Adhyaya 142

Verse 1

2: बछ। अकाल - कुछ लोग 'ग्रहसूतकयो:” का अर्थ करते हैं "कारागारस्थाशौचवतो” इसके अनुसार जो जेलमें रह आया हो तथा जो जनन-मरण-सम्बन्धी अशौचसे युक्त हो ऐसे लोगोंका दिया हुआ क्षेत्रदान स्वीकार करनेपर तीन रात उपवास करनेसे प्रतिग्रह-दोषसे छुटकारा मिलता है। सप्तत्रिशर्दाधिकशततमोब< ध्याय: दानसे स्वर्गलोकमें जानेवाले राजाओंका वर्णन युधिछिर उवाच दानेन वर्ततेत्याह तपसा चैव भारत । तदेतन्मे मनोदु:खं व्यपोह त्वं पितामह । किंस्वित्‌ पृथिव्यां होतन्मे भवान्‌ शंसितुमरहति,युधिष्ठिरने पूछा--भरतनन्दन! पितामह! आप कहते हैं कि दान और तप दोनोंसे ही मनुष्य स्वर्गमें जाता है, परंतु मेरे मनमें संशयजनित दुःख हो रहा है। आप इसका निवारण कीजिये। इस पृथ्वीपर दान और तपमेंसे कौन-सा साधन श्रेष्ठ है, यह बतानेकी कृपा करें

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣະຕະ! ທ່ານໄດ້ປະກາດວ່າ ມະນຸດບັນລຸໂລກສະຫວັນໄດ້ດ້ວຍການໃຫ້ທານ ແລະດ້ວຍຕະປະ (ການບຳເນັດພະຍາຍາມ) ເຊັ່ນກັນ. ແຕ່ຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກຄວາມສົງໄສກຳລັງຮົບກວນໃຈຂ້າ—ຂໍໃຫ້ທ່ານລົບລ້າງມັນເຖີດ ໂອ ປິຕາມະຫະ. ໃນໂລກນີ້ ສຳລັບຂ້າ ສິ່ງໃດສູງສຸດກວ່າ: ທານ ຫຼື ຕະປະ? ຂໍທ່ານກະລຸນາບອກ»។

Verse 2

भीष्म उवाच शृणु यैर्धर्मनिरतैस्तपसा भावितात्मभि: । लोका हासंशयं प्राप्ता दानपुण्यरतैर्नुपै:,भीष्मजीने कहा--युधिष्ठिर! तपस्यासे शुद्ध अन्तः:करणवाले जिन धर्मात्मा राजाओंने दान-पुण्यमें तत्पर रहकर नि:सन्देह बहुत-से उत्तम लोक प्राप्त किये हैं, उनके नाम बता रहा हूँ, सुनो

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ຢຸທິສຖິຣາ. ບັນດາກະສັດຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນທຳ ແລະມີຈິດໃຈຖືກຂັດເກົາດ້ວຍຕະປະ, ຜູ້ຍິນດີໃນບຸນແຫ່ງການໃຫ້ທານ, ໄດ້ບັນລຸໂລກອັນປະເສີດຫຼາຍປະການໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຂ້າຈະກ່າວຊື່ຂອງພວກເຂົາ—ຈົ່ງຟັງ»។

Verse 3

सत्कृतश्न तथा<<त्रेय: शिष्येभ्यो ब्रह्म निर्गुणम्‌ । उपदिश्य तदा राजन्‌ गतो लोकाननुत्तमान्‌,राजन्‌! लोकसम्मानित महर्षि आत्रेय अपने शिष्योंको निर्गुण ब्रह्मका उपदेश देकर उत्तम लोकोंमें गये हैं

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ! ມະຫາຣິຊີ ອາເຕຣຍະ ຜູ້ໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກໂລກ, ໄດ້ສອນສາວົກຂອງທ່ານເຖິງ ພຣະພຣະຫມັນອັນບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ (nirguṇa Brahman). ເມື່ອຖ່າຍທອດຄຳສອນສູງສຸດນັ້ນແລ້ວ, ທ່ານກໍໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ໂລກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້»។

Verse 4

शिबिरौशीनर: प्राणान्‌ प्रियस्य तनयस्य च । ब्राह्मणार्थमुपाकृत्य नाकपृष्ठमितो गत:

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ກະສັດ ຊິບິ ແຫ່ງວົງສາ ອຸຊີນະຣະ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນ, ໄດ້ຖວາຍແມ່ນກະທັ້ງຊີວິດຂອງຕົນ—ແລະກະທັ້ງຊີວິດຂອງບຸດຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ແລ້ວຈາກໂລກນີ້ໄປສູ່ແດນສະຫວັນ»។

Verse 5

उशीनरकुमार शिवि अपने प्यारे पुत्रके प्राणोंको ब्राह्मणके लिये निछावर करके यहाँसे स्वर्गलोकमें चले गये ।। प्रतर्दन: काशिपति: प्रदाय तनयं स्वकम्‌ । ब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्षुते,काशीके राजा प्रतर्दनने अपने प्यारे पुत्रको ब्राह्मणकी सेवामें अर्पित कर दिया, जिसके कारण उन्हें इस लोकमें अनुपम कीर्ति मिली और परलोकमें भी वे अक्षय आनन्दका उपभोग कर रहे हैं

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ຊິບິ ພະຣາຊະກຸມານແຫ່ງວົງສາ ອຸຊີນະຣະ, ໄດ້ສະຫຼະແມ່ນກະທັ້ງຊີວິດຂອງບຸດຜູ້ເປັນທີ່ຮັກເພື່ອພຣາຫມັນ, ແລ້ວຈາກນີ້ໄປບັນລຸໂລກສະຫວັນ. ແລະທຳນອງດຽວກັນ, ພຣະຣາຊາ ປຣະຕັຣດະນະ ເຈົ້າແຫ່ງກາສີ, ໄດ້ມອບບຸດຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງໃຫ້ຮັບໃຊ້ພຣາຫມັນ; ໂດຍການກະທຳນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຮັບກຽດສັກສີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າກໍເສວຍສຸກອັນບໍ່ສູນສະລາຍ»។

Verse 6

रन्तिदेवश्व सांकृत्यो वसिष्ठाय महात्मने । अर्घ्य प्रदाय विधिवल्लेभे लोकाननुत्तमान्‌,संकृतिके पुत्र राजा रन्तिदेवने महात्मा वसिष्ठ मुनिको विधिवत्‌ अर्घ्यदान किया, जिससे उन्हें श्रेष्ठ लोकोंकी प्राप्ति हुई

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາ ຣັນຕິເທວະ ບຸດແຫ່ງ ສັງກຣິຕິ ໄດ້ຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາຕ້ອນຮັບ) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແກ່ ມະຫາມຸນີ ວະສິດຖະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ດ້ວຍການສັກກາລະຕາມທຳນຽມນັ້ນ ພະອົງໄດ້ບັນລຸໂລກອັນສູງສຸດ ແລະຫາສິ່ງໃດເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້.

Verse 7

दिव्यं शतशलाकं च यज्ञार्थ काउचनं शुभम्‌ | छत्र॑ देवावृधो दत्त्वा ब्राह्मणायास्थितो दिवम्‌,देवावृध नामक राजा यज्ञमें सोनेकी सौ तीलियोंवाले सुन्दर दिव्य छत्रका ब्राह्मणको दान करके स्वर्ग-लोकको प्राप्त हुए हैं

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາ ເທວາວຣຶດທະ ໄດ້ຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ ຮົ່ມສຸດງາມເປັນທອງ ມີຄານຮົ່ມຮ້ອຍອັນ ເປັນຂອງທິບ ສໍາລັບພິທີຍັດ. ດ້ວຍທານນັ້ນ ພະອົງໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ.

Verse 8

भगवानम्बरीष श्च ब्राह्मणायामितौजसे । प्रदाय सकल राष्ट्र सुरलोकमवाप्तवान्‌,ऐश्वर्यशशाली राजा अम्बरीष अमित तेजस्वी ब्राह्मणको अपना सारा राज्य सौंपकर देवलोकको प्राप्त हुए

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາ ອັມບະຣີສະ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີ ໄດ້ຖວາຍອານາຈັກທັງປວງຂອງພະອົງເປັນທານອັນຊອບທຳ ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີພະລັງທາງທຳອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. ດ້ວຍການສະຫຼະອຳນາດນັ້ນ ພະອົງໄດ້ບັນລຸໂລກແຫ່ງເທວະ.

Verse 9

सावित्र: कुण्डलं दिव्यं यानं च जनमेजय: । ब्राह्मणाय च गा दत्त्वा गतो लोकाननुत्तमान्‌,सूर्यपुत्र कर्ण अपना दिव्य कुण्डल देकर तथा महाराजा जनमेजय ब्राह्मणको सवारी और गौ दान करके उत्तम लोकोंमें गये हैं

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ສາວິຕຣະ ໄດ້ຖວາຍກຸນດະລະ (ຕຸ້ມຫູ) ອັນເປັນທິບຂອງຕົນເປັນທານ; ແລະ ພະຣາຊາ ຈະນະເມຊະຍະ ໄດ້ຖວາຍພາຫະນະ ແລະ ງົວ ແກ່ພຣາຫມັນ. ດ້ວຍທານອັນຊອບທຳນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸໂລກອັນສູງສຸດທີ່ຫາຜູ້ໃດເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້.

Verse 10

वृषादर्भिश्न राजर्षी रत्नानि विविधानि च । रम्यांक्षावसथान्‌ दत्त्वा द्विजेभ्यो दिवमागत:,राजर्षि वृषादर्भिने ब्राह्मणोंको नाना प्रकारके रत्न तथा रमणीय गृह प्रदान करके स्वर्गलोकमें स्थान प्राप्त किया है

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ຣາຊະມຸນີ ວຣຶສາດະຣະພິສນະ ໄດ້ຖວາຍແກ່ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ພຣາຫມັນ) ທັງຮັດຕະນະຫຼາຍຊະນິດ ແລະ ເຮືອນພັກອັນງາມຮື່ນ. ດ້ວຍທານນັ້ນ ພະອົງໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ.

Verse 11

निमी राष्ट्रं च वैदर्भि: कन्यां दत्त्वा महात्मने । अगस्त्याय गतः स्वर्ग सपुत्रपशुबान्धव:,विदर्भके पुत्र राजा निमि अगस्त्य मुनिको अपनी कन्या और राज्यका दान करके पुत्र, पशु और बान्धवोंसहित स्वर्गलोकमें चले गये

ພີສະມະກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາ ນິມິ ແຫ່ງ ວິທັບພະ ໄດ້ມອບທັງອານາຈັກ ແລະ ພະທິດາ ແດ່ ລະສີອະກັດສະຕະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ ພ້ອມດ້ວຍພະຣາຊບຸດ, ຝູງສັດລ້ຽງ, ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ.

Verse 12

जामदग्न्यश्न विप्राय भूमिं दत््वा महायशा: । रामो3क्षयांस्तथा लोकान्‌ जगाम मनसो5डघिकान्‌,महायशस्वी जमदग्निनन्दन परशुरामजीने ब्राह्मणको भूमिदान करके उन अक्षय लोकोंको प्राप्त किया है, जिन्हें पानेकी मनमें कल्पना भी नहीं हो सकती

ພີສະມະກ່າວວ່າ: ພຣະຣາມະ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ, ພະຣາຊບຸດແຫ່ງ ຈະມະດັກນິ (ປະຣະສຸຣາມະ), ໄດ້ມອບແຜ່ນດິນເປັນທານແດ່ພຣາຫມະນ; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ບັນລຸໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ໂລກທີ່ເກີນກວ່າຈິດຈະຄາດຄິດໄດ້.

Verse 13

अवर्षति च पर्जन्ये सर्वभूतानि देवराट्‌ । वसिष्ठो जीवयामास येन यातो$क्षयां गतिम्‌,एक बार संसारमें वर्षा न होनेपर मुनिवर वसिष्ठजीने समस्त प्राणियोंको जीवन दान दिया था, जिससे उन्हें अक्षय लोकोंकी प्राप्ति हुई

ພີສະມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຝົນບໍ່ຕົກ ສັດມີຊີວິດທັງປວງລ້ວນທຸກທໍລະມານ. ແຕ່ລະສີວະສິດຖະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຊຸກຊີວິດໃຫ້ພວກເຂົາອີກຄັ້ງ; ໂດຍກຸສົນແຫ່ງການໃຫ້ຊີວິດນັ້ນ ທ່ານໄດ້ບັນລຸສະພາບອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 14

रामो दाशरथिश्वैव हुत्वा यज्ञेषु वै वसु । स गतो हाक्षयाँललोकान्‌ यस्य लोके महद्‌ यश:,दशरथनन्दन भगवान्‌ श्रीरामचन्द्रजी यज्ञोंमें प्रचुर धनकी आहुति देकर संसारमें अपने महान्‌ यशकी स्थापना करके अक्षय लोकोंमें चले गये

ພີສະມະກ່າວວ່າ: ພຣະຣາມະ ພະຣາຊບຸດແຫ່ງ ທະສະຣະຖະ, ໄດ້ຖວາຍຊັບສິນອັນຫຼາຍເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນພິທີຍັດ; ພຣະອົງສ້າງຊື່ສຽງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນໂລກນີ້ ແລ້ວບັນລຸໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 15

कक्षसेनश्न्‌ राजर्षिवेसिष्ठाय महात्मने । न्यासं यथावत्‌ संन्‍्यस्थ जगाम सुमहायशा:,महायशस्वी राजर्षि कक्षसेन महात्मा वसिष्ठको अपना सर्वस्व समर्पण करके स्वर्गलोकमें गये हैं

ພີສະມະກ່າວວ່າ: ຣາຊະຣະສີ ກັກສະເສນະ ຜູ້ມີຊື່ສຽງຍິ່ງ, ໄດ້ມອບຝາກທຸກສິ່ງທີ່ຕົນມີ ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ ແດ່ ມະຫາຕະມະ ວະສິດຖະ; ແລ້ວລະທິ້ງການຄອບຄອງ ແລະເດີນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ—ຊື່ສຽງຂອງທ່ານຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼືອຄະນາ.

Verse 16

करन्धमस्य पौत्रस्तु मरुत्तोडविक्षित: सुतः । कन्यामांगिरसे दत्त्वा दिवमाशु जगाम सः:,करन्धमके पौत्र, अविक्षित॒के पुत्र महाराज मरुत्तने अंगिराके पुत्र संवर्तको कन्यादान करके शीघ्र ही स्वर्गलोकमें स्थान प्राप्त कर लिया

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ມະຣຸຕຕະ ຫຼານຊາຍຂອງ ກະຣັນທະມະ ແລະເປັນບຸດຂອງ ອະວິກຊິຕະ ໄດ້ບັນລຸສະຫວັນຢ່າງວ່ອງໄວ ຫຼັງຈາກໄດ້ມອບບຸດສາວໃນພິທີແຕ່ງງານຕາມທຳ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ສືບສາຍຂອງ ອັງກິຣະ».

Verse 17

ब्रह्मदत्तश्न पाज्चाल्यो राजा धर्मभृतां वर: । निर्धि शड्खमनुज्ञाप्प जगाम परमां गतिम्‌,पाञ्चालदेशके राजा धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ ब्रह्मदत्तने ब्राह्यणको शंखनामक निधि प्रदान करके परम गति प्राप्त कर ली थी

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະຣາຊາ ພຣະຫມະດັດຕະ ແຫ່ງປັນຈາລະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ທຳນຸບຳລຸງທຳ ໄດ້ມອບຂຸມຊັບຊື່ ‘ສັງຂະ’ ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ ແລະດ້ວຍກຸສົນແຫ່ງທານນັ້ນ ຈຶ່ງບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ».

Verse 18

राजा मित्रसहश्चैव वसिष्ठाय महात्मने । मदयमन्तीं प्रियां भार्या दत्त्वा च त्रिदिवं गत:,राजा मित्रसह महात्मा वसिष्ठ मुनिको अपनी प्यारी पत्नी मदयन्ती सेवाके लिये देकर स्वर्गलोकमें चले गये

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະຣາຊາ ມິຕຣະສະຫະ ໄດ້ມອບນາງ ມະດະຍັນຕີ ພຣະມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ໃຫ້ແກ່ລະສີ ວະສິດຖະ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ເພື່ອຮັບໃຊ້; ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ຕຣິດິວະ—ແດນສະຫວັນ».

Verse 19

मनो: पुत्रश्न सुद्युम्नो लिखिताय महात्मने । दण्डमुद्धृत्य धर्मेण गतो लोकाननुत्तमान्‌,मनुपुत्र राजा सुद्युम्न महात्मा लिखितको धर्मतः दण्ड देकर परम उत्तम लोकोंमें गये

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ສຸດຍຸມນະ ບຸດຂອງ ມະນຸ ເປັນພຣະຣາຊາ ໄດ້ຍົກດັນດະ—ອຳນາດແຫ່ງການລົງໂທດ—ຂຶ້ນໃຊ້ຕາມທຳ ແລະໄດ້ໄປສູ່ໂລກອັນຍອດຢິ່ງ; ແລະ ລິຄິຕະ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍໄດ້ບັນລຸໂລກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ດ້ວຍຄວາມປະພຶດຊອບທຳ».

Verse 20

सहस्रचित्यो: राजर्षि: प्राणानिष्टान्‌ महायशा: । ब्राह्मणार्थे परित्यज्य गतो लोकाननुच्तमान्‌

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ຣາຊະຣິສີ ສະຫັດສະຣະຈິຕຍະ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ໄດ້ສະລະແມ່ນແຕ່ຊີວິດອັນຕົນຮັກ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນ; ແລະດ້ວຍການສະລະນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ໄປສູ່ໂລກອັນສູງສຸດ».

Verse 21

महान्‌ यशस्वी राजर्षि सहस्नचित्य ब्राह्मणके लिये अपने प्यारे प्राणोंकी बलि देकर श्रेष्ठ लोकोंमें गये हैं ।। सर्वकामैश्व सम्पूर्ण दत्त्वा वेश्म हिरण्मयम्‌ । मौद्गल्याय गतः स्वर्ग शतद्युम्नो महीपति:,महाराजा शत्द्युम्नने मौदगल्य नामक ब्राह्मणको समस्त कामनाओंसे परिपूर्ण सुवर्णमय गृह दान देकर स्वर्ग प्राप्त किया है

ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາ ສະຕະດະຍຸມນະ ໄດ້ຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ ມໍດຄັລຍະ ເຮືອນຄຳທີ່ຈັດໄວ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍຄວາມສະດວກສະບາຍແລະສິ່ງປາດຖະໜາທຸກປະການ; ດ້ວຍທານອັນບໍ່ເຫັນແກ່ຕົນນີ້ ພະອົງໄດ້ເຖິງສະຫວັນ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນພະລັງຂອງທານອັນສົມບູນ—ໂດຍສະເພາະຕໍ່ຜູ້ຄວນຮັບ—ເປັນພະຣາຊະທຳນຳໄປສູ່ໂລກອັນສູງສົ່ງ.

Verse 22

भ्क्ष्यभोज्यस्य च कृतान्‌ राशय: पर्वतोपमान्‌ | शाण्डिल्याय पुरा दत्त्वा सुमन्युर्दिवमास्थित:

ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ສຸມັນຍຸ ເຄີຍຖວາຍແກ່ ຊານຑິລຍະ ກອງອາຫານທີ່ປຸງແຕ່ງແລ້ວ—ທັງຂອງກິນແລະອາຫານສຸກ—ກອງໃຫຍ່ດັ່ງພູ; ແລ້ວພາຍຫຼັງຈຶ່ງໄດ້ເຖິງສະຫວັນ.

Verse 23

राजा सुमन्युने भक्ष्य, भोज्य पदार्थोंके पर्वत-जैसे कितने ही ढेर लगाकर उन्हें शाण्डिल्यको दान दिया था। जिससे उन्होंने स्वर्गलोकमें स्थान प्राप्त कर लिया ।। नाम्ना च द्युतिमान्‌ नाम शाल्वराजो महाद्युति: । दत्त्वा राज्यमूचीकाय गतो लोकाननुत्तमान्‌,महातेजस्वी शाल्वराज द्युतिमान्‌ महर्षि ऋचीकको राज्य देकर सर्वोत्तम लोकोंमें चले गये

ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາ ສຸມັນຍຸ ໄດ້ກອງອາຫານກິນແລະຂອງອົບອຸ່ນອັນອຸດົມ ເປັນກອງໃຫຍ່ດັ່ງພູ ແລ້ວຖວາຍເປັນທານແກ່ ຊານຑິລຍະ; ດ້ວຍກຸສົນນັ້ນ ພະອົງໄດ້ຮັບສະຖານທີ່ໃນສະຫວັນ. ອີກທັ້ງ ກະສັດແຫ່ງຊາລະວະ ນາມ ດະຍຸຕິມານ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສແລະມີອານຸພາບ ໄດ້ມອບອານາຈັກໃຫ້ແກ່຤ິສີ ຣິຈິກະ ແລ້ວເດີນທາງໄປສູ່ໂລກອັນສູງສຸດ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຍົກຍ້ອງພະລັງຂອງທານ ແລະການສະຫຼະອຳນາດເພື່ອບັນລຸຄວາມສູງສົ່ງທາງຈິດວິນຍານ.

Verse 24

मदिराश्चश्व राजर्षिददत््वा कन्यां सुमध्यमाम्‌ | हिरण्यहस्ताय गतो लोकान्‌ देवैरधिष्ठितान्‌

ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ຣາຊະ຤ິສີ ມະດິຣາສະວາ ໄດ້ຖວາຍທິດາຜູ້ງາມອ່ອນຊ້ອຍເປັນຄູ່ສົມຣົດໃຫ້ແກ່ ຮິຣັນຍະຫັດສະ; ແລ້ວພະອົງໄດ້ໄປສູ່ໂລກທີ່ເທວະດາປົກຄອງ—ເປັນໝາຍແຫ່ງປາຍທາງອັນມີບຸນທີ່ເກີດຈາກທານອັນຖືກທຳ ແລະການຜູກສາຍສົມຣົດຕາມທຳ.

Verse 25

राजर्षि मदिराश्व अपनी सुन्दरी कन्या विप्रवर हिरण्यहस्तको देकर देवताओंके लोकमें चले गये ।। लोमपादश्न राजर्षि: शान्तां दत्त्वा सुतां प्रभु: ऋष्यश्‌ज्भाय विपुलै: सर्वे: कामैरयुज्यत,प्रभावशाली राजर्षि लोमपादने मुनिवर ऋष्यशृंगको अपनी शान्ता नामवाली कन्या दान की थी, इससे उनकी सम्पूर्ण कामनाएँ पूर्णरूपसे सफल हुईं

ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ຣາຊະ຤ິສີ ໂລມະປາດະ ຜູ້ມີອຳນາດ ໄດ້ມອບທິດານາມ ຊານຕາ ເປັນຄູ່ສົມຣົດໃຫ້ແກ່ ຣິສະຍະສຣິງຄະ ພຣາຫມັນ-຤ິສີຜູ້ປະເສີດ. ດ້ວຍການກະທຳອັນຖືກທຳນີ້—ການມອບທິດາໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີຄຸນທຳ—ໂລມະປາດະໄດ້ຮ່ວມກັບຄວາມອຸດົມສົມບູນ ແລະບັນລຸເປົ້າໝາຍທຸກປະການ; ຊີ້ວ່າການເຄົາລົບຄຸນທຳ ແລະການອຸປະຖຳຄວາມເລີດທາງຈິດວິນຍານ ນຳມາທັງຄວາມຜາສຸກໃນໂລກ ແລະບຸນກຸສົນ.

Verse 26

कौत्साय दत्त्वा कन्यां तु हंसीं नाम यशस्विनीम्‌ | गतो$क्षयानतो लोकानू्‌ राजर्षिश्ष भगीरथ:,राजर्षि भगीरथ अपनी यशस्विनी कन्या हंसीका कौत्स ऋषिको दान करके अक्षय लोकोंमें गये हैं

ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: ຣາຊະຣິສີ ພາຄີຣະຖະ ໄດ້ມອບທິດາຜູ້ມີກຽດຊື່ ຫັມສີ (Haṃsī) ໃຫ້ແກ່ ຣິສີ ກໍຕະ (Kautsa) ເປັນຄູ່ຄອງຕາມທຳມະ ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ໄປສູ່ໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 27

दत्त्वा शतसहस्र॑ तु गवां राजा भगीरथ: । सवत्सानां कोहलाय गतो लोकाननुत्तमान्‌,राजा भगीरथने कोहल नामक ब्राह्णको एक लाख सवत्सा गौएँ दान कीं, जिससे उन्हें उत्तम लोकोंकी प्राप्ति हुई

ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາ ພາຄີຣະຖະ ໄດ້ຖວາຍງົວໜຶ່ງແສນ—ແຕ່ລະໂຕມີລູກງົວຄຽງຂ້າງ—ແກ່ ພຣາຫມະນ ໂກຫະລະ (Kohala) ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸໂລກອັນສູງສຸດ.

Verse 28

एते चान्ये च बहवो दानेन तपसा च ह । युधिष्ठिर गताः स्वर्ग विवर्तन्ते पुनः पुन:,युधिष्ठिर! ये तथा और भी बहुत-से राजा दान और तपस्याके प्रभावसे बारंबार स्वर्गलोकको जाते और पुनः वहाँसे इस लोकमें लौट आते हैं

ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ! ກະສັດເຫຼົ່ານີ້ ແລະອີກຫຼາຍພະອົງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງທານ ແລະຕະປະ ໄດ້ເຖິງສະຫວັນ; ແຕ່ກໍຍັງກັບຄືນມາສູ່ໂລກນີ້ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ».

Verse 29

तेषां प्रतिष्ठिता कीर्तियावत्‌ स्थास्यति मेदिनी । गृहस्थैर्दानतपसा यैलोंका वै विनिर्जिता:,जिन गृहस्थोंने दान और तपस्याके बलसे उत्तम लोकोंपर विजय पायी है, उनकी कीर्ति इस लोकमें तबतक प्रतिष्ठित रहेगी, जबतक कि यह पृथ्वी स्थिर रहेगी

ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: ກຽດຊື່ຂອງຜູ້ຄອບຄົວ (ຄະຫັດ) ຜູ້ໄດ້ຊະນະໂລກອັນສູງສຸດ ໂດຍພະລັງແຫ່ງທານ ແລະຕະປະ ຈະຕັ້ງຢູ່ໝັ້ນໃນໂລກນີ້ ຕາບໃດທີ່ແຜ່ນດິນຍັງດຳລົງຢູ່.

Verse 30

शिष्टानां चरितं होतत्‌ कीर्तितं मे युधिष्ठिर । दानयज्ञप्रजासगैरेते हि दिवमास्थिता:,युधिष्ठिर! यह शिष्ट पुरुषोंका चरित्र बताया गया है। ये सब नरेश दान, यज्ञ और संतानोत्पादन करके स्वर्गमें प्रतिष्ठित हुए हैं

ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ! ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ ເຖິງຈັນຍາຂອງຜູ້ມີວິໄນ ແລະຊອບທຳ. ແທ້ຈິງ ກະສັດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສະຫວັນ ໂດຍການໃຫ້ທານ, ປະກອບພິທີຍັດ (yajña), ແລະສືບສາຍຕະກູນດ້ວຍການມີບຸດທາຍາດ».

Verse 31

दत्त्वा तु सततं ते5स्तु कौरवाणां धुरन्धर | दानयज्ञक्रियायुक्ता बुद्धिर्धमोपचायिनी,कौरवधुरंधर! तुम भी सदा दान करते रहो। तुम्हारी बुद्धि दान और यज्ञकी क्रियामें संलग्न हो धर्मकी उन्नति करती रहे

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ແບກພາລະຂອງກົວຣະວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເປັນຜູ້ໃຫ້ທານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຂໍໃຫ້ປັນຍາຂອງເຈົ້າຈົ່ງຜູກພັນຢູ່ໃນກິດຈະກໍາແຫ່ງທານ ແລະ ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ), ເພື່ອສົ່ງເສີມໃຫ້ທຳມະເຈີຣິນງອກງາມຢູ່ເສມອ»។

Verse 32

यत्र ते नृपशार्दूल संदेहो वै भविष्यति । श्वः प्रभाते हि वक्ष्यामि संध्या हि समुपस्थिता,नृपश्रेष्ठी अब तुम्हें जिस विषयमें संदेह होगा, उसे मैं कल सबेरे बताऊँगा; क्योंकि इस समय संध्याकाल उपस्थित है

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ, ເລື່ອງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຍັງສົງໄສ, ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງໃນຕອນເຊົ້າພົ້ນຮຸ່ງ; ເພາະບັດນີ້ເວລາສົນທະຍາໄດ້ມາຮອດແລ້ວ»។

Verse 136

इस प्रकार श्रीमह्याभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें प्रायक्षित्तविधि नामक एक सौ छत्तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ

ດັ່ງນັ້ນ ໃນມະຫາພາຣະຕະອັນສັກສິດ ພາກອະນຸສາສະນະ (Anuśāsana Parva) ໃນຕອນວ່າດ້ວຍທຳມະແຫ່ງທານ (dāna-dharma) ບົດທີ 136 ຊື່ «ວິທີການແຫ່ງການໄຖ່ບາບ/ຊຳລະ (prāyaścitta)» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ຖ້ອຍຄຳປິດທ້າຍນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການສຳເລັດຂອງຄຳສອນຂອງພີສະມະ ວ່າຄວາມຜິດພາດອາດຖືກແກ້ໄຂຕາມຈັນຍາທຳ ໂດຍການປະຕິບັດພິທີໄຖ່ບາບ ແລະ ການຊຳລະຕາມບັນຍັດ.

Verse 137

इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि सप्तत्रिंशदधिकशततमो ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्याभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें एक सौ सैंतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສີຣີມະຫາພາຣະຕະ ພາກອະນຸສາສະນະ (Anuśāsana Parva) — ໂດຍສະເພາະໃນຕອນວ່າດ້ວຍທຳມະແຫ່ງການໃຫ້ທານ (dāna-dharma) — ບົດທີ 137 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ຖ້ອຍຄຳປິດທ້າຍນີ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍວ່າຄຳປາໄສໄດ້ຈົບລົງ ແລະຈັດວາງຄຳສອນນີ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນການຊີ້ນຳທາງຈັນຍາທຳຂອງພີສະມະ ວ່າດ້ວຍຄວາມໃຈກຸສົນອັນຖືກທຳ.