Adhyaya 77

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवमूर्तिप्रतिष्ठाफलकथनं नाम षट्सप्ततितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः लिङ्गप्रतिष्ठापुण्यं च लिङ्गस्थापनमेव च लिङ्गानां चैव भेदाश् च श्रुतं तव मुखादिह

ບັນດາຣິສີກ່າວວ່າ: «ໃນທີ່ນີ້ ຈາກປາກຂອງທ່ານເອງ ພວກເຮົາໄດ້ຟັງເຖິງບຸນຜົນແຫ່ງການປະດິດຕັ້ງສິວະ-ລິງຄະ, ການສະຖາປະນາລິງຄະ, ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງລິງຄະທັງຫຼາຍ»។

Verse 2

मृदादिरत्नपर्यन्तैर् द्रव्यैः कृत्वा शिवालयम् यत्फलं लभते मर्त्यस् तत्फलं वक्तुमर्हसि

ໃຊ້ວັດຖຸຕັ້ງແຕ່ດິນເຜົາທຳມະດາ ຈົນເຖິງແກ້ວມະນີອັນມີຄ່າ ເມື່ອມະນຸດສ້າງວິຫານແດ່ພຣະສິວະ ຂໍທ່ານຈົ່ງກ່າວປະກາດບຸນຜົນ (phala) ທີ່ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ।

Verse 3

सूत उवाच यस्य भक्तो ऽपि लोके ऽस्मिन् पुत्रदारगृहादिभिः बाध्यते ज्ञानयुक्तश्चेन् न च तस्य गृहैस्तु किम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເປັນພັກຕະໃນໂລກນີ້ ຖ້າຍັງຖືກຜູກມັດໂດຍລູກ ເມຍ ເຮືອນ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ແມ່ນແຕ່ຈະອ້າງວ່າມີປັນຍາ ເຮືອນເຫຼົ່ານັ້ນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ເຂົາ?

Verse 4

तथापि भक्ताः परमेश्वरस्य कृत्वेष्टलोष्टैरपि रुद्रलोकम् प्रयान्ति दिव्यं हि विमानवर्यं सुरेन्द्रपद्मोद्भववन्दितस्य

ແມ່ນແທ້ກໍຕາມ ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປຣະເມສະວະຣະ) ແມ່ນຖວາຍແຕ່ຂອງທີ່ຕົນຮັກ ແມ່ນແຕ່ກ້ອນດິນ ກໍບັນລຸໂລກຂອງຣຸດຣະ. ແທ້ຈິງ ພວກເຂົາໄປສູ່ອານາຈັກອັນສະຫວ່າງໄສ ວິມານທິບອັນປະເສີດ ຂອງພຣະອົງທີ່ອິນທຣະ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ (ເກີດຈາກດອກບົວ) ນະມັດສະການບູຊາ.

Verse 5

बाल्यात्तु लोष्टेन च कृत्वा मृदापि वा पांसुभिर् आदिदेवम् /* गृहं च तादृग्विधमस्य शंभोः सम्पूज्य रुद्रत्वमवाप्नुवन्ति

ແມ່ນແຕ່ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ ຜູ້ໃດປັ້ນລິງຄະດ້ວຍກ້ອນດິນ ຫຼືດິນເຫນຽວ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຝຸ່ນດິນ ແລະສ້າງສານສະຖານນ້ອຍໆຄ້າຍກັນໃຫ້ແກ່ພຣະສຳພູ (Śambhu) ແລ້ວບູຊາອາດິເທວະດ້ວຍພັກຕິອັນເຕັມປ່ຽມ—ຜູ້ບູຊານັ້ນບັນລຸສະຖານະຣຸດຣະ ເຂົ້າໃກ້ພຣະປະຕິຜ່ານລິງຄະປູຊາ.

Verse 6

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भक्त्या भक्तैः शिवालयम् कर्तव्यं सर्वयत्नेन धर्मकामार्थसिद्धये

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີພັກຕິຄວນດ້ວຍພັກຕິອັນເຕັມຫົວໃຈ ແລະດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກຢ່າງ ສ້າງສິວາລະຍະ (ວັດຂອງພຣະສິວະ) ໃຫ້ສຳເລັດ—ເພື່ອໃຫ້ ທັມມະ, ກາມະ, ແລະ ອັດຖະ ບັນລຸຜົນ.

Verse 7

केसरं नागरं वापि द्राविडं वा तथापरम् कृत्वा रुद्रालयं भक्त्या शिवलोके महीयते

ບໍ່ວ່າຈະສ້າງຕາມແບບ ເກສະຣະ (Kesara) ຫຼື ນາຄະຣະ (Nāgara) ຫຼື ດຣາວິດະ (Drāviḍa) ຫຼືແບບອື່ນໃດກໍຕາມ—ຜູ້ໃດສ້າງຣຸດຣາລະຍະ (Rudrālaya) ໃຫ້ແກ່ຣຸດຣະດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບ ແລະຖືກຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 8

कैलासाख्यं च यः कुर्यात् प्रासादं परमेष्ठिनः कैलासशिखराकारैर् विमानैर् मोदते सुखी

ຜູ້ໃດສ້າງປຣາສາດໃຫ້ແກ່ພຣະອົງສູງສຸດ (ປຣະເມຖຖິນ) ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ໄກລາສາ” ຜູ້ມີພັກຕິນັ້ນ—ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມສຸກສະບາຍ—ຈະເພີດເພີນໃນວິມານທິບທີ່ມີຮູບຮ່າງດັ່ງຍອດພູໄກລາສາ.

Verse 9

मन्दरं वा प्रकुर्वीत शिवाय विधिपूर्वकम् भक्त्या वित्तानुसारेण उत्तमाधममध्यमम्

ຫຼືວ່າ ຄວນຈັດເຮັດ «ມັນດະຣະ» (ໂຮງພິທີ/ການຈັດຕັ້ງແທ່ນບູຊາ) ເພື່ອພຣະສິວະ ຕາມພິທີກຳນົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ເຮັດດ້ວຍພັກຕິ ແລະຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ ຈະດີເລີດ ປານກາງ ຫຼືທຳມະດາກໍໄດ້.

Verse 10

मन्दराद्रिप्रतीकाशैर् विमानैर्विश्वतोमुखैः अप्सरोगणसंकीर्णैर् देवदानवदुर्लभैः

ດ້ວຍວິມານອາກາດທີ່ຄ້າຍພູມັນດະຣະ ຫັນໜ້າໄປທຸກທິດ ແອອັດດ້ວຍຝູງອັບສະຣາ—ເປັນພາຫະນະອັນອັດສະຈັນ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະດານະວະກໍຍາກຈະໄດ້—(ພວກເຂົາປາກົດອອກມາຢ່າງສະຫວ່າງໄສ)។

Verse 11

गत्वा शिवपुरं रम्यं भुक्त्वा भोगान् यथेप्सितान् ज्ञानयोगं समासाद्य गाणपत्यं लभेन्नरः

ເມື່ອໄປຮອດນະຄອນອັນຮື່ນຮົມຂອງພຣະສິວະ ແລະໄດ້ເສບສຸກຕາມປາຖະໜາແລ້ວ ບຸກຄົນ—ເມື່ອບັນລຸຍົກະແຫ່ງປັນຍາອັນປົດປ່ອຍ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນພວກຄະນະຂອງພຣະສິວະ (ຄະນະປັດຍະ)។

Verse 12

यः कुर्यान्मेरुनामानं प्रासादं परमेष्ठिनः स यत्फलमवाप्नोति न तत् सर्वैर् महामखैः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ສ້າງປຣາສາດ (ວັດ/ເທວາລັຍ) ນາມວ່າ «ເມຣຸ» ເພື່ອພຣະປະຣະເມດຖິນ (ອົງສູງສຸດ ຄືພຣະສິວະ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ບໍ່ອາດໄດ້ມາແມ່ນແຕ່ດ້ວຍມະຫາຍັດທັງປວງ.

Verse 13

सर्वयज्ञतपोदानतीर्थवेदेषु यत्फलम् तत्फलं सकलं लब्ध्वा शिववन्मोदते चिरम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຜົນທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຍັດທັງປວງ ຕະປະ ທານ ການໄປທີ່ສັກສິດ ແລະການສຶກສາເວດາ ບຸກຄົນນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານຍາວນານ—ເປັນສຸກດັ່ງພຣະສິວະເອງ.

Verse 14

निषधं नाम यः कुर्यात् प्रासादं भक्तितः सुधीः शिवलोकमनुप्राप्य शिववन्मोदते चिरम्

ນັກບູຊາຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ສ້າງພຣະວິຫານຊື່ «ນິສະທະ» ດ້ວຍສັດທາ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກພຣະສິວະ; ເມື່ອເຖິງແລ້ວ ຈະຊື່ນບານຍາວນານ ດ້ວຍອານັນດາດັ່ງພຣະສິວະເອງ।

Verse 15

कुर्याद्वा यः शुभं विप्रा हिमशैलमनुत्तमम् हिमशैलोपमैर् यानैर् गत्वा शिवपुरं शुभम्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກະທຳກິດອັນມົງຄຸນນີ້ ຈະໄດ້ຮັບສະຖານະອັນສູງສຸດດຸດດັ່ງພູຫິມາລະຍະ; ແລະຖືກນຳພາໂດຍພາຫະນະທິບທີ່ຄ້າຍຍອດພູຫິມາລະຍະ ໄປຮອດນະຄອນອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ—ສິວະປຸຣະ।

Verse 16

ज्ञानयोगं समासाद्य गाणपत्यमवाप्नुयात् नीलाद्रिशिखराख्यं वा प्रासादं यः सुशोभनम्

ເມື່ອບັນລຸ ຍານະໂຍຄະ (jñāna-yoga) ອັນເປັນໂຍຄະແຫ່ງປັນຍາວິນຍານ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສະຖານະ «ການະປັດຍະ» ເປັນຜູ້ຢູ່ໃນຫມູ່ການະຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ສ້າງ ຫຼື ບູຊາ ພຣະວິຫານອັນງາມສະຫງ່າຊື່ «ນີລາດຣິ-ສິຂະຣະ» ຈະໄດ້ສະຖານະສູງສົ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 17

कृत्वा वित्तानुसारेण भक्त्या रुद्राय शंभवे यत्फलं लभते मर्त्यस् तत्फलं प्रवदाम्यहम्

ເມື່ອບູຊາຖວາຍແດ່ ຣຸດຣະ—ສັມພູ ດ້ວຍສັດທາ ຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ, ຜົນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບຈາກການບູຊານັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວບອກຜົນນັ້ນໃນບັດນີ້।

Verse 18

हिमशैले कृते भक्त्या यत्फलं प्राक् तवोदितम् तत्फलं सकलं लब्ध्वा सर्वदेवनमस्कृतः

ເມື່ອໄດ້ຮັບຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຜົນທີ່ທ່ານເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ ວ່າເກີດຈາກການບູຊາດ້ວຍສັດທາໃນພູຫິມາລະຍະ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມສັກກາລະ।

Verse 19

रुद्रलोकमनुप्राप्य रुद्रैः सार्धं प्रमोदते महेन्द्रशैलनामानं प्रासादं रुद्रसंमतम्

ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າເຖິງໂລກຂອງຣຸດຣະ ລາວກໍຍິນດີຮ່ວມກັບພຣະຣຸດຣະທັງຫຼາຍ ແລະພັກຢູ່ໃນປາສາດຊື່ ມະເຮນທຣະໄສລາ ອັນພຣະຣຸດຣະຮັບຮອງແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 20

कृत्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं प्रवदाम्यहम् महेन्द्रपर्वताकारैर् विमानैर्वृषसंयुतैः

“ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຜົນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການປະກອບພິທີແຫ່ງພຣະສິວະນີ້. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ວິມານທິບ ສູງດັ່ງພູມະເຮນທຣະ ມີງົວເປັນພາຫະນະ ເໝາະແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະປະຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະທີ່ພຶ່ງຂອງປາຊຸທັງປວງ.”

Verse 21

गत्वा शिवपुरं दिव्यं भुक्त्वा भोगान्यथेप्सितान् ज्ञानं विचारितं रुद्रैः सम्प्राप्य मुनिपुङ्गवाः

ເມື່ອໄດ້ໄປຮອດນະຄອນທິບຂອງພຣະສິວະ ແລະໄດ້ເສວຍສຸກຕາມທີ່ປາຖະໜາ ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ບັນລຸປັນຍາແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ ອັນພຣະຣຸດຣະໄດ້ພິຈາລະນາແລະຊີ້ແຈງ ເພື່ອນຳປາຊຸໄປສູ່ພຣະປະຕິ।

Verse 22

विषयान् विषवत् त्यक्त्वा शिवसायुज्यमाप्नुयात् हेम्ना यस्तु प्रकुर्वीत प्रासादं रत्नशोभितम्

ເມື່ອລະທິ້ງອາຣົມວິໄສຍະທັງຫຼາຍເສມືອນພິດ ກໍຈະໄດ້ບັນລຸການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສ້າງປາສາດວັດດ້ວຍຄຳ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງສິວະເຊັ່ນດຽວກັນ ອັນຜ່ອນຄາຍພັນທະຂອງປາຊຸ ແລະນຳໃຫ້ໃກ້ພຣະປະຕິ।

Verse 23

द्राविडं नागरं वापि केसरं वा विधानतः कूटं वा मण्डपं वापि समं वा दीर्घम् एव च

ຕາມກົດວິທີທີ່ກຳນົດ ອາດຈະສ້າງໃນແບບດຣາວິດ ຫຼື ແບບນາກະຣະ ຫຼື ແບບເກສະຣະຂອງສ່ວນຍອດ; ແລະອາດຈະກໍ່ສ້າງເປັນກູຕະ (ຫໍສັກກາລະ) ຫຼື ມັນດະປະ (ສາລາ/ພາວິລຽນ) ໃຫ້ໄດ້ສັດສ່ວນ—ຈະເທົ່າກັນ ຫຼື ຍາວອອກກໍໄດ້।

Verse 24

न तस्य शक्यते वक्तुं पुण्यं शतयुगैरपि जीर्णं वा पतितं वापि खण्डितं स्फुटितं तथा

ບຸນກຸສົນທີ່ເກີດຈາກການບູຊາພຣະສິວະລິງຄະ ນັ້ນ ບໍ່ອາດກ່າວໃຫ້ໝົດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍຍຸກ. ແມ່ນລິງຄະເກົ່າ ຕົກ ແຕກ ຫຼື ຮ້າວ ກໍຕາມ ບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບໍ່ຂາດ.

Verse 25

पूर्ववत्कारयेद्यस्तु द्वाराद्यैः सुशुभं द्विजाः प्रासादं मण्डपं वापि प्राकारं गोपुरं तु वा

ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃຫ້ກໍ່ສ້າງຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ໃຫ້ງາມດ້ວຍປະຕູແລະອົງປະກອບອື່ນໆ—ຈະເປັນປຣາສາດ, ມັນດະປະ, ປຣາກາຣາ ຫຼື ໂກປຸຣາ—ຜູ້ນັ້ນຕັ້ງຖານມົງຄຸນເພື່ອການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 26

कर्तुरप्यधिकं पुण्यं लभते नात्र संशयः वृत्त्यर्थं वा प्रकुर्वीत नरः कर्म शिवालये

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຸນຍິ່ງກວ່າຜູ້ວ່າຈ້າງໃຫ້ເຮັດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ຄົນເຮັດວຽກໃນວິຫານພຣະສິວະເພື່ອປາກທ້ອງ ກໍຍັງໄດ້ບຸນອັນສັກສິດ.

Verse 27

यः स याति न संदेहः स्वर्गलोकं सबान्धवः यश्चात्मभोगसिद्ध्यर्थम् अपि रुद्रालये सकृत्

ຜູ້ໃດເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກສະຫວັນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປຍັງຮຸດຣາລະຍະແຕ່ຄັ້ງດຽວ ເພື່ອຫາຄວາມສຸກສ່ວນຕົວ ກໍຍັງໄດ້ຄວາມສຳເລັດຕາມປາດຖະໜາ.

Verse 28

कर्म कुर्याद्यदि सुखं लब्ध्वा चापि प्रमोदते तस्माद् आयतनं भक्त्या यः कुर्यान् मुनिसत्तमाः

ຖ້າຄົນເຮັດກຳ ແລ້ວໄດ້ຄວາມສຸກ ແລະຊື່ນບານໃນຄວາມສຸກນັ້ນ, ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ຄວນສ້າງອາຍະຕະນະ—ສະຖານທີ່ສັກສິດ—ແດ່ພຣະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 29

काष्ठेष्टकादिभिर् मर्त्यः शिवलोके महीयते प्रसादार्थं महेशस्य प्रासादे मुनिपुङ्गवाः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ມະນຸດຜູ້ໃຊ້ໄມ້, ອິດ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ສ້າງພຣະວິຫານດັ່ງພະລາຊວັງແດ່ພຣະມະເຫສະວະ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອຂໍພຣະກະລຸນາ ຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 30

कर्तव्यः सर्वयत्नेन धर्मकामार्थमुक्तये अशक्तश्चेन्मुनिश्रेष्ठाः प्रासादं कर्तुमुत्तमम्

ເພື່ອທຳມະ, ກາມະ, ອັດຖະ ແລະທ້າຍສຸດແມ່ນໂມກສະ, ຄວນກະທຳດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກຢ່າງ. ແລະຖ້າບໍ່ສາມາດ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຈະສ້າງພຣະວິຫານອັນສູງສຸດ ກໍຈົ່ງກະທຳຕາມກຳລັງ ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະປະຕິ ພຣະສິວະ।

Verse 31

संमार्जनादिभिर् वापि सर्वान्कामानवाप्नुयात् संमार्जनं तु यः कुर्यान् मार्जन्या मृदुसूक्ष्मया

ດ້ວຍການກວາດຖູ ແລະການຮັບໃຊ້ອື່ນໆ ຢ່າງໃສ່ໃຈໃນສະຖານບູຊາ, ຜູ້ນັ້ນອາດໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ແຕ່ຜູ້ກວາດຖູຄວນໃຊ້ໄມ້ກວາດທີ່ນຸ່ມ ແລະລະອຽດ ເພື່ອໃຫ້ບ່ອນບູຊາບໍລິສຸດໂດຍບໍ່ກະທົບຮຸນແຮງ।

Verse 32

चान्द्रायणसहस्रस्य फलं मासेन लभ्यते यः कुर्याद्वस्त्रपूतेन गन्धगोमयवारिणा

ຜູ້ໃດປະຕິບັດພິທີໂດຍໃຊ້ນ້ຳຫອມປົນນ້ຳໂຄມະຍະ (ນ້ຳຂີ້ງົວ) ແລະກັ່ນຜ່ານຜ້າໃຫ້ບໍລິສຸດກ່ອນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບຈັນທຣາຍະນະພັນເທື່ອ ພາຍໃນໜຶ່ງເດືອນ।

Verse 33

आलेपनं यथान्यायं वर्षचान्द्रायणं लभेत् अर्धक्रोशं शिवक्षेत्रं शिवलिङ्गात्समन्ततः

ການທາປະພອມ (ອາເລປະນະ) ຕາມກົດລະບຽບຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຈັນທຣາຍະນະຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ. ແລະຮອບໆ ພຣະສິວະລິງຄະ, ເຂດສິວະກະເສດຕະລາມຂະຫຍາຍໄປທຸກທິດ ເຖິງຄຶ່ງກຣົຊະ।

Verse 34

यस् त्यजेद् दुस्त्यजान् प्राणाञ् शिवसायुज्यम् आप्नुयात् स्वायंभुवस्य मानं हि तथा बाणस्य सुव्रताः

ຜູ້ໃດທີ່ຍອມສະລະແມ່ນແຕ່ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ (ປຣານ) ອັນຍາກຈະປ່ອຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ສີວະ-ສາຍຸຊະ—ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສີວະ. ເຂົາຈະໄດ້ກຽດສັກສີເທົ່າກັບ ສະວາຍຳພູວະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະເທົ່າກັບ ບານະ, ໂອ ຜູ້ມີພຣະວຣະຕະອັນດີງາມ.

Verse 35

स्वायंभुवे तदर्धं स्यात् स्याद् आर्षे च तदर्धकम् मानुषे च तदर्धं स्यात् क्षेत्रमानं द्विजोत्तमाः

ໃນມາດຕະຖານ ສະວາຍຳພູວະ ຄວນເປັນຄື່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນ; ໃນມາດຕະຖານ ອາຣະສະ ຄວນເປັນຄື່ງໜຶ່ງຂອງຄື່ງນັ້ນອີກ; ແລະໃນມາດຕະຖານ ມານຸສະ ກໍເປັນຄື່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນອີກ—ນີ້ແມ່ນມາດຕະຖານຂອງຂອບເຂດດິນສັກສິດ, ໂອ ດວິໂຈດຕະມະ (ຜູ້ດີເລີດໃນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).

Verse 36

एवं यतीनामावासे क्षेत्रमानं द्विजोत्तमाः रुद्रावतारे चाद्यं यच् छिष्ये चैव प्रशिष्यके

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ໂອ ດວິໂຈດຕະມະ, ຂະໜາດອັນຖືກຕ້ອງຂອງເຂດສັກສິດ ສໍາລັບທີ່ພັກອາໄສຂອງຍະຕີ (ນັກບວດຜູ້ສະລະ) ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ—ພ້ອມກັບຂໍ້ບັນຍັດເດີມອັນເກີ່ຍວກັບການອະວະຕານຂອງ ຣຸດຣະ, ເພື່ອຖ່າຍທອດຈາກສິດສູ່ສິດ ແລະສູ່ສິດຂອງສິດ.

Verse 37

नरावतारे तच्छिष्ये तच्छिष्ये च प्रशिष्यके श्रीपर्वते महापुण्ये तस्य प्रान्ते च वा द्विजाः

ໂອ ດວິຊາ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງຫຼາຍ, ໃນອະວະຕານເປັນມະນຸດ, ໃນສິດຂອງທ່ານ, ແລະໃນສິດຂອງສິດດ້ວຍ, ການຖ່າຍທອດອັນສັກສິດໄດ້ສືບຕໍ່—ຢູ່ເທິງ ສີຣີປະຣະວະຕະ (Śrīparvata) ອັນມີບຸນຍິ່ງ, ຫຼືບໍ່ກໍຢູ່ບ່ອນຊາຍແດນຂອງມັນ.

Verse 38

तस्मिन्वा यस्त्यजेत्प्राणाञ् छिवसायुज्यमाप्नुयात् वाराणस्यां तथाप्येवम् अविमुक्ते विशेषतः

ໃນທີ່ນັ້ນ, ຜູ້ໃດທີ່ສະລະລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ຈະໄດ້ຮັບ ສາຍຸຊະ—ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສີວະ. ໃນ ວາຣານະສີ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ແລະໂດຍພິເສດຢ່າງຍິ່ງ ໃນ ອະວິມຸກຕະ (Avimukta) ດິນແດນສັກສິດທີ່ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງ.

Verse 39

केदारे च महाक्षेत्रे प्रयागे च विशेषतः कुरुक्षेत्रे च यः प्राणान् संत्यजेद्याति निर्वृतिम्

ຜູ້ໃດປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ເກດາຣາ, ໃນມະຫາກເຂດສັກສິດ, ທີ່ປຣະຍາກາໂດຍພິເສດ, ຫຼືທີ່ກຸຣຸເຂດສະຕຣະ ຈະໄດ້ຮອດນິຣວຣິຕິ—ຄວາມສະຫງົບແລະການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຕັດຂາດພາຊະພັນທະຂອງປາຊຸ.

Verse 40

प्रभासे पुष्करे ऽवन्त्यां तथा चैवामरेश्वरे वणीशैलाकुले चैव मृतो याति शिवात्मताम्

ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ປຣະພາສະ, ທີ່ປຸສກະຣະ, ໃນອະວັນຕີ, ທັງທີ່ອະມະເຣສະວະຣະ, ແລະໃນເຂດສັກສິດຂອງວະນີໄສລາ ຈະໄດ້ຮອດສິວາຕະມະຕາ—ເປັນອັດຕະສະພາບຂອງພຣະສິວະໂດຍແທ້.

Verse 41

वाराणस्यां मृतो जन्तुर् न जातु जन्तुतां व्रजेत् त्रिविष्टपे विमुक्ते च केदारे संगमेश्वरे

ສັດຕະວະ (jantu) ຜູ້ຕາຍຢູ່ວາຣານາສີ ຈະບໍ່ກັບໄປຕົກຢູ່ໃນຄວາມເປັນສັດມີຮ່າງກາຍອີກເລີຍ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ທີ່ຕຣິວິສຕະປະ, ທີ່ວິມຸກຕະ, ທີ່ເກດາຣາ, ແລະທີ່ສັງກະເມສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຖືກປົດປ່ອຍ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປົດພົ້ນ ຈາກພາຊະແຫ່ງການເກີດໃໝ່.

Verse 42

शालङ्के वा त्यजेत्प्राणांस् तथा वै जम्बुकेश्वरे शुक्रेश्वरे वा गोकर्णे भास्करेशे गुहेश्वरे

ຫຼືຖ້າຜູ້ໃດປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຢູ່ຊາລັງກະ, ເຊັ່ນດຽວກັນທີ່ຈັມບຸເກສະວະຣະ, ຫຼືທີ່ສຸກເຣສະວະຣະ, ຫຼືທີ່ໂກກັນນະ, ທີ່ພາສະກະເຣສະ, ຫຼືທີ່ກຸເຫສະວະຣະ—ການຈາກໄປນັ້ນຖືກຍົກຍ້ອງວ່າບໍລິສຸດສູງສຸດ, ເພາະສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບ່ອນປະທັບອັນປົດປ່ອຍຂອງພຣະສິວະ.

Verse 43

हिरण्यगर्भे नन्दीशे स याति परमां गतिम् नियमैः शोष्य यो देहं त्यजेत्क्षेत्रे शिवस्य तु

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດຄວາມເປັນໄປອັນສູງສຸດ ທີ່ຮິຣັນຍະຄັຣພະ-ນັນດີສະ. ແລະຜູ້ໃດດ້ວຍນິຍະມະ—ວິໄນປະພຶດ—ເຮັດໃຫ້ກາຍຖືກຊຳລະແລະຫມົດສິ້ນ (ເຫມືອນກາຍແຫ້ງ) ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍວາງກາຍນັ້ນໃນເຂດສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈະໄດ້ຮອດເປົ້າໝາຍສູງສຸດ.

Verse 44

स याति शिवतां योगी मानुषे दैविके ऽपि वा आर्षे वापि मुनिश्रेष्ठास् तथा स्वायंभुवे ऽपि वा

ໂຍຄີນັ້ນບັນລຸ “ສິວະຕາ” (śivatā—ຄວາມເປັນພຣະສິວະ) ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃນສະພາບມະນຸດ ຫຼືສະພາບເທວະ; ຫຼືໃນສະພາບຣິສິ—ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ—ແລະຍັງບັນລຸໄດ້ແມ່ນແຕ່ໃນສະພາບ “ສະວາຍັມພູວະ” (ເກີດຂຶ້ນເອງ) ດ້ວຍ.

Verse 45

स्वयंभूते तथा देवे नात्र कार्या विचारणा आधायाग्निं शिवक्षेत्रे सम्पूज्य परमेश्वरम्

ເມື່ອເທວະເປັນສະວາຍັມພູ (Svayaṃbhū) ຄືປາກົດຂຶ້ນເອງ ກໍບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດພິຈາລະນາໃດໆ. ຈົ່ງຈຸດໄຟອັກນິໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວບູຊາພຣະປະເມສະວະຣະ (Parameśvara) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສົມບູນ.

Verse 46

स्वदेहपिण्डं जुहुयाद् यः स याति परां गतिम् यावत्तावन्निराहारो भूत्वा प्राणान् परित्यजेत्

ຜູ້ໃດນໍາກ້ອນກາຍຂອງຕົນເອງໄປຖວາຍເປັນເຄື່ອງບູຊາ (juhu) ຜູ້ນັ້ນບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ. ຢູ່ໂດຍບໍ່ຮັບປະທານອາຫານຕາມໄລຍະທີ່ກໍານົດ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ (prāṇa)—ຕັດພັນທະຂອງ paśu ແລະເຖິງ Pati ຄື ພຣະສິວະ.

Verse 47

शिवक्षेत्रे मुनिश्रेष्ठाः शिवसायुज्यमाप्नुयात् छित्त्वा पादद्वयं चापि शिवक्षेत्रे वसेत्तु यः

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ຍ່ອມບັນລຸ sāyujya—ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕັດຂາທັງສອງ ແຕ່ຍັງອາໄສຢູ່ໃນກະເສດຕະຂອງພຣະສິວະ ກໍບັນລຸສະພາບນັ້ນໄດ້ ໂດຍອໍານາດປົດປ່ອຍຂອງກະເສດຕະ.

Verse 48

स याति शिवतां चैव नात्र कार्या विचारणा क्षेत्रस्य दर्शनं पुण्यं प्रवेशस्तच्छताधिकः

ຜູ້ນັ້ນບັນລຸ “ສິວະຕາ” ໂດຍຕົງ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ການເຫັນກະເສດຕະໄສວະອັນສັກສິດກໍເປັນບຸນ; ແຕ່ການເຂົ້າໄປໃນນັ້ນໃຫ້ຜົນຫຼາຍກວ່າເປັນຮ້ອຍເທົ່າ.

Verse 49

तस्माच्छतगुणं पुण्यं स्पर्शनं च प्रदक्षिणम् तस्माच्छतगुणं पुण्यं जलस्नानमतः परम्

ດັ່ງນັ້ນ ການແຕະຕ້ອງລິງຄະ ແລະ ການເດີນວຽນຮອບ (ປະທັກສິນາ) ໃຫ້ບຸນເພີ່ມເປັນຮ້ອຍເທົ່າ; ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ການອາບນ້ຳ/ອະພິເສກດ້ວຍນ້ຳ ກ່າວວ່າໃຫ້ບຸນຮ້ອຍເທົ່າຍິ່ງກວ່າ ເກີນກວ່າກ່ອນໜ້າ।

Verse 50

क्षीरस्नानं ततो विप्राः शताधिकमनुत्तमम् दध्ना सहस्रमाख्यातं मधुना तच्छताधिकम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້, ການອະພິເສກລິງຄະຂອງພຣະສິວະດ້ວຍນົມ ຖືກປະກາດວ່າໃຫ້ບຸນເກີນຮ້ອຍເທົ່າ ແລະສູງສຸດບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າ. ດ້ວຍນົມສົ້ມ (ດະທິ) ກ່າວວ່າໄດ້ພັນເທົ່າ; ແລະດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ເພີ່ມອີກຮ້ອຍເທົ່າເຫນືອຈາກນັ້ນ.

Verse 51

घृतस्नानेन चानन्तं शार्करे तच्छताधिकम् शिवक्षेत्रसमीपस्थां नदीं प्राप्यावगाह्य च

ການອະພິເສກດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ຄຣີຕະ/ກີ) ໃຫ້ບຸນບໍ່ມີຂອບເຂດ. ດ້ວຍນ້ຳຕານ ບຸນນັ້ນເພີ່ມອີກຮ້ອຍແລະຍິ່ງກວ່າ. ແລະເມື່ອໄປຮອດແມ່ນ້ຳທີ່ຢູ່ໃກ້ຊິວະເຂດສັກສິດ ຄວນລົງຈົມຕົວອາບນ້ຳໃນນັ້ນ.

Verse 52

त्यजेद्देहं विहायान्नं शिवलोके महीयते शिवक्षेत्रसमीपस्था नद्यः सर्वाः सुशोभनाः

ຜູ້ໃດລະທິ້ງກາຍ—ໂດຍສະຫຼະອາຫານ—ຈະໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ. ແມ່ນ້ຳທັງຫມົດທີ່ຢູ່ໃກ້ຊິວະເຂດສັກສິດ ລ້ວນແຕ່ເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ແລະງາມສະຫງ່າງາມ.

Verse 53

वापीकूपतडागाश् च शिवतीर्था इति स्मृताः स्नात्वा तेषु नरो भक्त्या तीर्थेषु द्विजसत्तमाः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ບໍ່ນ້ຳ, ບໍ່ຂຸດ, ແລະສະນ້ຳ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ “ຊິວະຕີຣຖະ” ບ່ອນອາບນ້ຳສັກສິດຂອງພຣະສິວະ. ເມື່ອຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍພັກຕິ, ຜູ້ນັ້ນເຂົ້າໃກ້ພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ, ຄ່ອຍໆຄາຍພາສະ (ພັນທະ) ທີ່ຜູກພະຊຸ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ) ແລະນໍາໃຈໃຫ້ຫັນໄປຫາປະຕິ—ອົງພຣະສິວະເຈົ້າ.

Verse 54

ब्रह्महत्यादिभिः पापैर् मुच्यते नात्र संशयः प्रातः स्नात्वा मुनिश्रेष्ठाः शिवतीर्थेषु मानवः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຕອນເຊົ້າຕູ່ໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບເຊັ່ນ ບຣາຫມະຫັດຕະຍາ ແລະອື່ນໆ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໂດຍພຣະປະຕິ (Pati) ຊຳລະນ້ຳນີ້ ປາຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ຖືກຄາຍອອກຈາກປາຊະ (pāśa) ແຫ່ງອະກຸສົນ.

Verse 55

अश्वमेधफलं प्राप्य रुद्रलोकं स गच्छति मध्याह्ने शिवतीर्थेषु स्नात्वा भक्त्या सकृन्नरः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຕອນທ່ຽງໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ດ້ວຍພັກຕິ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ ແລະຕໍ່ມາໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ (Rudra-loka).

Verse 56

गङ्गास्नानसमं पुण्यं लभते नात्र संशयः अस्तं गते तथा चार्के स्नात्वा गच्छेच्छिवं पदम्

ເຂົາຍ່ອມໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເມື່ອຕາເວັນຕົກ ແລະອາບນ້ຳດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມໄປສູ່ພະສະຖານະຂອງພຣະສິວະ—ອາໄສອັນສູງສຸດຂອງພຣະປະຕິ ຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸຈາກພັນທະ.

Verse 57

पापकञ्चुकमुत्सृज्य शिवतीर्थेषु मानवः द्विजास् त्रिषवणं स्नात्वा शिवतीर्थे सकृन्नरः

ເມື່ອສະລັດຖິ້ມເສື້ອຄຸມແຫ່ງບາບ ມະນຸດຜູ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະຂອງພຣະສິວະ—ໂດຍສະເພາະດວິຈະ (dvija) ຜູ້ອາບສາມເວລາ—ແມ່ນແຕ່ອາບພຽງຄັ້ງດຽວໃນສິວະ-ຕີຣຖະ ກໍໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 58

शिवसायुज्यमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा पुराथ सूकरः कश्चित् श्वानं दृष्ट्वा भयात्पथि

ເຂົາຍ່ອມໄດ້ສາຍຸຊະ (sāyujya) ກັບພຣະສິວະ—ຄວາມຮ່ວມສະໝິດອັນໃກ້ຊິດ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ. ເພາະໃນການກ່ອນ ມີໝູປ່າຕົວໜຶ່ງ ເຫັນໝາຢູ່ທາງ ແລະດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ຈຶ່ງເກີດການລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ ແລະໄດ້ຜົນສູງສຸດ.

Verse 59

प्रसंगाद्वारमेकं तु शिवतीर्थे ऽवगाह्य च मृतः स्वयं द्विजश्रेष्ठा गाणपत्यमवाप्तवान्

ໂດຍບັງເອີນ ລາວເຂົ້າທາງປະຕູພຽງອັນດຽວ; ໄດ້ອາບນ້ຳໃນທີ່ທິຣຖະຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວສິ້ນຊີວິດຢູ່ນັ້ນ ພຣະທະວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ບັນລຸ «ຄານະປັດຕະຍະ» ເປັນສະມາຊິກໃນຄານະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 60

यः प्रातर्देवदेवेशं शिवं लिङ्गस्वरूपिणम् पश्येत्स याति सर्वस्माद् अधिकां गतिमेव च

ຜູ້ໃດໃນຍາມອາລຸນ ໄດ້ເຫັນພຣະສິວະ ຈອມເທວະເທວາ ຜູ້ສະຖິດໃນຮູບແຫ່ງລິງຄະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າຄວາມສຳເລັດທັງປວງ.

Verse 61

मध्याह्ने च महादेवं दृष्ट्वा यज्ञफलं लभेत् सायाह्ने सर्वयज्ञानां फलं प्राप्य विमुच्यते

ໃນຍາມທ່ຽງ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະມະຫາເທວະ ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງຍັດຍະ. ໃນຍາມແລງ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຍ່ອມໄດ້ຜົນຂອງຍັດຍະທັງປວງ ແລະຖືກປົດປ່ອຍ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພະຕິ (ຈອມອົງ) ຕັດຂາດປາສະທີ່ຜູກພະຊຸ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ) ໄວ້ກັບສັງສານ.

Verse 62

मानसैर्वाचिकैः पापैः कायिकैश् च महत्तरैः तथोपपातकैश्चैव पापैश्चैवानुपातकैः

ບາບທີ່ເກີດຈາກໃຈ, ຈາກວາຈາ, ຫຼືຈາກກາຍ—ແມ່ນແຕ່ບາບຫນັກ—ທັງບາບປະເພດ upapātaka (ຄວາມຜິດຮອງ) ແລະ anupātaka (ບາບຕາມຕິດ) ທັງປວງ ຖືກຮວບຮວມໄວ້ນີ້ ເປັນປາສະ (ພັນທະ) ທີ່ບັງພະຊຸ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ) ຈາກພະຕິ (ຈອມອົງ).

Verse 63

संक्रमे देवमीशानं दृष्ट्वा लिङ्गाकृतिं प्रभुम् मासेन यत्कृतं पापं त्यक्त्वा याति शिवं पदम्

ໃນເວລາ Saṅkrama (ຍາມທີ່ດວງອາທິດຍ້າຍຮາສີ) ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອີຊານະ ຈອມອົງຜູ້ເປັນພະຕິ ປາກົດໃນຮູບລິງຄະ ຜູ້ນັ້ນຈະສະລະບາບທີ່ເຮັດໃນໜຶ່ງເດືອນ ແລະໄດ້ເຖິງພະທີ່ສະຖານອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ.

Verse 64

अयने चार्धमासेन दक्षिणे चोत्तरायणे विषुवे चैव सम्पूज्य प्रयाति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສິວະຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນວັນສອລສະຕິດ, ໃນພິທີກາງເດືອນ, ໃນເວລາທີ່ດວງອາທິດເຄື່ອນໄປທາງໃຕ້ແລະທາງເໜືອ, ແລະໃນວັນສະເໝີພາກ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ (paramā gati) ຄືການຫຼຸດພົ້ນພາຍໃຕ້ພຣະປະຕິ.

Verse 65

प्रदक्षिणत्रयं कुर्याद् यः प्रासादं समन्ततः सव्यापसव्यन्यायेन मृदुगत्या शुचिर्नरः

ຊາຍຜູ້ບໍລິສຸດຄວນເດີນວຽນຮອບພຣະວິຫານໃຫ້ຄົບສາມຮອບ ຢ່າງອ່ອນໂຍນແລະຕາມລຳດັບພິທີ—ຮັກສາການວຽນຂວາ (pradakṣiṇā) ແລະໃນບາງຕອນທີ່ກຳນົດ ຈຶ່ງເຮັດການວຽນກັບ (apasavya) ໃຫ້ຖືກຕາມກົດພິທີ.

Verse 66

पदे पदे ऽश्वमेधस्य यज्ञस्य फलमाप्नुयात् वाचा यस्तु शिवं नित्यं संरौति परमेश्वरम्

ໃນທຸກກ້າວຍ່າງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍາອັດສະວະເມດ—ຄືຜູ້ທີ່ໃຊ້ວາຈາປະກາດພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຢ່າງສະເໝີ. ດ້ວຍການລະລຶກແລະການເອີ້ນນາມບໍ່ຂາດ ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ຫັນໄປຫາປະຕິ (ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ) ແລະຖືກຍົກໃຫ້ພົ້ນຈາກປາຊະ (ພັນທະ) ທີ່ພິທີລ້ວນໆບໍ່ອາດຕັດໄດ້ສຸດທ້າຍ.

Verse 67

सो ऽपि याति शिवं स्थानं प्राप्य किं पुनरेव च कृत्वा मण्डलकं क्षेत्रं गन्धगोमयवारिणा

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນກໍຍັງໄດ້ໄປຮອດສະຖານຂອງພຣະສິວະ—ຈະກ່າວອັນໃດອີກ? ເມື່ອໄດ້ຈັດເຮັດພື້ນທີ່ສັກສິດໂດຍສ້າງມັນດະລະກະ ແລະຊຳລະສະຖານທີ່ດ້ວຍຂອງຫອມ, ຂີ້ງົວ, ແລະນ້ຳ—ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງເໝາະສົມຕໍ່ພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 68

मुक्ताफलमयैश्चूर्णैर् इन्द्रनीलमयैस् तथा पद्मरागमयैश्चैव स्फाटिकैश् च सुशोभनैः

ດ້ວຍຜົງທີ່ເຮັດຈາກໄຂ່ມຸກ, ດ້ວຍຜົງໄພທູນ (ອິນດຣະນີລ), ດ້ວຍຜົງທັບທິມ (padmarāga), ແລະດ້ວຍຜົງແກ້ວຜະລຶກອັນງາມສະຫງ່າ—ຈຶ່ງປະດັບເຄື່ອງໝາຍສັກສິດໃຫ້ສົດໃສ ເພື່ອບູຊາປະຕິ ຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ປົດພັນທະຂອງປາຊຸ.

Verse 69

तथा मारकतैश्चैव सौवर्णै राजतैस् तथा तद्वर्णैर् लौकिकैश्चैव चूर्णैर्वित्तविवर्जितैः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຜູ້ບູຊາອາດບູຊາລິງຄະ ດ້ວຍແກ້ວມະຣະກົດ, ດ້ວຍຄໍາ, ດ້ວຍເງິນ ແລະດ້ວຍຜົງທົ່ວໄປທີ່ມີສີຄ້າຍກັນ—ໂດຍສະເພາະສໍາລັບຜູ້ຂາດຊັບ—ເພາະພັກຕິຕໍ່ພະປະຕິ ອົງເຈົ້າ ແມ່ນເຄື່ອງບູຊາແທ້ ບໍ່ແມ່ນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ।

Verse 70

आलिख्य कमलं भद्रं दशहस्तप्रमाणतः सकर्णिकं महाभागा महादेवसमीपतः

ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ຈົ່ງຂີດວາດດອກບົວອັນເປັນມົງຄຸນ ກວ້າງປະມານສິບຝາມື ໃຫ້ຄົບພ້ອມດ້ວຍໃຈກາງດອກ ແລ້ວວາງໄວ້ໃກ້ພຣະມະຫາເທວາ ເພື່ອເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນການຈັດພິທີບູຊາອັນສັກສິດ।

Verse 71

तत्रावाह्य महादेवं नवशक्तिसमन्वितम् पञ्चभिश्च तथा षड्भिर् अष्टाभिश्चेष्टदं परम्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ອັນເຊີນພຣະມະຫາເທວາໃຫ້ປະທັບ ພ້ອມດ້ວຍສັກຕິທັງເກົ້າ ຜູ້ບູຊາຄວນນະມັດສະການອົງສູງສຸດ ຜູ້ປະທານຜົນຕາມປາດຖະໜາ ພ້ອມດ້ວຍກຸ່ມຫ້າ, ກຸ່ມຫົກ, ແລະກຸ່ມແປດ ອັນເປັນທິວະພາກຕ່າງໆ।

Verse 72

पुनरष्टाभिर् ईशानं दशारे दशभिस् तथा पुनर्बाह्ये च दशभिः सम्पूज्य प्रणिपत्य च

ຕໍ່ມາ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ດ້ວຍຂອງບູຊາແປດຢ່າງ ໃຫ້ບູຊາພຣະອີຊານະ; ແລະໃນວົງລໍ້ສິບກົງ (ສິບກົງກົງ) ດ້ວຍຂອງບູຊາສິບຢ່າງ. ຈາກນັ້ນ ທີ່ວົງນອກ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ດ້ວຍສິບຢ່າງ ບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລ້ວກໍ່ກົ້ມກາບກົດກາຍລົງດິນ।

Verse 73

निवेद्य देवदेवाय क्षितिदानफलं लभेत् शालिपिष्टादिभिर् वापि पद्ममालिख्य निर्धनः

ເມື່ອນໍາໄປຖວາຍແດ່ພຣະເທວະເທວາ (ເທວະເຫນືອເທວະ) ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍທີ່ດິນ. ແມ່ນແຕ່ຄົນທຸກຍາກ ກໍສາມາດຂີດວາດດອກບົວດ້ວຍຜົງເຂົ້າຈ້າວ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວຖວາຍແດ່ພຣະຊິວະ ເພື່ອໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 74

पूर्वोक्तमखिलं पुण्यं लभते नात्र संशयः द्वादशारं तथालिख्य मण्डलं पदम् उत्तमम्

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບບຸນກຸສົນທັງໝົດທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ວາດມັນດະລາມີ 12 ກ້ານ ແລ້ວສ້າງ “ປະດະ” ອາສນະອັນສູງສຸດ ເພື່ອບູຊາລິງຄະ—ເຄື່ອງໝາຍຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປົດປ່ອຍປະຊຸຈາກປາຊະ.

Verse 75

रत्नचूर्णादिभिश्चूर्णैस् तथा द्वादशमूर्तिभिः मण्डलस्य च मध्ये तु भास्करं स्थाप्य पूजयेत्

ໃຊ້ຜົງທີ່ເຮັດຈາກແກ້ວມະນີ ແລະສິ່ງມົງຄຸນອື່ນໆ ພ້ອມຈັດວາງຮູບປາງ 12 ປະການ; ໃຫ້ອັນເຊີນພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ໄວ້ກາງມັນດະລາ ແລ້ວບູຊາທ່ານ—ເຫັນວ່າທ່ານເປັນປະກາຍແສງທີ່ເຄື່ອນໄຫວພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ).

Verse 76

ग्रहैश् च संवृतं वापि सूर्यसायुज्यमुत्तमम् एवं प्राकृतम् अप्यार्थ्यां षडस्रं परिकल्प्य च

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຖ້າຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍພຣະເຄາະ (ນະວະຄະຣະຫະ) ກໍຈະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະຍະອັນສູງສຸດກັບສູຣະຍະ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເພື່ອເປົ້າໝາຍໂລກີ ກໍຄວນສືບຫາຜົນທີ່ປາດຖະໜາກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງສ້າງຮູບຫົກຫຼ່ຽມ (ṣaḍ-asra) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 77

मध्यदेशे च देवेशीं प्रकृतिं ब्रह्मरूपिणीम् दक्षिणे सत्त्वमूर्तिं च वामतश् च रजोगुणम्

ໃນພື້ນທີ່ກາງ ທ່ານໄດ້ອັນເຊີນເທວີ—ປຣະກຣິຕິ—ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມັນເອງ. ທາງທິດໃຕ້ ຈັດວາງຮູບມູຣຕິແຫ່ງສັດຕະວະ; ແລະທາງຊ້າຍ ຈັດວາງຄຸນະຣະໂຈ (rajas).

Verse 78

अग्रतस्तु तमोमूर्तिं मध्ये देवीं तथांबिकाम् पञ्चभूतानि तन्मात्रापञ्चकं चैव दक्षिणे

ທາງດ້ານໜ້າ ໃຫ້ຈັດວາງຮູບປາງແຫ່ງຕະມະ (Tamas); ກາງມັນດະລາ ໃຫ້ອັນເຊີນເທວີອັມບິກາເອງ. ທາງຂວາ ໃຫ້ຈັດວາງມະຫາພູຕະ 5 ແລະກຸ່ມຕັນມາຕຣາ 5 ດ້ວຍ.

Verse 79

कर्मेन्द्रियाणि पञ्चैव तथा बुद्धीन्द्रियाणि च उत्तरे विधिवत्पूज्य षडस्रे चैव पूजयेत्

ຕາມລຳດັບພິທີ ພຶງບູຊາອິນທຣີຍະແຫ່ງການກະທຳ 5 ແລະອິນທຣີຍະແຫ່ງຄວາມຮູ້ ໃນທິດເໜືອ; ພ້ອມທັງບູຊາໃນສ່ວນຫົກມຸມ ເພື່ອອຸທິດອິນທຣີຍະເປັນເຄື່ອງບູຊາແດ່ພະປະຕິ ພຣະສິວະ ໃຫ້ພາຊະ (ພັນທະ) ຄ່ອຍຄາຍຈາກພາຊຸ (ວິນຍານ).

Verse 80

आत्मानं चान्तरात्मानं युगलं बुद्धिमेव च अहङ्कारं च महता सर्वयज्ञफलं लभेत्

ໂດຍພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພຶງຮູ້ແຈ້ງອາດຕະມະ ແລະອັນຕະຣາດຕະມະ; ພ້ອມທັງຄູ່ຫຼັກການ, ພຸດທິ (ປັນຍາ) ແລະອະຫັງກາຣ (ຄວາມຖືຕົນ). ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຜົນແຫ່ງຍັດຍາທັງປວງ. (ສຳລັບພາຊຸ ການຖວາຍພາຍໃນນີ້ເປັນຍັດຍາແທ້ ເມື່ອຫັນໃຈຫາພະປະຕິ ພຣະສິວະ)

Verse 81

एवं वः कथितं सर्वं प्राकृतं मण्डलं परम् अतो वक्ष्यामि विप्रेन्द्राः सर्वकामार्थसाधनम्

ດັ່ງນີ້ ຂ້າໄດ້ກ່າວອະທິບາຍແກ່ພວກເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບມັນດະລະອັນສູງສຸດແຫ່ງປຣາກຣິຕະ. ບັດນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ເລີດ, ຂ້າຈະກ່າວສອນສິ່ງທີ່ບັນລຸທຸກປະສົງ ແລະສຳເລັດທຸກຄວາມປາດຖະໜາ ໃນທາງແຫ່ງການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 82

गोचर्ममात्रमालिख्य मण्डलं गोमयेन तु चतुरश्रं विधानेन चाद्भिर् अभ्युक्ष्य मन्त्रवित्

ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ ພຶງຂີດວາດມັນດະລະໃຫ້ມີຂະໜາດເທົ່າໜັງງົວ; ຈັດໃຫ້ເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມຕາມກົດພິທີ ໂດຍໃຊ້ຂີ້ງົວບໍລິສຸດ, ແລ້ວຈຶ່ງປະພອຍນ້ຳຕາມພິທີເພື່ອອະພິເສກໃຫ້ສັກສິດ.

Verse 83

अलंकृत्य वितानाद्यैश् छत्रैर् वापि मनोरमैः बुद्बुदैरर्धचन्द्रैश् च हैमैरश्वत्थपत्रकैः

ເມື່ອປະດັບປະດາສະຖານບູຊາ ແລະເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພຣະອົງ ດ້ວຍຜ້າວິຕານແລະເຄື່ອງແຂວນຕ່າງໆ ຫຼືດ້ວຍຮົ່ມອັນງາມ; ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຄ້າຍຟອງທອງ, ລາຍພຣະຈັນຄື່ງດວງ, ແລະລາຍໃບອັດສະວັດຖະທອງ; ແລ້ວພຶງດຳເນີນການບູຊາພະປະຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 84

सितैर्विकसितैः पद्मै रक्तैर् नीलोत्पलैस् तथा मुक्तादामैर् वितानान्ते लम्बितस्तु सितैर्ध्वजैः

ທີ່ຂອບວິຕານມີທຸງສີຂາວແຂວນລົງ ແລະມະນະດົບຖືກປະດັບດ້ວຍດອກບົວຂາວບານເຕັມ ດອກສີແດງ ແລະບົວນ້ຳສີຟ້າ ພ້ອມສາຍໄຂ່ມຸກ—ເປັນມົງຄຸນອັນຄວນແກ່ການບູຊາລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ໃນທີ່ທາງບັນດາພະຊຸ (paśu) ເຂົ້າໃກ້ພຣະປະຕິ (Pati) ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະລະບຽບພິທີ.

Verse 85

सितमृत्पात्रकैश्चैव सुश्लक्ष्णैः पूर्णकुम्भकैः फलपल्लवमालाभिर् वैजयन्तीभिर् अंशुकैः

ແລະດ້ວຍພາຊະນະດິນສີຂາວ ດ້ວຍຄຸມພະມົງຄຸນທີ່ເຕັມພ້ອມແລະເນີຍນວນ ດ້ວຍພວງມາລາຈາກໝາກໄມ້ແລະໃບອ່ອນ ດ້ວຍມາລາໄວຊະຍັນຕີ (vaijayantī) ແລະຜ້າອັນປະນີດ—ຄວນບູຊາລິງຄະດັ່ງນີ້.

Verse 86

पञ्चाशद्दीपमालाभिर् धूपैः पञ्चविधैस् तथा पञ्चाशद्दलसंयुक्तम् आलिखेत्पद्ममुत्तमम्

ດ້ວຍແຖວດວງໄຟຫ້າສິບແຖວ ແລະດ້ວຍທູບຫ້າປະເພດ ຄວນຂີດວາດດອກບົວອັນປະເສີດທີ່ມີກີບຫ້າສິບ—ເປັນຖານມົງຄຸນສໍາລັບການບູຊາລິງຄະ ທີ່ນໍາພະຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ໃຫ້ເຂົ້າໃກ້ພຣະປະຕິ (Pati) ດ້ວຍພິທີອັນເປັນລະບຽບ.

Verse 87

तत्तद्वर्णैस् तथा चूर्णैः श्वेतचूर्णैरथापि वा एकहस्तप्रमाणेन कृत्वा पद्मं विधानतः

ໃຊ້ຜົງສີຕາມທີ່ເໝາະສົມ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜົງສີຂາວຢ່າງດຽວ ກໍຄວນຂີດວາດດອກບົວຕາມວິທີກໍານົດ ໃຫ້ມີຂະໜາດເທົ່າຊ່ວງມືໜຶ່ງ. ມັນດາລາອັນເປັນລະບຽບນີ້ ເປັນພື້ນທີ່ບໍລິສຸດສໍາລັບລິງຄະບູຊາ ທີ່ພະຊຸ (paśu) ເຂົ້າໃກ້ພຣະປະຕິ (Pati) ດ້ວຍພິທີອັນມີວິໄນ.

Verse 88

कर्णिकायां न्यसेद् देवं देव्या देवेश्वरं भवम् वर्णानि च न्यसेत्पत्रे रुद्रैः प्रागाद्यनुक्रमात्

ໃນກາງກົກດອກບົວ (ກັນນິກາ) ຄວນອັນເຊີນປະດິດພຣະເຈົ້າ—ພະພະວະ (Bhava) ຜູ້ເປັນເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍເທວີ. ແລະເທິງກີບດອກບົວ ຄວນວາງອັກສອນສັກສິດຕາມລໍາດັບ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ໂດຍຈັດຕາມພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ທັງຫຼາຍ.

Verse 89

प्रणवादिनमो ऽन्तानि सर्ववर्णानि सुव्रताः सम्पूज्यैवं मुनिश्रेष्ठा गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອໄດ້ບູຊາອັກສອນສັກສິດທັງປວງ ເລີ່ມຈາກ ພຣານະວະ «ໂອມ» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ນະມະຫ໌» ແລ້ວ, ຜູ້ມີວິນັຍດີຄວນຖວາຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ຕາມລໍາດັບ ໃນພິທີບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 90

ब्राह्मणान् भोजयेत्तत्र पञ्चाशद्विधिपूर्वकम् अक्षमालोपवीतं च कुण्डलं च कमण्डलुम्

ທີ່ນັ້ນ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ຕາມວິທີການທີ່ກໍານົດໄວ້ຫ້າສິບປະການໂດຍຖືກຕ້ອງ; ແລະຄວນຖວາຍສາຍລູກປັດ (ອັກຊະມາລາ), ສາຍສັກສິດ (ອຸປະວີຕະ), ຕຸ້ມຫູ ແລະ ກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ໍາ) ດ້ວຍ.

Verse 91

आसनं च तथा दण्डम् उष्णीषं वस्त्रमेव च दत्त्वा तेषां मुनीन्द्राणां देवदेवाय शंभवे

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍບ່ອນນັ່ງ, ໄມ້ທ່ອນ (ດັນດະ), ຜ້າພັນຫົວ (ອຸສນີສະ) ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແກ່ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະດັບນັ້ນ, ການຖວາຍນັ້ນຍ່ອມເປັນການບູຊາແດ່ ສຳພຸ—ພຣະສິວະ ພຣະເທວະເທວາ.

Verse 92

महाचरुं निवेद्यैवं कृष्णं गोमिथुनं तथा अन्ते च देवदेवाय दापयेच्चूर्णमण्डलम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍມະຫາຈະຣຸ (ເຄື່ອງບູຊາອາຫານປຸງສຸກອັນໃຫຍ່) ແລ້ວ, ຄວນຖວາຍງົວດໍາໜຶ່ງຕົວ ແລະ ຄູ່ງົວໜຶ່ງຄູ່; ແລະໃນທ້າຍສຸດ ຄວນໃຫ້ຖວາຍມັນດະລາຜົງ (ຈູນນະມັນດະລາ) ແດ່ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເທວະເທວາ.

Verse 93

यागोपयोगद्रव्याणि शिवाय विनिवेदयेत् ओङ्काराद्यं जपेद्धीमान् प्रतिवर्णम् अनुक्रमात्

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນນໍາເຄື່ອງຂອງທີ່ໃຊ້ໃນພິທີບູຊາແລະຍາກ ຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ. ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມຈາກ «ໂອມ» ສວດມົນຕຣາ ທີລະອັກສອນ ຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 94

एवमालिख्य यो भक्त्या सर्वमण्डलमुत्तमम् यत्फलं लभते मर्त्यस् तद्वदामि समासतः

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ເຖິງຜົນທີ່ມະນຸດຜູ້ຍັງຖືກຜູກມັດ ໄດ້ຮັບ ເມື່ອວາດມະນະດາລາອັນສູງສຸດອັນຄອບຄຸມທຸກສິ່ງ ດ້ວຍພັກຕິເພື່ອບູຊາພຣະສິວະ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ປາຊຸ ຄ່ອຍໆ ມຸ່ງສູ່ການຫຼຸດພົ້ນຈາກ ປາຊະ (ພັນທະ)។

Verse 95

साङ्गान् वेदान् यथान्यायम् अधीत्य विधिपूर्वकम् इष्ट्वा यज्ञैर्यथान्यायं ज्योतिष्टोमादिभिः क्रमात्

ເມື່ອໄດ້ສຶກສາພຣະເວດທັງຫມົດພ້ອມວິຊາປະກອບ (ອັງຄະ) ຕາມຫຼັກທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ປະກອບຍັດຍາກຳຕາມພິທີ—ເລີ່ມຈາກ ຈະໂຢຕິສໂຕມ ແລະອື່ນໆ ຕາມລຳດັບ—ຜູ້ນັ້ນຈະກ້າວໄປຕາມທາງທີ່ຖືກບັນຍັດ ແລະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການຫັນໃຈອັນສູງສຸດໄປຫາ ປະຕິ ພຣະສິວະ।

Verse 96

ततो विश्वजिदन्तैश् च पुत्रानुत्पाद्य तादृशान् वानप्रस्थाश्रमं गत्वा सदारः साग्निरेव च

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດທີ່ຄວນຄ່າເຊັ່ນນັ້ນ ໂດຍພິທີ ວິສະວະຈິດ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ, ຜູ້ນັ້ນເຂົ້າສູ່ອາສຣົມ ວານະປຣັສຖະ: ໄປປ່າພ້ອມພັນລະຍາ ແລະຮັກສາໄຟບູຊາໃຫ້ຄົງຢູ່; ຊີວິດຈຶ່ງຫັນໄປສູ່ທຳມະວິໄນ ແລະການຊຳລະພາຍໃນ ພາຍໃຕ້ ປະຕິ.

Verse 97

चान्द्रायणादिकाः सर्वाः कृत्वा न्यस्य क्रिया द्विजाः ब्रह्मविद्यामधीत्यैव ज्ञानमासाद्य यत्नतः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບວິທີຊຳລະບາບທັງຫມົດ ເລີ່ມຈາກ ຈານດຣາຍະນະ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຈະ) ຈຶ່ງວາງການກະທຳພິທີກຳໄວ້ ແລະສຶກສາແຕ່ ພຣະພຣະຫມະວິທະຍາ (Brahmavidyā) ເພື່ອພາຍາຍາມເຂົ້າເຖິງປັນຍາປົດປ່ອຍ; ໂດຍປັນຍານັ້ນ ປາຊຸ ຖືກນຳໄປສູ່ອິດສະລະພາບ ພາຍໃຕ້ ປະຕິ.

Verse 98

ज्ञानेन ज्ञेयम् आलोक्य योगी यत्काममाप्नुयात् तत्फलं लभते सर्वं वर्णमण्डलदर्शनात्

ໂດຍປັນຍາ ເບິ່ງແຈ້ງສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້, ໂຍຄີຍ່ອມບັນລຸຈຸດໝາຍໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາ; ແລະໂດຍການເຫັນ ວັນນະ-ມະນະດາລາ (Varṇa-maṇḍala) ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນສົມບູນທັງປວງຂອງການບັນລຸນັ້ນ।

Verse 99

येन केनापि वा मर्त्यः प्रलिप्यायतनाग्रतः उत्तरे दक्षिणे वापि पृष्ठतो वा द्विजोत्तमाः

ໂອ ທ່ານຜູ້ດີເລີດໃນພວກທະວິຊະ, ຖ້າມະນຸດຜູ້ໃດ ໂດຍວິທີໃດກໍຕາມ ໄປທາ ຫຼື ທໍາໃຫ້ເປື້ອນບ່ອນດ້ານໜ້າສະຖານບູຊາ—ທາງເໜືອ ທາງໃຕ້ ຫຼື ຫຼັງ—ນັ້ນເປັນການກະທໍາບໍ່ສົມຄວນຕໍ່ພຣະອາວາສ ແລະຂັດຂວາງຄວາມບໍລິສຸດໃນການບູຊາລິງຄະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 100

चतुष्कोणं तु वा चूर्णैर् अलंकृत्य समन्ततः पुष्पाक्षतादिभिः पूज्य सर्वपापैः प्रमुच्यते

ເມື່ອຕົກແຕ່ງມັນດາລາຮູບສີ່ຫຼ່ຽມໃຫ້ງາມຮອບດ້ານ ດ້ວຍຜົງພິທີ ແລະບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້, ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະອື່ນໆ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງປະຕິ—ພຣະສິວະ—ນໍາປາຊຸໄປສູ່ອິດສະລະພາບ.

Verse 101

यस्तु गर्भगृहं भक्त्या सकृदालिप्य सर्वतः चन्दनाद्यैः सकर्पूरैर् गन्धद्रव्यैः समन्ततः

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ທາຖູກກະບະກຣິຫະ (ຫ້ອງສັກສິດພາຍໃນ) ທົ່ວທຸກດ້ານ ດ້ວຍຂອງຫອມເຊັ່ນ ຈັນທະນະ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມກັບກາມຟໍ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຖວາຍການຮັບໃຊ້ອັນນ່າພໍໃຈແດ່ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍການບູຊາອັນບໍລິສຸດ.

Verse 102

विकीर्य गन्धकुसुमैर् धूपैर्धूप्य चतुर्विधैः प्रार्थयेद्देवमीशानं शिवलोकं स गच्छति

ເມື່ອໂຮຍດອກໄມ້ຫອມ ແລະຈຸດທູບບູຊາດ້ວຍທູບສີ່ປະເພດ, ຄວນອະທິຖານວອນຂໍພຣະເທວະອີຊານະ (ພຣະສິວະ); ຜູ້ພັກດີນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 103

तत्र भुक्त्वा महाभोगान् कल्पकोटिशतं नरः स्वदेहगन्धकुसुमैः पूरयञ्छिवमन्दिरम्

ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກເສວຍສຸກມະຫາໂພກອັນສູງສົ່ງ ຕະຫຼອດຮ້ອຍໂກຕິກັນຂອງກັລປະ, ຜູ້ນັ້ນຈະເຕີມເຕັມວິຫານພຣະສິວະ ດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມທີ່ເກີດຈາກກິ່ນຫອມຂອງກາຍອັນບໍລິສຸດຂອງຕົນເອງ.

Verse 104

क्रमाद्गान्धर्वमासाद्य गन्धर्वैश् च सुपूजितः क्रमादागत्य लोके ऽस्मिन् राजा भवति वीर्यवान्

ຕາມລຳດັບ ລາວໄດ້ເຖິງໂລກຂອງຄັນທະວະ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສູງສຸດຈາກຄັນທະວະທັງຫຼາຍ; ຕໍ່ມາຕາມລຳດັບ ກັບຄືນມາຍັງໂລກນີ້ ແລະເປັນກະສັດຜູ້ມີພະລັງ ແລະກ້າຫານ.

Verse 105

आदिदेवो महादेवः प्रलयस्थितिकारकः सर्गश् च भुवनाधीशः शर्वव्यापी सदाशिवः शिवब्रह्मामृतं ग्राह्यं मोक्षसाधनम् उत्तमम्

ມະຫາເທວະ ພຣະເຈົ້າດັ້ງເດີມ ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການລະລາຍແລະການຄົງຢູ່; ແລະພຣະອົງຍັງເປັນແຮງດົນໃຈແຫ່ງການສ້າງ—ເຈົ້າແຫ່ງບັນດາໂລກ, ແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປເປັນຊາຣະວະ, ດຳລົງນິລັນດອນເປັນສະດາຊິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຮັບແລະຊຶມຊັບນ້ຳອະມະຕະແຫ່ງ “ຊິວະ-ພຣະພຣະຫມັນ” ເພາະເປັນວິທີສູງສຸດເພື່ອໂມກສະ—ພົ້ນຈາກປາສະ ແລະໃຫ້ປາຊຸບັນລຸການຮ່ວມກັບປະຕິ.

Verse 106

व्यक्ताव्यक्तं सदा नित्यम् अचिन्त्यम् अर्चयेत् प्रभुम्

ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຜູ້ເປັນທັງຮູບປະກົດແລະອະປະກົດ, ດຳລົງຢູ່ເສມອ, ນິລັນດອນ, ແລະເກີນກວ່າຄວາມຄິດຄາດ.