Adhyaya 84

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि आदिनारायणं हरिम् । तस्याश्च पूर्वदिग्भागे सर्वपातकनाशनम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ತದನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಆದಿನಾರಾಯಣನಾದ ಹರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಲಗ್ನ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಕವಾದ ಒಂದು ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳವಿದೆ।

Verse 2

पादुकासनसंयुक्तं सर्वदैत्यांतकारिणम् । आदौ कृतयुगे देवि दैत्योऽभून्मेघवाहनः

ಅದು ‘ಪಾದುಕಾಸನ’ದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಸರ್ವ ದೈತ್ಯರ ಅಂತಕಾರಿಯೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಹೇ ದೇವಿ, ಕೃತಯುಗದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ‘ಮೇಘವಾಹನ’ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು।

Verse 3

महाबलो महाकायो योजनायुतविस्तरः । अजेयः सर्वदेवानां त्रैलोक्यक्षयकारकः । ब्रह्मणा तस्य तुष्टेन वरो दत्तो वरानने

ಅವನು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ, ಮಹಾಕಾಯ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ವಿಸ್ತಾರ ಹೊಂದಿದ್ದನು; ಸರ್ವ ದೇವರಿಗೆ ಅಜೇಯನಾಗಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯನಾಶಕಾರಕನಾಗಿದ್ದನು. ಹೇ ವರಾನನೆ, ಅವನಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು।

Verse 4

यदा पादुकया विष्णुस्त्वां हनिष्यति संयुगे । तदैव मृत्युर्भविता नान्यथा मरणं तव

‘ವಿಷ್ಣು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾದುಕೆಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಾಗ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಮರಣವಿಲ್ಲ.’

Verse 5

इति लब्धवरो दैत्यः संतापयति भूतलम् । युगानां कोटिमेकां तु सदेवासुरमानुषम्

ಅಂತಹ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಆ ದೈತ್ಯನು ಭೂತಲವನ್ನು ಸಂತಪ್ತಗೊಳಿಸಿದನು; ಒಂದು ಕೋಟಿ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ದೇವರು, ಅಸುರರು, ಮಾನವರು—ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪೀಡಿಸಿದನು।

Verse 6

संतप्य बहुधा देवि दक्षिणो दधिमागतः । तत्र विध्वंसयामास ऋषीणामाश्रमाणि वै

ಹೇ ದೇವಿ! ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾ ದಕ್ಷಿಣದ ದಧಿಮಾನನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಋಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಧ್ವಂಸಮಾಡತೊಡಗಿದನು।

Verse 7

ततस्त ऋषयः सर्वे विध्वस्ताश्रममण्डलाः । शरणं चैव संप्राप्ता देवदेवं तु केशवम् । अजेयं तं तु संज्ञात्वा तुष्टुवुर्गरुडध्वजम्

ನಂತರ ಆಶ್ರಮಮಂಡಲಗಳು ಧ್ವಂಸವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ದೇವದೇವನಾದ ಕೇಶವನ ಶರಣಿಗೆ ಬಂದರು; ಅವನನ್ನು ಅಜೇಯನೆಂದು ತಿಳಿದು ಗರುಡಧ್ವಜನಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 8

ऋषय ऊचुः । नमः परमकल्याणकल्याणायात्मयोगिने । जनार्द्दनाय देवाय श्रीधराय च वेधसे

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಪರಮ ಕಲ್ಯಾಣಮಯನಾದ, ಸಕಲ ಕಲ್ಯಾಣಗಳ ಕಲ್ಯಾಣವಾದ, ಆತ್ಮಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ದೇವ ಜನಾರ್ದನ, ಶ್ರೀಧರ ಮತ್ತು ವಿಧಾತನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ।

Verse 9

नमः कमलकिंजल्कसुवर्णमुकुटाय च । केशवायातिसूक्ष्माय बृहन्मूर्ते नमोनमः

ಕಮಲಕಿಂಜಲ್ಕದಂತೆ ಸ್ವರ್ಣಮಕುಟಧಾರಿಯಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮನಾಗಿಯೂ ಬೃಹನ್ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕೇಶವನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಣಾಮ।

Verse 10

महात्मने वरेण्याय नमः पंकजनाभये । नमोऽस्तु मायाहरये हरये हरिवेधसे

ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ವರೆಣ್ಯನಾದ ಪದ್ಮನಾಭ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮಾಯೆಯನ್ನು ಹರಿಸುವ ಹರಿಗೂ, ಹರಿಗೂ, ವಿಧಾತೃ-ಸ್ವರೂಪ ಹರಿಗೂ ನಮೋಽಸ್ತು.

Verse 11

हिरण्यगर्भगर्भाय जगतः कारणात्मने । अच्युताय नमो नित्यमनन्ताय नमोनमः

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನಿಗೂ ಗರ್ಭಸ್ವರೂಪನಾದ, ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ನಿತ್ಯ ನಮೋ; ಅನಂತನಿಗೆ ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 12

नमो मायापटच्छन्न जगद्धात्रे महात्मने । संसारसागरोत्तार ज्ञानपोतप्रदायिने । अकुंठमतये धात्रे सर्गस्थित्यंत कर्मणे

ಮಾಯಾಪಟದಿಂದ ಆವೃತನಾದ, ಜಗದ್ಧಾತ್ರ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಂಸಾರಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ಜ್ಞಾನಪೋತವನ್ನು ನೀಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಕುಂಠಮತಿಯನ್ನು ವಿಧಿಸುವ ಧಾತ್ರಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಅಂತ್ಯಕರ್ಮಕರ್ತನಿಗೆ ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 13

यथा हि वासुदेवेति प्रोक्ते नश्यति पातकम् । तथा विलयमभ्येतु दैत्योऽयं मेघवाहनः

‘ವಾಸುದೇವ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ ಪಾತಕ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ, ಈ ದೈತ್ಯ ಮೇಘವಾಹನವೂ ಲಯವನ್ನು ಹೊಂದಲಿ.

Verse 14

यथा विष्णुः स्वभक्तेषु पापमाप्नोति संस्थितम् । तथा विनाशमायातु दैत्योऽयं पापकर्मकृत्

ವಿಷ್ಣು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸುವಂತೆ, ಪಾಪಕರ್ಮಕೃತನಾದ ಈ ದೈತ್ಯನು ವಿನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಲಿ.

Verse 15

स्मृतमात्रो यथा विष्णुः सर्वं पापं व्यपोहति । तथा प्रणाशमभ्येतु दैत्योऽयं मेघवाहनः

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುವಂತೆ, ಈ ದೈತ್ಯ ಮೇಘವಾಹನನು ಸಹ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಲಿ।

Verse 16

भवंतु भद्राणि समस्तदोषाः प्रयांतु नाशं जगतोऽखिलस्य । अभेद्यभक्त्या परमेश्वरेशे स्मृते जगद्धातरि वासुदेवे

ಸರ್ವತ್ರ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ। ಏಕೆಂದರೆ ಅಖಂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಗದ್ಧಾತ ವಾಸುದೇವ—ಪರಮೇಶ್ವರೇಶ—ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ಸರ್ವ ಅನಿಷ್ಟವೂ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ।

Verse 17

ये भूतले ये दिवि येऽन्तरिक्षे रसातले प्राणिगणाश्च केचित् । भवन्तु ते सिद्धियुता नरोत्तमाः स्मृते जगद्धातरि वासुदेवे

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ರಸಾತಲದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಾದರೂ—ಜಗದ್ಧಾತ ವಾಸುದೇವನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಿದ್ಧಿಯುತರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರೂ ಆಗಲಿ।

Verse 18

ये प्राणिनः कुत्रचिदत्र संति ब्रह्माण्डमध्ये परतश्च केचित् । तेषां तु सिद्धिः परमास्त्वनिंद्या स्तुते जगद्धातरि वासुदेवे

ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಗಾಗಲಿ ಅದರಾಚೆಯಾಗಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳು—ಜಗದ್ಧಾತ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ—ಪರಮ, ನಿಂದಾರಹಿತ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿ।

Verse 19

ईश्वर उवाच । इति स्तुतस्तदा देवि आदिनारायणो हरिः । ज्ञात्वा स भावि कार्यं तत्समारुह्य च पादुकाम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆದಿನಾರಾಯಣ ಹರಿ, ಸಂಭವಿಸಲಿರುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ತನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಪಾದುಕೆಯ ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾದನು।

Verse 20

बभूव तेषां प्रत्यक्ष ऋषीणां पापनाशनः । उवाच प्रणतान्सर्वान्किं वा कार्यं हृदि स्थितम्

ಆಗ ಪಾಪನಾಶಕನು ಆ ಋಷಿಗಳ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಸರ್ವ ಪ್ರಣತರಿಗೆ ಅವನು—“ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದೆ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 21

कथ्यतां तत्करिष्यामि युष्मत्स्तोत्रेण तर्पितः

“ಹೇಳಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವೆನು।”

Verse 22

इत्युक्ता ऋषयः सर्वे कृतांजलिपुटाः स्थिताः । आदिदेवं हरिं प्रोचुः सर्वे नतशिरोधराः

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಕೃತಾಂಜಲಿಗಳಾಗಿ ನಿಂತರು. ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆದಿದೇವ ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು.

Verse 23

ऋषय ऊचुः । जानासि सर्वं त्वं देव न चास्त्यविदितं तव । इमं दैत्यं महादेव संहरस्व महाबलम् । यथेदं सकलं विश्वं निरातंकं भवेत्प्रभो

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ದೇವಾ! ನೀನು ಸರ್ವವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು; ನಿನಗೆ ಅಜ್ಞಾತವೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಹೇ ಮಹಾದೇವಾ! ಈ ಮಹಾಬಲ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು, ಇದರಿಂದ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವು ಭಯರಹಿತವಾಗಲಿ, ಹೇ ಪ್ರಭೋ।”

Verse 24

इत्युक्तस्तैस्तदा विष्णुर्दैत्यमाहूय संयुगे । ताडयामास तं दैत्यं हृदि पादुकया शुभे

ಅವರ ಮಾತಿನಂತೆ ವಿಷ್ಣುವು ಆಗ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಶುಭ ಪಾದುಕೆಯಿಂದ ಅವನ ಹೃದಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.

Verse 25

स हतः पतितो दैत्यो विगतासुर्महोदधौ । हत्वा दैत्यवरं देवस्तत्र स्थाने स्थितोऽभवत् । पादुकासनसंस्थस्तु तत्राद्यापि वरानने

ಆ ದೈತ್ಯನು ಹತನಾಗಿ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ನಶಿಸಿ ಮಹಾಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು. ದೈತ್ಯವರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ದೇವನು ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ನಿಂತನು—ಹೇ ಸುಮುಖಿಯೇ, ಇಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಪಾದುಕಾಸನದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 26

यस्तं पूजयते भक्त्या एकादश्यां नरोत्तमः । सोश्ववमेधफलं प्राप्य मोदते दिवि देववत्

ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನರನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವನಂತೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

गोलक्षं ब्राह्मणे दत्त्वा यत्फलं प्राप्नुयान्नरः । तदादिदेवे गोविन्दे दृष्टे भक्त्या फलं लभेत्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಲಕ್ಷ ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ, ಆದಿದೇವ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 28

कलौ कृतयुगं तेषां क्लेशस्तेषां सुखाधिकः । आदिनारायणो देवो येषां हृदयसंस्थितः

ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದೇವ ಆದಿನಾರಾಯಣನು ನೆಲೆಸಿರುವನೋ, ಅವರಿಗೆ ಕಲಿಯುಗವೂ ಕೃತಯುಗವಾಗುತ್ತದೆ; ಕಷ್ಟ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಸುಖ ಅಧಿಕವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 29

एकादश्यां रविदिने स्नात्वा संनिहिता जले । आदिनारायणं पूज्य मुच्यते भवबन्धनात्

ರವಿವಾರದ ಏಕಾದಶಿಯಂದು, ಸನ್ನಿಧಿಯುಳ್ಳ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಆದಿನಾರಾಯಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಭವಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं विष्णुदैवतम् । श्रुतं पापहरं नृणां दारिद्यौघविनाशनम्

ಹೇ ದೇವಿ, ವಿಷ್ಣುದೈವತವಾದ ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಮಾನವರ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಿ, ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ಮಹಾಪ್ರವಾಹವೂ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 84

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आदिनारायणमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीतितमोध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿನ ‘ಆದಿನಾರಾಯಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎಂಭತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.