Adhyaya 80

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवार्चनविधिर् नामैकोनाशीतितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं पशुपतिं दृष्ट्वा पशुपाशविमोक्षणम् पशुत्वं तत्यजुर्देवास् तन्नो वक्तुमिहार्हसि

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಲಿಂಗಮಹಾಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಶಿವಾರ್ಚನ ವಿಧಿ’ ಎಂಬ ಎಂಭತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿ ದೇವರುಗಳು ಪಶು-ಪಾಶಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ವಿಮುಕ್ತರಾದರು? ‘ಪಶುತ್ವ’ವನ್ನು ಹೇಗೆ ತ್ಯಜಿಸಿದರು? ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 2

सूत उवाच पुरा कैलासशिखरे भोग्याख्ये स्वपुरे स्थितम् समेत्य देवाः सर्वज्ञम् आजग्मुस्तत्प्रसादतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹಿಂದೆ ಕೈಲಾಸಶಿಖರದಲ್ಲಿ ‘ಭೋಗ್ಯ’ ಎಂಬ ಸ್ವನಗರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಸರ್ವಜ್ಞ ಪ್ರಭುವಿನ ಬಳಿಗೆ ದೇವರುಗಳು ಸೇರಿ, ಅವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದರು।

Verse 3

हिताय सर्वदेवानां ब्रह्मणा च जनार्दनः गरुडस्य तथा स्कन्धम् आरुह्य पुरुषोत्तमः

ಎಲ್ಲ ದೇವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಜನಾರ್ದನನು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಗರುಡನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಹೊರಟನು; ಆ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ದೈವಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗೆ ಮುಂದಾದನು.

Verse 4

जगाम देवताभिर् वै देवदेवान्तिकं हरिः सर्वे सम्प्राप्य देवस्य सार्धं गिरिवरं शुभम्

ಹರಿಯು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವದೇವನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋದನು. ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಆ ಶುಭವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.

Verse 5

सेन्द्राः ससाध्याः सयमाः प्रणेमुर् गिरिमुत्तमम् भगवान् वासुदेवो ऽसौ गरुडाद् गरुडध्वजः अवतीर्य गिरिं मेरुम् आरुरोह सुरोत्तमैः

ಇಂದ್ರ, ಸಾಧ್ಯರು, ಯಮರು ಸಹಿತ ದೇವಗಣವು ಆ ಪರಮ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು. ನಂತರ ಗರುಡಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಾನ್ ವಾಸುದೇವನು ಗರುಡದಿಂದ ಇಳಿದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಮೇರೂಪರ್ವತವನ್ನು ಆರೋಹಿಸಿದನು.

Verse 6

देस्च्रिप्तिओन् ओफ़् म्त्। मेरु सकलदुरितहीनं सर्वदं भोगमुख्यं मुदितकुररवृन्दं नादितं नागवृन्दैः मधुररणितगीतं सानुकूलान्धकारं पदरचितवनान्तं कान्तवातान्ततोयम्

ಮೇರೂಪರ್ವತವು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಕಲ್ಮಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ, ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೋಗಗಳನ್ನು ದಾನಿಸುವದು. ಹರ್ಷಿತ ಕುರರ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅದು ನಾದಿಸುತ್ತದೆ; ನಾಗಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಧುರವಾಗಿ ಮೊಳಗುವ ಪಕ್ಷಿಗಾನ, ಅನುಕೂಲವಾದ ಶೀತಲ ನೆರಳು; ಅರಣ್ಯ ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಪಥಗಳು, ಮನೋಹರ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಶೀತಲ ಜಲಗಳು ಅದನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 7

भवनशतसहस्रैर् जुष्टम् आदित्यकल्पैर् ललितगतिविदग्धैर् हंसवृन्दैश् च भिन्नम् धवखदिरपलाशैश् चन्दनाद्यैश् च वृक्षैर् द्विजवरगणवृन्दैः कोकिलाद्यैर्द्विरेफैः

ಅದು ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭವನಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು; ಲಲಿತಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ ಹಂಸಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ರಮಣೀಯಗೊಳಿಸಿದ್ದವು. ಧವ, ಖದಿರ, ಪಲಾಶ, ಚಂದನಾದಿ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಕೋಕಿಲಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಗುಂಜಿಸುವ ಜೇನುನೊಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 8

क्वचिदशेषसुरद्रुमसंकुलं कुरबकैः प्रियकैस्तिलकैस् तथा बहुकदम्बतमाललतावृतं गिरिवरं शिखरैर्विविधैस् तथा

ಕೆಲವೆಡೆ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ದಿವ್ಯ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು—ಕುರಬಕ, ಪ್ರಿಯಕ, ತಿಲಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ. ಇನ್ನೆಡೆ ಅನೇಕ ಕದಂಬ ಮತ್ತು ತಮಾಲ ಲತಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪದ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶವು ಪತಿಸ್ವರূপನಾದ ಶಿವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ; ಇಲ್ಲಿ ಪಶು-ಆತ್ಮಗಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ದರ್ಶನ-ಸ್ಮರಣಗಳಿಂದ ಪಾಶಬಂಧಗಳು ಶಿಥಿಲವಾಗತೊಡಗುತ್ತವೆ.

Verse 9

देस्च्रिप्तिओन् ओफ़् शिवस् चित्य् ओन् म्त्। मेरु गिरेः पृष्ठे परं शार्वं कल्पितं विश्वकर्मणा क्रीडार्थं देवदेवस्य भवस्य परमेष्ठिनः

ಮೇರೂಗಿರಿಯ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಪರಮ ಶಾರ್ವಪುರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು—ದೇವದೇವನಾದ, ಪರಮೇಷ್ಠಿಯಾದ ಭವಸ್ವರೂಪ ಶಿವನ ಕ್ರೀಡಾರ್ಥವಾಗಿ.

Verse 10

अपश्यंस्तत्पुरं देवाः सेन्द्रोपेन्द्राः समाहिताः प्रणेमुर्दूरतश्चैव प्रभावादेव शूलिनः

ಆ ದಿವ್ಯ ಪುರವನ್ನು ಕಂಡು ಇಂದ್ರ-ಉಪೇಂದ್ರರೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನಚಿತ್ತರಾದರು. ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಶೂಲಿನ ಶಿವನ ಮಹಿಮಾ-ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಅವರು ದೂರದಿಂದ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು.

Verse 11

सहस्रसूर्यप्रतिमं महान्तं सहस्रशः सर्वगुणैश् च भिन्नम् जगाम कैलासगिरिं महात्मा मेरुप्रभागे पुरमादिदेवः

ಆದಿದೇವನಾದ ಮಹಾತ್ಮನು ಕೈಲಾಸಗಿರಿಗೆ ತೆರಳಿದನು—ಮೇರು ಪರ್ವತದ ಪ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ಮಹಾನಗರದ ಕಡೆಗೆ; ಅದು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ದೀಪ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಸರ್ವಗುಣ ವೈಭವಗಳಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಶೈವಸಿದ್ಧಾಂತದಲ್ಲಿ ಇದು ಪಾಶವಿಮೋಚಕ ಪತಿ-ಶಿವನ ಶಿವಧಾಮ, ಲೋಕಮಾನದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ ಪರಮ ಮಂಗಳಲೋಕ.

Verse 12

ततो ऽथ नारिगजवाजिसंकुलं रथैर् अनेकैर् अमरारिसूदनः गणैर्गणेशैश् च गिरीन्द्रसंनिभं महापुरद्वारमजो हरिश् च

ನಂತರ ದೇವಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಅನೇಕ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿದನು; ಅವು ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಜ-ತತ್ತ್ವರূপನಾದ ಹರಿಯೂ ಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಗಣೇಶರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ, ಗಿರಿರಾಜನಂತೆ ಎತ್ತರವಾದ ಮಹಾಪುರದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

Verse 13

अथ जांबूनदमयैर् भवनैर्मणिभूषितैः विमानैर्विविधाकारैः प्राकारैश् च समावृतम्

ಆಗ ಆ ಪುರವು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು—ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ, ಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಭವನಗಳಿಂದ; ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ಆಕಾರಗಳ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ; ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪ್ರಾಕಾರಗಳಿಂದ. ಅದು ಪಾಶನಾಶಕ ಪತಿ-ಶಿವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಿದ್ಧಧಾಮದಂತೆ ದೀಪ್ತವಾಯಿತು.

Verse 14

दृष्ट्वा शंभोः पुरं बाह्यं देवैः सब्रह्मकैर्हरिः प्रहृष्टवदनो भूत्वा प्रविवेश ततः पुरम्

ಶಂಭುವಿನ ನಗರದ ಹೊರಾಂಗಣವನ್ನು ಕಂಡು ಹರಿಯು ದೇವತೆಗಳೂ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮುಖವಂತನಾದನು. ನಂತರ ಸಂತೋಷಚಿತ್ತದಿಂದ ಆ ದಿವ್ಯ ಪುರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 15

हर्म्यप्रासादसम्बाधं महाट्टालसमन्वितम् द्वितीयं देवदेवस्य चतुर्द्वारं सुशोभनम्

ದೇವದೇವನ ಎರಡನೆಯ ದಿವ್ಯ ಭವನವು ಹರ್ಮ್ಯ-ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ನಿಬಿಡವಾಗಿತ್ತು; ಮಹಾ ಅಟ್ಟಾಲಿಕೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ಸುಂದರ ದ್ವಾರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 16

वज्रवैडूर्यमाणिक्यमणिजालैः समावृतम् दोलाविक्षेपसंयुक्तं घण्टाचामरभूषितम्

ಅದು ವಜ್ರ, ವೈಡೂರ್ಯ, ಮಾಣಿಕ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಮಣಿಜಾಲಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ದೋಲೆಯ ಅಲೆಯುವ ಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಗಂಟೆ ಮತ್ತು ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 17

मृदङ्गमुरजैर्जुष्टं वीणावेणुनिनादितम् नृत्यद्भिर् अप्सरःसंघैर् भूतसंघैश् च संवृतम् देवेन्द्रभवनाकारैर् भवनैर् दृष्टिमोहनैः

ಅದು ಮೃದಂಗ-ಮುರಜಗಳ ತಾಳಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ವೀಣೆ-ವೇಣುಗಳ ನಿನಾದದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ನೃತ್ಯಮಾಡುವ ಅಪ್ಸರಾ ಸಮೂಹಗಳು ಹಾಗೂ ಭೂತಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದು, ದೇವೇಂದ್ರಭವನದ ಆಕಾರದ ದೃಷ್ಟಿಮೋಹಕ ಭವನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 18

प्रासादशृङ्गेष्वथ पौरनार्यः सहस्रशः पुष्पफलाक्षताद्यैः स्थिताः करैस्तस्य हरेः समन्तात् प्रचिक्षिपुर्मूर्ध्नि यथा भवस्य

ಆಮೇಲೆ ಪ್ರಾಸಾದಗಳ ಶೃಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ನಗರಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪ, ಫಲ, ಅಕ್ಷತ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿದ್ದವು. ಅವರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಆ ಹರಿಯ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ, ಭವ (ಶಿವ)ನ ಶಿರಸ್ಸಿಗೆ ಮಂಗಳೋಪಹಾರಗಳನ್ನು ಎರಚುವಂತೆ, ಅವನ್ನು ಎರಚಿದರು।

Verse 19

दृष्ट्वा नार्यस्तदा विष्णुं मदाघूर्णितलोचनाः

ಆಗ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು—ಮದದಿಂದ ತಿರುಗುವ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ—ಮಾಯಾಮೋಹದ ವಶವಾಗಿ ಒಳಗಿನಿಂದ ಅಸ್ಥಿರರಾದರು।

Verse 20

विशालजघनाः सद्यो ननृतुर्मुमुदुर्जगुः काश्चिद्दृष्ट्वा हरिं नार्यः किंचित् प्रहसिताननाः

ವಿಶಾಲ ನಿತಂಬಗಳಿದ್ದ ಕೆಲವು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹರಿಯನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು; ಅವರು ಹರ್ಷಿಸಿದರು, ಹಾಡಿದರು, ಅವರ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಮೃದು ನಗು ಅರಳಿತು।

Verse 21

किंचिद् विस्रस्तवस्त्राश् च स्रस्तकाञ्चीगुणा जगुः चतुर्थं पञ्चमं चैव षष्ठं च सप्तमं तथा

ಕೆಲವರ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಡಿಲವಾಗಿದ್ದವು, ಕಂಚೀಗುಣಗಳೂ ಶಿಥಿಲವಾಗಿದ್ದವು; ಆದರೂ ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾಲ್ಕನೇ, ಐದನೇ, ಆರನೇ, ಏಳನೇ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು।

Verse 22

अष्टमं नवमं चैव दशमं च पुरोत्तमम् अतीत्यासाद्य देवस्य पुरं शंभोः सुशोभनम्

ಎಂಟನೇ, ಒಂಬತ್ತನೇ, ಹತ್ತನೇ—ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರಗಳನ್ನು ದಾಟಿ—ಅವರು ಕೊನೆಗೆ ದೇವ ಶಂಭು (ಶಿವ)ನ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು।

Verse 23

सुवृत्तं सुतरां शुभ्रं कैलासशिखरे शुभे सूर्यमण्डलसंकाशैर् विमानैश् च विभूषितम्

ಶುಭ ಕೈಲಾಸಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಆ ನಗರವು ಅತ್ಯಂತ ಸುಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿಯೂ ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಯೂ ಇತ್ತು; ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 24

स्फाटिकैर् मण्डपैः शुभ्रैर् जांबूनदमयैस् तथा नानारत्नमयैश्चैव दिग्विदिक्षु विभूषितम्

ಸ್ಫಟಿಕದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮಂಟಪಗಳಿಂದ, ಜಾಂಬೂನದ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ನಿರ್ಮಾಣಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ನಾನಾರತ್ನಮಯ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ—ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ—ಅದು ವಿಭೂಷಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 25

गोपुरैर्गोपतेः शंभोर् नानाभूषणभूषितैः अनेकैः सर्वतोभद्रैः सर्वरत्नमयैस् तथा

ಆ ನಗರವು ಶಂಭು—ಗೋಪತಿಯಾದ ಪ್ರಭು—ನ ಅನೇಕ ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು; ನಾನಾವಿಧ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಮಂಗಳಕರ, ಸರ್ವರತ್ನಮಯವಾಗಿತ್ತು।

Verse 26

प्राकारैर्विविधाकारैर् अष्टाविंशतिभिर् वृतम् उपद्वारैर्महाद्वारैर् विदिक्षु विविधैर्दृढैः

ಅದು ವಿಭಿನ್ನ ಆಕಾರದ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಪ್ರಾಕಾರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದು, ಮಧ್ಯದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ದೃಢವಾದ, ನಾನಾವಿಧ ಉಪದ್ವಾರಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾದ್ವಾರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 27

गुह्यालयैर्गुह्यगृहैर् गुहस्य भवनैः शुभैः ग्राम्यैर् अन्यैर् महाभागा मौक्तिकैर् दृष्टिमोहनैः

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗರೇ! ಅದು ಗುಹಾದ ಆಲಯಗಳು, ಗುಹ್ಯಗೃಹಗಳು, ಅವನ ಶುಭ ಭವನಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ವೈಭವಶಾಲಿ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು; ಜೊತೆಗೆ ಮುತ್ತಿನಂತ, ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮೋಹಿಸುವ ಕಾಂತಿಮಯ ಅಲಂಕರಣಗಳಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶೋಭಿಸಿತು।

Verse 28

गणेशायतनैर् दिव्यैः पद्मरागमयैस् तथा चन्दनैर्विविधाकारैः पुष्पोद्यानैश् च शोभनैः

ಅದು ಪದ್ಮರಾಗಮಯ ದಿವ್ಯ ಗಣೇಶಾಲಯಗಳಿಂದ, ನಾನಾವಿಧ ಆಕಾರದ ಚಂದನ ರಚನೆಗಳಿಂದ, ಹಾಗೂ ಶೋಭನ ಪುಷ್ಪೋದ್ಯಾನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು—ಇವು ಶಿವಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ಪಾಶಬಂಧವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 29

तडागैर् दिर्घिकाभिश् च हेमसोपानपङ्क्तिभिः स्त्रीणां गतिजितैर् हंसैः सेविताभिः समन्ततः

ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಡಾಗಗಳು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಿಕೆಗಳು ಇದ್ದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮಸೋಪಾನಗಳ (ಸುವರ್ಣ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ) ಸಾಲುಗಳು ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗತಿಗೂ ಮೀರಿದ ಸೊಗಸಿನ ಚಲನೆಯ ಹಂಸಗಳು ಸರ್ವತ್ರ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು—ಪತಿ-ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಮಂಗಳ ದೃಶ್ಯ।

Verse 30

मयूरैश्चैव कारण्डैः कोकिलैश्चक्रवाककैः शोभिताभिश् च वापीभिर् दिव्यामृतजलैस् तथा

ಆ ಸ್ಥಳವು ಮಯೂರಗಳು, ಕಾರಣ್ಡ ಜಲಪಕ್ಷಿಗಳು, ಕೋಗಿಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು; ಹಾಗೆಯೇ ದಿವ್ಯ ಅಮೃತಸಮಾನ ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಾಪಿ-ಸರೋವರಗಳಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 31

संलापालापकुशलैः सर्वाभरणभूषितैः स्तनभारावनम्रैश् च मदाघूर्णितलोचनैः

ಅವರು ಮನೋಹರ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡಾಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತರಾಗಿದ್ದರು; ಸ್ತನಭಾರದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ವಾಲಿದ ದೇಹ, ಮದದಿಂದ ಅಲುಗಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿ—ಇದು ಪಾಶಬಂಧದಿಂದ ಪಶುವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ, ಚೇತನೆಯನ್ನು ಪತಿ ಶಿವನಿಂದ ವಿಮುಖಗೊಳಿಸುವ ಇಂದ್ರಿಯಮೋಹದ ರೂಪ.

Verse 32

गेयनादरतैर्दिव्यै रुद्रकन्यासहस्रकैः नृत्यद्भिर् अप्सरःसंघैर् अमरैरपि दुर्लभैः

ಅಲ್ಲಿ ಗಾನದಲ್ಲಿ ರತವಾದ ದಿವ್ಯ ರುದ್ರಕನ್ಯೆಗಳ ಸಹಸ್ರ ಸಮೂಹಗಳಿದ್ದವು; ಹಾಗೆಯೇ ನೃತ್ಯಿಸುವ ಅಪ್ಸರಾಸಂಘಗಳು—ಅಮರರಲ್ಲಿಯೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ಅದ್ಭುತ ದರ್ಶನಗಳು—ರುದ್ರನ ಪಾವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 33

प्रफुल्लांबुजवृन्दाद्यैस् तथा द्विजवरैरपि रुद्रस्त्रीगणसंकीर्णैर् जलक्रीडारतैस् तथा

ಅಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಕಮಲಗುಚ್ಛಗಳು ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜ ಮುನಿಗಳೂ ಇದ್ದರು; ಆ ಸ್ಥಳವು ರುದ್ರನ ಸ್ತ್ರೀಗಣ ಮತ್ತು ಗಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಜಲಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ರತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 34

रतोत्सवरतैश्चैव ललितैश् च पदे पदे ग्रामरागानुरक्तैश् च पद्मरागसमप्रभैः

ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಲಲಿತ ಜನರು ಇದ್ದರು; ಅವರು ಉತ್ಸವಾನಂದದಲ್ಲೂ ಪಾವನ ಆಚರಣೆ-ಅನುಷ್ಠಾನಗಳಲ್ಲೂ ರತರಾಗಿದ್ದರು; ಗ್ರಾಮರಾಗಗಳಿಗೆ ಅನುರಕ್ತರಾಗಿ, ಪದ್ಮರಾಗ ಮಣಿಯ ಸಮಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 35

स्त्रीसंघैर् देवदेवस्य भवस्य परमात्मनः दृष्ट्वा विस्मयमापन्नास् तस्थुर्देवाः समन्ततः

ಸ್ತ್ರೀಸಂಘಗಳಿಂದ ಪರಿವೃತನಾದ ದೇವದೇವ, ಪರಮಾತ್ಮ ಭವನನ್ನು ಕಂಡ ದೇವರುಗಳು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನಿಂತರು।

Verse 36

तत्रैव ददृशुर्देवा वृन्दं रुद्रगणस्य च गणेश्वराणां वीराणाम् अपि वृन्दं सहस्रशः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರುಗಳು ರುದ್ರಗಣಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಕಂಡರು; ಹಾಗೆಯೇ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವೀರ ಗಣೇಶ್ವರರ ದಳಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದರು।

Verse 37

सुवर्णकृतसोपानान् वज्रवैडूर्यभूषितान् स्फाटिकान् देवदेवस्य ददृशुस्ते विमानकान्

ಅವರು ದೇವದೇವನ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಕಂಡರು—ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಬಂಗಾರದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿರುವ, ವಜ್ರ ಮತ್ತು ವೈಡೂರ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ।

Verse 38

तेषां शृङ्गेषु हृष्टाश् च नार्यः कमललोचनाः विशालजघना यक्षा गन्धर्वाप्सरसस् तथा

ಅವುಗಳ ಶೃಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲಲೋಚನ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹರ್ಷಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಿಶಾಲಜಘನ ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಸಹ ಕಂಡರು।

Verse 39

किन्नर्यः किंनराश्चैव भुजङ्गाः सिद्धकन्यकाः नानावेषधराश्चान्या नानाभूषणभूषिताः

ಕಿನ್ನರಿಯರು, ಕಿನ್ನರರು, ಭುಜಂಗರು, ಸಿದ್ಧಕನ್ಯೆಯರು—ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ವಿವಿಧ ವೇಷಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಾನಾವಿಧ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು।

Verse 40

नानाप्रभावसंयुक्ता नानाभोगरतिप्रियाः नीलोत्पलदलप्रख्याः पद्मपत्रायतेक्षणाः

ಅವರು ನಾನಾವಿಧ ಪ್ರಭಾವ-ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತರು, ಅನೇಕ ಭೋಗರತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತರು. ನೀಲೋತ್ಪಲದಳಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಅವರ ದೀರ್ಘ ನೇತ್ರಗಳು ಪದ್ಮಪತ್ರದಂತೆ ಇದ್ದವು.

Verse 41

पद्मकिञ्जल्कसंकाशैर् अंशुकैरतिशोभनाः वलयैर्नूपुरैर्हारैश् छत्रैश्चित्रैस्तथांशुकैः

ಪದ್ಮಕಿಂಜಲ್ಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿತರಾಗಿದ್ದರು. ವಲಯ, ನೂಪುರ, ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಛತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು.

Verse 42

भूषिता भूषितैश् चान्यैर् मण्डिता मण्डनप्रियाः दृष्ट्वाथ वृन्दं सुरसुन्दरीणां गणेश्वराणां सुरसुन्दरीणाम् जग्मुर्गणेशस्य पुरं सुरेशाः पुरद्विषः शक्रपुरोगमाश् च

ಅವರು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತರಾಗಿ, ಇನ್ನಿತರ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಂಡಿತರಾಗಿ, ಅಲಂಕಾರಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದರು. ನಂತರ ಗಣೇಶ್ವರನ ದಿವ್ಯ ಸುಂದರಿಯರ ವೃಂದವನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಕ್ರನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ದೇವಾಧಿಪತಿಗಳು—ತ್ರಿಪುರವೈರಿಯಾದ ಶಿವನೊಂದಿಗೆ—ಗಣೇಶನ ಪುರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.

Verse 43

दृष्ट्वा च तस्थुः सुरसिद्धसंघाः पुरस्य मध्ये पुरुहूतपूर्वाः भवस्य बालार्कसहस्रवर्णं विमानमाद्यं परमेश्वरस्य

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಗರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವ-ಸಿದ್ಧರ ಸಂಘಗಳು—ಪುರುಹೂತ (ಇಂದ್ರ) ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ—ನಿಂತುಕೊಂಡರು. ಅವರು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆದ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು, ಭವ (ಶಿವ)ನ ವಿಮಾನವನ್ನು, ಸಾವಿರ ಉದಯಸೂರ್ಯಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಾಗಿ ದರ್ಶಿಸಿದರು.

Verse 44

अथ तस्य विमानस्य द्वारि संस्थं गणेश्वरम् नन्दिनं ददृशुः सर्वे देवाः शक्रपुरोगमाः

ನಂತರ ಆ ವಿಮಾನದ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಗಣೇಶ್ವರ ನಂದಿಯನ್ನು, ಶಕ್ರನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಕಂಡರು.

Verse 45

तं दृष्ट्वा नन्दिनं सर्वे प्रणम्याहुर् गणेश्वरम् जयेति देवास्तं दृष्ट्वा सो ऽप्याह च गणेश्वरः

ನಂದಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಆ ಗಣೇಶ್ವರನಿಗೆ “ಜಯ!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಗಣೇಶ್ವರನೂ ಪ್ರತಿಯುತ್ತರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

Verse 46

भो भो देवा महाभागाः सर्वे निर्धूतकल्मषाः सम्प्राप्ताः सर्वलोकेशा वक्तुमर्हथ सुव्रताः

ಓ ಓ ದೇವರೆ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ, ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಮಷವನ್ನೂ ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧರಾದವರೇ! ಓ ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರರೇ, ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿದ ನೀವು, ಓ ಸುವ್ರತಿಗಳೇ—ಈಗ ಮಾತನಾಡುವುದು ಯುಕ್ತ.

Verse 47

तमाहुर्वरदं देवं वारणेन्द्रसमप्रभम् पशुपाशविमोक्षार्थं दर्शयास्मान् महेश्वरम्

ಅವರು ಹೇಳಿದರು—“ವರದಾಯಕ ದೇವಾ, ವರಾಣೇಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೇ, ಪಾಶದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತ ಪಶುಜೀವಗಳ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸು.”

Verse 48

पुरा पुरत्रयं दग्धुं पशुत्वं परिभाषितम् शङ्किताश् च वयं तत्र पशुत्वं प्रति सुव्रत

ಹಿಂದೆ ತ್ರಿಪುರದಾಹದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ‘ಪಶುತ್ವ’ವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು. ಓ ಸುವ್ರತನೇ, ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೂಡ ಆ ಪಶುತ್ವದ ಕುರಿತು ಶಂಕಿತರಾದೆವು.

Verse 49

व्रतं पाशुपतं प्रोक्तं भवेन परमेष्ठिना व्रतेनानेन भूतेश पशुत्वं नैव विद्यते

ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಭವ (ಶಿವ)ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಓ ಭೂತೇಶ, ಈ ವ್ರತಾನುಷ್ಠಾನದಿಂದ ಪಶುತ್ವ—ಬಂಧಿತ ಜೀವದ ಸ್ಥಿತಿ—ಇನ್ನು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 50

अथ द्वादशवर्षं वा मासद्वादशकं तु वा दिनद्वादशकं वापि कृत्वा तद् व्रतम् उत्तमम्

ನಂತರ ಆ ಉತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು—ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಾಗಲಿ, ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಾಗಲಿ—ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಿಸಿದರೆ (ಭಕ್ತನು ಶಿವಾರಾಧನೆಯ ಉನ್ನತ ಫಲಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ); ಏಕೆಂದರೆ ಇಂತಹ ನಿಯಮಾನುಷ್ಠಾನ ಪಶು (ಬಂಧಿತ ಜೀವ)ವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಪತಿರೂಪ ಪ್ರಭುವಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 51

मुच्यन्ते पशवः सर्वे पशुपाशैर्भवस्य तु दर्शयामास तान्देवान् नारायणपुरोगमान्

“ಭವ (ಶಿವ)ನ ಪಶುಪಾಶಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪಶುಗಳು (ಬಂಧಿತ ಜೀವಗಳು) ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.” ನಂತರ ಅವರು ನಾರಾಯಣನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ (ಆ ತತ್ತ್ವ/ದರ್ಶನವನ್ನು) ತೋರಿಸಿದರು।

Verse 52

नन्दी शिलादतनयः सर्वभूतगणाग्रणीः तं दृष्ट्वा देवमीशानं सांबं सगणम् अव्ययम्

ಶಿಲಾದನ ಪುತ್ರ ನಂದಿ—ಸರ್ವಭೂತಗಣಗಳ ಅಗ್ರಣಿ—ಅವನು ಆ ಈಶಾನ ದೇವನನ್ನು ಕಂಡನು: ಅವ್ಯಯ, ಗಣಗಳೊಡನೆ, ಮತ್ತು ಶಾಂಬಾ (ಶಕ್ತಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭೂತ।

Verse 53

प्रणेमुस् तुष्टुवुश् चैव प्रीतिकण्टकितत्वचः विज्ञाप्य शितिकण्ठाय पशुपाशविमोक्षणम्

ಭಕ್ತಿರಸದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತವಾಗಿ ಅವರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ನಂತರ ಶಿತಿಕಂಠ (ನೀಲಕಂಠ) ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪಶು-ಪಾಶ ವಿಮೋಚನೆಯ ಕುರಿತು ವಿನಂತಿಸಿದರು।

Verse 54

तस्थुस्तदाग्रतः शंभोः प्रणिपत्य पुनः पुनः ततः सम्प्रेक्ष्य तान् सर्वान् देवदेवो वृषध्वजः

ಅವರು ಶಂಭುವಿನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ನಂತರ ದೇವದೇವ ವೃಷಧ್ವಜನು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗಮನದಿಂದ ನೋಡಿ (ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹರಿಸಿದ).

Verse 55

विशोध्य तेषां देवानां पशुत्वं परमेश्वरः व्रतं पाशुपतं चैव स्वयं देवो महेश्वरः

ಆ ದೇವತೆಗಳ ಪಶುತ್ವ (ಬಂಧಿತ ಜೀವಸ್ಥಿತಿ)ವನ್ನು ವಿಶೋಧಿಸಿ ಪರಮೇಶ್ವರ ಸ್ವಯಂ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವರಿಗೆ ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು—ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಸೇರುವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು—ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 56

उपदिश्य मुनीनां च सहास्ते चांबया भवः तदाप्रभृति ते देवाः सर्वे पाशुपताः स्मृताः

ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ ಭವ (ಶಿವ) ಅಂಬಾ (ಶಕ್ತಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನು. ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಆ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲ ‘ಪಾಶುಪತರು’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು—ಪಾಶವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರು।

Verse 57

पशूनां च पतिर्यस्मात् तेषां साक्षाद्धि देवताः तस्मात्पाशुपताः प्रोक्तास् तपस्तेपुश् च ते पुनः

ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಪಶುಗಳ (ಬಂಧಿತ ಜೀವಗಳ) ಪತಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ದೇವತೆಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಅವನ ದೈವತ್ವದ ಅಧೀನರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ‘ಪಾಶುಪತರು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು।

Verse 58

ततो द्वादशवर्षान्ते मुक्तपाशाः सुरोत्तमाः ययुर्यथागतं सर्वे ब्रह्मणा सह विष्णुना

ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧಾಮಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದರು।

Verse 59

एतद्वः कथितं सर्वं पितामहमुखाच्छ्रुतम् पुरा सनत्कुमारेण तस्माद्व्यासेन धीमता

ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ—ಪುರಾತನದಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ಮುಖದಿಂದ ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು; ಅಲ್ಲಿಂದ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಾಸನಿಗೆ ಇದು ಲಭಿಸಿತು।

Verse 60

यः श्रावयेच्छुचिर् विप्राञ् छृणुयाद्वा शुचिर्नरः स देहभेदमासाद्य पशुपाशैः प्रमुच्यते

ಶುಚಿಯಾದ ನರನು ಶುಚಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿಸಲಿ, ಅಥವಾ ತಾನೇ ಶುಚಿಭಾವದಿಂದ ಕೇಳಲಿ—ದೇಹತ್ಯಾಗದ ನಂತರ ಪಶು (ಜೀವ)ವನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।