Adhyaya 44

Verse 1

इति श्री ब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमाभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते त्रिचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४३// वसिष्ठ उवाच राजन्नेवं भृगुर्विद्वान्पश्यञ्जनपदान्बहून् / समाजगाम धर्मात्माकृतव्रणसमन्वितः

ດັ່ງນັ້ນໃນ «ສີຣີ ພຣະຫມານຑະ ມະຫາປຸຣານະ» (ວາຍຸເປັນຜູ້ກ່າວ) ພາກກາງ ອຸປົດທາດະພາດ ຄັ້ງທີ 3 ໃນພາຣກະວະຈະຣິຕະ ບົດທີ 43. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຣຶກຸຜູ້ຮູ້ ໄດ້ເບິ່ງເມືອງຫຼາຍໆ ແລ້ວມາຮອດ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ແລະຍຶດພຣະວຣະຕະ.

Verse 2

निलिल्युः क्षत्त्रियाः सर्वे यत्र तत्र निरीक्ष्य तम् / व्रजन्तं भार्गवं मार्गे प्राणरक्षणतत्पराः

ເມື່ອເຫັນທ່ານ ກະສັດນັກຮົບທັງໝົດກໍຫຼົບຊ່ອນຢູ່ທົ່ວໆ; ເຫັນພາຣກະວະເດີນຕາມທາງ ພວກເຂົາກໍມຸ່ງແຕ່ຮັກສາຊີວິດຕົນ.

Verse 3

अथाससाद राजेन्द्र रामः स्वपितुराश्रमम् / शान्तसत्त्वसमाकीर्णं वेदध्त्रनिनिनादितम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຣາມະໄດ້ໄປຮອດອາສຣົມຂອງບິດາ—ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສັດຜູ້ສະງົບ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງສະທາຍພຣະເວດ.

Verse 4

यत्र सिंहा मृगा गावो नागमार्ज्जारमूषकाः / समं च रन्ति संहृष्टा भयं त्यक्त्वा सुदूरतः

ທີ່ນັ້ນ ສິງໂຕ, ກວາງ, ງົວ, ງູ, ແມວ ແລະ ໜູ—ປະຖິ້ມຄວາມຢ້ານກົວໄວ້ໄກຫຼາຍ ແລ້ວຢູ່ຮ່ວມກັນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ.

Verse 5

यत्र धूमं समीक्ष्यैव ह्यग्निहोत्रसमुद्भवम् / उन्नदन्ति मयूराश्च नृत्यन्ति च महीपने

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເຫັນຄວັນທີ່ເກີດຈາກອັກນິໂຫຕຣະ ນົກຍູງກໍຮ້ອງກັງວານ ແລະຟ້ອນລຳຢູ່ເທິງພື້ນດິນ.

Verse 6

यत्र सायन्तने काले सूर्यस्याभिमुखं द्विजैः / जलाञ्जलीन्प्रक्षिपद्भिः क्रियते भूर्चलाविला

ທີ່ນັ້ນໃນເວລາຍາມແລງ ພວກດວິຊາຫັນໜ້າໄປຫາພຣະສຸຣິຍະ ແລ້ວຖວາຍນ້ຳເປັນອັນຈະລີ; ພື້ນດິນສັ່ນໄຫວແລະຂຸ່ນດ້ວຍຝຸ່ນຈາກຍ່າງກ້າວ

Verse 7

यत्रान्तेवासिभिर्नित्यं वेदाः शास्त्राणि संहिताः / अभ्यस्यन्ते मुदा युक्तैर्ब्रह्मचर्यव्रते स्थितैः

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາອັນເຕວາສີໃນອາສຣົມ ສຶກສາພຣະເວດ ສາດສະຕຣາ ແລະ ສັງຫິຕາ ເປັນນິດດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະຫມະຈັນຍະວັດ

Verse 8

अथ रामः प्रसन्नात्मा पश्यन्नाश्रमसंपदम् / प्रविवेश शनै राजन्नकृतव्रणसंयुतः

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາມຜູ້ມີໃຈຜ່ອງໃສ ເຫັນຄວາມອຸດົມຂອງອາສຣົມ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປຢ່າງຊ້າໆ ໂດຍບໍ່ມີບາດແຜ

Verse 9

जयशब्दं नमःशब्दं प्रोच्चरद्भिर्द्विजात्मजैः / द्विजैश्च सत्कृतो रामः परं हर्षमुपागतः

ດ້ວຍສຽງ “ຊະຍະ” ແລະ “ນະມະຫະ” ທີ່ບຸດແຫ່ງດວິຊາຮ້ອງຂານ ແລະດ້ວຍການຕ້ອນຮັບຢ່າງສົມຄວນຈາກດວິຊາ ພຣະຣາມຈຶ່ງເກີດປິຕິຢ່າງຍິ່ງ

Verse 10

आश्रमाभ्यन्तरे तत्र संप्रविश्य निजं गृहम् / ददर्श पितरं रामो जमदग्निं तपोनिधिम्

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນອາສຣົມນັ້ນ ແລະເຂົ້າສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ ພຣະຣາມໄດ້ເຫັນພຣະບິດາ ຈະມະດັກນີ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ

Verse 11

साक्षाद्भृगुमिवासीनं निग्रहानुग्रहक्षमम् / पपात चरणोपान्ते ह्यष्टाङ्गालिङ्गितावनिः

ເຫັນພະລິສີນັ້ນນັ່ງຢູ່ດັ່ງພຣະພຣິກຸ ຜູ້ສາມາດທັງລົງໂທດແລະປະທານອະນຸຄອນ ເຂົາຈຶ່ງລົ້ມລົງໃກ້ພຣະບາດ ກາບອັດຖາງຄະແນບດິນ।

Verse 12

रामो ऽहं तवा दासो ऽस्मि प्रोच्चरन्निति भूपते / जग्राह चरणौ चापि विधिवत्सज्जनाग्रणीः

ເຂົາຮ້ອງວ່າ “ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຂ້າຄືຣາມ ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ” ແລ້ວຜູ້ນຳແຫ່ງຄົນດີກໍຈັບພຣະບາດທັງສອງຕາມພິທີ।

Verse 13

अथ मातुश्च चरणवभिवाद्य कृताञ्जलिः / उवाच प्रणतो वाक्यं तयोः संहर्षकारणम्

ຕໍ່ມາເຂົາປະນົມມື ກາບພຣະບາດຂອງແມ່ດ້ວຍ ແລ້ວນົບນ້ອມກ່າວຖ້ອຍຄຳທີ່ເປັນເຫດໃຫ້ທັງສອງຍິນດີ।

Verse 14

राम उवाच पितस्तव प्रभावेण तपसो ऽतिदुरासदः / कार्त्तवीर्यो हतो युद्धे समुत्रबलवाहनः

ຣາມກ່າວວ່າ “ພໍ່ເອີຍ ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະຂອງທ່ານ ກາຣຕະວີຣະຍະຜູ້ຍາກຈະຕ້ານ ຜູ້ມີກຳລັງທັບແລະພາຫະນະຫຼາຍ ຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມ”

Verse 15

यस्ते ऽपराधं कृतवान्दुष्टमन्त्रिप्रचोदितः / तस्य दण्डो मया दत्तः प्रसह्य मुनिपुङ्गव

“ຂ້າແຕ່ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ທີ່ກະທຳຜິດຕໍ່ທ່ານ ເນື່ອງຈາກຖືກມົນຕີຊົ່ວຍຸຍົງ ຂ້າໄດ້ລົງໂທດເຂົາຢ່າງເດັດຂາດແລ້ວ”

Verse 16

भवन्तं तु नमस्कृत्य गतो ऽहं ब्रह्मणोंऽतिकम् / तं नमस्कृत्य विधिवत्स्वकार्यं प्रत्यवेदयम्

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການທ່ານແລ້ວ ໄປເຖິງພຣະພຣະຫມາ. ນະມັດສະການພຣະອົງຕາມພິທີ ແລ້ວທູນກິດຂອງຕົນ.

Verse 17

समामुवाच भगवाञ्छ्रुत्वा वृत्तान्तमादितः / व्रज स्वकार्यसिद्ध्यर्थं शिवलोकं सनातनम्

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຟັງເລື່ອງທັງໝົດແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນແລ້ວ ພຣະອົງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: “ຈົ່ງໄປສູ່ສິວະໂລກອັນນິລັນດອນ ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງເຈົ້າສຳເລັດ”

Verse 18

श्रुत्वाहं तद्वयस्तात नमस्कृत्य पिता महम् / गतवाञ्छिवलोकं वै हरदर्शनकाङ्क्षया

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນແລ້ວ ໂອ້ພໍ່ເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະພຣະຫມາຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາ ແລ້ວໄປສູ່ສິວະໂລກ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພຣະຫະຣະ (ສິວະ)

Verse 19

प्रविश्य तत्र भगवन्नुमया सहितः शिवः / नमस्कृतो मया देवो वाञ्छितार्थ प्रदायकः

ເມື່ອເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ ໂອ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະສິວະປະທັບພ້ອມພຣະອຸມາ. ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະເທວະຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ

Verse 20

तदग्रे निखिलः स्वीयो वृत्तान्तो विनिवेदितः / मया समाहितधिया स सर्वं श्रुतवानपि

ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າທູນເລື່ອງຂອງຕົນທັງໝົດດ້ວຍຈິດທີ່ແນ່ວແນ່; ແລະພຣະອົງກໍຟັງທຸກຢ່າງ

Verse 21

श्रुत्वा विचार्य त त्सर्वं ददौ मह्यं कृपान्वितः / त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं सर्वसिद्धिदम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງແລະພິຈາລະນາທັງໝົດ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ລາວໄດ້ມອບ “ກະວະຈະ ຕຣິໂລກະວິຊະຍະ” ໃຫ້ຂ້ອຍ ຜູ້ໃຫ້ສິດທິທັງປວງ

Verse 22

तल्लब्ध्वा तं नमस्कृत्य पुष्करं समुपागतः / तत्राहं साधयित्वा तु कवचं हृष्टमानसः

ໄດ້ຮັບມັນແລ້ວ ແລະກາບນົບນ້ອມທ່ານ ຂ້ອຍໄດ້ໄປເຖິງປຸສະກະຣະ; ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ບຳເນົາສາທະນາຂອງກະວະຈະນັ້ນ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ

Verse 23

कार्त्तवीर्यं निहत्याजौ शिवलोकं पुनर्गतः / तत्र तौ तु मया दृष्टौ द्वारे स्कन्दविनायकौ

ເມື່ອຂ້ອຍສັງຫານກາຣຕະວີຣະຍະໃນສະໜາມຮົບແລ້ວ ຂ້ອຍກໍກັບໄປສູ່ສິວະໂລກອີກຄັ້ງ; ທີ່ປະຕູນັ້ນຂ້ອຍເຫັນສະກັນທະ ແລະ ວິນາຍະກະ

Verse 24

तौनमस्कृत्य धर्मज्ञ प्रवेष्टुं चोद्यतो ऽभवम् / स मामवेक्ष्य गामपो विशन्तं त्वरयान्वितम्

ໂອ້ ຜູ້ຮູ້ທຳ ຫຼັງຈາກຂ້ອຍກາບນົບນ້ອມທັງສອງແລ້ວ ຂ້ອຍກໍຕຽມເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ; ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ທະວາຣະບານກໍຈ້ອງມອງຂ້ອຍ

Verse 25

वारयामास सहसा नाद्यावसर इत्यथ / मम तेन पितस्तत्र वाग्युद्धं हस्तकर्षणम्

ລາວໄດ້ຫ້າມຂ້ອຍທັນທີ ແລະກ່າວວ່າ “ມື້ນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາ” ແລ້ວທີ່ນັ້ນກໍເກີດການໂຕ້ຖຽງດ້ວຍຄຳພູດ ແລະການດຶງມືກັນລະຫວ່າງຂ້ອຍກັບລາວ

Verse 26

सञ्जातपरशुक्षेममतो ऽभूद्भृगुनन्दन / स तज्ज्ञात्वा समुद्गृह्य मामधश्चोर्द्ध्वमेव च

ໃນເວລານັ້ນ ຂວານອັນສັກສິດຂອງບຸດແຫ່ງພຣຶກຸ ກໍ່ປອດໄພສະຫງົບ. ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ລາວຍົກຂ້ອຍຂຶ້ນ ແລ້ວເຫວີ່ຍໄປທັງລຸ່ມແລະເທິງ.

Verse 27

करेण भ्रामयामास पुनश्चानीतवांस्ततः / तं दृष्ट्वातिक्रुधा क्षिप्तः कुठारो हि मया ततः

ລາວໝຸນຂ້ອຍດ້ວຍມື ແລ້ວນຳຂ້ອຍກັບມາໃກ້ອີກ. ເມື່ອເຫັນລາວ ຂ້ອຍໂກດຫນັກ ແລ້ວຂວ້າງຂວານນັ້ນທັນທີ.

Verse 28

दन्तो निपति,स्तस्य ततो देव उपागतः / पार्वती तत्र रुष्टाभूत्तदा कृष्णः समागतः

ແຂ້ວຂອງເຂົາຫຼຸດຕົກ; ແລ້ວເທວະກໍ່ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ປາຣະວະຕີໂກດຂຶ້ນ, ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະກຣິດສະນະກໍ່ມາຮອດ.

Verse 29

राधया सहितस्तेन सानुनीता वरं ददौ / मह्यं कृष्मो जगामाथ तेन मैत्रीं विधाय च

ພຣະກຣິດສະນະພ້ອມດ້ວຍຣາທາ ໄດ້ປອບໃຈເຂົາ ແລ້ວປະທານພອນ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງໄດ້ຜູກມິດຕະພາບກັບຂ້ອຍ ແລ້ວເສດຈາກໄປ.

Verse 30

ततः प्रणम्य देवेशौ पार्वतीपरमेश्वरौ / आगतस्तव सान्निध्यमकृतव्रणसंयुतः

ຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ກາບນົບນ້ອມແດ່ປາຣະວະຕີ ແລະ ປະຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ແລ້ວຂ້ອຍກໍ່ມາຮອດສຳນັກຂອງທ່ານໂດຍບໍ່ມີບາດແຜ.

Verse 31

वसिष्ठ उवाच इत्यक्त्वा भार्गवो रामो विरराम च भूपते / जमदग्निरुवाचेदं रामं शत्रुनिबर्हणम्

ວະສິດຖະເວົ້າວ່າ—ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຣາມະຜູ້ສືບສາຍພຣຶກຸ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ກໍສງົບລົງ. ແລ້ວ ຊະມະດັກນີ ກ່າວວ່າ—ໂອ້ ຣາມະ ຜູ້ປາບສັດຕູ ຈົ່ງຟັງຄໍານີ້

Verse 32

जमदग्निरुवाच क्षत्रहत्याभिभूतस्त्वं तावद्दोषोपशान्तये / प्रयश्चित्तं ततस्तावद्यथावत्कर्तुमर्हसि

ຊະມະດັກນີ ກ່າວວ່າ—ເຈົ້າຖືກຄອບງໍາໂດຍບາບແຫ່ງການຂ້າກະສັດນັກຮົບ; ເພື່ອໃຫ້ມົນທິນສົງົບ ຈົ່ງເຮັດປຣາຍະຊິດຕະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ

Verse 33

इत्युक्तः प्राह पितरं रामो मतिमतां वरः / प्रायश्चित्तं तु तद्योग्यं त्वं मे निर्देष्टुमर्हसि

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຣາມະຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີປັນຍາ ກ່າວກັບບິດາ—“ປຣາຍະຊິດຕະທີ່ເໝາະກັບຂ້າ ຂໍທ່ານຊີ້ນໍາ”

Verse 34

जमदग्निरुवाच व्रतैश्च नियमैश्चैव कर्षयन्देहमात्मनः / शाकमूलफलाहारो द्वादशाब्दं तपश्चर

ຊະມະດັກນີ ກ່າວວ່າ—ດ້ວຍວຣະຕະແລະນິຍະມະ ຈົ່ງຂັດເກົ່າກາຍຂອງຕົນ; ກິນແຕ່ຜັກ ຮາກ ແລະຜົນໄມ້ ແລ້ວບໍາເພັນຕະປະ 12 ປີ

Verse 35

वसिष्ठ उवाच इत्युक्तः प्रणिपत्यैनं मातरं च भृगूद्वहः / प्रययौ तपसे राजन्नकृतव्रणसंयुतः

ວະສິດຖະເວົ້າວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຣາມະຜູ້ເປັນເກຍດແຫ່ງວົງພຣຶກຸ ໄດ້ກົ້ມກາບທ່ານແລະແມ່; ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ລາວອອກໄປບໍາເພັນຕະປະ ດ້ວຍກາຍບໍ່ມີບາດແຜ ແລະຖືວຣະຕະຢ່າງໝັ້ນຄົງ

Verse 36

स गत्वा पर्वत वरं महेन्द्रमरिकर्षणः / कृत्वाऽश्रमपदं तस्मिंस्तपस्तेपे सुदुश्चरम्

ຜູ້ປະຫານສັດຕູນັ້ນໄດ້ໄປຮອດພູອັນປະເສີດຊື່ມະເຮນທຣະ ແລ້ວສ້າງສະຖານອາສຣົມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະບຳເນົາຕະປະອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງ

Verse 37

व्रतैस्तपोभिर्नियमैर्देवताराधनैरपि / निन्ये वर्षाणि कति चिद्रामस्तस्मिन्महामनाः

ດ້ວຍວຣະຕະ ຕະປະ ນິຍະມະ ແລະການບູຊາເທວະດາ ພຣະຣາມຜູ້ໃຈໃຫຍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນຫຼາຍປີ