Pañca-prakṛti-nirūpaṇa and Mantra-vidhi: Rādhā, Mahālakṣmī, Durgā, Sarasvatī, Sāvitrī; plus Sāvitrī-Pañjara

Verse 1

श्रीशौनक उवाच । साधु सूत महाभागः जगदुद्धारकारकम् । महातंत्रविधानं नः कुमारोक्तं त्वयोदितम् ॥ १ ॥

ಶ್ರೀಶೌನಕನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ಸೂತನೇ! ಸಾಧು, ಸಾಧು. ಕುಮಾರರು ಉಪದೇಶಿಸಿದ, ಜಗದುದ್ಧಾರಕರವಾದ ಮಹಾತಂತ್ರವಿಧಾನವನ್ನು ನೀನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀ.

Verse 2

अलभ्यमेतत्तंत्रेषु पुराणेष्वपि मानद । यदिहोदितमस्मभ्यं त्वयातिकरुणात्मना ॥ २ ॥

ಹೇ ಮಾನದ! ಈ ಉಪದೇಶವು ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ದುರ್ಲಭ; ಆದರೂ ಅತಿಕರುಣಾತ್ಮನಾದ ನೀನು ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹೇಳಿದೆ.

Verse 3

नारदो भगवान्सूत लोकोद्धरणतत्परः । भूयः पप्रच्छ किं साधो कुमारं विदुषां वरम् ॥ ३ ॥

ಹೇ ಸೂತ! ಲೋಕೋದ್ಧರಣದಲ್ಲಿ ಸದಾ ತತ್ಪರನಾದ ಭಗವಾನ್ ನಾರದನು ಮತ್ತೆ ಸಾಧುವಾದ, ವಿದ್ಯಾವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕುಮಾರನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 4

सूत उवाच । श्रुत्वा स नारदो विप्राः युग्मनामसहस्रकम् । सनत्कुमारमप्याह प्रणम्य ज्ञानिनां वरम् ॥ ४ ॥

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಯುಗ್ಮನಾಮಗಳ ಸಹಸ್ರಕವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾರದನು ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸನತ್ಕುಮಾರನಿಗೂ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 5

नारद उवाच । ब्रह्मंस्त्वया समाख्याता विधयस्तंत्रचोदिताः । तत्रापि कृष्णमंत्राणां वैभवं ह्युदितं महत् ॥ ५ ॥

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಧಿ-ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನೀವು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಅದರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಕೃಷ್ಣಮಂತ್ರಗಳ ಮಹಾ ವೈಭವವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ।

Verse 6

या तत्र राधिकादेवी सर्वाद्या समुदाहृता । तस्या अंशावताराणां चरितं मंत्रपूर्वकम् ॥ ६ ॥

ಅಲ್ಲಿ ರಾಧಿಕಾದೇವಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಆದ್ಯೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವಳ ಅಂಶಾವತಾರಗಳ ಚರಿತೆಯನ್ನು ಯಥೋಚಿತ ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ (ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ) ಹೇಳಬೇಕು।

Verse 7

तंत्रोक्तं वद सर्वज्ञ त्वामहं शरणं गतः । शक्तेस्तंत्राण्यनेकानि शिवोक्तानि मुनीश्वर ॥ ७ ॥

ಹೇ ಸರ್ವಜ್ಞನೇ! ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನನಗೆ ಬೋಧಿಸು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರನೇ! ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅನೇಕ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಶಿವನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 8

यानि तत्सारमुद्धृत्य साकल्येनाभिधेहि नः । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य नारदस्य महात्मनः ॥ ८ ॥

ಅವುಗಳ ಸಾರವನ್ನು ತೆಗೆದು ನಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳು. ಆ ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ…

Verse 9

सनत्कुमारः प्रोवाच स्मृत्वा राधापदांबुजम् । सनत्कुमार उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि राधांशानां समुद्भवम् ॥ ९ ॥

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ರಾಧೆಯ ಪದಕಮಲಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು— “ನಾರದಾ, ಕೇಳು; ರಾಧೆಯ ಅಂಶಗಳ ಉದ್ಭವವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ।”

Verse 10

शक्तीनां परमाश्चर्यं मंत्रसाधनपूर्वकम् । या तु राधा मया प्रोक्ता कृष्णार्द्धांगसमुद्भवा ॥ १० ॥

ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಪರಮ ಆಶ್ಚರ್ಯ—ಮಂತ್ರಸಾಧನೆಯ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ಲಭಿಸುವುದು—ನಾನು ಹೇಳಿದ ಆ ರಾಧೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಅರ್ಧಾಂಗದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು।

Verse 11

गोलोकवासिनी सा तु नित्या कृष्णसहायिनी । तेजोमंडलमध्यस्था दृश्यादृश्यस्वरूपिणी ॥ ११ ॥

ಅವಳು ಗೋಲೋಕವಾಸಿನಿ, ನಿತ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸಹಾಯಿನಿ; ತೇಜೋಮಂಡಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ, ಅವಳ ಸ್ವರೂಪ ದೃಶ್ಯವೂ ಅದೃಶ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ।

Verse 12

कदाचित्तु तया सार्द्धं स्थितस्य मुनिसत्तम । कृष्णस्य वामभागात्तु जातो नारायणः स्वयम् ॥ १२ ॥

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಒಮ್ಮೆ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನ ವಾಮಭಾಗದಿಂದ ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು।

Verse 13

राधिकायाश्च वामांगान्महालक्ष्मीर्बभूव ह । ततः कृष्णो महालक्ष्मीं दत्त्वा नारायणाय च ॥ १३ ॥

ರಾಧಿಕೆಯ ವಾಮಾಂಗದಿಂದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು; ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನಾರಾಯಣನಿಗೂ ಅರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 14

वैकुंठे स्थापयामास शश्वत्पालनकर्मणि । अथ गोलोकनाथस्य लोम्नां विवरतो मुने ॥ १४ ॥

ಅವನು ಅವರನ್ನು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ರಕ್ಷಣಾ-ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಅನಂತರ, ಓ ಮುನಿಯೇ, ಗೋಲೋಕನಾಥನ ರೋಮಕೂಪಗಳಿಂದ…॥೧೪॥

Verse 15

जातुश्चासंख्यगोपालास्तेजसा वयसा समाः । प्राणतुल्यप्रियाः सर्वे बभूवुः पार्षदा विभोः ॥ १५ ॥

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಸಂಖ್ಯ ಗೋಪಾಲರು, ತೇಜಸ್ಸಲ್ಲಿಯೂ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನರು, ಪ್ರಾಣದಂತೆ ಪ್ರಿಯರು—ಅವರೆಲ್ಲಾ ವಿಭುವಿನ ಪಾರ್ಷದರಾದರು॥೧೫॥

Verse 16

राधांगलोमकूपेभ्ये बभूवुर्गोपकन्यकाः । राधातुल्याः सर्वतश्च राधादास्यः प्रियंवदाः ॥ १६ ॥

ರಾಧೆಯ ಅಂಗದ ರೋಮಕೂಪಗಳಿಂದ ಗೋಪಕನ್ಯೆಯರು ಉದ್ಭವಿಸಿದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ರಾಧಾಸಮಾನರು, ರಾಧೆಯ ದಾಸಿಯರು, ಮಧುರವಚನಿಗಳಾಗಿದ್ದರು॥೧೬॥

Verse 17

एतस्मिन्नंतरे विप्र सहसा कृष्णदेहतः । आविर्बभूव सा दुर्गा विष्णुमाया सनातनी ॥ १७ ॥

ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಸಹಸಾ ಕೃಷ್ಣದೇಹದಿಂದ ಆ ದುರ್ಗೆ ಅವಿರ್ಭವಿಸಿದಳು—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸನಾತನ ಮಾಯೆ॥೧೭॥

Verse 18

देवीनां बीजरूपां च मूलप्रकृतिरीश्वरी । परिपूर्णतमा तेजः स्वरूपा त्रिगुणात्मिका ॥ १८ ॥

ಅವಳು ದೇವಿಯರ ಬೀಜರೂಪ, ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿ ಎಂಬ ಈಶ್ವರಿ; ಪರಿಪೂರ್ಣತಮ, ತೇಜಸ್ಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಿಕೆ॥೧೮॥

Verse 19

सहस्रभुजसंयुक्ता नानाशस्त्रा त्रिलोचना । या तु संसारवृक्षस्य बीजरूपा सनातनी ॥ १९ ॥

ಅವಳು ಸಹಸ್ರಭುಜಸಂಯುಕ್ತೆ, ನಾನಾವಿಧ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಣಿ, ತ್ರಿನೇತ್ರಿ; ಅವಳೇ ಸನಾತನೀ ದೇವಿ, ಸಂಸಾರವೃಕ್ಷದ ಬೀಜರೂಪೆ।

Verse 20

रत्नसिंहासनं तस्यै प्रददौ राधिकेश्वरः । एतस्मिन्नंतरे तत्र सस्त्रीकस्तु चतुर्मुखः ॥ २० ॥

ರಾಧಿಕೇಶ್ವರನು ಅವಳಿಗೆ ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅದೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದನು।

Verse 21

ज्ञानिनां प्रवरः श्रीमान् पुमानोंकारमुच्चरन् । कमंडलुधरो जातस्तपस्वी नाभितो हरेः ॥ २१ ॥

ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಪುರುಷನು ‘ಓಂ’ಕಾರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತ, ಕಮಂಡಲುದಾರಿಯಾದ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು)ನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದನು।

Verse 22

स तु संस्तूय सर्वेशं सावित्र्या भार्यया सह । निषसादासने रम्ये विभोस्तस्याज्ञया मुने ॥ २२ ॥

ನಂತರ ಅವನು ಸರ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಹೇ ಮುನೇ, ಪತ್ನಿ ಸಾವಿತ್ರಿಯೊಡನೆ, ಆ ವಿಭುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಸುಂದರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು।

Verse 23

अथ कृष्णो महाभाग द्विधारूपो बभूव ह । वामार्द्धांगो महादेवो दक्षार्द्धो गोपिकापतिः ॥ २३ ॥

ಅನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ದ್ವಿಧಾರೂಪನಾದನು; ಅವನ ಎಡಾರ್ಧ ಮಹಾದೇವ (ಶಿವ)ನಾಗಿ, ಬಲಾರ್ಧ ಗೋಪಿಕಾಪತಿ (ಕೃಷ್ಣ)ನಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು।

Verse 24

पंचवक्त्रस्त्रिनेत्रोऽसौ वामार्द्धागो मुनीश्वः । स्तुत्वा कृष्णं समाज्ञप्तो निषसाद हरेः पुरः ॥ २४ ॥

ಆ ಮುನೀಶ್ವರನು—ಪಂಚವಕ್ತ್ರ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ವಾಮಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವೀರೂಪಧಾರಿ—ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಆಜ್ಞೆ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಹರಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು।

Verse 25

अथ कृष्णश्चतुर्वक्त्रं प्राह सृष्टिं कुरु प्रभो । सत्यलोके स्थितो नित्यंगच्छ मांस्मर सर्वदा ॥ २५ ॥

ಅನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರ ಪ್ರಭುವಾದ (ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ) ಹೇಳಿದನು—“ಪ್ರಭೋ, ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡು. ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಹೊರಟು, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು.”

Verse 26

एवमुक्तस्तु हरिणा प्रणम्य जगदीश्वरम् । जगाम भार्यया साकं स तु सृष्टिं करोति वै ॥ २६ ॥

ಹರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ಜಗದೀಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಹೊರಟನು; ನಿಜಕ್ಕೂ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು।

Verse 27

पितास्माकं मुनिश्रेष्ठ मानसीं कल्पदैहिकीम् । ततः पश्चात्पंचवक्त्रं कृष्णं प्राह महामते ॥ २७ ॥

ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮೊದಲು ಮಾನಸಿಕ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು, ನಂತರ ದೇಹರೂಪ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸೃಜಿಸಿದನು. ಆಮೇಲೆ, ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಪಂಚವಕ್ತ್ರ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 28

दुर्गां गृहाण विश्वेश शिवलोके तपश्वर । यावत्सृष्टिस्तदंते तु लोकान्संहर सर्वतः ॥ २८ ॥

ಹೇ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ, ಹೇ ತಪೇಶ್ವರ, ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ದುರ್ಗೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸು; ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು (ಲಯಗೊಳಿಸು)।

Verse 29

सोऽपि कृष्णं नमस्तृत्य शिवलोकं जगाम ह । ततः कालांतरे ब्रह्मन्कृष्णस्य परमात्मनः ॥ २९ ॥

ಅವನು ಸಹ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ನಂತರ ಕೆಲಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಪರಮಾತ್ಮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 30

वक्त्रात्सरस्वती जाता वीणापुस्तकधारिणी । तामादिदेश भगवान् वैकुंठं गच्छ मानदे ॥ ३० ॥

ಮುಖದಿಂದ ವೀಣೆ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಸರಸ್ವತಿ ಜನಿಸಿದಳು. ಆಗ ಭಗವಂತನು ಆಕೆಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು—“ಓ ಮಾನದೇ, ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋಗು.”

Verse 31

लक्ष्मीसमीपे तिष्ठ त्वं चतुर्भुजसमाश्रया । सापि कृष्णं नमस्कृत्य गता नारायणांतिकम् ॥ ३१ ॥

“ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ನಿಂತು, ಚತುರ್ಭುಜ ಪ್ರಭುವಿನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯು.” ಆಕೆಯೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾರಾಯಣನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋದಳು.

Verse 32

एवं पञ्चविधा जाता सा राधा सृष्टिकारणम् । आसां पूर्णस्वरूपाणां मंत्रध्यानार्चनादिकम् ॥ ३२ ॥

ಈ ರೀತಿ ರಾಧೆ ಪಂಚವಿಧ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದಳು; ಅವಳೇ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರಣ. ಅವಳ ಈ ಪೂರ್ಣಸ್ವರೂಪಗಳಿಗಾಗಿ ಮಂತ್ರಜಪ, ಧ್ಯಾನ, ಅರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದ ಉಪಾಸನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 33

वदामि श्रृणु विप्रेद्रं लोकानां सिद्धिदायकम् । तारः क्रियायुक् प्रतिष्ठा प्रीत्याढ्या च ततः परम् ॥ ३३ ॥

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಕೇಳು, ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ—ಜನರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಕ್ರಮವನ್ನು. ಮೊದಲು ‘ತಾರ’, ನಂತರ ವಿಧಿಯುಕ್ತ ಕ್ರಿಯೆ, ನಂತರ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಆಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿ; ಇವುಗಳಿಗೂ ಮೀರಿದ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವಿದೆ.

Verse 34

ज्ञानामृता क्षुधायुक्ता वह्निजायांतकतो मनुः । सुतपास्तु ऋषिश्छन्दो गायत्री देवता मनोः ॥ ३४ ॥

“ಜ್ಞಾನಾಮೃತಾ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಮನು ವಹ್ನಿಜಾಯಾಂತಕೃತ; ಋಷಿ ಸುತಪಾ; ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ; ಅಧಿದೇವತೆ ಮನಸ್ಸು (ಮನಃ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 35

राधिका प्रणवो बीजं स्वाहा शक्तिरुदाहृता । षडक्षरैः षडंगानि कुर्याद्विन्दुविभूषितैः ॥ ३५ ॥

‘ರಾಧಿಕಾ’ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರ; ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಅದರ ಬೀಜ; ‘ಸ್ವಾಹಾ’ ಅದರ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬಿಂದುಭೂಷಿತ ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಷಡಂಗ-ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 36

ततो ध्यायन्स्वहृदये राधिकां कृष्णभामिनीम् । श्वेतचंपकवर्णाभां कोटिचन्द्रसमप्रभाम् ॥ ३६ ॥

ನಂತರ ಸಾಧಕನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯೆ ರಾಧಿಕೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಶ್ವೇತ ಚಂಪಕ ಪುಷ್ಪವರ್ಣದವಳು, ಕೋಟಿ ಚಂದ್ರರ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವಳು.

Verse 37

शरत्पार्वणचन्द्रास्यां नीलेंदीवरलोचनाम् । सुश्रोणीं सुनितंबां च पक्वबिंबाधरांबराम् ॥ ३७ ॥

ಅವಳ ಮುಖ ಶರದ್ ಪರ್ವದ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ, ಕಣ್ಣುಗಳು ನೀಲ ಇಂದೀವರದಂತೆ; ನಡು ಸುಂದರ, ನಿತಂಬಗಳು ಸುಗಠಿತ, ತುಟಿಗಳು ಪಕ್ವ ಬಿಂಬಫಲದಂತೆ ರಕ್ತಿಮ ಹಾಗೂ ಮನೋಹರ.

Verse 38

मुक्ताकुंदाभदशनां वह्निशुद्धांशुकान्विताम् । रत्नकेयूरवलयहारकुण्डलशोभिताम् ॥ ३८ ॥

ಅವಳ ದಂತಗಳು ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ಕುಂದಕಳಿ ಹೂವಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ; ಅಗ್ನಿಶುದ್ಧ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ರತ್ನಮಯ ಕೇಯೂರ, ವಲಯ, ಹಾರ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 39

गोपीभिः सुप्रियाभिश्च सेवितां श्वेतचामरैः । रासमंडलमध्यस्थां रत्नसिंहासनस्थिताम् ॥ ३९ ॥

ಪ್ರಿಯ ಗೋಪಿಯರಿಂದ ಸೇವಿತನಾಗಿ, ಶ್ವೇತ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ವೀಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ರಾಸಮಂಡಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನನಾದ (ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ) ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 40

ध्यात्वा पुष्पांजलिं क्षिप्त्वा पूजयेदुपचारकैः । लक्षषट्कं जपेन्मंत्रं तद्दशांशं हुनेत्तिलैः ॥ ४० ॥

ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಪುಷ್ಪಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮಂತ್ರವನ್ನು ಆರು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ಅದರ ದಶಾಂಶವನ್ನು ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 41

आज्याक्तैर्मातृकापीठे पूजा चावरणैः सह । षट्कोणेषु षडंगानि तद्बाह्येऽष्टदले यजेत् ॥ ४१ ॥

ತುಪ್ಪದಿಂದ ಲೇಪಿತ ಮಾತೃಕಾ-ಪೀಠದಲ್ಲಿ, ಆವರಣಗಳೊಡನೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಷಟ್ಕೋಣಗಳಲ್ಲಿ ಷಡಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಯಜಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಹೊರಗೆ ಅಷ್ಟದಳ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 42

मालावतीं माधवीं च रत्नमालां सुशीलिकाम् । ततः शशिकलां पारिजातां पद्मावतीं तथा ॥ ४२ ॥

ಮಾಲಾವತಿ, ಮಾಧವಿ, ರತ್ನಮಾಲಾ, ಸುಶೀಲಿಕಾ; ನಂತರ ಶಶಿಕಲಾ, ಪಾರಿಜಾತಾ ಹಾಗೂ ಪದ್ಮಾವತಿ—ಎಂದು (ಹೆಸರುಗಳು) ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 43

सुंदरीं च क्रमात्प्राच्यां दिग्विदिक्षु ततो बहिः । इन्द्राद्यान्सायुधानिष्ट्वा विनियोगांस्तु साधयेत् ॥ ४३ ॥

ನಂತರ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಆಯುಧಗಳೊಡನೆ ಪೂಜಿಸಿ, ನಿಗದಿತ ವಿನಿಯೋಗಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 44

राधा कृष्णप्रिया रासेश्वरी गोपीगणाधिपा । निर्गुणा कृष्णपूज्या च मूलप्रकृतिरीश्वरी ॥ ४४ ॥

ರಾಧೆ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯೆ, ರಾಸಲೀಲೆಯ ಅಧೀಶ್ವರಿ ಹಾಗೂ ಗೋಪೀಗಣದ ಅಧಿಪತಿ. ಅವಳು ಗುಣಾತೀತಳು; ಕೃಷ್ಣನೂ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿಯ ಈಶ್ವರಿ.

Verse 45

सर्वेश्वरी सर्वपूज्या वैराजजननी तथा । पूर्वाद्याशासु रक्षंतु पांतु मां सर्वतः सदा ॥ ४५ ॥

ಸರ್ವೇಶ್ವರಿ, ಸರ್ವಪೂಜ್ಯೆ ಹಾಗೂ ವೈರಾಜಜನನಿ ದೇವಿ ಪೂರ್ವಾದಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಸದಾ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

Verse 46

त्वं देवि जगतां माता विष्णुमाया सनातनी । कृष्णमायादिदेवी च कृष्णप्राणाधिके शुभे ॥ ४६ ॥

ಹೇ ದೇವಿ, ನೀನು ಜಗತ್ತಿನ ಮಾತೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸನಾತನ ಮಾಯೆ. ನೀನು ಕೃಷ್ಣಮಾಯೆಯ ಆದಿದೇವಿಯೂ ಹೌದು; ಹೇ ಶುಭೆ, ನೀನು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಪ್ರಿಯೆ.

Verse 47

कष्णभक्तिप्रदे राधे नमस्ते मंगलप्रदे । इति सम्प्रार्थ्य सर्वेशीं स्तुत्वा हृदि विसर्जयेत् ॥ ४७ ॥

ಹೇ ರಾಧೆ, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವಳೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ನೀ ಮಂಗಳಪ್ರದೆ. ಹೀಗೆ ಸರ್ವೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 48

एवं यो भजते राधां सर्वाद्यां सर्वमंगलाम् । भुक्त्वेह भोगानखिलान्सोऽन्ते गोलोकमाप्नुयात् ॥ ४८ ॥

ಈ ರೀತಿ ಸರ್ವಾದ್ಯೆ, ಸರ್ವಮಂಗಳಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾದ ರಾಧೆಯನ್ನು ಭಜಿಸುವವನು, ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭೋಗಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೋಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

अथ तुभ्यं महालक्ष्म्या विधानं वच्मि नारद । यदाराधनतो भूयात्साधको भुक्तिमुक्तिमान् ॥ ४९ ॥

ಇದೀಗ ಓ ನಾರದಾ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಆಕೆಯ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಸಾಧಕನು ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ಎರಡನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 50

लक्ष्मीमायाकामवाणीपूर्वा कमलवासिनी । ङेंता वह्निप्रियांतोऽयं मंत्रकल्पद्रुमः परः ॥ ५० ॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಮಾಯಾ, ಕಾಮ, ವಾಣಿ—ಈ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ‘ಕಮಲವಾಸಿನಿ’ ಪದಯುಕ್ತವಾಗಿ, ‘ಙೇಂತಾ’ ಮತ್ತು ‘ವಹ್ನಿಪ್ರಿಯಾ’ಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವದು—ಇದೇ ಪರಮ ‘ಮಂತ್ರ-ಕಲ್ಪದ್ರುಮ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 51

ऋषिर्नारायणश्चास्य छन्दो हि जगती तथा । देवता तु महालक्ष्मीर्द्विद्विवर्णैः षडंगकम् ॥ ५१ ॥

ಈ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಋಷಿ ನಾರಾಯಣ, ಛಂದಸ್ಸು ಜಗತೀ, ದೇವತೆ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ. ಇದರ ಷಡಂಗ-ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಜೋಡಿ ಜೋಡಿ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 52

श्वेतचंपकवर्णाभां रत्नभूषणभूषिताम् । ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकातराम् ॥ ५२ ॥

ಆಕೆ ಶ್ವೇತ ಚಂಪಕ ಪುಷ್ಪವರ್ಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾಗಿದ್ದಳು; ಸೌಮ್ಯ ನಗುವಿನಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನಮುಖಳಾಗಿ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಆತುರಳಾಗಿದ್ದಳು।

Verse 53

बिभ्रतीं रत्नमालां च कोटिचंद्रसमप्रभाम् । ध्यात्वा जपेदर्कलक्षं पायसेन दशांशतः ॥ ५३ ॥

ರತ್ನಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೋಟಿ ಚಂದ್ರರ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅರ್ಕ-ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಪಾಯಸದಿಂದ ದಶಾಂಶ ಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 54

जुहुयादेधिते वह्नौ श्रीदृकाष्टैः समर्चयेत् । नवशक्तियुते पीठे ह्यंगैरावरणैः सह ॥ ५४ ॥

ಸುಪ್ರಜ್ವಲಿತ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ‘ಶ್ರೀದೃಕ್’ ಅಷ್ಟಕದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು. ನವಶಕ್ತಿಯುಕ್ತ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಅಂಗಮಂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಆವರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜೆ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು॥

Verse 55

विभूतिरुन्नतिः कांतिः सृष्टिः कीर्तिश्च सन्नतिः । व्याष्टिरुत्कृष्टिर्ऋद्धिश्च संप्रोक्ता नव शक्तयः ॥ ५५ ॥

ವಿಭೂತಿ, ಉನ್ನತಿ, ಕಾಂತಿ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಕೀರ್ತಿ, ಸನ್ನತಿ, ವ್ಯಾಷ್ಟಿ, ಉತ್ಕೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಋದ್ಧಿ—ಇವುಗಳೇ ನವ ಶಕ್ತಿಗಳೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ॥

Verse 56

अत्रावाह्य च मूलेन मूर्तिं संकल्प्य साधकः । षट् कोणेषु षडंगानि दक्षिणे तु गजाननम् ॥ ५६ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ, ಸಾಧಕನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಷಟ್ಕೋಣಗಳಲ್ಲಿ ಷಡಂಗ-ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಗಜಾನನ (ಗಣೇಶ)ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು॥

Verse 57

वामे कुसुमधन्वानं वसुपत्रे ततो यजेत् । उमां श्रीं भारतीं दुर्गां धरणीं वेदमातरम् ॥ ५७ ॥

ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಸುಪತ್ರದ ಮೇಲೆ ಕುಸುಮಧನ್ವ (ಕಾಮದೇವ)ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಉಮಾ, ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ), ಭಾರತಿ (ಸರಸ್ವತಿ), ದುರ್ಗಾ, ಧರಣಿ ಮತ್ತು ವೇದಮಾತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು॥

Verse 58

देवीमुषां च पूर्वादौ दिग्विदिक्षु क्रमेण हि । जह्नुसूर्यसुते पूज्ये पादप्रक्षालनोद्यते ॥ ५८ ॥

ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಹಾಗೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ದೇವಿ ಉಷಾ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಪೂಜ್ಯರಾದ ಜಹ್ನು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಸುತೆ ಮೊದಲಾದವರಿಗೆ ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು॥

Verse 59

शंखपद्मनिधी पूज्यौ पार्श्वयोर्घृतचामरौ । धृतातपत्रं वरुणं पूजयेत्पश्चिमे ततः ॥ ५९ ॥

ಎರಡು ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಲೇಪಿತ ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಪದ್ಮ ಎಂಬ ನಿಧಿದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಛತ್ರ ಧರಿಸಿದ ವರುಣದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 60

संपूज्य राशीन्परितो यथास्थानं नवग्रहान् । चतुर्दन्तैरावतादीन् दिग्विदिक्षु ततोऽर्चयेत् ॥ ६० ॥

ಸುತ್ತಮುತ್ತ ರಾಶಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಯಥಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನವಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಚತುರ್ಧಂತ ಐರಾವತಾದಿ ಗಜಗಳನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 61

तद्बहिर्लोकपालांश्च तदस्त्राणि च तद्बहिः । दूर्वाभिराज्यसिक्ताभिर्जुहुयादायुषे नरः ॥ ६१ ॥

ಆ (ಅಂತರಂಗ ವಿಧಿ)ಯ ಹೊರಗೆ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು, ಮತ್ತೆ ಅದರ ಹೊರಗೆ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ದೂರ್ವೆಯಿಂದ ಆಯುಷ್ಯಾರ್ಥ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 62

गुडूचीमाज्यसंसिक्तां जुहुयात्सप्तवासरम् । अषअटोत्तरसहस्रं यः स जीवेच्छरदां शतम् ॥ ६२ ॥

ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ತುಪ್ಪ ಲೇಪಿತ ಗುಡೂಚಿಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಿ, ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ಸಹಸ್ರ (8008) ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವವನು ನೂರು ಶರದೃತುಗಳು (ಪೂರ್ಣ ಶತಾಯು) ಬದುಕುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 63

हुत्वा तिलान्घृताभ्यक्तान्दीर्घमायुष्यमाप्नुयात् । आरभ्यार्कदिनं मंत्री दशाहं घृतसंप्लुतः ॥ ६३ ॥

ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಕ್ತವಾದ ಎಳ್ಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಿಸಿದರೆ ದೀರ್ಘಾಯು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಭಾನುವಾರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಮಂತ್ರಜಪಕನು ಹತ್ತು ದಿನ ತುಪ್ಪಾಧಾರಿತ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು।

Verse 64

जुहुयादर्कसमिधः शरीरारोग्यसिद्धये । शालिभिर्जुह्वतो नित्यमष्टोत्तरसहस्रकम् ॥ ६४ ॥

ದೇಹಾರೋಗ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅರ್ಕ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಶಾಳಿ ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡುವವನು ನಿತ್ಯ ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

Verse 65

अचिरादेव महती लक्ष्मी संजायते ध्रुवम् । उषाजा जीनालिकेररजोभिर्गृतमिश्रितैः ॥ ६५ ॥

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೀನಾಲಿಕೇರದ ರಜವನ್ನು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿಸಿ (ಲೇಪನ/ಪ್ರಯೋಗ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 66

हुनेदष्टोत्तरशतं पायसाशी तु नित्यशः । मण्डलाज्जायते सोऽपि कुबेर इव मानवः ॥ ६६ ॥

ನಿತ್ಯ ನೂರ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪಾಯಸವನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಆ ಮಂಡಲದಿಂದ ಅವನು ಕೂಡ ಕುಬೇರನಂತೆ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 67

हविषा गुडमिश्रेण होमतो ह्यन्नवान्भवेत् । जपापुष्पाणि जुहुयादष्टोत्तरसहस्रकम् ॥ ६७ ॥

ಬೆಲ್ಲ ಮಿಶ್ರಿತ ಹವಿಸಿನಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಅನ್ನಸಂಪತ್ತು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಜಪಾ (ಹಿಬಿಸ್ಕಸ್) ಹೂಗಳನ್ನು ಸಹ ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 68

तांबूलरससंमिश्रं तद्भस्मतिलकं चरेत् । चतुर्णामपि वर्णानां मोहनाय द्विजोत्तमः ॥ ६८ ॥

ತಾಂಬೂಲ ರಸದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿಸಿ ಆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ತಿಲಕವಾಗಿ ಧರಿಸಬೇಕು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳವರನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 69

एवं यो भजते लक्ष्मीं साधकेंद्रो मुनीश्वर । सम्पदस्तस्य जायंते महालक्ष्मीः प्रसीदति ॥ ६९ ॥

ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಯನ್ನು ಭಜಿಸುವ ಸಾಧಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಸಂಪತ್ತುಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 70

देहांते वैष्णवं धाम लभते नात्र संशयः । या तु दुर्गा द्विजश्रेष्ठ शिवलोकं गता सती ॥ ७० ॥

ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವನು ವೈಷ್ಣವ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದುರ್ಗೆಯೆಂದು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ಸತೀ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 71

सा शिवाज्ञामनुप्राप्य दिव्यलोकं विनिर्ममे । देवीलोकेति विख्यातं सर्वलोकविलक्षणम् ॥ ७१ ॥

ಅವಳು ಶಿವಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಒಂದು ದಿವ್ಯಲೋಕವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಳು; ಅದು ‘ದೇವೀ-ಲೋಕ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ.

Verse 72

तत्र स्थिता जगन्माता तपोनियममास्थिता । विविधान् स्वावतारान्हि त्रिकाले कुरुतेऽनिशम् ॥ ७२ ॥

ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಜಗನ್ಮಾತೆ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ, ತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತನ್ನ ವಿವಿಧ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 73

मायाधिका ह्लादिनीयुक् चन्द्राढ्या सर्गिणी पुनः । प्रतिष्ठा स्मृतिसंयुक्ता क्षुधया सहिता पुनः ॥ ७३ ॥

ಅವಳು ಮಾಯಾಧಿಕ, ಹ್ಲಾದಿನೀ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳು, ಚಂದ್ರಗುಣದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿದ್ದು, ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡುವವಳೂ ಹೌದು. ಅವಳು ‘ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ’ಯಾಗಿ ಸ್ಮೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಕ್ಷುಧೆಯೊಂದಿಗೂ ಸಹಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 74

ज्ञानामृता वह्निजायांतस्ताराद्यो मनुर्मतः । ऋषिः स्याद्वामदेवोऽस्य छंदो गायत्रमीरितम् ॥ ७४ ॥

ಈ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ‘ಜ್ಞಾನಾಮೃತಾ’ ಮತ್ತು ‘ವಹ್ನಿಜಾಯಾಂತ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರನಾಮಗಳು ಅಂಗೀಕೃತ; ‘ತಾರಾದ್ಯ’ ಎಂಬುದು ಇದರ ಮನು (ಮಂತ್ರ-ಸಂಜ್ಞೆ) ಎಂದು ಮತ. ಇದರ ಋಷಿ ವಾಮದೇವ, ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ ಎಂದು ಘೋಷಿತ॥

Verse 75

देवता जगतामादिर्दुर्गा दुर्गतिनाशिनी । ताराद्येकैकवर्णेन हृदयादित्रयं मतम् ॥ ७५ ॥

ದೇವತೆಯಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನ ಆದಿಮೂಲರೂಪಿಣಿ, ದುರ್ಗತಿನಾಶಿನಿ ದುರ್ಗಾದೇವಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಳೆ. ‘ತಾರಾ’ದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಒಂದೊಂದೇ ವರ್ಣದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ‘ಹೃದಯ’ ಮೊದಲಾದ ತ್ರಯವೆಂದು ಮತ॥

Verse 76

त्रिभिर्वर्मेक्षण द्वाभ्यां सर्वैरस्त्रमुदीरितम् । महामरकतप्रख्यां सहस्रभुजमंडिताम् ॥ ७६ ॥

ಮೂರು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ವರ್ಮ (ಕವಚ) ಆಮಂತ್ರಣ; ಎರಡು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಶಸ್ತ್ರ ಉಚ್ಚಾರ; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸೇರಿ ಅಸ್ತ್ರವೆಂದು ಘೋಷಿತ—ಮಹಾಮರಕತದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಸಹಸ್ರಭುಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ॥

Verse 77

नानाशस्त्राणि दधतीं त्रिनेत्रां शशिशेखराम् । कंकणांगदहाराढ्यां क्वणन्नूपुरकान्विताम् ॥ ७७ ॥

ಅವಳು ನಾನಾವಿಧ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳು; ತ್ರಿನೇತ್ರೆ, ಶಶಿಶೇಖರೆ. ಕಂಕಣ, ಅಂಗದ, ಹಾರಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿ, ನಡೆಯುವಾಗ ಘಣಘಣಿಸುವ ನೂಪುರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು॥

Verse 78

किरीटकुंडलधरां दुर्गां देवीं विचिंतयेत् ॥ ७८ ॥

ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದುರ್ಗಾದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು॥

Verse 79

वसुलक्षं जपेन्मंत्रं तिलैः समधुरैर्हुनेत । पयोंऽधसा वा सहस्रं नवपद्मात्मके यजेत् ॥ ७९ ॥

ಎಂಟು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಿ, ಸಿಹಿ ಮಿಶ್ರಿತ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಥವಾ ಹಾಲು-ಮೊಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಾವಿರ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ನವಪದ್ಮಾಕಾರದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 80

प्रभा माया जया सूक्ष्मा विशुद्धानं दिनी पुनः । सुप्रभा विजया सर्वसिद्धिदा पीठशक्तयः ॥ ८० ॥

ಪ್ರಭಾ, ಮಾಯಾ, ಜಯಾ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಾ, ವಿಶುದ್ಧಾನಂದಿನೀ; ಮತ್ತೆ ಸುಪ್ರಭಾ, ವಿಜಯಾ, ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿದಾ—ಇವೆಯೇ ಪೀಠಾಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ಶಕ್ತಿಗಳು।

Verse 81

अद्भिर्ह्रस्वत्रयक्लीबरहितैः पूजयेदिमाः । प्रणवो वज्रनखदंष्ट्रायुधाय महापदात् ॥ ८१ ॥

ಮೂರು ಹ್ರಸ್ವ ಸ್ವರಗಳೂ ನಪುಂಸಕ ಧ್ವನಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ಜಲದಿಂದ ಇವುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮಹಾಪದದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ವಜ್ರ, ನಖ, ದಂಷ್ಟ್ರಾ ಆಯುಧಧಾರಿ ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ ಅನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸಬೇಕು।

Verse 82

सिंहाय वर्मास्त्रं हृञ्च प्रोक्तः सिंहमनुर्मुने । दद्यादासनमेतेन मूर्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ ८२ ॥

ಓ ಮುನಿಯೇ, ಸಿಂಹರೂಪಕ್ಕೆ ‘ಹೃಂ’ ಬೀಜವನ್ನು ಕವಚ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಆಸನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 83

अङ्गावृर्त्तिं पुराभ्यार्च्य शक्तीः पत्रेषु पूजयेत् । जया च विजया कीर्तिः प्रीतिः पश्चात्प्रभा पुनः ॥ ८३ ॥

ಮೊದಲು ಅಂಗಾವೃತ್ತಿ (ಅಂಗರಕ್ಷೆ) ಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ನಂತರ ಪತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಜಯಾ, ವಿಜಯಾ, ಕೀರ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿ; ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಭಾ।

Verse 84

श्रद्धा मेधा श्रुतिश्चैवस्वनामाद्यक्षरादिकाः । पत्राग्रेष्वर्चयेदष्टावायुधानि यथाक्रमात् ॥ ८४ ॥

ಶ್ರದ್ಧೆ, ಮೇಧೆ ಮತ್ತು ಶ್ರುತಿ ಸಹಿತ—ತನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ—ಎಲೆಗಳ ಅಗ್ರಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಎಂಟು ದಿವ್ಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 85

शंखचक्रगदाखङ्गपाशांकुशशरान्धनुः । लोकेश्वरांस्ततो बाह्ये तेषामस्त्राण्यनंतरम् ॥ ८५ ॥

ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆ, ಖಡ್ಗ, ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ, ಶರಗಳು ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸು—ಇವುಗಳ ನಂತರ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರ ಆಯುಧಗಳನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು।

Verse 86

इत्थं जपादिभिर्मंत्री मंत्रे सिद्धे विधानवित् । कुर्यात्प्रयोगानमुना यथा स्वस्वमनीषितान् ॥ ८६ ॥

ಈ ರೀತಿ ಜಪಾದಿ ಸಾಧನೆಗಳಿಂದ ಮಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಿಯಾದ ನಂತರ, ವಿಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ತನ್ನ-ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರೇತ ಉದ್ದೇಶಗಳಂತೆ ಅದೇ ಮಂತ್ರದ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 87

प्रतिष्ठाप्य विधानेन कलशान्नवशोभनान् । रत्नहेमादिसंयुक्तान्घटेषु नवसु स्थितान् ॥ ८७ ॥

ವಿಧಿಯಂತೆ ಒಂಬತ್ತು ಶೋಭನ ಕಲಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು—ರತ್ನ, ಹೇಮಾದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ—ಒಂಬತ್ತು ಘಟಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವವುಗಳನ್ನು।

Verse 88

मध्यस्थे पूजयेद्देवीमितरेषु जयादिकाः । संपूज्य गन्धपुष्पाद्यैरभिषिंचेन्नराधिपम् ॥ ८८ ॥

ಮಧ್ಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಇತರ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಜಯಾದಿಗಳನ್ನು. ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ರಾಜನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 89

राजा विजयते शत्रून्योऽधिको विजयश्रियम् । प्राप्नोत्रोगो दीर्घायुः सर्वव्याधिविवर्जितः ॥ ८९ ॥

ಅಂತಹ ರಾಜನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಜಯಶ್ರೀಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ನಿರೋಗಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವಂತನು, ಸರ್ವ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 90

वन्ध्याभिषिक्ता विधिनालभते तनयं वरम् । मन्त्रेणानेन संजप्तमाज्यं क्षुद्रग्रहापहम् ॥ ९० ॥

ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡ ವಂಧ್ಯಾ ಸ್ತ್ರೀ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಜಪಿಸಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ತುಪ್ಪವು ಕ್ಷುದ್ರಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪೀಡೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 91

गर्भिणीनां विशेषेण जप्तं भस्मादिकं तथा । जृंभश्वासे तु कृष्णस्य प्रविष्टेराधिकामुखम् ॥ ९१ ॥

ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ಭಸ್ಮಾದಿಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು. ಜಂಭೆ ಅಥವಾ ಉಸಿರಾಟದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಯ ತೆರೆಯ ಕಡೆಗೆ ಗಮನಿಸಬೇಕು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರವೇಶ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 92

या तु देवी समुद्भूता वीणापुस्तकधारिणी । तस्या विधानं विप्रेंद्र श्रृणु लोकोपकारकम् ॥ ९२ ॥

ವೀಣೆಯನ್ನೂ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೂ ಧರಿಸಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಆ ದೇವಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ಲೋಕೋಪಕಾರಕವಾದ ಅವಳ ಪೂಜಾವಿಧಾನವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 93

प्रणवो वाग्भवं माया श्रीः कामः शक्तिरीरिता । सरस्वती चतुर्थ्यंता स्वाहांतो द्वादशाक्षरः ॥ ९३ ॥

ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’, ವಾಗ್ಭವ, ಮಾಯಾ, ಶ್ರೀ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ‘ಶಕ್ತಿ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಚತುರ್ಥೀವಿಭಕ್ತಿಯ ‘ಸರಸ್ವತ್ಯೈ’ ಸೇರಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ‘ಸ್ವಾಹಾ’—ಇದು ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರ.

Verse 94

मनुर्नारायण ऋषिर्विराट् छन्दः समीरितम् । महासरस्वती चास्य देवता परिकीर्तिता ॥ ९४ ॥

ಈ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಋಷಿ ಮನು-ನಾರಾಯಣನೆಂದು, ಛಂದಸ್ಸು ವಿರಾಟ್ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದರ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ದೇವತೆ ಮಹಾ-ಸರಸ್ವತೀ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 95

वाग्भवेन षडंगानि कृत्वा वर्णान्न्यसेद् बुधः । ब्रह्मरंध्रे न्यसेत्तारं लज्जां भ्रूमध्यगां न्यसेत् ॥ ९५ ॥

ವಾಗ್ಭವ ಬೀಜದಿಂದ ಷಡಂಗ-ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಜ್ಞಾನಿ ಸಾಧಕನು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ದೇಹದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ‘ತಾರಾ’ಯನ್ನು, ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಲಜ್ಜಾ’ಯನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು।

Verse 96

मुखनासादिकर्णेषु गुदेषु श्रीमुखार्णकान् । ततो वाग्देवतां ध्यायेद्वीणापुस्तकधारिणीम् ॥ ९६ ॥

ಮುಖ, ಮೂಗು, ಕಿವಿಗಳು ಹಾಗೂ ಗುದಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರೀ’ಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಶುಭ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ವೀಣಾ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕ ಧರಿಸಿದ ವಾಗ್ದೇವತೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 97

कर्पूरकुंदधवलां पूर्णचंद्रोज्ज्वलाननाम् । हंसाधिरूढां भालेंदुदिव्यालंकारशोभिताम् ॥ ९७ ॥

ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಕುಂದದಂತೆ ಧವಳ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮುಖವಳ; ಹಂಸದ ಮೇಲೆ ಆರೂಢಳಾಗಿ, ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಚಂದ್ರಚಿಹ್ನದ ಆಭರಣದಿಂದ ಶೋಭಿತಳಾದ ಅವಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 98

जपेद्द्वादशलक्षाणि तत्सहस्रं सितांबुजैः । नागचंपकपुष्पैर्वा जुहुयात्साधकोत्तमः ॥ ९८ ॥

ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧಕನು ಹನ್ನೆರಡು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಬಿಳಿ ಕಮಲಗಳಿಂದ—ಅಥವಾ ನಾಗಚಂಪಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ—ಸಾವಿರ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 99

मातृकोक्ते यजेत्पीठे वक्ष्यमाणक्रमेण ताम् । वर्णाब्जेनासनं दद्यान्मूर्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ ९९ ॥

ಮಾತೃಕಾ-ಪದ್ದತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಪೀಠದಲ್ಲಿ, ಮುಂದೆ ಹೇಳಲಿರುವ ಕ್ರಮದಂತೆ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ವರ್ಣ-ಕಮಲದಿಂದ ಆಸನ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವೀಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು/ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 100

देव्या दक्षिणतः पूज्या संस्कृता वाङ्मयी शुभा । प्राकृता वामतः पूज्या वाङ्मयीसर्वसिद्धिदा ॥ १०० ॥

ದೇವಿಯ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ-ಸ್ವರೂಪಿಣಿ ಶುಭ ವಾಙ್ಮಯಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಕೃತ-ಸ್ವರೂಪಿಣಿ ವಾಙ್ಮಯಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಅವಳು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿದಾಯಕಿ.

Verse 101

पूर्वमंगानि षट्कोणे प्रज्ञाद्याः प्रयजेद्बहिः । प्रज्ञा मेधा श्रुतिः शक्तिः स्मृतिर्वागीश्वरी मतिः ॥ १०१ ॥

ಷಟ್ಕೋಣದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಅಂಗಗಳು (ಉಪಾಂಗಗಳು) ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಹೊರಗೆ ಪ್ರಜ್ಞಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಪ್ರಜ್ಞಾ, ಮೇಧಾ, ಶ್ರುತಿ, ಶಕ್ತಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ವಾಗೀಶ್ವರಿ, ಮತಿ.

Verse 102

स्वस्तिश्चेति समाख्याता ब्रह्माद्यास्तदनंतरम् । लोकेशानर्चयेद्भूयस्तदस्त्राणि च तद्बहिः ॥ १०२ ॥

ಇದನ್ನು ‘ಸ್ವಸ್ತಿ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದರ ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ಅದರ ಹೊರಗೆ ಆ ದೇವತೆ/ವಿಧಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅಸ್ತ್ರಗಳು (ಮಂತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು)ನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 103

एवं संपूज्य वाग्देवीं साक्षाद्वाग्वल्लभो भवेत् । ब्रह्मचर्यरतः शुद्धः शुद्धदंतनखा दिकः ॥ १०३ ॥

ಈ ರೀತಿ ವಾಗ್ದೇವಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿದವನು, ಸాక్షಾತ್ ವಾಣಿಯ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ದಂತ-ನಖಾದಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 104

संस्मरन् सर्ववनिताः सततं देवताधिया । कवित्वं लभते धीमान् मासैर्द्वादशभिर्ध्रुवम् ॥ १०४ ॥

ದೇವತಾಭಾವದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿವ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸುವ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕವಿತ್ವಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 105

पीत्वा तन्मंत्रितं तोयं सहस्रं प्रत्यहं मुने । महाकविर्भवेन्मंत्री वत्सरेण न संशयः ॥ १०५ ॥

ಓ ಮುನಿಯೇ! ಆ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತವಾದ ನೀರನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾವಿರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕುಡಿದರೆ ಸಾಧಕನು ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಮಹಾಕವಿಯೂ ಮಂತ್ರನಿಪುಣನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 106

उरोमात्रोदके स्थित्वा ध्यायन्मार्तंडमंडले । स्थितां देवीं प्रतिदिनं त्रिसहस्रं जपेन्मनुम् ॥ १०६ ॥

ಎದೆಮಟ್ಟದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮಾರ್ತಾಂಡನ ಸೌರಮಂಡಲವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ ದೇವಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 107

लभते मंडलात्सिद्धिं वाचामप्रतिमां भुवि । पालाशबिल्वकुसुमैर्जुहुयान्मधुरोक्षितैः ॥ १०७ ॥

ಮಂಡಲವಿಧಿಯಿಂದ ಸಾಧಕನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಣಿಯ ಅಪ್ರತಿಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಜೇನು ಸಿಂಪಡಿಸಿದ ಪಲಾಶ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ವ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 108

समिद्भिर्वा तदुत्थाभिर्यशः प्राप्नोति वाक्पतेः । राजवृक्षसमुद्भूतैः प्रसूनैर्मधुराप्लुतैः ॥ १०८ ॥

ಅವುಗಳಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಧಕನು ವಾಕ್ಪತಿ (ವಾಣಿಯ ಅಧಿಪತಿ)ಯ ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ರಾಜವೃಕ್ಷದಿಂದ ಬಂದ ಸಿಹಿ ರಸದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ ಕೀರ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 109

सत्समिद्भिश्च जुहुयात्कवित्वमतुलं लभेत् । अथ प्रवक्ष्ये विप्रेंद्र सावित्रीं ब्रह्मणः प्रियाम् ॥ १०९ ॥

ಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ಯೋಗ್ಯ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಅತುಲ ಕಾವ್ಯಪ್ರತಿಭೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಈಗ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 110

यां समाराध्य ससृजे ब्रह्मा लोकांश्चराचरान् । लक्ष्मी माया कामपूर्वा सावित्री ङेसमन्विता ॥ ११० ॥

ಅವಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಚರಾಚರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅವಳೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಮಾಯೆ, ಕಾಮಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವವಾಗಿರುವ ಶಕ್ತಿ, ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಬೀಜಸಹಿತ ಸಾವಿತ್ರೀ.

Verse 111

स्वाहांतो मनुराख्यातः सावित्र्या वसुवर्णवान् । ऋषिर्ब्रह्मास्य गायत्री छंदः प्रोक्तं च देवता ॥ १११ ॥

‘ಸ್ವಾಹಾ’ಯಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಮಂತ್ರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಸಾವಿತ್ರೀ ವಸುಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಇದರ ಋಷಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರೀ, ಅಧಿದೇವತೆ ಸಾವಿತ್ರೀ ಎಂದು ಪ್ರೋಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 112

सावित्री सर्वदेवानां सावित्री परिकीर्तिता । हृदंतिकैर्ब्रह्म विष्णुरुद्रेश्वरसदाशिवैः ॥ ११२ ॥

ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಸಾರಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೃದಯಾಂತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ, ಈಶ್ವರ ಮತ್ತು ಸದಾಶಿವರೂ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 113

सर्वात्मना च ङेयुक्तैरंगानां कल्पनं मतम् । तप्तकांचनवर्णाभां ज्वलंतीं ब्रह्मतेजसा ॥ ११३ ॥

ಜ್ಞೇಯ ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವೇದಾಂಗಗಳ ಸರಿಯಾದ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಮತವಾಗಿದೆ—ಅದು ತಪ್ತ ಕಂಚನದ ವರ್ಣದಂತೆ, ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವಂತೆ ಕಾಣಲು.

Verse 114

ग्रीष्ममध्याह्नमार्तंडसहस्रसमविग्रहाम् । ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां रत्नभूषणभूषिताम् ॥ ११४ ॥

ಆಕೆಯ ರೂಪವು ಗ್ರೀಷ್ಮ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸಹಸ್ರ ಸೂರ್ಯರ ಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು; ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೃದು ಹಾಸ್ಯಯುಕ್ತ ಪ್ರಸನ್ನತೆ, ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿದ್ದಳು।

Verse 115

बह्निशुद्धांशुकाधानां भक्तानुग्रहकातराम् । सुखदां मुक्तिदां चैव सर्वसंपत्प्रदां शिवाम् ॥ ११५ ॥

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಯಾರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಸದಾ ಆತುರಳಾದ ಆಕೆ—ಸುಖದಾಯಿನಿ, ಮುಕ್ತಿದಾಯಿನಿ, ಸರ್ವಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವ ಶುಭಾ (ಶಿವಾ) ಆಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 116

वेदबीजस्वरूपां च ध्यायेद्वेदप्रसूं सतीम् । ध्यात्वैवं मण्डले विद्वान् त्रिकोणोज्ज्वलकर्णिके ॥ ११६ ॥

ವಿದ್ವಾನ್ ಸಾಧಕನು ವೇದಬೀಜಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ವೇದಗಳನ್ನು ಪ್ರಸವಿಸುವ ಸತೀ ದಿವ್ಯಮಾತೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಕೋಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಬೇಕು।

Verse 117

सौरे पीठे यजेद्देवीं दीप्तादिनवशक्तिभिः । मूलमंत्रेण क्लृप्तायां मूर्तौ देवीं प्रपूजयेत् ॥ ११७ ॥

ಸೌರ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತಾ ಮೊದಲಾದ ನವಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವಿಯನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ವಿಧಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 118

कोणेषु त्रिषु संपूज्या ब्राहृयाद्याः शक्तयो बहिः । आदित्याद्यास्ततः पूज्या उषादिसहिताः क्रमात् ॥ ११८ ॥

ಮೂರು ಕೋಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಮೊದಲಾದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಂಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉಷಾ ಮೊದಲಾದವರೊಂದಿಗೆ ಆದಿತ್ಯ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 119

ततः षडंगान्यभ्यर्च्य केसरेषु यथाविधि । प्रह्लादिनीं प्रभां पश्चान्नित्यां विश्वंभरां पुनः ॥ ११९ ॥

ನಂತರ ಕಮಲದ ಕೇಸರಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಷಡಂಗಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯರ್ಚಿಸಿ, ಅನಂತರ ಪ್ರಹ್ಲಾದಿನೀ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾ, ಮತ್ತೆ ನಿತ್ಯಾ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವಂಭರಾ ದೇವಿಯರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 120

विलासिनीप्रभावत्यौ जयां शांतां यजेत्पुनः । कांतिं दुर्गासरस्वत्यौ विद्यारूपां ततः परम् ॥ १२० ॥

ಮತ್ತೆ ವಿಲಾಸಿನೀ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವತೀ, ಹಾಗೆಯೇ ಜಯಾ ಮತ್ತು ಶಾಂತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು। ನಂತರ ಕಾಂತಿ, ದುರ್ಗಾ, ಸರಸ್ವತೀಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೂ ಪರವಾದ ವಿದ್ಯಾರೂಪಿಣೀ ದೇವಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 121

विशालसंज्ञितामीशां व्यापिनीं विमलां यजेत् । तमोपहारिणीं सूक्ष्मां विश्वयोनिं जयावहाम् ॥ १२१ ॥

‘ವಿಶಾಲಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಈಶ್ವರಿಯನ್ನು—ಸರ್ವವ്യാപಿನಿ, ವಿಮಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ತಮೋಹಾರಿಣಿ, ವಿಶ್ವಯೋನಿ ಮತ್ತು ಜಯಪ್ರದಾಯಿನಿ—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 122

पद्नालयां परां शोभां ब्रह्मरूपां ततोऽर्चयेत् । ब्राह्ययाद्याः शारणा बाह्ये पूजयेत्प्रोक्तलक्षणाः ॥ १२२ ॥

ನಂತರ ಪದ್ಮಾಲಯಾ—ಪರಮಶೋಭೆಯುಳ್ಳ, ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಿ—ದೇವಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು। ಹಾಗೆಯೇ ಮುಖ್ಯ ಪವಿತ್ರ ವಲಯದ ಹೊರಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಯಯಾ ಮೊದಲಾದ ಶಾರಣಾ ದೇವಿಯರನ್ನು ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಲಕ್ಷಣಗಳಂತೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 123

ततोऽभ्यर्च्येद् ग्रहान्बाह्ये शक्राद्यानयुधैः सह । इत्थमावरणैर्देवीः दशभिः परिपूजयेत् ॥ १२३ ॥

ನಂತರ ಹೊರ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮೊದಲಾದ ದೇವರನ್ನು ಅವರ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಭ್ಯರ್ಚಿಸಿ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹತ್ತು ಆವರಣಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವಿಯರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 124

अष्टलक्षं जपेन्मंत्रं तत्सहस्रं हुनेत्तिलैः । सर्वपापुविनिर्मुक्तो दीर्घमायुः स विंदति ॥ १२४ ॥

ಅಷ್ಟಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಸಹಸ್ರ ಹೋಮಾಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 125

अरुणाब्जैस्त्रिमध्वक्तैर्जुहुयादयुतं ततः । महालक्ष्मीर्भवेत्तस्य षण्मासान्नात्र संशयः ॥ १२५ ॥

ನಂತರ ತ್ರಿಮಧುವಿನಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದ ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಯುತ (ಹತ್ತು ಸಾವಿರ) ಹೋಮಾಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆರು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಅವನಿಗೆ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ।

Verse 126

ब्रह्मवृक्षप्रसूनैस्तु जुहुयाद्बाह्यतेजसे । बहुना किमिहोक्तेन यथावत्साधिता सती ॥ १२६ ॥

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಬಾಹ್ಯ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದೇನು? ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಧಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 127

साधकानामियं विद्या भवेत्कामदुधा मुने । अथ ते संप्रवक्ष्यामि रहस्यं परमाद्भुतम् ॥ १२७ ॥

ಓ ಮುನೇ, ಸಾಧಕರಿಗೆ ಈ ವಿದ್ಯೆ ಕಾಮಧೇನುವಿನಂತೆ ಇಷ್ಟಫಲ ನೀಡುವದು. ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಪರಮಾದ್ಭುತವಾದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 128

सावित्रीपंजरं नाम सर्वरक्षाकरं नृणाम् । व्योमकेशार्लकासक्तां सुकिरीटविराजिताम् ॥ १२८ ॥

ಇದು ‘ಸಾವಿತ್ರೀ ಪಂಜರ’ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಇದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸರ್ವರಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಕವಚ. ವ್ಯೋಮಸಮಾನ ಕೇಶವಳಾದ, ಆಭರಣಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾದ, ಸುಂದರ ಕಿರೀಟದಿಂದ ವಿರಾಜಮಾನಳಾದ ಸಾವಿತ್ರೀ।

Verse 129

मेघभ्रुकुटिलाक्रांतां विधिविष्णुशिवाननाम् । गुरुभार्गवकर्णांतां सोमसूर्याग्निलोचनाम् ॥ १२९ ॥

ನಾನು ಆ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ—ಮೋಡದಂತೆ ಕುಂಚಿತ ವಕ್ರರೇಖೆಗಳಿನಿಂದ ಆವೃತ ಭ್ರೂಗಳಿರುವದು; ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವರಂತೆ ಪೂಜ್ಯವಾದ ಮುಖವಿರುವದು; ಗುರು ಮತ್ತು ಭಾರ್ಗವ (ಶುಕ್ರ) ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕಿವಿಗಳಿರುವದು; ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿರೂಪವಾದ ನೇತ್ರಗಳಿರುವದು।

Verse 130

इडापिंगलिकासूक्ष्मावायुनासापुटान्विताम् । संध्याद्विजोष्ठपुटितां लसद्वागुपजिह्विकाम् ॥ १३० ॥

ಇಡಾ ಮತ್ತು ಪಿಂಗಳಾ ನಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಾಣವಾಯುವಿನಿಂದಲೂ, ಎರಡು ನಾಸಾರಂಧ್ರಗಳಿಂದಲೂ ಯುಕ್ತವಾದ ವಾಣಿ ಸಂಧಿಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ತುಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಲ್ಲುಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಆಕಾರ ನೀಡುತ್ತವೆ; ನಾಲಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವಾಕ್‌ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 131

संध्यासूर्यमणिग्रीवां मरुद्बाहुसमन्वितान् । पर्जन्यदृदयासक्तां वस्वाख्यप्रतिमंडलाम् ॥ १३१ ॥

ನಾನು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ—ಸಂಧ್ಯಾ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಮಣಿಯಂತಹ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಅವಳ ಕಂಠ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಅವಳ ಭುಜಗಳು ಮರುತಗಳಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠ; ಅವಳ ಹೃದಯ ಪರ್ಜನ್ಯ (ಮಳೆ-ದೇವ)ನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತ; ಮತ್ತು ‘ವಸು’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತವಾದ ದಿವ್ಯ ಮಂಡಲದಿಂದ ಅವಳು ಆವರಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 132

आकाशोदरविभ्रांतां नाभ्यवांतरवीथिकाम् । प्रजापत्याख्यजघनां कटींद्राणीसमाश्रिताम् ॥ १३२ ॥

ಅದು ‘ಆಕಾಶೋದರ’ದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ನಾಭಿಯ ಒಳಗಿನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಜಘನ ‘ಪ್ರಜಾಪತ್ಯ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ‘ಇಂದ್ರಾಣಿ’ ಎಂಬ ಕಟಿಯ ಮೇಲೆ ಆಶ್ರಯ ಹೊಂದಿದೆ।

Verse 133

ऊर्वोर्मलयमेरुभ्यां शोभमानां सरिद्वराम् । सुजानुजहुकुशिकां वैश्वदेवाख्यसंज्ञिकाम् ॥ १३३ ॥

ಅವರು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದರು—ಊರ್ವಾ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಮಲಯ ಮತ್ತು ಮೇರು ಪರ್ವತಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುವುದು; ‘ಸುಜಾನು’ ಮತ್ತು ‘ಜಹುಕೂಶಿಕಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದುದು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ವೈಶ್ವದೇವಾ’ ಎಂಬ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದುದು।

Verse 134

पादांघ्रिनखलोमाख्यभूनागद्रुमलक्षिताम् । ग्रहराश्यर्क्षयोगादिमूर्तावयवसंज्ञिकाम् ॥ १३४ ॥

ಅವರು ಆ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದರು—ಅದರ ಪಾದಗಳು ಭೂಮಿ, ಗುಲ್ಫಗಳು ಪರ್ವತಗಳು, ನಖಗಳು ಭೂನಾಗಗಳು (ಪರ್ವತಶಿಖರಗಳು), ಲೋಮಗಳು ವೃಕ್ಷಗಳೆಂದು ಸೂಚಿತ; ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಹ, ರಾಶಿ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಯೋಗಾದಿ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ಅದರ ಅಂಗಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿವೆ।

Verse 135

तिथिमासर्तुपक्षाख्यैः संकेतनिमिषात्मिकाम् । मायाकल्पितवैचित्र्यसंध्याख्यच्छदनावृताम् ॥ १३५ ॥

ಅವಳು ತಿಥಿ, ಮಾಸ, ಋತು, ಪಕ್ಷ ಇತ್ಯಾದಿ ರೂಢ ಸಂಕೆತ-ಸಂಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತಳಾಗಿ, ನಿಮಿಷ-ನಿಮಿಷ ಸ್ವರೂಪಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಮತ್ತು ಮಾಯಾಕಲ್ಪಿತ ವೈಚಿತ್ರ್ಯಯುಕ್ತ ‘ಸಂಧ್ಯಾ’ ಎಂಬ ಆವರಣದಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 136

ज्वलत्कालानलप्रख्यों तडित्कीटिसमप्रभाम् । कोटिसूर्यप्रतीकाशां शशिकोटिसुशीतलाम् ॥ १३६ ॥

ಅವಳು ಜ್ವಲಿಸುವ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ, ಮಿಂಚಿನ ಝಳಪಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ದೀಪ್ತಿಮತಿ, ಆದರೂ ಕೋಟಿ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಶೀತಳವೂ ಸಾಂತ್ವನಕರವೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 137

सुधामंडलमध्यस्थां सांद्रानंदामृतात्मिकाम् । वागतीतां मनोऽगर्म्या वरदां वेदमातरम् ॥ १३७ ॥

ನಾನು ವೇದಮಾತೆಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅವಳು ಸುಧಾಮಂಡಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ, ಸಾಂದ್ರ ಆನಂದಾಮೃತಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ವಾಕ್ಯಾತೀತ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಗಮ್ಯ, ವರದಾಯಿನಿ।

Verse 138

चराचरमयीं नित्यां ब्रह्माक्षरसमन्विताम् । ध्यात्वा स्वात्माविभेदेन सावित्रीपंजरं न्यसेत् ॥ १३८ ॥

ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಚರಾಚರಮಯಿ, ನಿತ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮಾಕ್ಷರಸಮನ್ವಿತಳಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ—ತನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಭೇದವಿಲ್ಲವೆಂದು ನೋಡಿ; ನಂತರ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ‘ಸಾವಿತ್ರೀಪಂಜರ’ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 139

पञ्चरस्य ऋषिः सोऽहं छंन्दो विकृतिरुच्यते । देवता च परो हंसः परब्रह्मादिदेवता ॥ १३९ ॥

ಈ ‘ಪಂಚರ’ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಋಷಿ ನಾನೇ; ಇದರ ಛಂದಸ್ಸು ‘ವಿಕೃತಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆ ಪರಮ ಹಂಸ—ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಆದಿದೇವತೆ.

Verse 140

धर्मार्थकाममोक्षाप्त्यै विनियोग उदाहृतः । षडंगदेवतामन्त्रैरंगन्यासं समाचरेत् ॥ १४० ॥

ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ವಿನಿಯೋಗವನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಷಡಂಗದ ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆಗಳ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಂಗನ್ಯಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 141

त्रिधामूलेन मेधावी व्यापकं हि समाचरेत् । पूर्वोक्तां देवातां ध्यायेत्साकारां गुणसंयुताम् ॥ १४१ ॥

ತ್ರಿಧಾಮೂಲವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮೇಧಾವಿ ಸಾಧಕನು ವ್ಯಾಪಕ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ದೇವತೆಯನ್ನು ಸಕಾರವಾಗಿ, ಗುಣಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 142

त्रिपदा हरिजा पूर्वमुखी ब्रह्मास्त्रसंज्ञिका । चतुर्विशतितत्त्वाढ्या पातु प्राचीं दिशं मम ॥ १४२ ॥

ಹರಿಜಾತ ತ್ರಿಪದಾ ಶಕ್ತಿ, ಪೂರ್ವಮುಖಿಯಾಗಿ ‘ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ತತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ನನ್ನ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 143

चतुष्पदा ब्रह्मदंडा ब्रह्माणी दक्षिणानना । षड्विंशतत्त्वसंयुक्ता पातु मे दक्षिणां दिशम् ॥ १४३ ॥

ಚತುಷ್ಪದಾ, ಬ್ರಹ್ಮದಂಡವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ದಕ್ಷಿಣಮುಖಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ—ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ತತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ನನ್ನ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 144

प्रत्यङ्मुखी पञ्चपदी पञ्चाशत्तत्त्वरूपिणी । पातु प्रतीचीमनिशं मम ब्रह्मशिरोंकिता ॥ १४४ ॥

ಅಂತರ್ಮುಖಿ, ಪಂಚಪದಿ ಹಾಗೂ ಪಂಚಾಶತ್ ತತ್ತ್ವರూపಿಣಿ, ಬ್ರಹ್ಮಶಿರೋಚಿಹ್ನಾಂಕಿತ ದೇವಿ ನನ್ನ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 145

सौम्यास्या ब्रह्मतुर्याढ्या साथर्वांगिरसात्मिका । उदीचीं षट्पदा पातु षष्टितत्त्वकलात्मिका ॥ १४५ ॥

ಸೌಮ್ಯಮುಖಿ, ಬ್ರಹ್ಮತುರ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ, ಅಥರ್ವ-ಆಂಗಿರಸಾತ್ಮಿಕಾ, ಷಷ್ಟಿ ತತ್ತ್ವಕಲಾತ್ಮಕ ಷಟ್ಪದಾ ಶಕ್ತಿ ನನ್ನ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 146

पञ्चाशद्वर्णरचिता नवपादा शताक्षरी । व्योमा संपातु मे वोर्द्ध्वशिरो वेदांतसंस्थिता ॥ १४६ ॥

ಪಂಚಾಶತ್ ವರ್ಣಗಳಿಂದ ರಚಿತ, ನವಪದಾ, ಶತಾಕ್ಷರಿ ಛಂದೋರೂಪ, ವೇದಾಂತಸಂಸ್ಥಿತ ಹಾಗೂ ಊರ್ಧ್ವಶಿರಾ ವ್ಯೋಮಾ ದೇವಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 147

विद्युन्निभा ब्रह्मसन्ध्या मृगारूढा चतुर्भुजा । चापेषुचर्मासिधरा पातु मे पावकीं दिशम् ॥ १४७ ॥

ವಿದ್ಯುನ್ನಿಭಾ, ಬ್ರಹ್ಮಸಂಧ್ಯಾರೂಪಿಣಿ, ಮೃಗಾರೂಢಾ ಚತುರ್ಭುಜಾ, ಚಾಪ-ಇಷು, ಚರ್ಮ ಹಾಗೂ ಅಸಿ ಧರಿಸಿದ ದೇವಿ ನನ್ನ ಪಾವಕೀ (ಅಗ್ನಿ) ದಿಕ್ಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 148

ब्रह्मी कुमारी गायत्री रक्तांगी हंसवाहिनी । बिभ्रत्कमंडलुं चाक्षं स्रुवस्रुवौ पातु नैर्ऋतिम् ॥ १४८ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮೀ, ಕುಮಾರೀ, ಗಾಯತ್ರೀ—ರಕ್ತಾಂಗೀ, ಹಂಸವಾಹಿನೀ—ಕಮಂಡಲು ಹಾಗೂ ಜಪಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ಸ್ರುವ-ಸ್ರುವಾ (ಹವಿಷ್ಪಾತ್ರ) ಹಿಡಿದ ದೇವಿ ನನ್ನ ನೈಋತಿ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ) ದಿಕ್ಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 149

शुक्लवर्णा च सावित्री युवती वृषवाहना । कपालशूलकाक्षस्रग्धारिणी पातु वायवीम् ॥ १४९ ॥

ಶ್ವೇತವರ್ಣಾ, ಯುವತಿ, ವೃಷಭವಾಹನಾ ಸಾವಿತ್ರೀ—ಕಪಾಲ, ತ್ರಿಶೂಲ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದವಳು—ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 150

श्यामा सरस्वती वृद्धा वैष्णवी गरुडासना । शंखचक्राभयकरा पातु शैवीं दिशं मम ॥ १५० ॥

ಶ್ಯಾಮವರ್ಣಾ, ವೃದ್ಧಾ ಸರಸ್ವತೀ—ವೈಷ್ಣವೀ, ಗರುಡಾಸನಸ್ಥ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಅಭಯಮುದ್ರೆ ಧರಿಸಿದವಳು—ನನ್ನ ಶೈವ ದಿಕ್ಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 151

चतुर्भुजा देवमाता गौरांगी सिंहवाहना । वराभयखङ्गचर्मभुजा पात्वधरां दिशम् ॥ १५१ ॥

ಚತುರ್ಭುಜಾ ದೇವಮಾತೆ, ಗೌರಾಂಗೀ, ಸಿಂಹವಾಹಿನೀ—ವರ-ಅಭಯಮುದ್ರೆ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿದವಳು—ಅಧೋ ದಿಕ್ಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 152

तत्तत्पार्श्वे स्थिताः स्वस्ववाहनायुधभूषणाः । स्वस्वदिक्षुस्थिताः पातुं ग्रहशक्त्यंगसंयुताः ॥ १५२ ॥

ತತ್ತತ್ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಾಹನ-ಆಯುಧ-ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತರಾಗಿ—ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ, ಗ್ರಹಶಕ್ತಿಯ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ, ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕಾಪಾಡಲಿ।

Verse 153

मंत्राधिदेवतारूपा मुद्राधिष्ठातृदेवताः । व्यापकत्वेन पांत्वस्मानापादतलमस्तकम् ॥ १५३ ॥

ಮಂತ್ರಾಧಿದೇವತಾರೂಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುದ್ರಾಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆಗಳು—ಸರ್ವವ്യാപಕತ್ವದಿಂದ—ಪಾದತಳದಿಂದ ಮಸ್ತಕಶಿಖೆಯವರೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 154

इदं ते कथितं सत्यं सावित्रीपंजरं मया । संध्ययोः प्रत्यहं भक्त्या जपकाले विशेषतः ॥ १५४ ॥

ಈ ಸತ್ಯವಾದ ‘ಸಾವಿತ್ರೀ-ಪಂಜರ’ವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಎರಡು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜಪಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು॥೧೫೪॥

Verse 155

पठनीयं प्रयत्नेन भुक्तिं मुक्तिं समिच्छता । भूतिदा भुवना वाणी महावसुमती मही ॥ १५५ ॥

ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ಎರಡನ್ನೂ ಬಯಸುವವನು ಇದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕು. ಇದು ಸಮೃದ್ಧಿದಾಯಿನಿ; ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ವಾಣಿ; ಮಹಾವಸುಮತಿ ಎಂಬ ಭೂಮಾತೆಯೇ ಇದು॥೧೫೫॥

Verse 156

हिरण्यजननी नन्दा सविसर्गा तपस्विनी । यशस्विनी सती सत्या वेदविच्चिन्मयी शुभा ॥ १५६ ॥

ಅವಳು ಹಿರಣ್ಯಜನನಿ (ಸಂಪತ್ತಿನ ಜನನಿ), ನಂದಾ (ಆನಂದಸ್ವರೂಪಿಣಿ), ಸೃಷ್ಟಿಪ್ರವರ್ತಿನಿ ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿನಿ. ಅವಳು ಯಶಸ್ವಿನಿ, ಸತಿ, ಸತ್ಯಾ, ವೇದವಿತ್, ಚಿನ್ಮಯಿ, ಶುಭಾ॥೧೫೬॥

Verse 157

विश्वा तुर्या वरेण्या च निसृणी यमुना भुवा । मोदा देवी वरिष्ठा च धीश्च शांतिर्मती मही ॥ १५७ ॥

ವಿಶ್ವಾ, ತುರ್ಯಾ, ವರೇಣ್ಯಾ, ನಿಸೃಣೀ, ಯಮುನಾ, ಭುವಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಮೋದಾ, ದೇವೀ, ವರಿಷ್ಠಾ, ಧೀ, ಶಾಂತಿ, ಮತಿ, ಮಹೀ—ಇವು ಪೂಜ್ಯ ನಾಮಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ॥೧೫೭॥

Verse 158

धिषणा योगिनी युक्ता नदी प्रज्ञाप्रचोदनी । दया च यामिनी पद्मा रोहिणी रमणी जया ॥ १५८ ॥

ಧಿಷಣಾ, ಯೋಗಿನೀ, ಯುಕ್ತಾ, ನದೀ, ಪ್ರಜ್ಞಾ-ಪ್ರಚೋದನೀ; ಹಾಗೆಯೇ ದಯಾ, ಯಾಮಿನೀ, ಪದ್ಮಾ, ರೋಹಿಣೀ, ರಮಣೀ, ಜಯಾ—ಇವು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಾಮಗಳು॥೧೫೮॥

Verse 159

सेनामुखी साममयी बगला दोषवार्जिता । माया प्रज्ञा परा दोग्ध्री मानिनी पोषिणी क्रिया ॥ १५९ ॥

ಅವಳು ಸೇನೆಗಳ ಮುಂಚೂಣಿ, ಸಾಮವೇದಗಾನಮಯಿ, ಬಗಲಾ, ದೋಷವರ್ಜಿತೆ. ಅವಳು ಮಾಯೆ, ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಪರಾ; ವರ-ಅಮೃತವನ್ನು ದೋಹಿಸುವ ದೋಗ್ಧ್ರೀ, ಮಾನ್ಯೆ, ಪೋಷಿಣಿ, ಸ್ವತಃ ಪವಿತ್ರ ಕ್ರಿಯೆಯೇ.

Verse 160

ज्योत्स्ना तीर्थमयी रम्या सौम्यामृतमया तथा । ब्राह्मी हैमी भुजंगी च वशिनी सुंदरी वनी ॥ १६० ॥

ಅವಳು ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ, ತೀರ್ಥಮಯಿ, ರಮ್ಯಾ ಹಾಗೂ ಸೌಮ್ಯಾಮೃತಮಯಿ. ಅವಳು ಬ್ರಾಹ್ಮೀ, ಹೈಮೀ, ಭುಜಂಗೀ, ವಶಿನೀ, ಸುಂದರೀ, ವನೀ ಎಂದೂ ಕೀರ್ತಿತಳು.

Verse 161

ॐकारहसिनी सर्वा सुधा सा षड्गुणावती । माया स्वधा रमा तन्वी रिपुघ्नी रक्षणणी सती ॥ १६१ ॥

ಅವಳು ಓಂಕಾರಹಾಸಿನಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ, ಸ್ವತಃ ಸುಧೆ; ಷಡ್ಗುಣವತಿ. ಅವಳು ಮಾಯೆ, ಸ್ವಧಾ, ರಮಾ (ಶ್ರೀ), ಸೂಕ್ಷ್ಮತನ್ವಿ, ರಿಪುಘ್ನಿ, ರಕ್ಷಣಿ, ಸತೀ.

Verse 162

हैमी तारा विधुगतिर्विषघ्नी च वरानना । अमरा तीर्थदा दीक्षा दुर्धर्षा रोगहारिणी ॥ १६२ ॥

ಅವಳು ಹೈಮೀ, ತಾರಾ, ವಿಧುಗತಿ, ವಿಷಘ್ನಿ, ವರಾನನಾ. ಅವಳು ಅಮರಾ, ತೀರ್ಥದಾ, ದೀಕ್ಷಾ, ದುರ್ಧರ್ಷಾ, ರೋಗಹಾರಿಣೀ—ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 163

नानापापनृशंसघ्नी षट्पदी वज्रिणी रणी । योगिनी वमला सत्या अबला बलदा जया ॥ १६३ ॥

ಅವಳು ಅನೇಕ ಪಾಪಗಳು ಹಾಗೂ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವಳು; ಷಟ್ಪದಿ, ವಜ್ರಿಣಿ, ರಣಶೂರಿ. ಅವಳು ಯೋಗಿನಿ, ವಿಮಲಾ, ಸತ್ಯಾ, ಅಬಲಾ (ಸೌಮ್ಯಳಾದರೂ ದುರ್ಬಲಳಲ್ಲ), ಬಲದಾ, ಜಯಾ.

Verse 164

गोमती जाह्नवी रजावी तपनी जातवेदसा । अचिरा वृष्टिदा ज्ञेया ऋततंत्रा ऋतात्मिका ॥ १६४ ॥

ಗೋಮತೀ, ಜಾಹ್ನವೀ, ರಜಾವೀ, ತಪನೀ, ಜಾತವೇದಸಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಚಿರಾ, ವೃಷ್ಟಿದಾ—ಇವೆಲ್ಲ ಪವಿತ್ರ ಸರಿತೆಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಋತತಂತ್ರಾ ಮತ್ತು ಋತಾತ್ಮಿಕಾ ಸಹ, ಋತ (ಕೋಸ್ಮಿಕ ಧರ್ಮ)ದಿಂದ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಋತಸ್ವರೂಪಿಣಿಯರು.

Verse 165

सर्वकामदुधा सौम्या भवाहंकारवर्जिता । द्विपदा या चतुष्पदा त्रिपदा या च षट्पदा ॥ १६५ ॥

ಅವಳು ಸೌಮ್ಯಳೂ ಮಂಗಳಮಯಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ‘ದುಗ್ಧ’ವಾಗಿ ನೀಡುವವಳು, ಭವಬಂಧ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವಳು. ಅವಳೇ ದ್ವಿಪದ, ಚತುಷ್ಪದ, ತ್ರಿಪದ ಮತ್ತು ಷಟ್ಪದ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವಳು.

Verse 166

अष्टापदी नवपदी सहस्राक्षाक्षरात्मिका । अष्टोत्तरशतं नाम्नां सावित्र्या यः पठेन्नरः ॥ १६६ ॥

ಅಷ್ಟಾಪದಿ, ನವಪದಿ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷರಾತ್ಮಿಕೆಯಾದ ಸಾವಿತ್ರೀ ದೇವಿಯ ೧೦೮ ನಾಮಗಳನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಆ ಜಪದ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 167

स चिरायुः सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत् । एतत्ते कथितं विप्र पंचप्रकृतिलक्षणम् ॥ १६७ ॥

ಅವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ಪುತ್ರಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ವಿಜಯಿಯಾಗಿಯೂ ವಿನಯಶೀಲನಾಗಿಯೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಪಂಚಪ್ರಕೃತಿಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು.

Verse 168

मंत्राराधनपूर्वं च विश्वकामप्रपूरणम् ॥ १६८ ॥

ಮಂತ್ರಾರಾಧನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸಮಸ್ತ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಪೂರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 169

इति श्रीबृहन्नारदीय पुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे पञ्चप्रकृतिमन्त्रादिनिरूपणं नाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः ॥ ८३ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬೃಹನ್ನಾರದೀಯ ಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಬೃಹದುಪಾಖ್ಯಾನದ ತೃತೀಯ ಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಪಂಚಪ್ರಕೃತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಮಂತ್ರಾದಿಗಳ ನಿರೂಪಣೆ’ ಎಂಬ ತ್ರ್ಯಶೀತಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು ॥ ೮೩ ॥