Shloka 23
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
राजा सुमन्युने भक्ष्य, भोज्य पदार्थोंके पर्वत-जैसे कितने ही ढेर लगाकर उन्हें शाण्डिल्यको दान दिया था। जिससे उन्होंने स्वर्गलोकमें स्थान प्राप्त कर लिया ।।
rājā sumanyunā bhakṣya-bhojya-padārthānāṃ parvata-sadṛśān bahūn nikṣepān kṛtvā tān śāṇḍilyāya dānaṃ dattavān; tena sa svargaloke sthānaṃ prāptavān. nāmnā ca dyutimān nāma śālvarājo mahādyutiḥ; dattvā rājyam ṛcīkāya gato lokān anuttamān mahātejasvī.
ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາ ສຸມັນຍຸ ໄດ້ກອງອາຫານກິນແລະຂອງອົບອຸ່ນອັນອຸດົມ ເປັນກອງໃຫຍ່ດັ່ງພູ ແລ້ວຖວາຍເປັນທານແກ່ ຊານຑິລຍະ; ດ້ວຍກຸສົນນັ້ນ ພະອົງໄດ້ຮັບສະຖານທີ່ໃນສະຫວັນ. ອີກທັ້ງ ກະສັດແຫ່ງຊາລະວະ ນາມ ດະຍຸຕິມານ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສແລະມີອານຸພາບ ໄດ້ມອບອານາຈັກໃຫ້ແກ່ິສີ ຣິຈິກະ ແລ້ວເດີນທາງໄປສູ່ໂລກອັນສູງສຸດ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຍົກຍ້ອງພະລັງຂອງທານ ແລະການສະຫຼະອຳນາດເພື່ອບັນລຸຄວາມສູງສົ່ງທາງຈິດວິນຍານ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That generous giving (dāna), especially of substantial sustenance, and the willingness to relinquish power (rājya-tyāga) for a higher good are powerful dharmic acts that yield exalted spiritual results—symbolized here by attaining heaven and ‘unsurpassed worlds’.
Bhishma cites exemplary precedents: Sumanyu donates vast heaps of provisions to the sage Shandilya and gains a heavenly station; similarly, the Shalva king Dyutiman transfers his kingdom to the sage Richika and departs to supreme realms, illustrating how righteous generosity and renunciation elevate one’s destiny.