Adhyaya 80

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवार्चनविधिर् नामैकोनाशीतितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं पशुपतिं दृष्ट्वा पशुपाशविमोक्षणम् पशुत्वं तत्यजुर्देवास् तन्नो वक्तुमिहार्हसि

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ເລີ່ມບົດທີ 89 ຊື່ວ່າ «ວິທີບູຊາພຣະສິວະ»। ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເຫັນປາຊຸປະຕິ ພວກເທວະຈຶ່ງພົ້ນຈາກພາຊະ (ເຊືອກຜູກຂອງປາຊຸ) ແລະລະທິ້ງສະພາບ ‘ປາຊຸຕະວະ’ ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໃນນີ້»។

Verse 2

सूत उवाच पुरा कैलासशिखरे भोग्याख्ये स्वपुरे स्थितम् समेत्य देवाः सर्वज्ञम् आजग्मुस्तत्प्रसादतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນອະດີດ ທີ່ຍອດເຂົາໄກລາສ ໃນນະຄອນຂອງພຣະອົງຊື່ວ່າ ໂພກຍະ ບັນດາເທວະໄດ້ມາຊຸມນຸມ ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປເຝົ້າພຣະເຈົ້າຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປະທັບຢູ່ນັ້ນ।

Verse 3

हिताय सर्वदेवानां ब्रह्मणा च जनार्दनः गरुडस्य तथा स्कन्धम् आरुह्य पुरुषोत्तमः

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງປວງ ຈະນາຣະດະນະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ຫຼັງຄຣຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ປຸຣຸໂສຕະມະ ຈຶ່ງອອກເດີນທາງເພື່ອສຳເລັດພາລະກິດທິບ. ໃນທັດສະນະໄຊວະຂອງລິງຄະປຸຣານະ ແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ສູງສົ່ງກໍຍັງດຳເນີນຢູ່ໃນລຳດັບຈັກກະວານທີ່ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຄ້ຳຈຸນ ເພື່ອປົກປ້ອງ ແລະຟື້ນຟູທຳມະ।

Verse 4

जगाम देवताभिर् वै देवदेवान्तिकं हरिः सर्वे सम्प्राप्य देवस्य सार्धं गिरिवरं शुभम्

ຮະຣິ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ ໄດ້ໄປຍັງພຣະສຳນັກຂອງ “ເທວະເທວະ” ຄືພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະ. ທຸກອົງເມື່ອໄດ້ເຖິງພຣະອົງພ້ອມກັນ ກໍມາຮອດພູອັນປະເສີດ ແລະເປັນມົງຄຸນນັ້ນ।

Verse 5

सेन्द्राः ससाध्याः सयमाः प्रणेमुर् गिरिमुत्तमम् भगवान् वासुदेवो ऽसौ गरुडाद् गरुडध्वजः अवतीर्य गिरिं मेरुम् आरुरोह सुरोत्तमैः

ພ້ອມກັບອິນທຣະ ພວກສາດຫຍະ ແລະ ພວກຍະມະ ບັນດາເທວະໄດ້ກ້ອມກາບຕໍ່ພູອັນສູງສຸດນັ້ນ. ແລ້ວພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ມີຄຣຸດເປັນທຸງ ໄດ້ລົງຈາກຄຣຸດ ແລະພ້ອມດ້ວຍເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຂຶ້ນສູ່ພູເມຣຸ।

Verse 6

देस्च्रिप्तिओन् ओफ़् म्त्। मेरु सकलदुरितहीनं सर्वदं भोगमुख्यं मुदितकुररवृन्दं नादितं नागवृन्दैः मधुररणितगीतं सानुकूलान्धकारं पदरचितवनान्तं कान्तवातान्ततोयम्

ພູເມຣຸບໍ່ມີມົນທິນແຫ່ງບາບໃດໆ ໃຫ້ຜົນສຳເລັດທຸກປະການ ແລະເປັນທີ່ສູງສຸດໃນການປະທານຄວາມສຸກອັນປະເສີດ. ມັນກ້ອງກັງວານດ້ວຍຝູງນົກທີ່ຮ້ອງຢ່າງຊື່ນບານ ແລະສະທ້ອນສຽງໂດຍຫມູ່ນາກ. ບົດຮ້ອງນົກຫວານກັງວານ ເງົາເຢັນສະບາຍ; ຊ່ອງປ່າມີທາງທີ່ຖືກເດີນຈົນເປັນຮອຍ ແລະຖືກປະດັບດ້ວຍລົມອ່ອນແລະນ້ຳຢ່າງສົດຊື່ນ.

Verse 7

भवनशतसहस्रैर् जुष्टम् आदित्यकल्पैर् ललितगतिविदग्धैर् हंसवृन्दैश् च भिन्नम् धवखदिरपलाशैश् चन्दनाद्यैश् च वृक्षैर् द्विजवरगणवृन्दैः कोकिलाद्यैर्द्विरेफैः

ພູນັ້ນງາມດ້ວຍວິຫານນັບແສນນັບພັນ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ. ຝູງຫົງສາທີ່ຊ່ຽວຊານໃນການເຄື່ອນໄຫວອັນອ່ອນຊ້ອຍ ກໍເຮັດໃຫ້ມີຊີວິດຊີວາ. ມັນປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ດະວະ, ຂະດິຣະ, ປະລາຊະ ແລະຈັນທະນະ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍນົກອັນປະເສີດ ເຊັ່ນ ນົກກຸກກິລາ ພ້ອມທັງຝູງເຜິ້ງທີ່ຮ້ອງຮືກຮືກຢູ່ທົ່ວໄປ.

Verse 8

क्वचिदशेषसुरद्रुमसंकुलं कुरबकैः प्रियकैस्तिलकैस् तथा बहुकदम्बतमाललतावृतं गिरिवरं शिखरैर्विविधैस् तथा

ບາງແຫ່ງ ພູອັນປະເສີດນັ້ນໜາແນ້ນໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທິບທຸກຊະນິດ ປະດັບດ້ວຍດອກກຸຣະບະກະ, ປຣິຍະກະ ແລະ ຕິລະກະ. ບາງແຫ່ງອື່ນ ມັນຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍເຄືອກະດັມບະ ແລະ ຕະມາລະຫຼາຍຊະນິດ ແລະຍົກຕົວຂຶ້ນດ້ວຍຍອດພູຮູບຮ່າງຫຼາກຫຼາຍ. ພູມິທັດອັນຖືກຊຳລະນີ້ ເໝາະສົມແກ່ການປະທັບຂອງພຣະສິວະ—ພະຕິ—ທີ່ດວງວິນຍານປະສຸໄດ້ພົບຄວາມສະຫງົບ ແລະພັນທະປາຊະເລີ່ມຄາຍອອກດ້ວຍການເຫັນອັນສັກສິດ ແລະການລະລຶກອັນບໍລິສຸດ.

Verse 9

देस्च्रिप्तिओन् ओफ़् शिवस् चित्य् ओन् म्त्। मेरु गिरेः पृष्ठे परं शार्वं कल्पितं विश्वकर्मणा क्रीडार्थं देवदेवस्य भवस्य परमेष्ठिनः

ເທິງຫຼັງຂອງພູເມຣຸ ວິສະວະກັມມະໄດ້ສ້າງນະຄອນສາຣວະອັນສູງສຸດ ເພື່ອເປັນສະຖານທີ່ກິລາອັນທິບຂອງພຣະພະວະ—ເທວະເທວະ ແລະພຣະຜູ້ສູງສຸດ (ປະຣະເມດຖິນ).

Verse 10

अपश्यंस्तत्पुरं देवाः सेन्द्रोपेन्द्राः समाहिताः प्रणेमुर्दूरतश्चैव प्रभावादेव शूलिनः

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍ—ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ ແລະ ອຸເປນທຣະ—ເຫັນນະຄອນທິບນັ້ນ ກໍ່ຕັ້ງໃຈສະຫງົບໃນສະມາທິ; ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກກໍ່ກົ້ມກາບ ເພາະພຣະມະຫິມາຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ.

Verse 11

सहस्रसूर्यप्रतिमं महान्तं सहस्रशः सर्वगुणैश् च भिन्नम् जगाम कैलासगिरिं महात्मा मेरुप्रभागे पुरमादिदेवः

ອາທິເທວະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ໄປຍັງພູໄກລາສ; ໄປຫານະຄອນອັນກວ້າງໃຫຍ່ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ຂ້າງເຂົາເມຣຸ ດຸດດັ່ງຕາເວັນພັນດວງ ແລະໂດດເດັ່ນດ້ວຍຄຸນດີນານາ—ເປັນສິວະທາມະ ດິນແດນມົງຄຸນສູງສຸດ.

Verse 12

ततो ऽथ नारिगजवाजिसंकुलं रथैर् अनेकैर् अमरारिसूदनः गणैर्गणेशैश् च गिरीन्द्रसंनिभं महापुरद्वारमजो हरिश् च

ຕໍ່ມາ ຜູ້ປະຫານສັດຕູຂອງເທວະ ໄດ້ເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍລົດຮົບຫຼາຍຄັນ ຄັບຄັ່ງດ້ວຍນາງສາວ ຊ້າງ ແລະ ມ້າ; ແລະຮະຣິດ້ວຍ—ອະຊະ ຜູ້ບໍ່ເກີດຕາມຫຼັກສູງສຸດ—ມາພ້ອມກອງຄະນະ ແລະ ເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ ເຖິງປະຕູນະຄອນໃຫຍ່ ສູງດັ່ງພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ.

Verse 13

अथ जांबूनदमयैर् भवनैर्मणिभूषितैः विमानैर्विविधाकारैः प्राकारैश् च समावृतम्

ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນວ່າ ນະຄອນນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານ—ດ້ວຍເຮືອນເຮືອນທີ່ເຮັດຈາກຄຳຈຳບູນະດະ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ; ດ້ວຍວິມານລອຍຟ້າຮູບຊົງຫຼາກຫຼາຍອັນນ່າອັດສະຈັນ; ແລະດ້ວຍກຳແພງລ້ອມຮອບ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງອານາຈັກທີ່ສົມບູນ ຄວນແກ່ພຣະປະຕິ ຜູ້ລະລາຍພາຊະທັງປວງ.

Verse 14

दृष्ट्वा शंभोः पुरं बाह्यं देवैः सब्रह्मकैर्हरिः प्रहृष्टवदनो भूत्वा प्रविवेश ततः पुरम्

ເມື່ອເຫັນບໍລິເວນພາຍນອກຂອງນະຄອນພຣະສຳພູ, ຮະຣິ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ—ກໍ່ມີໃບໜ້າບານຊື່ນສະຫວ່າງ; ແລ້ວດ້ວຍໃບໜ້າປິຕິຍິນດີ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນະຄອນທິບນັ້ນ.

Verse 15

हर्म्यप्रासादसम्बाधं महाट्टालसमन्वितम् द्वितीयं देवदेवस्य चतुर्द्वारं सुशोभनम्

ອາຄານອັນສອງຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ແອດແນ່ນໄປດ້ວຍເຮືອນຫຼວງແລະພຣະຮາຊວັງສູງ ມີຫໍຍາມໃຫຍ່ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍປະຕູສີ່ດ້ານ។

Verse 16

वज्रवैडूर्यमाणिक्यमणिजालैः समावृतम् दोलाविक्षेपसंयुक्तं घण्टाचामरभूषितम्

ມັນຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຕາຂ່າຍແຫ່ງອັນມະນີ—ເພັດ, ໄວດູຣະຍະ (ຕາແມວ), ແລະມານິກຍະ (ທັບທິມ)—ມີຊິງແຂວນໄຫວເບົາໆ ແລະປະດັບດ້ວຍກະດິ່ງແລະພັດຫາງຢັກ (ຈາມະຣະ)។

Verse 17

मृदङ्गमुरजैर्जुष्टं वीणावेणुनिनादितम् नृत्यद्भिर् अप्सरःसंघैर् भूतसंघैश् च संवृतम् देवेन्द्रभवनाकारैर् भवनैर् दृष्टिमोहनैः

ມັນເຕັມໄປດ້ວຍຈັງຫວະກອງມຣິດັງກະ ແລະມຸຣະຈະ, ກັງວານດ້ວຍສຽງວີນາແລະຂຸ່ຍ; ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຝູງອັບສະຣາຜູ້ຟ້ອນລຳ ແລະຝູງພູຕະ, ພ້ອມທັງປະດັບດ້ວຍເຮືອນວັງອັນລໍ້ຕາ ທີ່ສ້າງໃຫ້ຄ້າຍວັງສະຫວັນຂອງພຣະອິນທຣາ.

Verse 18

प्रासादशृङ्गेष्वथ पौरनार्यः सहस्रशः पुष्पफलाक्षताद्यैः स्थिताः करैस्तस्य हरेः समन्तात् प्रचिक्षिपुर्मूर्ध्नि यथा भवस्य

ແລ້ວຕາມຍອດປາສາດທັງຫຼາຍ ບັນດາແມ່ຍິງໃນນະຄອນຢືນຢູ່ເປັນພັນໆ ຖືດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ແລະອື່ນໆ; ພວກນາງໂຮຍລົງຈາກທຸກທິດໃສ່ພຣະຫະຣິເທິງສີສະ—ດັ່ງການໂຮຍເຄື່ອງມົງຄຸນໃສ່ສີສະຂອງພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ).

Verse 19

दृष्ट्वा नार्यस्तदा विष्णुं मदाघूर्णितलोचनाः

ເມື່ອນັ້ນ ເມື່ອເຫັນພຣະວິສນຸ ບັນດາແມ່ຍິງກໍມີດວງຕາວຽນວົນດັ່ງຄົນເມົາດ້ວຍມົວໝອງ; ພາຍໃນໃຈຂອງນາງທັງຫຼາຍກໍຫວັ່ນໄຫວ ຖືກມາຍາອັນຫຼອກລວງຄອບງຳ.

Verse 20

विशालजघनाः सद्यो ननृतुर्मुमुदुर्जगुः काश्चिद्दृष्ट्वा हरिं नार्यः किंचित् प्रहसिताननाः

ແມ່ຍິງບາງຄົນທີ່ສະໂພກກວ້າງ ເມື່ອເຫັນຮະຣິ (ວິສນຸ) ທັນທີ ກໍເລີ່ມຟ້ອນໃນທັນດ່ວນ; ພວກນາງຍິນດີ ແລະຂັບຮ້ອງ ໃບໜ້າມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ។

Verse 21

किंचिद् विस्रस्तवस्त्राश् च स्रस्तकाञ्चीगुणा जगुः चतुर्थं पञ्चमं चैव षष्ठं च सप्तमं तथा

ເສື້ອຜ້າຂອງນາງບາງຄົນຫຼຸດລົງນ້ອຍໆ ແລະສາຍຄາດແອວກໍຫຍ່ອນ; ພວກນາງຍັງຂັບຮ້ອງຕໍ່—ທັງບົດທີ 4, 5, 6, 7 ຕາມລຳດັບ. ໃນພິທີອັນມີວິໄນນີ້ ພັກຕິຖືກຫຼໍ່ຫຼອມເປັນການນະມັດສະການຕໍ່ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ແລະຜ່ອນຄາຍປາຊະແຫ່ງໂລກດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນສັກສິດ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການອວດອ້າງ.

Verse 22

अष्टमं नवमं चैव दशमं च पुरोत्तमम् अतीत्यासाद्य देवस्य पुरं शंभोः सुशोभनम्

ເມື່ອຂ້າມພົ້ນບົດທີ 8, 9 ແລະ 10—ປ້ອມເມືອງອັນຍອດຢ້ຽມເຫຼົ່ານັ້ນ—ພວກເຂົາກໍໄດ້ເຖິງນະຄອນອັນງາມສະຫງ່າຂອງພຣະເທວະ ອາໄສອັນສະຫວ່າງໄສຂອງສຳພູ (ພຣະສິວະ).

Verse 23

सुवृत्तं सुतरां शुभ्रं कैलासशिखरे शुभे सूर्यमण्डलसंकाशैर् विमानैश् च विभूषितम्

ເທິງຍອດເຂົາໄກລາສອັນເປັນມົງຄຸນ ນະຄອນນັ້ນຖືກສ້າງຮູບຮ່າງຢ່າງສົມບູນ ແລະສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ—ປະດັບດ້ວຍວິມານທິບທີ່ສົ່ງປະກາຍດັ່ງດວງອາທິດ.

Verse 24

स्फाटिकैर् मण्डपैः शुभ्रैर् जांबूनदमयैस् तथा नानारत्नमयैश्चैव दिग्विदिक्षु विभूषितम्

ໃນທຸກທິດ ແລະທິດຍ່ອຍ ນະຄອນນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍມັນດະປະຄຣິສຕອນອັນຂາວສະຫວ່າງ, ດ້ວຍອາຄານທຳດ້ວຍຄຳຈາມບູນະດະ, ແລະດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຈາກອັນມະນີນານາ—ເປີດເຜີຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງສະຖານລິງຄະອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 25

गोपुरैर्गोपतेः शंभोर् नानाभूषणभूषितैः अनेकैः सर्वतोभद्रैः सर्वरत्नमयैस् तथा

ສະຖານນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍໂກປຸຣະຫຼາຍຫຼັງ ຂອງພຣະສັມພູ (Śambhu) ພຣະເຈົ້າແລະຜູ້ປົກປ້ອງ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນນານາ ມີຫຼາຍຢ່າງ ມງຄົລທຸກທິດ ແລະສ້າງຈາກແກ້ວມະນີທຸກປະເພດທັງສິ້ນ।

Verse 26

प्राकारैर्विविधाकारैर् अष्टाविंशतिभिर् वृतम् उपद्वारैर्महाद्वारैर् विदिक्षु विविधैर्दृढैः

ມັນຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍກຳແພງປ້ອມ 28 ຊັ້ນ ມີຮູບແບບຫຼາຍຢ່າງ ແລະມີປະຕູນ້ອຍກັບປະຕູໃຫຍ່ ຕັ້ງຢູ່ຕາມທິດຍ່ອຍ ຫຼາກຮູບຮ່າງ ແລະແຂງແຮງໝັ້ນຄົງ।

Verse 27

गुह्यालयैर्गुह्यगृहैर् गुहस्य भवनैः शुभैः ग्राम्यैर् अन्यैर् महाभागा मौक्तिकैर् दृष्टिमोहनैः

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍສະຖານບູຊາຂອງພຣະກຸຫາ (Guhā)—ຫ້ອງລັບ ແລະເຮືອນພັກອັນເປັນມງຄົລຂອງພຣະອົງ—ພ້ອມທັງເຮືອນພັກອື່ນໆອັນສົງ່າງາມ; ແລະໂອ ຜູ້ມີບຸນທັງຫຼາຍ, ຍັງງາມຂຶ້ນດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບດຸດດັ່ງໄຂ່ມຸກ ແລະປະກາຍສະຫວ່າງທີ່ຊັກຊວນສາຍຕາຢ່າງຫຼວງ.

Verse 28

गणेशायतनैर् दिव्यैः पद्मरागमयैस् तथा चन्दनैर्विविधाकारैः पुष्पोद्यानैश् च शोभनैः

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍສະຖານບູຊາອັນທິບຂອງພຣະຄະເນຊາ (Gaṇeśa) ທີ່ສ້າງດ້ວຍພັດມະຣາກ (ruby); ມີໄມ້ຈັນທະນາຫຼາຍຮູບແບບ ແລະສວນດອກໄມ້ອັນງາມ. ການຈັດວາງອັນເປັນມງຄົລນີ້ ສົ່ງເສີມການບູຊາພຣະສິວະ ໂດຍກຳຈັດອຸປະສັກ ແລະຊຳລະ pāśa ທີ່ຜູກ paśu (ດວງວິນຍານ) ໄວ້ກັບສັງສາຣະ.

Verse 29

तडागैर् दिर्घिकाभिश् च हेमसोपानपङ्क्तिभिः स्त्रीणां गतिजितैर् हंसैः सेविताभिः समन्ततः

ຮອບດ້ານທັງໝົດມີສະຫຼອງບົວ ແລະອ່າງນ້ຳຍາວໆ ຈັດເປັນແຖວຂັ້ນບັນໄດຄຳ; ແລະມີຫົງຫຼາຍຕົວມາຮັບໃຊ້ທຸກທິດ ດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວອ່ອນຊ້ອຍຍິ່ງກວ່ານາງສາວ. ນີ້ແມ່ນພາບມງຄົລອັນສົມຄວນແກ່ພຣະປະຕິ (Pati) ຜູ້ທີ່ການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະອົງຊຳລະທຸກສະຖານທີ່.

Verse 30

मयूरैश्चैव कारण्डैः कोकिलैश्चक्रवाककैः शोभिताभिश् च वापीभिर् दिव्यामृतजलैस् तथा

ຖືກປະດັບດ້ວຍນົກຢູງ, ນົກນ້ຳກາຣັນດາ, ນົກກຸກກິລ ແລະນົກຈັກຣະວາກາ; ພ້ອມທັງງາມດ້ວຍສະຫຼອງບົວທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳທິບ ດຸດດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ.

Verse 31

संलापालापकुशलैः सर्वाभरणभूषितैः स्तनभारावनम्रैश् च मदाघूर्णितलोचनैः

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຊ່ຽວຊານໃນການສົນທະນາອັນຢົກຢ້ອນ ແລະຄຳເວົ້າຫຼິ້ນຫົວ, ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະການ; ກາຍໂຄ້ງນ້ອຍໆເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກອົກ, ແລະດວງຕາກໍຫມຸນໄຫວດ້ວຍຄວາມເມົາ—ເປັນພາບແຫ່ງມົວເມົາທາງອາລົມ ທີ່ຜູກປາຊຸດ້ວຍປາຊະ ແລະຫັນຈິດໃຫ້ຫ່າງຈາກປະຕິ ພຣະສິວະ.

Verse 32

गेयनादरतैर्दिव्यै रुद्रकन्यासहस्रकैः नृत्यद्भिर् अप्सरःसंघैर् अमरैरपि दुर्लभैः

ທີ່ນັ້ນມີນາງກັນຍາຂອງຣຸດຣະອັນທິບນັບພັນ ຜູ້ປິຕິໃນການຂັບຮ້ອງ; ແລະມີຫມູ່ອັບສະຣາຟ້ອນລຳເປັນຂະບວນ—ເປັນທິວທັດອັນອັດສະຈັນ ຫາຍາກແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ອະມະຣະ—ມາປະດັບພຣະສະຖານອັນສັກສິດຂອງຣຸດຣະ.

Verse 33

प्रफुल्लांबुजवृन्दाद्यैस् तथा द्विजवरैरपि रुद्रस्त्रीगणसंकीर्णैर् जलक्रीडारतैस् तथा

ທີ່ນັ້ນງາມດ້ວຍກຸ່ມດອກບົວບານສະພັ່ງ ແລະຍັງມີພວກດວິຊະຜູ້ປະເສີດອີກດ້ວຍ; ມັນເຕັມໄປດ້ວຍຫມູ່ສະຕຣີຂອງຣຸດຣະ ແລະຄະນະຂອງພຣະອົງ, ທຸກຄົນພາກັນສະໜຸກໃນການຫຼິ້ນນ້ຳ.

Verse 34

रतोत्सवरतैश्चैव ललितैश् च पदे पदे ग्रामरागानुरक्तैश् च पद्मरागसमप्रभैः

ທຸກກ້າວຍ່າງມີຜູ້ງາມອ່ອນຊ້ອຍ ຜູ້ຫມັ້ນຢູ່ໃນງານສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນປິຕິ ແລະພິທີປະຕິບັດອັນສັກສິດ; ຮັກໃນທຳນອງບ້ານນາອັນຫວານ ແລະສ່ອງປະກາຍດຸດດັ່ງພັດມະຣາກາ (ທັບທິມ).

Verse 35

स्त्रीसंघैर् देवदेवस्य भवस्य परमात्मनः दृष्ट्वा विस्मयमापन्नास् तस्थुर्देवाः समन्ततः

ເທວະທັງຫຼາຍ ເມື່ອເຫັນພຣະພະວະ—ພຣະເທວະເທວະ ແລະ ອາດຕະມະສູງສຸດ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງນາງຫຼາຍ ກໍ່ຕົກຕະລຶງ ແລະ ຢືນຢູ່ຮອບດ້ານທັງປວງ।

Verse 36

तत्रैव ददृशुर्देवा वृन्दं रुद्रगणस्य च गणेश्वराणां वीराणाम् अपि वृन्दं सहस्रशः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ເຫັນຝູງກະນະຂອງຣຸດຣະ ແລະ ຍັງເຫັນກອງຫົວໜ້າກະນະ (ກະເນສະວະຣະ) ຜູ້ກ້າຫານ ເປັນພັນໆ ອີກດ້ວຍ।

Verse 37

सुवर्णकृतसोपानान् वज्रवैडूर्यभूषितान् स्फाटिकान् देवदेवस्य ददृशुस्ते विमानकान्

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນວິມານລອຍຟ້າຂອງພຣະເທວະເທວະ—ສະຫວ່າງໃສດັ່ງສະຟາຕິກະ ມີຂັ້ນບັນໄດທຳດ້ວຍຄຳ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເພັດ ແລະ ແກ້ວໄວດູຣະຍະ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຣັດສະມີຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 38

तेषां शृङ्गेषु हृष्टाश् च नार्यः कमललोचनाः विशालजघना यक्षा गन्धर्वाप्सरसस् तथा

ໃນຍອດສູງໆຂອງພວກນັ້ນ ນາງທັງຫຼາຍຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ພາກັນຍິນດີ; ແລະ ທີ່ນັ້ນຍັງມີຢັກສະຜູ້ສະໂພກກວ້າງ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ ແລະ ອັບສະຣາ ຜູ້ຊື່ນບານໃນການປະກົດອັນມົງຄຸນທີ່ພຣະຊິວະບັນດານໃຫ້।

Verse 39

किन्नर्यः किंनराश्चैव भुजङ्गाः सिद्धकन्यकाः नानावेषधराश्चान्या नानाभूषणभूषिताः

ມີທັງກິນນະຣີ ແລະ ກິນນະຣະ, ພວກນາກາ (ຜູ້ເປັນງູ) ແລະ ນາງສາວຂອງສິດທະ; ອື່ນໆອີກກໍ່ສວມເຄື່ອງນຸ່ງຫຼາຍແບບ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນານາຊະນິດ ຢູ່ໃນທີ່ຊຸມນຸມນັ້ນ।

Verse 40

नानाप्रभावसंयुक्ता नानाभोगरतिप्रियाः नीलोत्पलदलप्रख्याः पद्मपत्रायतेक्षणाः

ນາງທັງຫຼາຍມີສະຫງ່າງາມ ແລະ ອຳນາດຫຼາຍປະການ ຊື່ນຊອບໃນຄວາມສຸກ ແລະ ຄວາມພໍໃຈຫຼາຍຮູບແບບ; ນາງສ່ອງປະກາຍດັ່ງກີບດອກບົວສີຟ້າ ແລະ ດວງຕາຍາວດັ່ງໃບບົວ.

Verse 41

पद्मकिञ्जल्कसंकाशैर् अंशुकैरतिशोभनाः वलयैर्नूपुरैर्हारैश् छत्रैश्चित्रैस्तथांशुकैः

ນາງທັງຫຼາຍງາມສະຫງ່າຢ່າງຍິ່ງ ນຸ່ງຜ້າທີ່ສ່ອງປະກາຍດັ່ງລະອອງເກສອນດອກບົວ; ປະດັບດ້ວຍກຳໄລ ກຳໄລຕີນ ແລະ ສາຍຄໍ; ມີຮົ່ມວິຈິດ ແລະ ຜ້າໄໝລາຍງາມຄອຍຮັບໃຊ້.

Verse 42

भूषिता भूषितैश् चान्यैर् मण्डिता मण्डनप्रियाः दृष्ट्वाथ वृन्दं सुरसुन्दरीणां गणेश्वराणां सुरसुन्दरीणाम् जग्मुर्गणेशस्य पुरं सुरेशाः पुरद्विषः शक्रपुरोगमाश् च

ນາງທັງຫຼາຍປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ແລະ ຖືກຕົກແຕ່ງເພີ່ມອີກ ເປັນຜູ້ຮັກການປະດັບ. ເມື່ອເຫັນຝູງນາງຟ້າຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (ຄະເນສະວະຣະ) ແລ້ວ ບັນດາເທວະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ນຳໂດຍສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະ ມີພຣະສິວະ—ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ—ຮ່ວມດ້ວຍ ກໍໄດ້ໄປສູ່ນະຄອນຂອງພຣະຄະເນສະ.

Verse 43

दृष्ट्वा च तस्थुः सुरसिद्धसंघाः पुरस्य मध्ये पुरुहूतपूर्वाः भवस्य बालार्कसहस्रवर्णं विमानमाद्यं परमेश्वरस्य

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ຝູງເທວະ ແລະ ສິດທະທັງຫຼາຍ—ມີພຣະອິນທຣະ ຜູ້ຖືກເອີ້ນຂານບໍ່ຂາດ ເປັນຜູ້ນຳ—ຢືນນິ່ງຢູ່ກາງນະຄອນ ເພື່ອຈ້ອງມອງວິມານອາກາດດັ່ງເດີມຂອງພຣະປະຣະເມສະວະຣະ: ວິມານຂອງພຣະພະວະ (ສິວະ) ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນພັນດວງ.

Verse 44

अथ तस्य विमानस्य द्वारि संस्थं गणेश्वरम् नन्दिनं ददृशुः सर्वे देवाः शक्रपुरोगमाः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ທີ່ປະຕູຂອງວິມານນັ້ນ ບັນດາເທວະທັງປວງ—ນຳໂດຍສັກຣະ (ອິນທຣະ)—ໄດ້ເຫັນນັນດິນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ຢືນເປັນຜູ້ພິທັກປະຕູ.

Verse 45

तं दृष्ट्वा नन्दिनं सर्वे प्रणम्याहुर् गणेश्वरम् जयेति देवास्तं दृष्ट्वा सो ऽप्याह च गणेश्वरः

ເມື່ອເຫັນນັນດິນ ທຸກຄົນກໍກົດຫົວນົບນ້ອມ ແລະເອີ້ນທ່ານວ່າ “ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ”। ພວກເທວະເຫັນທ່ານແລ້ວຮ້ອງ “ໄຊຊະນະ!” ແລະກະເນສະວະຣະນັ້ນກໍກ່າວຕອບເມື່ອເຫັນພວກເຂົາ។

Verse 46

भो भो देवा महाभागाः सर्वे निर्धूतकल्मषाः सम्प्राप्ताः सर्वलोकेशा वक्तुमर्हथ सुव्रताः

“ໂອ ໂອ ພວກເທວະຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ—ຜູ້ຊໍາລະມົນທິນທັງປວງ—ທ່ານທັງຫມົດໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນແລ້ວ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ຜູ້ຖືວິນັຍອັນດີ: ບັດນີ້ຄວນກ່າວເຖິງເລື່ອງນັ້ນ.”

Verse 47

तमाहुर्वरदं देवं वारणेन्द्रसमप्रभम् पशुपाशविमोक्षार्थं दर्शयास्मान् महेश्वरम्

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ທ່ານສະແດງພຣະມະເຫສະວະຣະແກ່ພວກເຮົາ—ພຣະເທວະຜູ້ປະທານພອນ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຈອມຊ້າງ—ເພື່ອໃຫ້ປາຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ພົ້ນຈາກປາຊະ (pāśa) ພັນທະ.”

Verse 48

पुरा पुरत्रयं दग्धुं पशुत्वं परिभाषितम् शङ्किताश् च वयं तत्र पशुत्वं प्रति सुव्रत

“ໃນກ່ອນນັ້ນ ເມື່ອກ່າວເຖິງການເຜົາເມືອງສາມ (ຕຣິປຸຣະ) ກໍໄດ້ອະທິບາຍ ‘ປາຊຸຕະວະ’ ຄືສະພາບຂອງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ. ແລະໃນເຫດນັ້ນ ພວກເຮົາກໍຫວາດຫວັ່ນຕໍ່ປາຊຸຕະວະນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ຖືວິນັຍອັນດີ.”

Verse 49

व्रतं पाशुपतं प्रोक्तं भवेन परमेष्ठिना व्रतेनानेन भूतेश पशुत्वं नैव विद्यते

“ພຣະບະວະ (Bhava) ຜູ້ເປັນຈອມອົງສູງສຸດ ໄດ້ປະກາດວິນັຍປາຊຸປະຕະ. ໂດຍການຖືວິນັຍນີ້, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ສະພາບ ‘ປາຊຸຕະວະ’ ຈະບໍ່ຫຼືອຢູ່ອີກ.”

Verse 50

अथ द्वादशवर्षं वा मासद्वादशकं तु वा दिनद्वादशकं वापि कृत्वा तद् व्रतम् उत्तमम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະອັນປະເສີດນັ້ນ—ຈະເປັນ 12 ປີ ຫຼື 12 ເດືອນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ 12 ມື້—ການຮັກສາວິໄນນີ້ຊໍາລະປະສຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ແລະນໍາໃຫ້ຫັນໄປຫາ ປະຕິ ອົງພຣະເຈົ້າ ໃນການບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 51

मुच्यन्ते पशवः सर्वे पशुपाशैर्भवस्य तु दर्शयामास तान्देवान् नारायणपुरोगमान्

“ປະສຸທັງປວງ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ຖືກປົດປ່ອຍຈາກ pāśa (ພັນທະ) ຂອງ Bhava (ພຣະສິວະ).” ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ—ມີ Nārāyaṇa ເປັນຜູ້ນໍາ—ໄດ້ເຫັນທັດສະນະແຫ່ງຄວາມຈິງນັ້ນ।

Verse 52

नन्दी शिलादतनयः सर्वभूतगणाग्रणीः तं दृष्ट्वा देवमीशानं सांबं सगणम् अव्ययम्

ນັນດີ ບຸດຂອງ Śilāda ເປັນຜູ້ນໍາເຫນືອຫມູ່ຄະນະສັດທັງປວງ ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ Īśāna—ອົງເທວະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ—ພ້ອມດ້ວຍຄະນະ gaṇa ຂອງພຣະອົງ ແລະສະຫມັກສົມກັບ Śambā (Śakti).

Verse 53

प्रणेमुस् तुष्टुवुश् चैव प्रीतिकण्टकितत्वचः विज्ञाप्य शितिकण्ठाय पशुपाशविमोक्षणम्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງພັກຕິ ຈົນຂົນລຸກຊັນ ພວກເຂົາໄດ້ກົດກະບົດນົບນ້ອມ ແລະສັນລະເສີນ ແລ້ວຈຶ່ງທູນຂໍຕໍ່ Śitikaṇṭha (ພຣະຜູ້ຄໍສີຟ້າ) ເລື່ອງການປົດປ່ອຍປະສຸຈາກ pāśa (ພັນທະ).

Verse 54

तस्थुस्तदाग्रतः शंभोः प्रणिपत्य पुनः पुनः ततः सम्प्रेक्ष्य तान् सर्वान् देवदेवो वृषध्वजः

ພວກເຂົາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ Śambhu ແລະນົບນ້ອມກົດກະບົດຊໍ້າໆ. ແລ້ວພຣະເທວະເທວະ Vṛṣadhvaja (ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ໄດ້ຊໍາເລັງເບິ່ງພວກເຂົາທັງປວງ ແລະຫັນພຣະຫັດໃຈໄປຫາພວກເຂົາ।

Verse 55

विशोध्य तेषां देवानां पशुत्वं परमेश्वरः व्रतं पाशुपतं चैव स्वयं देवो महेश्वरः

ພຣະປະເມສວຣ ມະຫາເທວະ ເມື່ອໄດ້ຊໍາລະລ້າງສະພາບເປັນປະສຸ (paśutva) ຂອງເທວະເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ພຣະມະເຫສວຣໄດ້ສ້າງວຣະຕະປາສຸປະຕະ (Pāśupata) ເພື່ອນໍາປະສຸເຂົ້າຫາພຣະປາສຸປະຕິ।

Verse 56

उपदिश्य मुनीनां च सहास्ते चांबया भवः तदाप्रभृति ते देवाः सर्वे पाशुपताः स्मृताः

ພຣະພະວະ (ສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍອັມບາ (ສັກຕິ) ໄດ້ສອນບັນດາມຸນີ ແລະປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ। ຈາກນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຖືກຈື່ຈໍາວ່າ “ປາສຸປະຕະ” ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະປະຕິ ແລະສອດຄ່ອງກັບທາງທີ່ຄ່ອຍໆຄາຍພາສາ (pāśa) ຂອງປະສຸ।

Verse 57

पशूनां च पतिर्यस्मात् तेषां साक्षाद्धि देवताः तस्मात्पाशुपताः प्रोक्तास् तपस्तेपुश् च ते पुनः

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນພຣະປະຕິ (Pati) ຂອງປະສຸທັງປວງ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຢູ່ໃຕ້ພຣະເທວະພາບຂອງພຣະອົງໂດຍກົງ। ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ປາສຸປະຕະ” ແລະພວກເຂົາໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ (tapas) ອີກຄັ້ງ ດ້ວຍພຣະພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ।

Verse 58

ततो द्वादशवर्षान्ते मुक्तपाशाः सुरोत्तमाः ययुर्यथागतं सर्वे ब्रह्मणा सह विष्णुना

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບສິບສອງປີ ບັນດາເທວະຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ຖືກປົດປ່ອຍຈາກພາສາ (pāśa) ແລ້ວ ພາກັນເດີນທາງກັບໄປສູ່ຖິ່ນພໍ່ມາຂອງຕົນ ພ້ອມກັບພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະວິສນຸ।

Verse 59

एतद्वः कथितं सर्वं पितामहमुखाच्छ्रुतम् पुरा सनत्कुमारेण तस्माद्व्यासेन धीमता

ທັງໝົດນີ້ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ ຕາມທີ່ເຄີຍໄດ້ຍິນມາແຕ່ບູຮານຈາກພຣະໂອກາດຂອງພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໂດຍສະນັດກຸມາຣະ; ແລະຈາກທ່ານນັ້ນ ພຣະວະຍາສະຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ຮັບສືບຕໍ່।

Verse 60

यः श्रावयेच्छुचिर् विप्राञ् छृणुयाद्वा शुचिर्नरः स देहभेदमासाद्य पशुपाशैः प्रमुच्यते

ຜູ້ຊາຍຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ບໍລິສຸດຟັງຄຳສອນນີ້ ຫຼືຜູ້ຟັງເອງດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ—ເມື່ອຮ່າງກາຍສິ້ນສຸດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກພາສະ (ພັນທະ) ທີ່ຜູກມັດປະຊຸ (ວິນຍານບຸກຄົນ)។