Adhyaya 43

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे द्विचत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच एतदाकर्ण्य विज्ञानं नारायणमुखेरितम् / कूर्मरूपधरं देवं पप्रच्छुर्मुनयः प्रभुम्

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີກູຣມະປຸຣານະ ໃນສັດສາຫັສຣີສັມຫິຕາ ພາກຫຼັງ ບົດທີ 42 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງວິຊາອັນແທ້ ທີ່ອອກຈາກພຣະໂອດຂອງນາຣາຍະນະ ແລ້ວ ບັນດາມຸນີໄດ້ທູນຖາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ພຣະເທວະຜູ້ຊົງຮູບກູຣມະ (ເຕົ່າ).

Verse 2

मुनय ऊचुः कथिता भवता धर्मा मोक्षज्ञानं सविस्तरम् / लोकानां सर्गविस्तारं वंशमन्वन्तराणि च

ພວກມຸນີກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງໄດ້ອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດເຖິງ ທັມມະ ແລະ ປັນຍານໍາໄປສູ່ໂມກສະ; ພ້ອມທັງການແຜ່ຂະຫຍາຍແຫ່ງການສ້າງໂລກ, ສາຍວົງສາ ແລະ ມັນວັນຕະຣະຕໍ່ເນື່ອງ»។

Verse 3

प्रतिसर्गमिदानीं नो वक्तुमर्हसी माधव / भूतानां भूतभव्येश यथा पूर्वं त्वयोदितम्

ໂອ ມາທະວະ, ບັດນີ້ພຣະອົງຄວນອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາຟັງເຖິງ «ປະຕິສັກຄະ» ຄືການສ້າງຄັ້ງຮອງ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອະດີດແລະອະນາຄົດ, ຂໍຈົ່ງພັນລະນາດັ່ງທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 4

सूत उवाच श्रुत्वा तेषां तदा वाक्यं भगवान् कूर्मरूपधृक् / व्याजहार महायोगी भूतानां प्रतिसंचरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຂົາໃນເວລານັ້ນ, ພຣະພະຄະວານຜູ້ຊົງຮູບກູຣະມະ (ເຕົ່າ) ຜູ້ເປັນມະຫາໂຍຄີ ໄດ້ກ່າວເຖິງການກັບຄືນສູ່ການລະລາຍຂອງສັດທັງປວງ.

Verse 5

कूर्म उवाच नित्यो नैमित्तिकश्चैव प्राकृतात्यन्तिकौ तथा / चतुर्धायं पुराणे ऽस्मिन् प्रोच्यते प्रतिसंचरः

ພຣະກູຣະມະກ່າວວ່າ: ໃນປຸຣານະນີ້ ການລະລາຍກັບຄືນ (pratisaṃcara) ຖືກສອນໄວ້ເປັນ 4 ປະເພດ: ນິດຕະ (ຖາວອນ), ໄນມິດຕິກະ (ເປັນຄັ້ງຄາວ), ປຣາກຣິຕະ (ທາດທຳມະຊາດ), ແລະ ອາຕະຍັນຕິກະ (ສິ້ນສຸດດັບຂາດ).

Verse 6

यो ऽयं संदृश्यते नित्यं लोके भूतक्षयस्त्विह / नित्यः संकीर्त्यते नाम्ना मुनिभिः प्रतिसंचरः

ການສູນສະລາຍຂອງສັດທັງປວງທີ່ເຫັນໄດ້ເປັນນິດໃນໂລກນີ້, ພວກມຸນີເອີ້ນວ່າ «ນິດຕະ» ແລະໃຫ້ນາມວ່າ pratisaṃcara—ການກັບຄືນສູ່ການລະລາຍຢ່າງຊໍ້າໆ.

Verse 7

ब्राह्मो नैमित्तिको नाम कल्पान्ते यो भविष्यति / त्रैलोक्यस्यास्य कथितः प्रतिसर्गो मनीषिभिः

ໃນທ້າຍກັລປະ ມີການພິນາດແບບ «ໄນມິຕຕິກະ» ອັນເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ; ນັກປັນຍາໄດ້ກ່າວເຖິງ «ປະຕິສັຣກະ» ການປາກົດຄືນຂອງໂລກສາມພາກນີ້ທັງໝົດ।

Verse 8

महादाद्यां विशेषान्तं यदा संयाति संक्षयम् / प्राकृतः प्रतिसर्गो ऽयं प्रोच्यते कालचिन्तकैः

ເມື່ອລຳດັບຂອງການແປງຮູບ ເລີ່ມຈາກ «ມະຫັດ» ໄປຈົນເຖິງ «ວິເສສະ» ອົງປະກອບຈຳແນກ ຖືກລະລາຍສູ່ຄວາມສິ້ນສຸດ, ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ປະຕິສັຣກະປຣາກຣິຕະ» ດັ່ງຜູ້ພິຈາລະນາກາລະໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 9

ज्ञानादात्यन्तिकः प्रोक्तो योगिनः परमात्मनि / प्रलयः प्रतिसर्गो ऽयं कालचिन्तापरैर्द्विजैः

ດ້ວຍປັນຍາອັນປົດປ່ອຍ ຍອກຄີນຖືກສອນວ່າ ມີການລະລາຍສຸດທ້າຍເຂົ້າສູ່ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ. ການພິນາດນີ້ ແລະການກໍ່ກຳເນີດຄືນ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໂດຍດວິຊະຜູ້ຈົ່ງໃຈພິຈາລະນາກາລະ (ເວລາ).

Verse 10

आत्यन्तिकश्च कथितः प्रलयो ऽत्र ससाधनः / नैमित्तिकमिदानीं वः कथयिष्ये समासतः

ໃນນີ້ ໄດ້ອະທິບາຍແລ້ວເຖິງ «ອາຕະຍັນຕິກະ-ປຣະລະຍະ» ການພິນາດສຸດທ້າຍ ພ້ອມທັງວິທີບັນລຸ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງໂດຍຫຍໍ້ ເຖິງ «ໄນມິຕຕິກະ-ປຣະລະຍະ» ການພິນາດຕາມການເກີດເຫດ.

Verse 11

चतुर्युगसहस्रान्ते संप्राप्ते प्रतिसंचरे / स्वात्मसंस्थाः प्रजाः कर्तुं प्रतिपेदे प्रजापतिः

ເມື່ອວົງຈອນໃຫຍ່ແຫ່ງການຖອຍກັບສູ່ການພິນາດ ມາຮອດທ້າຍຂອງພັນຊຸດ «ຈະຕຸຣະຍຸກະ», ພຣະປຣະຊາປະຕິໄດ້ເລີ່ມການນຳສັດທັງຫຼາຍອອກມາອີກຄັ້ງ ໂດຍສະຖາປະນາໃຫ້ປະຊາທັງປວງພັກພິງຢູ່ໃນອາດຕະມາຂອງພຣະອົງ.

Verse 12

ततो भवत्यनावृष्टिस्तीव्रा सा शतवार्षिकी / भूतक्षयकरी घोरा सर्वभूतक्षयङ्करी

ແລ້ວຕໍ່ມາ ກໍເກີດຄວາມແຫ້ງແລ້ງອັນນ່າຢ້ານ—ຮຸນແຮງ ຍາວນານໜຶ່ງຮ້ອຍປີ—ເຮັດໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍຊອກຊ້ຳ ແລະນຳໄປສູ່ການທຳລາຍສັດທັງປວງ।

Verse 13

ततो यान्यल्पसाराणि सत्त्वानि पृथिवीतले / तानि चाग्रे प्रलीयन्ते भूमित्वमुपयान्ति च

ແລ້ວຕໍ່ມາ ສັດທີ່ຢູ່ເທິງໜ້າດິນ ຜູ້ມີແກ່ນສານນ້ອຍ ແລະພະລັງຊີວິດອ່ອນ—ພວກນັ້ນຈະລະລາຍສູນໄປກ່ອນ ແລະເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນດິນ (ຖືກກົມກຽວໃນທາດດິນ)។

Verse 14

सप्तरश्मिरथो भूत्वा समुत्तिष्ठन् दिवाकरः / असह्यरश्मिर्भवति पिबन्नम्भो गभस्तिभिः

ພະອາທິດລຸກຂຶ້ນ ເປັນລົດທີ່ມີຮັງສີເຈັດ; ພຣະອົງມີຮັງສີທີ່ທົນບໍ່ໄດ້ ເພາະດື່ມນ້ຳດ້ວຍລຳແສງຂອງພຣະອົງ।

Verse 15

तस्य ते रश्मयः सप्त पिबन्त्यम्बु महार्णवे / तेनाहारेण ता दीप्ताः सूर्याः सप्त भवन्त्युत

ຮັງສີເຈັດຂອງພຣະອາທິດ ດື່ມນ້ຳໃນມະຫາສະມຸດ; ດ້ວຍອາຫານນັ້ນ ພວກມັນສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະກາຍເປັນພະອາທິດເຈັດດວງແທ້ໆ।

Verse 16

ततस्ते रश्मयः सप्त सूर्या भूत्वा चतुर्दिशम् / चतुर्लोकमिदं सर्वं दहन्ति शिखिनस्तथा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຮັງສີເຈັດນັ້ນກາຍເປັນພະອາທິດເຈັດດວງ ສ່ອງລຸກໄປທົ່ວສີ່ທິດ; ແລະດັ່ງລີ້ນໄຟ ພວກມັນເຜົາໄໝ້ໂລກສີ່ພາກນີ້ທັງໝົດ।

Verse 17

व्याप्नुवन्तश्च ते विप्रास्तूर्ध्वं चाधश्च रश्मिभिः / दीप्यन्ते भास्कराः सप्त युगान्ताग्निप्रतापिनः

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ພຣະອາທິດ 7 ດວງນັ້ນ ແຜ່ລຳແສງຂຶ້ນເທິງ ແລະ ລົງລຸ່ມ ຄອບຄຸມທຸກທິດ; ມັນລຸກໂຊດດ້ວຍອຳນາດໄຟຮ້ອນ ດັ່ງໄຟທ້າຍຍຸກ.

Verse 18

ते सूर्या वारिणा दीप्ता बहुसाहस्त्ररश्मयः / खं समावृत्य तिष्ठन्ति निर्दहन्तो वसुंधराम्

ພຣະອາທິດເຫຼົ່ານັ້ນ ລຸກໂຊດດ້ວຍຄວາມຊຸ່ມຊື່ນແຫ່ງນ້ຳ ແລະມີລຳແສງນັບພັນ; ພວກມັນຢືນຄຸ້ມຟ້າ ເຜົາແຜ່ນດິນ.

Verse 19

ततस्तेषां प्रतापेन दह्यमाना वसुंधरा / साद्रिनद्यर्णवद्वीपा निस्नेहा समपद्यत

ແລ້ວດ້ວຍອຳນາດຄວາມຮ້ອນຂອງພວກນັ້ນ ແຜ່ນດິນ—ພ້ອມພູ, ແມ່ນ້ຳ, ມະຫາສະໝຸດ ແລະ ເກາະທັງຫຼາຍ—ຖືກເຜົາຈົນຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຫາຍໝົດ ແລະກາຍເປັນຄວາມແຫ້ງສິ້ນເຊີງ.

Verse 20

दीप्ताभिः संतताभिश्च रश्मिभिर्वै समन्ततः / अधश्चोर्ध्वं च लग्नाभिस्तिर्यक् चैव समावृतम्

ມັນຖືກຫໍ້ຫຸ້ມທົ່ວທຸກດ້ານ ດ້ວຍລຳແສງທີ່ສະຫວ່າງໄສ ແລະຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດ—ເກາະກ່ຽວທັງຂ້າງລຸ່ມ ແລະ ຂ້າງເທິງ, ພ້ອມທັງແຜ່ຄຸ້ມທາງຮາບດ້ວຍ.

Verse 21

सूर्याग्निना प्रमृष्टानां संसृष्टानां परस्परम् / एकत्वमुपयातानामेकज्वालं भवत्युत

ເມື່ອສິ່ງທັງຫຼາຍຖືກຈຸດໄຟດ້ວຍໄຟແຫ່ງພຣະອາທິດ ແລະປະສົມປົນກັນ, ສິ່ງທີ່ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນໜຶ່ງ ຍ່ອມກາຍເປັນແປວໄຟດຽວ.

Verse 22

सर्वलोकप्रणाशश्च सो ऽग्निर्भूत्वा सुकुण्डली / चतुर्लोकमिदं सर्वं निर्दहत्यात्मतेजसा

ພຣະອົງກາຍເປັນໄຟຜູ້ທຳລາຍໂລກທັງປວງ ມ້ວນຕົວເປັນວົງໃຫຍ່ໆ ແລະເຜົາໂລກສີ່ພາກທັງໝົດ ດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງຕະປະພະລັງພາຍໃນຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 23

ततः प्रलीने सर्वस्मिञ् जङ्गमे स्थावरे तथा / निर्वृक्षा निस्तृणा भूमिः कूर्मपृष्ठा प्रकाशते

ຕໍ່ມາ ເມື່ອທຸກສິ່ງລະລາຍສູນ ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະສິ່ງທີ່ຢູ່ນິ່ງ ແຜ່ນດິນປາກົດຂຶ້ນ ບໍ່ມີຕົ້ນໄມ້ ບໍ່ມີຫຍ້າ ພັກຢູ່ເທິງຫຼັງຂອງພຣະກູຣະມະ (ເຕົ່າອະວະຕາຣ).

Verse 24

अम्बरीषमिवाभाति सर्वमापूरितं जगत् / सर्वमेव तदर्चिर्भिः पूर्णं जाज्वल्यते पुनः

ໂລກທັງໝົດທີ່ເຕັມປຽມ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໂຊນ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ທຸກສິ່ງຖືກຈຸດໃຫ້ລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ເຕັມໄປທົ່ວທິດດ້ວຍແປວໄຟເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 25

पाताले यानि सत्त्वानि महोदधिगतानि च / ततस्तानि प्रलीयन्ते भूमित्वमुपयान्ति च

ສັດທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນປາຕາລາ ແລະຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປໃນມະຫາສະໝຸດ ຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍລະລາຍສູນ ແລະເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນດິນ (ຖືກດູດກັບເຂົ້າສູ່ທາດດິນ).

Verse 26

द्वीपांश्च पर्वतांश्चैव वर्षाण्यथ महोदधीन् / तान् सर्वान् भस्मसात् कृत्वा सप्तात्मा पावकः प्रभुः

ພຣະໄຟຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ມີສະພາບເປັນເຈັດປະການ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ດວີປາ, ພູເຂົາ, ວັຣສະ, ແລະມະຫາສະໝຸດທັງປວງ ກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ; ໃນຍາມປະລັຍ ພຣະອົງຍືນເປັນອຳນາດຜູ້ປົກຄອງ.

Verse 27

समुद्रेभ्यो नदीभ्यश्च पातालेभ्यश्च सर्वशः / पिबन्नपः समिद्धो ऽग्निः पृथिवीमाश्रितो ज्वलन्

ໄຟທີ່ຖືກຈຸດ ລຸກໄໝ້ສະຫວ່າງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ໄດ້ດື່ມນ້ຳທັງຫມົດຈາກທະເລ ຈາກແມ່ນ້ຳ ແລະຈາກໂລກໃຕ້ດິນທຸກທິດທາງ।

Verse 28

ततः संवर्तकः शैलानतिक्रम्य महांस्तथा / लोकान् दहति दीप्तात्मा रुद्रतेजोविजॄम्भितः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ສັມວັດຕະກະ—ໄຟແຫ່ງການລະລາຍຈັກກະວານ—ທີ່ຖືກຂະຫຍາຍດ້ວຍເຕໂຈພະລັງໄຟຂອງຣຸດຣະ ກ້າວຂ້າມພູໃຫຍ່ ແລະເຜົາໂລກທັງຫມົດ।

Verse 29

स दग्ध्वा पृथिवीं देवो रसातलमशोषयत् / अधस्तात् पृथिवीं दग्ध्वा दिवमूर्ध्वं दहिष्यति

ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເທວະນັ້ນ ເມື່ອເຜົາແຜ່ນດິນແລ້ວ ກໍເຮັດໃຫ້ຣະສາຕະລະແຫ້ງຫມົດດ້ວຍ; ເມື່ອເຜົາແຜ່ນດິນຈາກຂ້າງລຸ່ມແລ້ວ ຈະເຜົາຂຶ້ນເທິງ ຈົນເຖິງຟ້າສະຫວັນດ້ວຍ।

Verse 30

योजनानां शतानीह सहस्राण्ययुतानि च / उत्तिष्ठन्ति शिखास्तस्य वह्नेः संवर्तकस्य तु

ໃນທີ່ນີ້ ປາກໄຟຂອງໄຟສັມວັດຕະກະ—ໄຟແຫ່ງການລະລາຍ—ພຸ່ງຂຶ້ນສູງເປັນຮ້ອຍໂຍຊະນະ ເປັນພັນ ແລະເປັນຫມື່ນໂຍຊະນະ।

Verse 31

गन्धर्वांश्च पिशाचांश्च सयक्षोरगराक्षसान् / तदा दहत्यसौ दीप्तः कालरुद्रप्रचोदितः

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ລຸກໄໝ້ສະຫວ່າງ ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍກາລະຣຸດຣະ ກໍເຜົາພວກຄັນທັຣວະ ແລະພິສາຈະ ພ້ອມທັງຍັກສະ ພວກນາກ/ອຸຣະກະ ແລະຣາກສະສະ।

Verse 32

भूर्लोकं च भुवर्लोकं स्वर्लोकं च तथा महः / दहेदशेषं कालाग्निः कालो विश्वतनुः स्वयम्

ເວລາເອງ—ຜູ້ມີກາຍເປັນສາກົນທັງປວງ—ກາຍເປັນໄຟແຫ່ງເວລາ ແລະເຜົາຜານບໍ່ເຫຼືອ ພູຣໂລກ, ພູວຣໂລກ, ສະວັກໂລກ ແລະ ມະຫະຣໂລກດ້ວຍ.

Verse 33

व्याप्तेष्वेतेषु लोकेषु तिर्यगूर्ध्वमथाग्निना / तत् तेजः समनुप्राप्य कृत्स्नं जगदिदं शनैः / अयोगुडनिभं सर्वं तदा चैकं प्रकाशते

ເມື່ອໂລກເຫຼົ່ານີ້ຖືກໄຟຊຶມຊາບທົ່ວ—ແຜ່ອອກຕາມແນວນອນ ແລະພຸ່ງຂຶ້ນເທິງ—ແລ້ວເມື່ອເຂົ້າສູ່ລັງສີເຜົາໄໝ້ນັ້ນ ຈັກກະວານທັງປວງຄ່ອຍໆກາຍເປັນດັ່ງລູກເຫຼັກແດງສະຫວ່າງ; ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ມັນປາກົດເປັນແສງດຽວ ບໍ່ແບ່ງແຍກ.

Verse 34

ततो गजकुलोन्नादास्तडिद्भिः समलङ्कृताः / उत्तिष्ठन्ति तदा व्योम्नि घोराः संवर्तका घनाः

ຕໍ່ມາ ໃນຟ້າ ເມກພາຍຸສັງວັດຕະກະອັນນ່າຢ້ານ ລຸກຂຶ້ນ—ປະດັບດ້ວຍຟ້າຜ່າ ແລະຄຳຮ້ອງກຶກກ້ອງດັ່ງຝູງຊ້າງ.

Verse 35

केचिन्नीलोत्पलश्यामाः केचित् कुमुदसन्निभाः / धूम्रवर्णास्तथा केचित् केचित् पीताः पयोधराः

ບາງກ້ອນມີສີຄ້ຳດັ່ງດອກບົວຟ້າ; ບາງກ້ອນຄ້າຍດອກກຸມຸດສີຈາງ; ບາງກ້ອນມີສີຄວັນ; ແລະບາງກ້ອນມີສີເຫຼືອງດັ່ງຄຳ.

Verse 36

केचिद् रासभवर्णास्तु लाक्षारसनिभास्तथा / शङ्खकुन्दनिभाश्चान्ये जात्यञ्जननिभाः परे

ບາງກ້ອນມີສີຄ້າຍລາ; ບາງກ້ອນຄ້າຍສີນ້ຳລາກຊາ; ບາງກ້ອນຂາວດັ່ງຫອຍສັງຂ໌ ແລະດອກກຸນດະ; ອື່ນໆຄ້າຍດອກຈາຕິທີ່ປົນກັບອັນຊັນ (ຄອລ) ຈົນເຂັ້ມຄ້ຳ.

Verse 37

मनः शिलाभास्त्वन्ये च कपोतसदृशाः परे / इन्द्रगोपनिभाः केचिद्धरितालनिभास्तथा / इन्द्रचापनिभाः केचिदुत्तिष्ठन्ति घना दिवि

ເມກບາງກອງດູຄືຫີນດຳ, ບາງກອງຄ້າຍນົກພິຈອນ; ບາງກອງຄ້າຍແມງອິນດຣະໂກປາສີແດງ, ບາງກອງຄ້າຍສານສີເຫຼືອງ; ແລະບາງກອງລຸກຂຶ້ນໃນຟ້າ ມີຮູບຄ້າຍຄັນທະນູຂອງພຣະອິນດຣະ (ຮຸ້ງ)។

Verse 38

केचित् पर्वतसंकाशाः केचिद् गजकुलोपमाः / कूटाङ्गारनिभाश्चान्ये केचिन्मीनकुलोद्वहाः / बहूरूपा घोरूपा घोरस्वरनिनादिनः

ເມກບາງກອງຄ້າຍພູເຂົາ, ບາງກອງຄ້າຍຝູງຊ້າງ. ບາງກອງຄ້າຍກອງຖ່ານໄຟທີ່ກຳລັງໄໝ້, ແລະບາງກອງຄ້າຍຜູ້ນຳໃນຝູງປາ. ພວກມັນມີຮູບຫຼາຍຢ່າງ ນ່າຢ້ານ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງຟ້າຮ້ອງອັນນ່າສະພຶງກົວ।

Verse 39

तदा जलधराः सर्वे पूरयन्ति नभः स्थलम् / ततस्ते जलदा घोरा राविणो भास्करात्मजाः / सप्तधा संवृतात्मानस्तमग्निं शमयन्त्युत

ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາເມກທັງປວງເຕັມໄປທົ່ວຟ້າ. ແລ້ວເມກຝົນອັນນ່າຢ້ານເຫຼົ່ານັ້ນ—ຮ້ອງຄຳຮາມ ເກີດຈາກພຣະອາທິດ—ໄດ້ຮວບຮວມຕົນເປັນເຈັດຊັ້ນ ແລະດັບໄຟນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 40

ततस्ते जलदा वर्षं मुञ्चन्तीह महौघवत् / सुघोरमशिवं सर्वं नाशयन्ति च पावकम्

ຕໍ່ມາ ເມກຝົນເຫຼົ່ານັ້ນປ່ອຍຝົນລົງມາດັ່ງນ້ຳຖ້ວມໃຫຍ່. ດ້ວຍຝົນທີ່ນ່າຢ້ານ ແລະອັບມົງຄົນຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ມັນທຳລາຍທຸກສິ່ງ ແມ່ນແຕ່ໄຟກໍຖືກດັບລົງ.

Verse 41

प्रवृष्टे च तदात्यर्थमम्भसा पूर्यते जगत् / अद्भिस्तेजोभिभूतत्वात् तदाग्निः प्रविशत्यपः

ເມື່ອຝົນໃຫຍ່ເລີ່ມຕົກຢ່າງແຮງ ໂລກທັງປວງຖືກນ້ຳເຕັມທົ່ວ. ເມື່ອຖືກນ້ຳຄອບງຳ ທາດໄຟໃນເວລານັ້ນຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນນ້ຳ—ດັ່ງໄຟຖອນຄືນ ແລະຖືກກົມກືນໃນທາດຕົ້ນກຳເນີດຂອງມັນ।

Verse 42

नष्टे चाग्नौ वर्षशतैः पयोदाः क्षयसंभवाः / प्लावयन्तो ऽथ भुवनं महाजलपरिस्त्रवैः

ເມື່ອໄຟດັບສິ້ນແລ້ວ ຕະຫຼອດຫຼາຍຮ້ອຍປີ ເມກທີ່ເກີດຈາກການພິນາດ (ປຣະລະຍະ) ກໍທ່ວມລົງລະບົບໂລກ ຖ້ວມພື້ນດິນດ້ວຍສາຍນ້ຳໃຫຍ່ອັນຫນັກໜ່ວງ।

Verse 43

धाराभिः पूरयन्तीदं चोद्यमानाः स्वयंभुवा / अत्यन्तसलिलौघैश्च वेला इव महोदधिः

ໂດຍຖືກຊັກຊວນໂດຍ ສະວະຍັມພູ (ພຣະອົງເກີດດ້ວຍຕົນເອງ) ສາຍນ້ຳຫຼາຍສາຍໄດ້ເຕັມທ່ວມໂລກນີ້ທັງໝົດ ດັ່ງມະຫາສະມຸດທີ່ພຸ້ນລົ້ນເກີນຂອບຝັ່ງຂອງຕົນດ້ວຍນ້ຳຖ້ວມອັນຫນັກໜ່ວງ।

Verse 44

साद्रिद्वीपा तथा पृथ्वी जलैः संच्छाद्यते शनैः / आदित्यरश्मिभिः पीतं जलमभ्रेषु तिष्ठति / पुनः पतति तद् भूमौ पूर्यन्ते तेन चार्णवाः

ແຜ່ນດິນພ້ອມພູເຂົາແລະເກາະທັງຫຼາຍ ຖືກນ້ຳປົກຄຸມຢ່າງຊ້າໆ. ນ້ຳທີ່ຖືກດູດຂຶ້ນໂດຍລັງສີພຣະອາທິດ ຢຸດຢູ່ໃນເມກ; ແລ້ວມັນຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນອີກ ແລະດ້ວຍນ້ຳນັ້ນ ມະຫາສະມຸດທັງຫຼາຍຈຶ່ງເຕັມຄືນ.

Verse 45

ततः समुद्राः स्वां वेलामतिक्रान्तास्तु कृत्स्नशः / पर्वताश्च विलीयन्ते मही चाप्सु निमज्जति

ຕໍ່ມາ ມະຫາສະມຸດທັງຫຼາຍກໍລົ້ນເກີນຂອບຝັ່ງຂອງຕົນທັງໝົດ; ພູເຂົາທັງຫຼາຍລະລາຍຫາຍໄປ ແລະແຜ່ນດິນເອງກໍຈົມລົງໃນນ້ຳ.

Verse 46

तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे / योगनिन्द्रां समास्थाय शेते देवः प्रजापतिः

ໃນມະຫາສະມຸດອັນນ່າຢ້ານກົວທີ່ເຫຼືອຢູ່ເປັນອັນດຽວນັ້ນ ເມື່ອສິ່ງທີ່ຢູ່ນິ່ງແລະສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວທັງປວງພິນາດແລ້ວ ພຣະເທວະ ພຣະປຣະຊາປະຕິ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຍົກນິນດຣາ (ການນອນແຫ່ງໂຍກະ) ແລະນອນສະຫງົບ.

Verse 47

चतुर्युगसहस्रान्तं कल्पमाहुर्महर्षयः / वाराहो वर्तते कल्पो यस्य विस्तार ईरितः

ບັນດາມະຫາລິສີກ່າວວ່າ ກັລປະໜຶ່ງຍາວຈົນຄົບພັນຮອບຂອງຈະຕຸຣະຍຸກ. ກັລປະທີ່ກໍາລັງເກີດຢູ່ນີ້ແມ່ນ ວາຣາຫະກັລປະ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຂະຫຍາຍອະທິບາຍໄວ້ແລ້ວ.

Verse 48

असंख्यातास्तथा कल्पा ब्रह्मविष्णुशिवात्मकाः / कथिता हि पुराणेषु मुनिभिः कालचिन्तकैः

ອີກທັງ ກັລປະທັງຫຼາຍມີຈໍານວນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້ ໂດຍມີສະພາບເປັນ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສະນຸ, ແລະ ພຣະສິວະ. ມຸນີຜູ້ພິຈາລະນາເວລາໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນປຸຣານະທັງຫຼາຍ.

Verse 49

सात्त्विकेष्वथ कल्पेषु माहात्म्यमधिकं हरेः / तामसेषु हरस्योक्तं राजसेषु प्रजापतेः

ໃນກັລປະສາດຕະວິກະ ມະຫາສິລິຂອງ ຮະຣິ (ພຣະວິສະນຸ) ເດັ່ນກວ່າ. ໃນກັລປະຕາມະສະ ກ່າວວ່າເປັນຂອງ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ). ແລະໃນກັລປະຣາຊະສະ ເປັນຂອງ ປຣະຊາປະຕິ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 50

यो ऽयं प्रवर्तते कल्पो वाराहः सात्त्विको मतः / अन्ये च सात्त्विकाः कल्पा मम तेषु परिग्रहः

ກັລປະທີ່ກໍາລັງດໍາເນີນຢູ່ນີ້ແມ່ນ ວາຣາຫະກັລປະ ແລະຖືກນັບວ່າເປັນສາດຕະວິກະ. ຍັງມີກັລປະສາດຕະວິກະອື່ນໆ; ໃນບັນດານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າມີການຮັບເອົາແລະຄວາມຜູກພັນເປັນພິເສດ.

Verse 51

ध्यानं तपस्तथा ज्ञानं लब्ध्वा तेष्वेव योगिनः / आराध्य गिरिशं मां च यान्ति तत् परमं पदम्

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸ ທຽນ (ສະມາທິ), ຕະປະ (ພະຍາຍາມບໍາເພັນ), ແລະ ຍານະອັນແທ້ ແລ້ວຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນນັ້ນ ໂຍຄີທັງຫຼາຍ ບູຊາ ກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ແລະບູຊາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ ຈຶ່ງໄປຮອດບົດສູງສຸດ.

Verse 52

सो ऽहं सत्त्वं समास्थाय मायी मायामयीं स्वयम् / एकार्णवे जगत्यस्मिन् योगनिद्रां व्रजामि तु

ຂ້າແມ່ນນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຕະວະ ເປັນຜູ້ຄອບຄອງມາຍາ ແລະຕົນເອງກໍເປັນມາຍາ; ເມື່ອໂລກນີ້ກາຍເປັນມະຫາສະໝຸດດຽວ (ໃນຍາມລະລາຍ) ຂ້າເຂົ້າສູ່ໂຍກນິດຣາ.

Verse 53

मां पश्यन्ति महात्मानः सुप्तं कालं महर्षयः / जनलोके वर्तमानास्तपसा योगचक्षुषा

ບັນດາມະຫາຕະມະ ແລະລິສີໃຫຍ່ ເຫັນຂ້າໃນເວລາທີ່ສັດທົ່ວໄປນອນຫຼັບ; ຢູ່ໃນໂລກມະນຸດ ພວກເຂົາເຫັນດ້ວຍຕະປະສະ ແລະດ້ວຍຕາໂຍກະ.

Verse 54

अहं पुराणपुरुषो भूर्भुवः प्रभवो विभुः / सहस्रचरणः श्रीमान् सहस्रांशुः सहस्रदृक्

ຂ້າແມ່ນປຸຣານະປຸຣຸສະ—ບຸກຄົນສູງສຸດແຕ່ເກົ່າ—ເປັນແຫຼ່ງກໍ່ເກີດ ແລະຜູ້ແຜ່ຊຶມໃນພູ ແລະພູວະ; ເປັນຕົ້ນກໍ່, ເປັນພຣະຜູ້ມີອຳນາດທັງປວງ. ຂ້າແມ່ນຜູ້ມີພັນຕີນ ຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ—ມີພັນລັງສີ ແລະພັນຕາ.

Verse 55

मन्त्रो ऽग्निर्ब्राह्मिणा गावः कुशाश्च समिधो ह्यहम् / प्रोक्षणी च श्रुवश्चैव सोमो घृतमथास्म्यहम्

ຂ້າເອງແມ່ນມັນຕຣາອັນສັກສິດ; ຂ້າແມ່ນໄຟພິທີ. ຂ້າແມ່ນພຣາຫມັນ; ຂ້າແມ່ນງົວ; ຂ້າແມ່ນຫຍ້າກຸຊະ ແລະໄມ້ເຊື້ອໄຟ. ຂ້າແມ່ນພາຊະນະພົ່ນນ້ຳ ແລະທັບພີພິທີ; ຂ້າແມ່ນໂສມະ ແລະຂ້າກໍແມ່ນເນີຍບໍລິສຸດ (ຄຣິຕະ) ດ້ວຍ.

Verse 56

संवर्तको महानात्मा पवित्रं परमं यशः / वेदो वेद्यं प्रभुर्गोप्ता गोपतिर्ब्रह्मणो मुखम्

ພຣະອົງແມ່ນສຳວັດຕະກະ (Saṃvartaka) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່—ເປັນຄວາມບໍລິສຸດເອງ ແລະເປັນກຽດສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນເວດະ ແລະສິ່ງທີ່ພຶງຮູ້ຈາກເວດະ; ເປັນພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ, ເປັນໂກປະຕິ (ເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ/ງົວ) ແລະເປັນພຣະໂອດຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 57

अनन्तस्तारको योगी गतिर्गतिमतां वरः / हंसः प्राणो ऽथ कपिलो विश्वमूर्तिः सनातनः

ພຣະອົງແມ່ນ ອະນັນຕະ—ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ຕາຣະກະ—ຜູ້ນໍາຂ້າມພົ້ນ; ໂຍຄີ; ເປັນຈຸດໝາຍສູງສຸດ ແລະ ທີ່ພຶ່ງອັນດີທີ່ສຸດຂອງຜູ້ແສວງຫາທາງ. ພຣະອົງແມ່ນ ຫັງສະ—ອາດຕະພາຍໃນທີ່ເຄື່ອນໄຫວໃນສັດທັງປວງ; ເປັນ ປຣານະ—ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ; ເປັນ ກະປິລະ; ເປັນຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານທັງມວນ—ນິລັນດອນ ແລະ ບູຮານການ.

Verse 58

क्षेत्रज्ञः प्रकृतिः कालो जगद्बीजमथामृतम् / माता पिता महादेवो मत्तो ह्यन्यन्न विद्यते

ເຮົາແມ່ນ ກເສດຣະຍະ—ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງສະໜາມກາຍ; ເຮົາແມ່ນ ປຣະກຣິຕິ ແລະ ກາລະ. ເຮົາແມ່ນເມັດພັນຂອງຈັກກະວານ ແລະ ອະມຣິຕະ—ຄວາມອະມະຕະ. ເຮົາແມ່ນແມ່ ແລະ ພໍ່; ເຮົາແມ່ນ ມະຫາເທວະ. ນອກຈາກເຮົາ ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 59

आदित्यवर्णो भुवनस्य गोप्ता नारायणः पुरुषो योगमूर्तिः / मां पश्यन्ति यतयो योगनिष्ठा ज्ञात्वात्मानममृतत्वं व्रजन्ति

ນາຣາຍະນະ—ປຸຣຸສະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ, ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງໂລກທັງປວງ, ແລະມີຮູບເປັນໂຍຄະ—ຄືດັ່ງເຮົານີ້: ນັກບວດຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະ ເຫັນເຮົາ. ເມື່ອຮູ້ຈັກອາດຕະແທ້ ພວກເຂົາບັນລຸອະມະຕະ.