Adhyaya 92

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे अरिष्टकथनं नाम एकनवतितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः एवं वाराणसी पुण्या यदि सूत महामते वक्तुमर्हसि चास्माकं तत्प्रभावं हि सांप्रतम्

ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ບົດທີ 91 ຊື່ «ອະຣິດຖະກະຖະນະ». ບັນດາລິສີກ່າວວ່າ: «ຖ້າວາຣານະສີບໍລິສຸດຢ່າງນີ້ແທ້, ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ທ່ານຄວນເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ—ຈົ່ງອະທິບາຍບັດນີ້ເຖິງອໍານາດ ແລະຜົນທາງຈິດວິນຍານຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ»។

Verse 2

क्षेत्रस्यास्य च माहात्म्यम् अविमुक्तस्य शोभनम् विस्तरेण यथान्यायं श्रोतुं कौतूहलं हि नः

ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະໄດ້ຟັງຕາມລໍາດັບ ແລະຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບມະຫາອານຸພາບອັນງາມສົດຂອງກະເສດສັກສິດນີ້ ຄື ອະວິມຸກຕະ—ບ່ອນທີ່ພະປະຕິ (ພະສິວະ) ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງ ແລະປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ໄດ້ຮັບມຸກຕິຈາກປາຊະ (ເຊືອກຜູກ).

Verse 3

सूत उवाच देस्च्रिप्तिओन् ओफ़् अविमुक्त वक्ष्ये संक्षेपतः सम्यक् वाराणस्याः सुशोभनम् अविमुक्तस्य माहात्म्यं यथाह भगवान् भवः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍຫຍໍ້ ກ່ຽວກັບເມືອງວາຣານະສີອັນງາມສົດ—ນັ່ນຄືມະຫາອານຸພາບຂອງອະວິມຸກຕະ—ດັ່ງທີ່ພະພະຄະວານ ພະພະວະ (ພະສິວະ) ຜູ້ເປັນປະຕິ ເຈົ້າແຫ່ງປາຊຸທັງປວງ ໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 4

विस्तरेण मया वक्तुं ब्रह्मणा च महात्मना शक्यते नैव विप्रेन्द्रा वर्षकोटिशतैरपि

ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ທັງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍບໍ່ອາດຈະອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຫຼາຍຮ້ອຍໂກຕິປີ. ອານຸພາບຂອງພຣະປະຕິສູງສຸດ ແລະລິງຄະຂອງພຣະອົງ ເກີນຂອບເຂດຄໍາເວົ້າແລະຈິດໃຈ.

Verse 5

देवः पुरा कृतोद्वाहः शङ्करो नीललोहितः हिमवच्छिखराद्देव्या हैमवत्या गणेश्वरैः

ໃນການກ່ອນກ່ອນ ພຣະເທວະ ສັງກະຣະ—ນີລະໂລຫິຕະ—ໄດ້ອະພິເສກຢ່າງຖືກພິທີກັບພຣະເທວີ ໄຮມະວະຕີ; ແລະຈາກຍອດພູຫິມະວານ ພຣະອົງໄດ້ໄປພ້ອມກັບບັນດາຄະເນສະວະຣະ (ຫມູ່ຄະນະທິບ) ໃນພິທີອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 6

वाराणसीमनुप्राप्य दर्शयामास शङ्करः अविमुक्तेश्वरं लिङ्गं वासं तत्र चकार सः

ເມື່ອພຣະສັງກະຣະໄດ້ມາເຖິງວາຣານະສີ ພຣະອົງໄດ້ເຜີຍແຜ່ລິງຄະ «ອະວິມຸກເຕສະວະຣະ». ແລ້ວພຣະອົງເອງໄດ້ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ສ້າງໃຫ້ສະຖານທີ່ນັ້ນເປັນບ່ອນທີ່ບໍ່ເຄີຍຖືກລະທິ້ງ—ທີ່ປະທັບຂອງພຣະປະຕິ ຜູ້ປະທານມຸກຕິແກ່ປາຊຸຜູ້ຖືກຜູກດ້ວຍປາຊະ.

Verse 7

वाराणसीकुरुक्षेत्रश्रीपर्वतमहालये तुङ्गेश्वरे च केदारे तत्स्थाने यो यतिर्भवेत्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເປັນຍະຕິ (ຜູ້ສະຫຼະ) ແລະພັກອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານັ້ນ—ວາຣານາສີ, ກຸຣຸກເຊດຕຣະ, ສຣີປະຣະວະຕະ, ມະຫາລະຍະ, ຕຸງເກສະວະຣະ, ແລະ ເກດາຣ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງອາສນະອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະໃນທີ່ນັ້ນ।

Verse 8

योगे पाशुपते सम्यक् दिनमेकं यतिर्भवेत् तस्मात्सर्वं परित्यज्य चरेत् पाशुपतं व्रतम्

ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນປາຊຸປະຕະ-ໂຍກະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄົນໜຶ່ງຍ່ອມເປັນຍະຕິແທ້ ແມ່ນແຕ່ໃນມື້ດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນລະທິ້ງທຸກສິ່ງ ແລະປະພຶດວຣະຕະປາຊຸປະຕະ ເພື່ອປາຊຸປະຕິ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ອອກຈາກປາຊະ (ພັນທະ)។

Verse 9

देवोद्याने वसेत्तत्र शर्वोद्यानमनुत्तमम् मनसा निर्ममे रुद्रो विमानं च सुशोभनम्

ທີ່ນັ້ນ ໃນສວນຂອງເທວະ ທ່ານໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ໃນສວນຂອງສັຣວະ (Śarva) ອັນສູງສຸດ; ແລະ ຣຸດຣະ (Rudra) ໄດ້ເນຣະມິດວິມານ (vimāna) ອັນງາມສະຫງ່າ ໂດຍພຽງອຳນາດແຫ່ງຈິດ.

Verse 10

दर्शयामास च तदा देवोद्यानमनुत्तमम् हैमवत्याः स्वयं देवः सनन्दी परमेश्वरः

ແລ້ວໃນການນັ້ນ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (Parameśvara) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ພ້ອມດ້ວຍສະນັນດີ (Sanandī)—ໄດ້ສະແດງໃຫ້ໄຮມະວະຕີ (Haimavatī) ເຫັນສວນເທວະອັນສູງສຸດ, ເປີດເຜີຍພຣະອຳນາດແຫ່ງຄວາມເປັນປະຕິ (Pati) ຜ່ານນິມິດທີ່ຄ່ອຍໆຄາຍປາຊະ (pāśa) ຂອງປາຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກ.

Verse 11

क्षेत्रस्यास्य च माहात्म्यम् अविमुक्तस्य शङ्करः उक्तवान्परमेशानः पार्वत्याः प्रीतये भवः

ເພື່ອໃຫ້ພາຣະວະຕີ (Pārvatī) ປິຕິຍິນດີ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara)—ພຣະພະວະ (Bhava) ພຣະປະຣະເມສານະ (Parameśāna)—ໄດ້ກ່າວປະກາດມະຫາຕະພາບຂອງກເຊດຕຣະນີ້ ຄື ອະວິມຸກຕະ (Avimukta), ດິນແດນສັກສິດທີ່ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງ; ໃນທີ່ນັ້ນ ປະຕິ (Pati) ປະທານການຫຼຸດພົ້ນແກ່ວິນຍານປາຊຸທີ່ຖືກຜູກ.

Verse 12

प्रफुल्लनानाविधगुल्मशोभितं लताप्रतानादिमनोहरं बहिः विरूढपुष्पैः परितः प्रियङ्गुभिः सुपुष्पितैः कण्टकितैश् च केतकैः

ພາຍນອກນັ້ນຊ່າງງາມຈັບໃຈ ປະດັບດ້ວຍພຸ່ມໄມ້ນານາຊະນິດທີ່ບານສະພັ່ງ ແລະງາມດ້ວຍເຄືອໄມ້ແຜ່ກະຈາຍພັນພົວ. ຮອບດ້ານມີພືດ priyaṅgu ທີ່ອຸດົມດ້ວຍດອກບານ ແລະພຸ່ມ ketaka ບານດົກ ພ້ອມໜາມແຫຼມຫນາແນ້ນ.

Verse 13

तमालगुल्मैर्निचितं सुगन्धिभिर् निकामपुष्पैर्वकुलैश् च सर्वतः अशोकपुन्नागशतैः सुपुष्पितैर् द्विरेफमालाकुलपुष्पसंचयैः

ບ່ອນນັ້ນໜາແນ້ນດ້ວຍພຸ່ມ tamāla ທີ່ຫອມຫວນ ແລະທຸກທິດມີຕົ້ນ vakula ອອກດອກດົກດື່ນ. ມັນບານສະພັ່ງດ້ວຍຕົ້ນ aśoka ແລະ punnāga ນັບຮ້ອຍ ກອງດອກໄມ້ຖືກຫມູ່ເຜິ້ງຮຸ່ມຮ້ອມດັ່ງພວງມາລາ.

Verse 14

क्वचित् प्रफुल्लाम्बुजरेणुभूषितैर् विहङ्गमैश् चानुकलप्रणादिभिः विनादितं सारसचक्रवाकैः प्रमत्तदात्यूहवरैश् च सर्वतः

ບາງບ່ອນຖືກປະດັບດ້ວຍຝຸ່ນເກສອນຈາກດອກບົວທີ່ບານເຕັມ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກທີ່ຫວານນຸ່ມເປັນຈັງຫວະ. ທົ່ວທິດມີສຽງຮ້ອງຂອງ sarasa ແລະ cakravāka ພ້ອມດ້ວຍນົກ dātyūha ອັນດີເລີດທີ່ຮ່າເຮີງ. ພູມສຽງອັນສັກສິດນີ້ເຮັດໃຫ້ paśu ສະຫງົບ ແລະນໍາໃຈໃຫ້ຫັນເຂົ້າໃນຫາ Pati, ພຣະສິວະ.

Verse 15

क्वचिच्च केकारुतनादितं शुभं क्वचिच्च कारण्डवनादनादितम् क्वचिच्च मत्तालिकुलाकुलीकृतं मदाकुलाभिर् भ्रमराङ्गनादिभिः

ບາງບ່ອນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກຍູງອັນເປັນມົງຄຸນ; ບາງບ່ອນກ້ອງດ້ວຍສຽງນົກ kāraṇḍava. ບ່ອນອື່ນໆ ໜາແນ້ນດ້ວຍຝູງເຜິ້ງທີ່ເມົານ້ໍາຫວານ ດັ່ງຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວໂດຍ “ນາງເຜິ້ງ” ທີ່ເມົານ້ໍາດອກໄມ້. ດັ່ງນັ້ນສວນປ່ານັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນສັກສິດ ສົມຄວນແກ່ Pati ຜູ້ຄາຍພັນທະ pāśa ຂອງ paśu.

Verse 16

निषेवितं चारुसुगन्धिपुष्पकैः क्वचित् सुपुष्पैः सहकारवृक्षैः लतोपगूढैस्तिलकैश् च गूढं प्रगीतविद्याधरसिद्धचारणम्

ບາງບ່ອນມີດອກໄມ້ງາມຫອມເປັນທີ່ຊຸມນຸມ; ບາງບ່ອນມີຕົ້ນມ່ວງ (sahakāra) ທີ່ອອກດອກດີເລີດດົກດື່ນ. ຖືກເຄືອໄມ້ຫໍ້ຫຸ້ມ ແລະຖືກພືດງາ (til) ບັງໄວ້ ບ່ອນສັກສິດນັ້ນກ້ອງດ້ວຍບົດຮ້ອງຂອງ Vidyādhara, Siddha ແລະ Cāraṇa—ບັນຍາກາດທີ່ສົມຄວນແກ່ການປະທັບຂອງ Pati, ພຣະສິວະ.

Verse 17

प्रवृत्तनृत्तानुगताप्सरोगणं प्रहृष्टनानाविधपक्षिसेवितम् प्रनृत्तहारीतकुलोपनादितं मृगेन्द्रनादाकुलमत्तमानसैः

ທີ່ນັ້ນ ຝູງອັບສະຣາຫຼາຍຫຼວງ ຕິດຕາມການຟ້ອນລໍາທີ່ກໍາລັງເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າ; ນົກນານາຊະນິດດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ກໍມາຊຸມຊົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ສຽງນົກແກ້ວສີຂຽວທີ່ຟ້ອນລໍາ ກ້ອງກັງວານ ແລະໃຈທັງຫມົດດຸດດື່ມ—ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍສຽງຮ້ອງຂອງສິງ. ໃນພື້ນທີ່ແຫ່ງຄວາມພິສົດແລະຄວາມປິຕິນີ້ ປາຊຸ-ວິນຍານ ຖືກດຶງເຂົ້າຫາ ປະຕິ—ພຣະສິວະ ເມື່ອບາສະ (ເຊືອກຜູກ) ຄ່ອຍໆຄາຍລົງດ້ວຍຄວາມພິສົດໃຈ.

Verse 18

क्वचित् क्वचिद् गन्धकदम्बकैर् मृगैर् विलूनदर्भाङ्कुरपुष्पसंचयम् प्रफुल्लनानाविधचारुपङ्कजैः सरस्तडागैरुपशोभितं क्वचित्

ບ່ອນນີ້ບ່ອນນັ້ນ ຖືກປະດັບດ້ວຍກວາງກິ່ນຫອມທີ່ຍ່າງຫາກິນ; ບາງຈຸດມີກອງຍອດຫຍ້າດັບພະ (darbha) ທີ່ເກັບມາໃໝ່ ແລະດອກໄມ້ທີ່ຮວບຮວມໄວ້. ອີກບາງບ່ອນ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍສະລະ ແລະຫນອງນ້ໍາ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກບົວງາມນານາຊະນິດທີ່ບານສຸດ—ດັ່ງນັ້ນ ດິນແດນອັນສັກສິດນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກປະດັບງາມຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 19

विटपनिचयलीनं नीलकण्ठाभिरामं मदमुदितविहङ्गं प्राप्तनादाभिरामम् कुसुमिततरुशाखालीनमत्तद्विरेफं नवकिसलयशोभाशोभितं प्रांशुशाखम्

ປ່ານັ້ນຖືກໂອບລ້ອມດ້ວຍກຸ່ມໄມ້ຫນາແນ້ນ ງາມຊື່ນໃຈດ້ວຍພຣະນີລະກັນຖະ—ຜູ້ຄໍສີຟ້າ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ນ່າຮັກ. ນົກທັງຫຼາຍທີ່ຮ່າເຮີງ ຂັບຂານສຽງອ່ອນຫວານໃຫ້ເຕັມທົ່ວ. ຕາມກິ່ງໄມ້ທີ່ອອກດອກ ຝູງເຜິ້ງມຶນເມົາເກາະຕິດ ຮ້ອງຮືມ; ແລະກິ່ງສູງໆ ສ່ອງງາມດ້ວຍຄວາມສະຫງ່າຂອງຍອດອ່ອນໃໝ່. ເປັນດົງມົງຄຸນ ຄວນແກ່ການບູຊາ ປະຕິ—ພຣະສິວະ ຜູ້ຄາຍບາສະ (ເຊືອກຜູກ) ຂອງປາຊຸ (ວິນຍານ).

Verse 20

क्वचिच्च दन्तक्षतचारुवीरुधं क्वचिल्लतालिङ्गितचारुवृक्षकम् /* क्वचिद्विलासालसगामिनीभिर् निषेवितं किंपुरुषाङ्गनाभिः

ບາງບ່ອນ ເຄືອງາມໆ ມີຮອຍກັດຂອງແຂ້ວ; ບາງບ່ອນ ຕົ້ນໄມ້ງາມໆ ຖືກເຄືອພັນອ້ອມກອດ. ແລະອີກບາງບ່ອນ ດິນແດນນັ້ນຖືກເຂົ້າໄປຊົມເຊີຍໂດຍນາງສາວກິມປຸຣຸສະ ຜູ້ເດີນດ້ວຍລີລາຫຼິ້ນໆ ແລະຄວາມອ່ອນຊ້ອຍຊວນ—ເປັນພາບຂອງເສ່ຫາໂລກທີ່ຜູກປາຊຸ ຈົນກວ່າຈະຫັນໃຈໄປຫາ ປະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 21

पारावतध्वनिविकूजितचारुशृङ्गैर् अभ्रङ्कषैः सितमनोहरचारुरूपैः आकीर्णपुष्पनिकरप्रविभक्तहंसैर् विभ्राजितं त्रिदशदिव्यकुलैरनेकैः

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງສະຫງ່າ—ຍອດພູອັນງາມຂອງມັນ ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຄູ່ຄູ່ຂອງນົກພິລາບ; ຍອດພູສູງຈົນຈູບເມກ ແລະສະຫວ່າງຂາວດ້ວຍຄວາມງາມອັນພິສົດ. ພື້ນທີ່ຖືກປູດ້ວຍກອງດອກໄມ້ ທີ່ຫົງສາແບ່ງເປັນຝູງໆ ລ່ອງໄປ; ແລະຍັງຖືກປະດັບໂດຍວົງສາວົງຕະກູນທິບຂອງເທວະສາມສິບສາມຫຼາຍຫຼວງ. ໃນດິນແດນອັນສັກສິດນີ້ ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຖືກຮູ້ສຶກເປັນອົງພຣະຜູ້ປົກຄອງອັນແຜ່ຊາຍ ຜູ້ດຶງປາຊຸໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ໂດຍຄວາມບໍລິສຸດແລະລະບຽບອັນສົມບູນຂອງພຣະສະຖານຂອງພຣະອົງ.

Verse 22

फुल्लोत्पलांबुजवितानसहस्रयुक्तं तोयाशयैः समनुशोभितदेवमार्गम् मार्गान्तराकलितपुष्पविचित्रपङ्क्तिसम्बद्धगुल्मविटपैर् विविधैरुपेतम्

ເສັ້ນທາງເທວະນັ້ນ ຖືກປະດັບດ້ວຍຫຼັງຄາຮົ່ມນັບພັນຈາກດອກບົວແລະດອກບົວນ້ຳທີ່ບານເຕັມ, ແລະງາມລ້ອມຮອບດ້ວຍສະໜອງນ້ຳ ແລະອ່າງນ້ຳທີ່ສະຫວ່າງໃສ. ຕາມທາງຍ່ອຍມີແຖວດອກໄມ້ລາຍລະອຽດຫຼາກຫຼາຍ ແລະອຸດົມດ້ວຍພຸ່ມໄມ້ ແລະເຄືອໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ—ເປັນທາງມົງຄຸນສົມຄວນແກ່ການບູຊາພະປະຕິ ພະສິວະເຈົ້າ.

Verse 23

तुङ्गाग्रैर् नीलपुष्पस्तबकभरनतप्रांशुशाखैर् अशोकैर् दोलाप्रान्तान्तनीलश्रुतिसुखजनकैर् भासितान्तं मनोज्ञैः रात्रौ चन्द्रस्य भासा कुसुमिततिलकैरेकतां सम्प्रयातं छायासुप्तप्रबुद्धस्थितहरिणकुलालुप्तदूर्वाङ्कुराग्रम्

ດ້ວຍຕົ້ນອະໂສກສູງສົ່ງ ກິ່ງກ້ານສູງຍາວໂຄ້ງລົງເນື່ອງຈາກພວງດອກສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ ທຳໃຫ້ທິວທັດອັນພິສຸດນັ້ນສະຫວ່າງງາມ ແລະສຽງຮືມສີນ້ຳເງິນລຶກໆທີ່ປາຍຊິງຊ້າ ກໍ່ໃຫ້ຫູຊື່ນໃຈ. ຍາມຄ່ຳ ມັນກົງກັບຮັດສະໝີຈັນທຣາ ດຸດດັ່ງມີຕິລະກະດອກໄມ້ບານເປັນເຄື່ອງໝາຍ; ໃນເງົາ ຝູງກວາງນອນແລ້ວຕື່ນຂຶ້ນຢືນ ໂດຍບໍ່ຢ່ຳປາຍຫຍ້າດູຣວາ. ໃນຄວາມສະຫງົບອັນສັກສິດນີ້ ໃຈຍ່ອມເອົາໄປຫາພະປະຕິ (ພະສິວະ) ຜູ້ປົດພາສະຂອງປະຊຸ ດ້ວຍສະມາທິອັນສະອາດແຫ່ງສັດຕະວະ.

Verse 24

हंसानां पक्षवातप्रचलितकमलस्वच्छविस्तीर्णतोयं तोयानां तीरजातप्रचकितकदलीचाटुनृत्यन्मयूरम् मायूरैः पक्षचन्द्रैः क्वचिदवनिगतै रञ्जितक्ष्माप्रदेशं देशे देशे विलीनप्रमुदितविलसन्मत्तहारीतवृन्दम्

ນ້ຳທີ່ນັ້ນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະໃສສະອາດ, ດອກບົວສັ່ນໄຫວດ້ວຍລົມຈາກປີກຫົງ. ຕາມຝັ່ງ ນົກຢູງເຕັ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີທ່າມກາງຕົ້ນກ້ວຍ, ດຸດດັ່ງຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍ; ບາງແຫ່ງ ຂົນຢູງຮູບດັ່ງຈັນທຣາຕົກລົງພື້ນ ຍ້ອມແຜ່ນດິນໃຫ້ງາມ. ທຸກທິດ ຝູງນົກແກ້ວສີຂຽວທີ່ເມົາຄວາມສຸກ ຫາຍເຂົ້າໄປໃນພົງໄມ້ ແລ້ວປາກົດອອກມາອີກ ດ້ວຍຄວາມປິຕິສະຫວ່າງໄສ—ເຮັດໃຫ້ພື້ນຖິ່ນນັ້ນເປັນແດນມົງຄຸນ ສົມຄວນແກ່ການປະທັບຢູ່ ແລະການບູຊາພະສິວະ.

Verse 25

सारङ्गैः क्वचिदुपशोभितप्रदेशं प्रच्छन्नं कुसुमचयैः क्वचिद्विचित्रैः हृष्टाभिः क्वचिदपि किन्नराङ्गनाभिर् वीणाभिः सुमधुरगीतनृत्तकण्ठम्

ບາງແຫ່ງ ພື້ນຖິ່ນນັ້ນງາມຂຶ້ນດ້ວຍຝູງກວາງສາຣັງກະ; ບາງແຫ່ງ ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍກອງດອກໄມ້ຫຼາກສີ. ແລະອີກບາງແຫ່ງ ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຄໍຂອງນາງຄິນນະຣາຜູ້ຍິນດີ—ຮ້ອງເພງຫວານລະມຸນ ແລະເຕັ້ນຕາມສຽງວີນາ—ເປີດເຜີຍແດນທີ່ຊື່ນຊົມປະສາດສຳຜັດ ແຕ່ຍັງຫັນໜ້າໄປຫາພະປະຕິ ພະສິວະເຈົ້າ.

Verse 26

संसृष्टैः क्वचिदुपलिप्तकीर्णपुष्पैर् आवासैः परिवृतपादपं मुनीनाम् आ मूलात् फलनिचितैः क्वचिद्विशालैर् उत्तुङ्गैः पनसमहीरुहैरुपेतम्

ບາງແຫ່ງ ທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງມຸນີຖືກສ້າງຊິດກັນ ທາດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະໂປຍດອກໄມ້ໄວ້; ອາສຣົມຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້. ອີກບາງແຫ່ງ ມັນປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໝາກຂະໜຸນສູງໃຫຍ່ກວ້າງ ທີ່ອຸດົມດ້ວຍຜົນໄມ້ເປັນກອງຕັ້ງແຕ່ໂຄນຂຶ້ນໄປ—ເປັນພົງໄມ້ມົງຄຸນ ສົມຄວນແກ່ວິນັຍອັນສະຫງົບຂອງໂຍຄະປາສຸປະຕະ ແລະການບູຊາພະສິວະ.

Verse 27

फुल्लातिमुक्तकलतागृहनीतसिद्धसिद्धाङ्गनाकनकनूपुररावरम्यम् /* रम्यं प्रियङ्गुतरुमञ्जरिसक्तभृङ्गं भृङ्गावलीकवलिताम्रकदम्बपुष्पम्

ປ່າອັນເປັນມງຄົດນັ້ນ ງາມດ້ວຍສຽງກະດິ່ງຂໍ້ຕີນຄຳຂອງນາງສິດທາ ຜູ້ເດີນຢູ່ໃນສາລາທີ່ຖືກພັນດ້ວຍເຄືອອະຕິມຸກຕາອັນບານ; ງາມດ້ວຍຝູງເຜິ້ງເກາະຊໍ່ດອກປຣິຍັງກຸ ແລະຝູງເຜິ້ງຫຸ້ມຫ້ອມດອກມ່ວງແລະກະດຳບະ—ເໝາະສຳລັບບູຊາພະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ແລະຍົກຈິດຂອງປະສຸ (ວິນຍານຖືກຜູກດ້ວຍປາສະ) ໃຫ້ສູງຂຶ້ນ.

Verse 28

पुष्पोत्करानिलविघूर्णितवारिरम्यं रम्यद्विरेफविनिपातितमञ्जुगुल्मम् गुल्मान्तरप्रसभभीतमृगीसमूहं वातेरितं तनुभृतामपवर्गदातृ

ໂອ ຜູ້ປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນແກ່ຜູ້ມີກາຍ (ປະສຸ): ປ່າສັກສິດນີ້ງາມດ້ວຍນ້ຳທີ່ກະເພື່ອນເປັນຄື້ນພາຍໃຕ້ລົມທີ່ພາກອງດອກໄມ້ມາ; ພຸ່ມອ່ອນໆ ງາມຂຶ້ນເມື່ອຝູງເຜິ້ງລົງເກາະ; ໃນດົງພຸ່ມທຶບ ຝູງກວາງເພດຍິງຕົກໃຈແລ້ວແຕກກະຈາຍ—ທຸກສິ່ງຖືກລົມກະຕຸ້ນ ແຕ່ພຣະອົງເປັນພະປະຕິ ຜູ້ປະທານອະປະວັກຄະ ຄືການຫຼຸດພົ້ນຈາກປາສະແຫ່ງສັງສາຣາ.

Verse 29

चन्द्रांशुजालशबलैस् तिलकैर् मनोज्ञैः सिन्दूरकुङ्कुमकुसुम्भनिभैर् अशोकैः चामीकरद्युतिसमैरथ कर्णिकारैः पुष्पोत्करैरुपचितं सुविशालशाखैः

ມັນຖືກປະດັບຢ່າງອຸດົມ ດ້ວຍຮອຍຄ້າຍຕິລະກະອັນນ່າຊົມ ດ່າງພຣ່າງດັ່ງຕາຂ່າຍແສງຈັນ; ແລະຖືກກອງທັບດ້ວຍມວນດອກໄມ້ເປັນຈຳນວນຫຼາຍເທິງກິ່ງງ່າອັນກວ້າງໃຫຍ່—ດອກອະໂສກະສີແດງສະຫວ່າງດັ່ງສິນດູຣ ແລະກຸງກຸມ ກັບສີຍ້ອມກຸສຸມພະ, ແລະດອກກັນນິກາຣະທີ່ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ. ໃນຄວາມງາມອັນສັກສິດນີ້ ຈິດຂອງປະສຸຍ່ອມເອົາໃຈໄປຫາພະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ແລະທາງແຫ່ງການບູຊາພຣະສິວະໂດຍທຳມະຊາດ.

Verse 30

क्वचिदञ्जनचूर्णाभैः क्वचिद् विद्रुमसन्निभैः क्वचित्काञ्चनसंकाशैः पुष्पैर् आचितभूतलम्

ບາງບ່ອນ ພື້ນດິນຖືກປູດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ຄ້າຍຜົງອັນຊະນະ; ບາງບ່ອນດ້ວຍດອກໄມ້ຄ້າຍປະກາລັງ; ແລະບາງບ່ອນດ້ວຍດອກໄມ້ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ—ຈົນພື້ນພິພົບເຫມືອນຖືກປູເປັນພົມດອກໄມ້ຢ່າງອຸດົມ.

Verse 31

पुन्नागेषु द्विजशतविरुतं रक्ताशोकस्तबकभरनतम् रम्योपान्तक्लमहारभवनं फुल्लाब्जेषु भ्रमरविलसितम्

ໃນດົງປຸນນາກະ ມີສຽງນົກນ້ອຍນົກໃຫຍ່ນັບຮ້ອຍຮ້ອງຂັບຂານ; ຕົ້ນອະໂສກະສີແດງໂຄ້ງລົງເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກຂອງຊໍ່ດອກ. ມັນເປັນທີ່ພັກອັນງາມ ທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມເມື່ອຍລ້າ; ແລະໃນດອກບົວທີ່ບານເຕັມ ຝູງເຜິ້ງກໍລ່ອນຫຼິ້ນ—ເປັນບັນຍາກາດມງຄົດ ເໝາະສຳລັບການພິຈາລະນາພະປະຕິ ພຣະສິວະ ຜູ້ຄາຍປາສະໃຫ້ປະສຸ.

Verse 32

सकलभुवनभर्ता लोकनाथस्तदानीं तुहिनशिखरपुत्र्या सार्धमिष्टैर्गणेशैः विविधतरुविशालं मत्तहृष्टान्नपुष्टैर् उपवनम् अतिरम्यं दर्शयामास देव्याः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຜູ້ອຸ້ມຊູສັບພະພົບທັງປວງ ໄດ້ເດີນຄຽງກັບທິດາແຫ່ງພູຫິມະວັນ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະຄົນຕິດຕາມອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະໄດ້ຊີ້ໃຫ້ແກ່ເທວີເຫັນສວນອັນວິເສດ ກວ້າງໃຫຍ່ມີໄມ້ນານາພັນ ມີສັດທັງຫຼາຍຮ່າເຮີງ ແລະອຸດົມດ້ວຍອາຫານຫຼາຍ.

Verse 33

पुष्पैर्वन्यैः शुभशुभतमैः कल्पितैर्दिव्यभूषैर् देवीं दिव्यामुपवनगतां भूषयामास शर्वः सा चाप्येनं तुहिनगिरिसुता शङ्करं देवदेवं पुष्पैर्दिव्यैः शुभतरतमैर् भूषयामास भक्त्या

ດ້ວຍດອກໄມ້ປ່າອັນເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ແລະເຄື່ອງປະດັບທິບທີ່ປັ້ນແຕ່ງຈາກດອກໄມ້ນັ້ນ ພຣະສະຣະວະ (Śarva) ໄດ້ປະດັບເທວີຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ເຂົ້າມາໃນສວນອັນສັກສິດ. ແລະນາງຜູ້ເປັນທິດາແຫ່ງຫິມາລະຍະ ກໍປະດັບພຣະສັງກະຣະ ພຣະເທວະເທວະ ດ້ວຍດອກໄມ້ທິບອັນເປັນມົງຄຸນຍິ່ງກວ່າ ດ້ວຍພັກຕິອັນບໍລິສຸດ.

Verse 34

सम्पूज्य पूज्यं त्रिदशेश्वराणां सम्प्रेक्ष्य चोद्यानम् अतीव रम्यम् गणेश्वरैर् नन्दिमुखैश् च सार्धम् उवाच देवं प्रणिपत्य देवी

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຢ່າງສົມຄວນແກ່ຜູ້ຄວນບູຊາ ຜູ້ທີ່ແມ່ນແມ່ນແຕ່ເຈົ້າແຫ່ງເທວະສາມສິບສາມກໍຍັງນົບນ້ອມ ແລະໄດ້ເບິ່ງສວນທິບອັນລະເອີຍລະເອີຍຢ່າງຍິ່ງ ເທວີພ້ອມດ້ວຍພວກຄະນະເຈົ້າກະນະ (Gaṇeśvara) ແລະນັນດິມຸຂະ ໄດ້ກົ້ມກາບ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

Verse 35

श्रीदेव्युवाच उद्यानं दर्शितं देव प्रभया परया युतम् क्षेत्रस्य च गुणान्सर्वान् पुनर्मे वक्तुमर्हसि

ພຣະນາງສີຣີເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະ, ພຣະອົງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ຂ້າພະອົງເຫັນສວນສັກສິດ ອັນປະດັບດ້ວຍປະພາອັນສູງສຸດ. ບັດນີ້ ຂໍພຣະອົງເວົ້າໃຫ້ຂ້າພະອົງຟັງອີກຄັ້ງ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເຖິງຄຸນຄ່າທັງປວງຂອງກະເສດຣະອັນສັກສິດນີ້»

Verse 36

अस्य क्षेत्रस्य माहात्म्यम् अविमुक्तस्य सर्वथा वक्तुमर्हसि देवेश देवदेव वृषध्वज

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ໂອ ພຣະເທວະເທວະ, ໂອ ຜູ້ຊູທຸງຮູບພະຄົວ (ວຣິສະທະວະຈະ), ຂໍພຣະອົງໂປດອະທິບາຍໃຫ້ຄົບທຸກດ້ານ ເຖິງມະຫາອານຸພາບອັນສັກສິດຂອງກະເສດຣະອະວິມຸກຕະນີ້.

Verse 37

सूत उवाच देव्यास्तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो वरप्रभुः आघ्राय वदनाम्भोजं तदाह गिरिजां हसन्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວີແລ້ວ ພຣະເທວະເທວາ ຜູ້ປະທານພອນ ແລະເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ ໄດ້ດົມກິ່ນດອກບົວແຫ່ງໃບໜ້ານາງ ແລ້ວຍິ້ມກ່າວກັບກິຣິຈາ।

Verse 38

होलिनेस्स् ओफ़् अविमुक्त श्रीभगवानुवाच इदं गुह्यतमं क्षेत्रं सदा वाराणसी मम सर्वेषामेव जन्तूनां हेतुर्मोक्षस्य सर्वदा

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ນີ້ແມ່ນເຂດສັກສິດທີ່ລັບລຶກທີ່ສຸດ—ວາຣານາສີອັນນິລັນດອນຂອງເຮົາ. ສໍາລັບສັດມີກາຍທັງປວງ ມັນເປັນເຫດໃຫ້ເຖິງໂມກສະເສມອ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຕັດພາຊະ»។

Verse 39

अस्मिन्सिद्धाः सदा देवि मदीयं व्रतमास्थिताः नानालिङ्गधरा नित्यं मम लोकाभिकाङ्क्षिणः

ໂອ ເທວີ, ໃນນີ້ ບັນດາສິດທະທັງຫຼາຍຢູ່ສະເໝີ ຍຶດຫມັ້ນໃນວຣະຕະຂອງເຮົາ. ພວກເຂົາສວມຖືລິງຄະຫຼາຍຮູບແບບຢູ່ເປັນນິດ ແລະມຸ່ງຫາລອກຂອງເຮົາຢູ່ສະເໝີ.

Verse 40

अभ्यस्यन्ति परं योगं युक्तात्मानो जितेन्द्रियाः नानावृक्षसमाकीर्णे नानाविहगशोभिते

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຝຶກຝົນມີວິໄນ—ຈິດຕັ້ງມັ່ນ ແລະຊະນະອິນທຣີ—ຝຶກຢູ່ໂຍກະອັນສູງສຸດ ໃນປ່າທີ່ໜາແໜ້ນດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ແລະງາມດ້ວຍນົກຫຼາຍພັນທຸ໌.

Verse 41

कमलोत्पलपुष्पाढ्यैः सरोभिः समलंकृते अप्सरोगणगन्धर्वैः सदा संसेविते शुभे

ສະຖານທີ່ອັນມົງຄຸນນັ້ນ ປະດັບດ້ວຍສະນ້ໍາທີ່ໜາແໜ້ນດ້ວຍດອກບົວ ແລະດອກອຸດປະລະສີຟ້າ ແລະມີຝູງອັບສະຣາ ແລະຄັນທະວະມາຮັບໃຊ້ຢູ່ເປັນນິດ ໃນຄວາມດີງາມນັ້ນ.

Verse 42

रोचते मे सदा वासो येन कार्येण तच्छृणु मन्मना मम भक्तश् च मयि नित्यार्पितक्रियः

ຈົ່ງຟັງວິນັຍທີ່ເຮັດໃຫ້ທີ່ປະທັບຂອງເຮົາປິຕິຍິນດີຢູ່ເສມອ: ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຕັ້ງໃຈຢູ່ແຕ່ພຣະສິວະ ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ແລະຖວາຍການກະທຳທຸກຢ່າງເຂົ້າໃນເຮົາຢູ່ເສມອ—ດັ່ງນີ້ paśu ຖືກນຳໄປຫາ pati ດ້ວຍພັກຕິອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 43

यथा मोक्षमवाप्नोति अन्यत्र न तथा क्वचित् कामं ह्यत्र मृतो देवि जन्तुर्मोक्षाय कल्पते

ດັ່ງທີ່ໄດ້ຮັບໂມກສະໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ມີທີ່ໃດອື່ນຈະໄດ້ຢ່າງນັ້ນເລີຍ. ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, jantu ຜູ້ຖືກຜູກມັດທີ່ຕາຍຢູ່ທີ່ນີ້ ດ້ວຍເຫດນັ້ນເອງ ກໍເປັນຜູ້ສົມຄວນຕໍ່ໂມກສະ ເພື່ອການປົດປ່ອຍຈາກພັນທະ।

Verse 44

एतन्मम पुरं दिव्यं गुह्याद्गुह्यतमं महत् ब्रह्मादयो विजानन्ति ये च सिद्धा मुमुक्षवः

«ນີ້ແມ່ນນະຄອນທິບຂອງເຮົາ—ກວ້າງໃຫຍ່ ແລະລັບລຶກທີ່ສຸດ ລຶກກວ່າຄວາມລັບທັງປວງ. ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ຮູ້ຈັກມັນ; ບັນດາສິດທະຜູ້ສຳເລັດ ແລະຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ ກໍຮູ້ຈັກ»។

Verse 45

अतः परमिदं क्षेत्रं परा चेयं गतिर्मम विमुक्तं न मया यस्मान् मोक्ष्यते वा कदाचन

ດັ່ງນັ້ນ ສະຖານທີ່ສັກສິດ (kṣetra) ນີ້ແມ່ນສູງສຸດ ແລະນີ້ແມ່ນທີ່ພຶ່ງອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ. ຜູ້ທີ່ຖືກປົດປ່ອຍຢູ່ທີ່ນີ້ ເຮົາບໍ່ລະທິ້ງ—ແລະບໍ່ມີເວລາໃດທີ່ຈະຖືກໂຍນກັບເຂົ້າສູ່ພັນທະອີກເລີຍ।

Verse 46

मम क्षेत्रमिदं तस्माद् अविमुक्तमिति स्मृतम् नैमिषे च कुरुक्षेत्रे गङ्गाद्वारे च पुष्करे

«ນີ້ແມ່ນກະເສດສັກສິດຂອງເຮົາ; ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ອະວິມຸກຕະ’ (Avimukta) ຄືສະຖານທີ່ທີ່ເຮົາບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນ Naimiṣa, ໃນ Kurukṣetra, ທີ່ Gaṅgādvāra ແລະທີ່ Puṣkara ກໍຄວນຮູ້ຈັກການປະທັບຢູ່ ແລະຄວາມສັກສິດຂອງເຮົາ»।

Verse 47

स्नानात्संसेवनाद्वापि न मोक्षः प्राप्यते यतः इह सम्प्राप्यते येन तत एतद्विशिष्यते

ການໄດ້ມົກສະ ບໍ່ໄດ້ມາຈາກການອາບນ້ຳ ຫຼືການຮັບໃຊ້ພາຍນອກເທົ່ານັ້ນ. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຮູ້ຈັກພຣະສູງສຸດໃນນີ້ແລະດຽວນີ້—ໂດຍພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາ—ນັ້ນແຫຼະຖືກປະກາດວ່າຍອດຍິ່ງ.

Verse 48

प्रयागे वा भवेन्मोक्ष इह वा मत्परिग्रहात् प्रयागादपि तीर्थाग्र्याद् अविमुक्तमिदं शुभम्

ມົກສະອາດຈະໄດ້ທີ່ ປຣະຍາກາ ຫຼືກໍໄດ້ທີ່ນີ້ເອງ ໂດຍການຖືກຮັບເຂົ້າໃນພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ. ອະວິມຸກຕະອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ ຍັງຍິ່ງກວ່າ ປຣະຍາກາ ທີ່ເປັນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ.

Verse 49

धर्मस्योपनिषत् सत्यं मोक्षस्योपनिषच् छमः क्षेत्रतीर्थोपनिषदं न विदुर्बुधसत्तमाः

ຄວາມຈິງແທ້ແມ່ນອຸປະນິສັດ (ແກ່ນໃນ) ຂອງທັມມະ; ຄວາມສະງົບ ແລະ ຄວາມອົດທົນ (ຂະມະ) ແມ່ນອຸປະນິສັດຂອງມົກສະ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ນັກປັນຍາຜູ້ດີທີ່ສຸດ ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ແກ່ນໃນຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດ ແລະ ຕີຣຖະ.

Verse 50

कामं भुञ्जन् स्वपन् क्रीडन् कुर्वन् हि विविधाः क्रियाः अविमुक्ते त्यजेत्प्राणान् जन्तुर्मोक्षाय कल्पते

ແມ່ນແຕ່ຂະນະທີ່ເພີດເພີນກັບກາມະ, ກິນ, ນອນ, ຫຼິ້ນ, ແລະເຮັດກິດຈະກຳໂລກຫຼາຍຢ່າງ, ຖ້າສັດຜູ້ຖືກຜູກມັດ (ຈັນຕຸ) ປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດໃນອະວິມຸກຕະ, ກໍຈະເໝາະສົມສຳລັບມົກສະ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະປະຕິ, ພຣະສິວະ, ຜູ້ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງສະຖານສັກສິດນັ້ນ.

Verse 51

कृत्वा पापसहस्राणि पिशाचत्वं वरं नृणाम् न तु शक्रसहस्रत्वं स्वर्गे काशीपुरीं विना

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຮັດບາບນັບພັນ, ສຳລັບມະນຸດ ການຕົກໄປເປັນພິສາຈາ (piśāca) ຍັງດີກວ່າ ການໄດ້ເປັນອິນທຣະນັບພັນເທົ່າໃນສະຫວັນ ຖ້າບໍ່ມີ ກາຊີປຸຣີ—ນະຄອນຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ໃຫ້ການປົດປ່ອຍຈາກບ່ວງຜູກ (pāśa) ຂອງສັງສາຣະ.

Verse 52

तस्मात्संसेवनीयं हि अविमुक्तं हि मुक्तये जैगीषव्यः परां सिद्धिं गतो यत्र महातपाः

ດັ່ງນັ້ນ ອະວິມຸກຕະ (ກາສີ) ຄວນໄດ້ຮັບການເຂົ້າໄປພຶ່ງພາ ແລະ ບູຊາເປັນນິດ ເພື່ອມຸກຕິ; ເພາະທີ່ນັ້ນ ມະຫາຕະປະສີ ໄຈກີສະວະຍະ ໄດ້ບັນລຸສິດທິສູງສຸດ—ມຸກຕິ ພາຍໃຕ້ພະປະຕິ ຜູ້ຕັດຂາດປາຊະຂອງປະຊຸ (ວິນຍານ)។

Verse 53

अस्य क्षेत्रस्य माहात्म्याद् भक्त्या च मम भावितः जैगीषव्यगुहा श्रेष्ठा योगिनां स्थानमिष्यते

ໂດຍອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ ແລະ ໂດຍພັກຕິທີ່ຊຶມຊາບດ້ວຍຂ້າ (ພຣະເຈົ້າ) ຖ້ຳຂອງໄຈກີສະວະຍະອັນປະເສີດ ຖືກຍອມຮັບວ່າເປັນສະຖານອັນສູງສຸດຂອງພວກໂຍຄີນ।

Verse 54

ध्यायन्तस्तत्र मां नित्यं योगाग्निर्दीप्यते भृशम् कैवल्यं परमं याति देवानामपि दुर्लभम्

ເມື່ອພວກເຂົາພິຈາລະນາຂ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໄຟໂຍຄະພາຍໃນຈະລຸກໂຊດຢ່າງແຮງ; ແລ້ວຈະບັນລຸກາຍວັນຍະອັນສູງສຸດ—ການຫຼຸດພົ້ນທີ່ແມ່ນແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້.

Verse 55

अव्यक्तलिङ्गैर्मुनिभिः सर्वसिद्धान्तवेदिभिः इह सम्प्राप्यते मोक्षो दुर्लभो ऽन्यत्र कर्हिचित्

ໂດຍພວກມຸນີຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ລິງຄະອະວະຍັກຕະ (ບໍ່ປາກົດ) ແລະ ຜູ້ຮູ້ສິດທານຕະທັງປວງ, ມົກສະຖືກບັນລຸໄດ້ຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ; ທີ່ອື່ນໃນເວລາໃດກໍຍາກຢ່າງຍິ່ງຈະໄດ້.

Verse 56

तेभ्यश्चाहं प्रवक्ष्यामि योगैश्वर्यमनुत्तमम् आत्मनश्चैव सायुज्यम् ईप्सितं स्थानमेव च

ແລະແກ່ພວກເຂົາ ຂ້າຈະປະກາດອຳນາດສູງສຸດອັນເກີດຈາກໂຍຄະ (ໂຍຄໄອສະວະຣະຍະ) ທີ່ຫາສິ່ງໃດເທົ່າບໍ່ໄດ້; ທັງການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງ (ສາຍຸຊະຍະ) ຂອງວິນຍານກັບອາຕະມາສູງສຸດ (ພະປະຕິ) ແລະ ສະຖານທີ່ອັນປາຖະໜານັ້ນເອງທີ່ໄດ້ບັນລຸໂດຍມັນ.

Verse 57

कुबेरो ऽत्र मम क्षेत्रे मयि सर्वार्पितक्रियः क्षेत्रसंसेवनादेव गणेशत्वमवाप ह

ໃນທີ່ນີ້ ໃນກະເສດອັນສັກສິດຂອງເຮົາ ກຸເບຣະໄດ້ອຸທິດກິດທັງປວງແດ່ເຮົາຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະໂດຍການຮັບໃຊ້ກະເສດນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນຄະເນຊາ (Gaṇeśa)។

Verse 58

संवर्तो भविता यश् च सो ऽपि भक्तो ममैव तु इहैवाराध्य मां देवि सिद्धिं यास्यत्यनुत्तमाम्

ແລະຜູ້ທີ່ຈະມີນາມວ່າ ສັມວັດຕະ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວ. ໂອ ເທວີ, ບູຊາເຮົາຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ລາວຈະໄດ້ບັນລຸສິດທິ (siddhi) ອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 59

पराशरसुतौ योगी ऋषिर्व्यासो महातपाः मम भक्तो भविष्यश् च वेदसंस्थाप्रवर्तकः

ໂຍຄີ ຣິສິ ວຽາສະ ຜູ້ມີຕະປະອັນໃຫຍ່ ເກີດເປັນບຸດຂອງ ປະຣາຊະຣະ ຈະເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ; ແລະລາວຈະເປີດທາງໃຫ້ການຟື້ນຟູ ແລະການສືບທອດທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງປະເພນີເວດ.

Verse 60

रंस्यते सो ऽपि पद्माक्षि क्षेत्रे ऽस्मिन्मुनिपुङ्गवः ब्रह्मा देवर्षिभिः सार्द्धं विष्णुर्वापि दिवाकरः

ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ, ໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້ ມຸນິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍພາກັນຊື່ນບານ. ພຣະພຣະຫມາກໍສຳລອງລີລາຢູ່ນີ້ກັບເທວະຣິສິທັງຫຼາຍ; ແລະພຣະວິສນຸກໍດ້ວຍ, ທັງພຣະອາທິດ (ທິວາກະຣະ) ກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 61

देवराजस्तथा शक्रो ये ऽपि चान्ये दिवौकसः उपासते महात्मानः सर्वे मामिह सुव्रते

ໂອ ສຸວຣະຕາ, ອິນທຣະ ຈອມເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍ ສັກຣະ ແລະເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນອື່ນໆ ບັນດາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ທັງໝົດ ລ້ວນບູຊາເຮົາຢູ່ນີ້.

Verse 62

अन्ये ऽपि योगिनो दिव्याश् छन्नरूपा महात्मनः अनन्यमनसो भूत्वा मामिहोपासते सदा

ຍັງມີໂຍຄີທິບອື່ນໆອີກ—ມະຫາອາດຕະມາ ປາກົດໃນຮູບທີ່ປິດບັງ—ເຮັດໃຈໃຫ້ເປັນຈຸດດຽວ ແລະໃນໂລກນີ້ ບູຊາຂ້ອຍ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງສະເໝີດ້ວຍອຸປາສະນາພາຍໃນ।

Verse 63

विषयासक्तचित्तो ऽपि त्यक्तधर्मरतिर्नरः इह क्षेत्रे मृतः सो ऽपि संसारे न पुनर्भवेत्

ແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ໃຈຕິດກັບອາຣົມສຳຜັດ ແລະລະທິ້ງຄວາມຍິນດີໃນທຳມະ—ຖ້າຕາຍໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ ກໍບໍ່ກັບໄປເກີດໃໝ່ໃນສັງສາຣະອີກ।

Verse 64

ये पुनर्निर्ममा धीराः सत्त्वस्था विजितेन्द्रियाः व्रतिनश् च निरारम्भाः सर्वे ते मयि भाविताः

ແຕ່ບັນດາຜູ້ມັ່ນຄົງຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຍຶດຖື, ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຕະວະ, ຊະນະອິນທຣີ, ຖືວຣະຕະ, ແລະບໍ່ກ່ອງກຽວກັບການເລີ່ມໃໝ່—ທຸກຄົນນັ້ນຖືກຫຼໍ່ຫຼອມໃນຂ້ອຍ (ພຣະສິວະ) ພາຍໃນ।

Verse 65

देवदेवं समासाद्य धीमन्तः संगवर्जिताः गता इह परं मोक्षं प्रसादान्मम सुव्रते

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະເທວະເທວ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ, ບັນດາຜູ້ຮູ້ທີ່ປາດສະຈາກຄວາມຕິດພັນ ໄດ້ບັນລຸໂມກສະອັນສູງສຸດໃນທີ່ນີ້ເອງ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້ອຍ, ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ।

Verse 66

जन्मान्तरसहस्रेषु यं न योगी समाप्नुयात् तमिहैव परं मोक्षं प्रसादान्मम सुव्रते

ໂມກສະອັນສູງສຸດທີ່ໂຍຄີອາດບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້ແມ່ນແຕ່ຜ່ານການເກີດພັນໆຄັ້ງ—ໃນທີ່ນີ້ເອງ, ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະມັ່ນຄົງ, ໂມກສະສູງສຸດນັ້ນຖືກປະທານໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້ອຍ।

Verse 67

गोप्रेक्षकम् इदं क्षेत्रं ब्रह्मणा स्थापितं पुरा कैलासभवनं चात्र पश्य दिव्यं वरानने

ທົ່ງສັກສິດນີ້ ຊື່ «ໂກປເຣກສະກະ» ຖືກພຣະພຣະຫມາສ້າງຕັ້ງໄວ້ແຕ່ບູຮານ. ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ຈົ່ງເບິ່ງທີ່ນີ້—ພະວິຫານດິວະອັນສະຫວ່າງໄສແຫ່ງໄກລາສາ.

Verse 68

गोप्रेक्षकम् अथागम्य दृष्ट्वा मामत्र मानवः न दुर्गतिमवाप्नोति कल्मषैश् च विमुच्यते

ຜູ້ໃດມາຮອດ «ໂກປເຣກສະກະ» ແລ້ວໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້ ມະນຸດນັ້ນຈະບໍ່ຕົກໄປສູ່ຄະຕິຊົ່ວ; ແລະຍັງພົ້ນຈາກມົນທິນ (kalmaṣa) ອີກດ້ວຍ.

Verse 69

कपिलाह्रदम् इत्येवं तथा वै ब्रह्मणा कृतम् गवां स्तन्यजतोयेन तीर्थं पुण्यतमं महत्

ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ «ກະປິລາ-ຫຣະດະ»; ແລະແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງຕັ້ງໄວ້. ດ້ວຍນ້ຳທີ່ເກີດຈາກນ້ຳນົມຂອງຝູງງົວ ມັນຈຶ່ງເປັນຕີຣຖະອັນໃຫຍ່—ບໍລິສຸດຍິ່ງ—ເໝາະສຳລັບຜ່ອນຄາຍພາຊະ (pāśa) ຂອງປະຊຸ (paśu) ດ້ວຍການສຳຜັດອັນສັກສິດ ແລະພັກຕິຕໍ່ພຣະປະຕິ (Pati).

Verse 70

अत्रापि स्वयमेवाहं वृषध्वज इति स्मृतः सान्निध्यं कृतवान् देवि सदाहं दृश्यते त्वया

«ທີ່ນີ້ອີກດ້ວຍ ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າເອງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ວຣິສະທະວະຈະ (Vṛṣadhvaja)—ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງສານນິດຍະ (sānnidhya) ຄືການປະທັບຢູ່ໃກ້ຊິດຂອງຕົນໃນທີ່ນີ້, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຈົ້າເຫັນເສມອ»

Verse 71

भद्रतोयं च पश्येह ब्रह्मणा च कृतं ह्रदम् सर्वैर्देवैरहं देवि अस्मिन्देशे प्रसादितः

«ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງເບິ່ງນ້ຳອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ ແລະຫຣະດະທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງ. ໃນດິນແດນນີ້ເອງ, ໂອ ເທບທິດາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກເທວະທັງປວງບູຊາຂໍພຣະກະລຸນາ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານພຣະປະສາດ»

Verse 72

गच्छोपशमम् ईशेति उपशान्तः शिवस् तथा अत्राहं ब्रह्मणानीय स्थापितः परमेष्ठिना

“ໂອ ພຣະເຈົ້າ ອີສະ, ຂໍໃຫ້ສົງບົບ—ເຂົ້າສູ່ຄວາມສະງົບ” ເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຊິວະຈຶ່ງສົງບົບລົງ. ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມານໍາຂ້ອຍມາທີ່ນີ້ ແລະ ພຣະປະຣະເມດຖິນ (ຜູ້ຈັດຕັ້ງສູງສຸດ) ໄດ້ສະຖາປະນາຂ້ອຍ ເພື່ອໃຫ້ການບູຊາໄດ້ມີພຣະອົງປະທັບຢູ່.

Verse 73

ब्रह्मणा चापि संगृह्य विष्णुना स्थापितः पुनः ब्रह्मणापि ततो विष्णुः प्रोक्तः संविग्नचेतसा

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຮວບຮວມລະບຽບທີ່ແຕກກະຈາຍ ແລະໃຫ້ພຣະວິສນຸສະຖາປະນາຄືນອີກຄັ້ງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ກັງວົນສັ່ນໄຫວ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະວິສນຸ ເພື່ອຊອກຫາທາງທີ່ຖືກ ໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍຕັ້ງມັ່ນອີກຄັ້ງໃຕ້ພຣະປະຕິ (ພຣະເຈົ້າ).

Verse 74

मयानीतमिदं लिङ्गं कस्मात् स्थापितवान् असि तमुवाच पुनर् विष्णुर् ब्रह्माणं कुपिताननम्

“ລິງຄະນີ້ ຂ້ອຍເປັນຜູ້ນໍາມາ—ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງສະຖາປະນາມັນ?” ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີໃບໜ້າແດງກ່ຳດ້ວຍຄວາມໂກດ.

Verse 75

रुद्रे देवे ममात्यन्तं परा भक्तिर्महत्तरा मयैव स्थापितं लिङ्गं तव नाम्ना भविष्यति

ໃນພຣະຣຸດຣະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເທວະ, ຄວາມພັກດີບູຊາຂອງຂ້ອຍແມ່ນສູງສຸດ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼືອເກີນ. ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະທີ່ຂ້ອຍສະຖາປະນາ ຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມຂອງເຈົ້າເອງ.

Verse 76

हिरण्यगर्भ इत्येवं ततो ऽत्राहं समास्थितः दृष्ट्वैनमपि देवेशं मम लोकं व्रजेन्नरः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນນາມ “ຫິຣັນຍະຄັຣພະ” ຂ້ອຍໄດ້ຕັ້ງຢູ່ທີ່ນີ້. ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະເທວະເອຊະ (ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ອົງນີ້ ຈະໄດ້ໄປຮອດໂລກຂອງຂ້ອຍ—ເຂົ້າສູ່ພຣະອານາຈັກອັນທິບພະຍະດ້ວຍການເຫັນນັ້ນ.

Verse 77

ततः पुनरपि ब्रह्मा मम लिङ्गमिदं शुभम् स्थापयामास विधिवद् भक्त्या परमया युतः

ຕໍ່ມາອີກຄັ້ງ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ໄດ້ສະຖາປະນາ ລິງຄະອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງນີ້ ຕາມພິທີກຳນົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 78

स्वर्लीनेश्वर इत्येवम् अत्राहं स्वयमागतः प्राणान् इह नरस्त्यक्त्वा न पुनर्जायते क्वचित्

«ດັ່ງນັ້ນ ສະຖານທີ່ນີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ສະວັຣລີເນສະວະຣະ’। ທີ່ນີ້ ຂ້າເຈົ້າໄດ້ມາດ້ວຍຕົນເອງ। ຜູ້ໃດທີ່ປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້ ຈະບໍ່ເກີດອີກໃນທີ່ໃດເລີຍ»។

Verse 79

अनन्या सा गतिस्तस्य योगिनां चैव या स्मृता व्याघ्रेश्वर अस्मिन्नपि मया देशे दैत्यो दैवतकण्टकः

ສິ່ງນັ້ນແຕ່ອັນດຽວ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນທີ່ພຶ່ງອັນບໍ່ມີຄູ່ ແລະເປັນເປົ້າໝາຍອັນດຽວ—ແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງໂຍຄີທັງຫຼາຍດ້ວຍ. ໂອ ວຽາຄເຣສະວະຣະ, ໃນແດນຂອງຂ້າເຈົ້ານີ້ເອງ ຍັງມີໄດຕະຍະຜູ້ໜຶ່ງ ເປັນໜາມທີ່ທຳຮ້າຍເທວະ ແລະນຳອຸປະສັກມາ।

Verse 80

व्याघ्ररूपं समास्थाय निहतो दर्पितो बली व्याघ्रेश्वर इति ख्यातो नित्यमत्राहमास्थितः

ເມື່ອຮັບຮູບເປັນເສືອ ຂ້າເຈົ້າໄດ້ປະຫານຜູ້ແຂງແກ່ງຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າເຈົ້າຈຶ່ງໂດງດັງນາມວ່າ ວຽາຄເຣສະວະຣະ ແລະຂ້າເຈົ້າສະຖິດຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດການ।

Verse 81

न पुनर्दुर्गतिं याति दृष्ट्वैनं व्याघ्रमीश्वरम् उत्पलो विदलश्चैव यौ दैत्यौ ब्रह्मणा पुरा

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງນີ້ເປັນ ວຽາຄຣ-ອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະໃນຮູບເສືອ) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຕົກໄປສູ່ຄະຕິອັນຊົ່ວອີກ. ໃນການກ່ອນ ແມ່ນແຕ່ໄດຕະຍະສອງຕົນ—ອຸຕະພະລະ ແລະ ວິດະລະ—ກໍໄດ້ພົ້ນຈາກການຕົກຕ່ຳນັ້ນ ໂດຍການເຫັນນີ້ ດັ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະກາດໄວ້।

Verse 82

स्त्रीवध्यौ दर्पितौ दृष्ट्वा त्वयैव निहतौ रणे सावज्ञं कन्दुकेनात्र तस्येदं देहमास्थितम्

ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄົນອວດອ້າງເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ຄວນຖືກຂ້າເນື່ອງຈາກການຜິດຕໍ່ແມ່ຍິງ—ແລະເຈົ້າເອງໄດ້ຟັນລົງໃນສົງຄາມ. ແຕ່ທີ່ນີ້ ໂດຍຄວາມດູໝິ່ນ ດ້ວຍພຽງລູກບານໜຶ່ງ ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາກັບມາຮັບຮ່າງນີ້ອີກຄັ້ງ.

Verse 83

आदावत्राहमागम्य प्रस्थितो गणपैः सह ज्येष्ठस्थानमिदं तस्माद् एतन्मे पुण्यदर्शनम्

ໃນຕອນແຮກ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຮອດທີ່ນີ້ ແລ້ວຈຶ່ງອອກເດີນທາງພ້ອມກັບພວກກະນະ (Gaṇa). ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນີ້ແມ່ນ ຊະເຍດຖະ-ສະຖານ ບ່ອນສັກສິດອັນສູງສຸດ; ການໄດ້ເຫັນມັນເປັນດາຣະຊະນະທີ່ໃຫ້ບຸນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 84

देवैः समन्ताद् एतानि लिङ्गानि स्थापितान्यतः दृष्ट्वापि नियतो मर्त्यो देहभेदे गणो भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເທວະດາໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ຮອບດ້ານທຸກທິດ. ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ມີຈິດຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິ ເພີງແຕ່ເຫັນມັນ ເມື່ອຮ່າງກາຍແຕກສະລາຍ (ຕາຍ) ກໍຈະເປັນ Gaṇa ຜູ້ຕິດຕາມໃນຂະບວນຂອງພຣະສິວະ.

Verse 85

पित्रा ते शैलराजेन पुरा हिमवता स्वयम् मम प्रियहितं स्थानं ज्ञात्वा लिङ्गं प्रतिष्ठितम्

ໃນອະດີດ ພໍ່ຂອງເຈົ້າ—ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ ຮິມະວັດ—ໄດ້ຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ບ່ອນນີ້ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ຮັກແລະເປັນປະໂຫຍດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ ປະຕິ); ແລ້ວຈຶ່ງສະຖາປະນາລິງຄະໄວ້ທີ່ນີ້.

Verse 86

शैलेश्वरमिति ख्यातं दृश्यतामिह चादरात् दृष्ट्वैतन्मनुजो देवि न दुर्गतिमतो व्रजेत्

ມັນໂດງດັງວ່າ “ຊາຍເລສະວະຣະ” (Śaileśvara); ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເບິ່ງມັນຢູ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ໂອ ເທວີ, ມະນຸດຜູ້ໄດ້ເຫັນສິ່ງນີ້ ຈະບໍ່ຕົກໄປສູ່ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍແຫ່ງຊະຕາກຳ—ບໍ່ໄປສູ່ຄວາມອັບອາຍແລະຄວາມຕົກຕ່ຳ.

Verse 87

नद्येषा वरुणा देवि पुण्या पापप्रमोचनी क्षेत्रमेतद् अलंकृत्य जाह्नव्या सह संगता

ໂອ ເທວີ, ແມ່ນ້ຳ ວະຣຸນາ ນີ້ເປັນແມ່ນ້ຳບຸນບໍລິສຸດ ຊ່ວຍປົດປ່ອຍສັດທັງຫຼາຍຈາກບາບ; ນາງໄດ້ປະດັບປະດາກສະເຂດສັກສິດນີ້ ແລ້ວໄປຮ່ວມສົມທົບກັບ ຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ທີ່ຈຸດສົມທົບ.

Verse 88

स्थापितं ब्रह्मणा चापि संगमे लिङ्गमुत्तमम् संगमेश्वरम् इत्येवं ख्यातं जगति दृश्यताम्

ທີ່ຈຸດສົມທົບອັນສັກສິດ ພຣະພຣະຫມາກໍໄດ້ສະຖາປະນາ ລິງຄະອັນສູງສຸດນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໂດງດັງໃນໂລກວ່າ “ສັງຄະເມສະວະຣະ” ໃຫ້ທຸກຄົນໄດ້ເຫັນເຖິງ.

Verse 89

संगमे देवनद्या हि यः स्नात्वा मनुजः शुचिः अर्चयेत् संगमेश्वरं तस्य जन्मभयं कुतः

ທີ່ຈຸດສົມທົບແຫ່ງແມ່ນ້ຳເທວະ ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໄດ້ອາບນ້ຳແລ້ວບໍລິສຸດ ແລ້ວບູຊາ ສັງຄະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງການສົມທົບ) ສໍາລັບວິນຍານນັ້ນ ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ການເກີດອີກຈະເຫຼືອຢູ່ໃສ?

Verse 90

इदं मन्ये महाक्षेत्रं निवासो योगिनां परम् क्षेत्रमध्ये च यत्राहं स्वयं भूत्वाग्रमास्थितः

“ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ນີ້ແມ່ນມະຫາກສະເຂດ—ທີ່ພັກອັນສູງສຸດຂອງໂຍຄີທັງຫຼາຍ; ເພາະໃນໃຈກາງຂອງກສະເຂດນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ປະກົດດ້ວຍຕົນເອງ ແລະຢືນສະຖາປະນາຢູ່ເບື້ອງໜ້າ.”

Verse 91

मध्यमेश्वरमित्येवं ख्यातः सर्वसुरासुरैः सिद्धानां स्थानमेतद्धि मदीयव्रतधारिणाम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໂດງດັງໃນຫມູ່ເທວະແລະອະສຸຣະທັງປວງວ່າ “ມັດທະຍະເມສະວະຣະ”. ແທ້ຈິງ ນີ້ແມ່ນຖິ່ນພັກອັນສັກສິດຂອງສິດທະ—ຂອງຜູ້ຖືວຣະຕະຕາມທີ່ຂ້ອຍບັນຍັດ.

Verse 92

योगिनां मोक्षलिप्सूनां ज्ञानयोगरतात्मनाम् दृष्ट्वैनं मध्यमेशानं जन्म प्रति न शोचति

ສໍາລັບພວກໂຍຄີຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ ແລະມີຈິດໃຈຈົມຢູ່ໃນໂຍຄະແຫ່ງປັນຍາ ເມື່ອໄດ້ເຫັນອີຊານະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງພາຍໃນໃນສະພາບກາງ—ພວກເຂົາບໍ່ໂສກເສົ້າຕໍ່ການເກີດອີກເທື່ອໜຶ່ງ।

Verse 93

स्थापितं लिङ्गमेतत्तु शुक्रेण भृगुसूनुना नाम्ना शुक्रेश्वरं नाम सर्वसिद्धामरार्चितम्

ລິງຄະນີ້ແທ້ໆ ຖືກສະຖາປະນາໂດຍສຸກຣະ ບຸດຂອງພຣະພຣິກຸ; ມີນາມວ່າ “ສຸກເກຣສະວະຣະ” ແລະຖືກບູຊາໂດຍສິດທະທັງປວງ ແລະເທວະອະມະຣະທັງຫຼາຍ; ເປັນຖານຮອງອັນປະຈັກແຈ້ງໃຫ້ອາດມາເຂົ້າໃກ້ປະຕິ—ພຣະສິວະເຈົ້າ।

Verse 94

दृष्ट्वैनं नियतः सद्यो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः मृतश् च न पुनर्जन्तुः संसारी तु भवेन्नरः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນ (ລິງຄະຂອງພຣະສິວະ) ນີ້ດ້ວຍຈິດໃຈມີວິໄນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໃນທັນທີ; ແລະເມື່ອຕາຍ ສັດນັ້ນບໍ່ເກີດອີກ ມະນຸດບໍ່ກັບໄປເປັນຜູ້ພະເລີນໃນສັງສາຣະອີກເລີຍ।

Verse 95

पुरा जम्बूकरूपेण असुरो देवकण्टकः ब्रह्मणो हि वरं लब्ध्वा गोमायुर्बन्धशङ्कितः

ໃນການກ່ອນ ອະສຸຣະຜູ້ເປັນໄພແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ປ່ຽນຮູບເປັນໝາປ່າ (jackal). ໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວກໍຢູ່ດ້ວຍຄວາມຢ້ານວ່າຈະຖືກຜູກມັດ ດັ່ງຈອກທີ່ສົງໄສກັບດັກບ່ວງ।

Verse 96

निहतो हिमवत्पुत्रि जम्बूकेशस्ततो ह्यहम् अद्यापि जगति ख्यातं सुरासुरनमस्कृतम्

ໂອ ທິດາແຫ່ງຫິມະວານ! ເມື່ອຂ້າໄດ້ສັງຫານຈັມບູເກສະ (Jambūkeśa) ແລ້ວ ຂ້າຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ “ຈັມບູເກສະວະຣະ”। ຈົນທຸກມື້ນີ້ໃນໂລກ ຂ້າເປັນທີ່ໂດ່ງດັງ ແລະຖືກນົບນ້ອມໂດຍທັງເທວະແລະອະສຸຣະ।

Verse 97

दृष्ट्वैनमपि देवेशं सर्वान्कामानवाप्नुयात् ग्रहैः शुक्रपुरोगैश् च एतानि स्थापितानि ह

ແມ່ນແຕ່ເບິ່ງເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງນີ້ ກໍບັນລຸຄວາມປາດຖະນາທັງຫມົດໄດ້. ຮູບ/ລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ ຖືກສະຖາປະນາໂດຍອຳນາດດາວເຄາະ ໂດຍມີສຸກຣະ (ວີນັດ) ເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 98

पश्य पुण्यानि लिङ्गानि सर्वकामप्रदानि तु एवमेतानि पुण्यानि मन्निवासानि पार्वति

ໂອ ປາຣະວະຕີ ຈົ່ງເບິ່ງລິງຄະອັນບຸນບໍລິສຸດເຫຼົ່ານີ້—ມັນປະທານຄວາມປາດຖະນາອັນຊອບທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະອັນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນຖືກສະຖາປະນາເປັນທີ່ປະທັບຂອງເຮົາ, ໂອ ປາຣະວະຕີ.

Verse 99

कथितानि मम क्षेत्रे गुह्यं चान्यदिदं शृणु चतुःक्रोशं चतुर्दिक्षु क्षेत्रमेतत्प्रकीर्तितम्

ເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງກະເສດຕະອັນສັກສິດຂອງເຮົາແລ້ວ; ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຄວາມລັບອື່ນອີກ. ກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ ຖືກປະກາດວ່າກວ້າງໄປສີ່ກຣົຊະ ໃນສີ່ທິດ.

Verse 100

योजनं विद्धि चार्वङ्गि मृत्युकाले ऽमृतप्रदम् महालयगिरिस्थं मां केदारे च व्यवस्थितम्

ໂອ ຜູ້ມີອວັຍະວະງາມ ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພາຍໃນໜຶ່ງໂຢຊະນະ ໃນຍາມມໍຣະນະ ເຮົາປະທານຄວາມອະມະຕະ. ເຮົາປະທັບຢູ່ເທິງພູມະຫາລະຍະ ແລະຍັງຖືກສະຖາປະນາຢູ່ທີ່ ເກດາຣະ ດ້ວຍ.

Verse 101

गणत्वं लभते दृष्ट्वा ह्य् अस्मिन्मोक्षो ह्यवाप्यते गाणपत्यं लभेद्यस्माद् यतः सा मुक्तिरुत्तमा

ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນຄະນະ (Gaṇa); ແທ້ຈິງ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mokṣa) ກໍບັນລຸໄດ້ທີ່ນີ້. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ສະພາບເປັນຜູ້ສັງກັດພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (Gaṇapati) ເພາະການຫຼຸດພົ້ນນັ້ນແມ່ນສູງສຸດ.

Verse 102

ततो महालयात् तस्मात् केदारान्मध्यमादपि स्मृतं पुण्यतमं क्षेत्रम् अविमुक्तं वरानने

ຈາກນັ້ນ ເກີນມະຫາລະຍະນັ້ນ ແລະເກີນເກດາຣາ ກັບບ່ອນສັກສິດກາງໆ ທັງຫຼາຍ ຍັງມີເຂດສັກສິດທີ່ມີບຸນສູງສຸດ ທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ອະວິມຸກຕະ» (ກາສີ) ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ—ທີ່ນັ້ນ ພຣະປະຕິ ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງປະຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ແລະປະທານການຫຼຸດພົ້ນຈາກປາຊາ (ພັນທະ) ໃຫ້.

Verse 103

केदारं मध्यमं क्षेत्रं स्थानं चैव महालयम् मम पुण्यानि भूर्लोके तेभ्यः श्रेष्ठतमं त्विदम्

ເກດາຣາແມ່ນເຂດສັກສິດກາງ ແລະບ່ອນນີ້ເອງແມ່ນມະຫາລະຍະ. ໃນບັນດາສະຖານທີ່ບຸນຂອງເຮົາໃນໂລກມະນຸດ ບ່ອນນີ້ເປັນທີ່ຍອດຢ່າງທີ່ສຸດ.

Verse 104

यतः सृष्टास्त्विमे लोकास् ततः क्षेत्रमिदं शुभम् कदाचिन्न मया मुक्तम् अविमुक्तं ततो ऽभवत्

ເນື່ອງຈາກຜູ້ທີ່ໂລກທັງຫຼາຍນີ້ເກີດອອກມາ ດັ່ງນັ້ນເຂດສັກສິດນີ້ຈຶ່ງເປັນມົງຄຸນ. ເພາະເຮົາບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງມັນໃນເວລາໃດໆ ມັນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ «ອະວິມຸກຕະ» ແດນ “ບໍ່ຖືກລະທິ້ງ”.

Verse 105

अविमुक्तेश्वरं लिङ्गं मम दृष्ट्वेह मानवः सद्यः पापविनिर्मुक्तः पशुपाशैर्विमुच्यते

ມະນຸດຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນລິງຄະ «ອະວິມຸກເຕສະວະຣະ» ຂອງເຮົາໃນບ່ອນນີ້ ຈະພົ້ນບາບໃນທັນທີ ແລະຖືກປົດປ່ອຍຈາກປາຊາ ທີ່ຜູກມັດປະຊຸ (ວິນຍານສ່ວນບຸກຄົນ).

Verse 106

शैलेशं संगमेशं च स्वर्लीनं मध्यमेश्वरम् हिरण्यगर्भम् ईशानं गोप्रेक्षं वृषभध्वजम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະສິວະ ເປັນຊາເລສະ ຈອມເຂົາ; ເປັນສັງຄະເມສະ ຈອມແຫ່ງຈຸດບັນຈົບນ້ຳສັກສິດ; ເປັນສະວັນລີນະ ຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນ; ເປັນມັດຍະເມສະວະຣະ ຈອມກາງ ຜູ້ປົກຄອງພາຍໃນ; ເປັນຫິຣັນຍະຄັຣພະ ແຫຼ່ງທອງແຫ່ງການປະກົດ; ເປັນອີຊານະ ຈອມອຳນາດ; ເປັນໂກປເຣກສະ ຜູ້ເຝົ້າມອງຝູງງົວແລະຄວາມທຳ; ແລະເປັນວຣິສະພະທະວະຈະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ.

Verse 107

उपशान्तं शिवं चैव ज्येष्ठस्थाननिवासिनम् शुक्रेश्वरं च विख्यातं व्याघ्रेशं जम्बुकेश्वरम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົດກະບົດນະມັດສະການແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ສະງົບສະງັດຢ່າງສົມບູນ ແລະເປັນມົງຄຸນ—ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນສະຖານສັກສິດດັ່ງເດີມ (ເຈຍດຖະສະຖານ). ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະສຸກເຣສະວະຣະຜູ້ມີຊື່ສຽງ; ແດ່ພຣະວຽກເຣສະ ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນດິນແດນເສືອ; ແລະແດ່ພຣະຈຳບຸເກສະວະຣະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງປ່າຈຳບຸ—ທຸກອົງເປັນການປາກົດແຫ່ງລິງຄະຂອງພະຕິ ຜູ້ປົດພາສະທີ່ຜູກມັດປະສຸໄວ້.

Verse 108

दृष्ट्वा न जायते मर्त्यः संसारे दुःखसागरे सूत उवाच एवम् उक्त्वा महादेवो दिशः सर्वा व्यलोकयत्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນຄວາມຈິງນັ້ນແລ້ວ ມະນຸດຜູ້ຕ້ອງຕາຍຈະບໍ່ເກີດຄືນອີກໃນສັງສາຣະ ອັນເປັນທະເລແຫ່ງທຸກຂ໌. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອມະຫາເທວະກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ສຳຫຼວດເບິ່ງທິດທັງປວງ.

Verse 109

विलोक्य संस्थिते पश्चाद् देवदेवे महेश्वरे अकस्मादभवत्सर्वः स देशोज्ज्वलितो यथा

ເມື່ອເຂົາເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງເຫັນມະຫາເທວະ—ເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ປະທັບຢືນຢູ່ນັ້ນແລ້ວ ທັນໃດນັ້ນ ດິນແດນທັງໝົດກໍສະຫວ່າງໄສ ດັ່ງຖືກສ່ອງສະຫວ່າງທຸກທິດ.

Verse 110

ततः पाशुपताः सिद्धा भस्माभ्यङ्गसितप्रभाः माहेश्वरा महात्मानस् तथा वै नियतव्रताः

ແລ້ວຈຶ່ງປາກົດຂຶ້ນບັນດາປາຊຸປະຕະຜູ້ສຳເລັດ—ຜູ້ຕິດຕາມພະປາຊຸປະຕິ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມຂາວຜ່ອງຂອງຂີ້ເທົ່າສັກສິດທີ່ທາທົ່ວກາຍ. ພວກເຂົາເປັນຜູ້ບູຊາມະເຫສະວະຣະ ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະອັນມີວິໄນ.

Verse 111

बहवः शतशो ऽभ्येत्य नमश्चक्रुर्महेश्वरम् पुनर्निरीक्ष्य योगेशं ध्यानयोगं च कृत्स्नशः

ຫຼາຍຄົນ—ເປັນຮ້ອຍໆ—ເຂົ້າມາແລ້ວກໍນະມັດສະການພຣະມະເຫສະວະຣະ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເບິ່ງຄືນອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະຍົກເກສະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ, ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຢ່າງຄົບຖ້ວນຊຶ່ງທັງໝົດແຫ່ງວິທີທາງທະຍານໂຍຄະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນພະຕິ ປາກົດເປັນທັງຮູບພາບ ແລະແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງການດຳດິ່ງໃນສະມາທິ.

Verse 112

तस्थुरात्मानमास्थाय लीयमाना इवेश्वरे स्थितानां स तदा तेषां देवदेव उमापतिः

ຕັ້ງຢູ່ໃນອາດມັນພາຍໃນຂອງຕົນ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ດັ່ງກຳລັງລະລາຍເຂົ້າໃນ ອີສະວະຣະ. ແລ້ວ ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະອົງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ອຸມາປະຕິ ພຣະປະຕິສູງສຸດ—ປາກົດໃນສະພາວະສະມາທິນັ້ນ.

Verse 113

स बिभ्रत्परमां मूर्तिं बभूव पुरुषः प्रभुः कृत्स्नं जगदिहैकस्थं कर्तुम् अन्त इव स्थितः

ພຣະອົງຊົງຮັບເອົາຮູບອັນສູງສຸດ ແລະເປັນພຣະປຸຣຸສະ ຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ. ພຣະອົງຢືນດັ່ງຢູ່ຂອບເຂດແຫ່ງລະລາຍ ພ້ອມຈະຮວບຮວມຈັກກະວານທັງປວງໃຫ້ເປັນພາວະດຽວ.

Verse 114

तस्य तां परमां मूर्तिम् आस्थितस्य जगत्प्रभोः न शशाक पुनर्द्रष्टुं हृष्टरोमा गिरीन्द्रजा

ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງຊົງຮັບເອົາຮູບອັນສູງສຸດນັ້ນ ກິຣິຈາ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ ຂົນລຸກຊັນດ້ວຍຄວາມປິຕິເກງຂາມ ກໍບໍ່ອາດເບິ່ງມັນອີກໄດ້.

Verse 115

ततस्त्वदृष्टमाकारं बुद्ध्वा सा प्रकृतिस्थितम् प्रकृतेर्मूर्तिमास्थाय योगेन परमेश्वरी

ແລ້ວນາງໄດ້ເຂົ້າໃຈຮູບອັນມອງບໍ່ເຫັນ ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນປຣະກຣິຕິ. ພຣະເທວີສູງສຸດ ປະຣະເມສະວະຣີ ໂດຍຍົກະ ໄດ້ຮັບເອົາຮ່າງເປັນມູຣຕິແຫ່ງປຣະກຣິຕິເອງ.

Verse 116

तं शशाक पुनर्द्रष्टुं हरस्य च महात्मनः ततस्ते लयमाधाय योगिनः पुरुषस्य तु

ນາງສາມາດເບິ່ງພຣະຫະຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ອີກຄັ້ງ. ແລ້ວບັນດາໂຍຄີເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ວາງຕົນເຂົ້າສູ່ລະລາຍດ້ວຍສະມາທິ ແລະຫຼວມເຂົ້າໃນໂຍຄິນນັ້ນ—ໃນປຸຣຸສະສູງສຸດ.

Verse 117

विविशुर्हृदयं सर्वे दग्धसंसारबीजिनः पञ्चाक्षरस्य वै बीजं संस्मरन्तः सुशोभनम्

ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ເຂົ້າສູ່ «ຫົວໃຈ» (ສະຖານສັກສິດໃນຈິດຮູ້) ໂດຍເມັດພັນແຫ່ງສັງສາຣາຖືກເຜົາສິ້ນແລ້ວ; ເພາະພວກເຂົາລະລຶກບີຊະອັນສະຫວ່າງໄສຂອງປັນຈາກຊະຣະ—ມັນຕຣາ 5 ພະຍາງຂອງພຣະສິວະ—ທີ່ເຜົາພາຊະແຫ່ງສັງສາຣາ ແລະນໍາພະຊຸໃຫ້ຫັນໄປຫາພະປະຕິ.

Verse 118

सर्वपापहरं दिव्यं पुरा चैव प्रकाशितम् नीललोहितमूर्तिस्थं पुनश्चक्रे वपुः शुभम्

ພຣະປາກົດອັນທິບພະນັ້ນ—ທີ່ເຄີຍຖືກເປີດເຜີຍແຕ່ບູຮານ ແລະໂດດເດັ່ນວ່າເປັນຜູ້ກໍາຈັດບາບທັງປວງ—ສະຖິດຢູ່ໃນຮູບນີລະໂລຫິຕະ (Nīlalohita) ແລະໄດ້ຮັບວະປຸອັນມົງຄຸນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 119

तं दृष्ट्वा शैलजा प्राह हृष्टसर्वतनूरुहा स्तुवती चरणौ नत्वा क इमे भगवन्निति

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ສາຍລະຈາ (ປາຣະວະຕີ) ໄດ້ກ່າວ ໂດຍຂົນກາຍທັງໝົດລຸກຊັນດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ນາງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ ກ້ມກາບທີ່ພຣະບາດ ແລະຖາມວ່າ: “ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ຜູ້ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໃຜ?”

Verse 120

तामुवाच सुरश्रेष्ठस् तदा देवीं गिरीन्द्रजाम् श्रीभगवानुवाच मदीयं व्रतमाश्रित्य भक्तिमद्भिर् द्विजोत्तमैः

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະໄດ້ກ່າວກັບເທວີ ບຸດຣີແຫ່ງຈອມພູ. ພຣະພະຄະວານກ່າວວ່າ: “ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີພັກຕິ ເມື່ອອາໄສວຣະຕະ (vrata) ອັນສັກສິດຂອງເຮົາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນຂອງມັນ.”

Verse 121

यैर्यैर्योगा इहाभ्यस्तास् तेषाम् एकेन जन्मना क्षेत्रस्यास्य प्रभावेन भक्त्या च मम भामिनि

ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ຍົກາໃດໆທີ່ໄດ້ຝຶກປະຕິບັດຢູ່ນີ້—ໂດຍອໍານາດແຫ່ງກະເສດຣະ (kṣetra) ອັນສັກສິດນີ້ ແລະໂດຍພັກຕິຕໍ່ເຮົາ—ຍ່ອມບັນລຸຄວາມສໍາເລັດໃນຊາດດຽວ.

Verse 122

अनुग्रहो मया ह्येवं क्रियते मूर्तितः स्वयम् तस्माद् एतन् महत् क्षेत्रं ब्रह्माद्यैः सेवितं तथा

«ດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າເອງ—ປາກົດເປັນຮູບກາຍ—ປະທານອະນຸກຣະຫາ. ດັ່ງນັ້ນ ກະເສດຕຣະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ຖືກນັບຖື ແລະບໍລິການ ໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆດ້ວຍ»។

Verse 123

श्रुतिमद्भिश् च विप्रेन्द्रैः संसिद्धैश् च तपस्विभिः प्रतिमासं तथाष्टम्यां प्रतिमासं चतुर्दशीम्

ແລະໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາທະວິຊະ—ພ້ອມທັງຕະປະສະວີຜູ້ສຳເລັດສິດທິ ການປະຕິບັດຖືກຮັກສາທຸກເດືອນ: ໃນວັນອັດຖະມີ ແລະວັນຈະຕຸຣະດະສີ ເພື່ອບູຊາພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຄາຍພາສະ (pāśa) ທີ່ຜູກພະຊຸ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ)។

Verse 124

उभयोः पक्षयोर्देवि वाराणस्यामुपास्यते शशिभानूपरागे च कार्तिक्यां च विशेषतः

ໂອ ເທວີ, ໃນວາຣານະສີ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະ ໃນທັງສອງປັກ (ຂ້າງຂຶ້ນ ແລະ ຂ້າງແຮມ) ແລະໂດຍພິເສດໃນຍາມຈັນທຣະຄາດ ແລະສຸຣິຍະຄາດ; ຍິ່ງໂດຍພິເສດໃນເດືອນກາຣຕຕິກາ.

Verse 125

सर्वपर्वसु पुण्येषु विषुवेष्वयनेषु च पृथिव्यां सर्वतीर्थानि वाराणस्यां तु जाह्नवीम्

ໃນທຸກວັນພິທີບຸນອັນບໍລິສຸດ, ໃນວັນວິສຸວະ ແລະໃນຍາມອະຍະນະ (ສະໂລສະຕິດ), ທິຣຖະອັນສັກສິດທັງໝົດໃນແຜ່ນດິນໂລກລ້ວນມາປາກົດ; ແຕ່ໃນວາຣານະສີ ພຣະແມ່ຈາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ) ປາກົດໂດຍພິເສດ.

Verse 126

उत्तरप्रवहां पुण्यां मम मौलिविनिःसृताम् पितुस्ते गिरिराजस्य शुभां हिमवतः सुताम्

«ນາງແມ່ນແມ່ນ້ຳອັນບໍລິສຸດທີ່ໄຫຼໄປທາງເໜືອ—ຜຸດອອກຈາກຍອດມວຍຜົມຈະຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເປັນມົງຄຸນ, ແລະເປັນທິດາຂອງຮິມະວັດ ພໍ່ຂອງເຈົ້າ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ»។

Verse 127

पुण्यस्थानस्थितां पुण्यां पुण्यदिक्प्रवहां सदा भजन्ते सर्वतो ऽभ्येत्य ये ताञ्छृणु वरानने

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ ຈົ່ງຟັງເຖິງພອນເຫຼົ່ານັ້ນ: ຜູ້ໃດມາຈາກທຸກທິດ ແລະ ບູຊາຢ່າງສະເໝີຕໍ່ກະແສບຸນອັນສັກສິດ ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ—ສາຍນ້ຳແຫ່ງສຸພະມົງຄົນທີ່ໄຫຼໄປທົ່ວທຸກທິດ.

Verse 128

संनिहत्य कुरुक्षेत्रं सार्धं तीर्थशतैस् तथा पुष्करं निमिषं चैव प्रयागं च पृथूदकम्

ທ່ານໄດ້ຮວບຮວມກຸຣຸເກດຕຣະ ພ້ອມດ້ວຍຕີຣຖະນັບຮ້ອຍ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ປຸສກະຣະ, ນິມິສະ, ປຣະຍາກະ, ແລະ ປຣຶຖູດະກະ—ຕີຣຖະອັນໂດ່ງດັງເຫຼົ່ານີ້ ຖືກຮວບຮວມໃນບຸນແລະອຳນາດຊຳລະ ໃນບົດບາດອັນສັກສິດນີ້ ທີ່ພະປະຕິ—ພຣະສິວະ—ປະທານຄວາມບໍລິສຸດແກ່ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ).

Verse 129

द्रुमक्षेत्रं कुरुक्षेत्रं नैमिषं तीर्थसंयुतम् क्षेत्राणि सर्वतो देवि देवता ऋषयस् तथा

ໂອ ເທວີ, ດຣຸມະເກດຕຣະ, ກຸຣຸເກດຕຣະ ແລະ ໄນມິສະ—ຜູກພັນດ້ວຍຕີຣຖະອັນສັກສິດ—ເປັນເຂດສັກສິດຢູ່ທົ່ວທຸກທິດ, ບ່ອນທີ່ເທວະ ແລະ ຣິສິ ລ້ວນສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 130

संध्या च ऋतवश्चैव सर्वा नद्यः सरांसि च समुद्राः सप्त चैवात्र देवतीर्थानि कृत्स्नशः

ໃນທີ່ນີ້ ມີສັນທະຍາ (ເວລາຕໍ່ກັນອັນສັກສິດ), ລະດູການທັງປວງ, ແມ່ນ້ຳແລະຫນອງນ້ຳທັງໝົດ, ແລະມະຫາສະໝຸດເຈັດ—ທັງໝົດນີ້ສະຖິດຢູ່ຢ່າງຄົບຖ້ວນເປັນຕີຣຖະແຫ່ງເທວະ. ເມື່ອເຂົ້າໃກ້ຄວາມສັກສິດນີ້ ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ຈະໄດ້ສຳຜັດທົ່ງແຫ່ງການຊຳລະ ທີ່ພະປະຕິ ພຣະສິວະ ໄດ້ກຳນົດໄວ້.

Verse 131

भागीरथीं समेष्यन्ति सर्वपर्वसु सुव्रते अविमुक्तेश्वरं दृष्ट्वा दृष्ट्वा चैव त्रिविष्टपम्

ໂອ ນາງຜູ້ຖືພຣະວິນັຍອັນດີ, ໃນທຸກງານບຸນອັນສັກສິດ ພວກເຂົາຈະໄປຫາພາກີຣະຖີ (ຄື ຄົງຄາ). ອີກແລ້ວອີກ ເມື່ອໄດ້ເຫັນອະວິມຸກເຕສະວະຣະ—ພຣະສິວະຜູ້ບໍ່ລະທິ້ງກາຊີ—ພວກເຂົາກໍເຫັນຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ) ດ້ວຍ, ເພາະການເຫັນພຣະອົງເຮັດໃຫ້ສາຍບາຊະ (ພັນທະ) ຂອງປາຊຸ (ວິນຍານ) ຄ່ອຍຄາຍ ແລະນຳໄປສູ່ສະພາບແຫ່ງພະປະຕິ (ອົງພຣະເຈົ້າ).

Verse 132

कालभैरवमासाद्य धूतपापानि सर्वशः भवन्ति हि सुरेशानि सर्वपर्वसु पर्वसु

ເມື່ອເຂົ້າໄປຫາ ກາລະໄພຣະວະ ບາບທັງປວງຖືກສັ່ນອອກໝົດສິ້ນ. ແທ້ແລ້ວ ໂອ ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຜົນນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນທຸກຈຸດສັກສິດ—ທຸກເທື່ອງານບຸນ.

Verse 133

पृथिव्यां यानि पुण्यानि महान्त्यायतनानि च प्रविशन्ति सदाभ्येत्य पुण्यं पर्वसु पर्वसु अविमुक्तं क्षेत्रवरं महापापनिबर्हणम्

ບັນດາສະຖານທີ່ສັກສິດໃຫຍ່ໆ ແລະ ບຸນສະຖານທັງຫມົດໃນໂລກ ເຂົ້າມາທີ່ນັ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ນຳບຸນມາໃນທຸກລະດູບຸນ. ທົ່ງສັກສິດອັນສູງສຸດນັ້ນຄື ອະວິມຸກຕະ—ເລີດກວ່າຄະເຊດທັງປວງ—ຜູ້ກຳຈັດແມ່ນແຕ່ບາບຫນັກທີ່ສຸດ.

Verse 134

केदारे चैव यल्लिङ्गं यच्च लिङ्गं महालये

ລິງຄະທີ່ຢູ່ເຄດາຣະ ແລະ ລິງຄະທີ່ຢູ່ມະຫາລະຍະ—ທັງສອງນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນການປະກົດຂອງອົງພຣະເຈົ້າດຽວກັນ. ພຣະປະຕິອັນສູງສຸດ ປະທານການຫຼຸດພົ້ນແກ່ວິນຍານປະຊຸທີ່ຖືກຜູກມັດ ໂດຍໝາຍຂອງພຣະອົງ ຄື ລິງຄະ.

Verse 135

मध्यमेश्वरसंज्ञं च तथा पाशुपतेश्वरम् शङ्कुकर्णेश्वरं चैव गोकर्णौ च तथा ह्युभौ

ພຣະອົງຍັງຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ມັດຍະເມສະວະຣະ ແລະ ປາຊຸປະເຕສະວະຣະ—ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ. ພຣະອົງຖືກນະມັດສະການເປັນ ຊັງກຸກັນເນສະວະຣະ ແລະ ເປັນ ໂກກັນນະ ທັງສອງ—ປະກົດໃນຮູບສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອການຫຼຸດພົ້ນຂອງຜູ້ມີພັກຕິ.

Verse 136

द्रुमचण्डेश्वरं नाम भद्रेश्वरम् अनुत्तमम् स्थानेश्वरं तथैकाग्रं कालेश्वरम् अजेश्वरम्

ເຂົາເວົ້າເຖິງລິງຄະທີ່ມີນາມ ດຣຸມະຈັນເດສະວະຣະ; ບັດເດຣະເສະວະຣະ ອັນຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ສະຖາເນສະວະຣະ; ອີກທັງ ເອກາກຣະ; ກາເລສະວະຣະ; ແລະ ອະເຈສະວະຣະ—ທັງໝົດເປັນຮູບຂອງພຣະປະຕິອົງດຽວ ຄື ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນວ່າປະທານມົງຄຸນ ແລະ ປົດປ່ອຍວິນຍານປະຊຸອອກຈາກ ປາຊະ (ພັນທະ).

Verse 137

भैरवेश्वरम् ईशानं तथौंकारकसंज्ञितम् अमरेशं महाकालं ज्योतिषं भस्मगात्रकम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ພໄຣວເອສະວະຣະ (Bhairaveśvara), ແດ່ ອີຊານະ (Īśāna), ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ໂອມກາຣະ (Oṃkāra); ແດ່ ອະມະເຣຊະ (Amareśa), ແດ່ ມະຫາກາລະ (Mahākāla), ແດ່ພຣະຜູ້ເປັນແສງສະຫວ່າງບໍລິສຸດ, ແລະແດ່ພຣະຜູ້ມີກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າ—ພຣະສິວະ (Śiva) ຜູ້ເປັນປະຕິ ຜູ້ເຜົາທຳລາຍພາຊະ-ພັນທະຂອງປາຊຸ।

Verse 138

यानि चान्यानि पुण्यानि स्थानानि मम भूतले अष्टषष्टिसमाख्यानि रूढान्यन्यानि कृत्स्नशः

ແລະບັນດາສະຖານທີ່ສັກສິດອັນເປັນກຸສົນອື່ນໆ ທີ່ມີຢູ່ເທິງພື້ນດິນຂອງເຮົາ—ໂດຍຄົບຖ້ວນທັງໝົດ—ມີສະຖານທີ່ສັກສິດອັນລືຊື່ 68 ແຫ່ງ ທີ່ຕັ້ງມັ່ນຄົງ ແລະຮູ້ຈັກກັນຕາມນາມຂອງແຕ່ລະແຫ່ງ.

Verse 139

तानि सर्वाण्यशेषाणि वाराणस्यां विशन्ति माम् सर्वपर्वसु पुण्येषु गुह्यं चैतदुदाहृतम्

ທັງໝົດນັ້ນ ໂດຍບໍ່ເຫຼືອຫຍັງ ລ້ວນເຂົ້າມາສູ່ເຮົາ ໃນນະຄອນວາຣານະສີ (Vārāṇasī). ນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນຄຳສອນອັນລຶກລັບ ກ່ຽວກັບບຸນງານສັກສິດທັງປວງ ແລະເວລາອັນເປັນມົງຄຸນທັງຫມົດ.

Verse 140

तेनेह लभते जन्तुर् मृतो दिव्यामृतं पदम् स्नातस्य चैव गङ्गायां दृष्टेन च मया शुभे

ໂດຍເຫດນີ້ ສັດມີຊີວິດແມ່ນແມ່ນຫຼັງຈາກຕາຍແລ້ວ ກໍຍັງບັນລຸສະຖານະອັນເທວະ ແລະອະມະຕະໄດ້. ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຜົນນີ້ເປັນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ (Gaṅgā) ແລະໄດ້ເຫັນເຮົາ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມເປັນສິຣິ.

Verse 141

सर्वयज्ञफलैस्तुल्यम् इष्टैः शतसहस्रशः सद्य एव समाप्नोति किं ततः परमाद्भुतम्

ຜູ້ນັ້ນບັນລຸໃນທັນທີ ບຸນກຸສົນທີ່ເທົ່າກັບຜົນຂອງຍັດທັງປວງ ແມ່ນແມ່ນຈະໄດ້ປະກອບເປັນແສນໆເທື່ອ. ຈະມີສິ່ງໃດອັນນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງກວ່ານີ້ອີກ?

Verse 142

सर्वायतनमुख्यानि दिवि भूमौ गिरिष्व् अपि परात्परतरं देवी बुध्यस्वेति मयोदितम्

ສະຖານທີ່ສັກສິດອັນສູງສຸດທັງຫມົດ—ຢູ່ໃນສະຫວັນ ໃນໂລກ ຫຼືເທິງພູ—ຍັງຖືກເກີນໄປໂດຍ “ສິ່ງທີ່ເກີນກວ່າການເກີນ”. ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈ; ນີ້ແມ່ນຄໍາທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ.

Verse 143

अविशब्देन पापस्तु वेदोक्तः कथ्यते द्विजैः तेन मुक्तं मया जुष्टम् अविमुक्तम् अत उच्यते

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວຕາມພຣະເວດວ່າ ຄໍາ «Avi» ໝາຍເຖິງບາບ. ດັ່ງນັ້ນ ສະຖານທີ່ນີ້ທີ່ຂ້າໄດ້ໂປດແລະພັກອາໄສ ແມ່ນ «ປອດຈາກ Avi(ບາບ)»; ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ Avimukta—ອາໄສອັນບໍ່ເຄີຍຖືກລະທິ້ງ ຂອງພຣະສິວະ.

Verse 144

इत्युक्त्वा भगवान् रुद्रः सर्वलोकमहेश्वरः सुदृष्टं कुरु देवेशि अविमुक्तं गृहं मम

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພາກ—ມະເຫສວະຣະແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຈົ່ງປະທານສາຍຕາອັນມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ Avimukta ເຮືອນຂອງຂ້າ ຖືກຄຸ້ມຄອງແລະເປັນສິຣິ».

Verse 145

श्रीशैल इत्युक्त्वा भगवान् देवस् तया सार्धम् उमापतिः दर्शयामास भगवान् श्रीपर्वतमनुत्तमम्

ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພາກໄດ້ເອີ້ນວ່າ «ສຣີໄສລ» ແລ້ວ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອຸມາປະຕິ ກັບນາງພ້ອມກັນ ໄດ້ສະແດງພູສັກສິດອັນສູງສຸດ ຄື ສຣີປະວະຕະ.

Verse 146

अविमुक्तेश्वरे नित्यम् अवसच्च सदा तया सर्वगत्वाच्च सर्वत्वात् सर्वात्मा सदसन्मयः

ໃນ Avimukteśvara ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ—ເປັນທັງສິ່ງປາກົດ ແລະບໍ່ປາກົດ. ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວ ແລະຄວາມເປັນທຸກສິ່ງ, ພຣະອົງແມ່ນອາດຕະມາໃນສັດທັງປວງ ປະກອບດ້ວຍທັງການມີ ແລະການບໍ່ມີ.

Verse 147

श्रीपर्वतमनुप्राप्य देव्या देवेश्वरो हरः क्षेत्राणि दर्शयामास सर्वभूतपतिर्भवः

ເມື່ອໄດ້ເຖິງ ສຣີປະຣະວະຕະ ພ້ອມກັບ ພຣະເທວີ, ພຣະຫະຣະ—ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ພຣະພະວະ ຜູ້ເປັນປະຕິແຫ່ງສັດທັງປວງ—ໄດ້ຊີ້ນໍາໃຫ້ນາງເຫັນ ກະເສດຕະຣະອັນສັກສິດ (ສະຖານທີ່ບູຊາ) ທັງຫຼາຍ।

Verse 148

कुण्डीप्रभं च परमं दिव्यं वैश्रवणेश्वरम् आशालिङ्गं च देवेशं दिव्यं यच्च बिलेश्वरम्

ພຣະອົງຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງ ກຸນຑີປະພະ ອັນສູງສຸດແລະສ່ອງສະຫວ່າງ; ໄວສຣະວະເນສະວະຣະ ອົງທິບ (ທີ່ກຸເບຣະນັບຖື); ອາສາລິງຄະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ; ແລະ ບິເລສະວະຣະ ອົງທິບ. ທຸກອົງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງ ປະຕິ-ສິວະ; ຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸຈາກປາຊະ ດ້ວຍພັກຕິແລະການບູຊາລິງຄະ।

Verse 149

रामेश्वरं च परमं विष्णुना यत्प्रतिष्ठितम् दक्षिणद्वारपार्श्वे तु कुण्डलेश्वरमीश्वरम्

ທີ່ນັ້ນມີ ຣາເມສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະວິສະນຸໄດ້ປະຕິສະຖານ. ແລະຂ້າງປະຕູທາງໃຕ້ ມີອົງເຈົ້ານາມ ກຸນຑະເລສະວະຣະ ຜູ້ເປັນອີສະວະຣະອັນອະທິປະໄຕ. ໂດຍການປະຕິສະຖານເຫຼົ່ານີ້ ປະຕິ—ສິວະ—ປາກົດເພື່ອຍົກຊູປາຊຸ, ໃຫ້ພົ້ນຈາກປາຊະ ດ້ວຍການເຫັນລິງຄະ ແລະການບູຊາ।

Verse 150

पूर्वद्वारसमीपस्थं त्रिपुरान्तकमुत्तमम् विवृद्धं गिरिणा सार्धं देवदेवनमस्कृतम्

ໃກ້ປະຕູທາງຕາເວັນອອກ ມີ ຕຣິປຸຣານຕະກະ ອັນສູງສຸດ—ພຣະສິວະ—ອົງອົງອາດແລະຍິ່ງໃຫຍ່, ພ້ອມກັບພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ), ແລະຖືກນົບນ້ອມດ້ວຍນະມັດສະການ ແມ່ນແຕ່ໂດຍເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 151

मध्यमेश्वरमित्युक्तं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् अमरेश्वरं च वरदं देवैः पूर्वं प्रतिष्ठितम्

ສະຖານນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ມັດຍະເມສະວະຣະ» ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ. ແລະ «ອະມະເຣສະວະຣະ» ອົງຜູ້ປະທານພອນ ໄດ້ຖືກເທວະທັງຫຼາຍປະຕິສະຖານໄວ້ແຕ່ກ່ອນ।

Verse 152

गोचर्मेश्वरम् ईशानं तथेन्द्रेश्वरम् अद्भुतम् कर्मेश्वरं च विपुलं कार्यार्थं ब्रह्मणा कृतम्

ເພື່ອໃຫ້ພາລະກິດແຫ່ງຈັກກະວານສຳເລັດ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງແລະປະດິດສະຖານ ອີສານອັນອັດສະຈັນ ນາມ «ໂກຈັມເມສະວະຣະ» ພ້ອມດ້ວຍ «ອິນເດຣສະວະຣະ» ອັນພິສົດ ແລະ «ກັມເມສະວະຣະ» ອັນກວ້າງໃຫຍ່—ທັງໝົດເປັນຮູບລິງຄະຂອງພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຕັດຂາດປາຊະໃຫ້ແກ່ປະຊຸ ເພື່ອການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 153

श्रीमत्सिद्धवटं चैव सदावासो ममाव्यये अजेन निर्मितं दिव्यं साक्षादजबिलं शुभम्

«ສິດທະວັດອັນສະຫງ່າງາມນີ້ ແມ່ນທີ່ພຳນັກອັນນິລັນດອນຂອງເຮົາ—ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ອາຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເປັນຜູ້ສ້າງ ຈຶ່ງເປັນທິບພະ; ແທ້ຈິງແມ່ນ «ອາຊະບິລະ» ອັນເປັນມົງຄຸນ ປາກົດຕໍ່ໜ້າຕາ»។

Verse 154

तत्रैव पादुके दिव्ये मदीये च बिलेश्वरे तत्र शृङ्गाटकाकारं शृङ्गाटाचलमध्यमे

ທີ່ນັ້ນເອງ ມີພາດຸກາອັນທິບ (ເກີບສັກສິດ) ແລະສະຖານບູຊາຂອງເຮົາ ນາມ «ບິເລສະວະຣະ». ໃນກາງພູ «ສຣິງກາຕະ» ມີຮູບສັກສິດຮູບຮ່າງເປັນ «ສຣິງກາຕະກະ» ສາມຍອດ—ເປັນອາສນະນິມິດຂອງພຣະປະຕິ ທີ່ໃຫ້ປະຊຸຫັນໜ້າສູ່ການຫຼຸດພົ້ນດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 155

शृङ्गाटकेश्वरं नाम श्रीदेव्या तु प्रतिष्ठितम् मल्लिकार्जुनकं चैव मम वासमिदं शुभम्

«ສະຖານນີ້ມີນາມວ່າ ‘ສຣິງກາຕະເກສະວະຣະ’ ໂດຍພຣະສຣີເທວີເປັນຜູ້ປະດິດສະຖານ; ແລະຍັງມີ ‘ມັລລິກາຣຊຸນະກະ’ ອີກດ້ວຍ—ສະຖານອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ແມ່ນທີ່ພຳນັກຂອງເຮົາ»។

Verse 156

रजेश्वरं च पर्याये रजसा सुप्रतिष्ठितम् गजेश्वरं च वैशाखं कपोतेश्वरमव्ययम्

ແລະຍັງມີ ‘ຣາເຈສະວະຣະ’ ທີ່ຖືກປະດິດສະຖານຕາມລຳດັບ ແລະຕັ້ງມັ່ນຢ່າງແນ່ນອນດ້ວຍ ຣາຈັສ (ພະລັງງານແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວ). ມີ ‘ກະເຈສະວະຣະ’ ແລະ ‘ໄວສາຄະ’ ແລະ ‘ກະໂປເຕສະວະຣະ’—ພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະທີ່ຖືກອຸທິດເຫຼົ່ານີ້.

Verse 157

कोटीश्वरं महातीर्थं रुद्रकोटिगणैः पुरा सेवितं देवि पश्याद्य सर्वस्मादधिकं शुभम्

ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງເບິ່ງໃນວັນນີ້ ໂກຕີອີສະວະຣະ—ມະຫາຕີຣະຖະ—ທີ່ໃນອະດີດ ຖືກບູຊາໂດຍຣຸດຣະນັບໂກຕີ ແລະ ຄະນະຂອງພວກເຂົາ. ມັນເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າຕີຣະຖະທັງປວງ.

Verse 158

द्विदेवकुलसंज्ञं च ब्रह्मणा दक्षिणे शुभम् उत्तरे स्थापितं चैव विष्णुना चैव शैलजम्

ສະຖານທີ່ອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ດວິ-ເທວະ-ກຸລະ” ແຫ່ງພຣະສອງພຣະອົງ. ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ທາງທິດໃຕ້ອັນດີງາມ ແລະ ທາງທິດເໜືອ ພຣະວິສະນຸກໍໄດ້ປະດິດຕັ້ງ “ໄຊລະຊະ” ດ້ວຍ—ປະກາຍສັກສິດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 159

महाप्रमाणलिङ्गं च मया पूर्वं प्रतिष्ठितम् पश्चिमे पर्वते पश्य ब्रह्मेश्वरमलेश्वरम्

“ລິງຄະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ມີຂະໜາດມະຫາສານ ຂ້າໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ແຕ່ກ່ອນ. ຈົ່ງເບິ່ງທີ່ພູທາງທິດຕາເວັນຕົກ—ພຣະພຣະຫມາເອສະວະຣະ ແລະ ອະເລເອສະວະຣະ.”

Verse 160

अलंकृतं त्वया ब्रह्मन् पुरस्तान् मुनिभिः सह इत्युक्त्वा तद्गृहे तिष्ठद् अलंगृहमिति स्मृतम्

ເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະພຣະຫມາວ່າ: “ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ສະຖານທີ່ນີ້ ທ່ານໄດ້ປະດັບແຕ່ກ່ອນ ພ້ອມກັບບັນດາມຸນີ.” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພວກເຂົາກໍພັກຢູ່ໃນເຮືອນນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ອະລັງຄຣິຫະ” — “ເຮືອນອັນປະດັບງາມ.”

Verse 161

तत्रापि तीर्थं तीर्थज्ञे व्योमलिङ्गं च पश्य मे कदम्बेश्वरम् एतद्धि स्कन्देनैव प्रतिष्ठितम्

“ທີ່ນັ້ນກໍຍັງມີຕີຣະຖະອີກແຫ່ງໜຶ່ງ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ຕີຣະຖະ. ຈົ່ງເບິ່ງ ວະໂຍມະ-ລິງຄະ ຂອງຂ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ນີ້ແມ່ນ ກະດັມເບອີສະວະຣະ, ທີ່ສະກັນດະໄດ້ສະຖາປະນາເອງ.”

Verse 162

गोमण्डलेश्वरं चैव नन्दाद्यैः सुप्रतिष्ठितम् देवैः सर्वैस्तु शक्राद्यैः स्थापितानि वरानने

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ! ພຣະເຈົ້າແຫ່ງ ໂກມັນດະລະ (Gomaṇḍala) ຜູ້ຖືກນັນດິນ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ສະຖາປະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງ ກໍຖືກເທວະທັງປວງ ນຳໂດຍ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ສ້າງຕັ້ງໄວ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 163

श्रीमद्देवह्रदप्रान्ते स्थानानीमानि पश्य मे तथा हारपुरे देवि तव हारे निपातिते

“ທີ່ຝັ່ງອັນຄວນບູຊາຂອງ ເທວະຫຣະດະ (Devahrada) ຈົ່ງເບິ່ງສະຖານທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ຂອງເຮົາ. ແລະດັ່ງດຽວກັນ ໂອ ເທວີ, ທີ່ ຮາຣະປຸຣະ (Hārapura) ເມື່ອສາຍຄໍຂອງເຈົ້າຖືກປາລົງ ສະຖານທີ່ນັ້ນກໍກາຍເປັນອັນບໍລິສຸດ.”

Verse 164

त्वया हिताय जगतां हारकुण्डमिदं कृतम् शिवरुद्रपुरे चैव तत्कायोपरि सुव्रते

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ ເຈົ້າໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ຮາຣະກຸນດະ (Hārakuṇḍa) ນີ້; ແລະທີ່ ສິວະ-ຣຸທຣະປຸຣະ (Śiva-Rudrapura) ດ້ວຍ—ເທິງກາຍຂອງພຣະອົງເອງ, ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີເລີດ।

Verse 165

तत्र पित्रा सुशैलेन स्थापितं त्वचलेश्वरम् अलंकृतं मया ब्रह्म पुरस्तान् मुनिभिः सह

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ພໍ່ຂອງເຮົາ ສຸສາຍລະ (Suśaila) ໄດ້ສະຖາປະນາພຣະອົງເປັນ ອະຈະເລສະວະຣະ (Acaleśvara); ແລະເຮົາພ້ອມດ້ວຍບັນດາມຸນີ ໄດ້ປະດັບພຣະສິວະຜູ້ໝັ້ນຄົງນັ້ນ ໃນທ່າມກາງພຣະພັກຂອງເຈົ້າ।

Verse 166

चण्डिकेश्वरकं देवि चण्डिकेशा तवात्मजा चण्डिकानिर्मितं स्थानम् अंबिकातीर्थम् उत्तमम्

ໂອ ເທວີ, ນີ້ແມ່ນ ຈັນດິເກສະວະຣະກະ (Caṇḍikeśvaraka); ຈັນດິເກສາ (Caṇḍikeśā) ແມ່ນລູກສາວຂອງເຈົ້າເອງ. ສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ທີ່ ຈັນດິກາ (Caṇḍikā) ສ້າງຕັ້ງໄວ້ ແມ່ນ ອັມບິກາ-ຕີຣຖະ (Ambikā-Tīrtha) ອັນສູງສຸດ।

Verse 167

रुचिकेश्वरकं चैव धारैषा कपिला शुभा एतेषु देवि स्थानेषु तीर्थेषु विविधेषु च

ແລະຍັງມີ ຣຸຈິເກສະວະຣະ (Rucikeśvara), ທາຣາ (Dhārā) ແລະ ກະປິລາ (Kapilā) ອັນເປັນມົງຄຸນ. ໂອ ເທວີ, ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ ແລະ ຕີຣຖະ (tīrtha) ຫຼາຍຫຼາຍເຫຼົ່ານີ້ ຄວາມສັກສິດຂອງພຣະອົງປາກົດແຈ້ງເປັນພິເສດ.

Verse 168

पूजयेन्मां सदा भक्त्या मया सार्धं हि मोदते श्रीशैले संत्यजेद् देहं ब्राह्मणो दग्धकिल्बिषः

ຜູ້ໃດບູຊາຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດດ້ວຍພັກຕິ (bhakti) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານຮ່ວມກັບຂ້າພະເຈົ້າແທ້. ແລະພຣາຫມັນຜູ້ສະຫຼະກາຍທີ່ Śrīśaila ບາບກຳຖືກເຜົາສິ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮອດສະຖານອັນມົງຄຸນນັ້ນ.

Verse 169

मुच्यते नात्र संदेहो ह्य् अविमुक्ते यथा शुभम् महास्नानं च यः कुर्याद् घृतेन विधिनैव तु

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ເຊັ່ນດຽວກັບການຫຼຸດພົ້ນອັນມົງຄຸນໃນ Avimukta, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດມະຫາສະນານ (mahā-snāna) ອັນສັກສິດ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ໂດຍໃຊ້ ghee ຍ່ອມໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 170

स याति मम सायुज्यं स्थानेष्वेतेषु सुव्रते स्नानं पलशतं ज्ञेयम् अभ्यङ्गं पञ्चविंशति

ໂອ ນາງຜູ້ມີປະຕິຍານດີ (suvrate), ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນສະຖານທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ ຍ່ອມໄດ້ເຖິງສາຍຸຊະ (sāyujya) ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ການອາບນ້ຳນັ້ນໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າ 100 ພາລາ (pala), ແລະ ອະບະຍັງກະ (abhyaṅga) ໃຫ້ 25.

Verse 171

पलानां द्वे सहस्रे तु महास्नानं प्रकीर्तितम् स्नाप्य लिङ्गं मदीयं तु गव्येनैव घृतेन च

ສອງພັນ ພາລາ (pala) ຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນ «ມະຫາສະນານ» (mahā-snāna). ເມື່ອອາບລິງຄະ (Liṅga) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ຄວນປະພິທີອະບິເສກ (ablution) ດ້ວຍຜະລິດຕະພັນຈາກງົວ (gavyā) ແລະ ghee ດ້ວຍ ເພື່ອບູຊາພະປະຕິ (Pati) ຄື ພຣະສິວະ (Śiva) ດ້ວຍສິ່ງບໍລິສຸດແຫ່ງສັດຕະວິກ ອັນຊ່ວຍຜ່ອນຄາຍພາຊະ (pāśa) ພັນທະຂອງພາຊຸ (paśu) ຄືດວງວິນຍານ.

Verse 172

विशोध्य सर्वद्रव्यैस्तु वारिभिर् अभिषिञ्चति संमार्ज्य शतयज्ञानां स्नानेन प्रयुतं तथा

ເມື່ອໄດ້ຊໍາລະລ້າງລິງຄະອັນສັກສິດ ແລະບ່ອນບູຊາ ດ້ວຍສານອັນບໍລິສຸດທັງປວງ ແລ້ວຈຶ່ງພອຍພົ່ນນໍ້າອະພິເສກເພື່ອອາບບູຊາ. ເມື່ອຊໍາລະແລ້ວ ສະນານະນີ້ກ່າວວ່າໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຍັດຍະຮ້ອຍ ແລະເພີ່ມພູນຫຼາຍເທົ່າ ເມື່ອເຮັດດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພະປະຕິ ຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸຈາກປາຊະ.

Verse 173

पूजया शतसाहस्रम् अनन्तं गीतवादिनाम् महास्नाने प्रसक्तं तु स्नानमष्टगुणं स्मृतम्

ດ້ວຍການບູຊາ ບຸນກຸສົນເພີ່ມຂຶ້ນເຖິງແສນເທົ່າ ແລະຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ໂດຍສະເພາະໃນການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ແລະດົນຕີບູຊາ. ແລະເມື່ອຜູ້ປະຕິບັດມຸ່ງໝັ້ນໃນມະຫາສະນານະ (mahāsnāna) ການອາບນໍ້ານັ້ນຖືກສອນວ່າໃຫ້ຜົນແປດເທົ່າ.

Verse 174

जलेन केवलेनैव गन्धतोयेन भक्तितः अनुलेपनं तु तत् सर्वं पञ्चविंशत्पलेन वै

ດ້ວຍນໍ້າບໍລິສຸດລ້ວນໆ ຫຼືນໍ້າຫອມມີກິ່ນຫອມ ເມື່ອຖວາຍດ້ວຍພັກຕິ ການທາຊະໂລມລິງຄະ (anulepana) ທັງໝົດນັ້ນ ຄວນເຮັດຕາມມາດຕາ 25 ປະລະ (pala).

Verse 175

शमीपुष्पं च विधिना बिल्वपत्रं च पङ्कजम् अन्यान्यपि च पुष्पाणि बिल्वपत्रं न संत्यजेत्

ຄວນຖວາຍດອກຊະມີ (śamī) ຕາມພິທີ ແລະໃບບິລະວະ (bilva) ພ້ອມດອກບົວ. ແມ່ນແຕ່ຖວາຍດອກໄມ້ອື່ນໆ ກໍຢ່າເຄີຍລະເວັ້ນໃບບິລະວະ ໃນການບູຊາລິງຄະ.

Verse 176

चतुर्द्रोणैर् महादेवम् अष्टद्रोणैरथापि वा दशद्रोणैस् तु नैवेद्यम् अष्टद्रोणैरथापि वा

ດ້ວຍວັດຖຸບູຊາ 4 ໂດຣນະ (droṇa) ຄວນບູຊາພຣະມະຫາເທວະ—ຫຼືຈະເຮັດດ້ວຍ 8 ໂດຣນະກໍໄດ້. ສໍາລັບໄນເວດຍະ (naivedya) ອາຫານຖວາຍ ກໍກໍານົດເປັນ 10 ໂດຣນະ—ຫຼື 8 ໂດຣນະກໍໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 177

शतद्रोणसमं पुण्यम् आढके ऽपि विधीयते वित्तहीनस्य विप्रस्य नात्र कार्या विचारणा

ແມ່ນແຕ່ການຖວາຍຂອງວັດຕະຖຸນ້ອຍໆ «ອາດະກະ» ຈາກພຣະພຣາຫມັນຜູ້ຂາດຊັບ ກໍຖືກກຳນົດໃຫ້ໄດ້ບຸນເທົ່າກັບ «ດໂຣນະ» ໜຶ່ງຮ້ອຍ. ໃນກໍລະນີນີ້ ບໍ່ຄວນສົງໄສຫຼືກວດກາ ເພາະ «ພາວະ» ໃຈສັດທາພາຍໃນນັ້ນແຫຼະ ທີ່ສຸກງອມເປັນບຸນແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 178

भेरीमृदङ्गमुरजतिमिरापटहादिभिः वादित्रैर्विविधैश्चान्यैर् निनादैर्विविधैरपि

ດ້ວຍກອງໃຫຍ່ເບຣີ, ມຣິດັງກະ, ມຸຣະຈະ, ກອງຕິມິຣາ ແລະ ປະຖະຫະ ພ້ອມທັງເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆຫຼາຍຊະນິດ ພວກເຂົາໄດ້ກ່ອງກັງວານດ້ວຍສຽງກັງວານຫຼາຍຮູບແບບ—ເປັນຄວາມຄຶກຄື້ນມົງຄຸນທີ່ຖວາຍແດ່ «ປະຕິ» ພຣະສິວະເຈົ້າ.

Verse 179

जागरं कारयेद्यस्तु प्रार्थयेच्च यथाक्रमम् स भृत्यपुत्रदारैश् च तथा संबन्धिबान्धवैः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃຫ້ມີການຕື່ນຢາມຄືນອັນສັກສິດ ແລະອະທິຖານຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຮັບໃຊ້, ລູກ, ແລະພັນລະຍາ ຕະຫຼອດຈົນຍາດພີ່ນ້ອງມິດສະຫາຍ—ຈະເປັນຜູ້ຄວນຮັບພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ຜ່ອນຄາຍພັນທະ «ປາສະ» ແຫ່ງໂລກ ແລະນຳ «ປະຊຸ» ໃຫ້ຫັນໄປຫາ «ປະຕິ».

Verse 180

सार्धं प्रदक्षिणं कृत्वा प्रार्थयेल्लिङ्गम् उत्तमम् द्रव्यहीनं क्रियाहीनं श्रद्धाहीनं सुरेश्वर

ເມື່ອໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ (ວຽນຮອບ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນອະທິຖານຕໍ່ລິງຄະອັນສູງສຸດວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າຂາດຂອງຖວາຍ, ຂາດພິທີກຳອັນຄວນ, ແລະຂາດສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຮັບການເຂົ້າໄປໃກ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 181

कृतं वा न कृतं वापि क्षन्तुमर्हसि शङ्कर इत्युक्त्वा वै जपेद्रुद्रं त्वरितं शान्तिमेव च

ຈະເຮັດແລ້ວຫຼືຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດກໍຕາມ ຄວນອະທິຖານວ່າ: «ໂອ ສັງກະຣະ, ພຣະອົງຄວນແກ່ການອະໄພ». ເມື່ອເວົ້າແລ້ວ ຄວນຈະປະກອບຮຸດຣະ-ຊະປະຢ່າງແທ້ຈິງ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຄວາມສະຫງົບ (śānti) ຈະບັງເກີດໄວ.

Verse 182

जपित्वैवं महाबीजं तथा पञ्चाक्षरस्य वै स एवं सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ສະຫວດຈະປະ (japa) ມະຫາບີຈະ ແລະ ພັນຈາກສະຣີອັນສັກສິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັນກັບການໄປສະຖານທີ່ສັກສິດທັງປວງ ແລະ ການບູຊາຍັດຍະທັງປວງ; ເພາະຈະປະມັນຕຣານີ້ນໍາພະສຸໄປຫາພະປະຕິ ແລະ ລະລາຍພາຊະ (ພັນທະ).

Verse 183

तत्फलं समवाप्नोति वाराणस्यां यथा मृतः तथैव मम सायुज्यं लभते नात्र संशयः

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ—ເຫມືອນຄົນທີ່ຕາຍໃນວາຣານະສີ. ແລະດັ່ງນັ້ນເຂົາຈະໄດ້ສາຍຸຊະ (sāyujya) ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບຂ້າພະເຈົ້າ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 184

मत्प्रियार्थमिदं कार्यं मद्भक्तैर्विधिपूर्वकम् ये न कुर्वन्ति ते भक्ता न भवन्ति न संशयः

ການກະທໍານີ້ຄວນເຮັດເພື່ອສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍຜູ້ພັກຕະ (bhakta) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ. ຜູ້ໃດບໍ່ເຮັດ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຜູ້ພັກຕະຢ່າງແທ້; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 185

सूत उवाच निशम्य वचनं देवी गत्वा वाराणसीं पुरीम् अविमुक्तेश्वरं लिङ्गं पयसा च घृतेन च

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ໄປຍັງນະຄອນວາຣານະສີ ແລະ ໄດ້ບູຊາລິງຄະ «ອະວິມຸກເຕສະວະຣະ» ດ້ວຍນ້ໍານົມ ແລະ ດ້ວຍກີ (ghee).

Verse 186

अर्चयामास देवेशं रुद्रं भुवननायकम् अविमुक्ते च तपसा मन्दरस्य महात्मनः

ໃນອະວິມຸກຕະ (ກາສີ) ມັນດະຣະຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ບູຊາຣຸດຣະ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ແລະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ດ້ວຍພະລັງຕະປັສ (tapas) ອັນເຂັ້ມງວດ ເພື່ອຂໍພຣະກະລຸນາຂອງພະປະຕິ ຜູ້ປົດພາຊະຂອງພະສຸ.

Verse 187

कल्पयामास वै क्षेत्रं मन्दरे चारुकन्दरे तत्रान्धकं महादैत्यं हिरण्याक्षसुतं प्रभुः

ພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງຕັ້ງກະເສດຕະອັນສັກສິດໃນພູມັນດາຣາ ໃນຖ້ຳອັນງາມ; ທີ່ນັ້ນພຣະອົງໄດ້ຈັດວາງອັນທະກະ—ໄດຕະຍະຜູ້ຍິ່ງ ບຸດຂອງຮິຣັນຍາກສະ.

Verse 188

अनुगृह्य गणत्वं च प्रापयामास लीलया एतद्वः कथितं सर्वं कथासर्वस्वमादरात्

ພຣະອົງໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາ ແລະໂດຍລີລາໄດ້ໃຫ້(ຜູ້ນັ້ນ)ເຖິງຄວາມເປັນຄະນະ—ເປັນສະມາຊິກໃນຄະນະຂອງພຣະສິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງທັງໝົດ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ເປັນແກ່ນສານຂອງຕຳນານອັນສັກສິດນີ້.

Verse 189

यः पठेच्छृणुयाद्वापि क्षेत्रमाहात्म्यमुत्तमम् सर्वक्षेत्रेषु यत्पुण्यं तत्सर्वं सहसा लभेत्

ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງ ມະຫາຕະມະຂອງກະເສດຕະອັນສູງສຸດນີ້ ຈະໄດ້ຮັບທັນທີ ບຸນທັງໝົດທີ່ໄດ້ຈາກການໄປຢ້ຽມຢາມກະເສດຕະທຸກແຫ່ງ.

Verse 190

श्रावयेद्वा द्विजान्सर्वान् कृतशौचान् जितेन्द्रियान् स एव सर्वयज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ຫຼືຖ້າມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ບັນດາດວິຊະທັງໝົດ—ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີ—ອ່ານ/ສວດໃຫ້ຟັງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນຂອງຍັດຍະທຸກຢ່າງ.