Adhyaya 32: Dharma as the Bull-Form: Soma’s Transgression and the Institution of the Thirteenth Lunar Day Observance

Verse 1

पूर्वं ब्रह्माऽव्ययः शुद्धः परादपरसंज्ञितः । स सिसृक्षुः प्रजास्त्वादौ पालनं च विचिन्तयत् ॥ ३२.२ ॥

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಯನೂ ಶುದ್ಧನೂ ಆದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪರ ಮತ್ತು ಅಪರ ಎಂಬ ಸಂಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ ಅವರ ಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತವನ್ನೂ ಚಿಂತಿಸಿದನು.

Verse 2

तस्य चिन्तयतस्त्वङ्गाद् दक्षिणाच्छ्वेतकुण्डलः । प्रादुर्बभूव पुरुषः श्वेतमाल्यानुलेपनः ॥ ३२.३ ॥

ಅವನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನ ದೇಹದ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಶ್ವೇತ ಕುಂಡಲಧಾರಿಯಾದ ಪುರುಷನು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು; ಅವನು ಶ್ವೇತ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಶ್ವೇತ ಅನುಲೇಪನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 3

तं दृष्ट्वोवाच भगवान्श्चतुष्पादं वृषाकृतिम् । पालयेमाः प्रजाः साधो त्वं ज्येष्ठो जगतो भव ॥ ३२.४ ॥

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಭಗವಂತನು ನಾಲ್ಕುಕಾಲುಳ್ಳ ವೃಷಭಾಕೃತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಸಾಧುವೇ, ಈ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸು; ನೀನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠನಾಗು.”

Verse 4

इत्युक्तः समवस्थोऽसौ चतुःपद्भ्यां कृते युगे । त्रेतायां स समस्तृभ्यां द्वे चैव द्वापरेऽभवत् । कलावेकेन पादेन प्रजाः पालयते प्रभुः ॥ ३२.५ ॥

ಇಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಸಮಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಚತುಷ್ಪಾದವಾಗಿ ಪೂರ್ಣ; ತ್ರೇತೆಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪಾದ; ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಪಾದ; ಕಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪಾದದಿಂದ ಪ್ರಭು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

षड्भेदो ब्राह्मणानां स त्रिधा क्षत्रे व्यवस्थितः । द्विधा वैश्येकधा शूद्रे स्थितः सर्वगतः प्रभुः । रसातलेषु सर्वेषु द्वीपवर्षे स्वयं प्रभुः ॥ ३२.६ ॥

ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಷಡ್ಭೇದವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ತ್ರಿಧಾ; ವೈಶ್ಯರಲ್ಲಿ ದ್ವಿಧಾ; ಶೂದ್ರರಲ್ಲಿ ಏಕಧಾ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಸರ್ವಗತ ಪ್ರಭು ಎಲ್ಲ ರಸಾತಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ದ್ವೀಪ-ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಯಂ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 6

द्रव्यगुणक्रियाजातिचतुःपादः प्रकीर्तितः । संहितापदक्रमश्चैव त्रिशृङ्गोऽसौ स्मृतो बुधैः ॥ ३२.७ ॥

ದ್ರವ್ಯ, ಗುಣ, ಕ್ರಿಯೆ, ಜಾತಿ—ಇವು ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳೆಂದು ಅದು ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಹಿತಾ, ಪದ, ಕ್ರಮ—ಎಂಬ ಮೂರು ಶೃಂಗಗಳಿರುವುದಾಗಿ ಪಂಡಿತರು ಅದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 7

तथा आद्यन्त ओङ्कार द्विशिराः सप्तहस्तवान् । त्रिबद्धबद्धो विप्राणां मुख्यः पालयते जगत् ॥ ३२.८ ॥

ಹಾಗೆಯೇ ಆದ್ಯಂತ ತತ್ತ್ವರূপವಾದ ಓಂಕಾರವು ದ್ವಿಶಿರ, ಸಪ್ತಹಸ್ತವಂತ; ತ್ರಿವಿಧ ಬಂಧನದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ವಿಪ್ರರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನಾಗಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 8

स धर्मः पीडितः पूर्वं सोमेनाद्भुतकर्मणा । तारां जिघृक्षता पत्नीं भ्रातुराङ्गिरसस्य ह ॥ ३२.९ ॥

ಹಿಂದೆ ಅದ್ಭುತಕರ್ಮನಾದ ಸೋಮನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದನು; ಅವನು ತನ್ನ ಭ್ರಾತೃ ಆಂಗಿರಸನ ಪತ್ನಿ ತಾರೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲು ಬಯಸಿದಾಗ.

Verse 9

सोऽपायाद्भीषितस्तेन बलिना क्रूरकर्मणा । अरण्यं गहनं घोरमाविवेश तदा प्रभुः ॥ ३२.१० ॥

ಆಗ ಆ ಬಲಿಷ್ಠನಾದ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿಯ ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಭು ಹಿಂದೆ ಸರಿದು, ಘನವಾದ ಭಯಂಕರ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 10

तस्मिन्गते सुराः सर्वे असुराणां तु पत्नयः । जिघृक्षन्तस्तदौकांसि बभ्रमुर्धर्मवञ्चिताः । असुरा अपि तद्वच्च सुरवेश्मनि बभ्रमुः ॥ ३२.११ ॥

ದೇವರು ಹೊರಟ ಬಳಿಕ, ಧರ್ಮವಂಚಿತರಾದ ಅಸುರರ ಪತ್ನಿಯರು ಅವರ ನಿವಾಸಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಬಯಸಿ ಅಲೆದಾಡಿದರು; ಅಸುರರೂ ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ ದೇವರ ಮಂದಿರ-ಭವನದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದರು।

Verse 11

निर्मर्यादे तथा जाते धर्मनाशे च पार्थिव । देवासुरा युयुधिरे सोमदोषेण कोपिताः । स्त्रीहेतोश्च महाभाग विविधायुधपाणयः ॥ ३२.१२ ॥

ಓ ಪಾರ್ಥಿವ, ಮર્યಾದೆ ಮೀರಿ ಧರ್ಮನಾಶವಾದಾಗ, ಸೋಮದೋಷದಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ದೇವಾಸುರರು ಸ್ತ್ರೀಕಾರಣದಿಂದ ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು।

Verse 12

तान्दृष्ट्वा युध्यतो देवानसुरैः सह कोपितान् । नारदः प्राह संगम्य पित्रे ब्रह्मणि हर्षितः ॥ ३२.१३ ॥

ದೇವರು ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರ್ಷಿತನಾದ ನಾರದನು ತನ್ನ ತಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದನು।

Verse 13

स हंसयानमारुह्य सर्वलोकपितामहः । निवारयामास तदा कस्यार्थे युद्धमब्रवीत् ॥ ३२.१४ ॥

ಆಗ ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಂಸವಾಹನವನ್ನು ಏರಿ ಅವರನ್ನು ತಡೆದು, “ಈ ಯುದ್ಧವು ಯಾರಿಗಾಗಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು।

Verse 14

सर्वे शशंसुः सोमं तु स तु बुद्ध्वा स्वकं सुतम् । पीडनादपयातं तु गहनं वनमाश्रितम् ॥ ३२.१५ ॥

ಎಲ್ಲರೂ ಸೋಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಅವನು ಇದು ತನ್ನದೇ ಪುತ್ರನೆಂದು, ಪೀಡೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು ಘನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದನು।

Verse 15

ततो ब्रह्मा ययौ तत्र देवासुरयुतस्त्वरन् । ददर्श च सुरैः सार्द्धं चतुष्पादं वृषाकृतिम् । चरन्तं शशिसङ्काशं दृष्ट्वा देवानुवाच ह ॥ ३२.१६ ॥

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವಾಸುರರೊಂದಿಗೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದನು. ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನಾಲ್ಕುಕಾಲುಗಳ, ವೃಷಭಾಕೃತಿಯ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಂಡು ದೇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 16

ब्रह्मा उवाच । अयं मे प्रथमः पुत्रः पीडितः शशिना भृशम् । पत्नीं जिघृक्षता भ्रातुर्धर्मसंज्ञो महामुनिः ॥ ३२.१७ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಇವನು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಪುತ್ರ, ‘ಧರ್ಮ’ ಎಂಬ ಮಹಾಮುನಿ. ಸಹೋದರನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಶಶಿ (ಚಂದ್ರ) ಯಿಂದ ಇವನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾದನು।

Verse 17

इदानीं तोषयध्वं वै सर्व एव सुरासुराः । येन स्थितिर्वो भवति समं देवासुरा इति ॥ ३२.१८ ॥

ಈಗ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ—ದೇವರು ಮತ್ತು ಅಸುರರು—ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿರಿ; ಅದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗುವುದು, ದೇವಾಸುರರಿಗೆ ಸಮವಾಗಿ।

Verse 18

ततः सर्वे स्तुतिं चक्रुस्तस्य देवस्य हर्षिताः । विदित्वा ब्रह्मणो वाक्यात् सम्पूर्णशशिसन्निभम् ॥ ३२.१९ ॥

ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ ಆ ದೇವನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಬ್ರಹ್ಮನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು।

Verse 19

देवा ऊचुः । नमोऽस्तु शशिसङ्काश नमस्ते जगतः पते । नमोऽस्तु देवरूपाय स्वर्गमार्गप्रदर्शक । कर्ममार्गस्वरूपाय सर्वगाय नमो नमः ॥ ३२.२० ॥

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು—ಚಂದ್ರಸಮಾನ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನೇ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಜಗತ್ಪತೇ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದಿವ್ಯರೂಪಧಾರಿಯೇ, ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುವವನೇ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕರ್ಮಮಾರ್ಗಸ್ವರೂಪ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೇ! ನಿಮಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 20

त्वयैयं पाल्यते पृथ्वी त्रैलोक्यं च त्वयैव हि । जनस्तपस्तथा सत्यं त्वया सर्वं तु पाल्यते ॥ ३२.२१ ॥

ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಭೂಮಿ ಪಾಲಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ತ್ರಿಲೋಕವೂ ನಿಜವಾಗಿ. ಜನರು, ತಪಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಸತ್ಯ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 21

न त्वया रहितं किञ्चिज्जगत्स्थावरजङ्गमम् । विद्यते त्वद्विहीनं तु सद्यो नश्यति वै जगत् ॥ ३२.२२ ॥

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರವಾಗಲಿ ಜಂಗಮವಾಗಲಿ—ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನಿಂದ ವಿಯುಕ್ತವಾದರೆ ಜಗತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 22

त्वमात्मा सर्वभूतानां सतां सत्त्वस्वरूपवान् । राजसानां रजस्त्वं च तामसानां तम एव च ॥ ३२.२३ ॥

ನೀನು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆತ್ಮ; ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ನೀನು ಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪ. ರಾಜಸ ಗುಣವಂತರಲ್ಲಿ ನೀನೇ ರಜಸ್ಸು, ತಾಮಸ ಗುಣವಂತರಲ್ಲಿ ನೀನೇ ತಮಸ್ಸು.

Verse 23

चतुष्पादो भवान् देव चतुःशृङ्गस्त्रिलोचनः । सप्तहस्तस्त्रिबन्धश्च वृषरूप नमोऽस्तु ते ॥ ३२.२४ ॥

ಹೇ ದೇವಾ! ನೀನು ಚತುಷ್ಪಾದ, ಚತುಃಶೃಂಗ ಮತ್ತು ತ್ರಿಲೋಚನ. ನೀನು ಸಪ್ತಹಸ್ತ ಹಾಗೂ ತ್ರಿಬಂಧಯುಕ್ತ; ಹೇ ವೃಷರೂಪನೇ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 24

त्वया हीना वयं देव सर्व उन्मार्गवर्त्तिनः । तन्मार्गं यच्छ मूढानां त्वं हि नः परमा गतिः ॥ ३२.२५ ॥

ಹೇ ದೇವಾ! ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಕುಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಮೋಹಗೊಂಡ ನಮಗೆ ಸನ್ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಪರಮ ಗತಿ, ಶರಣು.

Verse 25

एवं स्तुतस्तदा देवैर्वृषरूपी प्रजापतिः । तुष्टः प्रसन्नमनसा शान्तचक्षुरपश्यत ॥ ३२.२६ ॥

ಈ ರೀತಿ ದೇವರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ವೃಷಭರೂಪಿಯಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಾಂತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದನು.

Verse 26

दृष्टमात्रास्तु ते देवाः स्वयं धर्मेण चक्षुषा । क्षणेन गतसंमोहाः सम्यक्सद्धर्मसंहिताः ॥ ३२.२७ ॥

ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಆ ದೇವರುಗಳು ಧರ್ಮಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಸ್ವತಃ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೋಹವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ಸಮ್ಯಕ್ ಸದ್ದರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದರು.

Verse 27

असुरा अपि तद्वच्च ततो ब्रह्मा उवाच तम् । अद्यप्रभृति ते धर्म तिथिरस्तु त्रयोदशी ॥ ३२.२८ ॥

ಅಸುರರೂ ಸಹ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಧರ್ಮಾ! ಇಂದಿನಿಂದ ತ್ರಯೋದಶೀ ತಿಥಿ ನಿನ್ನ ಧರ್ಮತಿಥಿ (ವ್ರತದಿನ) ಆಗಿರಲಿ.”

Verse 28

यस्तामुपोष्य पुरुषो भवंतं समुपार्जयेत् । कृत्वा पापसमाहारं तस्मान्मुञ्चति मानवः ॥ ३२.२९ ॥

ಆ (ತ್ರಯೋದಶೀ) ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವ ಪುರುಷನು, ಪಾಪಗಳ ರಾಶಿ ಮಾಡಿದವನಾದರೂ ಮಾನವನು ಅದರಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

यच्चारण्यमिदं धर्म्म त्वया व्याप्तं चिरं प्रभो । ततो नाम्ना भविष्ये तद्धर्मारण्यमिति प्रभो ॥ ३२.३० ॥

ಹೇ ಪ್ರಭೋ! ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ನೀನು ಈ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಚಿರಕಾಲದಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದೀ; ಆದಕಾರಣ ಇದು ‘ಧರ್ಮಾರಣ್ಯ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದು, ಪ್ರಭೋ।

Verse 30

चतुष्ट्रिपाद् द्व्येकपाच्च प्रभो त्वं कृतादिभिर्लक्ष्यसे येन लोकैः । तथा तथा कर्मभूमौ नभश्च प्रायोयुक्तः स्वगृहं पाहि विश्वम् ॥ ३२.३१ ॥

ಹೇ ಪ್ರಭೋ! ಕೃತಾದಿ ಯುಗಗಳ ಮೂಲಕ ಲೋಕಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು, ಮೂರು, ಎರಡು ಮತ್ತು ಒಂದು ‘ಪಾದ’ಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ಮಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲೂ ಪ್ರಾಯಃ ಸದಾ ನಿರತವಾಗಿ, ಸ್ವಗೃಹದಂತೆ ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು।

Verse 31

इत्युक्तमात्रः प्रपितामहोऽधुना सुरासुराणामथ पश्यतां नृप । अदृश्यतामगमत् स्वालयांश्च जग्मुः सुराः सवृषा वीतशोकाः ॥ ३२.३२ ॥

ಹೇ ನೃಪ! ಪ್ರಪಿತಾಮಹನು ಇಂತೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ, ದೇವಾಸುರರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವನು ಅദೃಶ್ಯನಾದನು. ನಂತರ ದೇವರುಗಳು ವೃಷನೊಂದಿಗೆ ಶೋಕವಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧಾಮಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 32

धर्मोत्पत्तिं य इमां श्रावयीत तदा श्राद्धे तर्पयेत पितॄंश्च । त्रयोदश्यां पायसेन स्वशक्त्या स स्वर्गगामी तु सुरानुपेयात् ॥ ३२.३३ ॥

ಯಾರು ಈ ‘ಧರ್ಮೋತ್ಪತ್ತಿ’ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಶ್ರಾವಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು. ತ್ರಯೋದಶಿಯಂದು ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಪಾಯಸದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಗಾಮಿ होकर ದೇವಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 33

सोऽपायाद् भीषितस्तेन बलिना क्रूरकर्मणा । अरण्यं गहनं घोरमाविवेश तदा प्रभुः ॥

ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ಕ್ರೂರಕರ್ಮನಿಂದ ಭೀತನಾಗಿ ಅವನು ಓಡಿಹೋದನು; ಆಗ ಪ್ರಭು ದಟ್ಟವೂ ಭಯಾನಕವೂ ಆದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।