Adhyaya 83

Verse 1

सूत उवाच । तत्राश्चर्यमभूत्पूर्वं यत्तद्ब्राह्मणसत्तमाः । अहं वः कीर्तयिष्यामि पुराणे यदुदाहृतम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿಯ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಅದನ್ನೇ ನಾನು ನಿಮಗೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 2

वेणुर्नाम महीपालः पुरासीत्सूर्यवंशजः । सदैव पापसंयुक्तो दुर्मेधाः कामपीडितः

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯವಂಶಜನಾದ ವೇಣು ಎಂಬ ಮಹೀಪಾಲನು ಇದ್ದನು. ಅವನು ಸದಾ ಪಾಪಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ, ದುರ್ಮೇಧಸ್ಸುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಕಾಮದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 3

शासनानि प्रदत्तानि ब्राह्मणानां महात्मनाम् । अन्यैः पार्थिवशार्दूलैस्तेन तानि हृतान्यलम्

ಇತರ ಪಾರ್ಥಿವಶಾರ್ದೂಲರು ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದ ಶಾಸನಗಳು ಹಾಗೂ ದಾನಪತ್ರಗಳನ್ನು ಅವನು ನಿರ್ಲಜ್ಜವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಂಡನು.

Verse 4

विध्वंसिताः स्त्रियो नैका विधवाश्च विशेषतः

ಅನೇಕ ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಾಶಗೊಂಡು ಅವಮಾನಿತರಾದರು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿಧವೆಯರು ಘೋರ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

Verse 5

देवताराधनं पूजां कर्तुं नैव ददाति सः । न च यज्ञं न होमं च स्वाध्यायं न च पापकृत्

ಅವನು ದೇವತಾರಾಧನೆ ಹಾಗೂ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಆ ಪಾಪಿ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ ಹೋಮವನ್ನೂ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

Verse 6

प्रोवाचाथ जनान्सर्वान्मां पूजयत सर्वदा । न मामभ्यधिकोऽन्योऽस्ति देवो वा ब्राह्मणोऽपि वा

ನಂತರ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ನನ್ನನ್ನೇ ಸದಾ ಪೂಜಿಸಿರಿ. ನನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ—ದೇವನಾದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದರೂ.”

Verse 7

मया तुष्टेन सर्वेषां संपत्स्यति हृदि स्थितम् । इह लोकेष्वसंदिग्धं शुभं वा यदि वाऽशुभम्

ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದರೆ, ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದುದು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ—ಶುಭವಾಗಲಿ ಅಶುಭವಾಗಲಿ।

Verse 9

तेन शस्त्रविहीनानां विश्वस्तानां वधः कृतः । संत्यक्ताः शरणं प्राप्ताः पुरुषा भयविह्वलाः

ಅವನು ಶಸ್ತ್ರವಿಹೀನರೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೂ ಆದ ಜನರನ್ನು ವಧಿಸಿದನು; ಶರಣಾಗತ ಪುರುಷರನ್ನೂ ಭಯವಿಹ್ವಲರಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿದನು।

Verse 10

अचौराः प्रगृहीताश्च चौराः संरक्षिताः सदा । साधवः क्लेशिता नित्यं तेषां संहरता धनम्

ನಿರ್ದೋಷರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದರು, ಕಳ್ಳರನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಿದರು; ಅವರ ಧನವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಜ್ಜನರನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಪೀಡಿಸಿದರು।

Verse 11

न कृतं च व्रतं तेन श्रद्धापूतेन चेतसा । न दत्तं ब्राह्मणेभ्यश्च न च यष्टं कदाचन

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ವ್ರತವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನವನ್ನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ; ಎಂದಿಗೂ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 12

एवं तस्य नरेन्द्रस्य पापासक्तस्य नित्यशः । कुष्ठव्याधिरभूदुग्रो वंशोच्छेदश्च सद्द्विजाः

ಹೀಗೆ ಪಾಪಾಸಕ್ತನಾದ ಆ ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಭೀಕರ ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಓ ಸದ್ಧ್ವಿಜರೇ, ಅವನ ವಂಶವೂ ಛೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು।

Verse 13

ततस्तं व्याधिना ग्रस्तं पुत्रपौत्रविवर्जितम् । दायादाः सहसोपेता राज्यं जह्रुस्ततः परम्

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ರೋಗದಿಂದ ಗ್ರಸ್ತನಾಗಿ, ಪುತ್ರಪೌತ್ರವಿಹೀನನಾದನು. ದಾಯಾದರು ತಕ್ಷಣ ಸೇರಿ ಅವನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡರು.

Verse 14

तं च निर्वासयामासुस्तस्माद्देशात्पदातिकम् । एकाकिनं परित्यक्तं सर्वैरपि सुहृद्गणैः

ಅವರು ಅವನನ್ನು ಆ ದೇಶದಿಂದ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಹೊರಹಾಕಿದರು. ಅವನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಎಲ್ಲ ಸುಹೃದ್‌ಮಿತ್ರರೂ ಸಹ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು.

Verse 15

सोऽपि सर्वैः परित्यक्तस्तेन पापेन कर्मणा । कलत्रैरपि चात्मीयैः स्मृत्वा पूर्वविचेष्टितम्

ಅವನು ಕೂಡ ಆ ಪಾಪಕರ್ಮದ ಕಾರಣದಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅವನ ಹಿಂದಿನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ಪತ್ನಿಯೂ ಸ್ವಜನರೂ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು.

Verse 16

एकाकी भ्रममाणोऽथ सोऽपि कष्टवशं गतः । क्षुत्तृष्णासुपरिश्रांतः क्षेत्रेऽत्रैव समागतः

ನಂತರ ಅವನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತ ದುಃಖದ ವಶನಾದನು. ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಹಳ ದಣಿದು, ಈ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೇ ಬಂದು ಸೇರಿದನು.

Verse 17

ततः प्रासादमासाद्य सुपर्णाख्यसमुद्भवम् । यावत्प्राप्तः परित्यक्तस्ताव त्प्राणैरुपोषितः

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ‘ಸುಪರ್ಣಾಖ್ಯ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ಪ್ರಾಸಾದ-ಮಂದಿರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಮಾತ್ರದ ಆಧಾರದಿಂದ ಉಪವಾಸದಂತೆ ಸಹಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು.

Verse 18

ततो दिव्यवपुर्भूत्वाविमानवरमाश्रितः । जगामशिवलोकं स दुर्लभं धार्मिकैरपि

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ದಿವ್ಯದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು—ಧರ್ಮಿಷ್ಠರಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದುದು ಅದು।

Verse 19

सेव्यमानोप्सरोभिश्च स्तूयमानश्च किन्नरैः । गीयमानश्च गन्धर्वैः शिवपार्श्वे व्यवस्थितः

ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕಿನ್ನರರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಗಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಅವನು ಶಿವನ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು।

Verse 20

अथ तं संनिधौ दृष्ट्वा गौरी पप्रच्छ सादरम् । कोऽयं देव समायातः सुकृती तव मन्दिरे । अनेन किं कृतं कर्म यत्प्राप्तोऽत्र विभूतिधृक्

ಅವನನ್ನು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಗೌರೀ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದಳು—“ಹೇ ದೇವಾ! ನಿನ್ನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಈ ಪುಣ್ಯವಂತನು ಯಾರು? ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಇವನು ಇಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಿಭೂತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ತಲುಪಿದನು?”

Verse 21

श्रीभगवानुवाच । एष पापसमाचारः सदाऽसीत्पृथिवीपतिः । वेणुसंज्ञो धरापृष्ठे कुष्ठव्याधिसमाकुलः

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—“ಇವನು ಸದಾ ಪಾಪಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಭೂಪತಿ. ‘ವೇಣು’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈತನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದನು.”

Verse 22

स संत्यक्तो निजैर्दारैः शत्रुवर्गेण धर्षितः । भ्रममाणः समायातः सुपर्णाख्यस्य मन्दिरे

ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶತ್ರುಸಮೂಹದಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ ಕೊನೆಗೆ ಸುಪರ್ಣಾಖ್ಯನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 23

उपवासपरिश्रांतः सांनिध्यं मम यत्र च । सर्वप्राणैः परित्यक्तस्तस्मिन्नायतने शुभे

ಉಪವಾಸದಿಂದ ಬಹಳ ಶ್ರಮಗೊಂಡು, ನನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿರುವ ಪವಿತ್ರ ಆಯತನವನ್ನು ಅವನು ಸೇರಿದನು. ಆ ಶುಭ ಧಾಮದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದನು.

Verse 24

तत्प्रभावादिह प्राप्तः सत्यमेतन्म योदितम् । अन्योऽप्यनशनं कृत्वा प्राणान्यस्तत्र संत्यजेत्

ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗುತ್ತದೆ—ಇದು ನಾನು ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯ. ಯಾರು ಅನಶನ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವನೂ ಆ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

स सर्वाभ्यधिकां भूतिं प्राप्नुयाद्वरवर्णिनि । यानेतान्वीक्षसे देवि गणान्मे पार्श्वसंस्थितान्

ಓ ವರವರ್ಣಿನಿ, ಅವನು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಅಧಿಕವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಓ ದೇವಿ, ನನ್ನ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಈ ಗಣಗಳನ್ನು ನೀನು ನೋಡುತ್ತೀಯಲ್ಲಾ—ಅವರೇ ಆ ಸಿದ್ಧಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು.

Verse 26

एतैस्तत्र कृतं सर्वैर्देवि प्रायोपवेशनम् । अपि कीटपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः । प्रासादे तत्र निर्मुक्ताः प्राणैर्यांति ममांतिकम्

ಓ ದೇವಿ, ಇವರಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶನ (ಮರಣಾಂತ ಉಪವಾಸವ್ರತ) ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಕೀಟಪತಂಗಗಳು, ಪಶುಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಮೃಗಗಳೂ ಸಹ—ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಾಸಾದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡಿದರೆ—ನನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ.

Verse 27

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा पार्वती वाक्यं प्रोक्तं देवेन शम्भुना । विस्मयाविष्टहृदया साधु साध्विति साऽब्रवीत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ದೇವ ಶಂಭುನು ಹೇಳಿದ ಆ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾರ್ವತಿಯ ಹೃದಯವು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿತು; ಅವಳು “ಸಾಧು! ಸಾಧು!” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

Verse 28

ततःप्रभृति लोकेऽत्र पुरुषा मुक्तिमिच्छवः । दूरतोऽपि समभ्येत्य स्वान्प्राणांस्तत्र तत्यजुः

ಆಮೇಲೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವ ಪುರುಷರು ದೂರದಿಂದಲೂ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 29

प्रायोपवेशनं कृत्वा श्रद्धया परया युताः । गच्छन्ति च परां सिद्धिमपि पापपरायणाः

ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶವನ್ನು ಮಾಡಿದವರು, ಪಾಪಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದರೂ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ।

Verse 30

एतद्वः सर्वमाख्यातं सर्वपातकनाशनम् । सुपर्णाख्यस्य माहात्म्यं यन्मया स्वपितुः श्रुतम्

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು—ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಕವಾದ—ಸುಪರ್ಣಾಖ್ಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು, ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದಂತೆ।

Verse 83

इति श्रीस्कन्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णाख्यमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸುಪರ್ಣಾಖ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ತ್ರ್ಯಶೀತಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।