Adhyaya 70

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्यापि च तत्रास्ति शक्तिः पापप्रणाशिनी । कार्तिकेयेन निर्मुक्ता हत्वा वै तारकं रणे

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಪಾಪನಾಶಿನೀ ಶಕ್ತಿ (ಭಾಲ) ಸಹ ಇದೆ; ಕಾರ್ತಿಕೇಯನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಾರಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು।

Verse 2

तथास्ति सुमहत्कुण्डं स्वच्छोदकसमावृतम् । तेनैव निर्मितं तत्र यः स्नात्वा तां प्रपूजयेत् । स पापान्मुच्यते सद्य आजन्ममरणांति कात्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾದ ಕುಂಡವಿದೆ; ಅದನ್ನು ಅವನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಯಾರು ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಆ ಶಕ್ತಿ (ಭಾಲ)ಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಜನ್ಮದಿಂದ ಮರಣಸನ್ನಿಹಿತವರೆಗಿನ ಪಾಪಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कस्मिन्काले विनिर्मुक्ता सा शक्तिस्तेन नो वद । किमर्थं स्वामिना तत्र किंप्रभावा वद स्वयम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಅವನು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಭಾಲವನ್ನು) ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು? ನಮಗೆ ಹೇಳು. ಅದರ ಸ್ವಾಮಿಯು ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು? ಅದರ ಪ್ರಭಾವವೇನು—ನೀನೇ ಹೇಳು.

Verse 4

सूत उवाच । पुरासीत्तारकोनाम दानवोऽतिबलान्वितः । हिरण्याक्षस्य दायादस्त्रैलोक्यस्य भयावहः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಾರಕನೆಂಬ ದಾನವನು ಇದ್ದನು; ಅತಿಬಲವಂತನು. ಅವನು ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನ ದಾಯಾದ, ತ್ರಿಲೋಕಕ್ಕೂ ಭಯಂಕರನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 5

स ज्ञात्वा जनकं ध्वस्तं विष्णुना प्रभविष्णुना । तपस्तेपे ततस्तीव्रं गोकर्णं प्राप्य पर्वतम्

ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುವಾದ ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡಿದನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಗೋಕರಣ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸೇರಿ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 6

यावद्वर्षसहस्रांतं शीर्णपर्णा शनः स्थितः । ध्यायमानो महादेवं कायेन मनसा गिरा

ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಕ್ರಮೇಣ ಕ್ಷೀಣನಾಗಿ, ದೇಹ-ಮನ-ವಾಣಿಗಳಿಂದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 7

वरुपूजोपहारैश्च नैवेद्यैर्विविधैस्ततः । ततो वर्षसहस्रांते स दैत्यो दुःखसंयुतः

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವರಪೂಜೆಯ ಉಪಹಾರಗಳನ್ನೂ ವಿವಿಧ ನೈವೇದ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಆದರೂ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ದೈತ್ಯನು ದುಃಖಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿಯೇ ಇದ್ದನು.

Verse 8

ज्ञात्वा रुद्रमसंतुष्टं ततो रौद्रं तपोऽकरोत् । विनिष्कृत्त्यात्ममांसानि जुहोतिस्म हुताशने

ರುದ್ರನು ಇನ್ನೂ ಸಂತುಷ್ಟನಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವನು ನಂತರ ಘೋರವಾದ ರೌದ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು. ತನ್ನದೇ ದೇಹದ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹುತಾಶನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 9

ततस्तुष्टो महादेवो वृषारूढ उमापतिः । सर्वैरेव गणैः सार्धं तस्य संदर्शनं ययौ

ಆಗ ವೃಷಾರೂಢನಾದ ಉಮಾಪತಿ ಮಹಾದೇವನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವನಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಬಂದನು।

Verse 10

तत्र प्रोवाच संहृष्टस्तारनादेन नादयन् । दिशः सर्वा महादेवो हर्ष गद्गदया गिरा

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು, ತಾರನಾದದಂತೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು; ಆನಂದದಿಂದ ಕಂಪಿಸುವ ಅವನ ವಾಣಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿತು।

Verse 11

भोभोस्तारक तुष्टोऽस्मि साहसं मेदृशं कुरु । प्रार्थयस्व मनोऽभीष्टं येन ते प्रददाम्यहम्

“ಓ ಓ ತಾರಕಾ! ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಧೈರ್ಯದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೇಳು. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಬೇಡು—ನಾನು ನಿನಗೆ ನೀಡುವೆನು.”

Verse 12

तारक उवाच । अजेयः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादादहं विभो । यथा भवामि संग्रामे त्वां विहाय तथा कुरु

ತಾರಕನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ವಿಭೋ! ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಜೇಯನಾಗಿರಲಿ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನನ್ನ ಅಜೇಯತ್ವ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ—ಅಂತೆ ವರ ನೀಡಿರಿ.”

Verse 13

भगवानुवाच । मत्प्रसादादसंदिग्धं सर्वमेतद्भविष्यति । त्वया यत्प्रार्थितं दैत्य त्वमेको बलवानिह

ಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಭವಿಸುವುದು. ಹೇ ದೈತ್ಯ, ನೀನು ಬೇಡಿಕೊಂಡದ್ದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದು; ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಂತನಾಗುವೆ.

Verse 14

एवमुक्त्वा महादेवः स्वमेव भवनं गतः । तारकश्चापि संहृष्टस्तथैवनिज मन्दिरम्

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಸ್ವಧಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ತಾರಕನೂ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ಮಂದಿರ-ಪ್ರಾಸಾದಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು.

Verse 15

ततो दानवसैन्येन महता परिवारितः । गतः शक्रपुरीं योद्धुं विख्याताममरावतीम्

ನಂತರ ಮಹತ್ತಾದ ದಾನವಸೈನ್ಯದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಶಕ್ರಪುರಿ—ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತ ಅಮರಾವತಿ—ಯೆಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 16

अथाभवन्महायुद्धं देवानां दानवैः सह । यावद्वर्षसहस्रांते मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

ಆಮೇಲೆ ದೇವರುಗಳು ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು. ಅದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದು—ಮರಣಸಂಹಾರ ಮಾಡಿ—ನಂತರ ಅವರು ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

Verse 17

तत्राभवत्क्षयो नित्यं देवानां रणमूर्धनि । विजयो दानवानां च प्रसादाच्छूलपा णिनः

ಅಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೆ ನಿರಂತರ ಕ್ಷಯ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಶೂಲಪಾಣಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ದಾನವರಿಗೇ ವಿಜಯ ದೊರೆಯಿತು.

Verse 18

ततश्चक्रुरुपायांस्ते विजयाय दिवौकसः । वर्माणि सुविचित्राणि यन्त्राणि परिखास्तथा

ಆಗ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಾದ ದೇವರುಗಳು ವಿಜಯಾರ್ಥ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು—ಅತಿವಿಚಿತ್ರ ಕವಚಗಳು, ಯುದ್ಧಯಂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಪರಿಖೆಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು।

Verse 19

अन्यान्यपि शरीरस्य रक्षणार्थं प्रयत्नतः । तथैव योधमुख्यानां विशेषाद्द्विजसत्तमाः

ದೇಹರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಅವರು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ರಕ್ಷಣೆಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದರು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಮುಖ ಯೋಧರಿಗಾಗಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ।

Verse 20

ससृजुस्ते सुराधीशा दानवेभ्यो दिवानिशम्

ಆ ದೇವಾಧೀಶರು ದಾನವರ ಮೇಲೆ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನೂ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಬಿಡಿಸಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿಸಿದರು।

Verse 21

मुद्गरा भिंडिपालाश्च शतघ्न्योऽथ वरेषवः । प्रासाः कुन्ताश्च भल्लाश्च तस्मिन्काले विनिर्मिताः । विशेषाहवसंबन्धव्यूहानां प्रक्रियाश्च याः

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುದುಗರಗಳು, ಭಿಂಡಿಪಾಲಗಳು, ಶತಘ್ನಿಗಳು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾಸಗಳು, ಕುಂತಗಳು, ಭಲ್ಲಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು—ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಯುದ್ಧವಿಧಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ವ್ಯೂಹರಚನೆಯ ಕ್ರಮಗಳೂ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು।

Verse 22

तथान्यानि विचित्राणि कूटयुद्धान्यनेकशः । भीषिकाः कुहकाश्चैव शक्रजालानि कृत्स्नशः

ಹಾಗೆಯೇ ಅನೇಕ ವಿಧದ ವಿಚಿತ್ರ ಕೂಟಯುದ್ಧಗಳೂ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು—ಭೀಕರ ಉಪಕರಣಗಳು, ಮೋಸಕಾರಿ ಯಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಕ್ರಜಾಲದಂತ ಮಾಯಾಜಾಲಗಳೂ।

Verse 23

न च ते विजयं प्रापुस्तथापि द्विजसत्तमाः । दानवेभ्यो महायुद्धे प्रहारैर्जर्जरीकृताः

ಆದರೂ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅವರು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವರ ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಅವರು ಚೂರಾಗಿ ಚಿದ್ರಗೊಂಡರು.

Verse 24

अथ प्राह सहस्राक्षो भयत्रस्तो बृहस्पतिम् । दिनेदिने वयं दैत्यैर्विजयामो द्विजोत्तम

ಆಗ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ)ನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾವು ದೈತ್ಯರಿಂದ ಪರಾಭವಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.”

Verse 25

यथायथा रणार्थाय सदुपायान्करोम्यहम् । तथातथा पराभूतिर्जायते मे महाहवे

ಯುದ್ಧಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಸದುಪಾಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೋ, ಅಷ್ಟಷ್ಟೇ ಆ ಮಹಾಹವೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಮರುಮರು ಪರಾಭವವೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 26

तदुपायं सुराचार्य स्वबुद्ध्या त्वं प्रचिन्तय । येन मे स्याज्जयो युद्धे तव कीर्तिरनिन्दिता ०

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದೇವಗುರುವೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಆ ಉಪಾಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸು; ಅದರಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯೂ ನಿಂದಾರಹಿತವಾಗಿರಲಿ.

Verse 27

सूत उवाच । ततो बृहस्पतिः प्राह चिरं ध्यात्वा शचीपतिम् । प्रहृष्टवदनो ज्ञात्वा जयोपायं महाहवे

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು— ನಂತರ ಬೃಹಸ್ಪತಿಗಳು ಶಚೀಪತಿ (ಇಂದ್ರ)ಯನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಹೇಳಿದರು; ಮಹಾಹವೆಯಲ್ಲಿ ಜಯೋಪಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವರ ಮುಖ ಆನಂದದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.

Verse 28

मया शक्र परिज्ञातः स उपायो महाहवे । जीयन्ते शत्रवो येन लीलयैवापि भूरिशः

ಹೇ ಶಕ್ರಾ! ಮಹಾಸಮರದಲ್ಲಿ ಆ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆನು; ಅದರಿಂದ, ಹೇ ಮಹಾಬಲವಂತ ಪ್ರಭುವೇ, ಶತ್ರುಗಳು ಲೀಲೆಯಂತೆಯೇ ಜಯಿಸಲ್ಪಡುವರು।

Verse 29

यदाभीष्टं वरं तेन प्रार्थितस्त्रिपुरांतकः । तदैवं वचनं प्राह प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः

ಅವನು ಅಭೀಷ್ಟ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 30

अजेयः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादादहं विभो । यथा भवामि संग्रामे त्वां विहाय तथा कुरु

ಹೇ ವಿಭೋ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯನು; ಸಮರದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೇರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲು ಅನುಗ್ರಹಿಸು।

Verse 31

न तं स्वयं महादेवः स्वशिष्यं सूदयिष्यति । विषवृक्षमपि स्थाप्य कश्छिनत्ति पुनः स्वयम्

ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ತಾನೇ ಸಂಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವಿಷವೃಕ್ಷವನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಯಾರು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತಾರೆ?

Verse 32

यो वै पिता स पुत्रः स्याच्छ्रुतिवाक्यमिदं स्मृतम् । तस्माज्जनयतु क्षिप्रं हरस्तन्नाशकृत्सुतम्

‘ಯೋ ವೈ ಪಿತಾ ಸ ಪುತ್ರಃ ಸ್ಯಾತ್’ ಎಂಬುದು ಶ್ರುತಿವಾಕ್ಯವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹರನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅವನ ನಾಶಕಾರಿಯಾದ ಪುತ್ರನನ್ನು ಜನಿಸಲಿ।

Verse 33

येन सेनाधिपत्ये तं विनियोज्य महाहवम् । कुर्मो दैत्यैः समं शस्त्रैः प्राप्नुयाम ततो जयम्

ಅವನನ್ನು ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿ ನಾವು ಮಹಾಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸೋಣ; ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಸಮರಿಸಿ ನಂತರ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ।

Verse 34

एष एव उपायोऽत्र मया ते परिकीर्तितः । विजयाय सहस्राक्ष नान्योऽस्ति भुवनत्रये

ಹೇ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ! ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದುದು ಇದೇ ಏಕೈಕ ಉಪಾಯ; ತ್ರಿಭುವನದಲ್ಲಿಯೂ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ।

Verse 35

ततो देवगणैः सर्वैः समेतः पाकशासनः । तमर्थं प्रोक्तवाञ्छंभुं विनयावनतः स्थितः

ನಂತರ ಪಾಕಶಾಸನನಾದ ಇಂದ್ರನು ಸಮಸ್ತ ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಂಭುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿ ನಿಂತು ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು।

Verse 36

सुतस्य जननार्थाय कुरु यत्नं वृषध्वज । येन सेनाधिपत्ये तं योजयामि दिवौकसाम्

ಹೇ ವೃಷಧ್ವಜ! ಪುತ್ರಜನನಾರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಮಾಡು; ಆಗ ನಾನು ಅವನನ್ನು ದೇವಲೋಕದ ಸೇನೆಗಳ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಬಲ್ಲೆ।

Verse 37

प्राप्नोम्यहं च संग्रामे विजयं त्वत्प्रसादतः । निहत्य दानवान्सर्वांस्तारकेण समन्वितान्

ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ವಿಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ತಾರಕನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿರುವ ಎಲ್ಲ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ।

Verse 38

नान्यथा विजयो मे स्यात्संग्रामे दानवैः सह । इति मां प्राह देवेज्यो ज्ञात्वा सम्यङ्महामतिः

“ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದಾನವರೊಡನೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಜಯವಾಗದು.” ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ತಿಳಿದ ಮಹಾಮತಿ ದೇವೇಜ್ಯ (ಬೃಹಸ್ಪತಿ) ನನಗೆ ಹೀಗೆಂದರು.

Verse 39

अथोवाच विहस्योच्चैः शंकरस्त्रिदशेश्वरम् । करिष्यामि वचः क्षिप्रं तव शक्र न संशयः

ಆಮೇಲೆ ಶಂಕರನು ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ಶಕ್ರ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಶೀಘ್ರ ನೆರವೇರಿಸುವೆನು।”

Verse 40

पुत्रमुत्पादयिष्यामि सर्वदैत्यविनाशकम् । यं त्वं सेनापतिं कृत्वा जयं प्राप्स्यसि सर्वदा

“ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪುತ್ರನನ್ನು ನಾನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವೆನು. ಅವನನ್ನು ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ನೀನು ಸದಾ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.”

Verse 41

एवमुक्त्वा महादेवो गत्वा कैलास पर्वतम् । गौर्या समं ततश्चक्रे कामधर्मं यथोचितम्

ಹೀಗೆಂದು ಮಹಾದೇವನು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನಂತರ ಗೌರಿಯೊಂದಿಗೆ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಕಾಮಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 42

हावैर्भावैः समोपेतं हास्यैरन्यैस्तदात्मिकैः । यावद्वर्षसहस्रांतं दिव्यं चैव निमेषवत्

ಹಾವಭಾವಗಳು, ಮೃದು ಭಾವನೆಗಳು, ನಗು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ಕಾಲ—ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಇದ್ದರೂ—ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಂತೆ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.

Verse 43

अथ देवगणाः सर्वे भयसंत्रस्तमानसाः । चक्रुर्मंत्रं तदर्थं हि तारकेण प्रपीडिताः

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳು ಭಯದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಚಿತ್ತರಾಗಿದ್ದು, ತಾರಕನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಅದೇ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಮಂತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.

Verse 44

सहस्रं वत्सराणां तु रतासक्तस्य शूलिनः । अतिक्रांतं न देवानां तेन कृत्यं विनिर्मितम्

ಶೂಲಿನ್ (ಶಿವ) ರತಿಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದನು; ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಅವನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾದ ತಮ್ಮ ಉದ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿಲ್ಲ.

Verse 45

तस्माद्गच्छामहे तत्र यत्र देवो महेश्वरः । संतिष्ठते समं गौर्या कैलासे विजने स्थितः

ಆದುದರಿಂದ, ಗೌರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮವಾಗಿ ಕೈಲಾಸದ ನಿರ್ಜನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಾವು ಹೋಗೋಣ।

Verse 46

ततस्तत्रैव संजग्मुः सर्वे देवाः सवासवाः । उद्वहन्तः परामार्तिं तारकारिसमुद्भवाम्

ಆಗ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ಸಹಿತ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಸೇರಿದರು; ತಾರಕಾರಿಗೆ (ಸ್ಕಂದನಿಗೆ) ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಉಂಟಾದ ಮಹಾ ಆర్తಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದರು.

Verse 47

अथ कैलासमासाद्य यावद्यांति भवांतिकम् । निषिद्धा नंदिना तावन्न गंतव्यमतः परम्

ನಂತರ ಕೈಲಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿ ಭವ (ಶಿವ)ನ ಸಮೀಪದವರೆಗೆ ಹೋಗಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ನಂದಿಯು ಅವರನ್ನು ತಡೆದು—“ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬಾರದು” ಎಂದು ನಿಷೇಧಿಸಿದನು.

Verse 48

रहस्ये भगवान्सार्धं पार्वत्या समवस्थितः । अस्माकमपि नो गम्यं तस्मात्तावन्न गम्यताम्

ಭಗವಾನ್ ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ರಹಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ನಮಗೂ ಅಗಮ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬೇಡಿ.

Verse 49

ततस्तैर्विबुधैः सर्वैः प्रेषितस्तत्र चानिलः । किं करोति महादेवः शीघ्रं विज्ञायतामिति

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅನಿಲ (ವಾಯು)ನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿ—“ಮಹಾದೇವನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ಬೇಗ ತಿಳಿದು ಬಾ” ಎಂದರು.

Verse 50

अथ वायुर्गतस्तत्र यत्रास्ते भगवाञ्छिवः । गौर्या सह रतासक्त आनन्दं परमं गतः

ನಂತರ ವಾಯು ಭಗವಾನ್ ಶಿವನಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಗೌರಿಯೊಡನೆ ರತಿಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದನು.

Verse 51

अथ प्रचलिते शुक्रे स्थानादप्राप्तयोनिके । देवेन वीक्षितो वायुर्नातिदूरे व्यवस्थितः

ಆಮೇಲೆ ಶುಕ್ರ ಚಲಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದಾಗ—ಇನ್ನೂ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೂ ಯೋನಿಗೂ ತಲುಪಿರಲಿಲ್ಲ—ದೇವನು ಅಲ್ಪದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವಾಯುವನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 52

ततो व्रीडा समोपेतस्तत्क्षणादेव चोत्थितः । भावासक्तां प्रियां त्यक्त्वा मा मोत्तिष्ठेतिवादिनीम्

ಆಗ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಎದ್ದನು; “ಎದ್ದೇಳಬೇಡಿ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಭಾವಾಸಕ್ತ ಪ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.

Verse 53

अब्रवीदथ तं वायुं विनयावनतं स्थितम् । किमर्थं त्वमिहायातः कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम्

ಆಗ ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದ ವಾಯುವಿಗೆ ಅವರು ಹೇಳಿದರು— “ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದೆ? ದಿವ್ಯಲೋಕದ ದೇವರುಗಳು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೇ?”

Verse 54

वायुरुवाच । एते शक्रादयो देवा नंदिना विनिवारिताः । तारकेण हतोत्साहास्तिष्ठंति गिरिरोधसि

ವಾಯುನುಡಿದನು— “ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವರುಗಳನ್ನು ನಂದಿಯು ತಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ತಾರಕನಿಂದ ಉತ್ಸಾಹಭಂಗಗೊಂಡು ಅವರು ಪರ್ವತದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.”

Verse 55

तस्मादेतान्समाभाष्य समाश्वास्य च सादरम् । प्रेषयस्व द्रुतं तत्र यत्र ते दानवाः स्थिताः

“ಆದುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿಸಿ, ಸಾದರವಾಗಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ, ಆ ದಾನವರು ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಕಳುಹಿಸು.”

Verse 56

अथ तानाह्वयामाम तत्क्षणात्त्रिपुरांतकः । संप्राह चविषण्णास्यः कृतांजलिपुटान्स्थितान्

ಆಗ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ವಿಷಣ್ಣಮುಖರಾಗಿ ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

Verse 57

श्रीभगवानुवाच । युष्मत्कृते समारंभः पुत्रार्थं यो मया कृतः । स्वस्थानाच्चलिते शुक्रे कृतो मोघोद्य वायुना

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು— “ನಿಮ್ಮ ನಿಮಿತ್ತ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ನಾನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಯತ್ನವು, ಇಂದು ವಾಯುವಿನಿಂದ ಶುಕ್ರವು ಸ್ವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಚಲಿಸಿದ ಕಾರಣ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು.”

Verse 58

एतद्वीर्यं मया धैर्यात्स्तंभितं लिंगमध्यगम् । अमोघं तिष्ठते सर्वं क्व दधामि निवेद्यताम्

ಧೈರ್ಯಬಲದಿಂದ ನಾನು ಈ ಪ್ರಚಂಡ ವೀರ್ಯವನ್ನು ತಡೆದು ಲಿಂಗಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಮೋಘವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ—ಹೇಳಿರಿ, ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ?

Verse 59

येन संजायते पुत्रो दानवांतकरः परः । सेनानाथश्च युष्माकं दुर्द्धरः समरे परैः

ಇದರಿಂದ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸುವನು—ಪರಮ, ದಾನವಾಂತಕ. ಅವನೇ ನಿಮ್ಮ ಸೇನಾನಾಥನಾಗಿ, ಸಮರದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ದುರ್ಧರನಾಗಿರುವನು.

Verse 60

एतत्कल्पाग्निसंकाशं धर्तुं शक्नोति नापरः । विना वैश्वानरं तस्माद्दधात्वेष सनातनम्

ಇದು ಕಲ್ಪಾಂತಾಗ್ನಿಯಂತೆ; ಇದನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಧರಿಸಲಾರರು. ಆದ್ದರಿಂದ ವೈಶ್ವಾನರ (ಅಗ್ನಿ) ಈ ಸನಾತನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಧರಿಸಲಿ.

Verse 61

येन तत्र प्रमुञ्चामि सुताय विजयाय च । एतद्वीर्यं महातीव्रं द्वादशार्कसमप्रभम्

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ಪುತ್ರಜನನಕ್ಕೂ ವಿಜಯಕ್ಕೂ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುವಂತೆ. ಈ ವೀರ್ಯವು ಮಹಾತೀವ್ರ, ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರ ಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳದು.

Verse 62

अथ प्राहुः सुराः सर्वे वह्निं संश्लाघ्य सादराः । त्वं धारयाग्ने वक्त्रांते वीर्यमेतद्भवोद्भवम्

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ವಹ್ನಿಯನ್ನು ಆದರದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ಭವ (ಶಿವ)ದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಈ ವೀರ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮುಖಾಂತೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸು.”

Verse 63

ततः प्रसारयामास स्ववक्त्रं पावको द्रुतम् । कुर्वञ्छक्रसमादेशमविकल्पेन चेतसा

ಆಗ ಪಾವಕನು (ಅಗ್ನಿ) ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಅಚಲಚಿತ್ತದಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 64

शंकरोऽप्यक्षिपत्तत्र कामबाणप्रपीडितः । गौरीं भगवतीं ध्यायन्नानन्दं परमं गतः

ಅಲ್ಲಿ ಕಾಮಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಶಂಕರನೂ ಅದನ್ನು ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಿದನು; ಭಗವತಿ ಗೌರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 65

पावकोऽपि भृशं तेन कल्पाग्निसदृशेन च । दह्यमानोऽक्षिपद्भूमौ शरस्तंबे सुविस्तरे

ಅಗ್ನಿಯೂ ಆ ಕಲ್ಪಾಂತಾಗ್ನಿಯಂತೆ ತೀವ್ರವಾದ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಬಹಳ ದಹ್ಯಮಾನನಾಗಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಕಬ್ಬಿನ ಪೊದೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು।

Verse 66

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता भ्रममाणा इतस्ततः । भार्यास्तत्र मुनीनां ताः षण्णां षट्कृत्तिकाः शुभाः

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇತ್ತತ್ತ ಅಲೆದಾಡುತ್ತ, ಅಲ್ಲಿ ಆರು ಮುನಿಗಳ ಪತ್ನಿಗಳಾದ ಶುಭ ಷಟ್ಕೃತ್ತಿಕೆಗಳು ಆಗಮಿಸಿದವು।

Verse 67

तासां निदेशयामास स्वयमेव शतक्रतुः । एतद्बीजं त्रिनेत्रस्य परिपाल्यं प्रयत्नतः

ನಂತರ ಸ್ವತಃ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ)ನು ಅವರಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದನು—“ತ್ರಿನೇತ್ರ ಪ್ರಭುವಿನ ಈ ಬೀಜವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸಂರಕ್ಷಿಸಬೇಕು।”

Verse 68

अत्र संपत्स्यते पुत्रो द्वादशार्कसमप्रभः । भवतीनामपि प्रायः पुत्रत्वं संप्रयास्यति

ಇಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರ ಸಮ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಪುತ್ರನು ದೊರೆಯುವನು; ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾತೃತ್ವವು ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು।