Adhyaya 45

Verse 1

। सूत उवाच । तत्रैवास्ति द्विजश्रेष्ठाः सुपुण्यं पुष्करत्रयम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तमानर्ताधिपभूभुजा

ಸೂತನು ಉವಾಚ—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಪುಷ್ಕರತ್ರಯವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಆನರ್ತಾಧಿಪ ರಾಜನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

Verse 2

यस्तत्र कार्तिके मासि कृत्तिकास्थे निशाकरे । मध्याह्ने कुरुते स्नानं स गच्छति परां गतिम्

ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರನು ಕೃತ್ತಿಕಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸ್ನಾನಮಾಡುವನೋ—ಅವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कथं तत्र समायातं सुपुण्यं पुष्करत्रयम् । कस्मिन्स्थाने च विज्ञेयं कैश्चिह्नैर्वद सूतज

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿ ಅತಿಪುಣ್ಯವಾದ ಪುಷ್ಕರತ್ರಯ ಹೇಗೆ ಸಮಾಯಾತವಾಯಿತು? ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಯಾವ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ? ಹೇ ಸೂತಪುತ್ರ, ಹೇಳು।

Verse 4

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि यैश्चिह्नैः पुष्करत्रयम् । प्राग्दृष्टं मुनिना तत्र विश्वामित्रेण धीमता

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾವ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಪುಷ್ಕರತ್ರಯ ತಿಳಿಯಬಹುದೋ, ಅವನ್ನು ನಿಮಗೆ ನಾನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಧೀಮಂತ ಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಅದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರು।

Verse 5

पुरा निवसतस्तस्य विश्वामित्रस्य सन्मुनेः । संप्राप्ता कार्तिकी पुण्या कृत्तिकायोगसंयुता

ಒಮ್ಮೆ, ಆ ಸನ್ಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೃತ್ತಿಕಾಯೋಗಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೀ ತಿಥಿ ಬಂದಿತು।

Verse 6

सर्वतीर्थमयं क्षेत्रं तद्विज्ञाय तपोनिधिः । ततश्च चिन्तयामास स्वचित्ते गाधिनन्दनः

ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯವೆಂದು ತಿಳಿದು, ತಪೋನಿಧಿಯಾದ ಗಾಧಿನಂದನನು ನಂತರ ತನ್ನಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು।

Verse 7

अद्येयं कार्तिकी पुण्या कृत्तिकायोगसंयुता । यस्यां स्नाने नरैः श्रेयः प्राप्यते पुष्करोदके । आद्यं तु पुष्करं दूरे न गन्तुं शक्यतेऽधुना

“ಇಂದು ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೀ, ಕೃತ್ತಿಕಾಯೋಗಸಂಯುಕ್ತ; ಈ ದಿನ ಪುಷ್ಕರೋದಕದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಜನರಿಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆದ್ಯ ಪುಷ್ಕರ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ; ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ।”

Verse 8

तस्मादत्र स्थितं यच्च तस्मिन्स्नानं करोम्यहम् । स एवं निश्चयं कृत्वा श्रद्धापूतेन चेतसा

ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಸ್ನಾನಮಾಡುವೆನು. ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಮಾಡಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 9

ततश्चान्वेषयामास पुष्कराणि समंततः । बहुत्वात्तत्र तीर्थानां निश्चयं नान्वपद्यत

ನಂತರ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪುಷ್ಕರಗಳನ್ನು ಹುಡುಕತೊಡಗಿದನು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಗಳು ಬಹಳವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಿಶ್ಚಿತ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.

Verse 10

दृष्ट्वादृष्ट्वा जलस्थानं स्नानं चक्रे ततः परम् । स तदा श्रममापन्नो भ्रममाण इतस्ततः

ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದಾಗಿ ಜಲಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಮರುಮರು ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಇತ್ತತ್ತ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ ಅವನು ದಣಿವಿಗೆ ಒಳಗಾದನು.

Verse 12

वृक्षमूलं समाश्रित्य निविष्टश्च क्षितौ ततः । तुष्टावाथ शुचिर्भूत्वा श्रद्धया च त्रिपुष्करम् । मध्यमाद्योजनं स्वर्गः कनिष्ठादर्ध योजनम् । ज्येष्ठकुण्डात्पुनः ख्यातो हस्तप्रायः शुभात्मभिः

ನಂತರ ಅವನು ಮರದ ಬೇರುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು. ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತ್ರಿಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಮಧ್ಯಮ (ಪುಷ್ಕರ)ದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗ ಒಂದು ಯೋಜನವೆಂದು, ಕನಿಷ್ಠದಿಂದ ಅರ್ಧ ಯೋಜನವೆಂದು; ಜ್ಯೇಷ್ಠಕುಂಡದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಅದು ಕೈಮಟ್ಟದಷ್ಟು ದೂರವೆಂದು ಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ.

Verse 13

पावयंति हि तीर्थानि स्नानदानादसंशयम् । पुष्करालोकनादेव नरः पापात्प्रमु च्यते

ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ತೀರ್ಥಗಳು ಸ್ನಾನ-ದಾನಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಪುಷ್ಕರದ ದರ್ಶನ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

पुष्करारण्यमाश्रित्य शाकमूलफलैरपि । एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता

ಪುಷ್ಕರಾರಣ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಶಾಕ–ಮೂಲ–ಫಲ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದ ಫಲವು ಕೋಟಿ ಜನರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 15

पुष्करे दुष्करं स्नानं पुष्करे दुष्करं तपः । पुष्करे दुष्करो वासः सर्वं पुष्करदुष्करम्

ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ದुष್ಕರ, ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ದुष್ಕರ; ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ವಾಸವೂ ದुष್ಕರ—ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲೆಲ್ಲವೂ ದुष್ಕರ (ಆದುದರಿಂದ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ)ವಾಗಿದೆ।

Verse 16

कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे पुष्करे स्नाति यो नरः । स क्षणान्मुच्यते पापादाजन्ममरणोद्भवात्

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ-ಯೋಗದ ವೇಳೆ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ನರನು, ಜನ್ಮ–ಮರಣ ಚಕ್ರದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

ज्येष्ठे प्रातश्च मध्याह्ने मध्यमे स्नाति यो नरः । कनिष्ठेऽस्तमिते भानौ सकृत्स्वर्गमवाप्नुयात्

ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾತಃಸ್ನಾನ, ಮಧ್ಯಮ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಸ್ನಾನ, ಕನಿಷ್ಠ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು—ಇದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಮಾಡಿದರೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 18

तावत्तिष्ठति देहेषु पातकं सर्वदेहिनाम् । यावन्न पौष्करैस्तोयैः स्नानं वै कुर्वते नराः

ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಪಾತಕವು ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ; ಜನರು ಪುಷ್ಕರದ ಜಲಗಳಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರೆಗೆ.

Verse 19

दिवाकरकरैः स्पृष्टं तमो यद्वत्प्रणश्यति । पुष्करोदकसंस्पर्शाच्छीघ्रं गच्छति पातकम्

ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಕತ್ತಲೆ ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪುಷ್ಕರಜಲಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪಾತಕವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकं पापं कृत्वापि पुरुषो भुवि । कार्तिक्यां पुष्करे स्नात्वा निर्दोषत्वं प्रपद्यते

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುರುಷನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ನಿರ್ದೋಷತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

किं दानैः किं व्रतैर्होमैः किं यज्ञैर्वहुविस्तरैः । कार्तिक्यां पुष्करे स्नानैः सर्वेषां लभ्यते फलम्

ದಾನ, ವ್ರತ, ಹೋಮ, ಬಹುವಿಸ್ತಾರ ಯಜ್ಞಗಳೇನು ಬೇಕು? ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರಸ್ನಾನದಿಂದ ಅವೆಲ್ಲದರ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 22

यद्येषा भारती सत्या मया सम्यमुदीरिता । तन्मे स्याद्दर्शनं शीघ्रं सद्यः पुष्करसंभवम्

ನಾನು ಸಂಯಮದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಈ ವಾಣಿ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ನನಗೆ ಇಂದೇ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪುಷ್ಕರಸಂಭವನ ದರ್ಶನ ದೊರಕಲಿ।

Verse 23

एवं तस्य ब्रुवाणस्य विश्वामित्रस्य धीमतः । अशरीराऽभवद्वाणी गगनाद्द्विजसत्तमाः

ಹೀಗೆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆಕಾಶದಿಂದ ದೇಹರಹಿತ ವಾಣಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು—ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೇ!

Verse 24

विश्वामित्र मुनिश्रेष्ठ सदा मे गगने स्थितिः । मुक्त्वैकां कार्तिकीं चैव कृत्तिकायोगसंयुताम्

ಹೇ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ನನ್ನ ನಿವಾಸ ಸದಾ ಗಗನದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ—ಕೃತ್ತಿಕಾ ನಕ್ಷತ್ರಯೋಗದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಆ ಒಂದೇ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೀ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.

Verse 25

तदत्र दिवसे वासो मम भूमितले ध्रुवम् । अस्मिन्नेव वने पुण्ये तत्त्वं स्नानं समाचर

ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ದಿನ ಭೂಮಿತಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ವಾಸವು ನಿಶ್ಚಿತ. ಈ ಪುಣ್ಯವನದಲ್ಲೇ ತತ್ತ್ವಾನುಸಾರವಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸು.

Verse 26

विश्वामित्र उवाच । सर्वेषामेव तीर्थानां श्रूयते च समाश्रयः । तत्कथं वेद्मि तीर्थेश त्वामत्रैव व्यवस्थितम्

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೂ ಆಶ್ರಯವೆಂದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಹೇ ತೀರ್ಥೇಶ್ವರಾ, ನೀವು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಲಿ?

Verse 27

तदोत्थिता पुनर्वाणी तारा गगनगोचरा । विश्वामित्रं मुनिश्रेष्ठं हर्षयंती द्विजोत्तमाः

ಆಗ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ವಾಣಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು—ತಾರೆಯಂತೆ, ಗಗನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವುದು—ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಿತು, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾ!

Verse 28

नातिदूरे वनादस्मादत्र संति जलाशयाः । तेषामेकतमे पद्मं विद्यतेऽधोमुखं स्थितम्

ಈ ವನದಿಂದ ಬಹುದೂರವಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಜಲಾಶಯಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಅಧೋಮುಖವಾಗಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಒಂದು ಪದ್ಮವಿದೆ.

Verse 29

ऊर्ध्ववक्त्रं द्वितीये च तिर्यग्वक्त्रं तृतीयके । तत्रोर्ध्वास्यैः सरोजैश्च विज्ञेयं ज्येष्ठपुष्करम्

ಎರಡನೆಯ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ಕಮಲವು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಮೂರನೆಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅದು ಅಡ್ಡಮುಖವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮುಖ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುಷ್ಕರವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 30

पार्श्ववक्त्रैर्द्विजश्रेष्ठ मध्यमं परिकीर्तितम् । अधोवक्त्रैस्तथा ज्ञेयं कनिष्ठं पुष्करं क्षितौ

ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಪಾರ್ಶ್ವಮುಖ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಗುರುತಾಗುವ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ‘ಮಧ್ಯಮ ಪುಷ್ಕರ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅಧೋಮುಖ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಗುರುತಾಗುವುದನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಕನಿಷ್ಠ ಪುಷ್ಕರ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 31

एतैश्चिह्नैर्मुनिश्रेष्ठ ज्ञात्वा स्नानं समाचर । तच्छ्रुत्वा स मुनिस्तूर्णं समुत्थाय ययौ ततः

ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಈ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದು ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಮುನಿ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 32

तादृशैः कमलैस्तत्र संस्थितास्ते जलाशयाः । तान्दृष्ट्वा श्रद्धयोपेतः कृत्वा स्नानं यथाक्रमम्

ಅಲ್ಲಿ ಅಂಥದೇ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಜಲಾಶಯಗಳು ಇದ್ದವು. ಅವನ್ನು ನೋಡಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ಕ್ರಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು.

Verse 33

ततश्च विधिना सम्यक्चकारपितृतर्पणम्

ನಂತರ ಅವನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪಿತೃತರ್ಪಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 34

ततः शाकैश्च मूलैश्च नीवारैः फलसंयुतैः । चकार विधिना श्राद्धं तत्रैव द्विजसत्तमाः

ನಂತರ ಶಾಕಗಳು, ಮೂಲಗಳು, ನೀವಾರ (ಅರಣ್ಯ ಧಾನ್ಯ) ಮತ್ತು ಫಲಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಅಲ್ಲೀಯೇ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು।

Verse 35

तत्र तस्यैव तीरस्थो वीक्षांचक्रे समाहितः । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे चिह्नदर्शनलालसः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ-ಯೋಗ ಬಂದಾಗ ಪವಿತ್ರ ಚಿಹ್ನದರ್ಶನದ ಆಸೆಯಿಂದ ಕಾದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 36

ब्राह्मणा ऊचुः । कीदृशं जायते चिह्नं कार्तिक्यां ज्येष्ठपुष्करे । संप्राप्ते कृत्तिकायोगे सर्वं तत्र वदाशु नः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ-ಯೋಗ ಬಂದಾಗ ಯಾವ ವಿಧದ ಪವಿತ್ರ ಚಿಹ್ನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಮಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 37

सूत उवाच । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यदा गच्छति चंद्रमाः । तदा निष्क्रामति श्रेष्ठं कमलं जलमध्यतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ-ಯೋಗದ ವೇಳೆ ಚಂದ್ರನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಮಲವು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ।

Verse 38

तन्मध्येंऽगुष्ठमात्रस्तु पुरुषो दृश्यते जनैः । सुस्नातैः श्रद्धयोपेतैस्ततस्तीर्थफलं लभेत्

ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನರು ಅಂಗುಷ್ಠಮಾತ್ರವಾದ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವರು ಆ ತೀರ್ಥದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 39

एतस्मात्कारणात्स्नात्वा विश्वामित्रो महामुनिः । तच्चिह्नं वीक्षयामास महद्यत्नं समाश्रितः

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಮಹಾಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ತೊಡಗಿದರು।

Verse 40

तस्यैवं वीक्षमाणस्य विश्वामित्रस्य धीमतः । आनर्ताधिपतिस्तत्र प्राप्तो राजा बृहद्बलः

ಧೀಮಂತ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಹೀಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಆನರ್ತದ ಅಧಿಪತಿ ರಾಜ ಬೃಹದ್ಬಲನು ಆಗಮಿಸಿದನು।

Verse 41

अत्यंतं मृगयाश्रांतो हत्वा मृगगणान्बहून् । ऋक्षांश्चैव वराहांश्च सारंगानथ संबरान्

ಬೇಟೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ದಣಿದು, ಅವನು ಅನೇಕ ಜಿಂಕೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಕರಡಿಗಳು, ವರಾಹಗಳು, ಸಾರಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಶಂಬರ ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದನು।

Verse 42

सिंहान्व्याघ्रान्वृकांश्चैव हिंसानारण्यचारिणः । तथान्यानपि मध्याह्ने तेन मार्गेण संगतः

ಅದೇ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅವನಿಗೆ ಸಿಂಹಗಳು, ಹುಲಿಗಳು, ತೋಳಗಳು ಎಂಬ ಹಿಂಸ್ರ ಅರಣ್ಯಚರಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಜೀವಿಗಳೂ ಎದುರಾದವು।

Verse 43

अथापश्यद्द्रुमोपांते विश्वामित्रं मुनीश्वरम् । उपविष्टं कृतस्नानं वीक्षमाणं जलाशयम्

ನಂತರ ಅವನು ಮರದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಮುನೀಶ್ವರ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರನ್ನು ಕಂಡನು—ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಕುಳಿತು, ಆ ಜಲಾಶಯವನ್ನು ನೋಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 44

ततस्तं प्रणिपत्योच्चैरवतीर्य तुरंगमात् । श्रमार्त्तः सलिले तस्मिन्प्रविवेश नृपोत्तमः

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಕುದುರೆಯಿಂದ ಇಳಿದು; ಶ್ರಮದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಆ ಜಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 45

एतस्मिन्नंतरे तोयात्कमलं तद्विनिर्गतम् । सहस्रपत्रसंजुष्टं द्वादशार्कसमप्रभम्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಜಲದಿಂದ ಒಂದು ಕಮಲವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು—ಸಹಸ್ರ ದಳಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ದ್ವಾದಶ ಸೂರ್ಯರ ಸಮ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ।

Verse 46

तद्दृष्ट्वा स महीपालः पद्ममत्यद्भुतं महत् । जग्राह कौतुकाविष्टः स्वयं सव्येन पाणिना

ಆ ಮಹತ್ತಾದ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಕಮಲವನ್ನು ಕಂಡು, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾದ ರಾಜನು ಅದನ್ನು ತಾನೇ ಎಡಗೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದನು।

Verse 47

स्पृष्टमात्रे ततस्तस्मिन्कमले द्विजसत्तमाः । उत्थितः सुमहाञ्छब्दो विश्वं येन प्रपूरितम्

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಆ ಕಮಲವನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮಹಾ ಶಬ್ದವು ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ವಿಶ್ವವೆಲ್ಲ ತುಂಬಿತು।

Verse 48

तं शब्दं स महीपालः श्रुत्वा मूर्छामुपाविशत् । पतितश्च जले तस्मिन्पद्मं चादर्शनं गतम्

ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಮೂರ್ಚೆಗೆ ಒಳಗಾದನು; ಮತ್ತು ಆ ಜಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ಕಮಲವೂ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಡಗಿತು।

Verse 49

ततः कृच्छ्रेण महता कर्षितः सलिलाद्बहिः । सेवकैर्दुःखशोकार्त्तैर्हाहेति प्रतिजल्पकैः

ಆಮೇಲೆ ಮಹಾ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ತೆಗೆದರು; ದುಃಖ‑ಶೋಕದಿಂದ ಆಕ್ರಂದನಗೊಂಡ ಸೇವಕರು “ಹಾಯ್! ಹಾಯ್!” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು।

Verse 50

ततस्तीरं समासाद्य कृच्छ्रात्प्राप्याथ चेतनाम् । यावद्वीक्षयति स्वांगं तावत्कुष्ठं समागतम्

ನಂತರ ಅವನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚೇತನೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು; ಆದರೆ ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಕುಷ್ಠರೋಗವು ಬಂದಿತ್ತು।

Verse 51

ततो विषादमापन्नो दृष्ट्वा तादृङ्निजं वपुः । शीर्णघ्राणांघ्रिहस्तं च घर्घरस्वरसंयुतम्

ನಂತರ ತನ್ನ ದೇಹವು ಹಾಗೆ ಆದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ವಿಷಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು; ಮೂಗು, ಕಾಲು, ಕೈಗಳು ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡು, ಧ್ವನಿ ಕರ್ಕಶವಾಗಿ ಘರ್ಘರಿಸಿತು।

Verse 52

अथ गत्वा मुनेः पार्श्वे विश्वामित्रस्य भूमिपः । उवाच वचनं दीनं बाष्पगद्गदया गिरा

ಆಮೇಲೆ ರಾಜನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮುನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ದೀನವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಂಠ ಗದ್ಗದವಾಗಿ ವಾಣಿ ಕಂಪಿಸಿತು।

Verse 53

भगवन्पश्य मे जातं यादृशं वपुरेव हि । अकस्मादेव मग्नस्य सलिलेऽत्र विगर्हितम्

“ಭಗವನ್, ನೋಡಿ—ನನ್ನ ದೇಹ ಹೇಗಾಗಿದೆ! ನಾನು ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆನು; ತಕ್ಷಣವೇ ಈ ದೇಹ ವಿಕೃತವಾಗಿ ನಿಂದ್ಯವಾಯಿತು।”

Verse 54

तत्किं पानीयदोषो वा किं वा भूमेर्मुनी श्वर । येनेदृक्सहसा यातं विकृतिं मे शरीरकम्

ಓ ಮುನೀಶ್ವರಾ! ಇದು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ದೋಷವೇ, ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೇ ಯಾವುದೋ ವಿಕಾರವೇ? ಇದರಿಂದಲೇ ನನ್ನ ದೇಹವು ಸಹಸಾ ಇಂತಹ ವಿಕೃತಿಗೆ ಒಳಗಾಯಿತು.

Verse 55

विश्वामित्र उवाच । सावित्रं पद्ममेवैतद्यत्स्पृष्टं भूपते त्वया । उच्छिष्टेन रविर्मध्ये स्वयं यस्य व्यवस्थितः

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ! ನೀನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಾವಿತ್ರ ಪದ್ಮವೇ. ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಸೂರ್ಯನು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ನೀನು ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ತಟ್ಟಿದೆ.

Verse 56

यदा स्यात्कृत्तिकायोगः कार्तिके मासि पार्थिव । शशांकस्य तदा चैतज्जायते पौष्करे जले

ಓ ಪಾರ್ಥಿವನೇ! ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ-ಯೋಗ ಉಂಟಾದಾಗ, ಚಂದ್ರಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇದು (ಸಾವಿತ್ರ ಪದ್ಮ) ಪುಷ್ಕರದ ಜಲದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 57

तदिदं पुष्करं ज्येष्ठं भवान्यत्र श्रमातुरः । प्रविष्टः कार्तिकी चाद्य कृत्तिकायोगसंयुता

ಇದೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುಷ್ಕರ; ನೀನು ಶ್ರಮದಿಂದ ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೀ. ಇಂದು ಕಾರ್ತಿಕೀ ದಿನ, ಅದು ಕೃತ್ತಿಕಾ-ಯೋಗದಿಂದ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 58

एतद्वीक्ष्य नरो ह्यत्र स्नानं कुर्याज्जलाशये । श्रद्धया परया युक्तः स गच्छति परां गतिम्

ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಮನುಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ಈ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 59

उच्छिष्टेन त्वया राजन्हरणाय हि केवलम् । एतत्सरोरुहं स्पृष्टं तेनेदृक्संस्थितं फलम्

ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಅಶೌಚ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಈ ಪದ್ಮವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂತಹ ಫಲ ಸಂಭವಿಸಿದೆ.

Verse 60

बृहद्बल उवाच । कथं मे स्यान्मुनिश्रेष्ठ कुष्ठव्याधिपरिक्षयः । तपसा नियमेनापि व्रतेनापि कृतेन वै

ಬೃಹದ್ಬಲನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ನನ್ನ ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಕ್ಷಯವಾಗುವುದು? ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೋ, ನಿಯಮಗಳಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ವ್ರತದಿಂದಲೋ?

Verse 61

विश्वामित्र उवाच । आराधय सहस्रांशुमस्मिन्क्षेत्रे महीपते । ततः प्राप्स्यसि संसिद्धिं कुष्ठनाशसमुद्भवाम्

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಮಹೀಪತೇ, ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಾಂಶು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು; ಆಗ ಕುಷ್ಠನಾಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ನಿಶ್ಚಿತ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 62

तच्छ्रुत्वा स मुनेर्वाक्यं भूमिपालो बृहद्बलः । तत्क्षणात्स्थापयामास सूर्यस्य प्रतिमां तदा

ಮುನಿಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೂಪಾಲ ಬೃಹದ್ಬಲನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 63

अर्चयामास विधिवत्पुष्पधूपानुलेपनैः । श्रद्धया परया युक्तो रविवारे विशेषतः

ಅವನು ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಅನುಲೇಪನಗಳಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ (ಸೂರ್ಯನನ್ನು) ಅರ್ಚಿಸಿದನು; ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರವಿವಾರದಲ್ಲಿ.

Verse 64

उपवासपरो भूत्वा रक्तचन्दनसंयुतैः । पूजयन्रक्तपुष्पैश्च श्रद्धया परया युतः

ಉಪವಾಸಪರನಾಗಿ, ರಕ್ತಚಂದನಲೇಪನಸಹಿತ, ಕೆಂಪು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು।

Verse 65

ततः संवत्सरस्यांते स बभूव महीपतिः । कुष्ठ व्याधि विनिर्मुक्तो द्वादशार्कसमप्रभः

ನಂತರ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನು ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು।

Verse 66

ततः स्वं राज्यमासाद्य भुक्त्वा भोगाननेकशः । देहांते दिननाथस्य संप्राप्तो मंदिरं तथा

ನಂತರ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು ಅನೇಕ ರಾಜಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ದಿನನಾಥ ಸೂರ್ಯದೇವನ ಮಂದಿರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 67

सूत उवाच । एवं तत्र द्विजश्रेष्ठा विश्वामित्रेण धीमता । प्रकटं सर्वलोकस्य विहितं पुष्करत्रयम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಧೀಮಂತನಾದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಗಾಗಿ ಪುಷ್ಕರತ್ರಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 68

यस्तत्र कार्तिके मासे कार्त्तिक्यां कृत्तिकासु च । प्रकरोति नरः स्नानं ब्रह्मलोकं स गच्छति

ಅಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ—ಕಾರ್ತಿಕೀ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಹಾಗೂ ಕೃತ್ತಿಕಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ—ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 69

तथा यो भास्करं पश्येद्बृहद्वलप्रतिष्ठितम् । वत्सरं रविवारेण यावत्कृत्वा क्षणं नरः । स मुच्यते नरो रोगैर्यदि स्याद्रोगसंयुतः

ಹಾಗೆಯೇ ಬೃಹದ್ಬಲನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ಯಾರು ದರ್ಶನಮಾಡುವನೋ—ಒಂದು ವರ್ಷ ಪ್ರತೀ ಭಾನುವಾರ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವಾದರೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ—ರೋಗಪೀಡಿತನಾದರೂ ಅವನು ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 70

नीरोगो वा नरः सद्यो लभते मनसेप्सितम् । निष्कामो मोक्षमाप्नोति प्रसादात्तीक्ष्णदीधितेः

ತೀಕ್ಷ್ಣದೀಧಿತಿ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ದೇವ) ಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ನಿರೋಗನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕಾಮನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे वृषोत्सर्गं करोति यः । पुष्करेषु सुपुण्येषु सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ ಯೋಗವಿರುವಾಗ, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕರ ಪುಷ್ಕರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 72

एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् । यजेत वाऽश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत्

ಬಹು ಪುತ್ರರನ್ನು ಬಯಸಬೇಕು—ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದರೂ ಗಯೆಗೆ ಹೋಗಿದರೆ; ಅಥವಾ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೆ; ಇಲ್ಲವೆ ನೀಲವರ್ಣದ ವೃಷಭವನ್ನು ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿದರೆ.

Verse 73

एकतः सर्वतीर्थानि सर्वदानानि चैकतः । एकतस्तु वृषोत्सर्गः कार्तिक्यां पुष्करेषु च

ಒಂದು ಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳು; ಆದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಒಂದೇ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ (ಅವುಗಳಿಗಿಂತ ಮಹತ್ತರ)ವಾಗಿದೆ.

Verse 74

यश्चैतच्छुणुयान्नित्यं पठेद्वा श्रद्धयान्वितः । संप्राप्य सर्वकामान्वै ब्रह्मलोके महीयते

ಯನು ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಶ್ರವಣಮಾಡುವನೋ ಅಥವಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪಠಿಸುವನೋ, ಅವನು ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವನು।