Adhyaya 16: The Son’s Counsel on Renunciation and the Anasuya–Mandavya Episode: The Suspension of Sunrise and the Power of Pativrata

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे पितापुत्रसंवादो नाम पञ्चदशोऽध्यायः । षोडशोऽध्यायः पितावाच कथितं मे त्वया वत्स संसारस्य व्यवस्थितम् । स्वरूपमतीहेयस्य घटीयन्त्रवदव्ययम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະມາຣກັນເດຍະປຸຣານະອັນນ່າເຄົາລົບ, ບົດທີ 15 ຊື່ «ການສົນທະນາລະຫວ່າງພໍ່ແລະລູກ» ສິ້ນສຸດລົງ. ບົດທີ 16: ພໍ່ກ່າວວ່າ: «ລູກທີ່ຮັກ, ເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈການເຄື່ອນໄຫວຕາມລຳດັບຂອງສັງສາຣະ—ຮູບລັກຂອງມັນທີ່ຂ້າມພົ້ນຍາກ, ບໍ່ຂາດສາຍ, ດຸດດັ່ງກົນໄກນາລິການ້ຳ»។

Verse 2

तदेवमेतदखिलं मयावगतमीदृशम् । किं मया वद कर्तव्यमेवस्मिन् व्यवस्थिते ॥

ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈທັງໝົດນີ້ຕາມທີ່ມັນເປັນ. ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ—ເມື່ອສິ່ງທັງຫຼາຍຖືກຈັດລຳດັບແບບນີ້ ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ?

Verse 3

पुत्र उवाच यदि मद्वचनं तात श्रद्धधास्यविशङ्कितः । तत् परित्यज्य गार्हस्थ्यं वानप्रस्थपरो भव ॥

ລູກກ່າວວ່າ: «ພໍ່ເອີຍ ຖ້າພໍ່ເຊື່ອຄໍາຂອງລູກໂດຍບໍ່ສົງໄສ ຈົ່ງລະທິ້ງຊີວິດຄົນເຮືອນ ແລະອຸທິດຕົນໃຫ້ແກ່ວິຖີຜູ້ຢູ່ປ່າ (ວານະປຣັສຖະ)».

Verse 4

तम् अनुष्ठाय विधिवद् विहायाग्निपरिग्रहम् । आत्मन्यात्मानमाधाय निर्द्वन्द्वो निष्परिग्रहः ॥

«ເມື່ອໄດ້ຮັບວິນັຍນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະລະທິ້ງການບໍລິຮັກສາໄຟບູຊາ ຈົ່ງວາງຕົນໃນຕົນ; ເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕໍ່ ແລະພົ້ນຈາກການຍຶດຖືຊັບສິນ».

Verse 5

एकान्तराशी वश्यात्मा भव भिक्षुरतन्द्रितः । तत्र योगापरो भूत्वा बाह्यस्पर्शविवर्जितः ॥

«ຈົ່ງຮັບອາຫານຢ່າງສະໂດດດ່ຽວ ແລະຄວບຄຸມຕົນ; ເປັນນັກຂໍທານຜູ້ພາກພຽນ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມຸ່ງໝັ້ນໃນໂຍຄະ ແລະດໍາລົງເປັນຜູ້ຫຼີກເວັ້ນການສຳຜັດພາຍນອກ (ການສຳຜັດທາງອິນຊີ ແລະກິດການໂລກ)».

Verse 6

ततः प्राप्स्यति तं योगं दुःशसंयोगभेषजम् । मुक्तिहेतुमनौपम्यमनाक्ख्येयमसङ्गिनम् । यत्संयोगान्न ते योगो भूयो भूतैर्भविष्यति ॥

«ແລ້ວພໍ່ຈະບັນລຸໂຍຄະນັ້ນ—ເປັນຢາຮັກສາການປະສົມປະສານອັນທົນທານຍາກ (ກັບຄວາມທຸກ). ມັນເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມຫຼຸດພົ້ນ: ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ, ບໍ່ອາດພູດອອກໄດ້, ແລະບໍ່ຍຶດຕິດ. ໂດຍການບັນລຸນັ້ນ ພໍ່ຈະບໍ່ມີ “ໂຍຄະ” (ການເກາະກ່ຽວ) ກັບສັດຜູ້ມີຮ່າງກາຍອີກ (ບໍ່ເກີດໃໝ່)».

Verse 7

पितावाच वत्स योगं ममाचक्ष्व मुक्तिहेतुमतः परम् । येन भूतैः पुनर्भूतो नेदृगः खमवाप्नुयाम् ॥

ພໍ່ກ່າວວ່າ: «ລູກທີ່ຮັກ ຈົ່ງສອນຂ້ອຍເຖິງໂຍຄະນັ້ນ ອັນເປັນເຫດສູງສຸດແຫ່ງຄວາມຫຼຸດພົ້ນ; ໂດຍມັນ—ແມ່ນວ່າຂ້ອຍຈະກັບມາເກີດອີກໃນຫມູ່ສັດ—ຂ້ອຍຈະບໍ່ພົບຊະຕາກຳແຫ່ງຄວາມໂສກເຊັ່ນນີ້ໃນຟ້າ (ແຫ່ງສັງສານ) ອີກ».

Verse 8

यत्रासक्तिपरस्यात्मा मम संसारबन्धनैः । नैति योगमयोगोऽपि तं योगमधुना वद ॥

ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້ອຍບັດນີ້ເຖິງໂຍຄະນັ້ນ ທີ່ອາດຕະຂອງຂ້ອຍມຸ່ງສູ່ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ ບໍ່ຕົກໃນພັນທະດ້ວຍສາຍຜູກຂອງສັງສາຣະ—ທີ່ແມ່ນແຕ່ «ບໍ່ໂຍຄະ» ກໍບໍ່ກາຍເປັນ «ໂຍຄະ» ອື່ນ (ການຜູກມັດ) ອີກ.

Verse 9

संसारादित्यतापार्तिविप्लुष्यद्देहमांससम् । ब्रह्मज्ञानाम्बुशीतॆन सिञ्च मां वाक्यवारिणा ॥

ກາຍແລະໃຈຂອງຂ້ອຍຖືກເຜົາໄໝ້ ດັ່ງກຳລັງໄຫຼຢອດແລະເສື່ອມສະລາຍ ໂດຍຄວາມຮ້ອນທີ່ທຸກທໍລະມານຂອງຕາເວັນແຫ່ງສັງສາຣະ. ຂໍທ່ານຈົ່ງພອຍພົ່ນຂ້ອຍດ້ວຍນ້ຳເຢັນແຫ່ງພຣະພຣະຫມະ-ຍານ ໂດຍຝົນແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ.

Verse 10

अविद्याकृष्णसर्पेण दष्टं तद्विषपीडितम् । स्ववाक्यामृतपानेन मां जीवय पुनर्मृतम् ॥

ຂ້ອຍຖືກງູດຳແຫ່ງອະວິຊາກັດ ແລະຖືກກົດຂີ່ດ້ວຍພິດຂອງມັນ. ຂໍທ່ານຈົ່ງຊຸກຊີວິດຂ້ອຍ—ຜູ້ເກືອບດັ່ງຄົນຕາຍ—ໂດຍໃຫ້ຂ້ອຍດື່ມນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ.

Verse 11

पुत्रदारगृहक्षेत्रममत्वनिगडार्दितम् । मां मोचयेष्टसद्भावविज्ञानोद्घाटनैस्त्वरन् ॥

ຂ້ອຍຖືກທຸກທໍລະມານໂດຍພັນທະແຫ່ງຄວາມເປັນ «ຂອງຂ້ອຍ» ຕໍ່ລູກ ເມຍ ເຮືອນ ແລະທີ່ດິນ. ຂໍທ່ານຈົ່ງປົດປ່ອຍຂ້ອຍໃນທັນທີ ໂດຍເປີດເຜີຍຍານແຫ່ງສັດຈະຄວາມເປັນຈິງ ແລະຄຸນຄ່າສູງສຸດທີ່ພຶງປາດຖະໜາ.

Verse 12

पुत्र उवाच शृणु तात यथा योगो दत्तात्रेयेण धीमता । अलर्काय पुरा प्रोक्तः सम्यक् पृष्टेन विस्तरात् ॥

ບຸດໄດ້ກ່າວວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ ຈົ່ງຟັງເຖິງວິທີທີ່ທ່ານດັດຕາເຕຣຍະ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາ ເຄີຍສອນໂຍຄະແກ່ອະລາຣະກະ ໃນອະດີດ ເມື່ອຖືກຖາມຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຢ່າງລະອຽດ.”

Verse 13

पितोवाच दत्तात्रेयः सुतः कस्य कथं वा योगमुक्तवान् । कश्चालर्को महाभागो यो यौगं परिपृष्टवान् ॥

ພໍ່ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ດັດຕາເຕຣຍະ ເປັນບຸດຂອງໃຜ, ແລະທ່ານໄດ້ບັນລຸມົກຂະດ້ວຍໂຍຄະແນວໃດ? ແລະອາລະຣະກະຜູ້ມີວາສະນາດີທີ່ຖາມເລື່ອງໂຍຄະນັ້ນ ແມ່ນໃຜ?»

Verse 14

पुत्र उवाच कौशिको ब्राह्मणः कश्चित् प्रतिष्ठानेऽभवत् पुरे । सोऽन्यजन्मकृतैः पापैः कुष्ठरोगातुरोऽभवत् ॥

ລູກໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໃນເມືອງປຣະຕິສຖານະ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ກາວຊິກະ. ເນື່ອງຈາກບາບກຳໃນຊາດກ່ອນ ທ່ານຈຶ່ງຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍໂລກເຮື້ອນ (ໂລກຜິວໜັງຮ້າຍ)»

Verse 15

तं तथा व्याधितं भार्या पतिं देवमिवार्च्चयत् । पादाभ्यङ्गाङ्गसंवाह-स्त्रानाच्छादनभोजनैः ॥

ແມ່ນແມ່ນວ່າທ່ານປ່ວຍຫນັກ ແຕ່ພັນລະຍາຂອງທ່ານກໍຍົກຍ້ອງສາມີດັ່ງເທວະ: ນວດຕີນ, ຖູລູບອວຍະວະ, ອາບນ້ຳໃຫ້, ໃຫ້ນຸ່ງຫົ່ມ, ແລະປ້ອນອາຫານ

Verse 16

श्लेष्म-मूत्र-पुरीषासृक्-प्रवाहक्षालनॆन च । रहश्चैवोपचारॆण प्रियसम्भाषणॆन च ॥

ແລະນາງໄດ້ຊຳລະລ້າງນ້ຳເມືອກ, ປັດສະວະ, ອຸຈະ, ແລະເລືອດທີ່ໄຫຼອອກ; ດູແລທ່ານໃນທີ່ສ່ວນຕົວ; ແລະເວົ້າກັບທ່ານດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ

Verse 17

स तया पूज्यमानोऽपि सदातीव विनीतया । अतीव तीव्रकोपत्वान्निर्भर्त्सयति निष्ठुरः ॥

ແມ່ນແມ່ນວ່ານາງໄດ້ຮັບໃຊ້ເຂົາດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມຢ່າງຍິ່ງ ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດແຄ້ນອັນຮຸນແຮງຂອງເຂົາ ຊາຍຜູ້ໂຫດຮ້າຍນັ້ນກໍຕຳນິນາງຢູ່ເລື້ອຍໆ

Verse 18

तथापि प्रणता भार्या तममन्यत दैवतम् । तं तथाप्यतिबीभत्सं सर्वश्रेष्ठममन्यत ॥

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ພັນລະຍາຜູ້ມີສັດທາໄດ້ນັບຖືເຂົາເປັນເທວະດາຂອງນາງ; ແມ່ນແຕ່ເຂົາຈະນ່າຮັງກຽດຢ່າງຍິ່ງ ນາງກໍຍັງເຫັນວ່າເຂົາເປັນຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນທັງປວງ.

Verse 19

अचङ्क्रमणशोलोऽपि स कदाचिद् द्विजोत्तमः । प्राह भार्यां नयस्वेति त्वं मां तस्या निवेशनम् ॥

ແມ່ນແຕ່ເຂົາບໍ່ສາມາດຍ່າງໄດ້ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນເຄີຍກ່າວກັບພັນລະຍາວ່າ: “ຈົ່ງພາຂ້ອຍໄປ—ນຳຂ້ອຍໄປ—ຫາທີ່ຢູ່ຂອງນາງ.”

Verse 20

या सा वेश्या मया दृष्टा राजमार्गे गृहोषिता । तां मां प्रापय धर्मज्ञे ! सैव मे हृदि वर्तते ॥

“ນາງນາງຄົນບັນເທີງທີ່ຂ້ອຍເຫັນ ຢູ່ໃນເຮືອນໜຶ່ງຕາມທາງຫຼວງຂອງພະຣາຊາ—ຈົ່ງພາຂ້ອຍໄປຫານາງ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັມມະ! ນາງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂ້ອຍ.”

Verse 21

दृष्टा सूर्योदये बाला रात्रिश्चेयमुपागता । दर्शनानन्तरं सा मे हृदयान्नापसर्पति ॥

“ຂ້ອຍເຫັນນາງສາວນັ້ນໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ແລະບັດນີ້ຄືນນີ້ກໍມາເຖິງ; ນັບແຕ່ໄດ້ເຫັນນາງ ນາງບໍ່ເຄີຍຈາກໃຈຂ້ອຍໄປ.”

Verse 22

यदि सा चारुसर्वाङ्गी पीनश्रोणिपयोधरा । नोपगूहति तन्वङ्गी तन्मां द्रक्ष्यसि वै मृतम् ॥

“ຖ້ານາງຜູ້ມີອວຍະວະອ່ອນຊ້ອຍນັ້ນ—ງາມທຸກສ່ວນ ມີສະໂພກແລະອົກເຕັມອິ່ມ—ບໍ່ກອດຂ້ອຍ ແລ້ວເຈົ້າຈະເຫັນຂ້ອຍຕາຍແນ່ນອນ.”

Verse 23

वामः कामो मनुष्याणां बहुभिः प्रार्थ्यते च सा । ममाशक्तिश्च गमने सङ्कुलं प्रतिभाति मे ॥

«ຄວາມປາຖະໜາໃນມະນຸດນັ້ນບໍ່ໝັ້ນຄົງ ແລະນາງນັ້ນຖືກຄົນຫຼາຍຄົນປາຖະໜາ. ສ່ວນຂ້ອຍ ບໍ່ມີແຮງຈະໄປ; ການເດີນທາງນັ້ນເບິ່ງຍາກ ແລະສັບສົນ ເຕັມໄປດ້ວຍອຸປະສັກ»។

Verse 24

तत् तदा वचनं श्रुत्वा भर्तुः कामातुरस्य सा । तत्पत्नी सत्कुलोत्पन्ना महाभागा पतिव्रता ॥

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງຜົວ ຜູ້ຖືກຄວາມປາຖະໜາຮົ່ມຮວມທຸກທໍລະມານ ນາງຜູ້ເກີດໃນຕະກູນດີ ມີວາສະນາ ແລະຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ຜົວ ກໍໄດ້ຕຽມຈະປະຕິບັດຕາມ។

Verse 25

गागं परिकरं बद्ध्वा शुल्कमादाय चाधिकम् । स्कन्धे भर्तारमादाय जगाम मृदुगामिनी ॥

ນາງໄດ້ມັດເຄື່ອງຂອງຈໍາເປັນ ແລະຮັບຄ່າຈ້າງ (ພ້ອມທັງເກີນ) ແລ້ວຍົກຜົວຂຶ້ນບ່າ ແລະອອກເດີນທາງ—ນາງຜູ້ຍ່າງຢ່າງອ່ອນໂຍນ।

Verse 26

निशि मेघास्तृते व्योम्नि चलद्विद्युत्प्रदर्शिते । राजमार्गे प्रियं भर्तुश्चिकीर्षन्ती द्विजाङ्गना ॥

ໃນຍາມຄ່ໍາ ເມື່ອຟ້າຖືກເມກປົກຄຸມ ແລະສະຫວ່າງດ້ວຍແສງຟ້າຜ່າທີ່ວິ່ງໄປມາ, ນາງພຣາຫມະນີໄດ້ເດີນຕາມຖະໜົນຫຼວງ ໂດຍປາຖະໜາຈະເຮັດສິ່ງທີ່ຜົວຮັກພໍໃຈ।

Verse 27

पथि शूले तथा प्रोतं चौरं यौरशङ्कया । माण्डव्यमतिदुःखार्तमन्धकारेऽथ स द्विजः ॥

ໃນທາງ ໃນຄວາມມືດ, ພຣາຫມະນັ້ນ (ເກົາສິກ) ໄດ້ພົບມານດະວະຍະ ຖືກສຽບໄວ້ເທິງຫຼັກ—ຖືກລົງໂທດເນື່ອງຈາກສົງໄສວ່າເປັນຂໂຈນ—ກໍາລັງຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຢ່າງຫນັກ.

Verse 28

पत्नीस्कन्धे समारूढश्चालयामास कौशिकः । पादावमर्षणात् क्रुद्धो माण्डव्यस्तमुवाच ह ॥

ຂຶ້ນນັ່ງເທິງບ່າຂອງພັນລະຍາ ກໍສິກະໄດ້ຜັກກະທົບເຂົາ. ໂດຍໂກດຕໍ່ການຖືກຢ່າງ/ຖືກຕີດ້ວຍຕີນ ມານດະວະຍະໄດ້ກ່າວກັບເຂົາ.

Verse 29

येनाहमेवमत्यर्थं दुःखितश्चालितः पदाः । दशां कष्टामनुप्राप्तः स पापात्मा नराधमः ॥

«ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ໃຊ້ຕີນຕີ/ເຄື່ອນຂ້ອຍ ຜູ້ຖືກທຸກທົນຢ່າງຫນັກ ໃນສະພາບອັນອັບອາຍນີ້—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນວິນຍານບາບ ແລະເປັນຄົນຕ່ຳສຸດ!»

Verse 30

सूर्योदयेऽवशः प्राणैर्विमोक्ष्यति न संशयः । भास्करालोकनादेव स विनाशमवाप्स्यति ॥

«ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ເຂົາຈະສິ້ນຊີວິດຢ່າງຫມົດທາງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ພຽງເຫັນແສງຕາເວັນ ເຂົາຈະພົບຄວາມພິນາດ.»

Verse 31

तस्य भार्याततः श्रुत्वा तं शापमतिदारुणम् । प्रोवाच व्यथिता सूर्यो नैवोदयमुपैष्यति ॥

ແລ້ວພັນລະຍາຂອງເຂົາ ໄດ້ຍິນຄຳສາບອັນນ່າສະພຶງກົວນັ້ນ ກໍເສົ້າໃຈຫນັກ ແລະປະກາດວ່າ: «ຕາເວັນຈະບໍ່ຂຶ້ນເລີຍ!»

Verse 32

ततः सूर्योदयाभावादभवत् सन्तता निशा । बहून्यहः प्रमाणानि ततो देवा भयं ययुः ॥

ແລ້ວເນື່ອງຈາກບໍ່ມີການຂຶ້ນຂອງຕາເວັນ ຄືນຈຶ່ງຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດ. ຕາມຂະໜາດຫຼາຍມື້ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫວາດກົວ.

Verse 33

निःस्वाध्यायवषट्कार-स्वधास्वाहाविवर्जितम् । कथं नु खल्विदं सर्वं न गच्छेत् संक्षयं जगत् ॥

ຖ້າໂລກທັງໝົດນີ້ຂາດສວາດະຍາຍ (ການສຶກສາເວດ) ແລະຄໍາເອີ້ນພິທີ—ວະສັດ, ສວະທາ, ແລະ ສວາຫາ—ແລ້ວຈະບໍ່ພິນາດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 34

अहोरात्रव्यवस्थाया विना मासर्तुसंक्षयः । तत्संक्षयान्न त्वयने ज्ञायेते दक्षिणोत्तरे ॥

ຖ້າບໍ່ມີການຈັດລຽງຢ່າງເປັນລະບຽບຂອງກາງວັນແລະກາງຄືນ, ເດືອນແລະລະດູການຈະພັງທະລາຍ; ແລະເມື່ອມັນພັງ ອະຍະນະສອງ—ທາງໃຕ້ແລະທາງເໜືອ—ກໍບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້.

Verse 35

विना चायनविज्ञानात् कालः संवत्सरः कुतः । संवत्सरं विना नान्यत् कालज्ञानं प्रवर्तते ॥

ແລ້ວຖ້າບໍ່ຮູ້ອະຍະນະ ຈະມີໜ່ວຍເວລາທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປີ” ໄດ້ແນວໃດ? ຖ້າບໍ່ມີປີ ຄວາມຮູ້ເວລາອື່ນໆກໍບໍ່ອາດດໍາເນີນໄປຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 36

पतिव्रताया वचसा नोद्गच्छति दिवाकरः । सूर्योदयṃ विना नैव स्नानदानादिकाः क्रियाः ॥

ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງພະຕິວະຣະຕາ (ເມຍຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ) ດວງອາທິດບໍ່ຂຶ້ນ; ແລະເມື່ອບໍ່ມີຕາເວັນຂຶ້ນ ກິດຈະກໍາເຊັ່ນ ອາບນ້ໍາ, ໃຫ້ທານ ແລະອື່ນໆ ກໍບໍ່ອາດປະຕິບັດໄດ້.

Verse 37

नाग्नेर्विहरणञ्चैव क्रात्वभावश्च लक्ष्यते । नैवाप्ययनमस्माकं विना होमेन जायते ॥

ແມ່ນແຕ່ “ການເຄື່ອນໄຫວ” (ກິດຈະກໍາ) ຂອງໄຟ ແລະສະພາບຂອງຍັດຍະ (ການບູຊາ) ກໍຖືກເຫັນວ່າພຶງພາພິທີ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ອະຍະນະ (ການເຄື່ອນຕາມລະດູ) ຂອງພວກເຮົາ ບໍ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີໂຮມາ (homa).

Verse 38

वयमाप्यायिता मर्त्यैर्यज्ञभागैर्यथोचितैः । वृष्ट्या ताननुगृह्णीमो मर्त्यान् शस्यादिसिद्धये ॥

ພວກເຮົາໄດ້ຮັບການຫຼ້ຽງດູຈາກມະນຸດໂດຍສ່ວນແບ່ງຂອງຍັດທີ່ເໝາະສົມ; ແລະດ້ວຍຝົນ ພວກເຮົາອຸປະຖຳມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ພືດຜົນແລະອື່ນໆ ສຳເລັດຜົນດີ.

Verse 39

निष्पादितास्वोषधीषु मर्त्या यज्ञैर्यजन्ति नः । तेषां वयं प्रयच्छामः कामान् यज्ञादिपूजिताः ॥

ເມື່ອສະຫມຸນໄພແລະຜົນຜະລິດເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ມະນຸດຜູ້ຕ້ອງຕາຍກໍບູຊາພວກເຮົາດ້ວຍຍັດ; ແລະເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ຮັບການເຄົາລົບດ້ວຍຍັດແລະອື່ນໆ ພວກເຮົາກໍປະທານເປົ້າໝາຍທີ່ເຂົາປາດຖະໜາ.

Verse 40

अधो हि वर्षाम वयं मर्त्याश्चोर्ध्वप्रवर्षिणः । तोयवर्षेण हि वयं हविर्वर्षेण मानवाः ॥

ພວກເຮົາຫຼົງຝົນລົງຂ້າງລຸ່ມ, ໃນຂະນະທີ່ມະນຸດ “ຫຼົງຝົນຂຶ້ນຂ້າງເທິງ”. ພວກເຮົາເຮັດໂດຍຫຼົງນ້ຳ; ມະນຸດເຮັດໂດຍຫຼົງຮາວິສ (ເຄື່ອງບູຊາ).

Verse 41

ये नास्माकं प्रयच्छन्ति नित्यनैमित्तकीः क्रियाः । क्रतुभागं दुरात्मानः स्वयञ्चाश्नन्ति लोलुपाः ॥

ຜູ້ໃດບໍ່ນຳສະເໜີແກ່ພວກເຮົາພິທີປະຈຳວັນ ແລະພິທີຕາມການກຳນົດທີ່ເປັນໜ້າທີ່—ຄົນຊົ່ວ ແລະໂລບເຫຼົ່ານັ້ນ—ກິນເອົາສ່ວນແບ່ງຂອງຍັດເພື່ອຕົນເອງ.

Verse 42

विनाशाय वयं तेषां तोयसूर्याग्निमारुतान् । क्षितिञ्च सन्दूषयामः पापानामपकारिणाम् ॥

ເພື່ອທຳລາຍພວກເຂົາ ພວກເຮົາເຮັດໃຫ້ນ້ຳ, ຕາເວັນ, ໄຟ, ລົມ—ແລະແຜ່ນດິນດ້ວຍ—ເສື່ອມເສຍ ສຳລັບຄົນບາບທີ່ກໍ່ອັນຕະລາຍເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 43

दुष्टतोयादिभोगेन तेषां दुष्कृतकर्मिणाम् । उपसर्गाः प्रवर्तन्ते मरणाय सुदारुणाः ॥

ໂດຍການດື່ມນ້ຳບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະສິ່ງອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ ຜູ້ກະທຳກຳຊົ່ວຈະຖືກຄວາມພິບັດອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ຄອບງຳ।

Verse 44

ये त्वस्मान् प्रीणयित्वा तु भुञ्जते शेषमात्मना । तेषां पुण्यान् वयं लोकान् विदधाम महात्मनाम् ॥

ແຕ່ຜູ້ທີ່ກ່ອນອື່ນໃດເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາພໍໃຈ ແລ້ວຈຶ່ງບໍລິໂພກສ່ວນທີ່ເຫຼືອເພື່ອຕົນ—ແກ່ຜູ້ໃຈກວ້າງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາປະທານໂລກອັນເປັນກຸສົນ।

Verse 45

तन्नास्ति सर्वमेवैतद्विनैषां व्युष्टिसंस्थितम् । कथं नु दिनसर्गः स्यादन्योऽन्यमवदन्सुराः ॥

ທັງໝົດນີ້ຈະຕັ້ງຢູ່ບໍ່ໄດ້ ຖ້າບໍ່ມີການສ້າງຕັ້ງອະຮຸນ (ຮຸ່ງອາລຸນ) ຂອງພວກເຂົາ; ແລ້ວການເກີດຂຶ້ນຂອງກາງວັນຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ?—ດັ່ງນີ້ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວກັນແລະກັນ।

Verse 46

तेषामेव समेतानां यज्ञव्युच्छित्तिशङ्किनाम् । देवानां वचनं श्रुत्वा प्राह देवः प्रजापतिः ॥

ເມື່ອເທວະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ໂດຍຢ້ານການຂາດສິ້ນຂອງຍັດ (ພິທີບູຊາ) ແລະເມື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາຖືກໄດ້ຍິນ ພຣະປຣາຊາປະຕິໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 47

तेजः परं तेजसैव तपसा च तपस्तथा । प्रशाम्यतेऽमरास्तस्माच्छृणुध्वं वचनं मम ॥

ໂອ ຜູ້ອະມະຕະທັງຫຼາຍ! ເຕຊະ (tejas) ອັນສູງສຸດ ຈະຖືກປະລະງັບໄດ້ດ້ວຍເຕຊະເທົ່ານັ້ນ ແລະ ຕະປະ (tapas) ດ້ວຍຕະປະ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າເຈົ້າ।

Verse 48

पतिव्रतायाः माहात्म्यान्नोद्गच्छति दिवाकरः । तस्य चानुदयाद्धानिर्मर्त्यानां भवतां तथा ॥

ເນື່ອງຈາກອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງແມ່ຍິງຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ (pativratā) ພະອາທິດຈຶ່ງບໍ່ຂຶ້ນ; ແລະຈາກການບໍ່ຂຶ້ນນັ້ນ ກໍເກີດໂທດແກ່ມະນຸດ (ແລະແກ່ພວກເຈົ້າ) ເຊັ່ນກັນ।

Verse 49

तस्मात् पतिव्रतामत्रेरनुभूयां तपस्विनीम् । प्रसादयत वै पत्नीं भानोरुदयकाम्यया ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອສະແຫວງຫາການຂຶ້ນຂອງພະອາທິດ ຈົ່ງໄປບູຊາປະນົມຕໍ່ນາງ຤ິສີນີ ແມ່ຍິງຜູ້ຖືພຣະວິນັຍຕໍ່ຜົວ ພັນລະຍາຂອງອັດຣິ—ອະນະສູຍາ (Anasūyā)។

Verse 50

पुत्र उवाच तैः सा प्रसादिता गत्वा प्रोह्येष्टं व्रियतामिति । अयाचन्त दिनं देवाः भवत्विति यथा पुरा ॥

ບຸດໄດ້ກ່າວວ່າ: ນາງພໍໃຈດ້ວຍພວກເຂົາ ແລ້ວໄປກ່າວວ່າ «ຂໍໃຫ້ພິທີທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ ສຳເລັດສົມບູນ»। ຈາກນັ້ນ ພວກເທວະດາຈຶ່ງອ້ອນວອນວ່າ «ຂໍໃຫ້ກາງວັນເກີດຂຶ້ນ ເຊັ່ນເກົ່າ»។

Verse 51

अनसूयोवाच पतिव्रतायाः माहात्म्यं न हीयेत कथंत्विति । सम्मान्य तस्मात् तां साध्वीमहमः स्त्रक्ष्याम्यहं सुराः ॥

ອະນະສູຍາ ກ່າວວ່າ: «ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ອານຸພາບຂອງຜູ້ເປັນ pativratā ຈະຫຼຸດລົງ?» ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະດາທັງຫຼາຍ, ໂດຍການເຄົາລົບນາງຜູ້ມີຄຸນທຳນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສ້າງກາງວັນຂຶ້ນ।

Verse 52

यथा पुनरहोरात्र-संस्थानमुपजायते । यथा च तस्याः स्वपतिर् न साध्व्या नाशमेṣ्यति ॥

ເພື່ອໃຫ້ລະບຽບຂອງກາງວັນແລະກາງຄືນ ເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ແລະເພື່ອໃຫ້ຜົວຂອງນາງບໍ່ພິນາດເນື່ອງຈາກນາງຜູ້ມີຄຸນທຳນັ້ນ—ຈຳເປັນຕ້ອງຮັບປະກັນໃຫ້ໄດ້।

Verse 53

पुत्र उवाच एवमुक्त्वा सुरां तस्याः गत्वा सा मन्दिरं शुभा । उवाच कुशलं पृष्टा धर्मं भर्तुस्तथात्मनः ॥

ບຸດໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງຜູ້ເປັນມງຄຸນໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງໄດ້ໄປຍັງທີ່ພັກຂອງນາງ (ອະນະສູຍາ). ເມື່ອຖືກຖາມເຖິງຄວາມສຸກດີ ນາງໄດ້ກ່າວເຖິງທຳມະຂອງສາມີ ແລະຂອງຕົນເອງ.

Verse 54

अनसूयोवाच कच्चिन्नन्दसि कल्याणि स्वभर्तुर्मुखदर्शनात् । कच्चिच्चाखिलदेवेभ्यो मन्यसेऽभ्यधिकं पतिम् ॥

ອະນະສູຍາກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄຸນ, ເຈົ້າມີຄວາມຍິນດີເມື່ອເຫັນໃບໜ້າຂອງສາມີບໍ? ແລະເຈົ້າເຫັນວ່າສາມີຂອງເຈົ້າສູງສົ່ງກວ່າເທວະທັງປວງບໍ?

Verse 55

भर्तृशुश्रूषणादेव मया प्राप्तं महत्फलम् । सर्वकामफलावाप्त्या प्रत्यूहाः परिवर्तिताः ॥

ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ສາມີພຽງຢ່າງດຽວ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຜົນຕອບແທນອັນໃຫຍ່. ເມື່ອບັນລຸຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ອຸປະສັກທັງຫມົດຖືກຕ້ານກັບແລະຖືກກຳຈັດ.

Verse 56

पञ्चर्णानि मनुष्येण साध्वि ! देयानि सर्वदा । तथात्मवर्णधर्मेण कर्तव्यो धनसंचयः ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ, ບຸກຄົນພຶງຊຳລະໜີ້ຫ້າປະການຢູ່ເສມອ; ແລະຄວນສະສົມຊັບສິນໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບໜ້າທີ່ຕາມວັນນະຂອງຕົນ.

Verse 57

प्राप्तश्चार्थस्ततः पात्रे विनियोज्यो विधानतः । सत्यार्जव-तपो-दानैर्दयायुक्तो भवेत् सदा ॥

ຊັບສິນໃດທີ່ໄດ້ມາ ຄວນແບ່ງປັນຕາມຫຼັກເກນໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນໄດ້. ຄວນມີຄວາມຈິງ, ຄວາມຕົງໄປຕົງມາ, ຕະປະ (ການບຳເນັດ), ທານ, ແລະຄວາມເມດຕາກະລຸນາຢູ່ເສມອ.

Verse 58

क्रियाश्च शास्त्रनिर्दिष्टा रागद्वेषविवर्जिताः । कर्तव्या अन्वहं श्रद्धा-पुरस्कारेण शक्तितः ॥

ກິດການທີ່ຄຳພີບັນຍັດໄວ້ ໂດຍປາສຈາກຄວາມຍຶດຕິດແລະຄວາມກຽດຊັງ ຄວນປະຕິບັດທຸກມື້ ໂດຍວາງສັດທາເປັນຫົວໜ້າ ແລະຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।

Verse 59

स्वजातिविहितानेव लोकानाप्नोति मानवः । क्लेशेन महता साध्वि ! प्राजापत्यादिकान् क्रमात् ॥

ບຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບແຕ່ໂລກທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບສະຖານະ (ຊາຕິ/ວັນນະ) ຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ. ໂອ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ, ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຫຼາຍ ຈຶ່ງຈະເຖິງຕາມລຳດັບ ໂລກປຣາຊາປັດຍະ ແລະໂລກອື່ນໆ।

Verse 60

स्त्रियस्त्वेवं समस्तस्य नरैर्दुःखार्जितस्य वै । पुण्यस्यार्धापहारिण्यः पतिशुश्रूषयैव हि ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຍິງແທ້ໆແມ່ນໄດ້ຮັບພຽງເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງບຸນກຸສົນທີ່ຜູ້ຊາຍໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ—ໂດຍການຮັບໃຊ້ສາມີເທົ່ານັ້ນ।

Verse 61

नास्ति स्त्रीणां पृथग्यज्ञो न श्राद्धं नाप्युपोषितम् । भर्तृशुश्रूषयैवैतान् लोकानीष्टान् व्रजन्ति हि ॥

ສຳລັບຜູ້ຍິງ ບໍ່ມີຍັດຍະແຍກຕ່າງຫາກ ບໍ່ມີ śrāddha ແຍກຕ່າງຫາກ ແມ່ນແຕ່ການອົດອາຫານເປັນພິທີອິດສະຫຼະກໍບໍ່ມີ; ໂດຍການຮັບໃຊ້ສາມີເທົ່ານັ້ນ ພວກນາງຈຶ່ງໄປຮອດໂລກທີ່ປາດຖະໜາໄດ້ແທ້.

Verse 62

तस्मात् साध्वि ! महाभागे ! पतिशुश्रूषणं प्रति । त्वया मतिः सदा कार्या यतो भर्ता परा गतिः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະຜູ້ມີວາສະນາດີ, ເຈົ້າຈົ່ງຮັກສາໃຈໃຫ້ມຸ່ງໄປສູ່ການຮັບໃຊ້ສາມີຢູ່ເສມອ—ເພາະວ່າສາມີແມ່ນທີ່ພຶ່ງ/ເປົ້າໝາຍສູງສຸດສຳລັບເຈົ້າ.

Verse 63

यद्देवेभ्यो यच्च पित्रागतेभ्यः कुर्याद्भर्ताभ्यर्च्चनं सत्क्रियातः । तस्याप्यर्धं केवलानन्यचित्ता नारी भुङ्क्ते भर्तृशुश्रूषयैव ॥

ບຸນກຸສົນໃດໆທີ່ຜົວປະກອບການບູຊາ ແລະ ພິທີອັນຖືກຕ້ອງແກ່ເທວະດາ ແລະ ແກ່ບັນພະບຸລຸດ (pitṛs) ນາງຜູ້ມີໃຈດຽວ ບໍ່ວອກແວກ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄື່ງໜຶ່ງຂອງບຸນນັ້ນ ໂດຍການຮັບໃຊ້ຜົວເທົ່ານັ້ນ.

Verse 64

पुत्र उवाच तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा प्रतिपूज्य तथादरात् । प्रत्युवाचात्रिपत्नीं तामनसूयामिदं वचः ॥

ບຸດໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ແລະ ໄດ້ນົບນ້ອມໃຫ້ກຽດນາງຢ່າງເໝາະສົມ ລາວຈຶ່ງຕອບແກ່ ອະນະສູຍາ—ພັນລະຍາຂອງ ອະຕຣິ—ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 65

धन्यास्म्यनुगृहीतास्मि देवैश्चाप्यवलोकिता । यन्मे प्रकृतिकल्याणि ! श्रद्धां वर्धयसे पुनः ॥

ຂ້ອຍເປັນຜູ້ມີໂຊກ; ຂ້ອຍໄດ້ຮັບພອນ ແລະ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງຍົກຍ້ອງຂ້ອຍ—ເພາະທ່ານ ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນໂດຍທໍາມະຊາດ ໄດ້ເພີ່ມພູນສັດທາຂອງຂ້ອຍອີກຄັ້ງ.

Verse 66

जानाम्येतन्न नारीणां काचित् पतिसमा गतिः । तत्प्रीतिश्चोपकाराय इह लोके परत्र च ॥

ຂ້ອຍຮູ້ຢ່າງນີ້: ສໍາລັບແມ່ຍິງ ບໍ່ມີເສັ້ນທາງ (ທີ່ພຶ່ງ/ເປົ້າໝາຍ) ໃດເທົ່າກັບຜົວ; ແລະ ການເຮັດໃຫ້ຜົວພໍໃຈ ເປັນປະໂຫຍດ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໃນໂລກໜ້າ.

Verse 67

पतिप्रसादादिह च प्रेत्य चैव यशस्विनि । नारी सुखमवाप्नोति नार्या भर्ता हि देवता ॥

ໂດຍພຣະຄຸນຂອງຜົວ—ທັງໃນນີ້ ແລະ ຫຼັງຄວາມຕາຍ, ໂອ ຜູ້ມີຊື່ສຽງ—ແມ່ຍິງຍ່ອມບັນລຸຄວາມສຸກ; ເພາະຜົວແມ່ນເທວະດາຂອງພັນລະຍາແທ້ໆ.

Verse 68

सा त्वं ब्रूहि महाभागे ! प्राप्तायाः मम मन्दिरम् । आर्यायाः यन्मया कार्यं तथाऽऽर्येणापि वा शुभे ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົງ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າບອກຂ້ອຍ—ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂ້ອຍ—ວ່າ ຂ້ອຍຄວນເຮັດສິ່ງໃດເພື່ອຕ້ອນຮັບແຂກຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ແລະ ເຈົ້າຜູ້ມີມງຄຸນຄວນເຮັດສິ່ງໃດດ້ວຍ.

Verse 69

अनसूयोवाच एते देवाः सहेन्द्रेण मामुपागम्य दुःखिताः । त्वद्वाख्यापास्तसत्कर्मदिननक्तनिरूपणाः ॥

ອະນະສູຍາ ກ່າວວ່າ: ພຣະເທວະເຫຼົ່ານີ້ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ ໄດ້ມາຫາຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກ—ພິທີກຳອັນຄວນກະທຳຖືກລະທິ້ງ ແລະ ລະບຽບຂອງກາງວັນກັບກາງຄືນຖືກທຳໃຫ້ວຸ່ນວາຍ ດັ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຮັບຮູ້ແລ້ວ.

Verse 70

याचन्तेऽहर्निशासंस्थां यथावदविखण्डिताम् । अहं तदर्थमायाता शृणु चैतद्वचो मम ॥

ພວກເຂົາຂໍໃຫ້ຈັດລະບຽບກາງວັນແລະກາງຄືນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ບໍ່ຂາດຕອນ. ຂ້ອຍມາເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ; ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້ອຍ.

Verse 71

दिनाभावात् समस्तानामभावो यागकर्मणाम् । तदभावात् सुराः पुष्टिं नोपयान्ति तपस्विनि ॥

ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີກາງວັນ ພິທີບູຊາຍັດທັງປວງຈຶ່ງຢຸດລົງ; ແລະ ເມື່ອມັນຢຸດລົງ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍກໍບໍ່ໄດ້ຮັບອາຫານຫຼືພະລັງກຳລັງ, ໂອ ນາງຜູ້ບຳເນັດຕະປະ.

Verse 72

अह्नश्चैव समुच्छेदादुच्छेदः सर्वकर्मणाम् । तदुच्छेदादनावृष्ट्या जगदुच्छेदमेष्यति ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ເມື່ອກາງວັນຖືກຕັດຂາດ ການກະທຳທັງປວງກໍຖືກຕັດຂາດ; ແລະ ຈາກການຢຸດນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຂາດຝົນ ໂລກຈະເຄື່ອນໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.

Verse 73

तत् त्वमिच्छसि चेदेतत् जगदुद्धर्तुमापदः । प्रसीद साध्वि ! लोकानां पूर्ववद्धर्ततां रविः ॥

ຖ້າທ່ານປາດຖະນາສິ່ງນີ້—ຄືການຊ່ວຍໂລກໃຫ້ພົ້ນຈາກໄພພິບັດ—ຂໍແມ່ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳເມດຕາເຖີດ! ຂໍໃຫ້ພຣະອາທິດຄ້ຳຈຸນໂລກດັ່ງເກົ່າ.

Verse 74

ब्राह्मण्युवाच माण्डव्येन महाभागे ! शप्तो भर्ता ममेश्वरः । सूर्योदये विनाशं त्वं प्राप्ससीत्यतिमन्युनाः ॥

ພຣາຫມະນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານນາງຜູ້ສູງສົ່ງ! ພຣະຜົວ ແລະ ນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຖືກມານດະວະຍະສາບໃນຄວາມໂກດຢ່າງໃຫຍ່ວ່າ: ‘ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ເຈົ້າຈະພົບຄວາມພິນາດ.’”

Verse 75

अनसूयोवाच यदि वा रोचते भद्रे ! ततस्त्वद्वचनादहम् । करोमि पूर्ववद्देहं भर्तारञ्च नवं तव ॥

ອະນະສູຍາກ່າວວ່າ: “ຖ້າສິ່ງນີ້ເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງທ່ານ, ໂອ ທ່ານນາງຜູ້ດີ, ຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຟື້ນຟູຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າໃຫ້ເຫມືອນເກົ່າ—ແລະ (ຈະປະທານ) ຜົວໃໝ່ໃຫ້ເຈົ້າ.”

Verse 76

मया हि सर्वथा स्त्रीणां माहात्म्यं वरवर्णिनि । पतिव्रतानामाराध्यमिति संमानयामि ते ॥

ເພາະວ່າ ຂ້າພະເຈົ້ານັບຖືຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງແມ່ຍິງທຸກປະການ, ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນງາມ—ໂດຍເຫັນວ່າ ຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີຂອງແມ່ຍິງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ເປັນສິ່ງຄວນແກ່ການບູຊາ.

Verse 77

पुत्र उवाच तथेत्युक्ते तया सूर्यमाजुहाव तपस्विनी । अनसूयार्घ्यमुद्यम्य दशरात्रे तदा निशि ॥

ລູກຊາຍກ່າວວ່າ: “ເມື່ອນາງກ່າວວ່າ ‘ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ’ ແມ່ຍິງນັກບຳເພັນຕະບະນັ້ນໄດ້ເຊີນພຣະອາທິດ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນຍາມຄ່ຳຄືນຕະຫຼອດຊ່ວງສິບຄືນ, ອະນະສູຍາໄດ້ຍົກ (ຖວາຍ) ອາຣະຄະຍະ.

Verse 78

ततो विवस्वान् भगवान् फुल्लपद्मारुणाकृतिः । शैलराजानमुदयमारुरोहो रुमण्डलः ॥

ແລ້ວພຣະວິວັສວານ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ມີຮູບກາຍແດງດັ່ງດອກບົວບານເຕັມ ໄດ້ຂຶ້ນໃນຍາມອະຣຸນເທິງພູເຈົ້າ ໂດຍມີດວງກົມອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 79

समनन्तरमेवास्या भर्ता प्राणैर्व्ययुज्यत । पपत च महीपृष्ठे पतन्तं जगृहे च सा ॥

ທັນທີນັ້ນ ຜົວຂອງນາງຖືກແຍກອອກຈາກລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ; ລາວລົ້ມລົງເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ແລະນາງຮັບເອົາລາວໃນຂະນະທີ່ລາວກຳລັງຕົກລົງ।

Verse 80

अनसूयोवाच न विषादस्त्वया भद्रे ! कर्तव्यः पश्य मे बलम् । पतिशुश्रूषयावाप्तं तपसः किं चिरेण ते ॥

ອະນະສູຍາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ຢ່າໝົດຫວັງ—ຈົ່ງເບິ່ງອຳນາດຂອງຂ້າ. ເມື່ອອຳນາດ (ເຊັ່ນນີ້) ໄດ້ມາດ້ວຍການຮັບໃຊ້ຜົວດ້ວຍຄວາມພັກດີ, ຈະຕ້ອງການຕະປະສະຍາອັນຍາວນານໄປເພື່ອຫຍັງ?”

Verse 81

यथा भर्तृसमं नान्यमपश्यं पुरुषं क्वचित् । रूपतः शीलतो बुद्ध्या वाङ्माधुर्य्यादिभूषणैः ॥

(ນາງກ່າວວ່າ:) “ຂ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນຊາຍໃດໃນທີ່ໃດເທົ່າທຽມຜົວຂອງຂ້າ—ບໍ່ວ່າໃນຄວາມງາມ, ຄຸນທຳ, ປັນຍາ, ຫຼືໃນເຄື່ອງປະດັບເຊັ່ນຄວາມຫວານໃນຖ້ອຍຄຳ ແລະອື່ນໆ.”

Verse 82

तेन सत्येन विप्रो 'यं व्याधिमुक्तः पुनर्युवा । प्राप्नोतु जीवितं भार्यासहायः शरदां शतम् ॥

ໂດຍຄວາມຈິງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນນີ້ພົ້ນຈາກໂລກໄພ ແລະກັບເປັນໜຸ່ມອີກຄັ້ງ; ແລະຂໍໃຫ້ລາວມີພັນລະຍາເປັນຄູ່ຄອງ ບັນລຸອາຍຸໜຶ່ງຮ້ອຍລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ (ອາຍຸຍືນຄົບຖ້ວນ)។

Verse 83

यथा भर्तृसमं नान्यमहं पश्यामि दैवतम् । तेन सत्येन विप्रोऽयं पुनर्जीवत्वनामयः ॥

«ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍບໍ່ເຫັນເທວະໃດເທົ່າທຽມກັບສາມີຂອງຂ້ອຍ ດ້ວຍສັດຈະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣາຫມະນີ້ຟື້ນຄືນຊີວິດ ປອດຈາກໂລກໄພ»។

Verse 84

कर्मणा मनसा वाचा भर्तुराराधनं प्रति । यथा ममोद्यमो नित्यं तथायं जीवतां द्विजः ॥

«ດ້ວຍກາຍ ໃຈ ແລະ ວາຈາ ຄວາມພາກພຽນຂອງຂ້ອຍມຸ່ງໄປສູ່ການນະມັດສະການ/ຮັບໃຊ້ສາມີຂອງຂ້ອຍເສມອ; ຂໍໃຫ້ພຣາຫມະນີ້ມີຊີວິດຄືກັນ»។

Verse 85

पुत्र उवाच ततो विप्रः समुत्तस्थौ व्याधिमुक्तः पुनर्युवा । स्वभाभिर्भासयन् वेश्म वृन्दारक इवाजरः ॥

ລູກຊາຍກ່າວວ່າ: «ແລ້ວພຣາຫມະນັ້ນກໍລຸກຂຶ້ນ—ພົ້ນຈາກໂລກໄພ ແລະ ກັບເປັນໜຸ່ມອີກຄັ້ງ—ສ່ອງສະຫວ່າງເຮືອນດ້ວຍລັດສະຫມີຂອງຕົນ ດຸດດັ່ງເທວະບຸດ ຜູ້ບໍ່ແກ່»។

Verse 86

ततोऽपतत् पुष्पवृष्टिर्देववाद्यादिनिस्वनः । लेभिरे च मुदं देवा अनसूयामथाब्रुवन् ॥

«ແລ້ວຝົນດອກໄມ້ກໍຕົກລົງ ພ້ອມກັບສຽງເຄື່ອງດົນຕີທິບ. ເທວະທັງຫຼາຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະ ໄດ້ກ່າວກັບອະນະສູຍາ»។

Verse 87

देवा ऊचुः वरं वृणीष्व कल्याणि देवकार्यं महत् कृतम् । त्वया यस्मात् ततो देवा वरदास्ते तपस्विनि ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ. ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເພື່ອເທວະທັງຫຼາຍ, ໂອ ນາງຕະປະສິນີ, ເທວະທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ເຈົ້າ»។

Verse 88

अनसूयोवाच यदि देवाः प्रसन्ना मे पितामहपुरोगमाः । वरदा वरयोग्या च यद्यहं भवतां मता ॥

ອະນະສູຍາ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າບັນດາເທວະດາ ນຳໂດຍພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຖ້າພວກເຈົ້າເຫັນວ່າຂ້າພະເຈົ້າສົມຄວນຮັບພອນ ແລະພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ປະທານພອນ…»

Verse 89

तद्यान्तु मम पुत्रत्वं ब्रह्म-विष्णु-महेश्वराः । योगञ्च प्राप्नुयां भर्तृसहिता क्लेशमुक्तये ॥

«ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະພຣະມະເຫສະວະຣ (ສິວະ) ເປັນບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມກັບສາມີ ບັນລຸໂຍຄະ ເພື່ອພົ້ນຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານ»

Verse 90

एवमस्त्विति तां देवा ब्रह्म-विष्णु-शिवादयः । प्रोक्त्वा जग्मुर्यथान्यायमनुमान्य तपस्विनीम् ॥

ບັນດາເທວະດາ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະສິວະ ແລະອື່ນໆ—ກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ». ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ແລະໄດ້ນົບນ້ອມບູຊານາງຜູ້ຖືຕະປະ ພວກເຂົາກໍຈາກໄປຕາມລຳດັບອັນຄວນ.