Adhyaya 1

Verse 1

कूर्मपुराण (ग्रेतिल्) कूर्मपुराण हेअदेर् थिस् फ़िले इस् अन् ह्त्म्ल् त्रन्स्फ़ोर्मतिओन् ओफ़् स_कुर्मपुरन।xम्ल् wइथ् अ रुदिमेन्तर्य् हेअदेर्। फ़ोर् अ मोरे एxतेन्सिवे हेअदेर् प्लेअसे रेफ़ेर् तो थे सोउर्चे फ़िले। दत एन्त्र्य्: मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत् प्रोजेच्त् चोन्त्रिबुतिओन्: मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत् प्रोजेच्त् दते ओफ़् थिस् वेर्सिओन्: २०२०-०७-३१ सोउर्चे: । पुब्लिस्हेर्: गऺत्तिन्गेन् रेगिस्तेर् ओफ़् एलेच्त्रोनिच् तेxत्स् इन् इन्दिअन् लन्गुअगेस् (ग्रेतिल्), सुब् गऺत्तिन्गेन् लिचेन्चे: थिस् ए-तेxत् wअस् प्रोविदेद् तो ग्रेतिल् इन् गोओद् फ़ैथ् थत् नो चोप्य्रिघ्त् रिघ्त्स् हवे बेएन् इन्फ़्रिन्गेद्। इफ़् अन्योने wइस्हेस् तो अस्सेर्त् चोप्य्रिघ्त् ओवेर् थिस् फ़िले, प्लेअसे चोन्तच्त् थे ग्रेतिल् मनगेमेन्त् अत् ग्रेतिल्(अत्)सुब्(दोत्)उनि-गोएत्तिन्गेन्(दोत्)दे। थे फ़िले wइल्ल् बे इम्मेदिअतेल्य् रेमोवेद् पेन्दिन्ग् रेसोलुतिओन् ओफ़् थे च्लैम्। दिस्त्रिबुतेद् उन्देर् अ च्रेअतिवे चोम्मोन्स् अत्त्रिबुतिओन्-नोन्चोम्मेर्चिअल्-स्हरेअलिके ४।० इन्तेर्नतिओनल् लिचेन्से। इन्तेर्प्रेतिवे मर्कुप्: नोने नोतेस्: थिस् फ़िले हस् बेएन् च्रेअतेद् ब्य् मस्स् चोन्वेर्सिओन् ओफ़् ग्रेतिल्ऽस् सन्स्क्रित् चोर्पुस् फ़्रोम् कुर्म्प्१उ।ह्त्म्। दुए तो थे हेतेरोगेनेइत्य् ओफ़् थे सोउर्चेस् थे हेअदेर् मर्कुप् मिघ्त् बे सुबोप्तिमल्। फ़ोर् थे सके ओफ़् त्रन्स्परेन्च्य् थे हेअदेर् ओफ़् थे लेगच्य् फ़िले इस् दोचुमेन्तेद् इन् थे <नोते> एलेमेन्त् बेलोw: कुर्म-पुरन, पर्त् १ इन्पुत् ब्य् मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत् प्रोजेच्त् (www।सन्स्क्नेत्।ओर्ग्) थिस् ग्रेतिल् वेर्सिओन् हस् बेएन् चोन्वेर्तेद् फ़्रोम् अ चुस्तोम् देवनगरि एन्चोदिन्ग्। थेरेफ़ोरे, wओर्द् बोउन्दरिएस् अरे उसुअल्ल्य् नोत् मर्केद् ब्य् ब्लन्क्स्। थेसे अन्द् ओथेर् इर्रेगुलरितिएस् चन्नोत् बे स्तन्दर्दिज़ेद् अत् प्रेसेन्त्। थे तेxत् इस् नोत् प्रोओफ़्-रेअद्! रेविसिओन्स्: २०२०-०७-३१: तेइ एन्चोदिन्ग् ब्य् मस्स् चोन्वेर्सिओन् ओफ़् ग्रेतिल्ऽस् सन्स्क्रित् चोर्पुस् तेxत् कूर्मपुराणम्-१ अथ श्रीकूर्मपुराणम् पूर्वविभागः नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् / देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयमुदीरयेत् // कूर्म्प्१,मन्ग्।१ // नमस्कृत्वाप्रमेयाय विष्णवे कूर्मरूपिणे / पुराणं संप्रवक्ष्यामि यदुक्तं विश्वयोनिना

ໄດ້ນົບນ້ອມພຣະນາຣາຍະນະ ແລະ ພຣະນະຣະ—ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ—ພ້ອມທັງ ເທວີສະຣັສວະຕີ ແລ້ວຈຶ່ງຄວນປະກາດ «ໄຊຊະນະ!» ເປັນມົງຄຸນເລີ່ມຕົ້ນ।

Verse 2

सत्रान्ते सूतमनघं नैमिषीया महर्षयः / पुराणसंहितां पुण्यां पप्रच्छू रोमहर्षणम्

ເມື່ອສິ້ນສຸດພິທີບູຊາຍັດ ບັນດາລະສີແຫ່ງໄນມິສະ ໄດ້ຖາມສູຕະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຄື ໂຣມະຫັຣສະນະ ກ່ຽວກັບປຸຣານະສັງຫິຕາອັນບຸນຍະ ແລະ ສັກສິດ।

Verse 3

त्वया सूत महाबुद्धे भगवान् ब्रह्मवित्तमः / इतिहासपुराणार्थं व्यासः सम्यगुपासितः

ໂອ້ ສູຕະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່, ພຣະວະຍາສະ—ຜູ້ປະເສີດໃນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ—ໄດ້ຖືກເຈົ້າບໍລິການ ແລະ ສຶກສາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພື່ອເຂົ້າໃຈນັຍແທ້ຂອງອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ।

Verse 4

तस्य ते सर्वरोमाणि वचसा हृषितानि यत् / द्वैपायनस्य भगवांस्ततो वै रोमहर्षणः

ເນື່ອງຈາກຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນ ຂົນທຸກເສັ້ນໃນກາຍຂອງເຂົາໄດ້ລຸກຊັນດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະທວຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ) ຈຶ່ງປະທານນາມວ່າ «ໂຣມະຫັຣສະນະ» ແມ່ນ “ຜູ້ທີ່ຂົນລຸກຊັນ”.

Verse 5

भवन्तमेव भगवान् व्याजहार स्वयं प्रभुः / मुनीनां संहितां वक्तुं व्यासः पौराणिकीं पुरा

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະ ອິດສະຫຼະ—ໄດ້ຕັດກັບເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ; ແລະໃນການກ່ອນ ພຣະວະຍາສະ ຜູ້ຊໍານານໃນປຸຣານະ ໄດ້ກ່າວສັງຫິຕາປຸຣານະໃຫ້ແກ່ບັນດາມຸນີ.

Verse 6

त्वं हि स्वायंभुवे यज्ञे सुत्याहे वितते हरिः / संभूतः संहितां वक्तुं स्वांशेन पुरुषोत्तमः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງແມ່ນ ຮຣິ—ປຸຣຸສະອຸດຕະມະ—ໃນຍັດຍະຂອງ ສະວາຍັມພູວະມະນຸ ເມື່ອພິທີບີບນ້ຳໂຊມາກຳລັງດຳເນີນ ພຣະອົງໄດ້ປາກົດດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະອົງເອງ ເພື່ອປະກາດສຳຫິຕາອັນສັກສິດນີ້។

Verse 7

तस्माद् भवन्तं पृच्छामः पुराणं कौर्ममुत्तमम् / वक्तुमर्हसि चास्माकं पुराणार्थविशारद

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖາມພຣະອົງເຖິງ ກູຣະມະປຸຣານະ ອັນຍອດຢ່າງ. ໂອ ຜູ້ຊຳນານໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງປຸຣານະ ພຣະອົງຄວນອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ.

Verse 8

मुनीनां वचनं श्रुत्वा सूतः पौराणिकोत्तमः / प्रणम्य मनसा प्राह गुरुं सत्यवतीसुतम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງບັນດາມຸນີ ສູຕະ—ຜູ້ເລົ່າປຸຣານະອັນຍອດ—ໄດ້ນ້ອມນະມັດດ້ວຍໃຈ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ຄູອາຈານຂອງຕົນ ບຸດແຫ່ງສັດຍະວະຕີ (ວະຍາສະ).

Verse 9

रोमहर्षण उवाच नमस्कृत्वा जगद्योनिं कूर्मरूपधरं हरिम् / वक्ष्ये पौराणिकीं दिव्यां कथां पापप्रणाशिनीम्

ໂຣມະຫັຣສະນະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມນະມັດຕໍ່ ຮຣິ—ຜູ້ເປັນຄັນທະແຫ່ງໂລກ ແລະແຫຼ່ງກຳເນີດສາກົນ—ຜູ້ຊົງຮູບກູຣະມະ (ເຕົ່າ) ແລ້ວຈະປະກາດຄະຖາປຸຣານະອັນທິບພະ ອັນທຳລາຍບາບ.

Verse 10

यां श्रुत्वा पापकर्मापि गच्छेत परमां गतिम् / न नास्तिके कथां पुण्यामिमां ब्रूयात् कदाचन

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄະຖາອັນສັກສິດນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກະທຳບາບກໍອາດໄດ້ເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໄດ້ເວົ້າຄະຖາບຸນນີ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ (ນາສະຕິກ) ເລີຍ ບໍ່ວ່າເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 11

श्रद्दधानाय शान्ताय धार्मिकाय द्विजातये / इमां कथामनुब्रूयात् साक्षान्नारायणेरिताम्

ຄວນເລົ່າກະຖາອັນສັກສິດນີ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ມີສັດທາ ໃຈສງົບ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ເພາະເປັນຖ້ອຍຄຳທີ່ນາຣາຍະນະປະກາດໂດຍກົງ।

Verse 12

सर्गश्च प्रतिसर्गश्च वंशो मन्वन्तराणि च / वंशानुचरितं चैव पुराणं पञ्चलक्षणम्

ການສ້າງແລະການສ້າງຄືນ, ວົງສານຸວົງ, ວົງຈອນຂອງມະນຸ, ແລະປະຫວັດທີ່ຕາມຫຼັງວົງສານັ້ນ—ຫ້າລັກສະນະນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປຸຣານະ».

Verse 13

ब्राह्मं पुराणं प्रथमं पाद्मं वैष्णवमेव च / शैवं भागवतं चैव भविष्यं नारदीयकम्

ອັນທຳອິດແມ່ນ ບຣາຫມະປຸຣານະ; ຕໍ່ມາ ປາດມະ ແລະ ໄວສະນະວະ; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ຊາຍວະ ແລະ ພາຄະວະຕະ; ອີກທັງ ພະວິສະຍະ ແລະ ນາຣະດີຍະກະ.

Verse 14

मार्कण्डेयमथाग्नेयं ब्रह्मवैवर्तमेव च / लैङ्गं तथा च वाराहं स्कान्दं वामनमेव च

ຍັງມີ ມາຣະກັນເດຍະ, ອາກເນຍະ, ແລະ ບຣະຫມະໄວວັຣຕະ; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ໄລງະ, ວາຣາຫະ, ສະການດະ, ແລະ ວາມະນະ ປຸຣານະ.

Verse 15

कौर्मं मात्स्यं गारुडं च वायवीयमनन्तरम् / अष्टादशं समुद्दिष्टं ब्रह्मण्डमिति संज्ञितम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີ ກູຣມະ, ມາດສະຍະ, ກາຣຸດະ, ແລະຕໍ່ມາ ວາຍະວີຍະ; ປຸຣານະອັນທີ 18 ຖືກປະກາດວ່າ «ບຣະຫມານດະ» ຕາມນາມນັ້ນ.

Verse 16

अन्यान्युपराणानि मुनिभिः कथितानि तु / अष्टादशपुराणानि श्रुत्वा संक्षेपतो द्विजाः

ອຸປະປູຣານະອື່ນໆ ກໍຖືກບັນດາມຸນີກ່າວເລົ່າໄວ້ແທ້. ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ເມື່ອໄດ້ຟັງໂດຍຫຍໍ້ ປູຣານະຫຼັກສິບແປດແລ້ວ (ພວກເຂົາປາຖະໜາຮູ້ແກ່ນຄວາມທີ່ຈະສອນໃນນີ້)។

Verse 17

आद्यं सनत्कुमारोक्तं नारसिहमतः परम् / तृतीयं स्कान्दमुद्दिष्टं कुमारेण तु भाषितम्

ຄຳສອນອັນທຳອິດ ສະນັດກຸມາຣະໄດ້ກ່າວ. ຕໍ່ມາແມ່ນຄຳສອນແຫ່ງນາຣະສິງຫະ. ອັນທີສາມ ຖືກປະກາດວ່າເປັນຄຳສອນສະກັນດະ ແລະກໍໄດ້ຖືກກຸມາຣະອະທິບາຍໄວ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 18

चतुर्थं शिवधर्माख्यं साक्षान्नन्दीशभाषितम् / दुर्वाससोक्तमाश्चर्यं नारदोक्तमतः परम्

ພາກທີສີ່ ເອີ້ນວ່າ “ຊິວະທັມມະ” ໂດຍນັນດີຊະກ່າວໂດຍກົງ. ຕໍ່ມາແມ່ນຄຳສອນອັນນ່າອັດສະຈັນ ທີ່ດຸຣວາສະປະກາດ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ແມ່ນຄຳແນະນຳທີ່ນາຣະດະກ່າວ.

Verse 19

कापिलं मानवं चैव तथैवोशनसेरितम् / ब्रह्माण्डं वारुणं चाथ कालिकाह्वयमेव च

“(ປູຣານະເຫຼົ່ານັ້ນຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ) ກາປິລະ, ມານະວະ, ແລະອັນທີ່ອຸຊະນະສອນ; ບຣະຫມານດະ, ວາຣຸນະ, ແລະອີກອັນທີ່ເອີ້ນວ່າ ກາລິກາ.”

Verse 20

माहेश्वरं तथा साम्बं सौरं सर्वार्थसंचयम् / पराशरोक्तमपरं मारीचं भार्गवाह्वयम्

ຍັງມີອີກ ປະເພນີມາເຫສະວະຣະ, ປະເພນີສາມບະ, ປະເພນີສໍາຣະ, ແລະ “ສັຣວາຣຖະ-ສັງຈະຍະ” (ຄັງຮວບຮວມແຫ່ງຄວາມໝາຍທັງປວງ). ອີກທັງມີຜົນງານອື່ນທີ່ປາຣາຊະຣະກ່າວ, ປະເພນີມາຣີຈະ, ແລະອັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ພາຣຄະວະ.

Verse 21

इदं तु पञ्चदशमं पुराणं कौर्ममुत्तमम् / चतुर्धा संस्थितं पुण्यं संहितानां प्रभेदतः

ນີ້ແທ້ແລ້ວແມ່ນປຸຣານະລຳດັບທີ 15—ກູຣະມະປຸຣານະອັນສູງສຸດ. ຕາມຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສັມຫິຕາ ຄຳພີອັນມີບຸນນີ້ຖືກຈັດເປັນ 4 ພາກ.

Verse 22

ब्राह्मी भगवती सौरी वैष्णवी च प्रकीर्तिताः / चतस्त्रः संहिताः पुण्या धर्मकामार्थमोक्षदाः

ພວກນັ້ນຖືກປະກາດວ່າ ບຣາຫມີ, ພະຄະວະຕີ, ສາວຣີ, ແລະ ໄວສະນະວີ—ເປັນສັມຫິຕາ 4 ອັນບໍລິສຸດ ປະທານ ທັມມະ, ກາມະ, ອັດຖະ, ແລະ ໂມກສະ.

Verse 23

इयं तु संहिता ब्राह्मी चतुर्वेदैस्तु सम्मिता / भवन्ति षट्सहस्त्राणि श्लोकानामत्र संख्यया

ນີ້ແທ້ແລ້ວແມ່ນ ບຣາຫມີສັມຫິຕາ ທີ່ກົງກັນກັບພຣະເວດທັງ 4; ແລະຈຳນວນສະໂລກະໃນນີ້ລວມໄດ້ 6,000.

Verse 24

यत्र धर्मार्थकामानां मोक्षस्य च मुनीश्वराः / माहात्म्यमखिलं ब्रह्म ज्ञायते परमेश्वरः

ໃນນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນຄົບຖ້ວນຂອງ ພຣະພຣະຫມັນ ຖືກເຜີຍແຈ້ງ—ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ພ້ອມດ້ວຍ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ແລະ ໂມກສະ.

Verse 25

सर्गश्च प्रतिसर्गश्च वंशो मन्वन्तराणि च / वंशानुचरितं दिव्याः पुण्याः प्रासङ्गिकीः कथाः

ການສ້າງໂລກ ແລະ ການສ້າງຄືນ, ວົງສານຸວົງ, ວົງຈອນມັນວັນຕະຣະ, ປະຫວັດຂອງລາຊະວົງ; ພ້ອມດ້ວຍເລື່ອງເທວະດາອັນເປັນບຸນ ແລະ ເລື່ອງທີ່ສອດຄ່ອງຕາມບໍລິບົດ—ນີ້ແມ່ນຫົວຂໍ້ທີ່ປຸຣານະພຶງສອນ.

Verse 26

ब्राह्मणाद्यैरियं धार्या धार्मिकैः शान्तमानसैः / तामहं वर्तयिष्यामि व्यासेन कथितां पुरा

ພຸຣານະອັນສັກສິດນີ້ ຄວນໃຫ້ພຣາຫມັນ ແລະຫມູ່ຊົນອື່ນໆ ຜູ້ມີທຳ ໃຈສະຫງົບ ຮັກສາໄວ້ແລະຖືກຖອງ. ຄຳສອນທີ່ວະຍາສະເຄີຍເລົ່າໄວ້ໃນການກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳມາກ່າວຕໍ່ໄປຕາມລຳດັບ।

Verse 27

पुरामृतार्थं दैतेयदानवैः सह देवताः / मन्थानं मन्दरं कृत्वा ममन्थुः क्षीरसागरम्

ໃນການກ່ອນ ເພາະປາຖະນາອະມຣິຕະ ນ້ຳເນັກຕາແຫ່ງອະມະຕະ, ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມກັບໄດຕະຍະ ແລະດານະວະ ໄດ້ໃຊ້ພູມັນດະຣະເປັນໄມ້ກວນ ແລະກວນທະເລນ້ຳນົມ।

Verse 28

मथ्यमाने तदा तस्मिन् कूर्मरूपी जनार्दनः / बभार मन्दरं देवो देवानां हितकाम्यया

ເມື່ອການກວນນັ້ນກຳລັງເກີດຂຶ້ນ, ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນກູຣະມະ (ເຕົ່າ) ແລະຮັບພູມັນດະຣະໄວ້; ພຣະອົງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 29

देवाश्च तुष्टुवुर्देवं नारदाद्या महर्षयः / कूर्मरूपधरं दृष्ट्वा साक्षिणं विष्णुमव्ययम्

ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະມະຫາຣິສີທີ່ນຳໂດຍນາຣະດະ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ; ເມື່ອເຫັນພຣະອົງຜູ້ຮັບຮູບກູຣະມະ, ຄືພຣະວິສະນຸ ຜູ້ເປັນພະຍານອັນອະວະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 30

तदन्तरे ऽभवद् देवी श्रीर्नारायणवल्लभा / जग्राह भगवान् विष्णुस्तामेव पुरुषोत्तमः

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວີສຣີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງນາຣາຍະນະ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ; ແລະພຣະວິສະນຸ ພຣະຜູ້ເປັນພຸຣຸສົດຕະມະ (ບຸລຸດສູງສຸດ) ໄດ້ຮັບນາງເປັນຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 31

तेजसा विष्णुमव्यक्तं नारदाद्या महर्षयः / मोहिताः सह शक्रेण श्रियो वचनमब्रुवन्

ຖືກຄວາມສະຫວ່າງອັນຮຸ່ງໂຮງຂອງພຣະວິສນຸຜູ້ບໍ່ປາກົດກົດກັ້ນ ບັນດາມະຫາຣິສີນຳໂດຍນາຣະດາ ພ້ອມດ້ວຍສັກຣະ (ອິນທຣາ) ກໍ່ມົວມົນ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳຕໍ່ພຣະສຣີ (ລັກສະມີ)។

Verse 32

भगवन् देवदेवेश नारायण जगन्मय / कैषा देवी विशालाक्षी यथावद् ब्रूहि पृच्छताम्

ຂໍພຣະອົງຜູ້ມີພຣະພອນ, ພຣະເທວະເທວະເອສ, ນາຣາຍະນະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວຈັກກະວານ—ນາງເທວີຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງນີ້ແມ່ນໃຜ? ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ເພາະພວກເຮົາປາຖະນາຮູ້।

Verse 33

श्रुत्वा तेषां तदा वाक्यं विष्णुर्दानवमर्दनः / प्रोवाच देवीं संप्रेक्ष्य नारदादीनकल्मषान्

ເມື່ອພຣະວິສນຸ ຜູ້ປະຫານດານະວະ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາແລ້ວ ພຣະອົງເບິ່ງໄປຫາເທວີ ແລະຫັນສາຍພຣະເນດໄປຫານາຣະດາ ແລະບັນດາຣິສີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕອບ।

Verse 34

इयं सा परमा शक्तिर्मन्मयी ब्रह्मरूपिणी / माया मम प्रियानन्ता ययेदं मोहितं जगत्

ນາງນີ້ແທ້ແມ່ນພຣະຊັກຕິສູງສຸດ ເປັນອົງປະກອບແຫ່ງພຣະອົງເອງ ຮັບຮູບເປັນພຣະພຣະຫມັນ; ນາງແມ່ນມາຍາອັນເປັນທີ່ຮັກ ອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ໂດຍນາງນີ້ໂລກທັງປວງຖືກຫຼົງມົວ।

Verse 35

अनयैव जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम् / मोहयामि द्विजश्रेष्ठा ग्रसामि विसृजामि च

ດ້ວຍອຳນາດນີ້ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກທະວິຊະ, ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຈັກກະວານທັງປວງ—ທັງເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ—ຫຼົງມົວ; ແລະດ້ວຍນາງນີ້ພຣະອົງກໍ່ດຶງກັບ (ສັດທັງຫຼາຍ) ແລະປ່ອຍອອກອີກຄັ້ງ.

Verse 36

उत्पत्तिं प्रलयं चैव भूतनामागतिं गतिम् / विज्ञायान्वीक्ष्य चात्मानं तरन्ति विपुलामिमाम्

ເມື່ອຮູ້ການເກີດແລະການດັບສູນຂອງສັດທັງປວງ ແລະເຂົ້າໃຈການມາແລະການໄປ ຜູ້ທີ່ພິຈາລະນາເຫັນອາດຕະມັນ ຈະຂ້າມພົ້ນທະເລໃຫຍ່ແຫ່ງສັງສານີ້ໄດ້।

Verse 37

अस्यास्त्वंशानधिष्ठाय शक्तिमन्तो ऽभवन् द्विजाः / ब्रह्मेशानादयो देवाः सर्वशक्तिरियं मम

ໂດຍອາໄສຄອບຄອງສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພະລັງຂອງນາງ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສທັງຫຼາຍຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີອຳນາດ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ, ອີສານ (ພຣະສິວະ) ແລະເທວະອື່ນໆ ຈຶ່ງບັງເກີດ. ນາງນີ້ແມ່ນພະລັງສັບພະສິດທັງປວງຂອງເຮົາ।

Verse 38

सैषा सर्वजगत्सूतिः प्रकृतिस्त्रिगुणात्मिका / प्रागेव मत्तः संजाता श्रीकल्पे पद्मवासिनी

ນາງນີ້ແມ່ນແມ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ຈັກກະວານທັງປວງ ແມ່ນປຣະກຣິຕິຜູ້ມີສະພາບເປັນສາມກຸນ. ກ່ອນໜ້ານັ້ນອີກ ໃນສຣີ-ກັລປະ ນາງເກີດຈາກເຮົາ ເປັນປັດມະວາສິນີ—ຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວ।

Verse 39

चतुर्भुजा शङ्खचक्रपद्महस्ता शुभान्विता / कोटिसूर्यप्रतीकाशा मोहिनी सर्वदेहिनाम्

ນາງມີສີ່ກອນ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະດອກບົວໃນມື ພ້ອມດ້ວຍມົງຄຸນ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດນັບໂກດິ—ນາງແມ່ນໂມຫິນີ ຜູ້ລໍ້ລວງສັດມີກາຍທັງປວງ।

Verse 40

नालं देवा न पितरो मानवा वसवो ऽपि च / मायामेतां समुत्तर्तुं ये चान्ये भुवि देहिनः

ບໍ່ວ່າເທວະ ບໍ່ວ່າປິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ບໍ່ວ່າມະນຸດ ຫຼືແມ່ນວາສຸກໍຕາມ ລ້ວນບໍ່ສາມາດຂ້າມພົ້ນມາຍານີ້ໄດ້; ແລະສັດມີກາຍອື່ນໆທີ່ອາໄສຢູ່ໃນໂລກກໍດັ່ງດຽວກັນ।

Verse 41

इत्युक्तो वासुदेवेन मुनयो विष्णुमब्रुवन् / ब्रूहि त्वं पुण्डरीकाक्ष यदि कालत्रये ऽपि च / को वा तरति तां मायां दुर्जयां देवनिर्मिताम्

ເມື່ອຖືກວາສຸເທວະກ່າວແລ້ວ ບັນດາມຸນີໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະວິສນຸວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ຂໍຈົ່ງບອກ—ໃນສາມການເວລາ ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ອະນາຄົດ—ໃຜຈະຂ້າມພົ້ນມາຍາອັນຍາກຊະນະ ທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງໄວ້?»

Verse 42

अथोवाच हृषीकेशो मुनीन् मुनिगणार्चितः / अस्ति द्विजातिप्रवर इन्द्रद्युम्न इति श्रुतः

ແລ້ວພຣະຫຣິສີເກຊະ ຜູ້ຖືກບູຊາໂດຍຫມູ່ມຸນີ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຜູ້ຮູ້ເຫັນທັມວ່າ: «ມີຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ເປັນເລີດ ທີ່ເລື່ອງລືຊື່ວ່າ ອິນດຣະດຍຸມນະ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນສືບຕໍ່ກັນມາ»

Verse 43

पूर्वजन्मनि राजासावधृष्यः शङ्करादिभिः / दृष्ट्वा मां कूर्मसंस्थानं श्रुत्वा पौराणिकीं स्वयम् / संहितां मन्मुखाद् दिव्यां पुरस्कृत्य मुनीश्वरान्

ໃນຊາດກ່ອນ ກະສັດນັ້ນ—ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໂດຍພຣະສັງກະຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ—ໄດ້ເຫັນຂ້ອຍໃນຮູບກູຣະມະ (ເຕົ່າ) ແລະໄດ້ຟັງດ້ວຍຕົນເອງ ສັງຫິຕາປຸຣານິກອັນທິບ ຈາກປາກຂອງຂ້ອຍ; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຍົກຍ້ອງບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໃຫ້ຢູ່ແຖວໜ້າສຸດ.

Verse 44

ब्रह्माणं च महादेवं देवांश्चान्यान् स्वशक्तिभिः / मच्छक्तौ संस्थितान् बुद्ध्वा मामेव शरणं गतः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະມະຫາເທວະ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍພະລັງຂອງຕົນ ລ້ວນສະຖິດຢູ່ໃນພະລັງຂອງຂ້ອຍເອງ ພຣະອົງຈຶ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາຂ້ອຍແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 45

संभाषितो मया चाथ विप्रयोनिं गमिष्यसि / इन्द्रद्युम्न इति ख्यातो जातिं स्मरसि पौर्विकीम्

ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ກ່າວກັບເຈົ້າວ່າ: «ເຈົ້າຈະໄປເກີດໃນສາຍພັນພຣາຫມັນ; ທີ່ນັ້ນເຈົ້າຈະມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ອິນດຣະດຍຸມນະ’ ແລະເຈົ້າຈະລະລຶກຊາດກ່ອນຂອງເຈົ້າໄດ້»

Verse 46

सर्वेषामेव भूतानां देवानामप्यगोचरम् / वक्तव्यं यद् गुह्यतमं दास्ये ज्ञानं तवानघ / लब्ध्वा तन्मामकं ज्ञानं मामेवान्ते प्रवेक्ष्यसि

ສິ່ງທີ່ເກີນກວ່າການເຂົ້າເຖິງຂອງສັດທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້—ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະແຈ້ງໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ຄໍາສອນທີ່ລັບລຶກທີ່ສຸດ. ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຮັບປັນຍາອັນເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໃນທ້າຍທີ່ສຸດ ເຈົ້າຈະເຂົ້າສູ່ຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 47

अंशान्तरेण भूम्यां त्वं तत्र तिष्ठ सुनिर्दृतः / वैवस्वते ऽन्तरे ऽतिते कार्यार्थं मां प्रवेक्ष्यसि

ໃນແຜ່ນດິນໂລກ ເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ຕໍ່ອີກຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງ. ເມື່ອມັນວັນຕະຣະຂອງໄວວັສວະຕະຜ່ານພົ້ນໄປ ເພື່ອໃຫ້ກິດທີ່ຈໍາເປັນສໍາເລັດ ເຈົ້າຈະເຂົ້າສູ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 48

मां प्रणम्य पुरीं गत्वा पालयामास मेदिनीम् / कालधर्मं गतः कालाच्छ्वेतद्वीपे मया सह

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ລາວໄດ້ໄປຍັງນະຄອນຫຼວງ ແລະປົກຄອງແຜ່ນດິນ. ເມື່ອກົດແຫ່ງເວລາມາເຖິງ ລາວກໍຈາກໄປຕາມເວລາທີ່ກໍານົດ—ແລະບັດນີ້ຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າໃນ ສເວຕະດວີປ.

Verse 49

भुक्त्वा तान् वैष्णवान् भोगान् योगिनामप्यगोचरान् / मदाज्ञया मुनिश्रेष्ठा जज्ञे विप्रकुले पुनः

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກແຫ່ງໄວສະນະວະ ອັນເກີນກວ່າທີ່ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີຈະເຂົ້າເຖິງໄດ້, ນາງ—ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ມຸນີ—ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ເກີດໃໝ່ໃນຕະກູນພຣາຫມະນະ.

Verse 50

ज्ञात्वा मां वासुदेवाख्यं यत्र द्वे निहिते ऽक्षरे / विद्याविद्ये गूढरूपे यत्तद् ब्रह्म परं विदुः

ເມື່ອຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ມີນາມວ່າ ວາສຸເທວະ—ໃນຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນມີອັກສອນອະມະຕະສອງປະການສະຖິດຢູ່ ຄື ວິດຍາ ແລະ ອະວິດຍາ ໃນຮູບອັນລຶກລັບ—ຜູ້ນັ້ນຈະຮູ້ແຈ້ງສິ່ງທີ່ນັກປັນຍາເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ.

Verse 51

सोर्ऽचयामास भूतानामाश्रयं परमेश्वरम् / व्रतोपवासनियमैर्हेमैर्ब्राह्मणतर्पणैः

ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະປະເມສະວອນຜູ້ສູງສຸດ ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ ດ້ວຍວຣະຕະ ການອົດອາຫານ ແລະວິໄນ; ດ້ວຍການຖວາຍຄໍາ ແລະການທໍາໃຫ້ພຣາຫມະນພໍໃຈ।

Verse 52

तदाशीस्तन्नमस्कारस्तन्निष्ठस्तत्परायणः / आराधयन् महादेवं योगिनां हृदि संस्थितम्

ດ້ວຍພອນອວຍພອນແດ່ພຣະອົງນັ້ນ ແລະນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງນັ້ນ, ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະອົງດຽວ ແລະຖືພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ, ທ່ານໄດ້ບູຊາມະຫາເທວະ ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງໂຍຄີທັງຫຼາຍ।

Verse 53

तस्यैवं वर्तमानस्य कदाचित् परमा कला / स्वरूपं दर्शयामास दिव्यं विष्णुसमुद्भवम्

ເມື່ອທ່ານດໍາລົງຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະພະລັງອັນສູງສຸດໄດ້ເຜີຍແດ່ທ່ານຮູບສະພາບຂອງພຣະອົງເອງ—ສະຫວ່າງໄສ ແລະດິວຍະ, ອັນເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະວິສນຸ।

Verse 54

दृष्ट्वा प्रणम्य शिरसा विष्णोर्भगवतः प्रियाम् / संस्तूय विविधैः स्तोत्रैः कृताञ्जलिरभाषत

ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິສນຸ ທ່ານໄດ້ກົດສີສະກ້ອມນະມັດສະການ; ແລ້ວຈຶ່ງສັນລະເສີນນາງດ້ວຍບົດສະໂຕດຫຼາກຫຼາຍ ແລະປະນົມມືກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 55

इर्न्द्दयुम्न उवाच का त्वं देविविशालाक्षि विष्णुचिह्नङ्किते शुभे / याथातथ्येन वै भावं तवेदानीं ब्रवीहि मे

ອິນທຣະດຍຸມນະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີຕາກວ້າງ, ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣະວິສນຸ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ບັດນີ້ຈົ່ງບອກຂ້ອຍຕາມຄວາມຈິງ ແລະຕາມທີ່ເປັນຢູ່ ເຖິງສະພາບແທ້ຂອງເຈົ້າ.”

Verse 56

तस्य तद् वाक्यमाकर्ण्य सुप्रसन्ना सुमङ्गला / हसन्ती संस्मरन् विष्णुं प्रियं ब्राह्मणमब्रवीत्

ເມື່ອນາງຜູ້ມີພອນ ແລະມີມົງຄຸນສູງສຸດ ໄດ້ຟັງຄໍາຂອງເຂົາ ນາງກໍປິຕິຍິນດີ ຍິ້ມຫົວເບົາໆ; ແລ້ວລະລຶກພຣະວິດສະນຸ ແລະໄດ້ກ່າວກັບພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ।

Verse 57

न मां पश्यन्ति मुनयो देवाः शक्रपुरोगमाः / नारायणात्मिका चैका मायाहं तन्मया परा

ບັນດາມຸນີ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ—ມີພຣະອິນທຣາເປັນຫົວໜ້າ—ບໍ່ອາດເຫັນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແທ້. ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ດຽວນີ້ແມ່ນມາຍາ ທີ່ມີນາຣາຍະນະເປັນແກ່ນ; ແລະເພາະຂ້າພະເຈົ້າເປັນອັນດຽວກັບພຣະອົງ ຈຶ່ງເປັນພະລັງອັນສູງສຸດ।

Verse 58

न मे नारायणाद् भेदो विद्यते हि विचारतः / तन्मयाहं परं ब्रह्म स विष्णुः परमेश्वरः

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາອັນແທ້ ບໍ່ພົບຄວາມແຕກຕ່າງໃດໆ ລະຫວ່າງຂ້າພະເຈົ້າກັບນາຣາຍະນະ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນອັນດຽວກັບພຣະອົງ; ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ—ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນວິດສະນຸ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ).

Verse 59

येर्ऽचयन्तीह भूतानामाश्रयं परमेश्वरम् / ज्ञानेन कर्मयोगेन न तेषां प्रभवाम्यहम्

ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ ບູຊາພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງພາອັນສຸດທ້າຍຂອງສັດທັງປວງ ດ້ວຍປັນຍາ ແລະດ້ວຍກັມມະໂຍກະ—ເຫນືອຜູ້ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຄອບງໍາໄດ້.

Verse 60

तस्मादनादिनिधनं कर्मयोगपरायणः / ज्ञानेनाराधयानन्तं ततो मोक्षमवाप्स्यसि

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຍຶດໝັ້ນໃນກັມມະໂຍກະ ແລະບູຊາອະນັນຕະ—ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະບໍ່ມີຈຸດສິ້ນສຸດ—ດ້ວຍປັນຍາອັນແທ້; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 61

इत्युक्तः स मुनिश्रेष्ठ इन्द्रद्युम्नो महामतिः / प्रणम्य शिरसा देवीं प्राञ्जलिः पुनरब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາອິນທຣະດຍຸມນະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ເປັນມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ໄດ້ກົດຫົວນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເທວີ ແລ້ວປະນົມມື ເວົ້າອີກຄັ້ງ।

Verse 62

कथं स भगवानीशः शाश्वतो निष्कलो ऽच्युतः / ज्ञातुं हि शक्यते देवि ब्रूहि मे परमेश्वरि

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ—ອີສະວະຣະ, ນິລັນດອນ, ບໍ່ມີສ່ວນແຍກ, ບໍ່ເຄີຍຄລາດ—ຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ພຣະເທວີ, ຂໍພຣະນາງຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ।

Verse 63

एकमुक्ताथ विप्रेण देवी कमलवासिनी / साक्षान्नारायणो ज्ञानं दास्यतीत्याह तं मुनिम्

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງພຣາຫມັນ ພຣະເທວີຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວ (ລັກສະມີ) ໄດ້ກ່າວຕໍ່ມຸນີນັ້ນວ່າ: “ນາຣາຍະນະເອງ ຈະປະທານຍານ (jñāna) ໃຫ້ເຈົ້າໂດຍກົງ.”

Verse 64

उभाभ्यामथ हस्ताभ्यां संस्पृश्य प्रणतं मुनिम् / स्मृत्वा परात्परं विष्णुं तत्रैवान्तरधीयत

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ແຕະຕ້ອງມຸນີຜູ້ນົບນ້ອມດ້ວຍມືທັງສອງ ແລະລະລຶກເຖິງພຣະວິສນຸ—ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອຄວາມສູງສຸດ—ແລ້ວກໍຫາຍໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 65

सो ऽपि नारायणं द्रष्टुं परमेण समाधिना / आराधयद्धृषीकेशं प्रणतार्तिप्रभञ्जनम्

ທ່ານນັ້ນເອງ ປາຖະນາຈະເຫັນນາຣາຍະນະ ດ້ວຍສະມາທິອັນສູງສຸດ ໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະຫຣິສີເກສະ—ຜູ້ທໍາລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ນົບນ້ອມພຶ່ງພາ।

Verse 66

ततो बहुतिथे काले गते नारायणः स्वयम् / प्रादुरासीन्महायोगी पीतवासा जगन्मयः

ເມື່ອເວລາອັນຍາວນານຜ່ານໄປ ນາຣາຍະນະເອງໄດ້ປາກົດ—ມະຫາໂຍຄີ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ຊຶ່ງແຜ່ຊຶມແລະເປັນສະກົນຈັກກະວານທັງປວງ।

Verse 67

दृष्ट्वा देवं समायान्तं विष्णुमात्मानमव्ययम् / जानुभ्यामवनिं गत्वा तुष्टाव गरुडध्वजम्

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວະເຂົ້າມາ—ວິດສະນຸ ອາດຕະມາອັນບໍ່ເສື່ອມ—ລາວກໍ່ຄຸກເຂົ່າລົງຈົນແຕະພື້ນ ແລະສັນລະເສີນຜູ້ມີກະຣຸດເປັນທຸງ।

Verse 68

इन्द्रद्युम्न उवाच यज्ञेशाच्युत गोविन्द माधवानन्त केशव / कुष्ण विष्णो हृषीकेश तुभ्यं विश्वात्मने नमः

ອິນດຣະດຍຸມນະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍະ, ໂອ ອະຈະຍຸຕ, ໂຄວິນດ, ມາດະວະ, ອະນັນຕະ, ເກສະວະ; ໂອ ກຣິສນະ, ໂອ ວິດສະນຸ, ໂອ ຮຣິສີເກສະ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນວິສະວາດຕະມາ ສະຖິດໃນທຸກສັດທັງປວງ।

Verse 69

नमो ऽस्तु ते पुराणाय हरये विश्वमूर्तये / सर्गस्थितिविनाशानां हेतवे ऽनन्तशक्ये

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເກົ່າແກ່ດັ່ງພຣະປຸຣານະ, ຮະຣິ ຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານທັງປວງ; ເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງ, ການດໍາລົງ, ແລະການສະລາຍ ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາຂອບບໍ່ໄດ້।

Verse 70

निर्गुणाय नमस्तुभ्यं निष्कलायामलात्मने / पुरुषाय नमस्तुभ्यं विश्वरूपाय ते नमः

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເຫນືອຄຸນລັກສະນະທັງປວງ (ນິຣຄຸນະ), ຜູ້ບໍ່ມີສ່ວນແຍກ ແລະອາດຕະມາອັນບໍລິສຸດ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະປຸຣຸສະອັນສູງສຸດ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານ (ວິສະວະຣູປະ)।

Verse 71

नमस्ते वासुदेवाय विष्णवे विश्वयोनये / आदिमध्यान्तहीनाय ज्ञानगम्याय ते नमः

ນະໂມຕໍ່ພຣະວາສຸເທວະ—ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນຄອບຄອງແຫ່ງຈັກກະວານ ແລະແຫຼ່ງກໍ່ເກີດທັງປວງ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີກາງ ບໍ່ມີທ້າຍ ແລະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍປັນຍາອັນແທ້ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 72

नमस्ते निर्विकाराय निष्प्रपञ्चाय ते नमः / भेदाभेदविहीनाय नमो ऽस्त्वानन्दरूपिणे

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເກີນກວ່າການປະກົດແຫ່ງໂລກທັງປວງ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ພົ້ນຈາກທັງ “ແຕກຕ່າງ” ແລະ “ບໍ່ແຕກຕ່າງ”—ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນອານັນດະ (ຄວາມປິຕິ)।

Verse 73

नमस्ताराय शान्ताय नमो ऽप्रतिहतात्मने / अनन्तमूर्तये तुभ्यममूर्ताय नमो नमः

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຜູ້ນໍາພາໃຫ້ພົ້ນ ແລະຜູ້ສະງົບສັນຕິ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີອາຕະມັນບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບພັນອັນອະນັນ—ແລະອີກຄັ້ງ ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ໄຮ້ຮູບ।

Verse 74

नमस्ते परमार्थाय मायातीताय ते नमः / नमस्ते परमेशाय ब्रह्मणे परमात्मने

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຄວາມຈິງສູງສຸດ ແລະຢູ່ເຫນືອມາຍາ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງ. ນະໂມຕໍ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະ), ຕໍ່ພຣະພຣະຫມັນ, ແລະຕໍ່ປະຣະມາດມັນ (ອາຕະມັນສູງສຸດ).

Verse 75

नमो ऽस्तु ते सुसूक्ष्माय महादेवाय ते नमः / नमः शिवाय शुद्धाय नमस्ते परमेष्ठिने

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ລະອຽດລ້ຳລຶກຢ່າງຍິ່ງ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ມະຫາເທວະ. ນະໂມແດ່ພຣະສິວະຜູ້ບໍລິສຸດ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ປະຣະເມຖຖິນ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 76

त्वयैव सृष्टमखिलं त्वमेव परमा गतिः / त्वं पिता सर्वभूतानां त्वं माता पुरुषोत्तम

ໂດຍພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈັກກະວານທັງປວງຖືກສ້າງຂຶ້ນ; ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ ແລະເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍ. ພຣະອົງແມ່ນພໍ່ຂອງສັດທັງຫມົດ ແລະແມ່ດ້ວຍ—ໂອ ປຸຣຸໂສຕະມະ (ບຸກຄົນສູງສຸດ)។

Verse 77

त्वमक्षरं परं धाम चिन्मात्रं व्योम निष्कलम् / सर्वस्याधारमव्यक्तमनन्तं तमसः परम्

ພຣະອົງແມ່ນອັກສະຣະ (ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ) ແລະເປັນທີ່ພຳນັກສູງສຸດ; ເປັນຈິດຮູ້ບໍລິສຸດລ້ວນໆ, ເປັນວຽມອັນບໍ່ແບ່ງສ່ວນ. ພຣະອົງແມ່ນຖານຮອງຮັບຂອງທຸກສິ່ງ, ອະວະຍັກຕະ, ອະນັນຕະ, ເກີນພົ້ນຈາກຕະມັດ (ຄວາມມືດ) ໂດຍສິ້ນເຊີງ।

Verse 78

प्रपश्यन्ति परात्मानं ज्ञानदीपेन केवलम् / प्रपद्ये भवतो रूपं तद्विष्णोः परमं पदम्

ດ້ວຍປະທີບແຫ່ງປັນຍາແຕ່ຢ່າງດຽວ ພວກເຂົາເຫັນພຣະອາດຕະມາສູງສຸດໂດຍກົງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາໃນຮູບພຣະອົງ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນປະທະສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ, ສະພາບອັນສູງສຸດ।

Verse 79

एवं स्तुवन्तं भगवान् भूतात्मा भूतभावनः / उभाभ्यामथ हस्ताभ्यां पस्पर्श प्रहसन्निव

ເມື່ອເຂົາສັນລະເສີນຢ່າງນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ—ຜູ້ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ ແລະຜູ້ບັນດານໃຫ້ສັດເກີດຂຶ້ນ—ຈຶ່ງແຕະເຂົາດ້ວຍມືທັງສອງ ດັ່ງກັບຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ।

Verse 80

स्पृष्टमात्रो भगवता विष्णुना मुनिपुङ्गवः / यथावत् परमं तत्त्वं ज्ञातवांस्तत्प्रसादतः

ພຽງແຕ່ຖືກພຣະພະຄະວານ ພຣະວິສນຸ ແຕະຕ້ອງ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ຮູ້ແຈ້ງຕາມຄວາມເປັນຈິງ ພຣະຕັດຕະວະສູງສຸດ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ।

Verse 81

ततः प्रहृष्टमनसा प्रणिपत्य जनार्दनम् / प्रोवाचोन्निद्रपद्माक्षं पीतवाससमच्युतम्

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍໃຈປິຕິຍິນດີ ລາວໄດ້ກົ້ມກາບນະມັດສະການຕໍ່ ຈະນາຣະດະນະ ແລ້ວເວົ້າກັບ ພຣະອະຈຸຕະ ຜູ້ບໍ່ຄືນຄາຍ—ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວຕື່ນເຕັມ ແລະນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ।

Verse 82

त्वत्प्रसादादसंदिग्धमुत्पन्नं पुरुषोत्तम / ज्ञानं ब्रह्मैकविषयं परमानन्दसिद्धिदम्

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ ປຸຣຸໂສດຕະມະ ຄວາມຮູ້ອັນບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະອົງ—ຄວາມຮູ້ທີ່ມີພຣະພຣະຫມັນເປັນຈຸດໝາຍດຽວ ແລະນຳໄປສູ່ການບັນລຸອານັນດະສູງສຸດ।

Verse 83

नमो भगवते तुभ्यं वासुदेवाय वेधसे / किं करिष्यामि योगेश तन्मे वद जगन्मय

ຂ້າພະອົງຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ ພະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ວາສຸເທວະ ຜູ້ຈັດວາງອັນຮູ້ທົ່ວ (ເວທະສະ)। ໂອ ໂຢເຄສະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມໃນສາກົນ ຂໍພຣະອົງບອກຂ້າພະອົງເຖີດ: ຂ້າພະອົງຄວນເຮັດຫຍັງ?

Verse 84

श्रुत्वा नारायणो वाक्यमिन्द्रद्युम्नस्य माधवः / उवाच सस्मितं वाक्यमशेषजगतो हितम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຣາຊາ ອິນດຣະດຍຸມນະ ແລ້ວ, ນາຣາຍະນະ—ມາທະວະ—ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ເປັນຖ້ອຍຄຳຕອບທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ສັບພະໂລກທັງປວງ।

Verse 85

श्रीभगवानुवाच वर्णाश्रमाचारवतां पुंसां देवो महेश्वरः / ज्ञानेन भक्तियोगेन पूजनीयो न चान्यथा

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ສຳລັບຜູ້ຄົນທີ່ດຳລົງຕາມຈັນຍາຂອງ ວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ, ພຣະເທວະ ມະເຫສະວະຣະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍ ຍານະ (ຄວາມຮູ້ທາງວິນຍານ) ແລະ ພັກຕິໂຢກະ; ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍວິທີອື່ນໃດເລີຍ।

Verse 86

विज्ञाय तत्परं तत्त्वं विभूतिं कार्यकारणम् / प्रवृतिं चापि मे ज्ञात्वा मोक्षार्थोश्वरमर्चयेत्

ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະອັນສູງສຸດ ແລະເຂົ້າໃຈວິພູຕິອັນເປັນອຳນາດຂອງພຣະອົງ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດທັງເຫດແລະຜົນ ພ້ອມທັງຮູ້ປຣະວັດຕິ (ການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງຈັກກະວານ) ຜູ້ປາຖະໜາມົກສະຄວນນະມັດສະການພຣະອິສະວະຣະ।

Verse 87

सर्वसङ्गान् परित्यज्य ज्ञात्वा मायामयं जगत् / अद्वैतं भावयात्मानं द्रक्ष्यसे परमेश्वरम्

ລະທິ້ງຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ ແລະຮູ້ວ່າໂລກນີ້ເປັນມາຍາປະກອບ ຈົ່ງພິຈາລະນາອາດຕະມັນໃຫ້ເປັນອັດວັຍ (ບໍ່ສອງ); ແລ້ວເຈົ້າຈະເຫັນພຣະປະຣະເມສະວະຣະ।

Verse 88

त्रिविधा भावना ब्रह्मन् प्रोच्यमाना निबोध मे / एका मद्विषया तत्र द्वितीया व्यक्तसंश्रया / अन्या च भावना ब्राह्मी विज्ञेया सा गुणातिगा

ໂອ ພຣາຫມັນ (຤ິສີ) ຈົ່ງຮັບຮູ້ຈາກເຮົາເຖິງພາວະນາສາມປະການທີ່ກຳລັງສອນ: ອັນໜຶ່ງມຸ່ງສູ່ເຮົາ; ອັນທີສອງອາໄສສິ່ງທີ່ປາກົດ (ວະຍັກຕະ); ແລະອີກອັນ—ພາວະນາພຣາຫມີ—ພຶງຮູ້ວ່າເກີນກວ່າຄຸນທັງສາມ।

Verse 89

आसामन्यतमां चाथ भावनां भावयेद् बुधः / अशक्तः संश्रयेदाद्यामित्येषा वैदिकी श्रुतिः

ແລ້ວນັກປັນຍາຄວນຝຶກພາວະນາທີ່ກວ້າງຂວາງທີ່ສຸດໃນບັນດານັ້ນ; ແຕ່ຖ້າບໍ່ສາມາດ ຈົ່ງອາໄສທີ່ພຶ່ງອັນດັ້ງເດີມ (ອັນທຳອິດ) — ດັ່ງນີ້ແຫຼະແມ່ນສຣຸຕິແຫ່ງເວດາ।

Verse 90

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन तन्निष्ठस्तत्परायणः / समाराधय विश्वेशं ततो मोक्षमवाप्स्यसि

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຈົ່ງຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະອົງ ແລະຖືພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ; ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະວິສະເວສະວະຣະ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ); ແລ້ວເຈົ້າຈະບັນລຸມົກສະ।

Verse 91

इन्द्रद्युम्न उवाच किं तत् परतरं तत्त्वं का विभूतिर्जनार्दन / किं कार्यं कारणं कस्त्वं प्रवृत्तिश्चापि का तव

ອິນທຣະດຍຸມນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈະນາຣະດະນະ, ຕັດຕະວະ (ຄວາມຈິງ) ອັນສູງສຸດເຫນືອທຸກສິ່ງແມ່ນຫຍັງ? ວິພູຕິ (ອຳນາດອັນສົງ່າ) ຂອງພຣະອົງແມ່ນຫຍັງ? ອັນໃດແມ່ນຜົນ ແລະ ອັນໃດແມ່ນເຫດ? ພຣະອົງແມ່ນໃຜແທ້ ແລະ ພຣະອົງມີພະລັງກະຕຸ້ນໃຫ້ກະທຳ (ປຣະວຶດຕິ) ແນວໃດ?»

Verse 92

परात्परतरं तत्त्वं परं ब्रह्मैकमव्ययम् / नित्यानन्दं स्वयञ्ज्योतिरक्षरं तमसः परम्

ຕັດຕະວະອັນຢູ່ເຫນືອກວ່າ “ເຫນືອ” ທັງປວງ—ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ອັນສູງສຸດ ເປັນໜຶ່ງ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ແມ່ນຄວາມປິຕິອັນນິລັນດອນ, ສະຫວ່າງໂດຍຕົນເອງ, ບໍ່ຜຸພັງ, ແລະຢູ່ເຫນືອຄວາມມືດ (ອະວິຊາ).

Verse 93

ऐश्वर्यं तस्य यन्नित्यं विभूतिरिति गीयते / कार्यं जगदथाव्यक्तं कारणं शुद्धमक्षरम्

ອຳນາດອັນເປັນນິລັນດອນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນ “ວິພູຕິ”. ໂລກທັງປວງແມ່ນຜົນຂອງພຣະອົງ; ອະວະຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ) ແມ່ນເຫດ—ບໍລິສຸດ, ບໍ່ເສື່ອມ, ບໍ່ຜຸພັງ.

Verse 94

अहं हि सर्वभूतानामन्तर्यामीश्वरः परः / सर्गस्थित्यन्तकर्तृत्वं प्रवृत्तिर्मम गीयते

ເພາະວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນພຣະອິດສະວະຣະອັນສູງສຸດ, ເປັນອັນຕະຣະຍາມີ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນສັດທັງປວງ. ພະລັງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງ, ການດຳລົງ, ແລະການສະລາຍ ຖືກປະກາດວ່າເປັນປຣະວຶດຕິຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 95

एतद् विज्ञाय भावेन यथावदखिलं द्विज / ततस्त्वं कर्मयोगेन शाश्वतं सम्यगर्चय

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຮູ້ແຈ້ງທຸກຢ່າງນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະດ້ວຍໃຈສັດທາ, ແລ້ວຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງຜູ້ນິລັນດອນໃຫ້ຖືກທາງ ໂດຍກັມມະໂຢກະ (ວິໄນແຫ່ງການກະທຳອຸທິດ).

Verse 96

इन्द्रद्युम्न उवाच के ते वर्णाश्रमाचारा यैः समाराध्यते परः / ज्ञानं च कीदृशं दिव्यं भावनात्रयसंस्थितम्

ອິນທຣະດຍຸມນະ ກ່າວວ່າ: «ວິນັຍແຫ່ງວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ ອັນໃດບ້າງ ທີ່ໂດຍວິນັຍນັ້ນ ຈຶ່ງບູຊາພຣະສູງສຸດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ? ແລະ ປັນຍາທິບພະນັ້ນ ເປັນແນວໃດ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນການພັດທະນາພາວະນາສາມປະການ (bhāvanā)?»

Verse 97

कथं सृष्टमिदं पूर्वं कथं संह्रियते पुनः / कियत्यः सृष्टयो लोके वंशा मन्वन्तराणि च / कानि तेषां प्रमाणानि पावनानि व्रतानि च

«ໂລກນີ້ໃນການເລີ່ມຕົ້ນ ຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດ ແລະ ຈະຖືກລະລາຍຄືນອີກແນວໃດ? ໃນໂລກມີການສ້າງກີ່ປະເພດ, ມີວົງສາລຳດັບ ແລະ ມັນວັນຕະຣະ ກີ່ຢ່າງ? ມາດຕະຖານແລະອຳນາດອ້າງອີງ (pramāṇa) ຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຫຍັງ, ແລະ ວຣະຕະອັນຊຳລະບາບໃດທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງ?»

Verse 98

तीर्थान्यर्कादिसंस्थानं पृथिव्यायामविस्तरे / कति द्वीपाः समुद्राश्च पर्वताश्च नदीनदाः / ब्रूहि मे पुण्डरीकाक्ष यथावदधुनाखिलम्

«ຂໍໃຫ້ພຣະອົງ ຜູ້ມີພຣະເນດດັ່ງດອກບົວ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ເຖິງສະຖານທີ່ຈາລິກບູຊາອັນສັກສິດ (tīrtha) ແລະ ການຈັດວາງຂອງພຣະອາທິດ ແລະ ດາວສ່ອງສະຫວ່າງອື່ນໆ. ໃນພື້ນພິພົບອັນກວ້າງໃຫຍ່ນີ້ ມີດວີບ, ມະຫາສະໝຸດ, ພູເຂົາ, ແມ່ນ້ຳ ແລະ ລຳທານ ກີ່ຢ່າງ? ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ໃນບັດນີ້ ທັງໝົດແກ່ຂ້ອຍ.»

Verse 99

श्रीकूर्म उवाच एवमुक्तो ऽथ तेनाहं भक्तानुग्रहकाम्यया / यथावदखिलं सर्वमवोचं मुनिपुङ्गवाः

ພຣະກູຣມະອັນສິຣີ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຖືກຖາມເຊັ່ນນັ້ນໂດຍລາວ, ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງເຮົາ, ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ກ່າວອະທິບາຍທຸກສິ່ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄົບຖ້ວນ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ.»

Verse 100

व्याख्यायाशेषमेवेदं यत्पृष्टो ऽहं द्विजेन तु / अनुगृह्य च तं विप्रं तत्रैवान्तर्हितो ऽभवम्

«ເມື່ອເຮົາໄດ້ອະທິບາຍໂດຍບໍ່ເຫຼືອຂາດ ຕາມທີ່ດວິຊະ (ພຣາຫມະນະ) ນັ້ນຖາມ, ແລະ ໄດ້ປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ລາວແລ້ວ, ເຮົາກໍໄດ້ອັນຕະຣະຫາຍໄປຈາກບ່ອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.»

Verse 101

सो ऽपि तेन विधानेन मदुक्तेन द्विजोत्तमः / आराधयामास परं भावपूतः समाहितः

ດັ່ງນັ້ນ ດວິໂຈຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ) ໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວ ແລະໄດ້ບູຊາພຣະອົງສູງສຸດ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍພັກຕິ ມັ່ນຄົງ ແລະຮວບຮວມໃນສະມາທິ។

Verse 102

त्यक्त्वा पुत्रादिषु स्नेहं निर्द्वन्द्वो निष्परिग्रहः / संन्यस्य सर्वकर्माणि परं वैराग्यमाश्रितः

ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຜູກພັນຕໍ່ລູກຫຼານແລະອື່ນໆ ເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກກັນ (ດວັນດວະ) ແລະບໍ່ຍຶດຖືການຄອບຄອງ ພ້ອມທັງສະນຍາສະກຳທັງປວງ ຈຶ່ງເຂົ້າອາໄສໃນໄວຣາກຍະອັນສູງສຸດ (parama-vairāgya).

Verse 103

आत्मन्यात्मानमन्वीक्ष्य स्वात्मन्येवाखिलं जगत् / संप्राप्य भावनामन्त्यां ब्राह्मीमक्षरपूर्विकाम्

ເມື່ອພິຈາລະນາອາຕະມາໃນອາຕະມາ ແລະເຫັນຈັກກະວານທັງປວງຢູ່ໃນສະວະອາຕະມາຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງບັນລຸພາວະນາສຸດທ້າຍ—ສະພາວະພຣາຫມີ (Brahmī)—ອັນຕັ້ງຢູ່ເທິງອັກສະຣະ (Akṣara) ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 104

अवाप परमं योगं येनैकं परिपश्यति / यं विनिद्रा जितश्वासाः काङ्क्षन्ते मोक्षकाङ्क्षिणः

ລາວໄດ້ບັນລຸໂຍຄະອັນສູງສຸດ ດ້ວຍໂຍຄະນັ້ນຈຶ່ງເຫັນແຕ່ອົງດຽວ. ສະພາວະນັ້ນ—ທີ່ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະແສວຫາ—ເປັນທີ່ໂຫຍຫາຂອງຜູ້ບໍ່ຕິດນອນ ແລະຜູ້ຊະນະລົມຫາຍໃຈ.

Verse 105

ततः कदाचिद् योगीन्द्रो ब्रह्माणं द्रष्टुमव्ययम् / जगामादित्यनिर्देशान्मानसोत्तरपर्वतम् / आकाशेनैव विप्रेन्द्रो योगैश्वर्यप्रभावतः

ຕໍ່ມາ ໃນກາລະໜຶ່ງ ຈອມໂຍຄີ (yogīndra) ໄດ້ອອກເດີນທາງເພື່ອເບິ່ງພຣະພຣາຫມາຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ຕາມເສັ້ນທາງທີ່ພຣະອາທິດຊີ້ນຳ ດວິໂຈຕະມະໄດ້ໄປຫາພູມານະໂສຕະຕະຣະ (Mānasottara) ໂດຍເຄື່ອນໄປໃນອາກາດເອງ ດ້ວຍອຳນາດແລະສະຫງ່າລາສີແຫ່ງຄວາມເປັນເຈົ້າໃນໂຍຄະ (yogaiśvarya).

Verse 106

विमानं सूर्यसंकाशं प्राधुर्भूतमनुत्तमम् / अन्वगच्छन् देवगणा गन्धर्वाप्सरसां गणाः / दृष्ट्वान्ये पथि योगीन्द्रं सिद्धा ब्रह्मर्षयो ययुः

ວິມານອັນສູງສຸດ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ປາກົດຂຶ້ນທັນໃດ. ຝູງເທວະດາຕິດຕາມມາ ພ້ອມດ້ວຍກຸ່ມຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາຫຼາຍ. ເມື່ອເຫັນຈອມໂຢຄີຢູ່ທາງ ບັນດາສິດທະ ແລະ ພຣະຣິສີພຣະຫມາກໍໄດ້ໄປຕາມ.

Verse 107

ततः स गत्वा तु गिरिं विवेश सुरवन्दितम् / स्थानं तद्योगिभिर्जुष्टं यत्रास्ते परमः पुमान्

ແລ້ວທ່ານໄດ້ໄປເຖິງ ແລະ ເຂົ້າສູ່ພູເຂົາທີ່ເທວະດາຍັງນົບນ້ອມ. ເຂົ້າສູ່ສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ໂຢຄີທັງຫຼາຍເຄີຍຢູ່ອາໄສ ບ່ອນທີ່ພຣະບຸລຸດສູງສຸດປະທັບຢູ່.

Verse 108

संप्राप्य परमं स्थानं सूर्यायुतसमप्रभम् / विवेश चान्तर्भवनं देवानां च दुरासदम्

ເມື່ອບັນລຸສະຖານສູງສຸດ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບໝື່ນ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າສູ່ພຣະວິຫານພາຍໃນ—ເປັນທີ່ພຳນັກຂອງເທວະດາ ທີ່ຜູ້ອື່ນເຂົ້າເຖິງໄດ້ຍາກ.

Verse 109

विचिन्तयामास परं शरण्यं सर्वदेहिनाम् / अनादिनिधनं देवं देवदेवं पितामहम्

ທ່ານໄດ້ພິຈາລະນາພຣະຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນປອດໄພຂອງສັດມີກາຍທັງປວງ—ພຣະເທວະຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ, ພຣະເທວະເຫນືອເທວະ, ພຣະບິດາດັ້ງເດີມ (Pitāmaha).

Verse 110

ततः प्रादुरभूत् तस्मिन् प्रकाशः परमात्मनः / तन्मध्ये पुरुषं पूर्वमपश्यत् परमं पदम्

ແລ້ວໃນພາວະນັ້ນ ຄວາມສະຫວ່າງຂອງພຣະອາຕະມາສູງສຸດໄດ້ປາກົດ. ໃນກາງແສງນັ້ນ ຜູ້ເຫັນໄດ້ປະຈັກພຣະປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ—ອັນເປັນພຣະບົດສູງສຸດເອງ.

Verse 111

महान्तं तेजसो राशिमगम्यं ब्रह्मविद्विषाम् / चतुर्मुखमुदाराङ्गमर्चिभिरुपशोभितम्

ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນກອງແສງອັນໃຫຍ່—ຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານພຣະພຣະມັນບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ—ໃນນັ້ນມີຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ອະວະກວ້າງ ຮູບງາມສູງສົ່ງ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍແປວແສງ।

Verse 112

सो ऽपि योगिनमन्वीक्ष्य प्रणमन्तमुपस्थितम् / प्रत्युद्गम्य स्वयं देवो विश्वात्मा परिषस्वजे

ເມື່ອພຣະອົງເຫັນໂຍຄີນັ້ນຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແລະກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ພຣະເທວະເອງ—ອາດຕະມາສາກົນ—ກ້າວອອກໄປຕ້ອນຮັບ ແລະກອດເຂົາໄວ້।

Verse 113

परिष्वक्तस्य देवेन द्विजेन्द्रस्याथ देहतः / निर्गत्य महती ज्योत्स्ना विवेशादित्यमण्डलम् / ऋग्यजुः सामसंज्ञं तत् पवित्रममलं पदम्

ແລ້ວເມື່ອຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ສູງສຸດນັ້ນຖືກພຣະເທວະກອດ, ແສງອັນໃຫຍ່ໄດ້ອອກຈາກກາຍຂອງລາວ ແລະເຂົ້າສູ່ວົງພຣະອາທິດ; ບັນລຸສະຖານະອັນບໍລິສຸດ ໄຮ້ມົນທິນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣິກ-ຢະຈຸສ-ສາມ ແຫ່ງເວທາ.

Verse 114

हिरण्यगर्भो भगवान् यत्रास्ते हव्यकव्यभुक् / द्वारं तद् योगिनामाद्यं वेदान्तेषु प्रतिष्ठितम् / ब्रह्मतेजोमयं श्रीमन्निष्ठा चैव मनीषिणाम्

ບ່ອນທີ່ພຣະພຣະອົງຮິຣັນຍະຄັຣພະປະທັບຢູ່—ຜູ້ເສວຍທັງຮັວຍະ (ເຄື່ອງບູຊາແດ່ເທວະ) ແລະຄັວຍະ (ພິທີແດ່ບັນພະບຸລຸດ)—ນັ້ນແມ່ນປະຕູດັ້ງເດີມຂອງໂຍຄີ ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນວິທີສອນແຫ່ງເວທານຕະ. ມັນສະຫວ່າງໄສດ້ວຍພຣະຣັດສະມີແຫ່ງພຣະພຣະມັນ, ເປັນມົງຄຸນ, ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງອັນໝັ້ນຄົງຂອງນັກປັນຍາ.

Verse 115

दृष्टमात्रो भगवतात ब्रह्मणार्चिर्मयो मुनिः / अपश्यदैश्वरं तेजः शान्तं सर्वत्रगं शिवम्

ນັກຖືພຣະພຣະມັນຜູ້ມີຮູບດັ່ງແປວໄຟແຫ່ງພຣະພຣະມັນ, ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຽງຄັ້ງດຽວ, ກໍໄດ້ປະຈັກພຣະເຕຊະອັນເປັນເຈົ້າເອກ: ສະງົບ, ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ແລະເປັນສິວະ—ມົງຄຸນ—ຢູ່ທຸກບ່ອນ।

Verse 116

स्वात्मानमक्षरं व्योमतद् विष्णोः परमं पदम् / आनन्दमचलं ब्रह्म स्थानं तत्पारमेश्वरम्

ອັດຕາພາຍໃນອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ເປັນຄວາມຈິງດັ່ງອາກາດກວ້າງ—ເປັນພະບາດສູງສຸດຂອງພຣະວິດສະນຸ: ພຣະພຣະມັນອັນຢືນຍົງ ຄວາມປິຕິບໍລິສຸດ ແລະສະຖານອັນເຫນືອສຸດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ।

Verse 117

सर्वभूतात्मभूतः स परमैश्वर्यमास्थितः / प्राप्तवानात्मनो धाम यत्तन्मोक्षाख्यमव्ययम्

ເມື່ອພຣະອົງເປັນອັດຕາພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ ພຣະອົງດໍາລົງຢູ່ໃນອໍານາດອັນສູງສຸດ; ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸຖິ່ນພໍ່ມີຂອງພຣະອົງເອງ—ອັນບໍ່ເສື່ອມ ແລະເອີ້ນວ່າ ໂມກະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 118

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन वर्णाश्रमविधौ स्थितः / समाश्रित्यान्तिमं भावं मायां लक्ष्मीं तरेद् बुधः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຢືນຢູ່ໃນວິໄນຂອງວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ; ຜູ້ຮູ້ທັນ—ອາໄສພະລັງໃນພາວະສຸດທ້າຍ (ສູງສຸດ) ແຫ່ງການຮູ້ແຈ້ງ—ຈຶ່ງຂ້າມພົ້ນມາຍາ ແລະແມ່ນແຕ່ລັກສະມີ (ຄວາມຮັ່ງມີແລະຜົນສໍາເລັດໂລກີ).

Verse 119

सूत उवाच व्याहृता हरिणा त्वेवं नारादाद्या महर्षयः / शक्रेण सहिताः सर्वे पप्रच्छुर्गरुडध्वजम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຫຣິໄດ້ກ່າວແລ້ວດັ່ງນີ້ ບັນດາມະຫາລິສີເລີ່ມແຕ່ນາຣະດະ—ພ້ອມດ້ວຍຊັກຣະ (ອິນທຣະ)—ທັງປວງໄດ້ຖາມພຣະຜູ້ມີທຸງກະຣຸດ (Garuḍadhvaja).

Verse 120

ऋषय ऊचुः देवदेव हृषीकेश नाथ नारायणामल / तद् वदाशेषमस्माकं यदुक्तं भवता पुरा

ບັນດາລິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວະເທວະ ຮຣິສີເກສະ, ພຣະນາຖຂອງພວກເຮົາ ນາຣາຍະນະຜູ້ບໍລິສຸດ, ຂໍພຣະອົງກ່າວໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຄໍາສອນນັ້ນທີ່ພຣະອົງເຄີຍກ່າວໄວ້ໃນກ່ອນ.

Verse 121

इन्द्रद्युम्नाय विप्रया ज्ञानं धर्मादिगोचरम् / शुश्रूषुश्चाप्ययं शक्रः सखा तव जगन्मय

ໂອ ພຣະຈັກກັນມະຍະ (ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະສິ່ງ) ນາງພຣາຫມັນໄດ້ຖ່າຍທອດປັນຍາແກ່ ອິນທຣະດຍຸມນະ ອັນຄອບຄຸມເຖິງ ທັມມະ ແລະ ຫຼັກການທີ່ພ້ອມກັນ; ແລະ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ປາຖະນາຮັບໃຊ້ ກໍໄດ້ເປັນສະຫາຍຂອງພຣະອົງ.

Verse 122

ततः स भगवान् विष्णुः कूर्मरूपी जनार्दनः / रसातलगतो देवो नारदाद्यैर्महर्षिभिः

ແລ້ວພຣະວິສນຸຜູ້ປະເສີດ—ຈະນາຣະດະນະ—ໄດ້ຮັບຮູບເປັນ ກູຣະມະ (ເຕົ່າ) ແລະ ລົງໄປສູ່ ຣະສາຕະລະ; ພຣະເທວະນັ້ນມີມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ ໂດຍມີ ນາຣະດະ ເປັນຕົ້ນ ຕິດຕາມໄປດ້ວຍ.

Verse 123

पृष्टः प्रोवाच सकलं पुराणं कौर्ममुत्तमम् / सन्निधौ देवराजस्य तद् वक्ष्ये भवतामहम्

ເມື່ອຖືກຖາມ ພຣະອົງໄດ້ອະທິບາຍພູຣານະກູຣະມະອັນປະເສີດຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໃນທ່າມກາງພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ; ເລື່ອງນັ້ນແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຟັງບັດນີ້.

Verse 124

धन्यं यशस्यामायुष्यं पुण्यं मोक्षप्रदं नृणाम् / पुराणश्रवणं विप्राः कथनं च विशेषतः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ສໍາລັບມະນຸດ ການຟັງພູຣານະ—ແລະ ໂດຍພິເສດ ການເລົ່າອະທິບາຍພູຣານະ—ເປັນມົງຄຸນ, ໃຫ້ຊື່ສຽງ, ເພີ່ມອາຍຸ, ກໍ່ບຸນ, ແລະ ປະທານໂມກສະ.

Verse 125

श्रुत्वा चाध्यायमेवैकं सर्वपापैः प्रमुच्यते / उपाख्यानमथैकं वा ब्रह्मलोके महीयते

ແມ່ນແຕ່ຟັງພຽງບົດດຽວ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ຫຼືຟັງພຽງນິທານທຳອັນສັກສິດບົດດຽວ ກໍໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນ ໂລກພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ).

Verse 126

इदं पुराणं परमं कौर्मं कूर्मस्वरूपिणा / उक्तं देवाधिदेवेन श्रद्धातव्यं द्विजातिभिः

ປຸຣານະອັນສູງສຸດນີ້ ຊື່ວ່າ «ກູຣະມະປຸຣານະ» ໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍພຣະເຈົ້າເທວະເຫນືອເທວະ ຜູ້ຊົງຮູບເປັນເຕົ່າ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຄວນຮັບໄວ້ດ້ວຍສັດທາອັນເຄົາລົບ.