तद्बहिर्माययावेष्ट्य प्राणस्थापनमाचरेत् । लिखितं स्वर्णलेखन्या भूर्जपत्रे सुशोभने ॥ १८८ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງຫໍ່ຫຸ້ມພາຍນອກດ້ວຍສິ່ງປົກປ້ອງ ແລະປະກອບພິທີປະທິສະຖານປຣານ (prāṇa-pratiṣṭhā) ໃຫ້ມີຊີວິດ. ຄວນຂຽນດ້ວຍປາກກາຄຳເທິງໃບເປືອກໄມ້ບີຣຊ໌ທີ່ງາມສົດ.

Verse 189

काश्मीररोचनाभ्यां तु त्रिलोहेन च वेष्टितम् । सम्पातसाधितं यंत्रं भुजे वा मूर्ध्नि धारयेत् ॥ १८९ ॥

ຄວນສວມຢັນຕຣະທີ່ປຸງດ້ວຍຫຍ້າຝຣັ່ງ (saffron) ແລະສີໂຣຈະນາ ແລ້ວຫໍ່ດ້ວຍສາຍຜູກໂລຫະສາມຊະນິດ; ເມື່ອຜ່ານພິທີສັມປາຕາ (sampāta) ໃຫ້ມີ຤ິດແລ້ວ ຈຶ່ງສວມໄວ້ທີ່ແຂນ ຫຼືທີ່ສີສະ.

Verse 190

रणे दुरोदरे वादे व्यवहारे जयं लभेत् । ग्रहैर्विघ्नैर्विषैः शस्त्रैश्चौरैर्नैवाभिभूयते ॥ १९० ॥

ໃນສົງຄາມ ໃນການຜະຈົນໄພອັນອັນຕະລາຍ ໃນການໂຕ້ວາທີ ແລະໃນຄະດີຄວາມ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ; ແລະບໍ່ຖືກຄອບງຳໂດຍດາວເຄາະ, ອຸປະສັກ, ພິດ, ອາວຸດ, ຫຼືໂຈນ.

Verse 191

सर्वान्रो गानपाकृत्य चिरं जीवेच्छतं समाः । षड्दीर्घयुक्तं गगन वह्न्याख्यं तारसंपुटम् ॥ १९१ ॥

ໂດຍມົນທີ່ກຳນົດໄວ້ ຈະຂັບໄລ່ໂລກໄພທັງປວງ ແລະດຳລົງຊີວິດຍືນຍາວ—ເຖິງຮ້ອຍປີ. ສຳລັບນີ້ ມີການສອນ «ຕາຣະ-ສັມປຸຕ» ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ກະກະນະ” ແລະ “ວະຫນິ” ແລະປະກອບດ້ວຍສະຫຼະຍາວ 6 ຕົວ.

Verse 192

अष्टार्णोऽयं महामंत्रो मालामंत्रोऽथ कथ्यते । प्रणवो वज्रकायेति वज्रतुंडेति संपठेत् ॥ १९२ ॥

ນີ້ແມ່ນມະຫາມົນ 8 ພະຍາງ ແລະຍັງຖືກສອນເປັນມົນສຳລັບມາລາ (ລູກປັດ) ອີກດ້ວຍ. ຄວນສວດເລີ່ມດ້ວຍປຣະນະວະ (Oṁ): “Oṁ Vajrakāya” ແລະ “Oṁ Vajratuṇḍa”.

Verse 193

कपिलांते पिंगलेति उर्द्ध्वकेशमहापदम् । बलरक्तमुखांते तु तडिज्जिह्व महा ततः ॥ १९३ ॥

ໃນທ້າຍສຸດມີຮູບນາມ «ກະປິລາ»; ຕໍ່ມາ «ປິງກະລາ»; ແລະມີມະຫາປະດາ (mahā-pada) ຊື່ «ອູຣດວະເກສະ»। ໃນທ້າຍ—ມີປາກສີແດງ—ຈຶ່ງມີຮູບມະຫາ «ຕະດິຈຈິຫວາ» (“ລີ້ນດັ່ງຟ້າຜ່າ”)।

Verse 194

रौद्रदंष्ट्रोत्कटं पश्चात्कहद्वंद्वं करालिति । महदृढप्रहारेण लंकेश्वरवधात्ततः ॥ १९४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ (ຄວນສະດຸດສຽງ) «ຣາວດຣະ-ດັມສະຕຣະ-ໂອດກະຕະ»; ຕໍ່ມາ «ກະຫະ-ດວັນດວະ» ແລະ «ກະຣາລະ». ດ້ວຍການຟັນທີ່ໃຫຍ່ແລະໝັ້ນຄົງ ຈຶ່ງເກີດການປະຫານ «ເຈົ້າແຫ່ງລັງກາ».

Verse 195

वायुर्महासेतुपदं बंधांते च महा पुनः । शैलप्रवाह गगनेचर एह्येहि संवदेत् ॥ १९५ ॥

«ໂອ ວາຢຸ—ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນມະຫາສະເຕຸປະດະ (ສະຖານະດັ່ງຂົວໃຫຍ່); ໂອ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ນຳການຜູກມັດໃຫ້ສິ້ນ; ໂອ ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວດັ່ງສາຍນ້ຳພູ; ໂອ ຜູ້ທ່ອງຟ້າ—ມາ, ມາ!»—ດັ່ງນີ້ຄວນກ່າວເຊີນ (ເທວະ)។

Verse 196

भगवन्महाबलांते पराक्रमपदं वदेत् । भैरवाज्ञापयैह्येहि महारौद्रपदं ततः ॥ १९६ ॥

ໃນທ້າຍຂອງ (ມັນຕຣະ) «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່» ຄວນເວົ້າສູດ «ປະຣາກຣະມະ» (ສູດແຫ່ງວິລະກຳ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອ້າງອຳນາດຄຳສັ່ງຂອງ «ໄພຣະວະ» ໃຫ້ກ່າວ «ໄອຫິ ເອຫິ» (“ມາ, ມາ”); ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວສູດ «ມະຫາຣາວດຣະ».

Verse 197

दीर्घपुच्छेन वर्णांते वदेद्वेष्टय वैरिणम् । जंभयद्वयमाभाष्य वर्मास्त्रांतो मनुर्मतः ॥ १९७ ॥

ໃຫ້ວາງອັກສອນທີ່ມີ “ຫາງຍາວ” ໄວ້ໃນທ້າຍ ແລ້ວກ່າວ «ເວສະຕະຢະ» ເພື່ອພັນມັດສັດຕູ. ເມື່ອໄດ້ອອກສຽງຄູ່ຂອງສູດ «ຈັມພະຢະ» ແລ້ວ ຕາມຈາຣີດ ມັນຕຣະນີ້ນັບວ່າສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ວັຣມາສະຕຣະ»—ອາວຸດເປັນເກາະປ້ອງກັນ.

Verse 198

मालाह्वयो द्विजश्रेष्ट शरनेत्रधराक्षरः । मालामंत्राष्टार्णयोश्च मुन्याद्यर्चा तु पूर्ववत् ॥ १९८ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມາລາ» ຖືກຈັດຮູບດ້ວຍພະຍາງທີ່ມີໝາຍ «ລູກສອນ» ແລະ «ຕາ»; ແລະສໍາລັບມາລາມັນຕຣາ 8 ພະຍາງ ການບູຊາເລີ່ມຈາກມຸນີກໍໃຫ້ເຮັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 199

जप्तो युद्धे जयं दद्याद्व्याधौ व्याधिविनाशनः । एवं यो भजते मंत्री वायुपुत्रं कपीश्वरम् ॥ १९९ ॥

ເມື່ອສວດມັນຕຣານີ້ ໃນສົງຄາມຈະໃຫ້ຊະນະ; ໃນຍາມເຈັບໄຂ້ ຈະເປັນຜູ້ທໍາລາຍໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ມີພັກຕິ ບູຊາບຸດຂອງວາຍຸ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວານະຣະ (ຮານຸມານ).

Verse 200

सर्वान्स लभते कामान्दे वैरपि सुदुर्लभान् । धनं धान्यं सुतान्पौत्रान्सौभाग्यमतुलं यशः ॥ २०० ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບເທວະດາ: ຊັບສິນ, ເຂົ້າຂອງທັນຍາຫານ, ລູກແລະຫຼານ, ໂຊກດີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ແລະຊື່ສຽງ.