Adhyaya 44

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे त्रिचत्वारिंशो ऽध्यायः कूर्म उवाच अतः परं प्रवक्ष्यामि प्रतिसर्गमनुत्तमम् / प्राकृतं हि समासेन शृणुध्वं गदतो मम

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಉತ್ತರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಚತ್ವಾರಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯ. ಕೂರ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಸರ್ಗ, ಅಂದರೆ ದ್ವಿತೀಯ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅನುತ್ತಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು, ಪ್ರಾಕೃತ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

Verse 2

गते परार्धद्वितये कालो लोकप्रकालनः / कालाग्निर्भस्मसात् कर्तुं करोति निकिलं मतिम्

ಎರಡು ಪರಾರ್ಧಗಳು ಕಳೆದಾಗ, ಲೋಕಗಳ ನಿಯಾಮಕನಾದ ಕಾಲವೇ ‘ಕಾಲಾಗ್ನಿ’ಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 3

स्वात्मन्यात्मानमावेश्य भूत्वा देवो महेश्वरः / दहेदशेषं ब्रह्माण्डं सदेवासुरमानुषम्

ತನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಆತ್ಮವನ್ನು ಲೀನಗೊಳಿಸಿ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನು ದಹನಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ದೇವ-ಅಸುರ-ಮಾನವರೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

तमाविश्य महादेवो भगवान्नीललोहितः / करोति लोकसंहारं भीषणं रूपमाश्रितः

ಆ (ಪ್ರಳಯತತ್ತ್ವ)ದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಭಗವಾನ್ ನೀಲಲೋಹಿತ ಮಹಾದೇವನು ಭೀಕರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಲೋಕಸಂಹಾರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

प्रविश्य मण्डलं सौरं कृत्वासौ बहुधा पुनः / निर्दहत्यखिलं लोकं सप्तसप्तिस्वरूपधृक्

ಸೌರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ ಬಹುರೂಪನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸಪ್ತ-ಸಪ್ತಿ (ಅಸಂಖ್ಯ ಕಿರಣರೂಪ) ಧರಿಸಿ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

स दग्ध्वा सकलं सत्त्वमस्त्रं ब्रह्मशिरो महत् / देवतानां शरीरेषु क्षिपत्यखिलदाहकम्

ಸಕಲ ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ‘ಬ್ರಹ್ಮಶಿರ’ ಎಂಬ ಮಹಾ ಅಸ್ತ್ರ—ಅಖಿಲದಾಹಕ ಜ್ವಾಲೆ—ದೇವತೆಗಳ ದೇಹಗಳೊಳಗೆ ಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಡುತ್ತದೆ।

Verse 7

दग्धेष्वशेषदेवेषु देवी गिरिवरात्मजा / एकासा साक्षिणी शंभोस्तिष्ठते वैदिकी श्रुतिः

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ದಗ್ಧರಾದಾಗ, ಗಿರಿವರಾತ್ಮಜೆಯಾದ ದೇವಿಯೇ ಶಂಭುವಿನ ಏಕೈಕ ಸಾಕ್ಷಿಣಿಯಾಗಿ ನಿಂತಳು; ವೈದಿಕ ಶ್ರುತಿಯೂ ಏಕೈಕ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು.

Verse 8

शिरः कपालैर्देवानां कृतस्त्रग्वरभूषणः / आदित्यचन्द्रादिगणैः पूरयन् व्योममण्डलम्

ದೇವರ ಶಿರಃಕಪಾಲಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ಆದಿತ್ಯ-ಚಂದ್ರಾದಿ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗಣಗಳಿಂದ ವ್ಯೋಮಮಂಡಲವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದನು.

Verse 9

सहस्रनयनो देवः सहस्राकृतिरिश्वरः / सहस्रहस्तचरणः सहस्रार्चिर्महाभुजः

ಆ ದೇವೇಶ್ವರನು ಸಹಸ್ರನೇತ್ರನು, ಸಹಸ್ರಾಕೃತಿಯುಳ್ಳವನು; ಸಹಸ್ರಹಸ್ತಚರಣನು, ಸಹಸ್ರಾರ್ಚಿಯಂತೆ ದೀಪ್ತಿಮಾನ, ಮಹಾಬಾಹು.

Verse 10

दंष्ट्राकरालवदनः प्रदीप्तानललोचनः / त्रिशूली कृत्तिवसनो योगमैश्वरमास्थितः

ಭಯಂಕರ ದಂಷ್ಟ್ರೆಗಳಿರುವ ವಿಕರಾಳ ಮುಖದವನು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ನೇತ್ರಗಳವನು; ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ, ಕೃತ್ತಿವಸನಧಾರಿ ಆಗಿ, ಐಶ್ವರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 11

पीत्वा तत्परमानन्दं प्रभूतममृतं स्वयम् / करोति ताण्डवं देवीमालोक्य परमेश्वरः

ಆ ಪರಮಾನಂದರೂಪವಾದ ಅಪಾರ ಅಮೃತವನ್ನು ತಾನೇ ಪಾನಮಾಡಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ದೇವಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

पीत्वा नृत्तामृतं देवी भर्तुः परममङ्गला / योगमास्थाय देवस्य देहमायाति शूलिनः

ಪ್ರಭುವಿನ ನೃತ್ಯಾಮೃತವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿ, ಪರಮಮಂಗಳಮಯಿ ಹಾಗೂ ಪತಿಭಕ್ತೆಯಾದ ದೇವಿ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಲೀನಳಾಗಿ ಶೂಲಧಾರಿ ಶಿವನ ದಿವ್ಯ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ।

Verse 13

संत्यक्त्वा ताण्डवरसं स्वेच्छयैव पिनाकधृक् / ज्योतिः स्वभावं भगवान् दग्ध्वा ब्रह्माण्डमण्डलम्

ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತಾಂಡವರಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಭಗವಾನ್ ತನ್ನ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಮಂಡಲವನ್ನು ದಹಿಸಿ ಭಸ್ಮಮಾಡಿದನು।

Verse 14

संस्थितेष्वथ देवेषु ब्रह्मविष्णुपिनाकिषु / गुणैरशेषैः पृथिवीविलयं याति वारिषु

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಪಿನಾಕಧಾರಿ (ಶಿವ) ದೇವರುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಹೃತರಾದಾಗ, ಭೂಮಿ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳೊಡನೆ ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ ಪ್ರಳಯವನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ।

Verse 15

स वारितत्त्वं सगुणं ग्रसते हव्यवाहनः / तेजस्तु गुणसंयुक्तं वायौ संयाति संक्षयम्

ಆಗ ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿ ಜಲತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅದರ ಗುಣಗಳೊಡನೆ ಗ್ರಸಿಸುತ್ತದೆ; ಅಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸೂ ಗುಣಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ ಕ್ಷಯ (ಪ್ರಳಯ)ವನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ।

Verse 16

आकाशे सगुणो वायुः प्रलयं याति विश्वभृत् / भूतादौ च तथाकाशं लीयते गुणसंयुतम्

ಹೇ ವಿಶ್ವಭೃತ್! ಪ್ರಳಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗುಣಗಳೊಡನೆ ಇರುವ ವಾಯು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಭೂತಗಳ ಆದಿಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವೂ ಗುಣಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 17

इन्द्रियाणि च सर्वाणि तैजसे यान्ति संक्षयम् / वैकारिके देवगणाः प्रलंय यान्ति सत्तमाः

ಪ್ರಳಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ತೈಜಸ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ಸತ್ತಮ, ದೇವಗಣವೂ ವೈಕಾರಿಕ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಗಿ ಪ್ರಳಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ।

Verse 18

वैकारिकस्तैजसश्च भूतादिश्चेति सत्तमाः / त्रिविधो ऽयमहङ्कारो महति प्रलंय व्रजेत्

ಹೇ ಸತ್ತಮ, ಈ ಅಹಂಕಾರವು ತ್ರಿವಿಧ—ವೈಕಾರಿಕ (ಸಾತ್ತ್ವಿಕ), ತೈಜಸ (ರಾಜಸ), ಭೂತಾದಿ (ತಾಮಸ)। ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಮಹತ್ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ ಅದಲ್ಲಿಯೇ ಮರಳಿ ಸೇರುತ್ತದೆ।

Verse 19

महान्तमेभिः सहितं ब्रह्माणमतितेजसम् / अव्यक्तं जगतो योनिः संहरेदेकमव्ययम्

ಈ ಮಹತ್ ತತ್ತ್ವಗಳೊಂದಿಗೆ ಆತನು ಅತಿತೇಜಸ್ವಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಜಗತ್ತಿನ ಯೋನಿಯಾದ ಅವ್ಯಕ್ತವು ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಏಕ ಅವ್ಯಯ ಪರತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 20

एवं संहृत्य भूतानि तत्त्वानि च महेश्वरः / वियोजयति चान्योन्यं प्रधानं पुरुषं परम्

ಈ ರೀತಿ ಭೂತಗಳನ್ನೂ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಪ್ರಧಾನ (ಪ್ರಕೃತಿ) ಮತ್ತು ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ವಿಭಜಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

प्रधानपुंसोरजयोरेष संहार ईरितः / महेश्वरेच्छाजनितो न स्वयं विद्यते लयः

ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷ (ಗುಣಗಳೊಡನೆ) ಇವರ ಸಂಹಾರವನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಲಯವು ಸ್ವತಃ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಮಹೇಶ್ವರನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 22

गुणसाम्यं तदव्यक्तं प्रकृतिः परिगीयते / प्रधानं जगतो योनिर्मायातत्त्वमचेतनम्

ಗುಣಗಳ ಸಮ್ಯಸ್ಥಿತಿ ಯದೇ, ಅದೇ ‘ಅವ್ಯಕ್ತ’ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಪ್ರಕೃತಿ—ಪ್ರಧಾನ, ಜಗತ್ತಿನ ಯೋನಿ, ಮಾಯಾತತ್ತ್ವ; ಸ್ವಭಾವತಃ ಅಚೇತನ.

Verse 23

कूटस्थश्चिन्मयो ह्यात्मा केवलः पञ्चविंशकः / गीयते मुनिभिः साक्षी महानेकः पितामहः

ಕೂಟಸ್ಥನಾದ ಚಿನ್ಮಯ ಆತ್ಮನು ಏಕಾಕಿ ಹಾಗೂ ಪರಾತ್ಪರ—ಅದೇ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ತತ್ತ್ವ. ಮುನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ‘ಸಾಕ್ಷಿ’ ಎಂದು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ—ಮಹಾನ್, ಏಕನಾಗಿ ಅನೇಕರೂಪ, ಆದ್ಯ ಪಿತಾಮಹ.

Verse 24

एवं संहारकरणी शक्तिर्माहेश्वरी ध्रुवा / प्रधानाद्यं विशेषान्तं दहेद् रुद्र इति श्रुतिः

ಹೀಗೆ ಸಂಹಾರಕಾರಿಣಿಯಾದ ಧ್ರುವ ಮಾಹೇಶ್ವರೀ ಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಧಾನದಿಂದ ವಿಶೇಷಾಂತವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತದೆ—ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ‘ರುದ್ರನು ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ’.

Verse 25

योगिनामथ सर्वेषां ज्ञानविन्यस्तचेतसाम् / आत्यन्तिकं चैव लयं विदधातीह शङ्करः

ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ, ಶಂಕರನು ಇಲ್ಲಿ ಆತ್ಯಂತಿಕ ಪರಮ ಲಯವನ್ನು—ಪರಮದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೀನತೆಯನ್ನು—ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

इत्येष भगवान् रुद्रः संहारं कुरुते वशी / स्थापिका मोहनी शक्तिर्नारायण इति श्रुतिः

ಹೀಗೆ ವಶಿಯಾದ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಸಂಹಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮತ್ತು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಶ್ರುತಿ ‘ನಾರಾಯಣ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

Verse 27

हिरण्यगर्भा भगवान् जगत् सदसदात्मकम् / सृजेदशेषं प्रकृतेस्तन्मयः पञ्चविंशकः

ಭಗವಾನ್ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭರೂಪನಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತ-ಅವ್ಯಕ್ತಸ್ವರೂಪವಾದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಸಾರವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು ಪಂಚವಿಂಶತಿತತ್ತ್ವವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

सर्वज्ञाः सर्वगाः शान्ताः स्वात्मन्येवव्यवस्थिताः / शक्तयो ब्रह्मविण्वीशा भुक्तिमुक्तिफलप्रदाः

ಆ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಶಾಂತ; ಸ್ವಾತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ಅವು ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು-ಈಶ (ಶಿವ) ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ।

Verse 29

सर्वेश्वराः सर्ववन्द्याः शाश्वतानन्तभोगिनः / एकमेवाक्षरं तत्त्वं पुंप्रधानेश्वरात्मकम्

ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳು ಸರ್ವವಂದ್ಯರು, ಶಾಶ್ವತ ಅನಂತ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರು; ಆದರೂ ತತ್ತ್ವ ಒಂದೇ—ಅಕ್ಷರ—ಪುರುಷ, ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರಸ್ವರೂಪವಾದುದು।

Verse 30

अन्याश्च शक्तयो दिव्याः सन्ति तत्र सहस्रशः / इज्यन्ते विविधैर्यज्ञैः शक्रादित्यादयो ऽमराः

ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಇವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಇಂದ್ರ, ಆದಿತ್ಯರು ಮೊದಲಾದ ಅಮರ ದೇವತೆಗಳು ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 31

एकैकस्य सहस्राणि देहानां वै शतानि च / कथ्यन्ते चैव माहात्म्याच्छक्तिरेकैव निर्गुणाः

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ದೇಹಗಳು ಸಾವಿರಗಳು—ಮತ್ತೂ ನೂರಗಳು—ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಪರಮ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಿಂದ ಶಕ್ತಿ ಒಂದೇ, ಅದು ನಿರ್ಗುಣ.

Verse 32

तां तां शक्तिं समाधाय स्वयं देवो महेश्वरः / करोति देहान् विविधान् ग्रसते चैव लीलया

ಆ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸ್ವಯಂ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನು ನಾನಾವಿಧ ದೇಹಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಲೀಲಾಮಾತ್ರದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಗ್ರಸಿಸಿ ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

इज्यते सर्वयज्ञेषु ब्राह्मणैर्वेदवादिभिः / सर्वकामप्रदो रुद्र इत्येषा वैदिकी श्रुतिः

ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ವೇದವಾದಿಗಳಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ರುದ್ರನು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. “ರುದ್ರನು ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದನು”—ಇದೇ ವೈದಿಕ ಶ್ರುತಿ.

Verse 34

सर्वासामेव शक्तीनां ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः / प्राधान्येन स्मृता देवाः शक्तयः परमात्मनः

ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ಪ್ರಧಾನರೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಈ ದೇವರುಗಳು ಪರಮಾತ್ಮನ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಗಳೇ.

Verse 35

आद्यः परस्ताद् भगवान् परमात्मा सनातनः / गीयते सर्वशक्त्यात्मा शूलपाणिर्महेश्वरः

ಅವನೇ ಆದ್ಯನು, ಪರಾತ್ಪರ ಭಗವಾನ್, ಪರಮಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಸನಾತನನು. ಸರ್ವಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮನಾಗಿ ಶೂಲಪಾಣಿ ಮಹೇಶ್ವರನೆಂದು ಅವನು ಗೀತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

एनमेके वदन्त्यग्निं नारायणमथापरे / इन्द्रमेके परे विश्वान् ब्रह्माणमपरे जगुः

ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ಅಗ್ನಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನವರು ನಾರಾಯಣ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಇಂದ್ರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತವರು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಬ್ರಹ್ಮನೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 37

ब्रह्मविष्णवग्निवरुणाः सर्वे देवास्तथर्षयः / एकस्यैवाथ रुद्रस्य भेदास्ते परिकीर्तिताः

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಅಗ್ನಿ, ವರುಣ—ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ಋಷಿಗಳು—ಇವರೆಲ್ಲ ಒಬ್ಬನೇ ರುದ್ರನ ವಿಭಿನ್ನ ಭೇದರೂಪಗಳೆಂದು ಘೋಷಿತರು।

Verse 38

यं यं भेदं समाश्रित्य यजन्ति परमेश्वरम् / तत् तद् रूपं समास्थाय प्रददाति फलं शिवः

ಜನರು ಯಾವ ಯಾವ ಭೇದಭಾವವನ್ನು (ಉಪಾಸನಾ ವಿಧಾನವನ್ನು) ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಶಿವನು ಅದೇ ಅದೇ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ತಕ್ಕ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 39

तस्मादेकतरं भेदं समाश्रित्यापि शाश्वतम् / आराधयन्महादेवं याति तत्परमं पदम्

ಆದುದರಿಂದ, ಒಬ್ಬನು ಒಂದೇ ಶಾಶ್ವತ ಭೇದವನ್ನು (ಒಂದು ಉಪಾಸನಾ ಮಾರ್ಗವನ್ನು) ಆಶ್ರಯಿಸಿದರೂ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಆ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 40

किन्तु देवं महादेवं सर्वशक्तिं सनातनम् / आराधयेद् वै गिरिशं सगुणं वाथ निर्गुणम्

ಆದರೆ ಆ ದೇವ—ಮಹಾದೇವ, ಸನಾತನ ಸರ್ವಶಕ್ತಿನಿಧಿ ಗಿರೀಶ—ಅವನನ್ನೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಸಗುಣವಾಗಲಿ ನಿರ್ಗುಣವಾಗಲಿ।

Verse 41

मया प्रोक्तो हि भवतां योगः प्रागेव निर्गुणः / आरुरुक्षुस्तु सगुणं पूजयेत् परमेश्वरम्

ನಾನು ನಿಮಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ನಿರ್ಗುಣ ಯೋಗವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಏರಲು ಯತ್ನಿಸುವವನು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಗುಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 42

पिनाकिनं त्रिनयनं जटिलं कृत्तिवाससम् / पद्मासनस्थं रुक्माभं चिन्तयेद् वैदिकी श्रुतिः

ವೈದಿಕ ಶ್ರುತಿ ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ—ಪಿನಾಕಧಾರಿ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಜಟಾಧಾರಿ, ಕೃತ್ತಿವಾಸ (ಚರ್ಮವಸ್ತ್ರಧಾರಿ), ಪದ್ಮಾಸನಸ್ಥ, ಸ್ವರ್ಣಪ್ರಭನಾದ ಶ್ರೀಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 43

एष योगः समुद्दिष्टः सबीजो मुनिसत्तमाः / तस्मात् सर्वान् परित्यज्य देवान् ब्रह्मपुरोगमान् / आराधयेद् विरूपाक्षमादिमध्यान्तसंस्थितम्

ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಈ ಸಬೀಜ ಯೋಗವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಆದಿ-ಮಧ್ಯ-ಅಂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 44

भक्तियोगसमायुक्तः स्वधर्मनिरतः शुचिः / तादृशं रूपमास्थाय समायात्यन्तिकं शिवम्

ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಅಂಥದೇ ರೂಪವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಶಿವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 45

एष योगः समुद्दिष्टः सबीजो ऽत्यन्तभावने / यथाविधि प्रकुर्वाणः प्राप्नुयादैश्वरं पदम्

ಅತ್ಯಂತ ಭಾವನೆಗಾಗಿ ಈ ಸಬೀಜ ಯೋಗವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸುವವನು ಈಶ್ವರನ ಐಶ್ವರ್ಯಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 46

अत्राप्यशक्तो ऽथ हरं विष्णुं बह्माणमर्चयेत् / अथ चेदसमर्थः स्यात् तत्रापि मुनिपुङ्गवाः / ततो वाय्वग्निशक्रादीन् पूजयेद् भक्तिसंयुतः

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅಶಕ್ತನಾದರೆ ಹರ (ಶಿವ), ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೂ ಅಸಮರ್ಥನಾದರೆ, ಓ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ, ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 47

ये चान्ये भावने शुद्धे प्रागुक्ते भवतामिह / अथापि कथितो योगो निर्बोजश्च सबीजकः

ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಇತರ ಶುದ್ಧ ಭಾವನಾ-ಸಾಧನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಯೋಗವೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ—ನಿರ್ಬೀಜವೂ ಸಬೀಜವೂ ಎಂಬ ಎರಡೂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ।

Verse 48

ज्ञानं तदुक्तं निर्बोजं पूर्वं हि भवतां मया / विष्णुं रुद्रं विरञ्चिं च सबीजं भावयेद् बुधः / सथवाग्न्यादिकान् देवांस्तत्परः संयतेन्द्रियः

ನಾನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ‘ನಿರ್ಬೀಜ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಜ್ಞಾನವೇ ನಿಜವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸಾಧಕನು—ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಸಂಯಮಿಸಿ, ಪರತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ—‘ಸಬೀಜ’ ಭಾವದಿಂದ ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ, ವಿರಂಚಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಹಾಗೂ ಅಗ್ನಿ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಧ್ಯಾನಾಧಾರಗಳಾಗಿ ಭಾವಿಸಬೇಕು।

Verse 49

पूजयेत् पुरुषं विष्णुं चतुर्मूर्तिधरं हरिम् / अनादिनिधनं देवं वासुदेवं सनातनम्

ಪರಮ ಪುರುಷನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು—ಚತುರ್ಮೂರ್ತಿಧಾರಿಯಾದ ಹರಿಯನ್ನು—ಆದಿಯಿಲ್ಲದ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸನಾತನ ದೇವ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 50

नारायणं जगद्योनिमाकाशं परमं पदम् / तल्लिङ्गधारी नियतं तद्भक्तस्तदपाश्रयः / एष एव विधिर्ब्राह्मे भावने चान्तिके मतः

ನಾರಾಯಣನು—ಜಗತ್ತಿನ ಯೋನಿ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಪರಮ ಪದ—ಅವನಲ್ಲೇ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಿಯಮಶೀಲನಾಗಿ, ಅವನ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ಅವನನ್ನೇ ಏಕೈಕ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತರಂಗ ಭಾವನೆಗೂ ದೈವಸನ್ನಿಧಿಯ ಸಮೀಪೋಪಾಯಕ್ಕೂ ಇದೇ ವಿಧಿ ಎಂದು ಮತವಾಗಿದೆ।

Verse 51

इत्येतत् कथितं ज्ञानं भावनासंश्रयं परम् / इन्द्रद्युम्नाय मुनये कथितं यन्मया पुरा

ಇಂತೆ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನಾನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮುನಿ ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೆನು।

Verse 52

अव्यक्तात्मकमेवेदं चेतनाचेतनं जगत् / तदीश्वरः परं ब्रह्म तस्माद् ब्रह्ममयं जगत्

ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು—ಚೇತನ ಹಾಗೂ ಅಚೇತನ ಸೇರಿ—ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನೇ ತನ್ನ ಸಾರವೆಂದು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದರ ಅಧೀಶ್ವರ ಪರಬ್ರಹ್ಮ; ಆದ್ದರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಮಯ, ಬ್ರಹ್ಮವ್ಯಾಪ್ತ.

Verse 53

सूत उवाच एतावदुक्त्वा भगवान् विरराम जनार्दनः / तुष्टुवुर्मुनयो विष्णुं शक्रेण सह माधवम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: ಇಷ್ಟನ್ನು ಹೇಳಿ ಭಗವಾನ್ ಜನಾರ್ದನನು ಮೌನನಾದನು. ಆಗ ಮುನಿಗಳು ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣು—ಮಾಧವನನ್ನು—ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 54

मुनय ऊचुः नमस्ते कूर्मरूपाय विष्णवे परमात्मने / नारायणाय विश्वाय वासुदेवाय ते नमः

ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಕೂರ್ಮರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ವಿಷ್ಣು ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಾರಾಯಣ, ವಿಶ್ವಸ್ವರೂಪ, ವಾಸುದೇವ—ನಿಮಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 55

नमो नमस्ते कृष्णाय गोविन्दाय नमो नमः / माधवाय नमस्तुभ्यं नमो यज्ञेश्वराय च

ಕೃಷ್ಣನೇ, ನಿಮಗೆ ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕಾರ; ಗೋವಿಂದನೇ, ನಿಮಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ಪ್ರಣಾಮ. ಮಾಧವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಯಜ್ಞೇಶ್ವರನೇ, ನಿಮಗೂ ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 56

सहस्रशिरसे तुभ्यं सहस्राक्षाय ते नमः / नमः सहस्रहस्ताय सहस्रचरणाय च

ಸಹಸ್ರ ಶಿರಸ್ಸುಳ್ಳ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಹಸ್ರ ನೇತ್ರಗಳಿರುವ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಣಾಮ. ಸಹಸ್ರ ಹಸ್ತಗಳಿರುವ ನಿಮಗೆ ನಮಃ; ಸಹಸ್ರ ಚರಣಗಳಿರುವ ನಿಮಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 57

ॐ नमो ज्ञानरूपाय परमात्मस्वरूपिणे / आनन्दाय नमस्तुभ्यं मायातीताय ते नमः

ಓಂ—ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಾದ, ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಆನಂದಸ್ವರೂಪಾ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ; ಮಾಯಾತೀತ ಪ್ರಭು, ನಿನಗೆ ನಮಃ.

Verse 58

नमो गूढशरीराय निर्गुणाय नमो ऽस्तु ते / पुरुषाय पुराणाय सत्तामात्रस्वरूपिणे

ಗೂಢ (ಅದೃಶ್ಯ) ಶರೀರಧಾರೀ, ನಿರ್ಗುಣ ಪ್ರಭು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಆದಿಪುರುಷ, ಪುರಾಣ ಪುರುಷ, ಶುದ್ಧ ಸತ್ತಾಮಾತ್ರಸ್ವರೂಪಾ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 59

नमः सांख्याय योगाय केवलाय नमो ऽस्तु ते / धर्मज्ञानाधिगम्याय निष्कलाय नमो नमः

ಸಾಂಖ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ, ಯೋಗಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕೇವಲ ಏಕನಾದ ಪ್ರಭು, ನಿನಗೆ ನಮಃ. ಧರ್ಮ-ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅರಿಯಲ್ಪಡುವ, ನಿಷ್ಕಲನಾದ ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 60

नमोस्तु व्योमतत्त्वाय महायोगेश्वराय च / परावराणां प्रभवे वेदवेद्याय ते नमः

ವ್ಯೋಮತತ್ತ್ವನಾದ (ಸರ್ವವ്യാപಿ ತತ್ತ್ವನಾದ) ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರಾ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪರ-ಅಪರಗಳ ಪ್ರಭವ, ವೇದಗಳಿಂದ ವೇದ್ಯನಾದ ಪ್ರಭು, ನಿನಗೆ ನಮಃ.

Verse 61

नमो बुद्धाय शुद्धाय नमो युक्ताय हेतवे / नमो नमो नमस्तुभ्यं मायिने वेधसे नमः

ಶುದ್ಧ ಬುದ್ಧಿಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಯುಕ್ತನಾದ, ಹೇತುಸ್ವರೂಪನಾದ ಪ್ರಭು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪುನಃ ಪುನಃ ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ—ಮಾಯಾವಂತ ವೇಧಸ (ವಿಧಾತ) ನಿನಗೆ ನಮಃ.

Verse 62

नमो ऽस्तु ते वराहाय नारसिंहाय ते नमः / वामनाय नमस्तुभ्यं हृषीकेशाय ते नमः

ವರಾಹರೂಪಿಯಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನರಸಿಂಹರೂಪಿಯಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಾಮನರೂಪಿಯಾದ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಣಾಮ; ಹೃಷೀಕೇಶ, ಇಂದ್ರಿಯಾಧಿಪತಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 63

नमो ऽस्तु कालरुद्राय कालरूपाय ते नमः / स्वर्गापवर्गदात्रे च नमो ऽप्रतिहतात्मने

ಕಾಲರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಅಪವರ್ಗ (ಮೋಕ್ಷ) ನೀಡುವವನೆ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅಪ್ರತಿಹತಾತ್ಮ, ಅಜೇಯ ಪ್ರಭು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 64

नमो योगाधिगम्याय योगिने योगदायिने / देवानां पतये तुभ्यं देवार्तिशमनाय ते

ಯೋಗದಿಂದಲೇ ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪರಮ ಯೋಗಿ, ಯೋಗದಾತ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವರ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ದೇವರ ಆರ್ಥಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವವನೆ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 65

भगवंस्त्वत्प्रसादेन सर्वसंसारनाशनम् / अस्माभिर्विदितं ज्ञानं यज्ज्ञात्वामृतमश्नुते

ಹೇ ಭಗವನ್, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಮಗೆ ಆ ಜ್ಞಾನ ತಿಳಿದಿದೆ; ಅದು ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರಚಕ್ರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 66

श्रुतास्तु विविधा धर्मा वंशा मन्वन्तराणि च / सर्गश्च प्रतिसर्गश्च ब्रह्माण्यस्यास्य विस्तरः

ಇಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಗಳು, ವಂಶಪರಂಪರೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನ್ವಂತರಗಳು ಶ್ರವಣಗೊಂಡಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ಗ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಸರ್ಗವೂ—ಇದು ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ವಿಶದ ವಿವರಣೆ.

Verse 67

त्वं हि सर्वजगत्साक्षी विश्वो नारायणः परः / त्रातुमर्हस्यनन्तात्मंस्त्वमेव शरणं गतिः

ನೀನೇ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಸಾಕ್ಷಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪರಮ ನಾರಾಯಣ. ಹೇ ಅನಂತಾತ್ಮಾ, ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಮರ್ಥ; ನೀನೇ ನನ್ನ ಶರಣು, ನೀನೇ ಪರಮ ಗತಿ.

Verse 68

सूत उवाच एतद् वः कथितं विप्रा योगमोक्षप्रदायकम् / कौर्मं पुराणमखिलं यज्जगाद गदाधरः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಯೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೌರ್ಮ ಪುರಾಣವನ್ನು ಗದಾಧರ (ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು) ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನೂ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆನು.

Verse 69

अस्मिन् पुराणे लक्ष्म्यास्तु संभवः कथितः पुरा / मोहायाशेषभूतानां वासुदेवेन योजनम्

ಈ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸಂಭವವನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ವಾಸುದೇವನು ಮಾಡಿದ ದಿವ್ಯ ಯೋಜನೆಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಅದರಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳು ಮೋಹದಿಂದ ಆವೃತವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 70

प्रजापतीनां सर्गस्तु वर्णधर्माश्च वृत्तयः / धर्मार्थकाममोक्षाणां यथावल्लक्षणं शुभम्

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ, ವರ್ಣಧರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಯೋಗ್ಯ ವೃತ್ತಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮ-ಮೋಕ್ಷಗಳ ಯಥಾರ್ಥವಾದ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 71

पितामहस्य विष्णोश्च महेशस्य च धीमतः / एकत्वं च पृथक्त्वं च विशेषश्चोपवर्णितः

ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ), ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಧೀಮಂತ ಮಹೇಶ (ಶಿವ) ಇವರ ಏಕತ್ವ, ವಿಭಿನ್ನತ್ವ ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷ ಭೇದಗಳನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 72

भक्तानां लक्षणं प्रोक्तं समाचारश्च शोभनः / वर्णाश्रमाणां कथितं यथावदिह लक्षणम्

ಭಕ್ತರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅವರ ಶೋಭನವಾದ ಆಚರಣೆಯೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 73

आदिसर्गस्ततः पश्चादण्डावरणसप्तकम् / हिरण्यगर्भसर्गश्च कीर्तितो मुनिपुङ्गवाः

ನಂತರ ಆದಿಸರ್ಗವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ತದನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸಪ್ತಾವರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಓ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಸರ್ಗವೂ ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 74

कालसंख्याप्रकथनं माहात्म्यं चेश्वरस्य च / ब्रह्मणः शयनं चाप्सु नामनिर्वचनं तथा

ಇಲ್ಲಿ ಕಾಲಸಂಖ್ಯೆಯ ಪ್ರಕಥನ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಜೊತೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಪ್ಸು ಶಯನ ಮತ್ತು ನಾಮನಿರ್ವಚನವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 75

वराहवपुषा भूयो भूमेरुद्धरणं पुनः / मुख्यादिसर्गकथनं मुनिसर्गस्तथापरः

ಮತ್ತೆ ವರಾಹವಪುವಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಉದ್ಧರಣವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಮುಖ್ಯಾದಿ ಸರ್ಗಗಳ ಕಥನ, ತದನಂತರ ಮುನಿಸರ್ಗವೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 76

व्याख्यतो रुद्रसर्गश्च ऋषिसर्गश्च तापसः / धर्मस्य च प्रजासर्गस्तामसात् पूर्वमेव तु

ರುದ್ರಸರ್ಗ, ಋಷಿಸರ್ಗ ಮತ್ತು ತಾಪಸಸರ್ಗಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಧರ್ಮಸರ್ಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸರ್ಗವು ತಾಮಸಸರ್ಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 77

ब्रह्मविष्णुविवादः स्यादन्तर्देहप्रवेशनम् / पद्मोद्भवत्वं देवस्य मोहस्तस्य च धीमतः

ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಗಳ ನಡುವೆ ವಿವಾದ ಉಂಟಾಯಿತು; ನಂತರ ಅಂತರ್ಧೇಹಪ್ರವೇಶದ ಪ್ರಸಂಗವಾಯಿತು. ದೇವನ ಪದ್ಮೋದ್ಭವತ್ವದ ಕಥನವೂ, ಆ ಧೀಮಂತನ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಮೋಹವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 78

दर्शनं च महेशस्य माहात्म्यं विष्णुनेरितम् / दिव्यदृष्टिप्रदानं च ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

ಮಹೇಶನ ದರ್ಶನ, ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಪ್ರಕಟಿತ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಮತ್ತು ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿ ನೀಡಿದುದು—ಇವುಗಳೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 79

संस्तवो देवदेवस्य ब्रह्मणा परमेष्ठिना / प्रसादो गिरिशस्याथ वरदानं तथैव च

ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವದೇವನಿಗೆ ಸ್ತುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು; ನಂತರ ಗಿರೀಶ (ಶಿವ)ನ ಪ್ರಸಾದ ದೊರಕಿತು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ವರದಾನವೂ ನೀಡಲಾಯಿತು.

Verse 80

संवादो विष्णुना सार्धं शङ्करस्य महात्मनः / वरदानं तथापूर्वमन्तर्धानं पिनाकिनः

ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಕರನು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಿದ ಸಂವಾದ, ಶಿವನ ವರದಾನ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಪಿನಾಕಿಯ ಅಪೂರ್ವ ಅಂತರ್ಧಾನ—ಇವು ವರ್ಣಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 81

वधश्च कथितो विप्रा मधुकैटभयोः पुरा / अवतारो ऽथ देवस्य ब्रह्मणो नाभिपङ्कजात्

ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಪುರಾತನವಾಗಿ ಮಧು–ಕೈಟಭರ ವಧೆಯನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ದೇವ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅವತಾರ—ಪ್ರಭುವಿನ ನಾಭಿಪದ್ಮದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು—ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 82

एकीभावश्च देवस्य विष्णुना कथितस्ततः / विमोहो ब्रह्मणश्चाथ संज्ञालाभो हरेस्ततः

ಆಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣುವು ದೇವನ ಏಕತ್ವಭಾವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಅನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೋಹ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಿ, ಬಳಿಕ ಹರಿಯ ನಿಜಸ್ವರೂಪದ ಪರಿಚಯ ಲಭಿಸಿತು.

Verse 83

तपश्चरणमाख्यातं देवदेवस्य धीमतः / प्रादुर्भावो महेशस्य ललाटात् कथितस्ततः

ಈ ರೀತಿ ಬುದ್ಧಿವಂತ ದೇವದೇವನ ತಪಶ್ಚರಣೆಯ ವಿವರಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಅವನ ಲಲಾಟದಿಂದ ಮಹೇಶನ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವವೂ ವರ್ಣಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 84

रुद्राणां कथिता सृष्टिर्ब्रह्मणः प्रतिषेधनम् / भूतिश्च देवदेवस्य वरदानोपदेशकौ

ಇಲ್ಲಿ ರುದ್ರರ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರತಿಷೇಧನವೂ (ತಡೆ) ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ದೇವದೇವ (ಶಿವ)ನ ಭೂತಿ-ಮಹಿಮೆಯೂ ವರದಾನೋಪದೇಶವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 85

अन्तर्धानं च रुद्रस्य तपश्चर्याण्डजस्य च / दर्शनं देवदेवस्य नरनारीशरीरता

ಇಲ್ಲಿ ರುದ್ರನ ಅಂತರ್ಧಾನವೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನ (ಅಂಡಜ) ಅಂತರ್ಧಾನವೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವದೇವನ ದರ್ಶನ—ನರ-ನಾರಿ ಉಭಯ ದೇಹರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದುದು—ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 86

देव्या विभागकथनं देवदेवात् पिनाकिनः / देव्यास्तु पश्चात् कथितं दक्षपुत्रीत्वमेव च

ಈ ರೀತಿ ಪಿನಾಕಿ ದೇವದೇವ (ಶಿವ)ನು ದೇವಿಯ ದಿವ್ಯ ವಿಭಾಗಗಳ ಕಥನವನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ನಂತರ ದೇವಿಯು ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಆಗಿದುದೂ ವರ್ಣಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 87

हिमवद्दुहितृत्वं च देव्या माहात्म्यमेव च / दर्शनं दिव्यरूपस्य वैश्वरूपस्य दर्शनम्

ಇಲ್ಲಿ ದೇವಿಯು ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ದೇವಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವಳ ದಿವ್ಯರೂಪದ—ಹೌದು, ಅವಳ ವೈಶ್ವರూప (ವಿಶ್ವಮಯ) ದರ್ಶನವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 88

नाम्नां सहस्रं कथितं पित्रा हिमवता स्वयम् / उपदेशो महादेव्या वरदानं तथैव च

ತಂದೆ ಹಿಮವಂತನು ಸ್ವತಃ ಸಹಸ್ರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾದೇವಿಯ ಉಪದೇಶ ಮತ್ತು ವರದಾನಪ್ರದಾನವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 89

भृग्वादीनां प्रजासर्गो राज्ञां वंशस्य विस्तरः / प्राचेतसत्वं दक्षस्य दक्षयज्ञविमर्दनम्

ಭೃಗು ಮೊದಲಾದ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಜಾಸೃಷ್ಟಿ, ರಾಜವಂಶಗಳ ವಿಶದ ವಿಸ್ತಾರ, ದಕ್ಷನ ಪ್ರಾಚೇತಸತ್ವ, ಮತ್ತು ದಕ್ಷಯಜ್ಞದ ವಿನಾಶ—ಇವು ವರ್ಣಿತವಾಗಿವೆ।

Verse 90

दधीचस्य च दक्षस्य विवादः कथितस्तदा / ततश्च शापः कथितो मुनीनां मुनिपुङ्गवाः

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಧೀಚಿ ಮತ್ತು ದಕ್ಷರ ವಿವಾದವು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ನಂತರ, ಓ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ, ಮುನಿಗಳಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲಾದ ಶಾಪವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 91

रुद्रागतिः प्रसादश्च अन्तर्धानं पिनाकिनः / पितामहस्योपदेशः कीर्त्यते रक्षणाय तु

ರುದ್ರನ ಗತಿ, ಅವನ ಪ್ರಸಾದ, ಮತ್ತು ಪಿನಾಕಧಾರಿಯ ಅಂತರ್ಧಾನ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ಉಪದೇಶವೂ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 92

दक्षस्य च प्रजासर्गः कश्यपस्य महात्मनः / हिरण्यकशिपोर्नाशो हिरण्याक्षवधस्तथा

ದಕ್ಷನ ಪ್ರಜಾಸರ್ಗವೂ ಮಹಾತ್ಮ ಕಶ್ಯಪನ ಸೃಷ್ಟಿವಿಸ್ತಾರವೂ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ನಾಶ ಮತ್ತು ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನ ವಧವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 93

ततश्च शापः कथितो देवदारुवनौकसाम् / निग्रहश्चान्धकस्याथ गाणपत्यमनुत्तमम्

ನಂತರ ದೇವದಾರು ವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಋಷಿಗಳು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಶಾಪವು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆಮೇಲೆ ಅಂಧಕನ ನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಗಣಪತಿಯ ಅನುತ್ತಮ ಉಪದೇಶವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು।

Verse 94

प्रह्रादनिग्रहश्चाथ बलेः संयमनं ततः / बाणस्य निग्रहश्चाथ प्रसादस्तस्य शूलिनः

ನಂತರ ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ನಿಗ್ರಹ, ಆಮೇಲೆ ಬಲಿಯ ಸಂಯಮನ; ಬಳಿಕ ಬಾಣನ ನಿಗ್ರಹ—ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶೂಲಧಾರಿ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನ ಪ್ರಸಾದ (ಅನುಗ್ರಹ) ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 95

ऋषीणां वंशविस्तारो राज्ञां वंशाः प्रकीर्तिताः / वसुदेवात् ततो विष्णोरुत्पत्तिः स्वेच्छया हरेः

ಋಷಿಗಳ ವಂಶವಿಸ್ತಾರವೂ ರಾಜರ ವಂಶಗಳೂ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ನಂತರ ವಸುದೇವನಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಾಕಟ್ಯ—ಹರಿಯ ಜನ್ಮವು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿತು।

Verse 96

दर्शनं चोपमन्योर्वै तपश्चरणमेव च / वरलाभो महादेवं दृष्ट्वा साम्बं त्रिलोचनम्

ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ಪವಿತ್ರ ದರ್ಶನವೂ ಅವನ ತಪಶ್ಚರಣವೂ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿಲೋಚನನಾದ ಸಾಂಬ ಮಹಾದೇವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ವರಲಾಭವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 97

कैलासगमनं चाथ निवासस्तत्र शार्ङ्गिणः / ततश्च कथ्यते भीतिर्द्वारिवत्या निवासिनाम्

ಅನಂತರ ಕೈಲಾಸಗಮನದ ವೃತ್ತಾಂತವೂ ಶಾರ್ಙ್ಗಧಾರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ ವಿಷಯವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಬಳಿಕ ದ್ವಾರಿವತೀನಿವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಭೀತಿಯ ಕಥೆ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 98

रक्षणं गरुडेनाथ जित्वा शत्रून् महाबलान् / नारादागमनं चैव यात्रा चैव गरुत्मतः

ಪ್ರಭುವೇ! ಗರುಡನು ಮಹಾಬಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ನೀಡಿದ ರಕ್ಷಣೆಯೂ, ನಾರದನ ಆಗಮನವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಗರುತ್ಮಾನ್ (ಗರುಡ)ನ ಮುಂದಿನ ಯಾತ್ರೆಯೂ ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 99

ततश्च कृष्णागमनं मुनीनामागतिस्ततः / नैत्यकं वासुदेवस्य शिवलिङ्गार्चनं तथा

ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನ ಆಗಮನ, ಆಮೇಲೆ ಮುನಿಗಳ ಆಗಮನ; ಹಾಗೆಯೇ ವಾಸುದೇವನ ನಿತ್ಯಾನುಷ್ಠಾನ—ಅಂದರೆ ಶಿವಲಿಂಗಾರ್ಚನೆ—ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 100

मार्कण्डेयस्य च मुनेः प्रश्नः प्रोक्तस्ततः परम् / लिङ्गार्चननिमित्तं च लिङ्गस्यापि सलिङ्गिनः

ಮುಂದೆ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಮುನಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯ ಕಾರಣವನ್ನು—ಲಿಂಗದ ಮಹತ್ವವೂ ಲಿಂಗಿ (ಲಿಂಗಧಾರಿ ಶಿವ)ನ ಮಹಿಮೆಯೂ ಸೇರಿ—ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 101

यथात्म्यकथनं चाथ लिङ्गाविर्भाव एव च / ब्रह्मविष्णोस्तथा मध्ये कीर्तितो मुनिपुङ्गवाः

ನಂತರ, ಓ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ! ಆತ್ಮತತ್ತ್ವದ ಯಥಾರ್ಥ ವಿವರಣೆಯೂ ಲಿಂಗದ ಅವಿರ್ಭಾವವೂ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸ್ಥಿತವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲಿಂಗವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 102

मोहस्तयोस्तु कथितो गमनं चोर्ध्वतो ऽप्यधः / संस्तवो देवदेवस्य प्रसादः परमेष्ठिनः

ಆ ಇಬ್ಬರ ಮೋಹವೂ, ಅವರ ಊರ್ಧ್ವ ಹಾಗೂ ಅಧೋಗತಿಯೂ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಈಗ ದೇವದೇವನ ಸ್ತೋತ್ರವೂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನ್ ಪ್ರಭುವಿನ ಅನುಗ್ರಹವೂ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 103

अन्तर्धानं च लिङ्गस्य साम्बोत्पत्तिस्ततः परम् / कीर्तिता चानिरुद्धस्य समुत्पत्तिर्द्विजोत्तमाः

ಲಿಂಗದ ಅಂತರ್ಧಾನವೂ, ಅದರ ನಂತರ ಸಾಂಬನ ಜನನವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಅನಿರುದ್ಧನ ಉದ್ಭವವೂ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 104

कृष्णस्य गमने बुद्धिरृषीणामागतिस्तथा / अनुवशासितं च कृष्णेन वरदानं महात्मनः

ಕೃಷ್ಣನ ನಿರ್ಗಮನದ ನಿರ್ಣಯವೂ, ಋಷಿಗಳ ಆಗಮನವೂ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು।

Verse 105

गमनं चैव कृष्णस्य पार्थस्यापि च दर्शनम् / कृष्णद्वैपायनस्योक्ता युगधर्माः सनातनाः

ಕೃಷ್ಣನ ನಿರ್ಗಮನವೂ, ಪಾರ್ಥನ (ಅರ್ಜುನನ) ದರ್ಶನವೂ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ) ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಸನಾತನ ಯುಗಧರ್ಮಗಳೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 106

अनुग्रहो ऽथ पार्थस्य वाराणसीगतिस्ततः / पाराशर्यस्य च मुनेर्व्यासस्याद्भुतकर्मणः

ನಂತರ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ದೊರೆತ ಅನುಗ್ರಹವೂ, ಅದರ ಬಳಿಕ ಅವನ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಗತಿಯೂ; ಹಾಗೆಯೇ ಪರಾಶರಪುತ್ರ ಮುನಿ ವ್ಯಾಸನ ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಗಳೂ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 107

वारणस्याश्च माहात्म्यं तीर्थानां चैव वर्णनम् / तीर्थयात्रा च व्यासस्य देव्याश्चैवाथ दर्शनम् / उद्वासनं च कथितं वरदानं तथैव च

ವಾರಾಣಸಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಗಳ ವರ್ಣನೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ವ್ಯಾಸರ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ದೇವಿಯ ದರ್ಶನ, ಹಾಗೆಯೇ ಉದ್ವಾಸನ ಮತ್ತು ವರದಾನಗಳೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 108

प्रयागस्य च माहात्म्यं क्षेत्राणामथ कीर्तिनम् / फलं च विपुलं विप्रा मार्कण्डेयस्य निर्गमः

ಪ್ರಯಾಗದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಕೀರ್ತಿಯ ಕೀರ್ತನ, ಮತ್ತು ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಅದರ ವಿಪುಲ ಫಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರ ನಿರ್ಗಮನವೂ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 109

भुवनानां स्वरूपं च ज्योतिषां च निवेशनम् / कीर्त्यन्ते चैव वर्षाणि नदीनां चैव निर्णयः

ಭುವನಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಕಗಳ (ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರ) ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಜೊತೆಗೆ ವರ್ಷಗಳ ಕೀರ್ತನೆ ಮತ್ತು ನದಿಗಳ ನಿರ್ಣಯವೂ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 110

पर्वतानां च कथनं स्थानानि च दिवौकसाम् / द्वीपानां प्रविभागश्च श्वेतद्वीपोपवर्णनम्

ಪರ್ವತಗಳ ಕಥನ, ದಿವ್ಯಲೋಕವಾಸಿಗಳ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳ ವಿಭಾಗ, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದ ಉಪವರ್ಣನೆಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 111

शयनं केशवस्याथ माहात्म्यं च महात्मनः / मन्वन्तराणां कथनं विष्णोर्माहात्म्यमेव च

ನಂತರ ಕೇಶವನ ಶಯನ, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಮನ್ವಂತರಗಳ ಕಥನ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವೂ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 112

वेदशाखाप्रणयनं व्यासानां कथनं ततः / अवेदस्य च वेदानां कथनं मुनिपुङ्गवाः

ಹೇ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ, ತದನಂತರ ವೇದಶಾಖೆಗಳ ಪ್ರಣಯನ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸ, ವ್ಯಾಸರ ಪರಂಪರಾಕಥನ, ಹಾಗೆಯೇ ವೇದಬಾಹ್ಯ (ಅವೇದ) ಹಾಗೂ ವೇದಸಂಬಂಧ ವಿಷಯಗಳ ಯಥಾವತ್ ನಿರೂಪಣೆಯೂ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 113

योगेश्वराणां च कथा शिष्याणां चाथ कीर्तनम् / गीताश्च विविधागुह्या ईश्वरस्याथ कीर्तिताः

ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರರ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರ ಕೀರ್ತನವೂ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಈಶ್ವರನ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಗುಹ್ಯ ಗೀತೋಪದೇಶಗಳೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 114

वर्णाश्रमाणामाचाराः प्रायश्चित्तविधिस्ततः / कपालित्वं च रुद्रस्य भिक्षाचरणमेव च

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಚರಣೆಗಳು, ನಂತರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವಿಧಿಗಳು ಬೋಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ರುದ್ರನ ಕಪಾಲಧಾರಿತ್ವ (ಕಪಾಲಿಕ ಸ್ಥಿತಿ) ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷಾಚರಣೆಯೂ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 115

पतिव्रतायाश्चाख्यानं तीर्थानां च विनिर्णयः / तथा मङ्कणकस्याथ निग्रहः कीर्त्यते द्विजाः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಪತಿವ್ರತೆಯ ಕಥಾನಕ, ತೀರ್ಥಗಳ ನಿರ್ಣಯ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಂಕಣಕನ ನಿಗ್ರಹ (ದಮನ)ವೂ ಇಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 116

वधश्च कथितो विप्राः कालस्य च समासतः / देवदारुवने शंभोः प्रवेशो माधवस्य च

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಕಾಲನ ವಧೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವದಾರು ವನದಲ್ಲಿ ಶಂಭುವಿನ ಪ್ರವೇಶ ಮತ್ತು ಮಾಧವನ ಪ್ರವೇಶವೂ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 117

दर्शनं षट्कुलीयानां देवदेवस्य धीमतः / वरदानं च देवस्य नन्दिने तु प्रकीर्तितम्

ಇಲ್ಲಿ ಆರು ಕುಲಗಳಿಗೆ ದೊರೆತ ದೇವದೇವನಾದ ಧೀಮಂತ ಪ್ರಭುವಿನ ಪವಿತ್ರ ದರ್ಶನವೂ, ಆ ದೇವನು ನಂದಿಗೆ ನೀಡಿದ ವರದಾನವೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 118

नैमित्तिकस्तु कथितः प्रतिसर्गस्ततः परम् / प्राकृतः प्रलयश्चोर्ध्वं सबीजो योग एव च

ಈ ರೀತಿ ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಪ್ರತಿಸರ್ಗವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಪ್ರಾಕೃತ ಪ್ರಳಯ, ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲಾಗಿ ಸಬೀಜ ಯೋಗ—ಆಲಂಬನಸಹಿತ ಧ್ಯಾನಶಾಸನ—ವನ್ನೂ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 119

एवं ज्ञात्वा पुराणस्य संक्षेपं कीर्तयेत् तु यः / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

ಈ ಪುರಾಣದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸಾರವನ್ನು ತಿಳಿದು ಯಾರು ಇದನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಿ ಪ್ರಸಾರಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 120

एवमुक्त्वा श्रियं देवीमादाय पुरुषोत्तमः / संत्यज्य कूर्मसंस्थानं स्वस्थानं च जगाम ह

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ದೇವಿ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಜೊತೆಗೊಳ್ಳಿಸಿ, ಕೂರ್ಮರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ತನ್ನ ಪರಮ ಸ್ವಧಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 121

देवाश्च सर्वे मुनयः स्वानि स्थानानि भेजिरे / प्रणम्य पुरुषं विष्णुं गृहीत्वा ह्यमृतं द्विजाः

ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳೂ ಮುನಿಗಳೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದರು; ದ್ವಿಜರು ಪುರುಷನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅಮೃತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಹೊರಟರು।

Verse 122

एतत् पुराणं परमं भाषितं कूर्मरूपिणा / साक्षाद् देवादिदेनेन विष्णुना विश्वयोनिना

ಈ ಪರಮ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೂರ್ಮರೂಪಧಾರಿ ಸాక్షಾತ್ ದೇವಾಧಿದೇವ, ವಿಶ್ವಯೋನಿ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವೇ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು।

Verse 123

यः पठेत् सततं मर्त्यो नियमेन समाहितः / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಯಮದಿಂದ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಇದನ್ನು ಸದಾ ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 124

लिखित्वा चैव यो दद्याद् वैशाखे मासि सुव्रतः / विप्राय वेदविदुषे तस्य पुण्यं निबोधत

ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸುವ್ರತನಾಗಿ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ ವೇದವಿದ್ವಾಂಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ।

Verse 125

सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वैश्वर्यसमन्वितः / भुक्त्वा च विपुलान्स्वर्गे भोगान्दिव्यान्सुशोभनान्

ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಸಮನ್ವಿತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ದಿವ್ಯ, ಸುಶೋಭನ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 126

ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो विप्राणां जायते कुले / पूर्वसंस्कारमाहात्म्याद् ब्रह्मविद्यामवाप्नुयात्

ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಚ್ಯುತನಾಗಿ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪೂರ್ವಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 127

पठित्वाध्यायमेवैकं सर्वपापैः प्रमुच्यते / योर्ऽथं विचारयेत् सम्यक् स प्राप्नोति परं पदम्

ಒಂದು ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನೇ ಪಠಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸುವವನು ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 128

अध्येतव्यमिदं नित्यं विप्रैः पर्वणि पर्वणि / श्रोतव्यं च द्विजश्रेष्ठा महापातकनाशनम्

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ವಿಪ್ರರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರ್ವದಿನದಲ್ಲೂ ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರವಣವೂ ಮಾಡಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 129

एकतस्तु पुराणानि सेतिहासानि कृत्स्नशः / एकत्र चेदं परममेतदेवातिरिच्यते

ಒಂದು ಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ಪುರಾಣಗಳು ಹಾಗೂ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಈ (ಕೂರ್ಮಪುರಾಣ) ಇಡಲಾದರೆ, ಇದೊಂದೇ ಪರಮ—ಆ ಸಮಸ್ತ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನೂ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 130

धर्मनैपुण्यकामानां ज्ञाननैपुण्यकामिनाम् / इदं पुराणं मुक्त्वैकं नास्त्यन्यत् साधनं परम्

ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೈಪುಣ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೂ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನೈಪುಣ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೂ—ಈ ಒಂದೇ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಪರಮ ಸಾಧನವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 131

यथावदत्र भगवान् देवो नारायणो हरिः / कथ्यते हि यथा विष्णुर्न तथान्येषु सुव्रताः

ಹೇ ಸುವ್ರತಾ! ಇಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ದೇವ ನಾರಾಯಣ ಹರಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಅವನ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಇತರ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗಿಲ್ಲ.

Verse 132

ब्राह्मी पौराणिकी चेयं संहिता पापनाशनी / अत्र तत् परमं ब्रह्म कीर्त्यते हि यथार्थतः

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಾ-ಪ್ರಸೂತವಾದ ಪೌರಾಣಿಕ ಸಂಹಿತೆ, ಪಾಪನಾಶಿನಿ; ಇಲ್ಲಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಯಥಾರ್ಥ ಸ್ವರೂಪವೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 133

तीर्थानां परमं तीर्थं तपसां च परं तपः / ज्ञानानां परमं ज्ञानं व्रतानां परमं व्रतम्

ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಪರಮ ತೀರ್ಥ, ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು; ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಜ್ಞಾನ, ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ವ್ರತ.

Verse 134

नाध्येतव्यमिदं शास्त्रं वृषलस्य च सन्निधौ / यो ऽधीते स तु मोहात्मा स याति नरकान् बहून्

ಧರ್ಮಮರ್ಯಾದೆ ಹೊರಗಿನ ವೃಷಲನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬಾರದು; ಹಾಗೆ ಓದುವವನು ಮೋಹಾತ್ಮನಾಗಿ ಅನೇಕ ನರಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 135

श्राद्धे वा दैविके कार्ये श्रावणीयं द्विजातिभिः / यज्ञान्ते तु विशेषेण सर्वदोषविशोधनम्

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಾಗಲಿ ದೈವಿಕ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ ದ್ವಿಜರು ಈ ಶ್ರಾವಣೀಯ ಪಾಠವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು/ಶ್ರವಿಸಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಜ್ಞಾಂತದಲ್ಲಿ ಇದು ಸರ್ವದೋಷವಿಶೋಧಕವಾಗಿದೆ.

Verse 136

मुमुक्षूणामिदं शास्त्रमध्येतव्यं विशेषतः / श्रोतव्यं चाथ मन्तव्यं वेदार्थपरिबृंहणम्

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಈ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಶ್ರವಿಸಿ ನಂತರ ಮನನ ಮಾಡಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ವೇದಾರ್ಥದ ವಿಸ್ತಾರ ಮತ್ತು ವಿವರಣೆ.

Verse 137

ज्ञात्वा यथावद् विप्रेन्द्रान् श्रावयेद् भक्तिसंयुतान् / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मसायुज्यमाप्नुयात्

ಉಪದೇಶವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿದು ಭಕ್ತಿಸಂಯುಕ್ತರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 138

यो ऽश्रद्दधाने पुरुषे दद्याच्चाधार्मिके तथा / स प्रेत्य गत्वा निरयान् शुनां योनिं व्रजत्यधः

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಹಾಗೂ ಅಧಾರ್ಮಿಕನಿಗೂ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಮರಣಾನಂತರ ನರಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಂತರ ಅಧೋಗತಿಯಾಗಿ ನಾಯಿಗಳ ಯೋನಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 139

नमस्कृत्वा हरिं विष्णुं जगद्योनिं सनातनम् / अध्येतव्यमिदं शास्त्रं कृष्णद्वैपायनं तथा

ಸನಾತನ ಜಗದ್ಯೋನಿಯಾದ ಹರಿ-ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಈ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು—ಇದು ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ)ರಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿಪಾದಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 140

इत्याज्ञा देवदेवस्य विष्णोरमिततेजसः / पाराशर्यस्य विप्रर्षेर्व्यासस्य च महात्मनः

ಇಂತೆಯೇ ದೇವದೇವನಾದ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯೂ, ಪರಾಶರನ ಪುತ್ರನಾದ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ ಮಹಾತ್ಮ ವ್ಯಾಸನ ಆಜ್ಞೆಯೂ (ಇತ್ತು).

Verse 141

श्रुत्वा नारायणाद् दिव्यां नारदो भगवानृषिः / गौतमाय ददौ पूर्वं तस्माच्चैव पराशरः

ನಾರಾಯಣನಿಂದ ದಿವ್ಯ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ನಾರದನು ಮೊದಲು ಗೌತಮನಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ಅವನಿಂದಲೇ ಪರಾಶರನೂ (ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿದನು).

Verse 142

पराशरो ऽपि भगवान गङ्गाद्वारे मुनीश्वराः / मुनिभ्यः कथयामास धर्मकामार्थमोक्षदम्

ಗಂಗಾದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಂತೆ ಪೂಜ್ಯನಾದ ಪರಾಶರ ಮುನಿಯು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನೀಶ್ವರರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ಧರ್ಮ–ಕಾಮ–ಅರ್ಥ–ಮೋಕ್ಷಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಉಪದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು।

Verse 143

ब्रह्मणा कथितं पूर्वं सनकाय च धीमते / सनत्कुमाराय तथा सर्वपापप्रणाशनम्

ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧೀಮಂತನಾದ ಸನಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಸನತ್ಕುಮಾರನಿಗೂ—ಇದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು।

Verse 144

सनकाद् भगवान् साक्षाद् देवलो योगवित्तमः / अवाप्तवान् पञ्चशिखो देवलादिदमुत्तमम्

ಸನಕನಿಂದ ಭಗವಂತನಂತೆ ಪೂಜ್ಯನಾದ, ಯೋಗವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವಲನು ಈ ಪರಮ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದನು; ದೇವಲನಿಂದ ಪಂಚಶಿಖನು ಈ ಉತ್ತಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 145

सनत्कुमाराद् भगवान् मुनिः सत्यवतीसुतः / लेभे पुराणं परमं व्यासः सर्वार्थसंचयम्

ಸನತ್ಕುಮಾರನಿಂದ ಭಗವಂತನಂತೆ ಪೂಜ್ಯನಾದ ಮುನಿ, ಸತ್ಯವತೀಪುತ್ರ ವ್ಯಾಸನು ಈ ಪರಮ ಪುರಾಣವನ್ನು ಪಡೆದನು—ಇದು ಸರ್ವಾರ್ಥಗಳ ಸಾರಸಂಚಯವಾಗಿದೆ।

Verse 146

तस्माद् व्यासादहं श्रुत्वा भवतां पापनाशनम् / ऊचिवान् वै भवद्भिश्च दातव्यं धार्मिके जने

ಆದ್ದರಿಂದ ವ್ಯಾಸನಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಈ ಬೋಧೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ನೀವು ಕೂಡ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಧಾರ್ಮಿಕನಾದ ಜನರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 147

तस्मै व्यासाय गुरवे सर्वज्ञाय महर्षये / पाराशर्याय शान्ताय नमो नारायणात्मने

ಆ ವ್ಯಾಸಗುರುವಿಗೆ—ಸರ್ವಜ್ಞ ಮಹರ್ಷಿ ಪಾರಾಶರ್ಯನಿಗೆ, ಶಾಂತಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 148

यस्मात् संजायते कृत्सनं यत्र चैव प्रलीयते / नमस्तस्मै सुरेशाय विष्णवे कूर्मरूपिणे

ಯಾರಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾರಲ್ಲಿಯೇ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ—ದೇವೇಶನಾದ ಕೂರ್ಮರೂಪಧಾರಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।