Adhyaya 2

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे प्रथमो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच शृणुध्वमृषयः सर्वे यत्पृष्टो ऽहं जगद्धितम् / वक्ष्यमाणं मया सर्वमिन्द्रद्युम्नाय भाषितम्

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີກູຣະມະປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 6,000 ຄຳກອນ ໃນພາກທຳອິດ ບົດທຳອິດ ສິ້ນສຸດລົງ. ພຣະກູຣະມະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ບັນດາລິສີທັງປວງ, ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າຖາມຂ້າເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ. ຂ້າຈະກ່າວທຸກຢ່າງ ດັ່ງທີ່ຂ້າເຄີຍກ່າວແກ່ພຣະຣາຊາອິນດຣະດຍຸມນະ.»

Verse 2

भूतैर्भव्यैर्भविष्यद्भिश्चरितैरुपबृंहितम् / पुराणं पुण्यदं नृणां मोक्षधर्मानुकीर्तनम्

ປຸຣານະ ແມ່ນຄຳຮວບຮວມອັນສັກສິດ ທີ່ອຸດົມດ້ວຍເລື່ອງລາວແຫ່ງອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະອະນາຄົດ; ມັນໃຫ້ບຸນແກ່ມະນຸດ ແລະຂັບຂານທຳມະທີ່ນຳໄປສູ່ໂມກສະ.

Verse 3

अहं नारायणो देवः पूर्वमासं न मे परम् / उपास्य विपुलां निद्रां भोगिशय्यां समाश्रितः

ຂ້າແມ່ນນາຣາຍະນະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອິດສະວະຣະ. ໃນປະຖົມການ ມີແຕ່ຂ້າຜູ້ດຽວ—ບໍ່ມີຜູ້ໃດສູງກວ່າຂ້າ. ເຂົ້າສູ່ນິດຣາໂຍກອັນກວ້າງໃຫຍ່ ຂ້າໄດ້ພັກຢູ່ເທິງຕຽງນາກາ (ອະນັນຕະ).

Verse 4

चिन्तयामि पुनः सृष्टिं निशान्ते प्रतिबुध्य तु / ततो मे सहसोत्पन्नः प्रसादो मुनिपुङ्गवा

ເມື່ອຄືນແຫ່ງຈັກກະວານສິ້ນສຸດ ແລະຂ້າຕື່ນຂຶ້ນ ຂ້າຄິດພິຈາລະນາການສ້າງອີກຄັ້ງ; ແລ້ວໂອ ມຸນິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຄວາມແຈ້ງໃສແລະພຣະກະລຸນາ (ປຣະສາດ) ເກີດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນໃນຂ້າ.

Verse 5

चतुर्मुखस्ततो जातो ब्रह्मा लोकपितामहः / तदन्तरे ऽभवत् क्रोधः कस्माच्चित् कारणात् तदा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ເກີດຂຶ້ນ ເປັນປູ່ຜູ້ເປັນບິດາແຫ່ງໂລກທັງປວງ. ໃນກາງການກໍ່ກຳເນີດນັ້ນ ຄວາມໂກດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກເຫດບາງປະການ.

Verse 6

आत्मनो मुनिशार्दूलास्तत्र देवो महेश्वरः / रुद्रः क्रोधात्मजो जज्ञे शूलपाणिस्त्रिलोचनः / तेजसा सूर्यसंकाशस्त्रैलोक्यं संहरन्निव

ໂອ ນັກບວດຜູ້ດຸດັນດັ່ງເສືອ, ໃນຂະນະນັ້ນ ຈາກອາດມັນ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ປາກົດ—ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເກີດຈາກແກ່ນແຫ່ງຄວາມໂກດ, ຖືສາມງ່າມ ແລະມີສາມຕາ; ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ປານຈະທຳລາຍສາມໂລກ.

Verse 7

ततः श्रीरभवद् देवि कमलायतलोचना / सुरूपा सौम्यवदना मोहिनी सर्वदेहिनाम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ເທວີ, ພຣະສຣີ ໄດ້ປາກົດ—ມີດວງຕາກວ້າງດັ່ງດອກບົວ, ງາມສົມບູນ, ໃບໜ້າອ່ອນໂຍນ, ເປັນຜູ້ມີເສ່ຫ໌ດຶງດູດສັດມີກາຍທັງປວງ.

Verse 8

शुचिस्मिता सुप्रसन्ना मङ्गला महिमास्पदा / दिव्यकान्तिसमायुक्ता दिव्यमाल्योपशोभिता

ນາງຍິ້ມດ້ວຍຄວາມສະອາດສະຫວ່າງ, ສະງົບຜ່ອນແລະເມດຕາ; ເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງມະຫິມາ. ປະດັບດ້ວຍຄວາມງາມທິບ ແລະງາມສະພອງດ້ວຍພວງມາລາສະຫວັນ.

Verse 9

नारायणी महामाया मूलप्रकृतिरव्यया / स्वधाम्ना पूरयन्तीदं मत्पार्श्वं समुपाविशत्

ນາຣາຍະນີ—ມະຫາມາຍາ, ມູນປຣະກຣິຕິອັນບໍ່ເສື່ອມ—ໄດ້ເຕີມເຕັມອານາເຂດນີ້ທັງໝົດດ້ວຍລັດສະຫມີຂອງນາງ ແລ້ວຈຶ່ງມານັ່ງຄຽງຂ້ອຍ.

Verse 10

तां दृष्टवा भगवान् ब्रह्मा मामुवाच जगत्पतिः / मोहायाशेषभूतानां नियोजय सुरूपिणीम् / येनेयं विपुला सृष्टिर्वर्धते मम माधव

ເມື່ອພຣະພຣະມາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໄດ້ເຫັນນາງ ກໍ່ຕັດກັບຂ້ອຍວ່າ: «ຈົ່ງແຕ່ງຕັ້ງນາງຜູ້ມີຮູບງາມນີ້ໃຫ້ເປັນ ‘ໂມຫະ’ (ຄວາມຫຼົງ) ສໍາລັບສັດທັງປວງ; ໂດຍອໍານາດນາງນີ້ ການສ້າງອັນກວ້າງໃຫຍ່ຂອງເຮົາຈະເຕີບໃຫຍ່, ໂອ ມາທະວ!»

Verse 11

तथोक्तो ऽहं श्रियं देवीमब्रुवं प्रहसन्निव / देवीदमखिलं विश्वं सदेवासुरमानुषम् / मोहयित्वा ममादेशात् संसारे विनिपातय

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍກໍ່ເວົ້າກັບເທວີສຣີ ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມປານຈະຫົວເບົາໆ: «ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຈັກກະວານທັງປວງນີ້—ພ້ອມທັງເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ—ຫຼົງຜິດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້ອຍ; ແລ້ວຈົ່ງຜັກໃຫ້ພວກເຂົາຕົກລົງໃນວົງຈອນແຫ່ງສັງສາຣ (saṃsāra).»

Verse 12

ज्ञानयोगरतान् दान्तान् ब्रह्मिष्ठान् ब्रह्मवादिनः / अक्रोधनान् सत्यपरान् दूरतः परिवर्जय

ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນຍົກະແຫ່ງປັນຍາ, ຜູ້ຝຶກຕົນ, ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະພຣະມັນ (Brahman) ແລະຜູ້ກ່າວສອນພຣະພຣະມັນ—ຜູ້ບໍ່ໂກດ ແລະຍຶດສັດຈະ—ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນໃຫ້ໄກ

Verse 13

ध्यायिनो निर्ममान् शान्तान् धार्मिकान् वेदपारगान् / जापिनस्तापसान् विप्रान् दूरतः परिवर्जय

ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນໃຫ້ໄກຈາກພຣາຫມັນຜູ້ດໍາລົງໃນສະມາທິ, ຜູ້ບໍ່ຍຶດຖື “ຂອງຂ້ອຍ”, ຜູ້ສະງົບ, ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະ, ແລະຜູ້ຊໍານານໃນເວດ; ທັງຜູ້ອຸທິດຕົນໃນຈະປະ (japa) ແລະຕະປັສ (tapas) ດ້ວຍ

Verse 14

वेदवेदान्तविज्ञानसंछिन्नाशेषसंशयान् / महायज्ञपरान् विप्रान् दूरतः परिवर्जय

ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນໃຫ້ໄກຈາກພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດ ແລະ ເວດານຕະ, ຜູ້ທີ່ຄວາມຮູ້ໄດ້ຕັດຂາດຄວາມສົງໄສທັງປວງແລ້ວ, ແຕ່ມຸ່ງໝັ້ນເປັນຫຼັກໃນມະຫາຍັດ (ພິທີບູຊາໃຫຍ່) — ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນໃຫ້ໄກ

Verse 15

ये यजन्ति जपैर्हेमैर्देवदेवं महेश्वरम् / स्वाध्यायेनेज्यया दूरात् तान् प्रयत्नेन वर्जय

ຜູ້ໃດ “ນະມັດສະການ” ພຣະມະເຫສະວະຣະ ມະຫາເທວະ—ເທວະເທວະ—ດ້ວຍການຈະປະມັນຕຣາ ແຕ່ຖືກລໍ້ລວງໂດຍຄໍາ ແລະເຫັນການສຶກສາເວດ (ສະວາທະຍາຍ) ກັບຍັດຍະບູຊາແທ້ເປັນຮອງ—ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນພວກນັ້ນແຕ່ໄກ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 16

भक्तियोगसमायुक्तानीश्वरार्पितमानसान् / प्राणायामादिषु रतान् दूरात् परिहरामलान्

ຈົ່ງຢູ່ໃຫ້ໄກຈາກຜູ້ບໍລິສຸດ—ຜູ້ປະສານກັບພັກຕິໂຍຄະ ມອບໃຈແດ່ພຣະອີສະວະຣະ ແລະຊື່ນຊົມໃນວິໄນເຊັ່ນ ປຣານາຍາມ ແລະການປະຕິບັດໂຍຄະອື່ນໆ.

Verse 17

प्रणवासक्तमनसो रुद्रजप्यपरायणान् / अथर्वशिरसो ऽध्येतृन् धर्मज्ञान् परिवर्जय

ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນຜູ້ທີ່ໃຈຕິດຢູ່ແຕ່ພະຍາງ “ໂອມ” ເທົ່ານັ້ນ, ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນແຕ່ການຈະປະມັນຕຣາຮຸດຣະ, ແລະຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ຮຽນອະຖັຣວະສິຣະ—ແມ່ນແຕ່ຈະເວົ້າເລື່ອງທັມມະກໍຕາມ—ເພາະຄວາມເອກພາກນີ້ນໍາໃຫ້ຫ່າງຈາກທາງທີ່ສົມດຸນ.

Verse 18

बहुनात्र किमुक्तेन स्वधर्मपरिपालकान् / ईश्वराराधनरतान् मन्नियोगान्न मोहय

ທີ່ນີ້ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ຢ່າເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜູ້ທີ່ຮັກສາສະວະທັມມະຂອງຕົນ, ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການອາຣາທະນາພຣະອີສະວະຣະ, ແລະຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ.

Verse 19

एवं मया महामाया प्रेरिता हरिवल्लभा / यथादेशं चकारासौ तस्माल्लक्ष्मीं समर्चयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການກະຕຸ້ນຂອງເຮົາ ມະຫາມາຍາ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣິ—ໄດ້ກະທໍາຕາມຄໍາສັ່ງຢ່າງທີ່ຖືກຊີ້ນໍາ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນນະມັດສະການພຣະລັກສະມີ (ສຣີ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 20

श्रियं ददाति विपुलां पुष्टिं मेधां यशो बलम् / अर्चिता भगवत्पत्नी तस्माल्लक्ष्मीं समर्चयेत्

ເມື່ອບູຊາພຣະມາຣດາລັກສະມີ ຄູ່ຄອງຂອງພຣະພະຄະວານ ນາງປະທານສິຣີອັນຫຼາຍ, ພຸດຕິ(ຄວາມອຸດົມແລະສຸຂະພາບ), ເມທາ(ປັນຍາ), ຢະສະ(ຊື່ສຽງ) ແລະ ພະລັງ. ດັ່ງນັ້ນຄວນບູຊາພຣະນາງລັກສະມີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 21

ततो ऽसृजत् स भगवान् ब्रह्मा लोकपितामहः / चराचराणि भूतानि यथापूर्वं ममाज्ञया

ຕໍ່ມາ ພຣະບຣະຫມາຜູ້ມີພຣະພອນ ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ໄດ້ສ້າງສັດທັງປວງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງເກົ່າ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 22

परीचिभृग्वङ्गिरसः पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् / दक्षमत्रिं वसिष्ठं च सो ऽसृजद् योगविद्यया

ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງວິຊາໂຍຄະ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງ ປະຣີຈິ, ພຣຶກຄຸ, ອັງຄິຣະສ, ປຸລັສຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ກຣະຕຸ, ທັກສະ, ອັດຣິ ແລະ ວະສິດຖະ.

Verse 23

नवैते ब्रह्मणः पुत्रा ब्रह्माणो ब्राह्मणोत्तमाः / ब्रह्मवादिन एवैते मरीच्याद्यास्तु साधकाः

ທັງເກົ້ານີ້ແມ່ນບຸດຂອງພຣະບຣະຫມາ ເປັນລະສີຜູ້ສູງສົ່ງ ຮູ້ແຈ້ງພຣະບຣະຫມັນ ແລະເປັນຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພຣາຫມະນ. ພວກເຂົາເປັນຜູ້ປະກາດພຣະບຣະຫມັນ; ເລີ່ມຈາກມະຣີຈິ ລ້ວນເປັນສາທະກະຜູ້ສຳເລັດ.

Verse 24

ससर्ज ब्राह्मणान् वक्त्रात् क्षत्रियांश्च भुजाद् विभुः / वैश्यानूरुद्वयाद् देवः पादार्छूद्रान् पितामहः

ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີອຳນາດທັງປວງ ໄດ້ສ້າງພຣາຫມະນຈາກພຣະໂອດ; ກະສັດຕຣິຍະຈາກພຣະພາຫາ; ໄວຊະຍະຈາກພຣະຂາອ່ອນສອງຂ້າງ; ແລະຈາກພຣະບາດ ສ້າງຊູດຣະ—ດັ່ງນີ້ປິຕາມະຫາ (ຜູ້ສ້າງ) ໄດ້ປະກົດລະບຽບສີ່ວັນນະ.

Verse 25

यज्ञनिष्पत्तये ब्रह्मा शूद्रवर्जं ससर्ज ह / गुप्तये सर्ववेदानां तेभ्यो यज्ञो हि निर्बभौ

ເພື່ອໃຫ້ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ສຳເລັດ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງວັນນະສາມ ໂດຍຍົກເວັ້ນຊູດຣະ; ແລະເພື່ອປົກປ້ອງວີດາທັງປວງ ຈາກພວກນັ້ນແທ້ໆ ພິທີຍັດຍະໄດ້ເກີດຂຶ້ນ।

Verse 26

ऋचो यजूंषि सामानि तथैवाथर्वणानि च / ब्रह्मणः सहजं रूपं नित्यैषा शक्तिरव्यया

ຣຶກ (Ṛk), ຢະຊຸສ (Yajus), ສາມັນ (Sāman) ແລະ ອະຖັຣວັນ (Atharvan) — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບອັນເກີດມາພ້ອມຂອງພຣະພຣະຫມັນ. ນີ້ແມ່ນພະລັງສັກຕິ (Śakti) ອັນນິລັນດອນ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍຂອງພຣະອົງ।

Verse 27

अनादिनिधना दिव्या वागुत्सृष्टा स्वयंभुवा / आदौ वेदमयी भूता यतः सर्वाः प्रवृत्तयः

ວາກ (Vāk) ອັນທິບພະ ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ບໍ່ມີທ້າຍ ໄດ້ຖືກປ່ອຍອອກໂດຍສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ໃນປະຖົມການ ນາງເປັນວີດາມະຍະ; ແລະຈາກນາງ ກໍເກີດຂຶ້ນກິດຈະກຳທັງປວງ (pravṛtti) ທັງມະນຸດແລະສາກົນ।

Verse 28

अतो ऽन्यानितु शास्त्राणिपृथिव्यांयानिकानिचित् / न तेषु रमते धीरः पाषण्डी तेन जायते

ດັ່ງນັ້ນ ສາດສະຕຣາອື່ນໆທີ່ມີຢູ່ໃນໂລກ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຢ່າງໃດ—ຜູ້ມີປັນຍາແລະໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫຼົງລິ້ນໃນນັ້ນ; ເພາະການຍຶດຕິດທັດສະນະຜິດ ທຳໃຫ້ເປັນ pāṣaṇḍin ຜູ້ຖືມຸມມອງຫຼອກລວງ।

Verse 29

वेदार्थवित्तमैः कार्यं यत्स्मृतं मुनिभिः पुरा / स ज्ञेयः परमो धर्मो नान्यशास्त्रेषु संस्थितः

ສິ່ງທີ່ມຸນີທັງຫຼາຍໄດ້ສອນໄວ້ແຕ່ກ່ອນ—ຄື ຄວນປະພຶດຕາມຜູ້ຮູ້ຄວາມໝາຍແທ້ຂອງວີດາ—ນັ້ນແຫຼະຄວນຮູ້ວ່າເປັນທຳອັນສູງສຸດ; ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສາດສະຕຣາອື່ນໆດອກ।

Verse 30

या वेदबाह्याः स्मृतयो याश्च काश्च कुदृष्टयः / सर्वास्ता निष्फलाः प्रेत्यतमोनिष्ठाहिताः स्मृताः

ສະມຣິຕິໃດໆທີ່ຢູ່ນອກອຳນາດຂອງເວດ ແລະທັດສະນະທີ່ບິດເບືອນທັງຫມົດ—ລ້ວນຖືກກ່າວວ່າໄຮ້ຜົນ; ຫຼັງຄວາມຕາຍຈະນຳໄປສູ່ຄວາມມືດ ເນື່ອງຈາກຕັ້ງຢູ່ໃນຕະມັດ (tamas).

Verse 31

पूर्वकल्पे प्रजा जाताः सर्वबादाविवर्जिताः / शुद्धान्तः करणाः सर्वाः स्वधर्मनिरताः सदा

ໃນກະລະປະກ່ອນ ສັດທັງຫມົດເກີດມາປາດຈາກຄວາມທຸກທົນທຸກປະການ; ອິນທຣີຍະພາຍໃນບໍລິສຸດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນຢູ່ໃນສະວະທຳຂອງຕົນເສມອ.

Verse 32

ततः कालवशात् तासां रागद्वेषादिको ऽभवत् / अधर्मो मुनिशार्दूलाः स्वधर्मप्रतिबन्धकः

ຕໍ່ມາ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງເວລາ ໃນພວກເຂົາເກີດມີຄວາມກຳໜັດ (rāga) ແລະຄວາມຊັງ (dveṣa) ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວອະທັມມະ—ໂອ ນັກບວດຜູ້ດຸດັນດັ່ງເສືອ—ກໍເກີດຂຶ້ນເປັນພະລັງທີ່ຂັດຂວາງສະວະທຳຂອງຕົນ.

Verse 33

ततः सा सहजा सिद्धिस्तासां नातीव जायते / रजोमात्रात्मिकास्तासां सिद्धयो ऽन्यास्तदाभवन्

ດັ່ງນັ້ນ ສິດທິອັນເກີດມາພ້ອມທຳມະຊາດນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢ່າງແຮງກ້າໃນພວກເຂົາ; ແຕ່ກັບມີສິດທິອື່ນໆ ທີ່ມີຣະຈັສ (rajas) ເປັນຫຼັກ ເກີດຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ.

Verse 34

तासु क्षीणास्वशेषासु कालयोगेन ताः पुनः / वार्तोपायं पुनश्चक्रुर्हस्तसिद्धिं च कर्मजाम् / ततस्तासां विभुर्ब्रह्मा कर्माजीवमकल्पयत्

ເມື່ອວິທີເຫຼົ່ານັ້ນຖືກໃຊ້ຈົນໝົດສິ້ນດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວຂອງເວລາ ພວກເຂົາຈຶ່ງຄິດຄົ້ນຫາທາງດຳລົງຊີວິດອີກ—ການຄ້າ ແລະວິຊາຊີບຝີມືທີ່ສຳເລັດດ້ວຍມື ເກີດຈາກກຳ. ຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງ ໄດ້ບັນຍັດໃຫ້ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສກຳທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້.

Verse 35

स्वायंभुवो मनुः पूर्वं धर्मान् प्रोवाच धर्मदृक् / साक्षात् प्रजापतेर्मूर्तिर्निसृष्टा ब्रह्मणा द्विजाः / भृग्वादयस्तद्वदनाच्छ्रुत्वा धर्मानथोचिरे

ໃນກ່ອນການ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ—ຜູ້ເຫັນທຳ—ໄດ້ປະກາດທຳທັງຫຼາຍ. ບັນດາດວິຊະຣິສີ ເຊັ່ນ ພຣິກຸ ແລະອື່ນໆ ຖືກພຣະພຣົມສ້າງຂຶ້ນ ເປັນຮູບອົງແທ້ຂອງ ປຣາຊາປະຕິ; ເມື່ອໄດ້ຟັງທຳຈາກປາກຂອງມະນຸ ພວກເຂົາກໍໄດ້ປະກາດຕໍ່ໄປ.

Verse 36

यजनं याजनं दानं ब्राह्मणस्य प्रतिग्रहम् / अध्यापनं चाध्ययनं षट् कर्माणि द्विजोत्तमाः

ການບູຊາຍັດຍະເພື່ອຕົນ, ການນຳພິທີຍັດຍະໃຫ້ຜູ້ອື່ນ, ການໃຫ້ທານ, ແລະສຳລັບພຣາຫມັນ ການຮັບທານ; ການສອນ ແລະການຮຽນ—ນີ້ແມ່ນກຳມະຫົກປະການ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 37

दानमध्ययनं यज्ञो धर्मः क्षत्रियवैश्ययोः / दण्डो युद्धं क्षत्रियस्य कृषिर्वैश्यस्य शस्यते

ສຳລັບກະສັດຕຣິຍະ ແລະ ໄວຊະຍະ, ການໃຫ້ທານ, ການຮຽນພຣະເວດ, ແລະການບູຊາຍັດຍະ ແມ່ນທຳຮ່ວມທີ່ກຳນົດ. ສຳລັບກະສັດຕຣິຍະ ມີການໃຊ້ດັນດະ ແລະການສົງຄາມ; ສຳລັບໄວຊະຍະ ກະສິກຳແມ່ນຖືກສັນລະເສີນເປັນພິເສດ.

Verse 38

शुश्रूषैव द्विजातीनां शूद्राणां धर्मसाधनम् / कारुकर्म तथाजीवः पाकयज्ञो ऽपि धर्मतः

ສຳລັບຊູດຣະ, ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກຕໍ່ດວິຊະທັງຫຼາຍ ແມ່ນເຄື່ອງສຳເລັດທຳ. ອີກທັງ ການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວິຊາຊ່າງ ແລະແມ່ນແຕ່ການບູຊາປາກະຍັດຍະ (ຍັດຍະອາຫານສຸກ) ໃນເຮືອນ ກໍຖືກຮັບຮອງວ່າເປັນທຳ.

Verse 39

ततः स्थितेषु वर्णेषु स्थापयामास चाश्रमान् / गृहस्थं च वनस्थं च भिक्षुकं ब्रह्मचारिणम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອວັນນະທັງຫຼາຍຖືກຈັດຕັ້ງໃຫ້ໝັ້ນຄົງແລ້ວ, ທ່ານກໍໄດ້ສ້າງຕັ້ງອາສຣະມະ: ຄະຣະຫັດ (ຄົນເຮືອນ), ວະນະສະຖະ (ຜູ້ຢູ່ປ່າ), ພິກຂຸກະ (ຜູ້ບວດພະເດີນທາງ), ແລະ ພຣະຫມະຈາຣິນ (ນັກສຶກສາພຣະພຣົມຈັນ).

Verse 40

अग्नयो ऽतिथिशुश्रूषा यज्ञो दानं सुरार्चनम् / गृहस्थस्य समासेन धर्मो ऽयं मुनिपुङ्गवाः

ການຮັກສາໄຟສັກສິດ, ການຮັບໃຊ້ແຂກດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ການປະກອບຍັດຍະ, ການໃຫ້ທານ, ແລະການບູຊາເທວະ—ນີ້ແມ່ນທຳມະຂອງຄົນຄອບຄົວ ໂດຍຫຍໍ້, ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 41

होमो मूलफलाशित्वं स्वाध्यायस्तप एव च / संविभागो यथान्यायं धर्मो ऽयं वनवासिनाम्

ການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟສັກສິດ (ໂຮມ), ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຮາກໄມ້ແລະໝາກໄມ້, ສະວາດະຢາຍ (ສຶກສາພຣະເວດ) ແລະຕະປະ—ພ້ອມກັບການແບ່ງປັນຕາມທຳນຽມ—ນີ້ແມ່ນທຳມະຂອງຜູ້ຢູ່ປ່າ.

Verse 42

भैक्षाशनं च मौनित्वं तपो ध्यानं विशेषतः / सम्यग्ज्ञानं च वैराग्यं धर्मो ऽयं भिक्षुके मतः

ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານຈາກບິນທະບາດ, ຮັກສາຄວາມງຽບ (ເມົານ), ຕະປະ ແລະໂດຍພິເສດ ທຽນ (ສະມາທິ); ພ້ອມດ້ວຍປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະວິຣາຄະ (ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ)—ນີ້ແມ່ນທຳມະຂອງພິກຂຸຕາມທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 43

भिक्षाचर्या च शुश्रूषा गुरोः स्वाध्याय एव च / सन्ध्याकर्माग्निकार्यं च धर्मो ऽयं ब्रह्मचारिणाम्

ການອອກບິນທະບາດຕາມວິນັຍ, ການຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ (ຄຸຣຸ) ດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກ, ແລະສະວາດະຢາຍ; ພ້ອມທັງພິທີສັນທະຍາ ແລະການດູແລໄຟສັກສິດ—ນີ້ແມ່ນທຳມະຂອງພຣະພົມຈາຣິນ (ນັກສຶກສາພຣະເວດ).

Verse 44

ब्रह्मचारिवनस्थानां भिक्षुकाणां द्विजोत्तमाः / साधारणं ब्रह्मचर्यं प्रोवाच कमलोद्भवः

ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງຫຼາຍ, ກະມະໂລດພະວະ (ພຣະພົມ) ໄດ້ປະກາດວ່າ ພຣະຫມະຈັນຍະ—ຄວາມສຳລວມແລະການປະພຶດຕາມລະບຽບ—ເປັນວິໄນຮ່ວມສຳລັບພຣະຫມະຈາຣິນ, ຜູ້ຢູ່ປ່າ, ແລະພິກຂຸ.

Verse 45

ऋतुकालाभिगामित्वं स्वदारेषु न चान्यतः / पर्ववर्जं गृहस्थस्य ब्रह्मचर्यमुदाहृतम्

ສໍາລັບຄົນຄອບຄົວ «ພຣະຫມະຈັຣຍະ» ຖືກປະກາດວ່າ ແມ່ນການເຂົ້າໃກ້ພັນລະຍາຂອງຕົນໃນເວລາທີ່ເໝາະສົມ ບໍ່ເຂົ້າໃກ້ພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະງົດເວັ້ນໃນວັນພິທີສັກສິດ (ປະຣະວະ)។

Verse 46

आगर्भसंभवादाद्यात् कार्यं तेनाप्रमादतः / अकुर्वाणस्तु विप्रेन्द्रा भ्रूणहा तु प्रजायते

ນັບແຕ່ເວລາທີ່ການຕັ້ງຄັນເກີດຂຶ້ນ ຄວນປະຕິບັດໜ້າທີ່ທີ່ກໍານົດໄວ້ທີ່ກ່ຽວກັບມັນ ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ບໍ່ປະມາດ. ຜູ້ບໍ່ເຮັດ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ຂ້າຕົວອ່ອນ (ພຣູນະຫາ)។

Verse 47

वेदाभ्यासो ऽन्वहं शक्त्या श्राद्धं चातिथिपूजनम् / गृहस्थस्य परो धर्मो देवताभ्यर्चनं तथा

ສໍາລັບຄົນຄອບຄົວ ທຳອັນສູງສຸດແມ່ນ: ຝຶກອ່ານແລະສຶກສາເວດະທຸກມື້ຕາມກໍາລັງ, ຖວາຍພິທີສຣາດທະ (śrāddha), ນັບຖືຕ້ອນຮັບແຂກ, ແລະບູຊາເທວະດາທັງຫຼາຍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 48

वैवाह्ममग्निमिन्धीत सायं प्रातर्यथाविधि / देशान्तरगतो वाथ मृतपत्नीक एव वा

ຄວນຈຸດໄຟສັກສິດໃນເຮືອນ (ໄຟແຕ່ງງານ) ໃນຕອນແລງ ແລະຕອນເຊົ້າ ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ—ແມ່ນແຕ່ໄປຢູ່ຕ່າງແດນ ຫຼືເປັນຜູ້ບໍ່ມີພັນລະຍາເນື່ອງຈາກນາງເສຍຊີວິດກໍຕາມ।

Verse 49

त्रयाणामाश्रमाणां तु गृहस्थो योनिरुच्यते / अन्ये तमुपजीवन्ति तस्माच्छ्रेयान् गृहाश्रमी

ໃນບັນດາອາສຣະມະທັງສາມ ອາສຣະມະຄົນຄອບຄົວຖືກເອີ້ນວ່າເປັນຕົ້ນກໍາເນີດ; ອາສຣະມະອື່ນໆດໍາລົງຊີວິດໂດຍອາໄສເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ວິນັຍແຫ່ງອາສຣະມະຄົນຄອບຄົວຈຶ່ງປະເສີດກວ່າ.

Verse 50

ऐकाश्रम्यं गृहस्थस्य त्रयाणां श्रुतिदर्शनात् / तस्माद् गार्हस्थ्यमेवैकं विज्ञेयं धर्मसाधनम्

ເນື່ອງຈາກຄຳພີສັກສິດຢືນຢັນວ່າ ອາສຣົມຄົນຄອບຄົວເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນອາສຣົມອື່ນອີກສາມ ດັ່ງນັ້ນ ອາສຣົມຄົນຄອບຄົວເທົ່ານັ້ນ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນວິທີຫຼັກໃນການສຳເລັດທຳມະ।

Verse 51

परित्यजेदर्थकामौ यौ स्यातां धर्मवर्जितौ / सर्वलोकविरुद्धं च धर्ममप्याचरेन्न तु

ຄວນລະທິ້ງການແສວຫາອັດຖະ (ຊັບສິນ) ແລະ ກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ທີ່ປາດຈາກທຳມະ; ແລະບໍ່ຄວນປະພຶດແມ່ນແຕ່ “ທຳມະ” ທີ່ຂັດກັບປະໂຫຍດແລະຄວາມເຫັນພ້ອມຂອງຊາວໂລກທັງປວງ।

Verse 52

धर्मात् संजायते ह्यर्थो धर्मात् कामो ऽभिजायते / धर्म एवापवर्गाय तस्माद् धर्मं समाश्रयेत्

ຈາກທຳມະ ອັດຖະ (ຄວາມຮັ່ງມີໃນໂລກ) ເກີດຂຶ້ນ; ຈາກທຳມະ ກາມະ (ຄວາມສຸກອັນຊອບທຳ) ກໍເກີດ. ທຳມະເທົ່ານັ້ນນຳໄປສູ່ອະປະວັກຄະ (ການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ) ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພຶງພາທຳມະເປັນທີ່ພັກພິງ।

Verse 53

धर्मश्चार्थश्च कामश्च त्रिवर्गस्त्रिगुणो मतः / सत्त्वं रजस्तमश्चेति तस्माद्धर्मं समाश्रयेत्

ທຳມະ ອັດຖະ ແລະ ກາມະ—ສາມປະການແຫ່ງເປົ້າໝາຍຊີວິດ (ຕຣິວັກຄະ) ນີ້ ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າປະກອບດ້ວຍສາມຄຸນ: ສັດຕະວະ, ຣາຊະສະ, ຕະມະ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພຶງພາທຳມະ।

Verse 54

ऊर्ध्वं गच्छन्ति सत्त्वस्था मध्ये तिष्ठन्ति राजसाः / जघन्यगुणवृत्तिस्था अधो गच्छन्ति तामसाः

ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຕະວະ ຈະຂຶ້ນສູງ; ຜູ້ທີ່ຖືກຣາຊະສະຄອບງຳ ຈະຢູ່ກາງ. ຜູ້ທີ່ການປະພຶດຖືກປັ້ນແຕ່ງໂດຍຄຸນຕ່ຳສຸດ—ຕະມະ—ຈະລົງຕ່ຳ।

Verse 55

यस्मिन् धर्मसमायुक्तावर्थकामौ व्यवस्थितौ / इह लोके सुखी भूत्वा प्रेत्यानन्त्याय कल्पते

ໃນທີ່ທີ່ ອັດຖະ (ຊັບ) ແລະ ກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ຖືກຈັດຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນຄວາມກົງກັນກັບ ທັມມະ, ຜູ້ນັ້ນຢູ່ຢ່າງສຸກໃນໂລກນີ້ ແລະເມື່ອຕາຍໄປ ກໍເໝາະສົມສໍາລັບຄວາມຜາສຸກອັນອະນັນຕະ।

Verse 56

धर्मात् संजायते मोक्षो ह्यर्थात् कामो ऽभिजायते / एवं साधनसाध्यत्वं चातुर्विध्ये प्रदर्शितम्

ຈາກ ທັມມະ ເກີດມີ ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ); ແລະຈາກ ອັດຖະ ກໍເກີດ ກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ). ດັ່ງນັ້ນ ໃນລະບົບຈຸດໝາຍສີ່ປະການ ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງວິທີການແລະຜົນສຳເລັດ ຖືກສະແດງຢ່າງແຈ້ງຊັດ।

Verse 57

य एवं वेद धर्मार्थकाममोक्षस्य मानवः / माहात्म्यं चानुतिष्ठेत स चानन्त्याय कल्पते

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ທີ່ຮູ້ແຈ້ງດັ່ງນີ້ເຖິງ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ແລະ ໂມກສະ, ແລະຍັງດໍາເນີນຊີວິດຕາມມາຫາຕະມະ (ຄວາມຍິ່ງສັກສິດ) ນີ້, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເໝາະສົມສໍາລັບອະນັນຕະ ແລະບັນລຸສະພາບອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 58

तस्मादर्थं च कामं च त्यक्त्वा धर्मं समाश्रयेत् / धर्मात् संजायते सर्वमित्याहुर्ब्रह्मवादिनः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນວາງການໄລ່ຕາມ ອັດຖະ (ຊັບ) ແລະ ກາມະ (ຄວາມເພີດເພີນ) ໄວ້ກ່ອນ ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງ ທັມມະ; ເພາະຈາກ ທັມມະ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເກີດຂຶ້ນ—ດັ່ງທີ່ນັກຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ ປະກາດໄວ້।

Verse 59

धर्मेण धार्यते सर्वं जगत् स्थावरजङ्गमम् / अनादिनिधना शक्तिः सैषा ब्राह्मी द्विजोत्तमाः

ໂດຍ ທັມມະ ໂລກທັງປວງ—ທັງສິ່ງຢືນຢູ່ນິ່ງ ແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກຄ້ຳຈຸນ. ພະລັງນີ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະບໍ່ມີທ້າຍ; ມັນແມ່ນ ບຣາຫມີ-ຊັກຕິ ອັນທິບຍະ, ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມາ (ຜູ້ປະເສີດໃນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).

Verse 60

कर्मणा प्राप्यते धर्मो ज्ञानेन च न संशयः / तस्माज्ज्ञानेन सहितं कर्मयोगं समाचरेत्

ດ້ວຍການກະທຳ ຍ່ອມໄດ້ຮັບທຳມະ; ດ້ວຍປັນຍາກໍເຊັ່ນກັນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນປະພຶດກັມມະໂຢກະ ຄຽງຄູ່ປັນຍາອັນແທ້ ຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 61

प्रवृत्तं च निवृत्तं च द्विविधं कर्म वैदिकम् / ज्ञानपूर्वं निवृत्तं स्यात् प्रवृत्तं यदतो ऽन्यथा

ກຳມະຕາມພຣະເວດ ມີສອງຢ່າງ: ປະວັດຕິ (ການເຂົ້າໄປກະທຳ) ແລະ ນິວັດຕິ (ການຖອນຄືນ). ນິວັດຕິ ແມ່ນສິ່ງທີ່ມີປັນຍາອັນແທ້ນຳໜ້າ; ສິ່ງອື່ນຈາກນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ ປະວັດຕິ.

Verse 62

निवृत्तं सेवमानस्तु याति तत् परमं पदम् / तस्मान्निवृत्तं संसेव्यमन्यथा संसरेत् पुनः

ຜູ້ທີ່ປະພຶດຕາມທາງນິວັດຕິ ຍ່ອມໄປຮອດບົດສູງສຸດນັ້ນແທ້. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຂະຫຍັນບຳເນົານິວັດຕິ; ບໍ່ຊັ້ນ ຈະກັບໄປສູ່ສັງສານອີກ.

Verse 63

क्षमा दमो दया दानमलोभस्त्याग एव च / आर्जवं चानसूया च तीर्थानुसरणं तथा

ຄວາມອົດທົນ, ການຂົ່ມໃຈ, ຄວາມເມດຕາ, ການໃຫ້ທານ, ຄວາມບໍ່ໂລບ, ແລະການສະລະ; ພ້ອມທັງຄວາມຊື່ສັດຕົງ, ບໍ່ອິດສາ, ແລະການຕິດຕາມຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ຄວນຍຶດຖືໄວ້.

Verse 64

सत्यं सन्तोष आस्तिक्यं श्रद्धा चेन्द्रियनिग्रहः / देवताभ्यर्चनं पूजा ब्राह्मणानां विशेषतः

ຄວາມຈິງ, ຄວາມພໍໃຈ, ອາສຕິກະ (ຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເວດ ແລະ ພຣະເຈົ້າ), ສັດທາ, ແລະການຂົ່ມອິນທຣີ; ພ້ອມທັງການບູຊາດວງເທວະ, ພິທີບູຊາ, ແລະໂດຍພິເສດ ການຮັບໃຊ້ແລະນົບນ້ອມພຣາຫມະນະ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດເປັນເສົາຫຼັກແຫ່ງທຳມະ.

Verse 65

आहिंसा प्रियवादित्वमपैशुन्यमकल्कता / सामासिकमिमं धर्मं चातुर्वर्ण्ये ऽब्रवीन्मनुः

ອະຫິງສາ, ເວົ້າຄໍາອ່ອນໂຍນ, ບໍ່ນິນທາ ແລະ ຄວາມບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນ—ນີ້ແມ່ນທໍາອັນສັ້ນສຳລັບວັນນະທັງສີ່ ທີ່ມະນູໄດ້ສອນໄວ້.

Verse 66

प्राजापत्यं ब्राह्मणानां स्मृतं स्थानं क्रियावताम् / स्थानमैन्द्रं क्षत्रियाणां संग्रामेष्वपलायिनाम्

ສໍາລັບພຣາຫມັນຜູ້ຂະຫຍັນໃນພິທີກຳອັນສັກສິດ ສະຖານະປຣາຊາປັດຍະ ຖືກກ່າວວ່າເປັນທີ່ຢູ່ຂອງເຂົາ; ສໍາລັບກະສັດຕຣິຍະຜູ້ບໍ່ຫນີໃນສົງຄາມ ສະຖານະໄອນດຣະ (ດຸຈອິນດຣະ) ແມ່ນທີ່ຢູ່ຂອງເຂົາ.

Verse 67

वैश्यानां मारुतं स्थानं स्वधर्ममनुवर्तताम् / गान्धर्वं शूद्रजातीनां परिचारेण वर्तताम्

ສໍາລັບໄວຊະຍະຜູ້ຍຶດຖືສະວະທັມຂອງຕົນ ສະຖານະມາຣຸດ (ແຫ່ງມາຣຸດ) ຖືກປະກາດ. ສໍາລັບຜູ້ເກີດເປັນຊູດຣະ ຜູ້ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍການຮັບໃຊ້ ສະຖານະຄັນທະວະ ຖືກປະກາດ.

Verse 68

अष्टाशीतिसहस्त्राणामृषीणामूर्ध्वरेतसाम् / स्मृतं तेषां तु यत्स्थानं तदेव गुरुवासिनाम्

ທີ່ຢູ່ອັນຖືກຈື່ຈໍາສໍາລັບລິສີ 88,000 ຜູ້ຮັກສາພຣະຫມະຈັນ ແລະພະລັງຊີວິດເຄື່ອນຂຶ້ນເທິງ—ທີ່ຢູ່ນັ້ນແມ່ນດຽວກັນກັບຜູ້ຢູ່ກັບຄູອາຈານ ແລະຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ.

Verse 69

सप्तर्षोणां तु यत्स्थानं स्मृतं तद् वै वनौकसाम् / प्राजापत्यं गृहस्थानां स्थानमुक्तं स्वयंभुवा

ສະຖານະທີ່ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຂອງສັບຕະລິສີ ແມ່ນສະຖານະທີ່ກໍານົດໃຫ້ແກ່ຜູ້ຢູ່ປ່າ. ແລະສະຖານະປຣາຊາປັດຍະ ຖືກສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າເປັນສະຖານະຂອງຜູ້ຄອບຄົວ.

Verse 70

यतीनां यतचित्तानां न्यासिनामूर्ध्वरेतसाम् / हैरण्यगर्भं तत् स्थानं यस्मान्नावर्तते पुनः

ນັ້ນແມ່ນຖິ່ນພຳນັກ “ຫິຣັນຍະຄັຣພະ” ທີ່ບັນລຸໄດ້ໂດຍຍະຕີຜູ້ຄວບຄຸມຕົນ, ນັກບວດຜູ້ຂັງໃຈ, ແລະສັນຍາສີຜູ້ຍົກພະລັງຊີວິດຂຶ້ນ; ຈາກສະຖານນັ້ນບໍ່ຫວນກັບອີກເລີຍ।

Verse 71

योगिनाममृतं स्थानं व्योमाख्यं परमाक्षरम् / आनन्दमैश्वरं धाम सा काष्ठा सा परागतिः

ສຳລັບຜູ້ປະຕິບັດໂຍຄະ ມີສະຖານອະມະຕະ ຊື່ວ່າ “ວະໂຍມະ” ເປັນອັກສອນອະກະສອນສູງສຸດອັນບໍ່ເສື່ອມ. ນັ້ນແມ່ນທາມແຫ່ງອານັນທະ ແລະອຳນາດເຈົ້າພຣະ; ນັ້ນແມ່ນຂອບເຂດສູງສຸດ ແລະເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍອັນຂ້າມໂລກ।

Verse 72

ऋषच ऊचुः भगवन् देवतारिघ्न हिरण्याक्षनिषूदन / चत्वारो ह्याश्रमाः प्रोक्ता योगिनामेक उच्यते

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: “ຂໍກາບທູນ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກ, ຜູ້ປະຫານສັດຕູແຫ່ງເທວະ, ຜູ້ທຳລາຍຫິຣັນຍາກຊະ—ແມ່ນວ່າອາສຣະມະມີສີ່ຖືກກ່າວໄວ້, ແຕ່ສຳລັບຜູ້ເປັນໂຍຄີ ກ່າວວ່າມີອາສຣະມະດຽວ (ອັນສູງສຸດ).”

Verse 73

श्रीकूर्म ऊवाच सर्वकर्माणि संन्यस्य समाधिमचलं श्रितः / य आस्ते निश्चलो योगी स संन्यासी न पञ्चमः

ພຣະສີກູຣະມະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອສະຫຼະກຳທັງປວງ ແລະພຶງພາສະມາທິອັນໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ; ໂຍຄີຜູ້ນັ່ງຢູ່ຢ່າງບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ໃນຄວາມໝັ້ນຄົງພາຍໃນ—ຜູ້ນັ້ນແຫຼະແມ່ນສັນຍາສີແທ້; ບໍ່ມີ ‘ລຳດັບທີຫ້າ’ ອື່ນໃດອີກ.”

Verse 74

सर्वेषामाश्रमाणां तु द्वैविध्यं श्रुतदर्शितम् / ब्रह्मचार्युपकुर्वाणो नैष्ठिको ब्रह्मतत्परः

ສຳລັບອາສຣະມະທັງປວງ ຄຳສອນໃນຄຳພີໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການແບ່ງເປັນສອງຢ່າງ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫມະຈາຣິນມີສອງປະເພດ: ອຸປະກຸຣະວານະ (ຜູ້ສຳເລັດຊ່ວງນັກຮຽນແລ້ວເຂົ້າຂັ້ນຕໍ່ໄປ) ແລະ ໄນສຖິກະ (ຜູ້ຍຶດພຣະຫມະຈາຣິຍະຕະຫຼອດຊີວິດ ແລະອຸທິດໃຈທັງໝົດແດ່ພຣະພຣະຫມັນ).

Verse 75

यो ऽधीत्यविधिवद्वेदान् गृहस्थाश्रममाव्रजेत् / उपकुर्वाणको ज्ञेयो नैष्ठिको मरणान्तिकः

ຜູ້ໃດຮຽນວິດະດ້ວຍວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ອາສຣົມຄອບຄົວ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນ «ອຸປະກຸຣວານ» ຄືສິດທີ່ຈົບການຮຽນແລ້ວກັບໄປຮັບໜ້າທີ່ໂລກ; ສ່ວນ «ໄນສຖິກ» ແມ່ນຜູ້ຢູ່ເປັນນັກພຣະຈາຣີຕະຫຼອດຊີວິດຈົນຕາຍ।

Verse 76

उदासीनः साधकश्च गृहस्थो द्विविधो भवेत् / कुटुम्बभरणे यत्तः साधको ऽसौ गृही भवेत्

ຄົນຢູ່ເຮືອນ (ກຣິຫັສຖະ) ກ່າວວ່າມີສອງປະເພດ: ຜູ້ວາງໃຈກາງ (ອຸດາສີນ) ແລະ ຜູ້ປະຕິບັດສາທະນາ (ສາທະກ). ຜູ້ທີ່ພາກພຽນຫາລ້ຽງຄອບຄົວ ເອີ້ນວ່າ ກຣິຫັສຖະ-ສາທະກ.

Verse 77

ऋणानित्रीण्यपाकृत्यत्यक्त्वा भार्याधनादिकम् / एकाकी यस्तु विचरेदुदासीनः स मौक्षिकः

ເມື່ອຊຳລະໜີ້ສາມປະການແລ້ວ ແລະລະທິ້ງເມຍ ຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ໃດທ່ອງທ່ຽວຢູ່ຜູ້ດຽວ ດ້ວຍໃຈວາງກາງ ບໍ່ຜູກພັນໂລກ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ເມົາກຊິກ» ຜູ້ແສວງຫາໂມກຊະ.

Verse 78

तपस्तप्यति यो ऽरण्ये यजेद् देवान् जुहोति च / स्वाध्याये चैव निरतो वनस्थस्तापसो मतः

ຜູ້ໃດບຳເນັດຕະປະສະໃນປ່າ ບູຊາເທວະດາ ແລະຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟສັກສິດ ພ້ອມທັງຂະຫຍັນໃນສະວາດະຍາຍ (ການທ່ອງວິດະ) ຜູ້ຢູ່ປ່ານັ້ນ ຖືກນັບວ່າເປັນຕາປະສິນທີ່ແທ້.

Verse 79

तपसा कर्षितो ऽत्यर्थं यस्तु ध्यानपरो भवेत् / सांन्यासिकः स विज्ञेयो वानप्रस्थाश्रमे स्थितः

ຜູ້ໃດຖືກຕະປະສະຂັດເກົ່າຈົນຜອມແຫ້ງຫນັກ ແລະເປັນຜູ້ເນັ້ນທາງສະມາທິ-ທຽນ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນ «ສັນນະຍາສິກ» ໃນຈິດ ແມ່ນຜູ້ສະລະແທ້ ແມ່ນແມ່ນວ່າຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນອາສຣົມວານະປຣັສຖະ.

Verse 80

योगाभ्यासरतो नित्यमारुरुक्षुर्जितेन्द्रियः / ज्ञानाय वर्तते भिक्षुः प्रोच्यते पारमेष्ठिकः

ພິກຂຸຜູ້ຝຶກຍົກະເປັນນິດ ມຸ່ງຂຶ້ນສູ່ສະມາທິ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ ດຳລົງຊີວິດເພື່ອປັນຍາປົດປ່ອຍ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ປາຣະເມດຖິກະ» ຜູ້ສອດຄ່ອງກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ)។

Verse 81

यस्त्वात्मरतिरेव स्यान्नित्यतृप्तो महामुनिः / सम्यग् दर्शनसंपन्नः स योगी भिक्षुरुच्यते

ແຕ່ມະຫາມຸນີຜູ້ຊື່ນຊົມຢູ່ໃນອັດຕາເທົ່ານັ້ນ ອິ່ມໃຈເປັນນິດ ແລະມີທັດສະນະຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຍົກີ ແລະເປັນພິກຂຸແທ້.

Verse 82

ज्ञानसंन्यासिनः केचिद् वेदसंन्यासिनो ऽपरे / कर्मसन्यासिनः केचित् त्रिविधाः परामेष्ठिकाः

ບາງພວກເປັນຜູ້ສະນຍາສີນຕັ້ງຢູ່ໃນປັນຍາປົດປ່ອຍ; ບາງພວກເປັນຜູ້ສະນຍາສີນທີ່ວາງພິທີກຳແຫ່ງເວດ; ແລະບາງພວກເປັນຜູ້ສະນຍາສີນທີ່ລະກຳການທັງປວງ—ດັ່ງນັ້ນຜູ້ສະນຍາສີນສູງສຸດ (ປາຣະເມດຖິນ) ມີສາມປະເພດ.

Verse 83

योगी च त्रिविधो ज्ञेयो भौतिकः सांख्य एव च / तृतीयोत्याश्रमी प्रोक्ती योगमुत्तममास्थितः

ຍົກີພຶງຮູ້ວ່າມີສາມປະເພດ: ປະເພດໂລກີ (ພາວຕິກະ), ປະເພດອີງສາງຂະຍະ, ແລະປະເພດທີສາມ ຜູ້ເກີນຂັ້ນອາສຣະມະ (ອັດຍາອາສຣະມີ)। ຜູ້ຫຼັງນີ້ຖືກກ່າວວ່າຕັ້ງຢູ່ໃນຍົກະອັນສູງສຸດ.

Verse 84

प्रथमा भावना पूर्वे सांख्ये त्वक्षरभावना / तृतीये चान्तिमा प्रोक्ता भावना पारमेश्वरी

ໃນຄຳສອນສາງຂະຍະແຕ່ເດີມ ການພິຈາລະນາອັນທຳອິດຖືກກ່າວວ່າເປັນການພິຈາລະນາໃນ «ອັກສະຣະ» ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ແລະໃນຄຳສອນທີສາມ ການພິຈາລະນາສຸດທ້າຍຖືກປະກາດ—ແມ່ນການພິຈາລະນາສູງສຸດ «ປາຣະເມສະວະຣີ» ທີ່ມຸ່ງໄປຫາພຣະເຈົ້າ.

Verse 85

तस्मादेतद् विजानीध्वमाश्रमाणां चतुष्टयम् / सर्वेषु वेदशास्त्रेषु पञ्चमो नोपपद्यते

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈໃຫ້ແຈ້ງວ່າ ອາສຣະມະມີ 4 ຢ່າງເທົ່ານັ້ນ. ໃນພຣະເວດ ແລະ ສາດສະຕຣາອັນມີອໍານາດທັງປວງ ບໍ່ຍອມຮັບອາສຣະມະທີ 5 ເລີຍ.

Verse 86

एवं वर्णाश्रमान् सृष्ट्वा देवदेवो निरञ्जनः / दक्षादीन् प्राह विश्वात्मा सृजध्वं विविधाः प्रजाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະເທວະເທວາ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະ ວິນຍານແຫ່ງສາກົນ—ໄດ້ສ້າງວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະແລ້ວ ຈຶ່ງຕັດກັບທັກສະ ແລະ ປະຈາປະຕິອື່ນໆ ວ່າ: “ຈົ່ງກໍ່ເກີດສັດທັງຫຼາຍຫຼາຍປະເພດ.”

Verse 87

ब्रह्मणो वचनात् पुत्रा दक्षाद्या मुनिसत्तमाः / असृजन्त प्रजाः सर्वा देवमानुषपूर्विकाः

ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ, ບຸດທັງຫຼາຍ—ມຸນີຜູ້ປະເສີດເຊັ່ນ ທັກສະ—ໄດ້ສ້າງສັດທັງປວງ, ເລີ່ມຈາກເທວະ ແລ້ວຈຶ່ງເຖິງມະນຸດ.

Verse 88

इत्येष भगवान् ब्रह्मा स्त्रष्ट्वत्वे स व्यवस्थितः / अहं वै पालयामीदं संहरिष्यति शूलभृत्

ດັ່ງນີ້ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີພຣະພາກ ຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງແຫ່ງການສ້າງ. ຂ້າພະເຈົ້າ (ວິສນຸ) ຈະປົກປ້ອງແລະຫຼ້ຽງດູໂລກນີ້ແທ້ໆ; ແລະຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ສິວະ) ຈະທໍາລາຍໃນການລະລາຍສຸດທ້າຍ.

Verse 89

तिस्त्रस्तु मूर्तयः प्रोक्ता ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः / रजः सत्त्वतमोयोगात् परस्य परमात्मनः

ຮູບພຣະສາມພາກໄດ້ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະມະເຫສະວະຣະ; ເກີດຈາກການປະສົມປະສານຂອງ ຣະຈັສ, ສັດຕະວະ, ແລະ ຕະມັສ ໃນພຣະປະຣະມາຕະມັນອັນສູງສຸດ.

Verse 90

अनोयन्यमनुरक्तास्ते ह्यन्योन्यमुपजीविनः / अन्योन्यं प्रणताश्चैव लीलया परमेश्वराः

ພຣະອົງທັງສອງນັ້ນ ຮັກພັກດີຕໍ່ກັນ ແລະອຸປະຖຳກັນແລະກັນ; ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ກໍຍັງນ້ອມກາຍກັນ ເພື່ອລີລາ—ການຫຼິ້ນທິບພະ.

Verse 91

ब्राह्मी माहेश्वरी चैव तथैवाक्षरभावना / तिस्त्रस्तु भावना रुद्रे वर्तन्ते सततं द्विजाः

ການພາວະນາມີສາມຢ່າງ: ພຣາຫມີ (Brahmī), ມາເຮສະວະຣີ (Māheśvarī), ແລະການພາວະນາໃນອັກສະຣະ—ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ (Akṣara). ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ທັງສາມນີ້ພຶງຮັກສາໃຫ້ຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍໃຫ້ຣຸດຣະເປັນຈຸດໝາຍ.

Verse 92

प्रवर्तते मय्यजस्त्रमाद्या चाक्षरभावना / द्वितीया ब्रह्मणः प्रोक्ता देवस्याक्षरभावना

ການພາວະນາອັນດັບທຳອິດໃນອັກສະຣະ—ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ ດຳເນີນຢູ່ໃນເຮົາຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ. ອັນດັບທີສອງ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຂອງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ແລະກໍຖືກສອນວ່າເປັນການພາວະນາອັກສະຣະຂອງພຣະເຈົ້າ.

Verse 93

अहं चैव महादेवो न भिन्नौ परमार्थतः / विभज्यस्वेच्छयात्मानं सो ऽन्यर्यामीश्वरः स्थितः

ເຮົາແລະມະຫາເທວະ (Mahādeva) ບໍ່ແຕກຕ່າງກັນໃນສັດຈະສູງສຸດ. ພຣະອົງນັ້ນແບ່ງພຣະອົງຕາມພຣະປະສົງອິດສະລະ ແລະສະຖິດເປັນອັນຕະຣະຍາມິນ (antaryāmin) ຜູ້ປົກຄອງພາຍໃນຂອງທຸກສັດ.

Verse 94

त्रैलोक्यमखिलं स्त्रष्टुं सदेवासुरमानुषम् / पुरुषः परतो ऽव्यक्ताद् ब्रह्मत्वं समुपागमत्

ເພື່ອສ້າງສາມໂລກທັງໝົດ—ພ້ອມທັງເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ—ພຸຣຸສະ (Puruṣa) ຜູ້ຢູ່ເຫນືອອະວະຍັກຕະ (Unmanifest) ໄດ້ຮັບສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໃນພາລະກິດແຫ່ງການສ້າງ.

Verse 95

तस्माद् ब्रह्मा महादेवो विष्णुर्विश्वेश्वरः परः / एकस्यैव स्मृतास्तिस्त्रस्तनूः कार्यवशात् प्रभोः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະມະຫາເທວ (ສິວະ) ແລະ ພຣະວິສນຸ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດແຫ່ງສາກົນ—ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຮ່າງສາມປະການຂອງພຣະອົງດຽວ ທີ່ປາກົດຕາມໜ້າທີ່ແຫ່ງຈັກກະວານ।

Verse 96

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन वन्द्याः पूज्याः प्रयत्नतः / यदीच्छेदचिरात् स्थानं यत्तन्मोक्षाख्यमव्ययम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນພະຍາຍາມດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທັງປວງ ກ່າວນະມັດສະການ ແລະ ບູຊາດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ—ຖ້າປາດຖະນາຈະໄດ້ເຖິງສະຖານະອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂມກສະ।

Verse 97

वर्णाश्रमप्रयुक्तेन धर्मेण प्रीतिसंयुतः / पूजयेद् भावयुक्तेन यावज्जीवं प्रतिज्ञया

ຜູ້ມີຄວາມຮັກແລະພັກດີ ຄວນບູຊາພຣະອົງດ້ວຍທຳທີ່ກຳນົດຕາມວັນນະ ແລະ ອາສຣົມຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສັດຊື່—ຮັກສາປະຕິຍານຕະຫຼອດຊີວິດ।

Verse 98

चतुर्णामाश्रमाणां तु प्रोक्तो ऽयं विधिवद्द्विजाः / आश्रमो वैष्णवो ब्राह्मो हराश्रम इति त्रयः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ທັງຫຼາຍ, ນີ້ແມ່ນກົດທີ່ປະກາດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກ່ຽວກັບອາສຣົມທັງສີ່: ມັນແບ່ງເປັນສາມປະເພດ—ອາສຣົມໄວສນະວະ, ອາສຣົມບຣາຫມະ (ກ່ຽວກັບພຣະພຣະຫມາ), ແລະ ອາສຣົມຫະຣະ (ໄສວະ).

Verse 99

तल्लिङ्गधारी सततं तद्भक्तजनवत्सलः / ध्यायेदथार्चयेदेतान् ब्रह्मविद्यापरायणः

ຜູ້ທີ່ສວມເຄື່ອງໝາຍລິງຄະອັນສັກສິດນັ້ນຢູ່ເສມອ, ມີໃຈເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ, ແລະ ອຸທິດຕົນໃນພຣະພຣະຫມະວິທະຍາ (ຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ) ຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະຮູບເຫຼົ່ານີ້ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະອົງ।

Verse 100

सर्वेषामेव भक्तानां शंभोर्लिङ्गमनुत्तमम् / सितेन भस्मना कार्यं ललाटे तु त्रिपुण्ड्रकम्

ສໍາລັບຜູ້ສັດທາທັງປວງ ເຄື່ອງໝາຍອັນສູງສຸດແມ່ນ ລິງຄະຂອງສຳພູ (ພຣະສິວະ)។ ຄວນທາຕຣິປຸນດຣະສາມເສັ້ນໃນໜ້າຜາກ ດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດສີຂາວ។

Verse 101

यस्तु नारायणं देवं प्रपन्नः परमं पदम् / धारयेत् सर्वदा शूलं ललाटे गन्धवारिभिः

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ພຶງພາພຣະນາຣາຍະນະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເປົ້າໝາຍສູງສຸດ—ຄວນຖືສັນຍາລັກຕຣິຊູລ (ສາມງ່າມ) ໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກເສມອ ໂດຍນ້ໍາຫອມ.

Verse 102

प्रपन्ना ये जगद्बीजं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् / तेषां ललाटे तिलकं धारणीयं तु सर्वदा

ຜູ້ທີ່ໄດ້ພຶງພາພຣະພຣະຫມາ—ເມັດພັນແຫ່ງໂລກ (ຈະກັດບີຊະ) ແລະພຣະຜູ້ສູງສຸດ (ປະຣະເມດຖິນ)—ຄວນສວມຕິລະກະໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກເສມອ.

Verse 103

यो ऽसावनादिर्भूतादिः कालात्मासौ धृतो भवेत् / उपर्यधो भावयोगात् त्रिपुण्ड्रस्य तु धारणात्

ໂດຍການສວມຕຣິປຸນດຣະ ແລະໂດຍພາວະໂຍກະ (ການພິຈາລະນາດ້ວຍຈິດ) ທີ່ຫັນໄປທັງເທິງແລະລຸ່ມ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຍຶດໝັ້ນໃນພຣະອົງນັ້ນເອງ—ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ, ເປັນຕົ້ນທາງແຫ່ງສັດທັງປວງ, ແລະມີສະພາບເປັນກາລະ (ເວລາ).

Verse 104

यत्तत् प्रधानं त्रिगुणं ब्रह्मविष्णुशिवात्मकम् / धृतं त्रिशूलधरणाद् भवत्येव न संशयः

ປະທານະດັ່ງເດີມນັ້ນ ອັນປະກອບດ້ວຍສາມຄຸນ (ຕຣິຄຸນະ) ແລະມີສະພາບເປັນພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະພຣະສິວະ—ເມື່ອຖືກຊູງຮັບໂດຍຜູ້ຖືຕຣິຊູລ ຍ່ອມປາກົດຂຶ້ນແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 105

ब्रह्मतेजोमयं शुक्लं यदेतन् मण्डलं रवेः / भवत्येव धृतं स्थानमैश्वरं तिलके कृते

ມະນະດົນສີຂາວຂອງພຣະອາທິດ ອັນເກີດຈາກລັດສະຫມີພຣະພຣະຫມະ—ເມື່ອນໍາມາຖືໄວ້ເປັນຕິລະກະທີ່ໜ້າຜາກ—ຍ່ອມກາຍເປັນສະຖານທີ່ດຸດດັ່ງພຣະອິສະວະຣະ ແຫ່ງອໍານາດທິບພະຂອງຜູ້ສວມ.

Verse 106

तस्मात् कार्यं त्रिशूलाङ्कं तथा च तिलकं शुभम् / त्रियायुषं च भक्तानां त्रयाणां विधिपूर्वकम्

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເຮັດເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນຮູບຕຣິສູນ ແລະຕິລະກະອັນສິດທິ; ແລ້ວຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນປະຕິບັດ “ສາມປະການ” ທີ່ປະທານອາຍຸສາມປະເພດແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ.

Verse 107

यजेत जुहुयादग्नौ जपेद् दद्याज्जितेन्द्रियः / शान्तो दान्तो जितक्रोधो वर्णाश्रमविधानवित्

ຜູ້ຊະນະຕົນເອງ ຄວນບູຊາແລະປະກອບຍັດ ຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟສັກສິດ ສວດຈະປະມັນຕຣາ ແລະໃຫ້ທານ—ເປັນຜູ້ສະງົບ ມີວິໄນ ຊະນະຄວາມໂກດ ແລະຮູ້ທັນຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງວັນນະ-ອາສຣະມະ.

Verse 108

एवं परिचरेद् देवान् यावज्जीवं समाहितः / तेषां संस्थानमचलं सो ऽचिरादधिगच्छति

ດັ່ງນີ້ ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນຮວບຮວມ ຄວນປະຄອງບູຊາເທວະທັງຫຼາຍຕະຫຼອດຊີວິດ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸທີ່ຢູ່ອັນມັ່ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຂອງພວກເທວະໃນໄມ່ຊ້າ.